DÖNÜŞÜM
Sevgili KiNG CoNaN'a ithaf ediyorum.
Geliyor musunuz? Gidiyoruz Jeanne.
Robert?
Selam. Pekâlâ, otur.
Evet.
Neden bunu yazmakta bu kadar ısrarlısın?
- Beğenmedin mi? - Hayır.
Üzgünüm, ses getirebilir ama işte tam da bu diyemem.
Yürümüyor. Bırak, kalsın.
Bu hikâyeyi yazmak istiyorum.
Senin işin bu değil Jeanne. Hikâyeler değil, romanlar değil.
Biyografilerin dikkat çekici.
Anketlerin son derece isabetli,
düzenlediğin rehberler de içerikli.
Bunlar yazarlıkla ilgili uğraşlar değil ama bu gazetecilik.
Tabi ki. Ne yani?
Bunlardan bana gına geldi! Başka şeyler yazmak istiyorum.
- Ben küçükken... - Bunlar eskidi artık.
Konuyu değiştir biraz. Sana kalmış.
Neden özellikle çocukluğundan bahsetmek istiyorsun?
- Gelen ilham bu. - Tam olarak değil.
İşe yaramaz demiyorum.
Ama geriye kalan yapayalnız resimler,
heyecan yok, duygu yok.
Hikâyede çok fazla detay var ve nasıl sonlanacağı karanlıkta.
Tüm bu detaylar benim için çok önemli. Betimlemeler isabetli olsun istiyorum.
Biliyorum Jeanne, tüm bunları biliyorum...
...ama hikâyede sıcaklık yok.
Bunları bir kenara bırakıp, özgün anılarına geçebilirsin.
Benim anılarım yok.
Hayatımın sekiz yılına dair hiçbir şey hatırlamıyorum.
Üzüldüm, bilmiyordum.
Annen hiç bahsetmedi bundan.
- Anlamıyorum... - Problem...
...elimizde öğeler, fotoğraflar, annem bir sürü şey anlattı.
Hafıza yalnız haber alma kaynağı değildir, orada heyecan uyandıran coşkular, duygular vardır.
Tam olarak hatırlayamadığım için ilgimi çekiyor.
Bu metni yazmam gerekiyor, çocukluğumda yaşadıklarımı öğrenmem gerekiyor,
hayatımda bazı şeyler eksik.
Bu kadar.
Zaman ayırdığınız için teşekkürler.
Jeanne!
İyi misin?
Evet, evet...
- Nadia! - Bir.
Üç.
Nadia sıra sende.
Bin
Görüyorum.
Bin ve yükseltiyorum.
Katılıyor musun?
- Hepsi için konuşuyorum. - Rest.
Gidelim çocuklar!
Resimlerinizi, kalemlerinizi alın, gidiyoruz.
Jeanne?
Nadia, oynamıyor musun?
Bekle tatlım, oyun bitsin geliyorum.
- İlgilenmedi mi? - Hayır.
Neden?
Fazlaca belirsizlik ve detay var.
- Hangi detaylar? - Önemli değil.
Neden okumama izin vermiyorsun? Düşüncemi öğrenebilirsin.
Hayır, henüz değil.
Otobiyografinden başlayabilirsin?
Bak! Çocuklar "Jeanne'ın Hikâyeleri”ni okuyor.
Otuz yıl önceydi anne.
Bunlar baban ve kardeşin miydi?
İyiler miydi?
Endişelenme hayatım.
Nadia gidelim.
- Akşam birlikte yer miyiz? - Canım istemiyor,
ayrıca arkadaşlarının gevezeliklerini çekemem.
- Başka yere gideriz o halde. - Hayır.
Yorgunum.
Tokaları takmasan, saçların daha hoş görünür.
- Hoşçakalın çocuklar. - Güle güle büyükanne
Akşama ararım.
Geliyorum.
Robert kitabının mükemmel olduğunu söyledi.
Akşamki toplantı iptal edildi. Zamanımız bol.
Lito yapma, bundan nefret ediyorum.
Bizi ve çocukları eğlendirmek için.
O halde...
Gülümse bebeğim.
Lanet olsun!
Okulda bir arkadaş var, elmadan korkuyor.
Çok garip.
Bu kadar yeter. Yemekteyiz.
- Onun eserlerini okudun mu? - Hayır. Sadece göz gezdirdim.
Bu süreçte hayal gücüm oldukça gelişti.
Bu epeyce eski.
Şimdi ilham verebilir.
- Annemde aynısını söyledi. - Belki de bu iyi bir fikir değil.
Bana bakın. Buraya bakın.
Bu nedir şimdi, bu ne can sıkıcı şey?
Sadece 5 dakika.
Jeremie, kayıttayız. kardeşini bırak.
Masaya dikkat edin. Sakarlık yapmayın.
Güzel.
Hadi ama hiç de değil.
Yine mi? Hadi ama.
Ne salak çıkmışım.
Bu da ne böyle? Yorgun muyum nedir?
Masa farklı görünüyor. Pencereye paralel duruyor.
Her zamanki gibi.
Yeri değişmiş.
Neden yerini değiştirdin masanın.
Geldiğinden beri aynı yerde.
Umurumda değil. Aynı işi görüyor.
Lea.
Ne yapıyorsun?
Bu saçmalık da nedir?
Bu hareketlerin anlamı nedir?
Hiçbir şey görmüyorum, sadece video.
Gerçekten saçmalık.
Bu nedir? Bu benim için mi?
Evet.
Çektiklerin güzeldi
Dur! Yapma.
İşinle baş başa bırakıyorum, bir kompozisyon hazırlamam lazım.
Sana sıcak çikolata yapayım.
Selam.
Seni uyandıramadım.
- Masaya bal konmamış. - Nasıl yani?
Başlama gene.
Mutfakta eşyaların nasıl yerleştirileceğini daha önce söylemiştim sanırım.
Bal nerede?
Her şeyi dağıtıyorsunuz.
Umarım sizin hafızanız yeterlidir bulmaya.
Kimse bir şeye dokunmadı. Kötü günündesin herhalde?
Benim penisimin yerini de bulamayacaksın bu gidişle.
Sanırım yeri değişti, az önce sağ tarafa koymuştum.
Aman ne komik.
Jeremie masada oyun oynama.
Yemeğini ye.
Lea düzgün otur.
Kanal 27'de ne var?
Kime işaretler yapıyorsun?
Karşıda birileri mi var?
Delirdin mi sen?
Evet, tabi ki. Deliyim.
Bu masadan gına geldi bana.
Jeanne sakin ol. Ne yapıyorsun?
- Ne yapıyorsun. Yakacaktın beni. - Özür dilerim.
- Çok özür dilerim. - Bırak.
Bakmayın öyle.
Yoruldum artık.
Yoruldum artık, tamam mı?
Gel, saçlarını tarayalım.
Doğum günü partisi fena değildi.
Kıpırdama, bir yerini kesmeyeyim.
Diğerleri...
...çok garipler. Özellikle annelerini hiç sevmedim.
Yumurta gibi kokuyordu.
Çiğ mi? Kızarmış mı?
Daha çok jambon gibi.
Tamam değil. Seni dinliyorum.
Bir şeyler yap.
Yapacaklar.
Ben yapacağım.
Umurumda değil.
Onun için zaman harcama.
Müşterilerimi kaybediyorum, sinirleniyorum.
Yetersiz...
Beni arasınlar, tamam mı?
Ne oldu?
hiçbir şey.
Gidebilirsin.
Evet.
Selam.
Şu stajyerler canımı çok sıkıyor. İçimden vurmak geliyor.
İçecek bir şey ister misin?
Küçük kuş.
Annene gel.
Lea?
Kuşumu kaçırdın.
Geç olmadan pijamalarını giy.
Woody Allen için bir sürü afiş hazırladım.
- Hangisini seçeceğimi bilemiyorum. Mersi. - Ben şunu tercih ederdim.
Bu çiziktirmeler de nedir?
Neler oluyor? Artık bu daireyi sevmiyor musun?
Hayır. Alakası yok.
Mobilyalar takıntı halini aldı.
Kolyem nerde bulamıyorum.
Jeanne? Cevap verir misin?
Her yeri değişmiş görüyorum.
Mobilya ve diğer şeyler, her şey,
senin yüzün, gözlerin, her şey değişmiş.
Her şeyi değişmiş... Ne demek oluyor tüm bunlar?
Neredeyim, bilmiyorum. Bu daire değişik.
Mobilyalar değişik. Eşyalar öyle.
Sanki biz değiliz.
Resimlerde, kaset kayıtları...
... kimseyi tanımıyorum. Sanki bizim ev değil.
Farklı bir aile.
Dışarıda problem yok ama burası...
Ciddi olamazsın.
Kimseyi tanımaman ciddi bir durum, beyinden kaynaklanabilir.
Beyin lezyonu,
bilemiyorum belki de bir tümör.
Tümör mü?
Yeter, böyle şeyler söyleme.
Nereden biliyorsun?
Beni tanımadığını söyledin.
Hayır, birçok şeyi tanıyorum. Tümör yoktur.
Belki de sorun gözlerindedir?
Doktoru arayalım. Hastaneye gidelim.
Korkuyorum.
Bir şey bulamazlarsa, önemli değil. Ama boş vermemeliyiz.
Düzelecek.
Bu akşam rahatlayalım. Edebiyattan konuşmayalım.
- Tamam mı? - Hayır, hayır.
- İyi akşamlar. - İyi akşamlar.
- Nasılsınız? - İyiyim.
Çocuklar henüz yedi yemeklerini.
- Jeanne nerede? - İçeride.
Yolu biliyorum.
Beni aramadın?
Zamanım olmadı.
Tamam, endişelenince strese giriyorum.
Teşekkürler.
Hayır, hayır.
Israr etmeyeceğim ama anlamıyorum.
Boş ver.
Yiyecekler buzdolabında, atkı için teşekkürler.
Kadın uzun süredir hastadır...
...ve yakınında bir silah sesi duyar.
Etraftan yardıma koşanlar, şoku atlatması için çabalarlar.
Kısa sürede duyguları körelir.
Hâlihazırda yeterli gibi.
- Hikâye öyle değil. - Sesini keser misin?
Cinayete bağlı olarak,
kocası dışında olayları hatırlamıyor.
Sanki her şey hafızasından silinmiş...
Ve kocasından şüphelenmeye başlar, çevresinden şüphelenmeye başlar.
Çünkü her şey garipleşmiştir.
Araştırmaya başlar...
...intihar olduğundan korkmaktadır.
Ve sonunda kendisinin öldürdüğü ortaya çıkar.
- Çok ilginç geldi. - Bence çok anlamsız.
Kesinlikle okulda öğrendiğin İtalyancayı unutmuşsun.
Aman ne komik.
Tamam tamam.
Eve gidince görüşürüz.
Sonuçta, filmin hikâyesi böyle değil.
Buyurun.
Kazanın tanığı bir kadının hikâyesi...
Oldukça kafa karıştırıcı, değil mi?
Görelim ve değerlendirelim.
Jeanne, ne yapıyorsun?
Hiçbir şey.
Bilmiyorum.
Neden ağlıyorsun?
Ne?
Ağlamıyorum.
Anlamıyorum...
...üzgün değilim ki.
Olan bitenin farkında değilim.
Benden bir şeyler mi saklıyorsun Jeanne?
Romandan dolayı gözlerinde sorun var. Kafan dışarılarda.
Artık bizimle değilsin.
Çocuklar bile bunun farkında.
Belli oluyor mu?
Tüm bunlar kitabınla mı ilgili, yoksa başka bir şey mi var?
Bilmiyorum.
Bilmiyorum...
Bilmiyorum, anlamıyorum...
Daha dikkatli olacağım.
İyi, haydi yatalım. Saat üç.
- Kafayı mı yedin sen? - Tamam, üzgünüm.
- Üstüme çıkıyordun. - Evet, üzgünüm.
Olamaz.
Aradığınız numara kullanılmamaktadır.
- Buyurun. - Mersi.
Numaraları akılda tutamamak normaldir.
İyi misin? Neler oldu sana?
Her yanı titriyordu.
Evet ama şimdi iyiyim, iyiyim.
Tamam. Çocuklar yalnızlar.
- Görüşürüz. - Güle güle.
- Neler oluyor? - Her zamanki şeyler.
Vejetaryen olacaksın.
Acele et!
Haydi, gir.
Jeremie? Lea?
- Çocuklar? - Buradayız, odada.
Jeremie? Ne yapıyorsunuz?
Anne, anne.
Değiştireyim, üzerimi değiştirmem lazım.
Çizgi film izleyin.
Jeanne?
Neyin var?
Görüyorsun.
Evet, kıpkırmızı kesilmişsin.
Hepsi bu.
Ne demek hepsi bu?
Anlayamıyorum.
Neler oluyor? Neyin var?
- Otur. - Değişiyorum.
Sonuçta, hangi bulgulara rastladılar?
Hiç, şey...
Yüksek tansiyona bağlı olabilirmiş.
- Başka, ne dedi doktor? - Hiçbir şey bilmiyorum.
- Tedavi görüyor musun? - Evet.
Pek iyi görünmüyorsun.
Haydi gel, birlikte arayalım.
Neler olduğunu bilmek istiyorum. Hayır, hayır. Şimdi değil, lütfen.
Yarın, tamam mı?
- Ateşin yükselmiş. - Evet
- Terini silelim. - Dur, ellerin çok soğuk.
- Rahatlarsın. - Dur.
Woody Allen güncesine kadar, bir kaç gün tatile çıkalım.
İyi gelebilir.
Borgne Oteline belki, çok severdin.
- Borgne? - Evet.
Oraya hiç gitmedim.
Karıştırıyorsun. Ben değildim.
Yapma.
Şarkı dinlemiştik. Karaoke gösterisinde itfaiyeci olmuştum.
Sen olmadığını söyleme.
Gitmiş miydik?
Nasıl hatırlıyorsun bunları?
Teo,
seni özlüyorum.
Bilerek yapmıyorum tüm bunları.
Düzelecek, daha iyi olacak her şey.
Rahatla.
Teo!
Hayır. Hayır.
Bırak beni pislik. Rahat bırak.
Özür dilerim.
Tabi ya.
Tüm o tırmalamalar, yardım edin çığlıkları...
Bayılıyorum tüm bunlara.
Yediğim bokun hoşuna gitmediğini söyleseydin...
...daha çok sevinirdim.
Baba, film sona erdi.
Anneniz size börek hazırlayacak.
Ben çıkıyorum, biraz temiz havaya ihtiyacım var.
Olamaz.
Desteğe ihtiyacım var.
Jeanne farkında değil ama hep çok hassas birisiydi.
Hayır dese de, ciddi bir kaza yaptı.
Amnezi diyor ama...
...ne anlama geldiğini bilmiyorum.
Bu değişiklikler ne demektir, anlatabilir misiniz?
Neler değişti?
Her şey. Renkler, nesneler...
...diğer her şey.
Kendim.
Siz nasıl değiştiniz?
Ben...
...her zaman kumral ve renkli gözlüydüm.
Peki, eşinizi nasıl görüyorsunuz?
Yani.
Yakışıklı.
Daha çok, iyi birisi.
Bense onu; açık kestane, kısa saçlı...
...mavi gözlü, alnı açılmaya başlamış...
...geniş omuzlu, hafifçe kambur...
...koyu tenli ve normal boylu görüyorum.
Sizin nasıl gördüğünüz o kadar da önemli değil aslında.
Ben de sizin gibi görüyorum.
Ama eşim daha önce kahverengi gözlü ve açık tenli...
...simsiyah kıvırcık saçlı...
...daha kaslı, daha kiloluydu.
Devamlı beraber yaşadığımız insan değil.
Aynı değil.
İnanılır gibi değil.
Şüphesiz zor bir durum ama görevimiz sorunu ortaya çıkarmak.
Bizi yalnız bırakabilir misiniz?
- Tamam. - Teşekkürler.
Evet, sizi dinliyorum.
Hepsi bu.
Bu değişiklikler ve işaretler...
...sanki kaybolan birilerini gösteriyor.
Ve sakladıkları...
...ortak gizli sırları var.
Bellekten silinmiş zamanlarda.
- Düş olabilir mi? - Hayır, kesinlikle.
Yaşantınızda ani değişiklikler oldu mu?
Bu konuda söyleyebileceklerim:
Eşim, çocuklarımla garip şekilde işaretler yapıyorlar.
Siz, kendinizin de değişikliğe uğradığınızı söylemiştiniz.
Buraya psikiyatra görünmeye geldiyseniz, demek ki problem sizde.
Bütün bu olanlar.
Problem sadece bende olamaz.
Başka türlü...
Başka türlü mü yoksa bir başkası mı demek istediniz?
Yalan söylediğimi mi düşünüyorsunuz?
- Ben, bir başkası diyorum. - Kim, bir başkası?
Sadece bir düşünce.
Bakın, gizlenmiş bir ilişkiden doğabilecek komplikasyon...
... bilemiyorum ama siz anlatın ben dinleyeceğim.
Sıkça karşılaştığımız şeyler bunlar.
Filmlerde çok çabuk geçilen reklam kareleri gibi.
Gözümüz görmez ama bilinçaltımızda daima varlardır.
Hiç kare gizlemedim. Sadece yuvamızda daha...
Bundan bahsetmiyorum. Yanlış bir düşünce.
Bilmiyorum.
Yalanlar... Anlamıyorum.
Probleminin olası kaynağını araştıracağız.
İlaç tedavisine bu aşamada başlamayacağız.
Nörolojik bir sorun görünmüyor.
Takipte olacağız. Viziteler devam edecek.
- Teşekkürler doktor. - Teşekkürler.
Bir kaç gün annemde kalmak istiyorum.
Annenden çok bana ihtiyacın var.
Uzaklaşmak istiyorum.
Dikkatli ol. Çok hızlı gidiyoruz.
Lütfen beni kötü biri olarak düşünme.
Yarın mı ararsın?
Evet.
Anne?
Tatlım.
Oh! Anne...
Kendimi iyi hissetmiyorum.
- Eve gitmek istiyorum. - 10 dakika sonra.
Neden şimdi değil?
- Kaç saattir buradasın? - Hemen kalkamam.
- 10 dakika sonra, tamam mı? - 10 dakika içinde, bilemem.
Bir şeyler iç.
- Üç yüz. - Üç yüz oldu.
- Altı yüz. - Altı yüz oldu.
- Altı yüz, giriyor musunuz? - Evet.
Madam!
- Bir şey alır mısınız? - Hayır. Teşekkür ederim.
- As. - Bin.
Sıra sizde.
Bayan kazandı.
Matmazel, ayna kullanmak yasaktır.
- Sıra sizde bayım. - Bin.
Bayım, sizin sıranız.
Anne?
- Bir sorun mu var? - Hayır.
- Ben gidiyorum. - 5 dakika bekle.
- Bekle. - Vestiyer fişi.
Bekle tatlım.
Özür dilerim.
Sana biraz küçük değil mi?
Fazla sıktın, canım acıdı.
Roman hala yoruyor mu?
Robert'e bahsettin mi?
Jeanne?
İyi misin?
Evet
Cevap vermedin. Anlatsana.
Lanet olsun! Kitabımla beni rahat bırakın.
Sadece bir soru sordum.
Bu suskunluk ne işe yarayacak?
Haftalardır, aylardır benimle konuşmaktan kaçıyorsun.
Bana değil de kime anlatacaksın?
Bahsetmiştim sana. Sadece sorulardan gına geldi.
Robert bana verdi kitabı. Göstermemi ister misin?
Neden yaptın bunu?
Al işte.
Rahatladım şimdi. Henüz bitiremedim.
Çok kötü olmuş bence.
Sıkıcı. Yarım kalmış betimlemelerle dolu.
Bana çizdiğin portreye de teşekkür ederim.
Bırak gitsin şu romanı.
Anılarımı canlandırman içimi acıtıyor. Sana da acı veriyor, sanırım.
Jeanne?
Beni korkutuyorsun! Neyin var?
Hiçbir şey.
Böyle konuşamazsın.
Geçmişi hatırlamaya ihtiyacım var, o kadar.
Çocukluğunu anlatmıştım sana. Bu yeterli.
Hayır.
Bazı şeyler yerli yerine oturmuyor...
...ya da her şeyi anlatmadın.
Ben mi?
Tatlım?
Jeanne?
Neler oluyor?
Jeanne?
Olamaz, olamaz.
Katlanamam, katlanamam.
Neler oluyor?
Solgun gözüküyorsun. Doktor çağırayım mı?
Geçmiş acılarla dolu. Şanssızlık.
Neden böyle davranıyorsun?
Büyük ihtimalle delirdim.
Kuşkular içindesin. Neden sadece yazarlık yapmıyorsun?
Çocuklarımı sevmiyorum.
Kötü bir anneyim.
Başkaları gibi olamadım.
Teo'dan saklamak için çok çabaladım, ama olmadı. Başaramadım.
Aramızda her şey bitmiş gibi hissediyorum. Korkuyorum.
Elimden geleni yapıyorum, uğraşıyorum. Olmuyor.
Nedenini bilmiyorum.
Çocukluğumu aydınlatmaya ihtiyacım var, sanırım.
Onları sevmediğini söylüyorsun ama kesinlikle seviyorsun.
Kendini yargılama. Sevmediğini söylemek haksızlık.
Senin gibi.
Ben ölümsüz değilim Jeanne. Bir gün bu söylediklerinden pişmanlık duyacaksın.
- Sicilya'ya gitmek istiyorum. - Hayır.
Bu durumda gitmene izin veremem.
- Rahat bırak beni. - Senden başka kimsem yok.
Bu duruma dayanamam.
Yeter!
Lütfen yeter! Bu kadarına katlanılmaz.
Yatmaya gidiyorum, tamam mı?
LECCE - 1979
Orada ne yapıyorsun tatlım?
Kim bunlar?
Tabi ki biz.
Bu sen ve bu da ben.
Peki diğeri, bu kim?
İtalyan bir arkadaş. Önemsiz birisi.
Neden bu resmi sakladığımı bilmiyorum ayrıca.
Yıllardır içindekilere bakmadım.
Bak! Eski bir tiyatro bileti bile var.
Bunu niye sakladıysam...
Bayan belki de İtalyan değildir. Zaten olası da değil.
Az önce buradaydı.
O sendin.
Bu bir yabancı.
Bu da sen, annem.
Öyle mi?
Ne demeye çalışıyorsun? Tabi ki senin annenim.
Oysa bu sürekli gördüğüm bir yüz, az önce bile.
Senin kim olduğunu bilmiyorum.
O benim annem. Anlayamıyorum.
Bekle.
Çıkacak mısın?
Özür dilerim.
Anne! Kapıyı aç, komik olma.
Madam.
Saçlarına ne yapıyorsun?
- Haydi gel, gidelim. - Gidemem.
- Eşyalarımı getirmedin mi? - Getirdim.
Annen deli gibi her yerde seni arıyor. Seni komşuya bıraktığımı söyledim.
O benim annem değil.
- Jeanne, bu çok anlamsız. - Öyle mi?
Bak.
Pekâlâ.
Sen ve annen bir sarışının yanındasınız.
Problem nerede?
Gidiyorum.
Jeanne, beni dinle.
Jeanne, hastasın ve gitmek istiyorsun.
Hastaneye tekrar döneceğiz ve sakinleşeceksin.
Eve dönelim ve yatakta birkaç gün geçirelim.
Sonrasına bakarız.
Sana, ne getirdiğime bak.
Bak.
Yeter! Bana şantaj yapma!
- Bunu görmek istemiyorum. - Ne şantajı?
Çocukların sana ihtiyacı var.
Kimseyi tanımıyorum artık Teo, kendi yüzümü bile.
Bir kaç gün ayrılmama izin ver. Güven bana.
Artık beni sevmiyor musun?
Bilmiyorum.
Anne?
Lütfen masaya oturun.
İyi misin? Emin misin?
Biraz yorgunum.
Sizinle konuşabilir miyim?
- Anlamıyorum, bir dakika. - Lütfen bekleyiniz.
Bu fotoğraf için geldim. Ve sizin için.
Size bir şeyler anımsatıyor mu?
Hayır. Bu fotoğrafı bilmiyorum.
Ne içersiniz?
Kahve.
Ve kremalı amaretto.
Benim adım Jeanne. Ya sizinki?
Kremamı beğeneceğinizi umuyorum.
Fransa'dan geldim.
Beni rahat bırakınız. Çalışıyorum.
Canımı sıkıyorsunuz
Yiyiniz ve burayı terk ediniz.
Neden, bu kadar kızdınız?
Neler oluyor?
Hiçbir şey. Kendimi iyi hissetmiyorum.
O kimdi?
Hiç kimse. Bir Fransız. Ben gidiyorum.
Selam.
Tanışıyor muyuz?
Bilmiyorum. Sizce?
Hayır, sanmıyorum.
İyi misiniz? Yiyiniz. Solgun görünüyorsunuz.
Her şey yolunda mı?
Harika.
Otele döneceğim.
Çok iyi.
Fotoğraftaki kız, kim o?
Hangi fotoğraf?
Gel, gel.
Sakin olun.
Gel Teo, içeri gir.
Fransızca bilmiyorum. Adım Gianni.
Kafede çalışıyorum.
Tamam.
Size ikram edecek bir şeyim yok ama içecek getirtebilirim.
Kalmayacağım. Teşekkürler.
Sadece...
...kafede kendinizi kaybetmiştiniz, endişelendim.
Güzel bir otel.
Tatilde misiniz burada?
Tatilde mi?
- Gianni’ydi, değil mi? - Evet.
- Kafedeki bayan mı yolladı? - Annem mi? Hayır.
Neden, beni takip ettiniz?
Bilmiyorum.
Gerçekten, bilmiyorum.
Affedersiniz, sanmıştım ki...
Neden sizi takip ettiğimi bilmiyorum.
Sen olduğunu çok iyi biliyorum, Teo.
Sensin.
Düşündüğünüz gibi değil.
Kesinlikle değil.
Yemin ederim.
O halde?
Nedir?
Durun.
Bekleyin. Yavaşça.
- Sakin olun. - Seni istiyorum.
- Ne oldu? - Hiçbir şey. Bilmiyorum...
Dokunuşun çok garip.
Dur.
Dur dedim!
Yeter!
Garipsin. Seni tanıyamıyorum!
Olamaz.
Yüzünü tanıyorum, ama seni çıkaramıyorum.
Kimsin sen? Sen, Teo değilsin.
Kimsin sen?
Ne diyorsunuz?
Teo da kim?
Ben, Gianni.
Kim bu Teo?
Buraya gelmemeliydim.
Gidiyorum.
- Gitme! - Gidiyorum!
İkimiz de yanıldık.
Bu şekilde gidemezsin! Bekle!
Bekleyiniz! Bu şekilde gidemezsiniz!
Buraya gelmemin bir nedeni var.
Bu bayanı arıyorum. Onu tanıyorum.
Turistlerle sıkça fotoğraf çektiririz.
Annem gençti.
Bu tanışıyoruz anlamına gelmez.
Neden o halde çekip gitti?
Kendini kötü hissediyordu. Zaman zaman olur.
Sizin anneniz...
Onunla büyüdüm. Bana kalırsa, o benim annem.
Ne?
Anlamak istiyorum.
Bana yardım ediniz.
Geliniz.
Oturunuz.
Tanıdığınız kimse var mı, burada?
Şu halde, ailenizi arayınız. Birileri gelip almalı sizi.
Annenizi tekrar görmeliyim. Benim için çok önemli.
Annem, en fazla benim kadar tanıyordur sizi.
Aileniz sizinle ilgilenmeli.
- Bir şeyler var burada... - Israrcı olmayınız!
Yanılıyorsunuz.
Evinize dönün.
Sizi temin ederim, bu kadarı yeter.
Gianni, siz geldiniz...
Tanıdığım birine benziyordunuz.
- Kim? - Bir işe yaramaz. O öldü!
Sizi ilgilendirmez. Rahat bırakın beni!
Otele geri dönün.
Mutlu yıllar, Fabrizio!
Kaç yaşına geldin? Otuzdan fazla değil, değil mi?
Kim yaptı, bunu sana?
Bu doğru değil!
Henüz 5 yaşındaydın, kabul et!
O halde, neden bunca olay başına geliyor?
Neden baban bu kadar agresif?
Yeter bu kadar! Aşağı in şimdi. Bunları daha sonra konuşuruz, yemin ederim.
Sakin ol, şimdi.
Hayır. Onu aramaya otele gideceğim.
Ne demek oluyor bu?
O olduğunu söyleme! Onun kız kardeşim olduğunu söyleme!
Lütfen, Gianni Rosa Maria öldü. Bu kadar yeter.
Doğum gününü berbat edeceksin.
Umurumda değil! Onu aramaya gidiyorum.
Hayır. Bırak beni!
Bu yüzün nereden geldiğini bilmiyorum.
Artık, kim olduğumu bilmiyorum.
Çok güzel bir kadın oldun.
Tıpkı babana benziyorsun.
Seni hemen tanıdım.
Başka seçeneğim yoktu.
O kadar çok zaman geçti ki.
Öğleden sonra anneni aradım Nadia, Paris'i.
Seni almaya gelecek.
Annem mi?
Sana yardım edemem, Rosa Maria.
Git.
Git ve bir daha da geri gelme.
Yıllarca, senin için gözyaşı döktüm.
Ama o, hayır.
Anlıyor musun?
Onun kızı değilsin.
Seni asla sevemedi.
Ve kardeşin Gianni için, ne yapabilirim ki?
Kardeşim?
Bırak beni!
Kendimi kötü hissediyorum. Korkuyorum!
- Rosa Maria, bekle! - Bırak beni!
Kahpe, sana neler anlattı?
Bırakın beni!
Dikkat et!
Jeanne'ın yerini alman için seni kimse zorlamadı, biliyorsun.
Jeanne diye sen adlandırdın kendini.
Buna son vermek için çabaladım ama başaramadım.
Kazadan sonra, aileni tanımıyordun.
Hiçbir şey hatırlamıyordun.
Seni yanıma aldım.
Gerçekten annen olmuştum.
Adının Jeanne ya da Rosa Maria olmasının önemi yoktu.
Ya ailem?
Git!
Gitmem seni rahatlatacaksa...
Yarın kahvaltıda görüşürüz.
Anne!
Döndüğüme sevinmediniz mi?
Olur mu? Sana parti hazırladık.
Neyse ki, annen geldiğini haber verdi.
Sana ne dedi?
Fazla bir şey değil. Yanılmışsın. O kadar.
- İyi misin? - Evet.
Biraz dinlenmek iyi geldi.
Odaya gidelim. Hediyelerim var.
- Neye bakıyorsun anne? - Hiçbir şeye. Hadi odaya gidelim.