Çok da uzak olmayan bir gelecekte,
çatışma ve şiddet kol geziyor.
Yolsuzluk ve ikiyüzlülük hükümetlerde ve
dini sistemlerde tekrar tekrar ortaya çıktı.
Teröristler ve anarşist hücreler
toplumun çöken ahlak kurallarından yararlandı,
zaten gergin olan korkuları körükledi,
bölünmede güçlendiler
ve umutsuzluk ve huzursuzluk giderek arttı
her geçen gün daha da bölünen bir ulusta,
bir zamanlar Amerika Birleşik Devletleri olarak adlandırılan.
Bir zamanlar halkın ve halk için olan bir ulus,
kaosa dönüştü,
şiddet,
ve iç savaş.
Sayısız sivil hayatını kaybetti.
Amerika yeniden inşa etmeye çalışırken,
bir söylenti yayılmaya başladı
yalnızca Kolektif olarak bilinen gizli bir toplumun.
Bugüne kadar, onların gerçek niyetleri bilinmiyor
çünkü Kolektif'in seçtiği kimse,
bir daha asla duyulmadı.
Başlayalım.
İyi misin?
Bunun sende biraz daha kalmasını istiyorum, tamam mı?
Sana nasıl yardımcı olabilirim, evladım?
Beni hatırlamıyorsun, değil mi?
Peki, sana nasıl yardımcı olabilirim?
Ben senin için sadece bir oyuncaktım, sapık herif!
Alek?
Çoban için iyi olan, sürü için harikadır.
Şu an bana söylemek istediğin şey bu mu, emin misin?
Hey, düşün, bunun üzerine düşün.
Düşün bunu.
Düşündüm zaten.
Neler oluyor?
Ah!
Merhaba? Burada sıkışıp kaldım.
Bu senin ilk testin.
Nasıl tepki vereceksin,
- Bay O'Connor? - Kim bu?
Burada mısınız? Nerede?
Bu gece diğer haberlerde,
Los Angeles'ta polis yetkilileri
sevilen yerel rahip Father Spencer Albright'ın
vahşi bir cinayete kurban gittiğini bildirdi.
Bundan kaçabileceğini mi sandın?
Bekle, para mı istiyorsun?
Bu mu istediğin?
Hiçbir şeyim yok, tamam mı?
Hiçbir şeyim kalmadı.
Benden ne istiyor olabilirsin ki?
- Hayatını. - Ellerinde.
Beni dinle.
Ah!
Lanet olsun.
Dikkatle dinliyor musun?
Evet.
Benden ne istiyorsun?
Sonraki adım sana bağlı.
Ne?
Kaç, ve acı çekeceksin.
Bekle, bekle. Bu ne demek?
Teslim ol, Bay O'Connor.
Bu senin ilk testin.
Lanet olsun sana.
Vay.
Hadi!
Sana kaçma demiştim.
Benden ne istiyorsun?
Şimdi hayatın onların ellerinde olacak.
Bay O'Connor, neden yaşamayı hak ediyorsun?
Bu da ne böyle?
- Gösterin. - Alek O'Connor,
seçilmişsin.
Özgür olmak için ne feda etmeye hazırsın?
Üç kural var.
Ayrılmaya çalışmayın.
Tasmayı rahatsız etmeyin.
Başka bir katılımcıyı öldürmeyin
hazır olana kadar.
Parazit aranızda.
Yaşamak için gereken her şeyi yapacak mısın?
Sonraki denemen şimdi başlıyor.
Seç ya da öl.
Bu da ne böyle?
Eşiği geçmeye çalışmayın.
Uyarıldınız.
Ne oluyor?
- Bekle. - Bacaklarını salla.
Belki de hepsi sadece hasta bir oyun?
Evet, ama ne istiyorlar?
Neden bizimle oynuyorlar?
Hafızam hala çürük.
Bu ne?
Peki lanet olası cevap ne?
Bir cevap bulmalıyız.
Seç.
Ya da öl.
Hadi ama. Daha fazla bilgiye ihtiyacımız var!
Bizden ne istiyorsun?
Parazit aramızda.
Neden yaşamayı hak ediyorsun?
- İstediğin cevap bu. - İşte başlıyoruz.
Lanet olsun! Sadece 60 dakikamız var.
Bu işin cehenneme gitmesini istemiyorum.
Ben burada olacağım. Çok bariz dostum.
Birini öldürmemizi istiyorlar.
Tamam, başta, uyanırken
adam maskeyi çıkarıyordu.
Ne? Ses ne diyordu?
Bazı kurallardan bahsettiler.
- Sen kimsin? - Bununla ilgili bir şey
- tasma. - Senin kim olduğunu da bilmiyorum
ama bu tasmalarla ilgili bir şey söylediler.
Bir çözümden bahsettiler.
Tasmalara dokunma.
Birbirinize dokunmayın.
Bu neyin tasması böyle?
Geri çekilmeni öneririm.
Sanki lanet olası elektrikli bir kafes gibi.
Bekle. Ne paraziti?
Bilmiyorum.
Bununla ilgili bir şey dedi.
Parazit hakkında bir şey. Ne dedi?
Bir tür hastalık mı? Bir virüs mü?
Bekleyin, sadece herkes sakin olsun.
Ne komik, dostum? Ne komik?
Ve bir cevap var.
Cevap hakkında ne diyorsun?
O neye gülüyor?
Bizim bilmediğimiz bir şey mi biliyorsun?
Neye gülüyorsun?
Söyleyeyim. Burada oturup sessiz kalarak
hepinizden daha fazla şey öğrendim.
Tamam, o zaman çözüm ne, dostum?
Dinlemeye hazırım.
Bunun ne anlama geldiğini bilen var mı?
Ne? Beni mi oynatmak istiyorsun?
Çeneni kapa!
Beni tut, beni tut ve bu iş bitecek.
Çeneni kapa!
Beni tut! Hiçbir şey duymuyorsun!
- Çeneni kapa! - Hiçbir şey duymuyorsun!
Hadi, bu zaman kaybı.
Hayır, hayır, hayır, hayır!
Vay!
Onu kaldırın bırak gitsin.
Ne içeceksin?
Farketmez, dostum.
Bana bir şey ver, lütfen.
Ben de ona katılacağım.
Bunu benim hesabıma yaz.
Tamamdır.
Bu ne?
Özgür olmak için ne vermeye hazırsın?
Tamam, sadece nefes al. Nefes almalısın. Nefes al.
Kaçmaya çalıştınız ve hepimiz dağıldık,
ama kötü adam ben miyim?
Adam haklı.
Bir daha sakın böyle yapma, yoksa seni döverim.
Beni duyuyor musun?
Hey, dinle!
Aramızda ortak bir şey var mı?
Sizi tanımıyorum.
Hepimiz Tanrı tarafından yargılanıyoruz.
Hey, bak, bak, bak, bak.
Sakin olabilir miyiz?
Hızlıca bir şeyle başlamak istiyorum, tamam mı?
Sadece sakince, sakince,
ama sakince hızlıca kendimizi tanıtabilir miyiz?
Belki bu şekilde bir şeyler çözebiliriz.
Ve senin adın ne?
Benim adım Peder Patrick Briar.
Şimdi, bekle, bekle.
Ne istediğini söyle.
Kevin Lozano.
Otomotiv sektöründeyim.
Ya sen?
Bak, bizi birbirimize bağlayan bir şey bulabiliriz.
Belki.
Bu, bu sadece bir tesadüf olamaz.
Hey, bir yere varıyoruz. Sadece rahatla.
Eğer sakıncası yoksa, kardeşim. İsmin ne?
Benim adım Alek.
Ve ne iş yapıyorsun?
Ben kimseyim.
Dediler ki, "aranızda bir parazit var".
Belki de sensin.
Masa başı işim var. Gerçek bu.
Peki bize ne yaptığını söylemez misin?
Bekle. Bekle, dostum. Sadece--
Sadece tüm bunları anlamaya çalışıyorum, dostum.
Adın ne?
Darren Cartwright.
- Ve ne iş yapıyorsun? - Bak. Bak.
Tamam, bak, bölümümde yardımcı doçentim.
- Neyin profesörüsün? - İnsan çalışmaları.
İnsan çalışmaları, insan çalışmaları.
Derin derin düşünüyorsun, neden buradasın?
Neden burada olduğumu bilmiyorum.
Ya sen, dostum?
Adın ne?
Arkadaşlar, hızlanmamız lazım.
Bakın, bildiğim tek şey öleceğiz.
O zaman bakalım yaşamayı hak ediyor musun?
Beş dakikayı boşa harcadık.
Lanet! Ne oluyor?
Paraziti bulmalıyız.
Ne yapacağız?
Parazit! Parazit aramızdaydı.
Buradan çıkmam lazım, dostum.
- Buraya nasıl geldin? - Hatırlamıyorum.
Zamanımız tükeniyor.
Bak, çöldeydim uyandım.
Oraya nasıl gittiğimi bilmiyorum.
- Ben de bilmiyorum. - Ben de çölde
uyandım!
- Ben de. - Ne?
Arabada bir şey yazıyor muydu?
Dur, dur, dur.
Hatırlamaya başlıyorum. Şimdi hatırlıyorum.
Arabada bir şey yazıyordu.
Arabada bir kelime vardı.
Benim arabamda da bir kelime vardı!
Hayır, kelimeyi hatırlıyorum, dostum.
- Ben de hatırlıyorum. - Senin kelimen neydi?
- Şeydi, uh. - Ne?
- Benim kelimem "kurban"dı. - Hiçbir anlamı yok.
Teslim ol.
Kefaret.
Korku.
Suçlu.
Bencil.
Önemli.
Ama seni buraya getiren neydi?
Bir minibüste adamlar tarafından saldırıya uğradım.
Beni test ediyorlardı.
Kaçacağımı biliyorlardı.
Başka neden beni çölde
bırakıp buraya koysunlar?
Nasıl tepki vereceksin?
Beni bu minibüse attılar ve dediler ki--
Şimdi hayatın onların elinde olacak.
Hayır. Hayır. Hepsi bu değil dediler.
Dediler ki, uh,
"Kader, isteyeni yönlendirir
"istemeyeni sürükler."
Doğru. Haklısın.
- Evet. - Şimdi hatırladım.
Kader, istekli olanları yönlendirir ama isteksizleri sürükler.
Bu ne anlama geliyor lan?
Evet.
Eğer kaçmaya çalışırsak, kazanırlar.
Başka bir şey olmalı.
Olmalı, olmalı.
Burada uyanmadın, değil mi?
Hatırlamıyorum.
Bak, beni ilk buraya getirdiklerinde,
bu odada uyandım.
Kapüşonu kafamdan çıkardılar.
Etrafım askerlerle çevriliydi.
- Evet, ben de. - Ben de.
Hatırladığım tek şey bu.
Bir kamyonete mi bindin?
Ne gördün? Ne hatırlıyorsun?
Ben bir-- ben bir tamirciyim.
Güvenlik kameramı tamirhanemde izlediler.
Beni izliyorlarmış.
Her şeyi biliyorlardı.
Sanki beni test edip, neredeyse kışkırtıyorlardı.
Neden buradayım?
Beni mi izliyordunuz?
Söyle, kimsin sen?
Bu ne demek?
Anahtarı bulmaya çalış.
Bu ipi tırman.
Hadi, şu pisliklere saldıralım.
Dinle, bir--
Bundan kaçabileceğini sandın.
Hadi ama. Zihinlerimizle oynuyorlar.
Aklınla oynarlar.
Kalbini, zihnini, her şeyini kontrol ederler.
Dinle, yedi kişiyiz biz.
Yeterince hızla saldırırsak.
Üçünü de alabiliriz.
Oradan geçmiyoruz.
Oradan geçemeyiz.
Bir an için haklı olduğumuzu düşün.
Parazitin aramızda olduğunu söyledi.
Paraziti belirle. Bunu söylemedi mi?
- Bir cevap. - Bir cevap var,
değil mi? Peki, bizim için o bir cevap ne?
- Hadi. Ha? - Hadi?
Neden buradayız? Neden buradasın?
- Lanet olsun! - Hadi!
Bizden biri mi?
Ah!
- Dikkat, dikkat. - Ne lan bu?
Hayır, sen daha iyi bilirsin.
Hayır, aman Tanrım!
Oğluma elini sürme!
Bu ne? Bu kim?
Oğluma dokunma. Hemen oradan çık!
- Bu kim? - Ne yapıyorsunuz?
Bu ne?
Nişanlımla ne yapıyorlar?
Bununla paçayı kurtaramazsın!
Yemin ederim, oğluma dokunursan seni öldürürüm!
Ona dokunursan,
sizi yok ederim!
Bütün ailelerimizi aldılar.
Bütün ailelerimizi aldılar!
Bizi takip ediyorlardı.
Bizi izliyorlardı.
Eğer çocuğumu aldılarsa, onları öldürmeliyim.
Sen de yapardın.
- Ne yapacaksın? - Sakin ol.
Bunu çözmeliyiz. Bunu biliyoruz.
Bir şeyler biliyorlar.
Hey, sakin ol. Bunu tersine çevirmeliyiz.
Hazır olana kadar beklemeliyiz.
Nasıl bileceğiz hazır olduğumuzu?
Bu doğru değil.
Ne sakladığımızı nasıl bileceğiz?
Başka çaremiz yok.
Odaklanıp bunu çözmeliyiz.
Ne? Ne öneriyorsun?
- Ne düşünüyorsun? - Tamam.
Başka bir şey olmalı.
Hepimizin burada olmasının bir nedeni var.
50 dakika kaldı.
Bir başka Riverside rahibi daha görevden alındı
cinsel taciz iddiaları ortaya çıkınca.
Raporlar, Peder Patrick Briar'ın,
Chicago Başpiskoposluğu'nun bir zamanlar saygın bir üyesi,
birçok çocuğa tacizde bulunduğunu iddia ediyor--
Çocukları mı istismar ediyorsun?
Onu alaşağı et!
- Midemi bulandırıyorsun! - Ne? Ne?
Bizden ne istiyorsun?
Bekleyin. Ona dokunmayın.
Hala neyle karşı karşıya olduğumuzu bilmiyoruz.
Hey, insanlar çocuklarını sana emanet ediyor
çünkü sana güveniyorlar!
- Bak. - İkiyüzlüsün!
- Biliyorum! - Bilmiyorsun!
Buradan çıkmanın yolu bu.
Ölmeli.
Her zaman nazik olmaya çalışırım.
Bunun bir şaka olduğunu mu sanıyorsun?
Seni pislik!
Hey, hey, hey.
Geri çekil.
Oğlum? Neden şimdi beni tecavüz etmiyorsun, pislik?
- Zaten uyarıldım. - Bizi buradan çıkar!
Kural iki, neden burada olduğumuzu bilmiyorum.
Ne istiyorsun?
Parazit.
Paraziti öldür.
Hiç birini öldürebileceğinizi hissettiniz mi?
Tabii ki hissettim.
Ne gerekiyorsa yaparsın.
Asıl soru, bir yol olsaydı ne yapardın?
Gerçekten yüzleşene kadar seni rahatsız etmeye devam edecek.
Bu ne?
Senin şansın.
Ölmesi gereken o sapık.
Bu ne anlama geliyor?
Oylamamız gerek. Hadi oy verelim ve bitirelim.
Ne biliyorum?
Bildiğim tek şey, hiç kimseye güvenmediğim.
Bildiğim bu.
Hepimiz günahkarız.
- Hepimizin kurtuluşa ihtiyacı var. - Aman tanrım.
Ya bir itiraf istiyorlarsa?
Benim hayatımı çalan bir adam vardı
ve geri kalan hayatımı bunun için acı çekerek geçirdim.
Biliyor musun, bunun gerçek olduğunu düşündüm
ta ki bu adamlar
benden bir itiraf almaya çalışana kadar, ha?
Ne demek istediğimi biliyor.
Neden ne demek istediğini biliyor?
Onu tanıyor musun?
Ne hakkında konuşuyor?
Onu tanıyor musun? Onlara bak, adamım.
Hepsi burada oturuyor.
Açıkça birini öldürmemizi istiyorlar.
Evet, eğer oğlum
- varsa ve birini öldürmem gerekiyorsa. - Domuz adam.
Birileri bundan para kazanıyor.
Sana söylüyorum, adamım.
Birileri
bizim acı çekmemizden para kazanıyor!
- Benim yerim değil-- - Sadece düşün,
herkesin dinlediğini düşünüyorsun.
Neden sadece beklemiyoruz--
- Şimdi sessiz olun. - Ah, bu saçmalığı unut.
Ofisimde olacağım.
Hadi ama, adamım. Ne?
Neden benimle gelmiyorsun?
Bu gülme nedir? Kes sesini!
- Neler oluyor? - Bu adamı tanıyorum.
- Bekle. - Çeneni kapat!
Onu tanıyor musun?
Oh evet, evet.
Size Castor lanet olası Ramirez'i anlatayım, ha?
Evet, çok zeki.
Hepinizi tanıyor, ha?
Onun ruhu yok.
Beni gerçekten kandırdın, ha?
O benim kızım!
Haber raporu, şimdi bu maskeli adamlar.
Değil mi, ha?
Bu saçmalıkları nereden buldun, ha?
Hepimiz kaçırıldık.
Henüz anlamadıysan.
Bu ne için?
Neden dürüst olmuyorsun, Doktor?
Sadece sen karıma ve çocuğuma ulaşabilirsin, adamım.
Neden oyunu kabul etmiyorsun, adamım?
Ve oynamayı bırak, ha?
Beni kandıramazsın, kardeşim.
Bu lanet bir oyun, bu lanet bir oyun.
Angelica Warren.
Bir çocuğun kanı ellerinde.
Birimiz ölü adam ve bu ben olmayacağım.
Bu odadaki hepimiz lanet suçluyuz.
Anladım, adamım.
Ne, beni burada herkese mi ispiyonlayacaksın, ha?
Bu senin ve seninle ne ilgisi var?
Çünkü senin ne hakkında konuştuğunu bilmiyoruz.
- Onun ruhu yok. - Bu ne?
- O benim kızım. - Arabayı çaldı
ve o arabanın arka koltuğunda bir kız vardı!
Bu konuda hiçbir şey bilmiyorum, adamım.
- Onun ruhu yok! - Ve şimdi o öldü.
- O benim kızım! - 3 yaşında bir çocuk.
Öldü, yaptığın seçim yüzünden!
Lanet olsun! Ha?
Oh.
Üzgünüm. Castor, bir saniye.
Bir saniye beklemelisin.
Bir toplantının ortasındayım.
Rahatsız ettiğim için üzgünüm.
Bu gerçekten bekleyemez.
Sana inanmıyorum.
Benim baba dediğim tek adamı izliyorlar.
Beni yakaladınız. Alın beni, ha?
Beni alın!
- Castor, sorun ne? - Başım dertte.
- Ne demek bu? - Tamam, otur.
Kendimi geri çekemeyeceğim bir işe soktum.
Bana güvenebileceğini biliyorsun, Miho.
Buradayım.
Cinayetten soruşturuluyorum.
Kan senin ellerinde, diyorlar.
Başın büyük belada, Lozano.
Bir bebeği sokakta bıraktı ve güneşte yandı!
Sen bir pisliksin!
Yeter! Yeter!
Yine uyan diyorlar.
Ne olduğunu bilmek mi istiyorsun?
Sana ne olduğunu anlatacağım.
Ne diyor?
Vanessa Torres.
O-- O bir dedektif.
Vanessa Torres,
ajanın kanı senin ellerinde.
Burada bir polis katili mi var?
- Evet. - Burada bir polis katili var. Ha?
Beni soruşturuyordu, dostum.
O ismi biliyorum.
- Yani onu öldürdün mü? - Yüzünü biliyorum.
Hayır, hayır, hayır. Kimseyi öldürmedim.
Siktir et. Her şey ortaya çıktı!
Çalıntı arabaları ithal ve ihraç ediyorum.
Çocukla olanlar yüzünden bu işi kişisel
intikam meselesi hâline getirdi ve bizi bitirmek istedi
çünkü biz
hırsızlıktan katilliğe geçtik
ve onu suçlayacak bir şey bulmaya ihtiyacım vardı--
Yani onun evine girip onu mu öldürdün?
Evine girdim ve orada bir şey bulmaya çalışıyordum--
Yani komşuyu mu öldürdün?
Onu suçlayacak bir şey bulmaya çalışıyordum.
Oradaydı.
Silahını ateşledi.
Beni bacağımdan vurdu.
Onu kafasına vurdum. Silahı ile vurdum.
Ve silah patladı.
Onu öldürmek istemedim.
Muhtemelen tahmin edebilirdik.
- Hayır, bu bir-- - Muhtemelen tahmin edebilirdik mi?
Bu bir tuzak, arkadaşlar.
Her seferinde buraya bir saçmalık verdiklerinde,
birbirimizle kavga etmeye başlıyoruz.
Seni korumak için yaptım, Lozano!
Ailemsin, ister inan ister inanma!
Hayır, hayır, hayır, hayır.
İşini korumak için yaptın!
Sen para alıyorsun, ben ise hiç.
Bildiğim kadarıyla, sokakları hükümet yönetiyor.
Sen sadece bir piyon gibisin.
Neden? Çünkü ben senin hükümetin miyim?
- Bu satranç değil. - Bu satranç!
Yaşadığımız oyunu görmüyor musun?
Yani bir masumu korumak için öldürdün
sana daha yakın olanları mı?
Hepimizin günahı var!
Sanırım burada cevabı biliyorum.
Az önce hepimizin günahı var dedin, değil mi?
O zaman beni takip et.
Arabayı ben çaldım.
Arkada bir bebek vardı.
Onu orada bıraktım çünkü ne yapacağımı bilemedim.
- Polis peşimdeydi. - Vay.
Bu mektuptaki kız, benim yüzümden öldü.
Evlat, sahte bir itirafı hemen anlarım.
Sözler orada olabilir, ama ruhu yok.
Evet, iyi deneme.
Yalanların peşini bırakmaz.
Dikkat, Kevin Lozano,
oğlun Hector öldü.
Hayır, hayır, hayır, hayır.
Kendine gel, kardeşim.
Lozano, onun öldüğünü bilmiyorsun.
Bu bir oyun.
Bizimle oynuyorlar.
Belki de budur.
Eğer oğlum öldüyse, onu ekranda gösterin.
Kanıtı gösterin!
Hâlâ yaşıyor!
Ona lanet ekranı koyun!
Bizi buraya getirdiler.
Bizi kilitlediler, adamım.
Ve bir anda zihinlerimizle, kalbimizle
oynayabileceklerini sanıyorlar.
Bedenimle oynayabileceğinizi mi sanıyorsunuz?
Hiçbir şey değilsin!
Orada duruyorsun, kötü görünüyorsun!
Maskeni taktın!
Yüzünü göster!
Gerçekten özgürlüğünü kazanmak için--
Göster!
Daha ileri gitmelisin.
Sizler hiçbir şeysiniz!
Tanrıya yemin ederim!
Dene beni!
- Çok üzgünüm. - Lanet elini çek, dostum.
Biliyorsun bu senin hatan, adamım.
Bir polisi öldürdün.
- Onun suçu değil. - Ve aileni alıyorlar.
Adamım, sadece sana yardım etmeye çalışıyorum, kavga etmeyi bırak--
Castor, oğlum.
Hala hayatta olmana sevindim.
Eğer seni feda etmemi isterlerse, lütfen bana güven.
Kendini kurtar.
Sana ne yaptıklarını biliyorum
ve ne yapacaklarını biliyorum.
Bu organizasyon, düşündüğünden çok daha büyük bir güç.
- Hayır. - O iyi bir adam.
Bırak onu gitsin!
Hepsi sizi bir nedenle seçti.
Çocukları öldürmek için yapmadım!
- Bu yüzden buradayım. - Üzgünüm!
Eğer sizi test ediyorlarsa,
gücünüz inancınızdan gelecek.
Bunu nasıl biliyorsun?
Adamım, buradan çıkacaksak,
beraber çalışmalıyız.
- Sana hiç yalan söylemedim. - Nasıl biliyorsun?
Bizim tarafımızda olduğuna inandığımı mı sanıyorsun?
Ne yapman gerektiğini biliyorsun.
Umarım seni hala görürüm.
Beni ilk buraya getirdiklerinde, şöyle dediler,
"Gerçekten özgürlüğünü kazanmak için daha ileri gitmelisin."
- Peki nasıl daha ileri gideceğiz? - Belki
başka bir yol vardır?
Biliyorum, dövüldüm
elektrik süpürgesi kabloları ve paspas saplarıyla.
Ve çocukken hiç öpülmedim veya kucaklanmadım.
Ve bekle, hayır.
Bu adamdan yeterince duydum.
- Sanırım-- - Yeterince duydum, adamım.
Sebep, en azından kısmen
buna son verecek iradem olabilirdi ama yapmadım.
Kendi çocukluğumu istedim.
Bunun imkansız olduğunu biliyorum.
Biliyor musun, beni buraya ilk getirdiklerinde,
günahlarımın kanıtlarını gösterdiler.
Geçmişimden insanlar intikam alıyordu.
Ve bu basit.
Bu bir çeşit kefaret olmalı,
kendimizi özgür kılmanın bir yolu.
Ama bu düşünceleri kontrol edemiyorum.
Bir çocuğa bunun ne yaptığını biliyor musun
birkaç anlık haz için?
Verdiğin zararın farkında mısın?
Biraz.
Hiç pişmanlık duymuyorsun.
- Kilise-- - Kahretsin.
Beni başka yere taşırdı.
Bu yüzden her zaman sorumluluktan kurtulurdum.
Hareket etmeye devam ederek,
yaptığı seçimin bedelinden kaçabiliyordu.
Anlıyorum.
Bu yüzden olanları açıklıyorum.
Bu cevap mı?
Bu-- Aradığımız şey bu mu?
Aynı modelde kaldın.
Görüyor musunuz, bunu görüyor musunuz?
Evet.
Bu cevaptı.
Modeli kırmadın.
Döngüyü kırmadın.
Ve sanırım hepimiz aynı şeyi yapıyoruz.
Haklı.
Söylediklerine inanmıyorsun,
ama bana güvenin, bunu biliyorum.
Bu istediğin şey mi?
Hadi!
- İstediğin bu mu? - O çocuk tecavüzcüsü.
Hasta bir adam.
Bizden biri olduğunu sanmıyorum.
Onunla ilgilenilmeli.
Hapiste olmalısın-- Ölmüş olmalısın.
Arkadaşlar, hayatlarımız tehlikede burada.
Bunu çözmeliyiz.
- Onu öldür, bizi kurtar. - Yeter!
Bu nasıl çözecek ki bunu?
Bunun bile
ölüm fermanı olduğuna emin değiliz.
Farklı bir kelimeyle uyandık.
Bu kelime her birimiz için farklı bir şey ifade ediyor.
Her birimizde bir model var,
bir model var.
Bu modeli kırabiliriz.
Hepimiz günahkarız.
Bedenle öldürülen, ruhla öldürülen.
Farkı ne?
Hepimizin kurtuluşa ihtiyacı var.
Ben bilerek yapmadım.
Sessizlik.
Bize gülüyorlar.
- Seni yargılamaya gelmedim. - Tamam mı?
- Hiçbir şey yapmadım. - Seni yargılamaya gelmedim.
Sadece bunu çözmeye çalışıyorum.
Çektiğin acılar için üzgünüm.
Sakın.
Bunun için bir zaman var.
- Tamam mı? - Bunun için üzgünüm.
40 dakika kaldı.
Eğer yaşın bu kadar ilerlememiş olsaydı,
kafanı boynundan koparırdım.
Kimse--
Seninle çalışmaya çalışıyorum ki--
Bildiğin her şey sorgulanmalı.
Bununla başlayalım.
- Hadi tersine çevirelim. - Her şeyi.
Ne? Neden?
Neden suçlusun? Neden?
Bu ne? Neden suçlu olduğunu düşündün?
Her şeyi ortaya dökelim.
Hadi, adil bir zemin oluşturalım.
Tamam, tamam. Bak, bak.
- Neden suçlusun? - İlk geldiğimizde
bir tür trans halindeydim.
Burası bir tür trans gibiydi.
Bir kadın vardı,
bana bir şeyler söyledi, aklımda kaldı.
Hayal edemeyeceğiniz bir savaş geliyor,
ve daha önce hiç olmadığı gibi bir savaş alanında.
Aklınız.
Bence bizden biri değil.
Eğer savaş aklımızdaysa, bu bir anlam ifade etmeli.
Burada ne yaptığımıza bir bak.
Birbirimize ne yaptığımıza bak.
- Bu oyun. - Bunun hakkında
ne hissediyorsun?
- Bu hasta bir oyun. - Ben konuşmuyorum--
- Hayır, hayır, hayır. - Bu ne?
- Bu benimle ilgili değil. - Beni rahat bırak.
Onun ne olduğunu bilmiyorum.
Bu başka biriyle ilgili olmalı.
Bekle.
İki gün, bir anne,
Randall bir polis tarafından vurularak öldürüldü--
- Dur. - Saat işliyor.
- Ne? - Onu nereden tanıyorsun?
Kimi tanıdığını sanıyorsun bilmiyorum ama tanımıyorsun!
Hey, ben bir şey yapmadım!
Bugün seni neden durdurduğumu biliyor musun?
Hayır, efendim.
Arka plakanız eksik.
Düşmüş olmalı.
Bununla kurtulamayacaksın!
Efendim, o hiçbir şey yapmadı.
- Kim olduğumu biliyor musun? - Hanımefendi, sessiz kalın.
Her şeyi kaydediyorum beyefendi!
- Bana dokunamazsınız! - Sessiz kal.
Onunla böyle konuşamazsınız.
Ehliyet ve ruhsat, beyefendi.
Sizi uyarmam gerek, aracımda ruhsatlı
ve yasal bir silah var.
Tamam, silah nerede?
Ellerinizi göreyim.
Ellerinizi göreyim!
Hiçbir şey yapmadım!
- O bir şey yapmadı. - Biz yapmadık--
O bir şey yanlış yapmadı!
Şimdi yap! Şimdi yap!
Hiçbir şey yapmadım!
Bununla kurtulamayacaksınız!
- Sen o polissin. - Kapa
lanet ağzını!
- Buradan çıkmak ister misin? - Dur!
Lanetten parazitin ne olduğunu bulmalıyız.
- Kurtuldun! - Kapatır mısın
lanet ağzını?
Lanet çocuk arka koltuktaydı!
Silahına uzandı!
Ruhsatına uzandı.
- Lanet domuz! - Bak, bak, bak.
Hepimizin üzerinde bir şeyleri var.
Bir saniye lanet olası kapat ve dinle.
- Hiçbir şey yapmadım. - Bekleyin. Sadece dinleyin.
Çocuğun yaşayacak mı?
Kabul et. Siyahlardan korkuyorsun.
Ben Siyahlardan korkmuyorum.
Aynı mahallede büyüdüm! Tamam mı?
Sadece bazılarımızdan farklı seçimler yaptım.
Tamam. Dinle, dinle, dinle.
Cevabın ne olduğunu biliyorum.
Biliyorum!
Burada altı suçlu ve bir polis var!
İşte lanet olası parazit bu!
- Umurumda değil. - Dostum, dinle, adamım!
Hepimiz öleceğiz eğer sizler boş yapmayı bırakmazsanız!
Kapat!
Angelica Warren'ı bıraktın mı
yerde bir sokak arası 10 Ağustos'ta?
Belki.
Ve bu seçim onun ölümüne mi neden oldu?
Lanet olası, ha?
Sizler burada böyle mi yapıyorsunuz, ha?
Bu nedir? Bir hediye mi?
Soruyu cevaplayın, Bay Lozano.
Sana bir şey söyleyeyim,
önce benimle çalış, tamam mı?
Babama bir öpücük ver.
Bu da ne, ha?
Burada neler oluyor?
Bu seçim ölümüne mi yol açtı?
Onun ruhu yok.
Bu benim kızım!
Onun ruhu yok.
Bu benim kızım!
Evet, ona malı ben sattım.
Bununla ne ilgisi var?
Bu ne?
- Şimdi yap! - Hayır!
Ona ellerini göstermesini söyledim!
Ah.
Geri çekil, tamam mı?
Aman Tanrım. Hayır, hayır, hayır.
Bu da ne, bu da ne?
Ah! Ne?
Ah. Hayır, hayır, hayır.
Hayır. Hayır. Hayır!
Ugh!
Tanrım, kahretsin!
Ah! Ne-- Bu da ne?
Kimsin sen?
Neden buradasın?
O bana ellerini gösterecek sanmıştım!
Neden buradasın?
- Memur! - Hiçbir şey yapmadım.
Beni rahat bırak!
Randall.
Hiçbir şey yapmadım!
Memur tarafından vurularak öldürüldü--
- Şaka yapmıyorum. - Sakin kal.
Güvenli bir şekilde eve gidelim.
Seni uyarmam gerek, arabada lisanslı bir silahım var.
İyi günler, memur.
- Ellerini göster! - Ne halt?
Neden bize silah doğrultuyorsun?
Hiçbir şey yapmadım!
Telefonu kaldır!
Ellerini torpidoya koy!
Tanrım, beni affet.
Neden buradasın?
- Paraziti öldür. - Soruyu cevaplamalısın.
Sonunda gerçeği gördün mü?
Yeteneğin, davaya büyük değer katacak, Mohammed.
Ben bunun hiçbirini istemiyorum.
Binlerce kardeşimiz
öldürüldü, Muhammed.
Seni aşağıladılar.
Sana ihanet ettiler.
Özgürlüğünü kazanman için
daha ileri gitmelisin, Muhammed.
O alçakları istiyorum!
Kaderine adım atmanın zamanı geldi
ki ölüm bile bir seçenek olabilir.
Hepimiz rolümüzü oynamalıyız.
Siktir git!
İslam'ın saygı gördüğü yeni bir çağ başlatın
ve sorgusuz sualsiz.
Hiç birini öldürebileceğini düşündün mü?
Bu senin kaderin.
Hiç birini öldürebileceğini düşündün mü?
Birini öldürebileceğimi hissediyorum.
Yeter!
Hiç birini öldürebileceğini düşündün mü?
- Evet. - Hepsini öldür.
O öldüğünden beri geçmeyen bir gün yok.
diye düşündüm.
- Dinleme. - Sen?
Evet.
Sana yalan söylüyorlar.
Seni sınıyorlar.
Ne gerekiyorsa yap.
Ne gerekiyorsa yapacak mısın?
Burada olmamın tek nedeni
bir kişi, adamım.
Evet, hazırım.
Peki ya sen?
Soruyu cevapla, Bay Ramirez.
Evet.
Öfkeni hatırla.
Nefretini hatırla, Muhammed.
- Hayır. - Ne yapacağını biliyorsun.
Söyle bana, kimsin sen!
Bu da ne böyle?
Seni kahrolası!
Lan!
Ne yapacağını biliyorsun.
Öfkeni hatırla.
Nefretini hatırla, Muhammed.
Hayatımın bir anlam ifade etmesini istiyorum.
Belki nihayet gerçeği gördün.
Göreceğiz.
35 dakika kaldı.
Uyan, pislik.
Uyan!
- Uyan. - Burada ne oldu?
Neredeyiz biz?
Düşündüğüm her şeyi biliyorlardı.
Binlerce kardeşimiz
öldürüldü, Muhammed.
Seni aşağıladılar.
Sana ihanet ettiler.
Buna nasıl razı olabilirsin?
Kaderine adım atma zamanı.
- Bu adamı tanıyor musun? - Sen
Ama ölüm bile bir seçenek olabilir.
Bu sesi tanıyor musun?
Hepimiz rolümüzü oynamalıyız
insanlığın yeni bir çağına yol açarken.
Neden korkuyorsun, kardeşim?
İslam'ın sorgusuz kabul edildiği bir yer--
- Daha fazla yaklaşma. - Allahu Ekber.
- Bu sesi tanıyor musun? - Allahu Ekber mi?
Bu, Allah büyüktür demek.
Masum insanları öldürmek.
Masumları öldürmek hakkında ne biliyorsun?
Beni bırak!
Bu ülkemdeki kum nigger'lara söyleyin,
onlara Tanrı korkusunu aşılayacağım
onların masum insanlara korku saldığı gibi
her lanet gün.
- Tam burada. - Hayır!
Bu lanet orospu ne kadar harika?
Beni peşime düştüler.
Buraya bir daha gelmene izin yok!
Biz senin için burada değiliz. Onun için buradayız.
- Defol! - Ve karım için!
Çık!
- Kapat! - Bırak!
Kapat!
Hayır!
Somayeh!
- Bırak beni! - Hayır!
- Kahretsin seni! - Şimdi git!
Bunu yaptırdığın için kahrol!
Onları durdurabilirdim.
Bu sesi tanıyor musun?
Hayır, çok yaklaşma!
Yap. Yap!
- Bu sesi tanıdığını söyle! - Benden uzak dur!
Hey, hey, hey.
Geri çekil. Geri çekil. Geri çekil.
- Hey, hey, hey. - Sakin ol.
Doğduğum günden beri Batı toplumu tarafından
aşağılandım.
Bana bir canavarmışım gibi baktılar.
Onu öldürdükten sonra, bana sataşmaya devam ettiler.
Bunun asla bitmeyeceğini biliyordum
onlara bedel ödetmezsem,
hepsine.
Tek çıkış yolum--
Sana beni test ettiklerini söyledim.
Özgürlüğünü kazanmak için daha ileri gitmelisin,
Muhammed.
Hayır.
Ah, anladım.
Poster çocuğu olmak istiyorsun.
Önemli olmak istiyorsun.
- Neysin sen; bir terörist mi? - Ona dokunma.
Ölmesi gereken o.
- Evet, kesinlikle. - Terörist misin?
- Arkadaşlar. - Ben terörist değilim.
Siktir git!
Nerede kaldı adaletiniz
Suriye'de halkım katledilirken?
Ve neden yelek giydiğimi merak ediyorsun?
Neden intikam istiyorum?
Onu şehit yapın.
Zaten bu boktan şeyi istiyordun, adamım.
Bu sesin kime ait olduğunu biliyor musun?
- Savaşmamı mı istiyorsun? - Uyan.
Her kavga ettiğimizde, uyanmamız söyleniyor.
Peki, desen ne?
Desen başka bir şey.
Tamam.
Desen seçim.
- Bak. - Dediği gibi.
- Bak, bak, bak. - Desen seçim.
Seçim yapmalısın ya da öl.
Ya parazit bizden biri değilse?
Ya bu maskeli pislikler bile,
hiçbiri düşündüğümüz gibi değilse?
Düşünce biçimimizi değiştirmemiz gerektiğini söyledi.
Değil mi? İşte lanet olası oyun bu.
Ve aradıkları cevap bu.
Buradan çıkış biletimiz bu.
Haklı. Bu saçmalığı dinle, dostum.
Ya parazit bizden biri değilse?
- Bu bir başlangıç. - Tamam, dostum.
Beni dinlemek istemiyorsan,
hepimiz öleceğiz, tamam mı?
Belki bu bir başlangıç. Peki ya sen?
Daha fazlası olmalı.
Bu adamın başka bir amacı var.
Bak, bunların hiçbirini istemiyorum.
Size bildiklerimi anlatayım, arkadaşlar.
Konuşmak buradan çıkmamızı sağlamayacak.
Hiçbir şekilde
buradan hepimizin sağ çıkması imkansız.
Demek istediğim, odadaki halimize bakın,
ne yapıyoruz?
Bir cevap, bir kişi.
Sen değil. Bana bir kişi söyle.
Ne yapıyoruz?
- Tartışıyoruz. - Tamam, peki dünya
genelinde insanlar ne yapıyor?
İnsan olarak, ne yapıyoruz?
Bunun nasıl bağlantılı olduğunu görmüyor musunuz? Korku.
Ve o adamı neden öldürdün?
Korkuyordun.
Neden biz?
Verdiğin karar, korkudan geldi.
Desen korkuya dayanıyor.
Ama kim olduğunu bildiğimizi düşündük.
Herkes ona karşı korkusunu dile getirdi.
Sonra aynı şey onunla.
Şimdi siz ikiniz birbiriyle.
Yani parazit bizden biri değilse.
Sadece öyle olduğunu düşünmemizi istedi.
Biz de öyle varsaydık.
Paraziti öldürmelisiniz.
Ya hiçbir şey düşündüğümüz gibi değilse?
Ya gerçekten burada hapsedilmediysek?
Zihnimiz gibi
burada da hapsedildikse?
Gerçekten özgürlüğünüzü kazanmak için.
Daha ileri gitmelisiniz.
Cartwright, kadının ona savaşın geldiğini söylediğini anlattı.
Zihnin savaşı. Doğru mu?
Ya parazit aslında zihinse?
Kesinlikle.
Çölden gelen o sözler,
her ruh için ne anlama geliyor?
- Parazit zihin demek. - Bu ne demek?
Düşünce kalıpları.
Kırmamız gereken döngü bu olmalı.
İşte lanet olası oyun bu. İşte bu.
Hep aynı şeye geri dönüyor, değil mi?
En iyi fikir. Başka ne olabilir?
Benimle kal.
Değişiyoruz
çünkü aslında birbirimizi dinliyoruz.
Beni duyan var mı?
- Ben seninleyim. - Ben seninleyim. Haklı.
- Ben de seninleyim. - Bizi oynatıyorlar.
- Tamam. - Tamam.
Ama bizim önem verdiğimiz insanlar onların elinde, tamam mı?
Onların var, oğluma ulaşabilirler.
Peki, buna ne dersin?
Bunu çözmeliyiz. Zamanımız yok.
Cevabı bulmalıyız, tamam mı?
Hey, teşekkürler.
Ne yapıyorsun? Ne yapmayı düşünüyorsun?
Seçmek zorundasın ya da öl.
Dönüp duruyoruz, dostum. Dönüp duruyoruz!
Beni dinlemek istemiyorsun.
O zaman hepimiz öleceğiz!
Oğlum, bizi mezara götüreceksin.
Sanırım bir şeyler fark etti.
- Evet? - Hadi, arkadaşlar.
- O tuhaf biri. - Burada öleceğiz.
- Ondan kurtulalım. - Eğer böyle devam edersek.
Bu gerçekten saçma!
Sessizlik.
- Ah! - Oh, tamam.
Bunu yapmayı bırakmalısınız.
- Biliyor musunuz? - Oh.
Sizden bıktım artık!
Bir şey yapmadığım zaman beni şok ediyorsunuz.
Bu gerçekten eğlenceli olmaya başladı, beyler!
Kafeste fare gibiyiz.
Arkadaşlar, burada neler olduğunu görmüyor musunuz?
Hiçbir şey.
Siz kötüye atlamak istiyorsunuz.
Ya iyi olanlar?
Sevdiğin bir çocuğun var.
Bu iyi değil mi?
İlgilendiğin bir nişanlın var
ve buradan çıkmak istiyorsun.
İnanacak kadar değer verdiğin bir şey var
ki bunun için ölmeye hazırsın.
O senin için hayatını riske attı.
Bunu görmüyor musunuz?
Sadece nefreti besliyoruz.
Hiçbir şeyi değiştirmiyoruz.
Bir oyun olduğunu söyledin, değil mi?
Nasıl oynadığımızı izliyorlar.
Belki de budur.
Kaç adam buraya gelir ve birbirini parçalar?
Bunu tersine çevir!
Bizim bu kalıbı kırmamızı istiyorlar.
Sanırım bir şeyin peşinde.
Ama neden?
Burada oyunu değiştirmeye çalışıyorlar.
Bu organizasyonun bizden büyük olduğunu söyledi.
Yani bunu kabul edersek,
belki de doğruluk yolundayız.
Belki de yapmamız gereken bu.
Çünkü biz milyonlarca kişiyiz.
Sadece oradakileri temsil ediyoruz.
Eğer biz değişiklik yapabilirsek, onlar da yapabilir.
Belki de bu.
Bizi test ettiklerini söylediler, yaşamayı hak ediyor muyuz diye.
Kim ölmeyi hak ediyor değil, neden yaşamayı hak ediyoruz?
Ve istedikleri bir itiraf.
Bizi test ediyorlar ne yapıyoruz diye!
Aslında birbirimizi öldürmemizi söylemediler.
Bunu biz ortaya attık.
- Bizi sadece serbest bıraktılar. - Düşün.
Her seferinde birbirimizi öldürmeye çalıştığımızda, şok ediliyoruz.
Bizi durdurmaya çalışıyorlar.
Bize göstermeye çalışıyorlar.
Eğer yanılıyorsan, benim yöntemimi deneyeceğiz.
Oylamaya geri döneceğiz.
- Birimiz ölecek-- - Böyle düşünemezsin.
- Hepimizi kurtarmak için. - Hep birlikte olmalıyız.
- Neden biz? - Kendine gel.
Bu, oyunu şimdi değiştirdiğimiz anlamına geliyor, çocuklar.
Değiştiriyoruz.
Belki de tek bir cevap yoktur.
Belki de bu cevaptır.
Bize başlangıçta cevabı verdi.
Başlangıçta cevabı verdi.
Sadece birbirimizle savaşıyoruz.
Biliyor musun, bir kere bile olsa beyaz oğlanla aynı fikirdeyim.
- Evet. - Bir seçeneğimiz var, değil mi?
Birbirimizden nefret etmeyi bıraktık.
Cevap bu.
Etkileyici.
Bunu gördünüz mü?
- Etkileyici. - Hah? Biraz sevgi alabilir miyim?
- Aman Tanrım, bu kadar. - Ne oldu?
- Şimdi burada olmaktan mutluyum. - Oh evet!
Mutlu!
Bunu gördünüz mü?
Ama boşuna.
Ne?
Özgürlüğünüzü hak etmediniz.
Bu doğru cevap olmalıydı.
Bu gece hayatta kalamayacaksınız.
Özgür olmak için nelerden vazgeçmeye hazırsınız, gösterin bana?
Bu da ne?
Uyarıldınız.
Gökteki babamız,
adın kutsal olsun.
- O bir ölü adam. - Krallığın gelsin.
Bu hiç mantıklı gelmiyor.
Yeryüzünde.
Hangimiz en kötümüz?
Bana tek bir cevap gösterin yoksa bu gece hayatta kalamayacağız.
Yani, birimizin ölmesini seçmezsek hepimiz ölecek miyiz?
Kesinlikle, yapmalıyız.
Tam olarak, zorundayız.
Sevgili cennetteki Babamız, dilerim ki-- Her neyse. Tanrım.
Biliyor musun ne?
- Biliyor musun? Onu ben alırım. - Önemli olsun--
Sadece--
Dışarı çıkacağım--
Arkadaşlar, sadece konuşamayız.
Yaşamalıyız.
Gösterelim.
Buradan nasıl göstereceğiz, ha?
Ya bu bizim ikinci şansımızsa?
Gösterelim.
Doğru mu yanlış mı bilmiyorum,
ama kalbimde nefretle ölmek istemem.
Oyunun nasıl değiştiğini görmüyor musun?
Görmüyor musun?
Artık içeri daha fazla küre gelmiyor
bize bir şeyler fırlatmıyor çünkü bunu yenmeye başlıyoruz.
Artık birbirimizin boğazına yapışmıyoruz.
Dinliyoruz. Düşüncelerimizi değiştiriyoruz.
Teşekkür ederim.
Bunun layığı olmaya çalışacağım.
Özgür olmak için nelerden vazgeçebiliriz?
Boşver.
Seni öldürecektim.
Ve haklı olurdun.
Geçmişimi biliyorum.
Beni neyin rahatsız ettiğini biliyorum.
Peder Spencer'ın vahşice öldürülmesini bildiriyorum.
Kendime soruyorum, neden sen?
Tüm bu öfkeyi kaybettiğim hayata çıkartmak
ve haklı olmak için ikinci bir şans mı?
Bunu hissetmemi istediklerini düşünmeden edemiyorum.
Bu hikayenin sonu değil.
Muhtemelen bu yüzden buradayım.
Silahı aldım ve onu buldum.
Bana zarar veren adamı buldum.
Ne olursa olsun, bunu düşün.
Düşünmediğimi mi sanıyorsun?
Seni sevdim.
Baba?
Kahretsin seni.
Ama yapamadım.
Şimdi eve gidip kendimi öldürecektim
çünkü o her şeyi benden aldı ve ona güvenmiştim.
Tüm hayatımı mahvetti,
sağlığımı ve inancımı.
Eğer bu olmasaydı, her neyse bu,
ölmüş olurdum.
Çok mutlu bir çocuktum ve o bunu benden aldı.
Ama seni öldürmek hayatımı geri getirmez
ve seni affediyorum.
Senin için değil, kendim için.
Bazen Tanrı'ya yalvarıyorum, bunu benden alsın diye.
Huzur getirmek istiyorum
ama bunun yerine yıkım bırakıyorum.
Neler yapabileceğimi biliyor musun?
Hepimiz bir şeyler yapabiliriz, tamam mı?
Sen sadece çocuklara zarar vermeyi bırak
ben de kendime zarar vermeyi bırakacağım!
Arkadaşlar, bu şekilde ölmek istemiyorum.
Siz ister misiniz?
Sürekli kızgın olmaktan çok yoruldum.
Tüm hayatım boyunca kızgındım.
Ve o dedi ki, "Bu çocukla oynama.
"O bizim gibi değil."
10 dakika kaldı.
O günden beri,
farklı olduğum için kendimden nefret ettim.
Büyürken dalga geçtiler çünkü farklı görünüyordum
çünkü ismim, ismim farklıydı.
Polisler tarafından durduruldum, bağırıldım, dövüldüm!
Yanlış bir şey yapmadığım halde,
ama toplumda bir canavardım.
İntikam almak istedim.
Bu insanları buldum, kurtuluşun yakın olduğunu söylediler.
Doğru olduğunu düşündüm.
Onlara inandım.
İnsanlara olan inancımı kaybettim,
bir zamanlar bildiğim iyiliğe.
- Kahrolasıca! - Savaşmayı öğrendim
sevdiklerimi koruyabilmek için.
Bu yüzden değil. Onların beni bir piyon olarak kullanmaları için değil.
Bunu istemedim,
bu nefreti, hiçbirini istemedim!
Bir şey söyleyebilir miyim?
Nereden geldiğinizi anlayan çok fazla insan
olduğuna şaşırırsınız
ve size bir şey açıklamak istiyorum.
11 Eylül'de, Manhattan'daydım, tamam mı?
Ve hikayenizde nereden geldiğinizi anlayan
insanlardan biriyim.
Ama 3000 masum insan öldürüldüğünde
herhangi bir manevi saçmalık adına,
beni, sempatizanı kaybedersiniz.
Bunu yaptığınızda beni kaybedersiniz!
Söylediklerimi duyuyor musun?
Bu sevgi değil.
Ne diyorsun profesör?
Ben,
birkaç hafta önce bir akıl hocam vardı,
beni sürekli aradı ve bir şeylerin yolunda olmadığını biliyordum,
ama o kadar meşguldüm ki, ciddiye almadım
ve beni geçiştirdiğimi hissetti.
Benim umursamadığımı düşündü.
Böylece peş peşe, ruhu onu terk etti.
Toplum onu terk etti.
Sonra ben onu terk ettim.
Ve haftanın sonunda, kendini astı.
Bir eş ve iki çocuk bıraktı, bu da benim suçum.
Burada olmamın sebebi suçluluk.
Daha çok çabalayabilirdim,
fikrini değiştirmek için.
Yapmak zorunda değildim--
Buradan çıktığımızda,
kalıbı kırmakla ilgili, değil mi?
Belki mesele bu.
Bunu dışarıya taşımalıyız
başkaları için döngüyü kırmak için.
Bunun için teşekkürler.
Tamam, belki de olabileceğim kadar iyi bir polis değildim
olmam gerektiği kadar,
ama asla kötü adam olmam gerekmiyordu, tamam mı?
Polis olmaya karar verdiğimde,
babamın annemi dövdüğünü gördüğümdeydi
ve bunun için hiçbir şey yapamıyordum.
Güçsüzdüm, çaresizdim.
Ve artık öyle olmak istemedim.
İnsanlara yardım etmek istedim, tamam mı?
İnsanları korumak istedim.
Bu yüzden yemin ettim.
Belki diğer polislerin
"bu" insanlar hakkında yorumlarını duyduktan sonra
her gün, her an
birbirlerini öldüren, cinayet işleyen insanlar.
Bunu içselleştirdim.
O adamı vurduğumda yani,
hayatını aldığımda, korkuyordum.
Çünkü bir insan görmemiştim bile
onu vurduktan sonra gözlerine bakana kadar.
Ondan önce sadece korktuğum şeyi gördüm.
Aldığım yemini ihlal ettim
ırkçı olduğumu kabul etmeden.
Ve günün sonunda,
bir adam bunun bedelini hayatıyla ödedi.
Asla kötü adam olmam gerekmiyordu.
Ama evet, tam olarak buna dönüştüm.
Ramirez, o kimdi?
O sesi tanıyorsun.
Baba, size sormak istiyordum--
O Baba Paul'du.
O, bir babaya ihtiyaç duyduğumda benim için
tek baba olan adamdı.
O, güvendiğim tek adamdı.
Bana nasıl adam olunacağını öğreten
tek adamdı ve sesindeki acı duyduğumda,
başının dertte olduğunu anladım.
Ve o iyi bir adam.
Ona hayranlıkla bakarım.
Eğer onun sahip olduğu ilkelerin yarısına sahip olsaydım,
iyi olurdum.
Ve o her zaman benim yaptığım her şeyi
göz ucuyla izlerdi, ama asla yargılamazdı.
Tam olarak burada beni yapmaya çalıştıkları kişi.
O, her zaman önce beni bir insan olarak görürdü.
Ajan Vanessa Torres'u öldürdüğüne pişman mısın?
Ve onun hayatının tehlikede olabileceğini bilmek
benim yaptıklarım yüzünden, seçtiğim hayat yüzünden.
Evet.
Tek yaptığım insanları yıkmak ve durmazsam,
kendimi yıkmaya asla son veremem.
Ve vazgeçiyorum.
İtirafını dinleyeceğim.
Hey, Lozano.
- Benimle mi konuşuyorsun? - Lozano.
- Hadi, dostum. - Hey.
Ya oğlun öldüyse?
- Ha? - Ya öyleyse, dostum?
Bunun seninle ilgili olabileceğini düşünüyor musun?
Hey, bak dostum, ben--
Zamanımız tükeniyor, kardeşim!
Sana ne diyeceğim, o zaman burada oturup ölelim.
- Evet. Hepimiz. - Bu mu cevabın?
Burada oturup ölelim
çünkü adam olmak istemiyorsun.
- Siz zayıfsınız. - Gerçek bir adam işte böyle olur.
- İşin aslı bu. - Anladın mı?
Oğlumun ölmesini istemiyorum
ve senin oğlunun ölmesini istemediğini biliyorum.
Sadece itiraf etmen gerekiyor.
Kalan bir dakikanız var.
Tamam, bu adamın altında ne kadar, 14 yıl mı çalıştım?
O evde oturuyor,
ama ben hala tek odalı bir dairedeyim, dostum.
Bir baraka, beni nefretle bakan bir eş,
belki de ölmüş bir oğul.
Belki bu, dönüm noktasıydı,
adamım, değişmeye hazırım.
Hiçbir zaman iş bulacak kadar iyi olmadım.
Takım elbise giydim ve kravat taktım. Hiçbir şey işe yaramadı.
Sana itirafımın ne olduğunu söyleyeyim.
Kendime inanmıyorum,
bu yüzden sokak hayatına başvuruyorum.
30 saniye kaldı.
Ama şimdi, inanıyorum.
Bir değişim olduğuna inanıyorum.
Yani itirafım şu ki, kendime inanıyorum,
kalbime inanıyorum.
Göreceksin.
Burada seçildiğimizi söylediler.
Burada olmak için seçildik, çocuklar, bir katalizör olmak için.
Yani size ne söyleyeceğim,
eğer sonunda bizi öldürürlerse,
en azından öfkeli adamlar olarak ölmeyeceğiz.
On, dokuz,
sekiz, yedi, altı,
beş, dört, üç,
iki, bir.
Döngüyü kırmaya hazırız.
Zamanı geldi.
Bizim bildiğimizi biliyorlar.
Beyler.
Seçim yapmaktan korkuyordunuz.
Onları üçüncü aşamaya gönderin.
Hiçbir zaman birini öldürebileceğinizi hissettiniz mi?
Bir yol olsaydı, ne gerekiyorsa yapar mıydınız?
Seçim yapmaktan korkuyordunuz.
Düşün, Alek. Seni sevdim.
Kaderine adım atma zamanı geldi
ölüm bile bir seçenek olabilir.
Hepimiz rolümüzü oynamalıyız
yeni bir çağın başlaması için
savaşın.
Beni yalnız bırak!
Uyan. Uyan!
Alek O'Connor, seçildiniz.
Bir çocuk oldun
ve şimdi çocukça şeyleri bıraktın.
Neredeyim lan ben?
Seni pis Arap.
Seni lanet olası-- Bok çukuru. Çekil üstümden.
N'apıyorsun lan sen?
Seni de öldürürüm.
Hayır, yapma.
Sadece seni korkutmak istedim!
Ne halt ediyorsun, adamım?
Yapma.
Sakın yapma!
Lanet olsun, adamım.
- Mea culpa, mea culpa. - Kapa çeneni!
Mea maxima culpa!
- Başım belada. - Tamam, otur.
Kurtulamayacağım bir şeye bulaştım.
Hayır!
- Bunu sen mi yaptın? - Buna değersin.
Beni bu saçmalığın içine nasıl sokarsın!
Sana güvenmiştim.
Sana güvenmiştim!
Ve hala güvenebilirsin.
Ah.
Sen mi?
Bahse girerim oyun oynamayı seviyorsun.
Benimle oynar mısın?
Hı?
Hayır, sana zarar vermeyeceğim.
Oh!
Biriyle oynamayı çok isterdim.
Bunu yapmak zorunda değilsin.
Hayır, hayır.
Bebeğimi öldürdün.
Oğlumu öldürdün!
Bebeğimi elimden aldın!
Oh.
Keşke-- keşke onu geri getirebilsem.
Hayır, hayır.
Bebeğimi aldın.
- Üzgünüm. Çok üzgünüm. - Bunu nasıl yaparsın?
- Çok üzgünüm. - Bebeğim.
Bunu nasıl yaparsın?
Oh, miho.
Bu sen değilsin.
Bu benim hatam.
Bu benim en büyük hatam.
Miho.
Buradayım, oğlum.
Oğlum.
Ne yapacağını sadece sen biliyorsun.
Evet, baba.
Taşıtlar burada.
Paraziti öldür.
Bunu yapmak istemezsin.
Ne kadar komik, işler tersine döndüğünde.
Seni hayal kırıklığına uğrattım.
Başarısızlığın iyi bir yanı var mı biliyor musun?
Ondan ders alırsın.
Onun hakkında haklıydın.
Ve aynı hatayı
tekrar tekrar yapmaman gerektiğini bilirsin, değil mi?
Bunu yapmak istemezsin, dostum.
Bana affetmeden bahsettiler,
ama bu konuda sıkıntım var.
Yapma. Yapma.
Yapma, dostum.
Çok şey yaşadık, adamım.
Düşün. Hayır, hayır!
Bunu yapmak istemezsin. Hayır! Hayır!
- Şimdi ben yönetiyorum. - Hayır!
Lozano!
Neler oluyor lan?
Özgür olmak için nelerden vazgeçmeye hazırsın?
Bırakmaya hazırım.
Teslim olmaya hazırım.
Uyan, uyan.
Uyan!
Ne lan bu?
Bu da ne?
Tanışman gereken biri var.
Benimle gel.
Çölde hiç bulunmadın.
Öğrenecek çok şeyin var.
Nereye gidiyoruz?
Eski dostları görmeye.
Bana cevap vermedin.
Bu nedir?
Yeniden doğuş.
Bu senin ilk seferin değildi.
Nişanlın mı?
Büyük illüzyonun bir parçası.
Seni bekliyorlar.
Hep sendin.
Ben sadece bir elçiydim, Alek.
Burada topluluğun gerçek Mimarını tanımak için bulunuyorsun.
Bize katıl.
Hoş geldiniz, Bay O'Connor.
Öğrenecek çok şeyin var
ve sonra seçmelisin.
Neyi seçmeliyim?
Kaderini.
Yaşlı bir Cherokee bilgesi torununa
tüm insanlığın içinde devam eden bir savaştan bahseder.
İki kurtun savaşı.
Bir kurt kötüydü.
Öfke, tembellik, kibirdi.
Diğer kurt ise iyiydi.
Mutluluk, huzur, sevgiydi.
Torun yaşlı adamın mesajını düşündü
ve hangi kurdun kazandığını sordu.
Yaşlı adam cevap verdi, "Beslediğin kazanır."
Ama bizi kaçırdınız, işkence ettiniz.
Bu dünyadaki cehennemi sürdürmemizi sağladınız.
Yalanı besliyoruz.
Şifa bulması gereken ne varsa yüzeye çıkmaya zorlanır,
bazen acı verici bir şekilde serbest bırakılmak üzere,
unutma, kader isteyenleri yönlendirir.
Ama istemeyenleri sürükler.
Bu her şeyi haklı çıkarır mı?
Cevaplar çevrende,
dinlemeye istekliysen.
Gerçekten bununla yüzleşene kadar
seni rahatsız edecek.
Bir yol olsaydı,
gerçekten ilerlemek, özgür olmak için?
Ne gerekiyorsa yapar mıydın?
Evet.
Acı çekmene neden olsa bile,
bundan kurtulmak için her şeyi yapar mıydın?
Hmm.
Başka bir yol olsaydı istemez miydim sanıyorsun?
Nasıl oldu da biz, insanlar,
hükümetimizin, insanlığımızın önümüzde çöktüğü bir noktaya geldik
ve bunu görmek için çok körüz?
Biz ve onlar dünyayı yönetiyor
ve bir kalp atışı kadar hızlı bir şekilde onları insanlıktan çıkarıyoruz
gerçek bedeli gerçekten düşünmeden, Alek.
Soru hangi kurdun kazandığı değil.
Soru şu ki, onlarda hangi kurdu görüyorsun?
Sana söylemek bir şey,
inanmak tamamen farklı bir mesele.
İlk biz olamayız.
Yani kaç kişi gerçekten
bütün bunlardan hayatını değiştirdi?
Alek, sana temin ederim ki,
yöntemlerimin alışılmadık olduğunu biliyorum.
Yasadışı demek mi istiyorsun?
Bu sabah o odanın dışında uyandığında,
içinde bir şey canlıydı.
Daha önce hiç olmadığı gibi.
Yanılıyor muyum?
Bir adamın gözlerine bakmak nasıldı
ve her şeyden nefret ettiğin şeyi temsil eden
ve bunun yerine affetmeyi seçmek?
Karanlığın içinden gördün, gerçek hakikati gördün.
Tek bir cevap asla sadece konuşarak verilemezdi.
Onu hissetmen, deneyimlemen, yaşaman gerekiyordu.
Her trajedi umut getirir
insanlık karanlıktan çıkabildiğinde.
Bu umudun tanığı olacaksın.
O odada başlattığın şey sadece bir başlangıçtı.
Bunun ne kadarı gerçekti?
Bunu bilmemek daha iyi.
Zihninin inandığı şey, gerçeklikte görünür.
Masumiyetini yeniden kazandıkça,
başkalarına da aynı şeyi yapmaları için bilinçsizce yol gösterirsin.
Eşimin hatırasını onurlandıracağım.
Onu kirletmemi engellediğin için teşekkürler.
Yeni bir çağ başlatıyoruz, Muhammed,
barış çağı, inşallah.
- İnşallah. - Ne seçiyorsun?
Hayatı seçiyorum.
O zaman bizim izimizden gidebilirsin
ve daha fazla insanı barışa taşıyabilirsin.
Bütünlüğünü yeniden kazandıkça.
- Herkese merhaba. - Kendine olan
saygını yeniden inşa edersin.
Ve ben bir öfke bağımlısıyım.
Oh, hoş geldin kardeşim. Buyur.
İnşa ettiğimiz duvarlar,
yarattığımız kimlikler.
bizi daha güvende tuttuğunu düşündüğümüz her şey.
Bizi paramparça eder.
- Ben Tommy. - Merhaba, Tommy.
Öfke bağımlısıyım.
Birinin eylemleri hepimizi etkiler.
Adın ne kardeşim?
Biz hatırlatıcısıyız.
Ben Matt Pierce.
Merhaba, Matt.
Um, öfkeli ve korkmuş olmaktan yoruldum ve yardıma ihtiyacım var.
Hayatım ve diğerlerinin hayatları buna bağlı.
Her an bir seçimdir
erkekler gerçek güçlerinin merhamette olduğunu anladığında,
dünya iyileşmeye başlayacak.
Şaşırtıcı bir gelişmede,
eski memur Matthew Pierce, az önce,
savcıların eski memurun davasını
yeniden göreceklerini seçmeleriyle suçunu kabul etti
ilk duruşmanın karar verilememesiyle
sonuçlanmasının ardından.
Pierce'in kararı uzun zamandır üniformalılardan
korkan bir toplumu şoka uğrattı
korumak ve hizmet etmekle yemin etmiş olan
ama onların gözünde
bir tür mavi sessizlik duvarıyla birbirlerini
Tetiği çektiğimde geri dönüş yoktu,
o odada olanlar oldukça açıktı.
Yaptıklarımdan kaçtıkça,
acı çekmeye devam edeceğim.
Hayatta kalmak için bir sebebe ihtiyacım vardı.
Anlaşmayı kabul edeceğim.
Yapacak çok iş var.
Bu savaşın şiddetle ilgisi yok.
Bu, panzehirdir.
Unutma Alek, bu savaş zihnin savaşıdır.
Neredeyim ben?
- Kızım. - Beni duyuyor musun?
Sadece yalan söylüyordu.
Aramızdaki sosyopatları
tespit etmede oldukça iyiyiz.
Ona ne olacak?
Tövbe edecek
ya da etmeyecek.
Ne seçerse seçsin, kendi kararı.
Biz sadece çerçeveyi sunarız.
Kaçtığın şeyle yüzleştiğinde
özgürlüğü seçersin.
Yardım edebilir miyim?
Kevin Lozano bir daha sana veya Hector'a zarar vermeyecek.
Ne?
Her şey yoluna girecek.
Ve sürekli başarısız olanlar,
seçim onların.
Talebiniz Mimar tarafından kabul edildi.
Beyefendi, enjeksiyondan sonra kalbiniz duracak.
Son sözleriniz var mı?
Yapın.
Kendine sor,
olduğun kişiyi bırakmaya istekli misin
gerçekten kim olduğunu olmak için?
Neden beni öldürmedin?
Bu acıyı daha az gerçek yapmaz.
Bu yüzden onu senin gibi insanlardan başkalarını korumak için kullanacağım.
Söz veriyorum,
her zaman izliyoruz.
Yani gerçekten tek bir soru var.
Bu, uğruna savaşmaya değer bir dünya mı?
Uyan.
Bu, Elçi konuşuyor.
Topluluğa hoş geldiniz.
Seçildiniz.
Başlayalım.