Babam öldüğünde orada değildim.
Bir hafta sonra geldim.
Hastaydı ama ölümü beklenmedik oldu.
Eski Montreal'deki evinde
eski öğrencileriyle bir gün sürecek bir röportaj yapmayı kabul etmişti.
Bunu neden kabul ettiğimi unuttum.
Bunu neden kabul ettiğimi söyler misin?
Mösyö Fife röportaj yapmayı kabul etti çünkü sinemayla ilgili bir konuda ünlü.
Ve ünlü insanlar röportaj yapmak zorundadır.
- Emma nerede? - Buradayım.
Selam.
Harika görünüyorsun.
Hiç sakin hissetmiyorum. Sakin değilim.
Ah, tatlım.
Biz hazırız.
Bir dakika.
Ona burada ihtiyacım var.
Bu lanet şeyi kabul etmemin tek sebebi o.
Orada olmazsa iptal ederim.
- Başlamadan biter. - Emma burada, burada.
- Tam arkandayım Leo. - Her şeyi iki kez söylemek istemiyorum.
Kiminle konuştuğumu bilirsem
söylemek istediğimi daha kolay söylerim.
Malcolm'la konuşuyorsun, film yapıyorsun.
Hayır, "onlar" film yapıyorlar, Malcolm ve Diana.
Profesör Fife.
Kutsandın, evet.
Röportaj için bir yer ayarladık.
Harika görünüyorsun.
Evet, ışık saçıyorum.
- Sınıf arkadaşlarını hatırlıyor musun? - Elbette.
Malcolm ve Diana.
Kanada'nın Bay ve Bayan Ken Burns'ü.
- Acımasız olma. - Biz buna alışığız, Em.
Diana kamera arkasında olacak, bu da bugünkü asistanımız Sloane.
Benim bir soyadım var. Sloane Ambrose.
Seni bu çarpı işaretinin üzerine alıyoruz.
Evet.
Mükemmel.
Tamam, hazır olduğunda belirt.
Konuştuğumuz gibi, Kanada'ya mülteci olarak gelişinden
film yapımcısı olarak kariyerine kadar olan süreci kaydetmek istiyoruz.
25 soruluk bir liste hazırladık.
Kariyerin, politik film yapımcılığının simgesi.
Senin öncülük ettiğin kamera tekniğini kullanıyoruz.
Karım nerede?
Buradayım.
Bunu bir çırağın saygı duruşu olarak kabul et.
İtirazım yok.
Ayrıca, bugün bitirmek zorunda değiliz. Yarın devam edebiliriz.
Ben anlatmayı bitirene kadar orada otur, tamam mı?
Tamam.
Senin için harika sorular hazırladık.
Eminim hazırlamışsınızdır.
Rene, Emma olmadan başlamayacağını söyledi. Bu doğru mu?
Çoğunlukla doğru, evet.
Yapabilirdim ama farklı şekilde.
Neden?
Kayıtlara geçsin diye.
Ne kaydı?
Bilmiyorum. İfade vermek gibi.
Sana söyleyince daha kolay.
Tamam, başlayalım. Işıklar lütfen.
Leonard Fife, 22 Aralık 2023.
- Leonard, başlangıç olarak-- - Hikâyeyenin başlangıcı...
30 Mart 1968 gecesi.
Richmond, Virginia.
Zehirli çiçek ilk o zaman açmıştı.
Eşim Alicia'yla, ailesinin evini ziyaret ediyorduk.
İyi geceler.
Bebek bu gece çok huzursuz.
"Bir zamanlar kadife bir tavşan varmış.
Başlangıçta gerçekten muhteşemmiş.
Bir tavşanın olması gerektiği gibi şişman ve pofudukmuş.
Kürkü kahverengi ve beyaz benekliymiş,
ip gibi bıyıkları varmış ve kulakları pembe satenle kaplıymış.
Noel sabahı..."
Çok çabuk oldu.
Dinleyebilir miyim?
Oğlumun sesi.
Ya da kızının.
Kız olacak.
Sonra mükemmel bir aile olacağız: anne, baba, oğul, kız.
Keşke kalabilseydim.
Uçuş ne zaman?
Sabah ilk iş.
Uyanma, taksiye binerim.
Stanley ve Gloria'ya sevgilerimi ilet.
Ne beklenmedik bir çift. Hâlâ birlikteler.
Akşam yemeğinde orada olmalıyım.
Baba.
Özür dilerim, hayatım.
Leonard, yemekten önce özel bir sohbet için bana katılır mısın?
Tabii.
Oyun odasında. Bir şeyler içeriz.
15 dakikaya oradayım.
Leonard. İçeri gel.
Otursana.
Kübalı sürgünler tarafından yapılmış mükemmel bir puro ister misin?
Aslında, Alicia'nın gebeliği nedeniyle sigarayı bırakmaya çalışıyorum.
Ama evet.
Anladığım kadarıyla bu, hayatlarınız için çok önemli bir an.
Sen ve Alicia için yani.
Evet, efendim, bu büyük bir değişim.
Hepimiz için.
Richmond'dan çok uzakta olacağız ama
ara sıra Vermont'a bizi ziyarete gelirsiniz.
Sık sık.
Oraya hiç gitmedim. Vermont.
Mümkün olduğunca biz de geliriz.
Özellikle ders vermediğim zamanlarda, üniversite kapalıyken falan.
İyi bir üniversite olduğunu duydum. Goddard.
Alicia'nın dediğine göre ilerici okullardan biriymiş.
Evet, efendim.
Babam ona Virginia Üniversitesi'nde üç yıl daha kalabileceğini söylemedi.
Alicia'ya da söylemedi.
İçeri gel. Kardeşim Jackson'dan bize katılmasını istedim.
Gel Jack, bir sandalye çek.
Ben yarın kuzeye gideceğini söyledi.
Orada aldığın bir yerle ilgili anlaşma yapmışsın.
Evet, doğru.
Biliyorum. Orada kendine bir öğretmenlik işi bulmuşsun.
Çocuklarının büyükanne ve büyükbabasından çok uzakta.
Kendi ailen hâlâ orada mı yaşıyor?
Maine'e taşındılar.
Orası da çok uzak.
Evlat, sadede geleyim.
Kardeşim ve ben bir teklif üzerinde tartışıyorduk,
kuzeye taşınmadan önce düşünmeni istediğimiz bir iş anlaşması.
Beech ve Nettleson,
aileye ait bir düzine sağlık ve ilaç şirketini satın aldılar.
Dr. Todd's'ı satın almak istiyorlar.
Teklif epey iyi. Milyonlarca dolar.
Bu bir sorun.
Sorun nedir?
Sorun yeni nesil. Hepsi kız.
Ben'in bir kızı ve benim üç kızım var.
Kızlarım da, evlendikleri adamlar da limonata tezgâhı bile işletemez.
Seni sevmeye başladık.
- Özel dedektif tutmuştunuz. - Sadece seni araştırması için.
Alicia'ya daha önce evlendiğimi söylemiştim.
Çocuğun da var.
Ben'le avukatlarımızla görüştüğümüz bir teklifi düşünmeni istiyoruz.
Vermont'taki evi satın alma işini erteleyip
Dr. Todd's'a katılmanı istiyoruz.
Genel müdür olmayı düşünmeni istiyoruz.
Hemen değil elbette ama yakında.
Belki çok yakında.
İcra kurulu başkanı.
Dr. Todd's senin olacak Leonard. Beech ve Nettleson'ın değil.
Şirket ailede kalacak.
Eee?
Ne dersin, evlat?
Şaşırdım ve gururlandım.
Yöneticilik yapmak bir yana
Dr. Todd's için çalışmayı hiç düşünmemiştim bile.
Geçmişimin uygun olduğundan--
Edebi amaçlarını düşünüyorsan, ondan vazgeçmene gerek yok.
Tam zamanlı bir iş değil sonuçta.
T.S. Eliot bir bankacıydı.
Wallace Stevens Connecticut'ta bir sigorta şirketi işletiyordu.
Çok sevdiğin Herman Melville gümrük memuru olarak çalıştı.
Liste uzun.
Kardeşim dersini çalışmış.
Evet.
Yani, bu bana kesinlikle düşünecek çok şey veriyor.
Önce Alicia ile konuşmalıyım.
Acele etme, acele etme.
Bu hayatında vereceğin en büyük karar.
Beech ve Nettleson'ı bir iki hafta daha oyalayabiliriz.
Muhtemelen saçımı kestirmem, bıyığımı kesmem gerekecek.
Tamam, karar vermem için bana bir hafta verin.
Teşekkür ederim. Çok minnettarım.
Misafir odasına döndüğümde başım hâlâ dönüyordu.
Vietkong, Güney Vietnam boyunca saldırılar düzenlerken,
Kuzey Vietnam Ordusu'nun muazzam yığınağı...
Alicia'ya babası ve amcasının bana teklifini anlattım.
Ne teklif ettiler? Nasıl yani?
- Cornel nasıl? - Huzursuz ama iyi.
Evet, onlar...
Evet, bana yönetici olarak çalışırsam
Dr. Todd's'u Beech ve Nettleson'a satmayacaklarını söylediler.
Bir geçiş dönemi için kalacaklar ve...
şirketi fiilen bana devredecekler.
Evet.
Para ya da hisse senedi opsiyonlarından falan bahsetmediler.
Yani, zaten bunun bir önemi yoktu.
- Vay canına. - Vay canına. Evet, vay canına.
- Vay canına. - Evet.
O ikisinden bunu hiç beklemezdim.
Beni başka bir gezegenden gibi gördüklerini sanıyordum.
Tatlım. Zeki olduğunu biliyorlar. Sadece sana alışmaları gerekiyor.
Onların yanında kendimi rahat hissetmiyorum.
Ben...
Zenginlikleri, görgüleri...
Güneyli beyazların hassas politikaları...
Senin de öyle hissettiğini biliyorum.
Zaman değişiyor, insanlar da değişiyor.
- Özel dedektifler... - Bozuk plak gibisin.
Babam bunu annemle konuşmuştur.
Bu, Richmond'da yaşayacağımız anlamına geliyor.
Ama sözleşme imzalamadın, değil mi? Sadece sözlü bir anlaşmaydı.
- Şaka yapıyorsun, değil mi? - Evet, tabii ki.
- Tabii ki şaka yapıyorum. - Evet.
Çok şaşırtıcı.
Birazcık cazip değil mi?
Hayır. Hayır, hiç de değil.
Hayır, 30'larımın ortasına gelmeden ya sarhoş olurum ya da ölürüm.
Babam Dr. Todd's'ta günde beş saatini ancak geçirirdi.
Şirket kendi kendini idare ediyor. Yazmaya devam edebilirsin.
Vermont yazlık evimiz olacak.
Kabul etmemi gerçekten istiyorsun, değil mi?
Tabii ki istemiyorum.
Kabul etmemeni de istemiyorum.
Çocukları rahat büyütürüz.
Özel okul için paramız olur. Kendi evimizi yaptırabiliriz.
Bu teklifin ne olduğunu biliyorsun.
Bu bir ailen olduğu anlamına geliyor.
Nasıl çıktın?
Seninle konuşmam gerektiğini söyledim.
Vermont gezisinden sonra onlara döneceğimi söyledim.
Bu çok büyük bir karar.
Şimdi uyuyacağız tatlım, yatağa gel.
Yarın önünde iki uçuş ve uzun bir yolculuk var.
Tamam.
Teşekkürler.
- Kahvaltı? - Hayır, bir an önce çıkacağım.
- Cornel beni uyandırdı. - Merhaba!
Kahvaltı için babasını görmeye getireyim dedim.
- Günaydın. - Günaydın.
Merhaba.
Taksiye binmeyi düşünme.
Oraya kadar gidip gelmenin bir anlamı yok.
Byrd Field yolunun manzarası güzel.
Benjamin'in tıraş makinesini ister misin?
Tatlım.
O adam dengesiz.
Baba, tabii ki öyle. Hangi 22 yaşındaki adam değil ki?
Dengeli olmasını istemezdim.
Olur.
Ne düşünüyorsun, Cornel?
Ben...
Tamam.
Uzun sürmez, hemen dönerim.
Babam koyu bej bir ceket giymişti.
Onu 30 yıl boyunca bir daha görmedim.
Bir dakika durabilir miyiz?
Henüz kartları değiştirmemize gerek yok.
Bu, Sloane için. Sloane, mikrofon düştü.
Mikrofonu ayarla. Bu sefer gömleğinin altından geçir.
Arzunun ta kendisi gibi kokuyor.
Ben ne gibi kokuyorum?
Özellikle genç bir kadına.
İlaçların kokusunu alıyor mu?
Anti-androjenler ve Taxotere.
Ve kemiklerimin kırılmasını engelleyen bifosfonatlar.
Kıçıma yapışan kurumuş dışkı kokusu.
Hastaneden eve neden gelmiştim?
Eminim burada çok daha mutlusundur. Emma yanında ve her şey tanıdık.
Karım nerede?
Özür dilerim. Dışarı çıkmam gerekti.
Telefonuma mesaj geldi, hemen cevaplamam gerekiyordu.
Leo, sanırım biraz konudan saptık.
Evet, devamlılığı bozdun. Kurgu gibi görünecek.
Pardon?
Sen konuşmaya devam et.
Çoğunu biliyorum, en azından bir kısmını.
Hayır, hiçbirini bilmiyorsun.
Hayır.
Bazılarını kendime bile söylemedim.
Bu sana bir hediye aşkım.
Beni tanıyacaksın.
Neredeyse bir saattir konuşuyorsun. Biraz ara mı versen?
Kaç yaşındasın Sloane?
24. Neden sordun?
Evet.
Ben 22 yaşındayken...
evlenmiş, baba olmuş ve boşanmıştım.
Senin yaşına geldiğimde Sloane, hayatımı mahvetmiştim.
Başına gelebilecek iyi şeylerin çoktan geldiğini düşünsene.
Sen bir kahramandın. Savaşa, askere alınmaya karşı çıktın.
Buna gerçekten inanıyor mu?
Devam etmek istiyorum. Kamerayı aç.
- Işıklar lütfen. - Devam, hadi.
Kanada'ya askerlik karşıtı olarak geldiğin zamandan devam edelim.
Leonard Fife. 22 Aralık 2023.
Washington D.C.'de uçak değiştirdim, o zamanki adı Washington National'dı.
Cebimde Richmond Federal Rezerv Bankası'ndan
23 bin dolarlık bir çek vardı.
Vermont'taki evin parasını ödemek içindi.
Mülkiyeti yalnızca Alicia Violet Chapman Fonu'na ait olacaktı.
Belki de Leonard Fife'ın 31 Mart 1968'de,
saat 10:58'de Washington Ulusal Havaalanı'nda görüldüğünün
ve filme alındığının kanıtı olan o sekiz milimetrelik film
hâlâ bir yerlerde duruyordur.
291 sefer sayılı uçak kalkıyor.
Tüm yolcular lütfen dördüncü kapıya ilerlesin.
Bu belgesel, Leonard Fife'ı Kanada'nın kolektif hafızasında
Glenn Gould kadar büyük bir yere sahip kılacak.
Tüm filmlerini yeniden canlandıracak.
Halka, dava sanatçısu olmanın ne olduğunu yeniden düşündürecek.
Savaşa karşı duruşundan en son çalışmalarına kadar.
Bu bir saygı göstergesi.
İnanın, Leo tamamen sempatik görünecek.
Bu onların filmi olacak, Leo.
Her şey hazır, Bay Fife. İyi uçuşlar.
Birden kıpır kıpır oldum.
Sanki bir şey olacakmış gibi.
Uçaktaki herkesi etkileyecek büyük bir açıklama.
Sanki uçak patlamak üzereydi ve tek kurtulan ben olacaktım.
Bekle. Uçakta sigara mı içiyordun?
1968'deydik.
Ah, evet. Tabii ki, özür dilerim.
- Devam edebilir miyim? - Lütfen.
Strafford'da büyüdüm.
Boston'ın yaklaşık 30 km kuzeybatısında.
Vermont'taki Montpelier'e gidiyorum.
Goddard Koleji.
- Evet, iyi bir okuldur. - Öyle. Orada öğretmenlik işi buldum.
Ev alıyorum.
Birkaç gün içinde arabayı iade ederim.
Üniversiteden sonra güneye gittim.
Amy'yle St. Petersburg'da bir barda tanıştım.
Amy 18 yaşındaydı.
Küba'ya gidiyordum.
Selam.
Küba'ya hiç gidemedim.
Dört ay sonra evlendik. Çok tatlı bir kızdı.
Zaten bir aylık hamileydi.
Kızımızın adını Heidi koydu çünkü en sevdiği kitap oydu.
Doğru.
Bir roman üzerinde çalışıyordum.
Roman mı yazdın?
Hayır, hayır. Sadece...
Berbattı, b.k gibiydi. Gösterişli edebî saçmalık.
Taslağa ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yok. Bazı şeyler...
Bir şeyler ortadan kaybolur. Geride kalırlar.
İnsanlar gibi...
bir zamanlar sevdiğin, seni seven.
Bir yazar.
Evet.
Yazmak istediğinden çok, yazar olarak görülmek isteyen
20 yaşındaki bencil her adam gibi.
Evet, "İnsanlar Yaşadıkça"ya yazarlık diyorlar.
Saçmalık. O kitabı bir günde okudum.
Buna yazmak denmez. Sadece daktilo edilmiş.
Sevgiyi nasıl tanımlayacağını bilmeyen biri, çünkü hiç kimseyi sevmemiş.
Seni seviyorum, Amy.
Seni seviyorum, söz veriyorum, seni hiç bırakmayacağım.
Söz. Seni seviyorum.
- Lütfen, Leo. - Seni seviyorum.
Lütfen.
Belki yeterince söylerse, hissederdi.
Adı Amanda'ydı.
Ama dinlemiyorsun, dinlemiyorsun.
Duygu olmadan renk olmaz, değil mi?
Renk olmadan da duygu olmaz.
- Franz Kline, değil mi? - Amy nerede?
- Evde. - Franz Kline, Franz Klein.
Dinle, eğer renk görünmezse...
duygu yok mudur?
Tanrım.
Sanat beklemektir, resimde bile. Leo mesela, bekliyor.
- Beklemiyorum. - Yazmıyorsun.
- Buna beklemek denir. - Yazıyorum.
- Bira alıyorum. - Yazıyor, yazıyor.
Bak, tarih bile bekliyor, değil mi? Leo, neyi bekliyorsun?
Konuşmaya devam edersen büyük bir ressam olamayacaksın.
Hadi oradan.
Her şeyin yerli yerine oturmasını bekliyorum.
Evet, doğru, işte böyle.
Gördün mü? Çünkü sanatın bir konusu yoktur, tamam mı?
Belgesellerin konusu vardır, tamam mı?
Ne bu?
Yazmadığı roman.
"Yaptığı ilk hareket kapıya doğru sürünmekti,
bir daha da doğrulamadı."
Fena değil.
Geldiği yerde daha fazlası var.
Bir sigara alabilir miyim?
Bu Stanley Reinhart. Büyük resim yapıyor.
Gerçekten büyük.
Amanda.
Clark.
Amanda bir caz piyanistiydi.
Gerry Mulligan'ın metresi olduğunu
ama onun hep yollarda olduğunu söyledi.
Amy. Amanda. Alicia.
Tüm o "A "lar...
Bir keresinde Amanda'yla seviştim ve Amy bunu öğrenmedi.
Sonuçları olmadı.
Ama bunu tekrar yapmayacağıma inanamadım.
Ve sonra, tekrar.
Amanda bana âşık olana kadar.
Ve Amy öğrenecekti.
Ona kendim söylerim.
Ya da seni veya beni tanıyan biri ona söyler ve...
Amy'nin beni terk etmekten başka çaresi kalmaz.
Onu seviyor musun?
O zaman bu bir çıkmaz.
Sorun yok.
Sorun yok. Bir şey olmaz Leo.
Yatağa dön hadi.
İki kabul edilemez alternatiften kaçmanın
üçüncü bir alternatif yaratmaktan başka yolu yok.
Yeter. Bu kadar yeter.
Kes şunu artık.
Bir molaya ihtiyacı var.
Kafası karışık. İlacı yüzünden.
Bir Genie Ödülü aldım. Bir de Gemini.
Biz Oscar aldık.
Rüya görüyormuş gibi kurguluyor. Bunu yapmak yanlış.
Söylediklerinin çoğu ya yanlış ya da yarı uydurma.
Bunu filme almak yanlış Malcolm, sonunda kullanmayacak olsan bile.
Başkalarına söylemediklerini...
bana söyleyen insanlardan...
gerçeği öğrenerek bir kariyer yaptım.
Ve şimdi, sıra bende.
Kamera açık olmadıkça gerçeği söyleyemem
ve sen de benim şahidimsin.
Bu benim son duam.
Tanrı'ya inansan da inanmasan da
dua ederken yalan söylemezsin.
Devam etmek istiyor gibi.
Işıklar lütfen.
Fotoğraf ve hayat karşılaştırması...
Gerçekliğe karşı görüntü.
Susan Sontag'ı "Fotoğraf Üzerine" kitabı.
Çığır açan bir çalışma.
Altı deneme. Eminim hepiniz okumuşsunuzdur.
Okumadıysanız, bir sonraki derse kadar okuyacaksınız.
Tamam.
"Olay sona erdikten sonra," diye yazıyor Sontag,
"fotoğraf hâlâ var olacak
ve olaya başka türlü asla var olmayacak
bir tür ölümsüzlük bahşedecektir.
Gerçek insanlar başka gerçek insanları öldürürken
fotoğrafçı, kamerasının arkasında kalır
ve hepimizden daha uzun ömürlü olacak bir görüntü dünyası yaratır."
Jamie, ışıkları söndürür müsün?
Tamam. Ünlü fotoğraf.
Evet, bu fotoğraf 1 Şubat 1968 sabahı
foto muhabiri Eddie Adams tarafından çekildi.
Vietkong mahkûmu Nguyen Van Lem'in,
General Nguyen Ngoc Loan tarafından Saygon'daki
Ngo Gia Tu Caddesi'nde infazını gösteriyor.
Bu fotoğraf Adams'a Pulitzer Ödülü kazandırdı.
Van Lem asla ölmeyecek.
General Loan asla ölmeyecek.
Bu fotoğraf her görüldüğünde
yeniden canlanıyorlar.
Emma?
Bayan Flynn, katılmıyor musunuz?
Bunu söylemenin başka bir yolu var.
Van Lem sonsuza kadar yaşamayacak.
Birisi bu resmi her gösterdiğinde tekrar tekrar ölecek.
Bir saniye!
Bunu gerçekten bilmiyor muydun?
Virginia'daki karısı, oğlu, diğer karısı ve bebeği?
Tanrım, Sloane. Kapat şu konuyu.
Her şeyi birbirine karıştırıyor;
anıları, filmleri, fantezileri, başkalarının hikâyelerini...
Emma, Fife'ın hikâyesini herkesten iyi biliyor.
30 yıldır birlikte yaşıyorlar.
Bilmem gereken her şeyi biliyorum.
Sanki burada değilmişim gibi hakkımda konuşuyorsunuz!
Sizi duyabiliyorum!
Sevgilim, özür dilerim.
İlaçlarla da ilgili değil, o yanılıyor.
Emma yanılıyor. Bilmesi gereken her şeyi bilmiyor.
Bana inanıyorsun, değil mi Rene?
Bir ara verelim.
Hayır. Mola yok, hayır, çalışıyoruz.
Devam edelim. Bunu yapabilir miyiz?
Tamam. Işıkları kısın.
Karanlıaranlığa ihtiyacım var. Sen, makinenin arkasına geç.
Şu.. Errol Morris zımbırtısı, adı her neyse.
Interrotron.
Senin öncülük ettiğin tekniğe dayanıyor.
Ben değil. Sigmund Freud.
Röportör görüş alanında değil. Bu kadar basit, değil mi?
Kendinizi öyle bir konumlandırırsınız ki
nesne sadece doğrudan objektife bakabilir.
Ve yeterince sessiz kalırsanız, uzun süre görünmezseniz...
insanlar konuşacaktır, kendilerine engel olamazlar.
Freud.
Şöminenin yanındaki sandalyesinde oturuyordu.
Bunu çok iyi anlamıştı.
Dinleyin.
Bekleyin.
Leo, su ister misin?
Evet, evet.
Evet, şeyi...
Çernobil hakkında yaptığın belgeseli izledim.
Yanlışları bir elin sekiz parmağıyla sayabilirim.
- Leo. - Ona biraz su ver, Sloane.
Ben sadece her zaman yaptığım şeyi yapıyorum, doğruyu söylüyorum.
Senin aksine. Hayır, hayır.
Seni sahtekâr.
Artık seni görmek istemiyorum. Sahtekâr.
Sahtekâr!
Evet. Emma'yı burada görmek istiyorum. Karımı istiyorum. Emma'yı istiyorum!
Emma'yı oraya koy.
Otur.
Işıklar.
Buradayım, Leo.
Evet. Merhaba.
Tamam, Dow Chemical'ın Vietnam'da kullanılmak üzere
New Brunswick'te Portakal Gazını test etmesiyle ilgili belgesel
"Siste" ile başlayalım.
Bununla tanındın.
Bu yüzden neredeyse hapse giriyordun.
Boston'dan Montpelier'e giden yol
Fens'i geçip büyüdüğüm kasaba olan Strafford'un kuzeyinden geçiyordu.
Bu konuda yazmak isteyebileceğimi düşündüm
ve durup bir harita almaya karar verdim.
Bay Leonard Fife! Görüşmeyeli uzun zaman oldu.
Seni gördüğüme sevindim Jimmy. Zaman hızlı geçiyor, ha?
Dondurma satarken geçmiyor patron. Her zamankinden mi?
Evet, neydi o?
Kahve ve kepekli kek. Tereyağlı, ısıtılmış.
Tamam, olur.
Bana hiç anlatmadın. Küba nasıl bir yerdi?
Küba mı?
Leo.
Her şey yolunda mı?
Evet. Otostop çektim.
Otostop çektin. Üniversiteden mi?
Baba, 9:27 trenine yetişmek istiyorsan acele etmelisin.
Konuşacak çok şeyimiz var.
Beni dinle Leonard.
Dünya böyle diye onu terk edemezsin.
18 yaşındasın ve senin kadar idealist değil diye dünyayı küçümsüyor musun?
Belki 10, 15 yıl sonra, üniversiteyi bitirip diplomanı alarak
ya da en azından ülkene hizmet ederek,
yoksullara ve ezilenlere yardım etmek için
serseri gibi dolaşmaktan fazlasını yapabileceğini fark edeceksin.
Bu benim kararım,
lütfen bana neden üniversitede kalmam gerektiğini söylemeyi bırakın.
Doktor ya da iş adamı olmak zorunda mıyım?
Peder, sanırım annemi rahatlatmak istiyorsunuz, çünkü sizi çağıran o.
Dışarı mı çıkıyorsun Leo?
Merak etme, geleceğim. Temelli gitmiyorum.
En azından Noel sonrasına kadar.
Noel'den sonra nereye gideceksin?
Üniversiteyi ve evini terk ettikten sonra
nereye gidebilirsin?
Küba'ya.
Küba'ya. Ne harika bir fikir.
Senin yaşındayken,
Lincoln Tugayı'yla savaşmak için İspanya'ya kaçmaya çok yaklaşmıştım.
Bazı arkadaşlarım yaptı.
Komünist olmalarına rağmen önlerinde parlak kariyerler vardı.
Belki daha koyu bir kravat denemek istersin.
Yine de geri dönenler, bıraktıkları yerden devam etmenin
o kadar kolay olmadığını gördüler.
Her şey değişmişti. Ruslar, Çinliler...
Acil çıkmam lazım. Bak.
Kayınbiraderim için beğendiğin birkaç kravat seç.
Zevklisin, oğlum seni örnek alıyor.
Dua edelim de Küba'ya kadar peşinden gelmesin.
Yarın döneceğim.
Rumford'a bir tavsiye mektubu yazdığımı biliyorsun, değil mi?
Evet efendim, biliyorum.
Ailen seninle gurur duyuyor Leo.
Başka bir şeyleri yok.
Rumford'a dönmeye karar verirsen birkaç telefon görüşmesi yapabilirim.
Eve uğra.
Birkaç kadeh içki içip bu işi erkek erkeğe konuşabiliriz.
Söz mü?
Çok cömertsiniz Bay Callahan.
Sizi hayal kırıklığına uğratmayacağım.
Hayır. Mutlu yıllar.
Bay Varney'e selamımı söyle ve...
Kapıyı kilitlemeyi unutma.
Yeni yılınız kutlu olsun.
Bekle bir saniye. Anlamadım. Bu hiç mantıklı değil.
Neyi anlamadın?
Bana bir örnek ver. Hepsi birbiriyle bağlantılı.
Bir kere kıyafetler.
Mağazadan aldığın kıyafetler, eldivenler atkılar... Hepsi kışlık.
Sanki Küba'ya değil de Kanada'ya gidiyormuşsun gibi.
Küba'ya hiç gittin mi?
Hayır, ben oraya varmadan bitmişti.
Florida'ya.
Florida'ya kadar gittim.
Heidi bebeğe hamile kalan kız...
Amy.
Peki ya ülkenin öbür ucuna yolculuk?
Malcolm bana "Yolda" kitabını verdi. Öyle bir yolculuk yaptığını söyledi.
Sloane!
O aptalca bir şeydi, evet.
Dostum, Nick De Fina.
Demek ona "Yolda" kitabını vermiş. Onu kesin beceriyor.
Evet, kesin.
Ve Diana bunu biliyor.
Sloane bilmediğini sanıyor.
Bu 50 yaşındaki adama âşık olduğunu sanıyor.
Onu beceriyor, kesin.
Diana daha iyisini hak ediyor.
Diana ondan daha iyi.
İlk sayfadan itibaren biyografimizin nasıl biteceğini biliyoruz.
Kişi ölür.
Ama bir röportajda...
Hayır, işin nasıl sonuçlanacağından emin olamazsın.
Diana olmasaydı Malcolm hiçbir yerde olmazdı.
Winnipeg'de yerel TV reklamları yapıyor olurdu.
Ya da Karayip devremülkleri için tanıtım filmleri.
Diana'yı kendisinin daha yetenekli olduğuna inandırdı.
Nereden mi biliyorum?
Nerelisin?
Şey...
Çünkü onu baştan çıkarırken ben de aynı şeyi yaptım.
Evet, evet, Bonneil, benim ailem de.
Evet. Sınıfta olmana bayılıyorum.
Bu fırsatı çok seviyorum. Çok ilham verici.
Nick, bilmiyorum, her şey için kendini suçlu hissediyordu sanırım.
Bir rahibe gidip günah çıkardı.
Arabayı ve kör herifi anlattı. Rahip de polis çağırdı.
Büyük maceramız böylece bitmiş oldu.
Eve döndük.
Bir daha asla eskisi gibi olamadım.
Bu benim için çok zor Leo.
Yani, hasta olan ben değilim biliyorum
ama bu bir çeşit otopsi gibi.
Çok yorgunsun.
İlaçlar aklını karıştırıyor, sevgilim.
Kafan karışmış.
Kamera karşısında söylenmemesi gereken şeyler söylüyorsun!
Lütfen bunu şimdi kesip
kendini daha iyi hissettiğinde tekrar deneyebilir miyiz?
Ne zaman daha iyiyim ki?
Hiç iyi hissetmiyorum, biliyorsun.
Bir rahip seni ve arkadaşını ihbar etti. Sanmıştım ki--
Ülkeyi boydan boya geçtik.
Kaliforniya'ya kadar gittik, aslında Avustralya'ya gidiyorduk.
Orada...
- bir derneğe rastlayıp girdik. - Bezinizi değiştirme zamanı Bay Fife.
Tuvalete gitmeniz gerekiyor.
Biraz ara verelim. Sloane, mikrofonu al lütfen.
Kalk.
İşte böyle. Ceket.
Pekâlâ.
Şimdi...
Yana adım, güzel, yavaşça.
Tamam, pantolon.
Ve oturalım.
Güzel.
Tamam. Tamam.
- Temizlenmeye hazır olduğunda seslen. - Evet.
Yemek yemeyi bıraktığımda yaptığım gibi sessiz kalabilirim.
O zaman yok olurum.
Benden geriye kalanlar, beynimde.
Geleceğin olmadığında kalan tek şey geçmişindir.
Ve eğer geçmişin benimki gibi bir yalansa,
özellikle de sana en yakın olanlar için bir kurguysa...
o zaman kurgusal bir karakter olmak dışında var olamazsın.
Elimizde bir sürü iyi malzeme var. Neden bugünlük ara vermiyoruz?
- Ya da en azından öğle yemeği için. - Gidip bize sandviç hazırlayabilirim.
Bunu neden yapıyor?
- Neyi? - Bunu.
- İtiraf etmek istiyor. - Neyi?
Korkak olduğunu ve hiç kimseyi sevmediğini.
Bu doğru mu?
Hayır.
Bolca malzememiz var.
Bazen, sonradan görene kadar elindekileri bilemezsin.
Oğlunu bir daha hiç görmedi mi?
Cornel'le Montreal'de bir gösterimde karşılaştı.
Ben de oradaydım.
Rene?
Onun için çok şey yaptın Emma.
Gidip şu sandviçleri hazırlayayım.
Eğer doktorun uğramanı isterse, sakın uğrama.
Test sonuçları.
Kanser mi?
Ne tür?
İyi türden değil.
Sen güçlü birisin, Leo. Bunu birlikte atlatacağız.
Biz bir takımız.
Mutlu Noeller.
İyi tatiller.
Sontag ve Freud tatillerde öldüler.
Dayanılmaz ölümler.
Bu kadar acının nasıl bir anlamı olmaz?
Tamam.
Emma nerede?
Yemek hazırlıyor. Sen iyi misin?
Evet, bunu bitirmem için bana zaman verin.
Bunun bir kurgu olduğunu düşündüğünü biliyorum. Umurumda değil.
Anlatmayı bitirdiğimde hikâyeme ne yapacağın umurumda değil.
Hiç değil.
Kes, biç, ne istersen yap.
Evet, fısıldadığını duydum. Ölmüş olacağım.
Ne istersen yap.
Ama karıma, güzel karıma,
nasıl bir adamla evlendiğini söylediğime şahit olacaksın.
Bir erkek ve karısı arasında bu yakınlığın olduğunu doğrulayacak.
Bu samimiyet, bu kamera ve mikrofon olmadan gerçekleşemezdi.
Nerede o?
Birlikteliğimiz çok doğal.
Ben belgesel çekebiliyorum ama sende insan ilişkileri becerisi var.
Bence harika bir takım oluruz.
Emma!
Emma.
Nerede o?
- Yemek hazır. Biraz ara verelim. - Hayır, şimdi olmaz.
Hadi. Işıkları kapat. Hadi, hadi.
Hadi!
Tamam.
Merhaba.
- Nerede kalmıştık? - Feeney Eczanesi'ndeydiniz.
Feeney, doğru, tamam, evet.
Evet, harita almak için durdum.
- Buyurun. - Teşekkürler.
Montpelier, Strafford'ın 250 km kuzeybatısındaydı.
Eyaletler arası yol sapağını kaçırdım ve kuzeydeki 4. Otoyola girdim.
Leo?
İyi misin?
Hayır, hayır, ben...
Bir dakika, bilmiyorum, yanlış yerden başladım.
Hangi cehennemde olduğumuzu bilmiyorum. Kafam karıştı!
Şimdi...
Evet...
"Siste" hakkında bir şeyler duymak istiyordun, değil mi?
Evet.
Şans eseriydi.
İnanabiliyor musun?
Savaşı Durdurun. Nasıl yardımcı olabilirim?
Kanada'ya geldikten sonra
Oklahoma'lı bir adamla tanıştım, Ralph Dennis.
Sen nerelisin?
New England.
- Buraya ziyaret için mi geldin? - Evet.
Sam Amca peşimde.
Fransızca biliyor musun?
Lisede bir yıl kadar aldım.
Yani yeteneklisin ama beceri kazanmamışsın.
Fransızca bilmiyorsun ve burada hiç mülkün yok mu?
Yok.
Hiç iyi değil kardeşim.
Kanada'da kalmak istiyorsan toprak statüsüne ihtiyacın olacak
ve bu Quebec'te olmayacak.
Angloları kullanabilecekleri bir eyalete gitmelisin.
New Brunswick, Gagetown'da çiftlik işleten bir adam tanıyorum.
Yazları orada çalışıyorum. Sen de gel.
Eğlence olarak başladı.
Farklı renkteki tozların fotoğrafını çekip
saykodelik bir montaj yaptım.
Çok kafa olduğunu düşünmüştüm
ama Dow'un Portakal Gazıyla yaptığı
gizli bir Amerikan Ordusu testi olduğu ortaya çıktı.
Bu bir skandaldı ve ben bir belgesel film yönetmeniydim.
Sonra iyi bir belgesel film yönetmeni oldum.
Bir dakika, neler oluyor?
Sanırım ben...
Kamera kayıtta mı? Ne... Neler oluyor?
Deli gibi konuşuyor olmalıyım,
kendi kendine mırıldanan evsiz şizofrenler gibi.
Belki de amaç budur.
Leo Fife nalları dikene kadar kayıt almaya devam et...
kamerada.
Malcolm nerede?
Tuvalete gitti.
Bütün gün bekleyemem!
Hadi ama.
Malcolm ve Diana. Kahraman olacaksınız.
Kanada'nın gözdesi olacaksınız.
Ne korkunç bir şey söyledin Leo.
- Kusura bakmayın. - Tekrar hoş geldin.
Nerede kalmıştık? Hadi.
Tamam, başlıyoruz.
Sloane?
Leonard Fife, 22 Aralık 2023.
Havaalanından bir araba kiraladım.
- Evet, iyi bir okul. - Öyle. Orada öğretmenlik işi buldum.
Bir ev alıyorum.
Birkaç gün içinde arabayla dönmüş olurum.
Planım, Boston'dan arkadaşım olan ressam Stanley Reinhart
ve karısı Gloria'nın evinde kalmaktı.
Stanley, Goddard'da öğretmenlik yapıyordu.
İşe alınmama ve ev bulmama yardım etmişti.
Hey, Leo!
Merhaba!
Hoş geldin!
Şuraya bak.
Vay canına.
- Uzun sürdüğü için özür dilerim. - Endişelenme.
Bu yeni bir iş mi?
Evet, evet.
Biraz zor bir dönemden geçiyorum.
Ama bilirsin, ellerimle çalışmayı severim, hep sevmişimdir.
İlham ararken odun kesiyorum.
Uyumaya giderken odunların düzgünce istiflendiğini hayal etmeyi seviyorum.
- Al bakalım. - Teşekkür ederim.
Gloria nasıl?
İçeride, muhtemelen uyuyordur.
Hâlâ yatakta mı?
Evet. Sanırım uzun bir hikâye olacak.
Onu bir psikiyatriste götürmeye çalıştım.
Hatta onunla gideceğimi bile söyledim.
Ama her şeye bir cevabı var.
İşin aslı, mazoşistin teki,
çünkü benden ve bu hayattan ne kadar nefret ederse,
o kadar mutlu oluyor.
Peki. Mazoşist.
Evet dostum. Konuştuklarından çıkardım.
Bir sevgili bulduğunu sanmıştım.
Sonra yüzüme baka baka güldü.
O gece Plainfield'a gittim ve öğrencilerimden biriyle yattım.
Bu şekilde devam edemezsin.
Gelecek yıla kadar hiçbir şey düzelmezse
New York'a gitmeye çalışacağım.
Askerlikten kaçmaları için danışmanlık yaptığın öğrenciler ne olacak?
Onları öylece terk mi edeceksin?
Bana ihtiyaçları yok.
Fakültede askerlik yapmış tek kişi ben olsam da
Kanada sınırı çok yakın, yürüyerek geçebilirler.
Kanadalılar onları kollarını açarak karşılayacaktır.
Ama ya ben ve Alicia? Yani, buraya taşınıyoruz.
Kendimi kandırıyorum.
Ayrıca, New York ortamına hazır değilim.
- Gloria. - Merhaba Leo.
Stanley geleceğini söyledi.
Bir telefon geldi. Alicia'nın annesi aradı.
Onları geri arayacağını söyledim.
- Nerede? - Evde.
Beni takip et.
Kaçırdığım için üzgünüm.
Önemli değil. Sana bir şeyler hazırlayayım.
- Alo? - Merhaba, Benjamin.
Ben Leonard. Üzgünüm, yeni geldim. Ne var ne yok?
Stanley bana Jessie'nin aradığını söyledi.
Şimdi her şey yolunda.
Bir süre korktuk.
Cornel'e bir şey mi oldu?
Hayır, hayır, Cornel gayet iyi.
Şu an mışıl mışıl uyuyor.
Tamam, ne oluyor?
- Leo? Ben Jessie. - Jessie, ne oldu?
Alicia iyi. Bu öğleden sonra düşük yaptı.
Tanrım.
O...
- O iyi mi? - Evet.
Peki, be... fetüs...
Bebek kızdı, Leo.
Ama doğru değilmiş, şekli bozukmuş, doktor öyle söyledi.
Dr. Gold, mükemmel bir adam.
- Yahudi. - Düştü mü?
Öğle yemeğinden hemen sonra çok hızlı oldu.
Kanaması başladı, ambulans çağırdık.
Şimdi iyi.
Bebek şey olduğu için bu bir lütuf sayılır...
Sana sevgilerini iletmemi
ve iyi hissettiğini, sadece yorgun olduğunu söylememi istedi.
Peki sence..
Richmond'a gitmek için hemen ayrılmalı mıyım?
Yani, bu gece mi gitmeliyim?
Buna gerek yok.
Şimdilik her şey bitti. Yarın seni arayacak.
İyi bir uyku çek.
Teşekkürler, teşekkürler Jessie. Benjamin'e de teşekkür et.
Tamam, iyi geceler.
Ben yatmaya gidiyorum.
- Tanrım, ne kadar utanç verici, dostum. - Ne?
Ne yapacaksın?
Bilmiyorum.
O bebeği çok istiyordu.
Evi de, Goddard'ı da.
Evet.
Sanırım sabah ilk iş gideceğim.
Evet.
Tamam.
Gel, sana bir sarılayım.
Çok üzgünüm, dostum.
- Karyolayı hazırlayacağım, tamam mı? - Tamam. Sağ ol dostum.
Babamı bulmaya karar verdiğimde neredeyse 30 yaşındaydım.
Annem ondan hiç bahsetmedi. Düşündüğümden daha kolay oldu.
Veri bankası olan bilgisayarlar yeni yeni kullanılmaya başlanmıştı.
Bu yolculuğu sık sık düşünmüştüm.
Düşünmek ve yapmak farklı şeyler.
"Masumların Acıları", Piskopos McCann'in eylemleri
ve Montreal'deki duruşması hakkındaydı.
Toplumun Piskopos McCann'ınki gibi eylemleri kınama
ve caydırma yükümlülüğü ile
piskoposun seçkin bir ruhani lider
ve eğitimci olarak kariyerini dengeleme ihtiyacı...
Şeytan!
Şeytan'ın dölü!
Masumları kirletmek için cehennemden gönderilmiş bir canavar!
"Kirletmek" mi dedim?
Becermek! Yaptığın şey buydu!
Beni becerdin!
Çocukluğumu yedin!
Şaşırtıcı olan ve herkesin hatırladığı şey,
yargıca asla geri dönmemen.
Piskopos McCann'e yaklaştın.
...her hafta bir gözetim memuruna rapor vermen gerekecek.
Bu mahkeme salonunu terk etmekte özgürsünüz.
Bayanlar ve baylar, geldiğiniz için teşekkürler.
Montreal'de yaşayan film yapımcısı Leonard Fife'ı takdim etmek
benim için bir zevk.
Teşekkür ederim.
Emma, buraya gel.
Eşim, sanatta ve hayatta ortağım Emma Fife.
Onsuz ben bir hiçim.
Kaç yıldı Emma? Bunun üzerinde iki yıl mı çalıştık?
Teşekkür ederim, minnettarım.
Tebrikler baba.
Ne?
Ben senin oğlunum, Cornel.
- Bu kim? - Alicia'nın oğlu.
Doğru.
Ben senin oğlunum.
Benim oğlum yok.
Benden uzak dur.
Annen nasıl?
İyi.
Yeniden evlendi. Hâlâ Richmond'da.
İki çocuğu var, iyi bir hayatı var.
Ya sen?
- Evli misin? - Evet.
UVA'da çalışıyorum.
Yönetimde.
- Richmond'da mı? - Charlottesville.
Yani sana hiç söylemedi mi?
Bir şekilde biliyordum.
Ne diyeceğimi bilemiyorum.
Bunu görmek zorunda kaldığın için üzgünüm.
Onu bulduğum için mutluyum.
Ben...
Görmem gereken şeyi gördüm.
Neydi o?
Seninle iletişim kurabilir miyim?
E-posta adresin var mı? Elektronik posta.
Evet, tabii ki bir e-postam var.
Bilgisayarı hâlâ tam çözemedim ama.
Montreal'i sevdin mi?
Evet.
Harika bir evliliğimiz var. Baban bana sadık.
Birlikte iyiyiz.
Ona konuşmamızdan bahsedecek misin?
Bakalım neler olacak.
Sadece uyuduğuna emin misin?
Çok yorgun.
Her yaratılış, bir patlamayla evrene dönüşen
tek bir enerji hücresiyle başlar.
Kanser de aynı şekilde başlar.
Tek bir kötü hücre, metastaz yapan ve vücudu kemirmeye başlayan
bir tümör oluşturur,
sonunda da onu yiyip bitirir.
Bu kadar yeter, gitmenizi istiyorum.
Bunun bir saygı göstergesi olacağını söylemiştin.
CBC ile kontratımız var.
Başlatma sözleşmene.
Bunu yapmak istedi.
Asla kabul etmemeliydim.
Uyanıyor.
- Stanley? - Hayır. Ben Gloria.
Sana fazladan bir battaniye getirdim, ateş söndüğünde burası soğuk oluyor.
Teşekkür ederim.
Ateşe atacak başka odun var mı?
Evet.
Ah, bu harika.
Umarım Stanley'le konuşmamız uyumana engel olmamıştır.
Duvarlar kalın.
Şimdi uyuyor mu?
Top patlasa uyanmaz.
İstesem de uyandıramam, uyandırmıyorum da.
Onu bırakacak mısın?
Evet, muhtemelen.
Başka bir adam için mi?
Başka bir hayat için.
Yeni hayatına içelim.
Bu çok korkutucuydu. İyi olduğuna emin misin?
Hayır, iyi değil. Onu alıp götürmem gerek.
Sadece bu acının bitmesini istiyorum.
Kanser çok iştahlı.
Bir sürü yeni düşüncem var.
Harika düşünceler.
Yeter.
Toparlanın ve gidin artık.
Gel.
Sakın cüret etme.
Tamam, tamam.
Hadi.
Ben iyiyim.
Bunu yatak odasına götür.
Ne istiyorsun?
Toplanıyoruz. Yapabileceğimiz bir şey var mı?
Hayır. Bizi yalnız bırakın.
Fentanil bandı uyguluyorum.
Saygı duyduğum adamlarda ne vardı?
Stanley, Ralph ve Nick'in yaptığı neyi yapmadım?
Orduda hizmet ettiler.
67.
Tekrar.
1.38.
Sıradaki.
Şunu al.
Bay Fife, giyinin. Benimle aşağıda buluşun.
96 civarı.
Otur.
İsmin?
Leonard Fife.
Doğum tarihin.
Hepsi orada yazıyor zaten.
Bunun başka bir salağın değil de senin dosyan olduğundan emin olmalıyım.
27 Mart...
28 Mart 1942.
- İkâmet yeri. - Strafford, Massachusetts.
Bay Fife.
Homoseksüel misiniz?
Hayır, efendim. Hayır.
- Hayır, efendim, hayır, hayır. - Yeter.
Siz 1-Y'siniz, Bay Fife.
Bu sadece seferberlik durumunda çağrılacağınız anlamına geliyor.
Bu formu al ve çavuşa rapor ver.
Eşyalarını al ve evine git.
Birkaç gün içinde askerlik kartını postayla alacaksın.
Bay Fife?
Korkak.
Sanki ışığın bile kaçamayacağı bir kara deliğe çekiliyormuş gibi hissetti.
Çekimine karşı koydu.
Burada, bir ülkeyle başka bir ülkenin sınırında,
geçmişle bugün arasında kalmaya çalışıyordu.
Akşama doğru boğazında bir şey tıkırdadı.
Nefesi kesildi. Vücudu seğirdi.
Düşen bir yaprağı ya da tüyü silkelemek ister gibi.
Ah, Kanada.