Neverland, her çocuğun hayalini kurduğu bir dünyaydı.
Denizkızlarının lagünün kristal berraklığındaki
sularında yüzdüğü bir ülke.
Erkek çocukların yay ve okla atış yapabildiği,
Jolly Roger gemisinde korsanlık oynadığı bir yer.
Her arzunun, her dileğin periler tarafından
erkek çocuklara sunulduğu bir ülke.
Neverland’in üzerinde hiçbir kötü karanlık asılı değildi.
Çocuklar mutluydu ve zamanın sonuna kadar
arkadaş kalabilirlerdi.
Uyku diye bir şey yoktu.
Kurallar yoktu ve en önemlisi, küçük erkek çocuklara
ne yapmaları ya da yapmamaları
gerektiğini söyleyecek ebeveynler yoktu.
Bu ütopya, bu dünya,
yalnızca en özel küçük erkek çocuklara sunuluyordu.
Peter adayı yönetiyordu,
daha yüksek bir varlık tarafından
en iyi çocukların Neverland’de sonsuza dek
kalması için davet edilmesi emredilmişti.
Bu, Peter’ın hediyesiydi; erkek çocuklara
asla büyümeme dileklerini gerçekleştirme armağanı.
Peter’ın küçük erkek çocuklarla Neverland’de
sonsuza dek bir arada olabileceği vaadiyle.
Ama önce tamamlaması gereken bir görevi vardı.
Peki,
bence artık Neverland’e gitme zamanın geldi, Curly.
Ne dersin?
Hadi anne, başlıyor.
Hadi, kaçırma...
Hadi millet.
Onu bekliyoruz.
Tamam, duşa giriyorum.
Ben dönene kadar dişlerini fırçalıyor olmanı istiyorum.
Hey.
Uyan, uyan.
Cee-ee.
Sakın korkma.
Burada kayboldum, hava çok soğuk ve annemi kaybettim.
Anneni mi kaybettin?
Ve çok korkuyorum çünkü burası çok karanlık
ve annemin bana kızmasını istemiyorum.
Oraya nasıl indin?
Şey, yürürken kaydım ve karanlığa düştüm.
Aman Tanrım.
Aptal ben.
Yabancılarla konuşmama iznim yok.
Annemi arayacağım.
Hayır, hayır, hayır, hayır.
Biz hiç yabancı değiliz.
Bugün sana bir balon verdim.
Beni hatırlamıyor musun?
Sirkten?
O sendin?
Gerçekten de oydu.
Hey, sanırım bu bizi arkadaş yapar.
Annemi çağırayım.
Hayır, hayır, hayır.
Onu kızdırırsın.
Şimdi iki öfkeli anne istemeyiz, değil mi?
Annene ihtiyaç duymayacak kadar büyük değil misin?
Geç oldu.
Yatağa gitmeliyiz.
Ben Peter.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Ben James.
James.
Yapabilirsin.
Hayır, aslında hayır.
Söylediğimi unut.
Ne?
Hayır, hayır.
Bence yeterince cesur değilsin.
Ben çok cesurum.
Bana söyle.
Tamam, buraya gel.
Bütün çocukların gittiği bir yer var.
İstersen seni oraya götürebilirim.
Ev, bir rüyalar dünyası.
Orada yatma saati yok.
Artık anne yok.
Bence sen mükemmel bir kayıp çocuk olursun.
Neverland’da çok eğlenebilirsin.
Hayır!
Hayır, o değil!
Hayır!
Ona zarar verme!
O benim arkadaşım!
Çekil!
Şimdi!
Hayır!
Onu yakala, Jimmy!
Git!
Hadi gidelim!
Dinle.
Bunu al.
Telefonu al.
Ve iyi olacaksın.
İyi olacaksın.
Seni benimle götürmem gerek.
Hayır!
Bunu benim için mahvettin.
Alo.
Alo. Neye ihtiyacınız var?
Hatta kalın, hemen size bir ekip göndereceğim.
Ne harika bir çocuksun sen!
Şimdi benimle Neverland'a gelmek ister misin?
Ev işlerini paylaşmaya ne oldu, çocuklar?
Bu yaklaşık beş dakika sürdü.
Bunu sen düzenleyecektin, John.
Anne.
Bir şey.
Senden bir şey yapmanı istedim ve sen bunu bile yapamıyorsun.
Anne, çalıştığımı görmüyor musun?
Yapman için çok zamanın vardı.
Biraz tempodan düştüm.
Wendy, Michael’ı okula götürmeni istiyorum.
Perkins, John’u alıyor ama yerleri yok.
Evet, tamam.
Birinin beni almasına ihtiyacım yok.
Bisikletim var.
Evet, ama onu daha bu sabah aldın.
Anne.
Okula gitmeyi düşünmeden önce
mahallede dolaşarak yapabilirsin.
Tamam.
Bu benim.
Gidiyorum.
Anne, bunlardan beşini ödünç alabilir miyim?
Babam haftalık verince gelecek hafta geri öderim.
Her hafta bunu söylüyorsun.
Hiç geri alamıyorum.
Eee?
Senden bir iş yapmanı istedim.
Hayır, kesinlikle olmaz.
Ne dedin?
Beş pound, anne.
Bu sabah babanla konuştum.
İnanabiliyor musun?
Umarım John hafta sonu onun çaba göstermesini beklemiyordur.
Büyük ihtimalle başka işlerle meşgul.
Oof.
Baba, istediğim drone’u alacağını söyledi.
Şimdi, Michael, bunun olmayacağını biliyorsun.
Sana söyledim.
Yeterince büyük değilsin.
Ve bu şeyler gerçekten pahalı.
Babanın bunun için para vereceğini sanmıyorum, tamam mı?
Michael, hazır mısın?
Yine geç kalmak istemiyorum, tamam mı?
Güzel bir gün geçir.
Bu arada, Wendy, bu sabah UCL’den geldi.
Neden mektuplarımı açıyorsun?
Gerçekten gitmeyi dört gözle beklediğini sanıyordum.
Hayır.
Bunu hiç söylemedim.
Sen öyle demiştin.
Bu adam yüzünden mi?
Wendy, kafanı toparlaman lazım, yoksa beşten dokuza
iğrenç bir işte çalışıp kalacaksın.
Belki de istediğim bu, yani...
Lanet, George, sen de.
Tıpkı baban gibisin.
-LoBo-
Bunu tut.
Sana söyleyecek bir şeyim var.
İyi ki doğdun.
Çok sinir bozucu.
İyi ki doğdun.
Michael.
Senden nefret ediyorum.
İyi ki doğdun.
Senden nefret ediyorum.
Seni seviyorum.
Yeni bisiklet.
Anneden çok güzel.
Şey, haklı bir noktası var, biliyorsun.
Yeni bisikletinle okula o uzun yolculuğu yapmazsın, değil mi?
Bisikletimi sürmek istiyorum.
Zamanında varamazsın, tamam mı?
Hadi.
Seni bırakırım.
Beni takip et.
Bu taraftan.
Hadi, hadi.
Arabada karaoke yapabiliriz.
Acele et.
Geç kalacaksın.
Özür dilerim.
Tamam.
Doğum gününü unuttum.
Okuldan sonra seni dondurma yemeye götüreceğim, olur mu?
Bu nasıl?
Brownie’ye gitmek ister misin?
Brownie?
Hadi.
Bu senin favorin.
Beni yüzüstü bırakma, yoksa tek başıma gidip orada
yalnız gibi oturmak zorunda kalırım.
Sen zaten yalnızsın.
Hey.
Ama benim için?
Lütfen?
Hala Londra’ya gidiyor musun?
Bunu çözmeye çalışıyorum.
Sana çok takıntılıyım.
Michael.
Bak, bir gün gerçekten hoşuna giden biriyle tanışacaksın ve
bazı şeyleri yapman gerektiğini fark edeceksin.
Onları tutmak için.
Bak, Michael, hepimizin bir noktada büyümesi
ve bir noktada evden çıkıp yetişkin
hayatlarımıza devam etmemiz gerekiyor.
Buna kızılacak bir şey yok, tamam mı?
Ben her zaman senin sinir bozucu ablan olacağım.
Hadi.
Okuldan hemen önce, gidelim.
Hızlı hızlı, gidelim.
Her şey hazır mı?
Bunu yaptığı için anneden nefret ediyorum.
Herkes bunun kız gibi olduğunu düşünecek.
Kimin umurunda?
Boş ver onları.
Seni öpmeyeceğim.
Sorun değil.
Tamam.
Bunu nereye koyuyorum?
Şuraya, diğerlerinin yanına.
Tamam, okuldan sonra dondurma yemeye gidiyor muyuz?
Merhaba, Joey, iyi misin?
Geç kaldık, efendim.
Biliyorum, biliyorum.
Bugün çok büyük bir macera olacak.
Toplama zamanı.
Nerede olduğunu soruyordu.
Wendy, saat.
Biliyorum, özür dilerim.
Hayat hikayeni ya da geç kalmanı istemedim, tamam mı?
Bu hafta bir kez daha olursa ücretinden kesmek zorunda kalacağım.
Mektup bugün geldi.
Ara yılımı planlamam hakkında.
Annemin çıldıracağını sanıyordum.
Bu onun kararı değil, doğru mu?
Kendi istediğini yapmak istiyorsan, yap.
Ronnie ile bu şehre gitmek istiyorsan, git.
Evet.
Bu surat neden?
Beni tamamen görmezden geldi.
Neler olduğunu bilmiyorum.
Bir planımız vardı ve şimdi telefonlarıma bile cevap vermiyor.
Ne kadar süredir seni yok sayıyor?
Bir gün kadar.
Ama ondan önce de tuhaf davranıyordu.
Neler olduğunu bilmiyorum.
Sanki beyninde bir düğme varmış ve her şey hakkında değişmiş gibi.
Peki, ara yılı iptal edip üniversiteye gidemez mi?
Mia, hayır, bu çok resmi.
Ben ve kızlar bu akşam bir glamping gezisi yapıyoruz.
Siz kızlar gelmek isterseniz, Jamie de geliyor.
Telefon mu?
Hey, kapattık.
Ne kadar güzel bir çocuk.
Ne zaman benimle Neverland’e gelmek istersin?
Merhaba.
Merhaba, Peter.
Dostum, kapattık.
Beni duyuyor musun?
Hey çatlak!
Bunun parasını ödeyecek misin?
Yani onu terk ettin, ha?
Evet.
Ama bir kızı öpmedin ve şimdi kaç yaşındasın?
Carl, siktir git.
Bu bizim masamız.
Ayrıca, annene kafanı kontrol ettir.
Bitlerle dolu ve iğrenç.
Sanırım bu senin.
Siktir git.
Çok acınası.
Tekrar yaparsa, biraz intikam alsak nasıl olur?
Buyur.
Bu hafta sonu sinemaya gitmek ister misin?
Evet.
Ronnie!
Bu ne lan?
Neredeydin?
Evet, özür dilerim.
Seni kaydediyordum.
Meşguldüm.
Ne ile meşgul?
Neden beni görmezden geliyorsun?
Hayır.
Hayır, bak, seni görmezden gelmiyorum.
Şey, geliyorsun, yani...
Sadece düşünüyordum, tamam mı, şehre taşınma hakkında ve
sanırım kalacağım.
Bak, özür dilerim, tamam mı, ama beni zorladın.
Ben mi seni zorladım?
Evet, ve senin heyecanına kapıldım.
Dostum, iyi misin?
Özür dilerim, tamam mı?
Benimle gel.
Kalk!
Etkinlikte mi yoksa başka bir yerde mi?
Sana söyledim.
Etkinlikte olduğuna dair kayıt yok.
Onu saat kaçta almalıydın?
Şey, zamanında oradaydım.
Senin için öğretmenini arayıp okul sonrası etkinliklerde olup olmadığını öğrenebilirim.
Evet, lütfen.
Sen kimsın?
Ben Peter.
Peter Pan.
Sorun değil.
Ben sadece büyük, yaşlı bir oyuncak ayıyım.
Annem bana korkunç şeyler yapardı.
Beni üzecek şeyler yaptığında gözlerimi kapatırdım.
Gözlerini kapatabilir misin, Michael?
Kapat onları.
Aferin.
Ve bu büyülü yeri hayal ederdim.
Bizim yaşımızda çocuklarla dolu bir yer.
Ve bütün gün, bütün gece oynardık.
Ve artık korkmazdım.
Bu yüzden, korktuğunda o yeri düşün.
Çünkü gerçek.
Gerçek, Michael.
Doğum günün için sana verdiğim şey, bir çocuğun isteyebileceği en büyük hediye.
Evde bir sorun yok mu?
Hayır, hiç yok. O iyi.
Hayır, ama o utangaç, çok utangaç, savunmasız küçük bir çocuk.
Öylece kaçmazdı. Bunu biliyorsun.
Bir maceraya atılmadı.
Belki arkadaşlarından başlamalı.
Onun bir arkadaşı bile yok, John tanrım.
Bu heykelden.
Onu nasıl göremezsin? Nereye gitti?
Yani, eğer gerçekten orada değilse, Wendy, sorun yok.
Wendy.
Oradaydım. Sadece dikkatim dağıldı.
Sen sadece...
Dikkatin dağıldı. Dikkatinin dağılması ne demek?
Yapamam. Bunu yapamam. Bunu yapamam.
Alo?
Kim bu?
Michael mı?
Alo?
Bu kim?
Sen kimsın?
Michael için endişelenme.
Onu Neverland’e götüreceğim.
Sen kimsın?
Olamaz. Olamaz.
Seni iğrenç herif.
Teşekkür ederim.
Uyuyamıyorum.
Uyanık mısın?
Uyanık olduğunu biliyorum.
Bir oyun oynamak istiyorum.
Oyun oynamak her zaman eğlencelidir, değil mi?
Bakalım.
Eski güzel Marco Polo oyunu nasıl olur?
Bu oyunu biliyor musun?
Ben gidip saklanacağım, sen de beni bulacaksın.
Hazır mısın?
Gözlerini kapat.
Ona kadar say.
Bir.
İki.
Üç.
Dört.
Beş.
Altı.
Yedi.
Sekiz.
Dokuz.
On!
Marco?
Polo.
Marco?
Bunlar senin arkadaşların mı?
O benim arkadaşım.
Joey.
Joey’yi de buraya getirmemi ister misin?
Hayır, onu burada istemiyorum.
Michael, sen çok özel, çok özel bir çocuksun.
Senin için büyük şeyler görüyorum.
Varlığının geri kalanında küçük bir çocuk olarak kalabileceğin bir yerde.
En inanılmaz hayatı yaşayarak.
Ve Joey’nin seninle gelmesine izin verebilirim.
Biliyor musun, annem bana ve okulda diğer küçük çocuklara bu şarkıyı çalardı.
Annene ne oldu?
Onun için endişelenmene gerek yok.
Çocuklarıma bir daha dokunmasına izin vermeyeceğim.
Hakkında söyledikleri doğru mu...
Evet.
Aynı zalim olanı aldık.
Bu çılgınca.
Herkes onun öldüğünü sanıyordu ama geri döndü.
Peter Pan.
Hep onun dışarıda olduğunu söylerlerdi, ama herkes unutup hayatına devam etti.
Çay almaya gitmem lazım.
Seni sonra ararım.
Aradım da aradım.
Ben sadece... Sonra nereye bakacağımı bilmiyorum.
Etrafta telefon açtım.
Bak, anne.
Neden yatağa gitmiyorsun?
Bu en kötüsü.
Eğer ona bir şey olursa.
Bak, bunların hiçbiri senin suçun değil, tamam mı?
Ciddi söylüyorum.
Hayır.
Öyle.
Onu geri getirmeye yardım etmek istiyorum.
Anneye söyleme.
Okulu arayıp hasta olduğunu söylerim.
Peki nereye gidiyoruz?
Ashdown’da bunu yaşayan birinin adresini buldum.
Kim olduklarını görüp neler bildiklerini öğreneceğim.
Yaşadıkların için gerçekten çok üzgünüm.
O zamanlar evlerimizin kapılarını kilitlemezdik, korkacak bir şey yokmuş gibi.
Güvenli bir topluluktu.
Polis, o çocuğun annesiyle yaşanan korkunç olaydan sonra cesedini hiç bulamadı.
Timmy kaybolduğunda ne oldu, sorabilir miyim?
Neler hatırlıyorsun?
Sonbahar zamanıydı.
Akşamüstü, Timmy birkaç sokak ötedeki arkadaşının evine yürüyebilir mi
diye sordu, biz de kabul ettik.
Sonra saat ilerledi, ilerledi ve eve gelmedi.
Ben de arkadaşının evini aradım.
Bana hiç gelmediğini söylediler.
Ben de düşünüyordum, o zaman boyunca neredeydi?
Eğer orada olmadıysa, yani, oraya gittiğini söylediyse, o zaman...
Sonra telefon geldi.
Bize hep içinde küçük bir kız gibi hissettiğini söylerdi.
Timmy her zaman çok nazik bir çocuktu.
Bunca yıldan sonra hâlâ bu odayı toparlamaya kendimi getiremiyorum.
Hâlâ bir gün kapıyı çalıp küçük Timmy’mim eve döneceğini hissediyorum.
Umarım kardeşini bulurlar, Wendy.
Gerçekten umarım.
Şuna bak.
Uzun zamandan beri.
Hadi ama dostum.
Tamam, çocuklar, yerinizde kalın. Şu adama yardım edebilir miyim bakayım.
Yani eğer kenara çekmek için yardım lazımsa.
Şu eski minibüsler, bilirsin, hep sorun çıkarır.
Öngörülemezler.
Tanrım.
Peki.
Benimle Neverland’e kim gelmek ister?
Teşekkür ederim.
Ben Tinkerbell.
Çok öksürüyor.
İyi değil, doğru mu?
Neverland’e yakın ve bu onun işareti.
Bu yüzden çok geç olmadan şimdi çocukları yanına almalı.
Burada ne kadar zamandır varsın?
İlk seçilen bendim.
Seni burada tutuyor, değil mi?
Beni burada tutmuyor.
Yani istediğin zaman gidebilirsin, öyle mi?
Beni bırakmayacak, değil mi?
Peter’ın çocukları götürdüğü yer,
kimsenin hayal bile edemeyeceği kadar
özel ve muhteşem bir yer.
Peki seni neden oraya götürmedi?
Çünkü ben farklıyım ve hep farklı oldum.
Ben bir periyim.
Bir gün daha büyük bir varlık olacağım, büyülü bir şey,
istediğim gibi olabilir ve yapabilirim.
Sadece onun rehberliğini takip etmem gerekiyor.
Senin için de aynı.
Yakında geri döneceğim.
Ailem.
Eğer dönmezsem beni özlerler.
Başka bir yerde olmak istemiyorum.
Mutluydum.
Ne oldu?
Michael?
Haberleri gördün mü?
Ne var?
Otur.
Söyle bana.
Michael’ın arkadaşları.
Okul otobüsü bulundu.
Ama çocukları ormanda buldular.
Sorun yok.
Hiçbir şey yanlış değil.
John.
Sorun yok.
Anne?
Hadi.
O öldü.
Ölmedi.
Bunu söyleyemezsin.
Sanırım babanın yanına gitmelisin.
Bu sensin.
Peki.
Onu bu akşam sana göndereceğim.
Ne yapıyorsun?
Yani gerçekten gidiyorlar mı?
Nereye gittiklerini biliyorsun.
Sana söyledim.
Bana inanmıyorsun.
Yalan söylediğimi düşünüyorsun.
Ben her zaman sana inandım.
Evet.
Evet, öylesin.
Beni bir daha asla sorgulamayacaksın?
Anlıyor musun?
Evet, özür dilerim.
Özür dilerim.
Michael.
Gerçekten.
Yapma.
Kal.
Gitme.
O lanet sesi çıkarmaman gerektiğini söylemiştim sana!
Gerçekten, buna katlanmak çok zor.
Teşekkürler.
Ama hayır, sorun değil.
Orada olmam lazım.
Sadece bir yere ihtiyacım vardı...
Anlıyorsun ya.
Bunları istemiyor musunuz, kızlar?
Tamam.
Yatmam lazım.
Joey.
Hadi yatağa gidelim.
İyi geceler, Wendy.
Bu gece Michael için dua edeceğim.
İyi geceler, hanımlar.
Bak.
Wendy, yapabileceğimiz bir şey varsa...
Teşekkürler.
Tamam, aşağıdaki dolapta battaniyeler var.
Yerini biliyor musun?
Evet, bu gece Wendy benim odamda kalacak.
Kanepede kalmayı sorun etmem.
Aferin kızım.
Tamam.
İyi uykular.
Emin misin?
Evet.
Teşekkürler, takım.
İlk kurbanı, Timmy Carter,
Peter henüz 17 yaşındayken kaçırılmıştı.
Norwood kasabasından bildiriyoruz,
11 çocuk okul servisinden kaçırıldı
ve vahşice öldürüldü.
Bu, yerel bir çocuğun kaybolmasından bir gün sonra yaşandı.
Çocuğun adı açıklanmıyor,
ancak ailesi,
ürkütücü bir telefon aldıkları
bir adamdan...
Aman Tanrım!
Nerede o?
Git!
Git Jerry’e bak!
Oraya varacağım.
Küçük bir arkadaşım var.
Korkmana gerek yok.
Bir hikaye dinlemek ister misin?
Ona zarar vereceksin.
O sana yardım edecek.
Sadece dediklerini yap.
Hepiniz
Neverland’a gideceksiniz.
Korkmana gerek yok.
Neverland,
rüya görmeni istiyorum.
Davetimi kabul ettiğinde,
bütün rüyalar
sana verilecek.
Yani,
kim ilk gitmek ister?
Ya bunda
ya şunda
helvacının kızında.
Mo.
Şanslı olan sen misin?
Evet demelisin.
Bana zarar verecek misin?
Hayır.
Tabii ki hayır.
Tamam.
Hayır.
Hayır, yapma.
Hayır!
Yalan söylüyorsun!
Bana yalan söylüyorsun.
Kes şunu. Hadi artık, dur.
Benden uzak dur.
Eve gitmek istiyorum.
Buna karşı gelme, Michael.
Sen kimsin?
Lütfen.
Sadece kardeşimi geri istiyorum.
Michael?
Aşağıda mı?
Kimseye söylemem.
Lütfen.
Sadece onun eve gelmesini istiyorum.
Yalvarıyorum.
Lütfen.
Bırak beni. Bırak beni.
Michael.
Onlarla birlikte yakaladım seni!
Sorun yok.
Sorun yok. Seni buradan götüreceğim.
Tamam mı?
Her şey yolunda mı?
Yaptığım şeyin en iyisi olduğunu biliyorsun.
Değil mi?
Duramam.
Çocukları Neverland’a göndermek
ve onları bu dünyadan korumak benim görevim.
Ne oluyor
o odada?
Biliyor musun, hayatımdaki herkes
bir noktada beni terk etti.
Ama sen terk etmedin.
Bilmiyorum.
Hayır, sen özelsin.
Tanıştığım diğer kadınlardan farklısın.
Bu dünyadan daha büyük bir şey.
Hayır, beni asla terk etmezsin.
Öyleyse neden oturmuyorsun
ve biraz
sihirli peri tozundan almıyorsun?
Söyle bana.
Bence sana ne olduğunu
sen de biliyorsun.
Bu da ne lan?
Bu evde kim var?
Neler oluyor, Tix?
Çocuklara zarar verme.
Zarar mı?
Çocuklara zarar mı?
Onlara zarar vermek ne demek?
Onları kurtarıyorum.
Ve sen kimsin ki
şimdi beni sorguluyorsun?
Senin için yaptığım her şeye.
Sana gösterdiğim tüm özene,
kimse seni istemezken.
Toplum seni yansıtıyor.
Neredeler?
Michael, beni dinle.
Bana güvenmelisin.
Geliyor.
Saklanmalısın.
Joey nerede?
Burada birini duydum.
Neredeler?
Biliyor musun,
yalan söyleyen küçük çocuklara ne olur?
Michael,
Neverland’a gidemezler.
Bunun yerine ne olduğunu biliyorsun.
Hayatlarının geri kalanını
yalnız
ve acı içinde geçirirler.
Ve biliyor musun,
o duruma nasıl gelirler, Michael?
Bak, ben...
ellerimi alırım
ve onları minik
boğazlarına sararım.
Ve bir yılan gibi, sıkarım
olabildiğince sıkı
kanları donana kadar.
Kaç!
Michael, kaç!
Hayır.
Seni bırakamam.
Lütfen! Lütfen!
Timmy...
Sana ne olduğunu biliyorum.
Baban seni özlüyor.
Michael’ın
ailesi de
onu özlüyor.
Burada olanları biliyorsun.
Bu doğru değil.
Ben sadece
eve gitmek istedim.
Saklan!
Kaltak!
O nerede?
Yine de onlarla oynuyorsun.
Joey?
Bana yalan söyledin.
Yalan mı?
Sana yalan söyleyen
tek kişiler
dışarıdakilerdi.
Yıllarca
yalvardım da yalvardım
eve gitmek için
ve sen bana dedin ki
beni istemiyorlar.
Seni olduğun gibi görmüyorum.
Bundan daha fazlası için yaratıldığını görüyorum.
Sana bir gün
benimle Neverland’a gitmeyi öğrettim.
Bunu bana sen yaptın.
Bana sırtını döndün.
Dur!
Artık
durma zamanı.
Benimle gel.
Hadi.
Telefonunu yanında tut. Konumunu takip edeceğiz.
Biliyor musun, Neverland’a gitmeyi
hak ettiğini düşünmüyorum.
Sen sadece
başarısız bir kayıp çocuksun.
Neverland’a
inanmıyorum.
Peki, sorun değil.
Zaten perilerin varlığına hiç inanmamıştım.
Bu ne cüret!
Beni böyle satmaya!
Benimle bir kez uğraş.
Eğer yine benimle uğraşmak istiyorsan.
Tamam.
Tut şunu.
Tamam.
Sorun yok.
Tamam.
Geliyorlar.
Dinle.
Buradan çıktığında
olabildiğince hızlı koşacaksın
ve arkana bakmayacaksın. Anladın mı?
Ne olursa olsun.
Buraya yardım göndermelisin, Joey.
Evet, anlıyorsun.
Tamam, seni çıkaracağım.
Git, git, git.
Yakaladım seni.
Nereye gittiğini sanıyorsun?
Sorun yok.
Sana zarar vermeyeceğim.
Yardım et.
Buldum seni!
Gitmem gerek.
Üzgünüm.
Birini bulacağım.
Yardım et.
Görünüşe göre buna bir yara bandı gerek.
Pes etme.
Sen...
Kızlar Neverland’a gidemez.
Marco!
Marco.
Polo.
Michael!
Wendy!
Oyunu bitirmek istemiyorum.
Sen...
Artık senin
Neverland’a gitme zamanın geldi.
Lütfen canımı yakma.
Ben sadece küçük bir çocuğum.
Sen...
her şeyi mahvettin.
Tek başına
Neverland’a gidebilirdin.
Evet! Doğum günün kutlu olsun!
Pekala, sıra hediyede.
Bir dilek tuttun mu?
Gerçekleşti mi?
Küçük... için davul sesleri!
Bu gerçek mi?
Evet!
Orada da bir kamera var mı?
Olmalı,
böylece her yere uçabiliriz.
Bu yıl doğum günü çok daha iyi geçiyor.
Pekala, sanırım hediyemin zamanı geldi.
Kenara çekil.
Şimdi hangisini yapalım?
Hadi bunu yapalım,
zaten paket bile değil.
Üzgünüm, acelem vardı.
Ne olduğunu tahmin etmeye çalış.
Onu alayım çocuklar.
Alo?
Bu bir araba.