PERDE ARKASI
SİLAHLAR ÇEKİLDİ
BİRBİRLERİNE NİŞAN ALDILAR
NBA, SİLAHLAR VE “KÖTÜ KARAR”
WILCOX DEVLET HAPİSHANESİ
NİSAN 2023
PERDE ARKASI
SOYUNMA ODASINDA DÜELLO
LOS ANGELES KALİFORNİYA
ESKİ NBA OYUNCUSU
GILBERT ARENAS SR. GILBERT'IN BABASI
ESKİ NBA OYUNCUSU
JAVARIS'İN ANNESİ
GRANT LİSESİ VAN NUYS, KALİFORNİYA
GRANT LİSESİ KOÇU
Arenas NBA seçmelerine katılmaya hazır olduğunu açıkladı
DRAFT ÖNCESİ KAMPI
DRAFT GÜNÜ 2001
Arizona'nın eski yıldızı Warriors'a kendini kanıtlamak istiyor
SOSYAL KONUT SAHASI ATLANTA, GEORGIA
ESKİ NBA OYUNCUSU
2006 ERKEKLER A SINIFI ŞAMPİYONLARI
DRAFT GÜNÜ
3. SEÇİM
11. SEÇİM
LAKERS YETENEK AVCISI ASİSTAN 2006-11
LOS ANGELES LAKERS HAZIRLIK KAMPI 2007
LAKERS BAŞ ANTRENÖRÜ
AÇILIŞ MAÇI 2007-08 SEZONU
WIZARDS ESKİ GENEL MÜDÜR YARDIMCISI
Lütfen KAZANIN!!!
WIZARDS TARAFTARI
BAŞKAN GILBERT ARENAS ULUSA SESLENİŞ
ESKİ NBA OYUNCUSU
2008 SEZONU
WIZARDS SOYUNMA ODASI
ESKİ NBA OYUNCUSU
WIZARDS TAKIM UÇUŞU 19 ARALIK 2009
Demek bir şeyler başlatmak istiyorsun Başlat o zaman
Demek bir şeyler başlatmak istiyorsun Bir şeyler mi başlatacaksın
ARİZONA ÜNİVERSİTESİ
ALIM SATIM TİCARET SİLAH DÜKKÂNI
21 ARALIK 2009
PETER VECSEY, MICHAEL JORDAN İLE BİRE BİR GÖRÜŞÜYOR
NBA MUHABİRİ
Sprewell Konusunda Uzlaşma
Bryant, Lakers'a mı?
ESKİ WIZARDS BAŞKANI
WIZARDS BAŞKANI VE GENEL MÜDÜRÜ
Takım, olaylar konusunda NBA'e bilgi vermedi
NBA SİLAH OYUNU
NBA'in soyunma odalarından çıkan en çılgın hikaye bu mu?
NBA, SİLAHLAR VE "KÖTÜ KARAR"
NBA SİLAH OYUNU
Yıldızlar birbirlerine nişan aldı
Arenas ve takım arkadaşı birbirlerine silah çekti
Gilbert Arenas'ın eşek şakası kendisi ve NBA için kötü
YENİ GELİŞMELER NBA, SİLAHLAR VE “KÖTÜ KARAR”
NBA KOMİSYONERİ
Arenas ve Crittenton 2010 sezonunun geri kalanında yok
Wizards'tan Gilbert Arenas silah suçlamasını kabul etti
SEZON BOYU UZAKLAŞTIRMA
ATLANTA POLİS DEPARTMANI
CLEVELAND CADDESİ
BERBER
ATLANTA POLİS DEPARTMANI ATLANTA, GEORGIA
ATLANTA POLİSİ
KURBANIN ANNESİ
SANIK
2006 ERKEKLER A GRUBU ŞAMPİYONLARI
NİSAN 2023
JAVARIS CRITTENTON'IN CEZASINDAN 10 YIL SONRA
WILCOX DEVLET HAPİSHANESİ
FULTON İLÇESİ ESKİ BÖLGE SAVCISI
SONRAKİ SEVİYE ERKEK AKADEMİSİ ATLANTA, GEORGIA
YENİ SORUN
NBA, yapımcının yorum talebine yanıt vermedi.
Fulton İlçesi Savcılığı yapımcının talebine yanıt vermedi. iş gibi.
Otobüsteki komik çocuktum. Milletin yemeğini değiştirirdim.
Arkama yaslanıp "Nasıl kızdı ama" derdim.
Büyürken kendinizi korumak için kişilikler yaratırsınız.
Şuna bak, şuna.
Farkında bile olmadan bunu babamdan öğrendim.
Büyürken annemi hiç tanımadım.
Babam tarafından büyütüldüm, bekâr bir babaydı.
Ama ne yaşarsa yaşasın evde hep kahkaha vardı.
Aktör olsa da komikliği çok severdi.
Bu yüzden gençliğimde
en iyi oyuncuların komedyenler olduğunu düşünürdüm.
Çünkü hayatın dramını komediye dönüştürebilirler.
Şakacı biriydim.
Acıyla gülerek başa çıktım.
Hayatımda ne olursa olsun onu komediye dönüştürebiliyorum.
Hiçbir şeyi ciddiye almadım.
Çocukluğunu anlatsana. Genç Javaris nasıl biriydi?
ESKİ NBA OYUNCUSU
Genç Javaris, hey gidi günler hey.
Atlanta, Georgia'da doğdum. Capital Homes Sosyal Konutları'nda.
Büyümek için ideal bir yer değildi.
Çok fazla yoksulluk, uyuşturucu ve şiddet vardı.
Ama en güzel anılarımı da orada yaşadım.
Varoşlarda yaşasak da sevgimiz vardı.
Beni bir sürü kadın büyüttü. Annem, büyükannem, teyzelerim.
Bana saygıyı öğrettiler.
Bana sevmeyi öğrettiler. Bana ailenin önemini öğrettiler.
Lise son sınıftayken Javaris'i doğurdum.
Hayatımın o döneminde Javaris her şeyimdi.
JAVARIS'İN ANNESİ
Çalıştığım ve okula gittiğim zamanlarda ya annem ya da büyükannem ona bakardı.
Hepimizin vardiyası vardı.
Javaris'in kişiliğini belirleyen de buydu.
Ancak bir annenin oğluna öğretebileceği şeyler sınırlıdır.
Bazı şeyleri bir erkeğin öğretmesi gerekir.
Javaris için bu söz konusu değildi.
Çok fazla erkek figürü olmaması zor bir durumdu.
Böyle erkeklere nasıl saygı duyacağımı bilmiyordum.
Saygısız olacağımdan değil.
Saygı görünce ne yapılır, bilmezdim. Çünkü alışkın değildim.
Javaris için saygı her şeydir.
Saygısız birini yanında bile tutmazdı.
Bize böyle öğretildi. Bunu yapmayız.
Bunlar çocukluktan beri inandıklarım.
İnsanlar istedikleri gibi benimle konuşup bana davranamazlar.
Koçlara ve tanımadığım erkeklere saygı duymayı öğrendikten sonra
saygıda kusur etmem.
Saygı almak da göstermek de çok önemlidir.
GRANT LİSESİ VAN NUYS, KALİFORNİYA
Liseye geçtiğimde
NBA'de oynama fikri bana gerçekçi gelmiyordu.
NBA oyuncusu olacak kadar iyi olduğumu düşünmüyordum.
- 25 numara, Gilbert Arenas. - Hadi Gil! Hadi Gil. Evet!
Geri kaldığımı hissettim ve bunu telafi etmem gerekiyordu.
Bu yüzden günümün her saniyesi basketbolla geçiyordu.
Gil!
Biraz şapşal, biraz muzip biriydi.
Şakaları hiç eksik olmazdı her zaman gülmeye hazırdı.
- Gil'i nereden tanıyorsunuz? - Nereden mi?
GRANT LİSESİ KOÇU
Lisedeki basketbol koçuydum, okul takımının koçuydum.
O dönem kendini gerçek bir basketbolcu olarak görmüyordu.
Çok basketbolcu tanıdım ama onda olan şeyi Vadi'nin bu tarafında hiç görmemiştim.
Koç "Dışarıda konuşalım mı evlat?" deyince "Kesin bir hata yaptım" demiştim.
Dedim ki "Gil, sana söyleyeceğim şeyi muhtemelen bir daha asla söylemeyeceğim."
"Profesyonel bir basketbol oyuncusu olma şansın var."
"Ne? Ne diyorsun?" der gibi bakıyordu.
Vay canına! Gilbert Arenas Şov!
Arizona'ya geldim.
Eskisinden daha formdaydım, daha hızlı ve daha güçlüydüm.
Gerçekten üst düzey bir sporcu. Hem tarzı var hem yeteneği var.
Hiç tanınmayan bir gencin çıkıp hak ederek takımda yerini alması
harika bir şey.
Takımın sayı kralıydım.
GARD - İKİNCİ SINIF
Ulusal Şampiyonluk maçına çıktık, sonra "Seçmelere katılacağım" dedim.
ARENAS NBA SEÇMELERİNE KATILACAĞINI AÇIKLADI
NBA Seçmeleri'nden önce ön seçim kampı vardır,
Açlık Oyunları gibi bir şey.
Teke tek, beşe beş. Mekik koşusu yapıyorduk.
Zirve oydu, vahşi bir ormandı.
En güçlü aslan kim olacak? Ben olacağım.
Medya sorular soruyordu, bana da sordular,
"NBA'de olmak sana ne katacak Ne olmayı hedefliyorsun?"
Ben de "Hedefim pezevenk olmak" dedim.
Adam da bana "Anlamadım, ne dedin?" dedi.
İki seçeneğim var.
Ya geri adım atacaktım ki bu beni zayıf gösterirdi
ya da üsteleyecektim ki ben hiçbir zaman geri adım atmam.
Ben de "Benim hatam" dedim.
"Uluslararası bir pezevenk olmak istiyorum."
Yüzünde "Oha" der gibi bir ifade vardı.
NBA SEÇMELERİ GÜNÜ 2001
Seçmelere girerken, o an kendime güveniyordum.
Büyük şehirde büyük bir gece, herkesin odağında Garden var.
İnsanlar yeteneğimi övüyorlardı, ben de ona güvenerek hareket ettim.
İlk turda seçilmesi bekleniyordu,
bu da garanti kontrat ve çok para demekti.
2001 seçmelerinde Atlanta Hawks...
SEÇMELER NEW YORK 01
...üçüncü sıradan Pau Gasol'u seçti.
Detroit Pistons Charlotte'tan Rodney White'ı seçti.
İsimler açıklanmaya başlayınca
Takım arkadaşım Richard Jefferson beni aramıştı.
"Seçmelerde bol şans. Sanırım az sonra ismim açıklanır" dedi.
"Benden önce mi açıklanacak?"
Takımdaki en iyi üçüncü ya da dördüncü oyuncuydu.
"Bir yürü git" dedim. Deli mi ne?
"Deli misin sen? Kafayı yemişsin" Çat.
Houston Rockets, Richard'ı seçti Jefferson, Arizona Üniversitesi'nden.
Ne?
Nasıl... Ne?
Birkaç kişiyi araya sıkıştırıp Gilbert'ın sırasını düşürdüler.
İLK TUR - 28. SEÇİM
İkinci tur başlamıştı ve...
Golden State Warriors Gilbert Arenas'ı seçti.
Kendimi kandırılmış hissettim.
WARRIORS'A KENDİNİ KANITLAMAK İSTİYOR
Davranışım yüzünden ceza alıyor gibiydim.
Bazı şeyler aleyhime işliyordu.
Olgun değildim.
"Pezevenk" lafımla NBA'in geleneksel yaklaşımıyla çatıştım.
Bir daha olsa yine yapar mıydım
Evet.
CAPITAL HOMES SAHALARI ATLANTA, GEORGIA
Basketbol benim ilk aşkımdı.
Kendimi tamamen adadığım şeydi.
Üçüncü sınıftayken Hawks forması giyip basketbol topuyla dolaşırdım.
Bu kaderimin bir parçasıydı.
Çocukken Javaris televizyon izlerken dönüp bana bakıp
"Anne, ben NBA'de oynayacağım" dediğini hatırlıyorum.
O an birden içimde bir şey uyandı,
belki de neyden bahsettiğini biliyordur.
Acele etme Javaris.
Pekâlâ!
Gard pozisyonunda bir numara, Javaris Crittenton.
Güneybatı Atlanta Hristiyan Akademisi'ndeydim.
Aşırı odaklanmış bir çocuktum. Notlarım iyiydi.
Tüm enerjimi ve yüreğimi basketbola ve başarılı olmaya adamıştım.
Javaris Crittenton.
Tek kelimeyle bomba. Top sürerken afallatıyor.
Üçlükleri iyi.
Atıyor ve Crittenton oyuna ısınmaya başladı!
Lisedeyken baskette her yönden iyiydim. Ülkedeki en iyilerdendim.
Dwight Howard ile aynı lise takımındaydık.
Crittenton ile üçe bir yakaladılar. Üstten bir pas.
Büyük adama asist böyle olur.
Aramızda bir bağ vardı.
Dwight'la oynamak harikaydı. Harika bir şey yapmanın eşiğindeydik.
Crittenton topu çalıyor! Ve baskete gidiyor!
Javaris Crittenton eyalet şampiyonu.
2006 A SINIFI ŞAMPİYONU
Çok ruhani biriyimdir. Yeteneğimin Tanrı'dan geldiğine inanırım.
İnançlı olmaya çalışıyorum.
Hep Dwight'ın takım arkadaşı derlerdi. Artık adım var.
Oyun kurucu Javaris Crittenton hakkında ne biliyoruz?
Bugünün gençleri, yarının yıldızları.
2006 McDonald's Lisesi Amerikan Karması Maçı.
MCESPN ALL-STAR'A HOŞ GELDİNİZ
McDonald's Amerikan Karması'nda olmaktan daha iyisi olamazdı.
Bu prestijli bir ödül.
Ülkenin en iyi 24 oyuncusu orada,
böyle bir şeye seçilmek güzel bir his.
Bu en üst seviye.
Javaris Crittenton'dan bir üçlük.
Crittenton, müthiş bir oyuncu.
Ülkedeki en prestijli okullardan sürekli teklif alıyordum.
Billy Donovan, Roy Williams, Koç K.
İlk üniversite mektubumu aldıktan sonra, ardından 5, 10, hatta 100 mektup aldım.
Okulları için oynamamı istemeleri güzel bir histi.
O zaman çok şaşırmıştım.
İnanamıyordum. Rüya gibiydi.
Ama gitmesini de gerçekten istemiyordum.
Gitmesinden korkuyordum.
Burada doğup büyüdüm.
Şehrimin, ailemin ve dostlarımın desteği benim için çok önemliydi.
Bu yüzden Atlanta'da kalıp Georgia Tech'e gittim.
Georgia Tech Yellow Jackets için heyecanlı günler.
Bir sonraki harika oyun kurucu Javaris Crittenton olacak.
Javaris, Georgia'da çok iyi bir oyun kurucusun.
İyi şut atıp smaç basıyorsun.
Topu yakalayabilir misin? İyi pas attığını biliyoruz.
İyi yakaladın.
Koç Hewitt iyi bir oyuncu alıyor. Thaddeus Young'a katılacak.
- Tebrikler Javaris. - Sağ olun.
Bakalım Yellow Jackets ne yapacak. Crittenton'dan güzel hareket.
Georgia Tech'ten bir sürü harika oyun kurucu çıktı.
Adımın NBA'e gitmeyi başarmış oyuncular listesine eklenmesini istedim.
NBA SEÇMELERİ GÜNÜ 2007
Seçmelere giderken Atlanta 3. ve 11. seçim hakkına sahipti.
Bu memleketin çocuğu ve kahramanıydım. Şöyle düşündüm.
Lütfen beni Atlanta seçsin, beni es geçmesinler.
3. SEÇİM
Atlanta Hawks,
Florida Üniversitesi'nden Al Horford'u seçti.
Atlanta Hawks, Texas A&M Üniversitesi'nden A.C. Law IV'ü seçti.
11. SEÇİM
Kalbim kırılmıştı.
"Atlanta beni gerçekten es geçti ve Atlanta'dan ayrılıyorum" dedim
19. seçiminde
Los Angeles Lakers seçimi Georgia Tech'ten Javaris Crittenton.
SEÇMELER NY 07
"Bu ne ya?" dedim.
Şok olmuştum. Lakers'lı olmak üzereyim.
Bu benim hayalimdi. Kobe'yle oynayacaktım.
Phil Jackson koçum olacaktı.
Şu işe bak. Bir Lakers'lı olacaktım.
Az önce Phil ile konuştum, onunla tanışmak heyecan vericiydi.
Çaylaklara karşı sert olduğunu biliyor musun?
Hayır, pek bilmiyorum.
O an an kafama dank etti. Ciddi ciddi yuvamı terk etmek üzereydim.
Rahatımı ve alıştığım şeyleri terk etmek üzereydim.
Oğlumla gurur duyuyordum.
Sosyal konutlardaki birçok çocuktan daha başarılı oldu.
İyi iş çıkardı.
Los Angeles Lakers ile ilişkilendirilmek nasıl bir his?
Lakers'ta olmak...
LAKERS YARDIMCI KOÇU
...kraliyet ailesinin parçası olmak gibi.
Lakers'ın Los Angeles'taki hemen her evde özel bir yeri vardır.
Takımın tarihi boyunca kazanılan o kadar çok şey var ki.
Bunun parçası olduğunuzda
o seviyede kazanmaya devam etmeniz beklenir.
Şampiyon olmanız beklenir.
2007-2008 sezonunda
oyuncu geliştirme ve yenileri eğitme antrenman koçuydum.
Spor salonunda çok vakit geçirdim.
LAKERS EĞİTİM KAMPI 2007
Adamım Javaris Crittenton'la da orada tanıştım.
Javaris Crittenton çok iyi bir oyuncuydu.
Evet!
Ona karşı bir sorumluluk hissettim. Sahada çok zaman geçirdik.
Onu aldığımızda harika bir gençti.
Los Angeles'a gittim. Gözlerim fal taşı gibi açıldı.
Güzel havayı, güzel kadınları, filmlerde gördüğüm her şeyi gördüm.
Çevreye uyum sağlamaya çalıştım.
Dün gece iyi uyuyamadım.
Kalkıp saate bakıyordum, vakit geldi mi diye.
Elimden geleni yapmak için geldim. Koçlar ne derse artık.
Açık konuşalım, seçkin biriydi.
Onu seçtiğimizde yeteneği elbette bizi heyecanlandırdı.
Ancak üçgen olarak bilinen hücum sistemimizde
her şey top ve oyuncu hareketiyle,
doğru yerleşime ve açı yaratmaya dayanıyor.
Çoğu üniversite oyuncusu da böyle oynamıyor.
Özellikle de Javaris gibi elit bir oyuncu.
Javaris'in öğrenmesi gereken en önemli şeylerden biri
topun kıymetidir, bunu ona mutlaka anlatmalıyız.
İÇ SAHA AÇILIŞ MAÇI 2007-08 SEZONU
Javaris'in Staples Center'daki ilk maçıydı.
O...
Yedek bile değildi.
Yedek olarak bile takıma alınmamak,
oyuna alınmamaktan farklı bir seviyedir.
Adeta enerjisi alınmış gibiydi.
Anlamı şu, "Yeterince iyi değilsin."
Hayatım boyunca yıldız olduktan sonra
arada kısa dakikalar almak, hatta bazen hiç oynamamak çok zor bir şey.
Doğrudan Phil'e karşı beslediği bir öfke ve kırgınlığı vardı.
Durumu kişisel algıladı ama bu basketbolla ilgili bir karardı.
Sonuçta bu bir iş.
Bu durum beni kahretti çünkü ailem, herkes beni izliyordu.
"Başardı, bu onun ilk maçı" dediler.
Sonra bir sürü mesaj atıp arayan oldu. "Takımda mıydın? Ne oldu?" dediler.
Ne diyeceğimi bilmiyordum.
Kimseye nasıl anlatacağımı bilemedim.
Hiç anlam veremedim.
Washington Wizards'a 2003'te katıldım.
Bu süre zarfında genel müdür yardımcısıydım.
Buraya ilk geldiğimde...
WIZARDS GENEL MENAJER YRD.
...yeni bir sayfa açmıştım
LÜTFEN KAZANIN!
Wizards taraftarıysanız tünelin sonunda ışık var mı diyorsunuzdur.
Takım bu sezon hiç maç kazanamadı.
O ışık size doğru gelen trendir. Wizards için öyle yani.
2003 çok zor bir yıldı.
Michael Jordan ayrılmıştı.
Basketbolun simgesi bu şehirden gitmişti.
Dün maça gittim. Hayal kırıklığıydı. İzlemesi bile zor.
WIZARDS TARAFTARI
Bize heyecan lazım. Çok bunaltıcı oldu. Canlandıracak bir şey gerek.
Wizards'ın emin ellerde olacağına, heyecan verici bir yolculuğa çıkacağına
insanları inandırmak zordu.
Sonra Gilbert Arenas'a geldi.
Gilbert'ın o yaz kontratı yoktu.
Golden State'te potansiyeli tam anlamıyla değerlendirilmiyordu
ama herkes oynayabileceğini biliyordu.
Gilbert sıçrıyor... Topu potaya bırakıp faulü de alıyor!
Gilbert'taki potansiyeli gördük.
Ona DC'ye gelip takımın kilit oyuncusu olma fırsatı sunduk.
Gilbert, DC'ye hoş geldin.
Ülkenin başkentindeyiz. Gilbert Arenas nasıl bir oyuncu?
Heyecanı ve enerjisi hiç azalmayan biri.
Gilbert Arenas potaya kadar gidiyor.
Wizards'a gittiğimde baştan çok iyi karşılandım.
İşte Gilbert, üçlük deniyor.
Nasıl ama?
Yıldız oluyordum.
Lakabım Agent Zero'ydu.
Ve oyun kurucu, Agent Zero!
Bazıları bana Hibachi derdi.
Arenas, şu Hibachi olayını yapıyor.
İyi şut attığım bir maçta karşı takımı Hibachi'de ızgara yapardım, pişirirdim.
Gil'le Yemek'e hoş geldiniz.
Gilbert Arenas, senin için Hibachi'de ızgara yapmak istemiyorum.
O zamanlar televizyon izlemek çok keyifliydi.
Gilbert Arenas all-star maçında.
Harika bir insan, harika bir oyuncu.
Arenas, maç sayısı, evet!
Gilbert Arenas 23 yıl sonra Wizards'ı ilk play-off galibiyetine taşıdı.
Her gece şehre harika bir gösteri sunuyordum.
Herkes Wizard taraftarı olmaktan gurur duyuyordu.
Gil, Wizards'ın tanınmasına yardım etti.
Gil burada dostlar!
Gil, DC'nin yüzüydü.
Gilbert, galibiyet için atıyor!
Agent Zero son saniyede Washington'a maçı kazandırıyor!
Nereye gidersem gideyim şehrin altın çocuğuydum.
Gil'e güveniyoruz!
Gilbert'ı ve umudu gördüler.
Resmen rüyaydı.
Ama Washington'daki gücüm daha önce hiç sahip olmadığım bir şeydi.
Yani çocuk kalmaya çalışırken
yetişkin sorumlulukları taşıyordum.
- Lakers'ta oynamadığında ne yapıyorsun? - Rahatlayıp dinlenmeye çalışıyorum.
- Dört gözle beklediğin bir şey var mı? - Sadece oynayabilmek.
Açılış gecesinden sonra
ruhum parçalandı, nasıl toparlanacağımı bile bilmiyordum.
Öz güvenim çok ciddi sarsıldı.
Topu çaldı. Sert müdahale.
Yeteneklerini gösterecek yeterince oynama zamanı alamıyor.
Utanmıştım.
Çok fazla oynamıyordum.
Antrenmandan ya da çalışmadan eve gelince depresif olduğum için çok fazla uyurdum.
Bu da işleri daha kötü yaptı.
Çünkü Los Angeles'ta tek başımaydım
ve çok fazla tanıdığım ya da arkadaşım yoktu.
Resmen konuşacak kimsem yoktu. Ailem yanımda değildi.
Motive edecek kimse yoktu.
Neyi doğru ya da yanlış yaptığımı söyleyecek kimse yoktu.
Bunların hiçbiri yoktu.
NBA'e hazırdı.
Ama yalnız kalmaya hazır değildi.
19 yaşında bir NBA oyuncususun ve tonla boş vaktin var.
Cebin para dolu,
İmkânın varsa istediğini yapabileceğin Los Angeles gibi bir şehirdesin.
Burası insanları sürekli yiyip bitiriyor.
Javaris Crittenton hayatı yaşıyor. Şu adama bak.
Javaris, hayatı dolu dolu yaşıyorsun.
- Bu güzel hanımlar. - Bu güzel hanımlar. Şuna bir bak.
Takımdakiler, Los Angeles'a gidince bazı şeyleri yapmamı söyledi.
Adını duyurmak istiyorsan kulüplere git.
Baskete çok odaklanmıştım, bunalımdaydım. Yoksa amacım...
Öyle şeyler peşinde değildim. Anlatabildim mi?
Ama bir gece kulübe gittik, arabamı bekliyordum.
Birkaç kişi geldi ve kolyemi kapıp kaçmaya çalıştılar.
Sokakta tek başıma dört adamla boğuşuyordum.
Ama benim geldiğim yerde şöyle bir şey vardır,
"Kimse benden bir şey alamaz."
Öyle gelip de boynumdan bir şey almak olacak şey değil.
Atlanta'daki ailem ve kardeşim bana söylemişti,
Los Angeles'ı Holywood'dan, şatafat ve ihtişamdan ibaret sanma.
Bir sürü çete üyesi var.
Bir sürü soygun, cinayet var.
Tek başına dışarı çıkma. Bizimkilerle çık.
Los Angeles'lı olsan da olmasan da zor. Mekânı doğru seçmelisin.
Nereye gideceğini bilmelisin.
Bence ondan sonra yanlış insanlarla takılmaya başladı.
Javaris'le her yaz çalışırdık.
Gömleğini çıkardı.
"Bu ne?" dedim.
Kaburgasında mavi bayraklı büyük bir C dövmesi görmüştüm.
Of ya.
Dedim ki "Aklını yitiriyorsun. Şaka yaptığını sanıyordum."
Javaris, Mansfields Crips ile takılmaya başlamıştı.
O çeteyi bilirim çünkü onlardan çok uzakta büyümedim.
Sonunda o grubun bir parçası hâline geldi. Evet, harbiden.
Olay şu, ailenizden biri bu çeteden birini tanıyordur.
"Seni bu çetedeki adamla görüştüreceğim ve o da sana iyi bakacak."
Mansfield'da insanlar akraba olmayabilir, kan bağımız olmayabilir
ama biriyle kardeş gibi olabilirsin.
Kan bağı olmasa da o kişi ailen gibidir.
Atlanta’daki varoşlardan geldiğim için onları anlayabiliyorum, onlar da beni.
Artık destek veren, konuşabileceğim birileri vardı
eksikliğini hissettiğim şey de buydu.
Los Angeles’ta çeteye girmeyi ciddiye alırlar.
Bir kez girince artık geri dönüşü yoktur.
Los Angeles'a gelmek onun adına talihsiz bir durumdu.
Pek uygun değildi.
Onun için pek uygun bir yer değildi.
2008 SEZONU
O dönem üç yıl üst üste play-offlara kalmıştık,
ve tüm bunların merkezinde Gilbert Arenas vardı
ancak arka arkaya ilk turda elendik.
Takım yavaşlıyordu, yaşlanıyordu, sakatlıklar kötü etkiliyordu.
Her zaman takıma katkı sağlayabilecek keşfedilmemiş yetenekleri arıyorduk.
- Bir, iki, üç... - Wizards!
2008'de Washington'a takas edildim.
Bu benim için büyük bir fırsat ve yeni bir başlangıçtı.
Benim için sahaya çıkıp oynama fırsatıydı.
Bazen ortam değişikliği iyi gelir.
Kendime çok güvenerek geldim.
Javaris hâlâ dikkat çekici bir yetenekti ve herkes sürpriz yapacağını düşünüyordu.
Geldiğimde Gil'in kanı bana ısındı.
Ben de ona ısındım. Havalı adam demiştim.
Böyle devam et. Güzel.
Hiç unutmam, antrenman yapıyorduk,
ve antrenmanın ortasında ayakkabılarım patladı.
Gil kenarda bizi izleyip destekliyordu.
Ayakkabı numarasını sordum, o da "46" dedi.
"Al bakalım, yardırmaya devam et."
Ayakkabılarını çıkarıp bana verdi.
Anlamaya çalışıyordum.
"Neyin peşinde?" diye düşündüm.
Onu takas ettiğimizde büyük bir oyuncu olma arzusuyla doluydu.
Direkt ağabeyi olmuştum.
Aileye gel, neye ihtiyacın var?
Ona saygı duyduğumun cidden farkındaydı.
Herhangi bir sevgi veya destek görmek gerçekten çok değerlidir.
Ama dediler ki "Gil'in maskaralıklarına kapılma."
Anlamadım, "Ne maskaralığı?" dedim. "Görürsün" dediler.
WIZARDS SOYUNMA ODASI 2008
Başka kim olacaktı?
Önünde bir selam ver de herkes kim olduğunu görsün.
Soyunma odasının içi oyun alanımızdı.
Wizards'taki oyuncular da genç çocuklardı.
- Nasılsın? - N'aber kardeşim?
- Nasılsın Billy T? - Dikkat çekmeden yuvarlanıp gidiyorum.
Ne haber çaylak? Hey!
Wizards'a gittiğimde tek çaylak bendim.
Tyshawn Taylor olmasına rağmen. 18'dim, lise yeni bitmişti.
Gilbert muzip bir adamdı, şapşaldı.
Kong!
Çaylak gülmekten hoşlanıyor.
Wizards'a seçildikten sonra
İster inanın ister inanmayın, beni ilk arayan Gil'di.
Ben de "Harika olacak." dedim.
Of ya. Yoruldum patron.
Bana çok fazla borcu var.
Bana çok borcu olduğu için çocukları bana kızacak.
Sanki adamın işi maç motivasyonumu bozmaktı.
Beni kızdıracak şeyler yapardı.
Aman tanrım. Burnunu karıştırma be adam!
Takımla uğraşırdım. Yakınlaşmanızı sağlar.
- Bu saat senin mi? - Evet, benim saatim.
Dolabımın arkasındaydı.
Takım arkadaşlarımı gördüğümde
o muzip, palyaço hâlim açığa çıkardı.
N'aber!
Hanımlar ve beyler!
Kong!
Kong'un ta kendisi.
İşte orada.
Ne çirkin bir adam ya! Çirkin!
İşin gırgırında olduğunu biliyorum ama bazı şeyler var ki
bunları öyle göz yumamam.
O memeleriyle tam bir lezbiyen başlangıç seti.
- Kameraya memeni göster. - Nereye varacak, merak ettim.
Böyle eğlenilen bir soyunma odasında hiç bulunmamıştım.
Oldukça saygısız bir şekilde.
Ama belli ki NBA'de böyle şeyler oluyor.
Koridorda koçun ofisine gidiyordum, sonraki maça çalışıyorlardı.
Silah farkındalığı toplantısı yapıyorduk.
Toplantıya havalı tüfekle geldi.
Beni herkesin önünde vurdu.
Onu tam kolundan vurdu. "Ne diyorduk?"
Komikti ama Gil aşırıya kaçardı.
Pezevenk!
Gil.
Pezevenk!
İçerisi tehlikeli.
Bilin bakalım kim sıçarken sırılsıklam oldu?
Gilbert, insanı nasıl kızdıracağını biliyor.
Nasıl tepki alacağını biliyor.
- Ne? Beni dövmek mı istiyor? - Evet.
- Tamam. - Bekle.
Ne çirkin adamsın!
Ne oldu? Neden sen...
Biri kamerayı getirsin.
Sorun çıkaran biri değilim. Eşek şakası yapmam.
Başım hiç derde girmedi.
Kıçına tekmeyi yedin evlat.
Umarım kimse bana bu şekilde bulaşmaz veya saçma bir şey yapmaz.
Bizde böyle şeyler yapılmaz.
Kız gibi vuruyor.
- Kanıyor musun? - Kanıyor.
Muzip olmakla çok ileri gitmek arasında daima bir çizgi vardır
ve ben hep o çizgideydim.
Takımla seyahat nasıl? Takım uçakları nasıl?
Takımla seyahat, takım uçağı...
Tamamen özeldir.
İstediğimizi yaparız.
Çoğu zaman kart oynanır, bağ kurulur, kumar oynanır.
NBA'e gittiğimde kumarda yeni değildim ama farklıydı.
70.000, 50.000 dolarlık çekler yazardı oyuncular.
O kadar ciddiydi.
NBA'in her bölümü erkekliğinizi sınar.
"Ne yapalım?" "Kart oynayalım."
"Ne kadar yatıracaksın?" "10 bin, 20 bin, 100 bin."
19 ARALIK 2009
Los Angeles'tan Phoenix'e 45 dakikalık uçuşumuz vardı.
Kumar oynuyorduk. Her zamanki gibi.
Ben vardım, Gil vardı.
Earl Boykins ve JaVale vardı.
Güne kumarla başlamam. Uyuyordum.
Üç kişilik bir oyundu.
Earl, JaVale’e masada borç para verdi.
Sonra JaVale üç büyük el kazandı. Bayağı para kaldırdı.
O da Earl Boykins'e borcu olan paranın bir kısmını vermek istedi.
Ufak bir kısmını. Ben de dedim ki
"JaVale, adama borcunu ödesene."
Tartışmalarından uyandım.
Sanırım ben uyurken JaVale Earl'den 200 dolar borç almış.
Earl de demiş ki "Paraları kaptın. 200 dolarımı geri ver."
Bu yapılmaması gereken bir şey. Ölüyü canlandırmanın manası yok. Değil mi?
JaVale de "Olmaz, indiğimizde veririm" dedi.
"30 dakikamız var. İndiğimizde paranı veririm."
Javaris buna kızdı.
"Yapma dostum. Masadaki bütün para sende."
"Ver işte şu parayı."
Beni tetikleyen de bu oldu. Dedim ki "Yapma böyle işte."
"Niye agresifleşiyorsun? Bunun seninle alakası yok."
"Sen de bana borçlusun ama böyle konuşmuyorum."
Gil şöyle bir şey dedi, "Ne hakla ona ne yapacağını söylüyorsun?"
"Sen de onun kadar gençsin."
Kelimesi kelimesine hatırlamıyorum ama sınırı aşan bir laftı.
"Sen kiminle konuşuyorsun?" dedim. O da "Seninle" dedi.
Baktım tepesi atmış. Ben de tabii ki...
Pekâlâ, işte kartlar.
İşte kartlar küçük adam.
Al bakalım kardeşim. Onunla taşak geçmeye başladım.
Tam arkalarında oturuyordum.
Herkesin yüzünden ortamın ne kadar gergin olduğu belli oluyordu,
belli ki bir şeyler olmuş.
Javaris koltuğundan kalkıp öfkeyle bana doğru yürüdü.
"Sen nasıl adamsın?" O tarz bir laftı.
Ona "Seni döverim" dedim. Karşılıklı atışıyorduk.
"Beni kim sanıyorsun, bilmem. "Ama taşak geçtiğin adamlardan değilim."
Takımın gözü önündeydik.
Bütün oyuncuları toplanıp "Ne yapacaksın Gil?" dediler.
Andray Blatche kulaklığını çıkardı.
Millet kalkmaya başladı çünkü işin ciddiye bindiğini fark ettiler.
Kulaklığımı çıkarıp "Pekâlâ" dedim.
"Arenaya gittiğinde arabana benzin döküp sen içerideyken yakacağım."
Tehdidim buydu.
"Arabamı ateşe vermeyeceksin. Böyle davranmayacağız."
"Birbirimize saygı duyacağız."
Javaris'i bilerek ve isteyerek kızdırdım. Ben böyle yaparım.
Ne kadar öfkeli olduğunu görebilirdiniz.
Arabama ateş edersen ben de o zayıf dizlerine sıkarım.
"Zaten boka sarmış. Ne takayım ki?"
"Ben sağlam dizine sıkacağım."
"İyi dizime mi? Çok ileri gittin."
"Sürekli dövüşmekten bahsediyorsun ama benim işim silahladır. Sor istersen."
Cevabım şöyle oldu,
"Yap da görelim. Hatta silahı ben getiririm."
"Sana silah getireceğim. Yarın sıkıysa vur beni."
"Erkekliğin yeter mi? Sende o taşak var mı?
"Sende böyle bir şey yapacak taşak yok."
"Senin harcın değil böyle şeyler."
Havaalanına indiğimizde, pistte beklerken
Gil kulaklığını takıp Michael Jackson dinlemeye başladı.
Olay mı çıkarmak istiyorsun? Bir şeyler yapman gerek!
Olay mı çıkarmak istiyorsun? Olay mı çıkarmak istiyorsun?
Bayağı bir güldüm.
Kimse bunun sonradan devam edeceğini sanmıyordu.
Anlarsın ya?
Ve...
Herkes arabasına binip evine gitti.
Dönmeden önce boş bir günümüz vardı.
Ve...
Ben de oturup olanları düşündüm.
Hiç unutmam, laf olsun diye demiyorum.
Dua ettim. O gece dua ettim. Ben...
Ne yapacağımı bilmiyordum.
9 mm'lik krom silahım vardı.
Kendimi korumak için soyunma odasına silah götürsem mi dedim.
Doğru kararı vermem için dua ettim.
Gil beni ölümle tehdit etmişti.
Sanki eski mahalleme dönmüştüm.
Takımdakiler "Gil şöyle yaptı, o manyak" tarzı hikâyeler anlattılar.
Soyunma odasında silah bulundurduğu söyleniyordu.
Gerçekten ne yapacaktı?
Bilmiyordum ama çılgınca bir şey olacaktı. Çılgınca şey ne?
460 civarı silahım vardı.
Tambur şarjörlü pompalı tüfeklerim,
60'lardan kalma AK-47'lerim vardı.
Koleksiyon için almıştım.
ARIZONA ÜNİVERSİTESİ
Üniversitedeyken kız arkadaşımın babası silah koleksiyoncusuydu.
Derdim ki "Bir gün NBA'e gidersem koleksiyonunu almak istiyorum."
Washington'a gittiğimde hep koleksiyonuma bir şeyler ekleme arayışındaydım.
Silahlarımı Arizona'dan alıyordum.
SİLAH DÜKKÂNI
"Bana bir roketatar lazım" dediğinizde "Tabii, buyurun" diyen eyaletlerdendi.
Phoenix'e her gittiğimizde ilk işim silah dükkânına gitmek olurdu.
Alıp otobüse koyardım, havaalanına giderdim.
Sonra da giderdik.
Çoğu zaman kimsenin haberi bile olmazdı.
21 ARALIK 2009
Birkaç gün sonra, antrenmana gitmeden önce
"Silahları da götüreyim Beni vuracağını söyledi" dedim.
Koleksiyonuma bakıyordum.
Tüm silahlar açıkta sergilenmişti.
Hangisini alsam diye düşündüm.
Saat sabahın yedisi gibi.
Arenaya gidiyordum.
Soyunma odasına gittim.
İçeride tek ben vardım.
Kaplan desenli Desert Eagle'ı ve Smith & Wesson 500'ü almıştım.
Gerçek anlamda bir tehditten çok gösteriş peşindeydim.
Silahları sandalyesine koydum.
Sonra bunun ne olduğunu anlamayacağını fark ettim.
Not bırakmam lazımdı.
Ben de bir not yazıp işime gücüme baktım.
Antrenmana gidiyordum.
En çılgın kısmı burası.
Soyunma odasına gittiğimde
sandalyemde silahlar vardı ve notta birini seç yazıyordu.
Yok artık, dedim.
Duydum ki Javaris gelmiş.
Bakıp onları aldığını gördüm.
"Peki, hadi bakalım" diyerek çıktım.
"Beni vuracağını söylemiştin, ben de sana silah verdim" dedim.
Film gibiydi, Javaris arkasından gelip dolabına doğru yürüdü.
Sonra işler kızıştı.
"Cidden istediğin bu mu?" "Beni sınamak mı istiyorsun?" dedim.
"Buna ihtiyacım yok" dedi.
Silahı fırlattı. Odanın öbür ucuna.
Oyuncakmış, alelade bir şeymiş gibi fırlattı.
O ana kadar zamanın yavaşladığına inanmazdım.
Her şey ağır çekimde oluyordu.
Silah yere düştüğünde, bom, patlamadı.
İşte o zaman Javaris dedi ki "Sana gerek yok, benim var."
Millet çığlık atıyordu, kaçıyordu.
Javaris'in öyle silahları olduğunu bilmezdim
ama dolu olup olmadığını da kimse bilmiyordu.
Silahın dolu olup olmadığını size söyleyemem.
Bunu söylemek ona düşer.
İçinde mermi olmayan bir silahı taşımanın bir anlamı yok.
Korkutucuydu abi. Yalan yok, biraz korkutucuydu.
Çok korkmuştum. Doğruya doğru. Patlayacak sandım.
Kalbim hızla çarpıyordu.
Çünkü sonunda bir şey olacakmış gibiydi.
Javaris dedi ki "Şu an hiçbir saçmalıkla uğraşamam."
Ama bence Gilbert işin çığırından çıkıp
birilerinin yaralanacağı, vurulacağı, öleceği bir yere gelmesine izin vermezdi.
Sanırım elimdeki silah görünce korktu.
Şöyle düşündüm,
"Bu hâl ve hareketlere son vereceğim. Gösteri bitti."
Javaris ile Gilbert biraz bağırıp çağırdılar,
sonrasında normal, sıradan bir gün gibiydi.
Artık sıradan bir gündü. Konu kapanmıştı.
Gerilim bir anda tepe noktadan normale dönmüştü.
Orada gerçekten bitmişti.
Yani öyle sanmıştık. Anlarsınız ya?
Bakın, ne anlatacağım. Hazır mısınız?
Eskiden Iverson'la takılırdım.
Sıkı dost olduk, Allen'ı severdim. Sürekli beraberdik.
Partilere giderdik.
Bizi partiye davet ederdi.
Bir keresinde akşam partideydik, Iverson dışarı çıktı.
Lanet olsun, biri ona ateş etti.
NBA MUHABİRİ
Iverson olduğunu bildiklerini sanmıyorum.
Sokaktaydı, ateş ettiler. Onu öldürebilirlerdi.
Allen Iverson'ı öldürselerdi özel haber yapabilirdim.
Peter Vecsey'in sıra dışı bir hikâyesi var.
Ben NBA'i takip eden bir muhabirim.
Benim işim haber yapmaktı. Bu benim hayatımdı.
Sprewell'in Carlesimo'yu boğma hikâyesini ben yazdım.
Kobe'nin seçmelerde takasını önledim.
Benim haberimdi.
Neler olduğunu öğrenmek istedim.
Bir şeyler olduğunda tek hareket ederdim, bu alışkanlığımı gazeteciliğe de taşıdım.
Bu yılki kontratınızda sezon bitince
herhangi bir takımla görüşmenize izin veren bir madde var. Doğru mu?
Bu bilgiye nasıl ulaştın Pete?
Sözleşmemde var ama bu bilgiye nasıl ulaştın?
Doğru mu yani?
Bu haberleri nasıl topladın? Peter Vecsey'in yöntemi neydi?
Kaynaklar.
Güvenebileceğiniz kaynaklar.
Eşi Joanne yine hamile.
Neler olduğunu öğrenmek istedim.
bu yüzden oyuncularla ilişkilerimi geliştirirdim.
Shaq, bu senin için eğlenceli mi, bir yük mü?
Eğlenceli gelmiyorsa başka şey yapmanın vakti gelmiştir, işini devralmak gibi.
- Sence işimi yapabilir misin? - Evet.
Vecsey şehre geldiğinde
bilmediğimiz bir şey ortaya çıkarabilir dediler.
Yatağımda uzanıyordum, biri aradı.
"Çabuk buraya gel. Soyunma odasında bir sorun var" dedi.
Tam bir kaostu.
Olayın iç yüzünü, ne olduğunu öğrenmeye çalışıyordum.
Bu hikâyeyi nasıl gizli tutup sızmayacağından emin olabiliriz?
Menajerimin söylediklerini dinliyordum. "Sessiz ol, zamanla unutulsun."
Söyledikleri mantıklıydı.
Sabah evdeyken bir sürü arayan oldu.
Sabahları cana yakın değilimdir.
Soyunma odasında silah olmasıyla ilgili bazı hikâyeler duydum ve...
Hem de Wizards'ta.
Malumunuz bu büyük bir hikâye.
Bunun ortaya çıkmaması için ellerinden geleni yapacaklarını düşündüm.
Ama bir kaynağım vardı.
Sanırım iki oyuncu medyaya konuşmuştu.
Gazetecilerin bazı yöntemleri vardır.
Doğru haber ve bilgi için kişiye samimi davranıp onları kullanırlar.
Kulüpte kaynaklarım vardı.
Her takımda kaynaklarım vardı.
Organizasyondan biri bana bilgi sızdırdı.
Oyuncular, menajerler konuşur.
Birçok ikinci el bilgi zamanla oldukça tehlikeli olabilir.
Onay almaya çalışıyordum.
Bu çok büyük bir haberdi.
Hata yaparsam kovulabilirdim.
Olay yerinde ne bulabileceğini öğrenmeye çalışan bir adamım vardı.
New York'ta telefon görüşmeleri yapan başka bir adamım vardı.
Crittenton'ın Atlanta'daki arkadaşından tam olarak neler olduğunu
öğrenen kişi oydu.
Adamı konuşturup kayda aldı.
Yani Crittenton'ın soyunma odasına silah soktuğunu söyleyen tek kişi bendim.
Diğer herkes "Hayır, silahlar Gilbert'ındı" diyordu.
WIZARDS GENEL MENAJERİ
Takımın başkanı Ernie Grunfeld'i aradım.
Dedim ki "Ernie, silahı olduğunu haber yapmayı düşünüyorum."
"Teyit edebilir misin? Sadece evet ya da hayır de."
"Umarım doğru bilgiye sahipsindir" dedi.
Umarım doğru bilgiye mi sahibim? Siktir git şuradan.
"Ernie, kaynağıma göre hareket edeceğim" dedi.
Sonra olayları birleştirince haber yapmaya karar verdik.
NBA’DE SİLAH OYUNU TAKIM, SİLAH OLAYINI NBA'DEN GİZLİ TUTTU
Haberin çıktığı günü hatırlıyorum. Uyandığımda 50, 60 cevapsız arama vardı.
ESPN'de her yerde ben vardım. Bomba gibi patlamıştı.
Manşetlere taşınan yeni yıldızlar ve silahlar haberi.
Herhangi sporda bu derecede bir şey ne gördüm ne duydum ne de tanık oldum.
Herkes bunu konuşuyor. Bu spor haberinin ötesinde.
NBA'DE SİLAH OYUNU
Olay ortaya çıkınca menajerim dedi ki
"Wizards'tan biri olayı Peter Vecsey'e anlatmış."
"O yüzden kimseye güvenme."
Gilbert soyunma odasına gelip "Aramızda köstebek var" dedi.
- Soyunma odasında hiç silah gördün mü? - Yok, asla.
- İddialara ne diyorsun? - O bir basketbolcu.
Menajerim arayıp "Ne oluyor?” dedi.
Haber kanalları bizi arıyordu. Cidden bunaltıcıydı.
Çıkan tüm haberler durumu düzgün bir şekilde ele almadı.
Hatta bazıları orada ateş edildiğini söylüyordu.
Bir sürü saçma sapan şey ve karışıklık vardı.
Washington Post'a göre asıl sebep, kimin silahının daha büyük olduğu.
Arenas, Crittenton'ı yüzünden vurmakla tehdit etti.
Arenas'ın Crittenton'a 25.000 dolar borcu vardı.
Arenas, Crittenton'a silah çekmesi için kışkırtıldı.
Kumar borcu yüzünden takım arkadaşıma silah çektiğimi söylediler. Yalan.
Bu hafta Gilbert ve Javaris'te.
Biz sporcuyuz. Kurallar bize işlemez.
Bu bir soygundur.
Arenas tweet attı.
HAHA MEDYA ÇOK KOMİK
"Sabah kalktım, yeni John Wayne olduğumu gördüm."
Yaklaşımım şöyleydi.
Sizler yanılırken bu durumu niye ciddiye alayım ki?
Bu konuda şaka yapsa da bunun beni etkileyeceğini biliyordum.
Kimse başının belada olduğu kötü bir şeye daha fazla dikkat çekilsin istemez.
Hatırlıyorum da güvenlik şefi içeri girdi.
"Herkes soyunma odasına gelsin" dedi.
Sonra polis geldi. O zaman olayın ciddi olduğunu anladım.
Orada polisi görünce.
Washington'daki yetkililer, basketbolcuların birbirlerine
silah çektiği haberleri soruşturuyor.
D.C. Polisi, Savcılık ve Ulusal Basketbol Birliği
soruşturmanın devam ettiğini açıkladı.
Savcılık olaya girdiyse bu artık yasal bir meseledir.
Yani birileri hapse girebilir. Ağır para cezaları olabilir.
Bence çok üzücü çünkü onları örnek alan hayranları var.
Silah akıllıca bir hareket değildi.
Al Sharpton bile Arenas'ın cezalandırılmasını isteyerek
"Sanki herkes 'Siyah sporculardan ancak bu kadar olur'
diyorlarmış gibi' dedi."
Karışık duygular içindeydim. Medyaya karşı mizahımla savaşmalıydım.
Tartışmalar çoğaldı.
Arenas takım arkadaşlarını vuruyormuş gibi yaparken bazıları gülüyor.
Hepimiz toplanmıştık ve Gil şöyle yaptı.
Herkes vurulmuş gibi davrandı.
Silahı havaya kaldırma hareketini yaptığında şoke oldum.
Herkes gülüp eğleniyordu ve etrafında toplanmışlardı.
ŞAKA DEĞİL!
Ben muzip bir adamım, yapım bu. Böyle bir şeyde bile dalgamı geçerim.
Gilbert Arenas'ın yaptığı aptallıkta yeni bir seviye.
Komisyoner David Stern konuyu ele alacak.
David Stern'le konuştuğumda dedi ki
"Şu an bir bütünsünüz ve aynı gemidesiniz, yani onun yaptıkları sizi de bağlar."
Araştırmamı yapmıştım.
NBA'de yaşanan tüm silah olaylarını, ne var ne yok okumuştum.
O yüzden en çok üç maç ceza alırdım.
Bir ihtimal yedi maç da olabilirdi.
David Stern dedi ki
"Size 50 maç ceza vereceğiz, yani sezon sonuna kadar.
Yok artık. Sokarım böyle işe.
NBA tesislerinde silah bulundurulmayacağına dair
sendikaları ve NBA tarafından kabul edilen
belirli bir yasağı ihlal eden oyuncular konusuyla ilgileniyordum.
Kendilerini ve takım arkadaşlarını olası bir tehlikeye attılar.
Buna müsamaha göstermeyeceğiz.
NBA oyuncuları Gilbert Arenas ve Javaris Crittenton ceza aldı.
NBA'in verdiği cezalar,
tarihindeki en uzun süreli men cezalarından ikisi oldu.
Daha yeni gelmiştim yahu. Yeniydim. Bana men cezası verdiler.
Şu ana kadar kimsenin duymadığı sır.
Bence 50 maç ceza almamın asıl nedeni
silahları Washington'a nasıl getirdiğim konusuydu.
Yaptığım şey şuydu, NBA uçaklarını
Arizona'dan Virginia'ya, oradan da evime,
onların deyimiyle "silah kaçırmak" için kullanıyordum.
NBA'in de bunun duyulmasını istediğini sanmıyorum.
Yasal olarak da üç farklı suçlamayla karşı karşıyaydık.
Crittenton 15 Ocak'ta ağır silah bulundurmaktan suçlu bulundu.
Yargıç 22 yaşındaki gence bir yıl denetimsiz şartlı tahliye verdi.
Arenas 15 Ocak'ta ağır silah bulundurma suçunu kabul etti.
Gil'in çok silahı olduğu için bir iki ek suçlama almış olabilir.
Yani bunlar ciddi şeylerdi.
Gil'i suçlamak gibi olmasın ama...
Durumlar ciddiydi. Bizi araştıracaklardı. Baskı altındaydık.
Sen ise hâlâ bu insanlarla oynayıp göğsünü geriyorsun.
Olacak iş değildi.
Soyunma odasındaki gerçek silahlar yüzünden ceza almadık.
Davranışım için 50 maç ceza aldım.
İşe bak.
Onun için farklı, benim için farklı bir ceza olmalıydı.
Hak etmediği 50 maçlık bir cezaya çarptırıldı.
Peki ben hak ettim mi? Evet.
NBA, silah olayıyla ilgili resmi kararını verdiğine göre
ikisinin de yakın zamanda sahaları dönmesi beklenmiyor.
O sezondan sonra Javaris'le bu konuda hiç konuşmadık.
Soyunma odasındaki bu durum
onu hiç beklemediği ya da istemediği bir yola soktu.
Gil'e kızgındım çünkü benim yerimde olsaydı,
çaylak anlaşması olan genç bir oyuncu olsaydı,
bu saçmalıkların hiçbirini yapmazdı. Bu kadar basit.
Ondan hemen kurtuldular. Ben de takımdaydım. Çok çıkarılan gördüm.
Takas edilen oyuncular gördüm ama basketbol dünyasında hâlâ varlar.
Bu olayda ise sanki ortadan kaybolmuş gibiydi.
Javaris soyunma odası olayından sonra Atlanta'ya geri döndü.
Gözlerinin içine baktığımda depresyonda olduğunu görebiliyordum.
Hep büyük bir NBA oyuncusu olmayı dört gözle beklerdi. Anlarsınız ya?
Böyle bir şeyden koparılması
ona çok acı verdi.
Dua etmekten başka yapabileceğim bir şey yoktu.
Wizards'taki olaydan sonra Charlotte’a gittim.
Charlotte beni serbest bıraktı.
Basketbolla alakalı olmadığını söylediler.
Birkaç kişiyle kâğıt oynadığımı söylediler.
Lanet olsun. Her şeyden uzaklaşmam gerekiyor dedim.
Charlotte beni serbest bırakınca Çin'e gittim.
Ama bana göre değildi.
Soyunma odasında yaşananlar yüzünden her şey canımı sıkıyordu.
Lige geri dönmeliyim dedim.
Bu şovu durduramayacaklarını bilsinler. Hepsi bu.
Henüz işimiz bitmedi.
Hayatımın en iyi formuna kavuştum. Çok formdaydım.
Menajerim beni arayıp dedi ki "Şu, şu takımlar için antrenmanların var."
“Evlat, bu iş bitmedi.”
Hiç unutmam, bir antrenmandan sonra menajerim beni aramıştı.
"Javaris, birinin terliklerini çalmaya çalışmışsın” dedi.
"Ne?" dedim.
Tek yaptığım duşa girmek için terlik almak üzere
malzeme odasına gidip malzeme müdürünü aramaktı.
Bu ne şimdi?
Adidas Slides'ı ne yapayım ben?
Gilbert Arenas'ın başına bunlar gelmeseydi,
soyunma odasında onlar yaşanmasaydı bana terliklerle ilgili laf eder miydin?
O olay beni mahvetti.
Son şansımmış gibi hissettim. Ötesi yoktu.
İnsanlar beni silecek ve asla hatırlanmayacağım.
Javaris geri döndüğünde Atlanta değişmişti.
Özellikle de büyüdüğü mahalle.
Ancak Javaris hâlâ toplum içinde olmak istiyordu.
Orada hâlâ dostları ve tanıdıkları vardı.
Kimsenin parası olduğu için değiştiğini düşünmesini istemiyordu.
Ama bu kadar çok kötü insanın gözleyip fırsat kolladığını bilmiyordum.
Atlanta Emniyet Teşkilatı'na 1995'te katıldım.
Bir sürü cinayet davası, adam kaçırma, kayıp vakaları, hepsiyle ilgilendim.
İşe başladığımda
Atlanta'daki çete hayatını anlamak için ciddi anlamda uğraşmıştım.
1995'te çok yaygındılar, 2000'lerin başında ise daha da arttılar.
Cleveland Caddesi, doğudan batıya uzanan önemli bir yerdir.
Orada çok suç olur.
Javaris Crittenton orada yaşıyordu.
Cleveland Caddesi koridorunda tanınan biriydi.
Ama o mahallede kalarak kendini nasıl bir tehlikeye attığının
farkında olduğunu sanmıyorum.
İki haftada bir Cleveland Caddesi'ndeydim.
Cinayet, saldırı, soygun, aklınıza ne gelirse vardı.
Javaris evine dönmüştü. Savurgan oğul geri dönmüştü.
Parası, statüsü, nüfuzu vardı.
Bunu göstermekten de zevk alırdı.
Oraya döndüğü andan itibaren koca bir hedef tahtası olmuştu.
Kolyem, saatim ve kulaklarımda küpelerim vardı.
Hepsinin toplam değeri 100.000 civarındaydı.
Berberden çıkarken kuzenim yanımdaydı.
Berber dükkânının yanından iki adam çıktı.
Durum beliydi. Saatin kaç olduğunu biliyordum.
911, acil durum operatörü 2784, yardımcı olabilir miyim?
Evet, berberden çıkıyorduk. Silahları vardı, takılarımı çaldılar.
- Soyuldunuz mu? - Evet.
- Tamam, silahlı soygun muydu? - Evet, silahlı.
- Tamam, adınız nedir? - Javaris Crittenton.
Biri kafama silah dayarken diğeri de kuzenimi öldürmekle tehdit etti.
Çok hissizdim. Ne yapabilirdim ki?
Kariyerimle, özel hayatımla, ailemle sorunlarım vardı,
bir de hırsızlık olunca şehirden ayrıldım.
Sevgilimin yanına gittim. Baltimore bölgesinde yaşıyordu.
Kaçıyordum, her şeyden kaçıyordum.
Eyalet dışına çıktım.
Döndüğüm gece silahlı soyguna uğradık.
- Bir soygunu bildirmek istiyorum. - Ne tür bir soygun?
Silahlı soygun.
Araba kullanıyordum, Pontiac marka bir SUV yanımıza yanaştı.
Beşi silahlarıyla dışarı çıktı.
- Nakit ve takı aldılar. - Tamam.
Polis beni karakola çağırdı. Adam bana bir liste gösterdi.
O adamların hepsini tanıyordum. Beraber büyümüştük.
Ama ben kimseyi ispiyonlamam, nokta.
Javaris, dedektife "Kendim halledeceğim” dedi.
Kendi soruşturmasını yapmaya başladı.
Sokağa çıktı, insanları durdurup sormaya başladı.
"Soyulan NBA oyuncusunu duydun mu?" "O benim. Bu konuda ne biliyorsun?"
Javaris ipuçları toplayıp parçaları bir araya getirdi
ve sonunda soyguncuyu buldu.
Baksana dostum, o takıları geri almam lazım.
- Ne diyorsun? - O takıları geri almalıyım.
Mangırın yoksa bu telefonu bir daha arama dostum.
- Kimsin, bulmaya çalışıyorum. Bilmiyorum. - Ben seni biliyorum ama.
Şimdi gelip evini kurşun yağmuruna tutacağım.
O takıları istiyorsan para getireceksin yoksa hepinizi öldürürüm.
O ikinci silahlı soygun gerçekten beni etkiledi.
Beni ölümle, gaspla tehdit ediyorlardı.
Bana ne yapacaklarını anlatıyorlardı. Her gün teyakkuzdaydım.
Diken üstündeydim.
Hatırlıyorum da rüyamda evimde biri vardı.
Rüyada silahımı alıp kişiye doğru yürüdüm.
Beni fark etmemişti.
Yaklaştıkça oda da aydınlanıyordu.
Arkasını döndü, şeytan gibi yüzü vardı, şeytani bir yüz.
"Seni yok edeceğim" dedi.
O an uyandım.
Kontrolü kaybediyor gibiydim.
Biri benim ve ailemin hayatını tehdit ettiğinde
bazı insanlar bunu yaşamadığından anlayamayabilirler.
Birinin beni tehdit ederse ya da bana zarar vermekten bahsederse
ne pahasına olursa olsun kendimi ve ailemi korurum.
Kavga istiyorlarsa gelsinler bakalım
O gece arabayı kuzenim kullanıyordu.
Silahlıydık.
Hem de ağır silahlı. Hayatımı riske atacak değildim.
Arabayla gidiyoruz. Kuzenim beni silahla soyan adamı gördü.
Oydu.
Döndük.
Tanrı bana seslenmişti sanki. "Her şeyini bir kenara atmak üzeresin."
"Aklından geçeni yapma."
Arabayı durdurduk.
Kuzenime "Bir şeyler ters" dedim.
Kuzenim de "Adam burada" dedi.
"Kimse bilmeyecek."
Kararınızı verip bir işe giriştiniz mi artık geri dönüşü yoktur.
Ben zaten gitmeye hazırım.
Gözlerimin içine baktı.
Göz göze geldik, aynen böyle.
O noktadan sonra artık geri dönüş yoktu.
O adamı vurmaya gitmiştim.
Tek gördüğüm... Birinin bana doğru geldiğini gördüm.
Biri arabaya, kamyona doğru geliyordu.
Ateş ettim.
Birinin düştüğünü görüyorum.
Oradan ayrıldık.
Dünyanın en boktan hissi geriye, pencereden dışarı bakıp
iki kişiyi yerde görmemdi.
- 911, acil durum operatörü. - Arabayla geldiler.
- Vurulan var mı? - Evet! Acele edin! Lütfen acele edin!
Güneybatı Atlanta'dan gelen son haberlere göre bir kişi vuruldu.
Evdeydim, annem aradı.
Arabadan açılan ateşle birilerinin vurulduğunu söyledi.
Arabama bindim. 130'la sürdüm arabayı.
KURBANIN ANNESİ
Bebeğimin nesi olduğunu görmek için.
Bacağından vurulmuştu, uyluk kemiğinden.
Hemşire ve doktorlar içeri girip bana dediler ki...
Bir dakika.
İçeri girip bana dediler ki
Julian vefat etti.
Hedef Trontavious Stephens adında bir çete üyesiydi.
Ama Javaris yanında duran kadını, Julian Jones'u vurmuştu.
Gerçekten masum bir vatandaşı.
Haberi duyunca perişan oldum.
Kızgındım ve bir yandan da düşünüyordum.
Bu bebeklere annelerine ne olduğunu nasıl anlatacaktım?
Ağlamaya başladılar, en büyükleri durumu kabullenemedi.
Dedektifler olay yerindeki tanıklarla konuşup
olay mahallinde görülen siyah bir Chevy Tahoe aramaya başladılar.
Metro Atlanta'nın her yerini tarayıp
Julian Jones'un 50 Mount Zion'da öldürülmesinden beş gün önce
bir silahlı saldırı olduğunu keşfettiler.
Tam da Javaris Crittenton'ın soygundan sorumlu kişiyi aradığı bölgede.
Kapıdan çıkarılan merminin kalibresi
Julian Jones cinayetinde kullanılan AR-15 silahına aitti.
Ama bu davadaki en önemli şey, vurulma olayına tanık olan kişi
Bu Georgia Eyaleti'nin Javaris Crittenton'a karşı açtığı davadır.
Mahkemeye gittiğimizde yanına gidip onu boğmak istedim.
Çok üzgünüm.
JAVARIS CRITTENTON DAVALI
Bundan dolayı bütün ailem çok acı çekti. İnanmak istemediler. İnanamadılar.
Bir süre ben de inanamadım.
Julian Jones, Bay Crittenton'ın sorunlarıyla
hiçbir bağlantısı olmayan bir anneydi.
Hâkim, Crittenton'ı kasıtlı adam öldürme ve ağır saldırı suçlarından
23 yıl hapse mahkûm etti.
Bunu düşünmek zor.
O anda hayat anlamını yitirmişti.
Artık yaşamıyordum, sadece var olacaktım.
Onu bu cinayete götüren
bir sürü yanlış karar vermişti.
Durum buydu. Bu bir cinayetti.
Eski bir NBA oyuncusu hakkında bu sözleri söylemek...
Belli ki onunla bir anlaşma yapmışlar ve bizim bundan haberimiz yok.
Hâlâ durumu anlamaya çalışıyorum.
FULTON İLÇESİ ESKİ BÖLGE SAVCISI
Dwight Howard'ın amcası Paul Howard.
Javaris Crittenton'ın yargılandığı davada bölge savcısıydı.
Bu durum anlaşmanın bir kısmını etkilemiş olabilir.
Bence bu aile hak ettikleri adaleti bulamadı.
Bana göre böyle bir ilişki olmasaydı Javaris Crittenton hâlâ hapiste olacaktı.
Adil değildi.
Çocukları için bile adalet sağlanmadı.
Sanki...
Annelerinin onları tanıdığı kadar çocuklar annelerini tanıyamadı.
Büyüdüklerini görecek kadar onlarla zaman geçiremedi.
Keşke bazı şeyler daha farklı yapılabilseydi.
Keşke zamanda geriye gidip her şeyi değiştirebilsem.
Bu mevcut durumun gerçekliği.
Bazen başkalarına çektirdiğiniz acıların
size hatırlatılması gerekir.
Bu durumda dayanıp Tanrı'ya güvenin.
- Ama sen güvenmedin. - Güvenmedim.
uyuduğu için ona Açıkgöz derdik.
Hem uyumaya hem de etrafındakileri görmeye
çalıştığını düşünürdüm.
"O zaman bundan sonra sana Açıkgöz diyelim" demiştim.
Gülmeye başlamıştı.
Bu yüzden insanlara adının Julian olmadığını söylerdi.
Adı Açıkgöz'dü.
Onu dünyada hiçbir şeye değişmezdim.
Ama Javaris'in Julian ve çocuklarına
yaptığını asla unutmayacağım. Hem de asla.
N'aber? İyi misin?
Ona karşı çok acı ve öfke duyuyordum.
Ama muhtemelen bunu yaşamak zorunda değildik.
Ama biz bunu yaşadık. Ben yaşadım
Kendime yükleyeceğim sorumluluk,
maskaralıklarımın onu nasıl etkilediği gerçeği.