Portland'ın bir numaralı klasik rock kanalı. 107.1.
Dönüş Yolu.
Hadi.
Annemin en sevdiği şarkıydı.
Uyumuş muydun?
Pardon.
Hayır, hayır. Ne yapıyorsun? İkimizi de öldürteceksin.
-Hey. -Sağ ol canım.
Vejetaryen bir şeyler istedim,
ama kutuya etleri salladı, yani...
Patika başlangıcına varana dek ezberlesek iyi olacak.
Sen ezberledin mi?
Emin olabilirsin.
Gerçekten mi? Tamam. Şuradaki ne?
O mu? Çok kolay.
Melez gül.
Alakası bile yok. Bu...
Bak, ezberlesem o şeyi yanımda getirmezdim, değil mi?
Bir konuğumuz var galiba.
Merhaba dostum.
Çöplerinizi alabilirim.
Teşekkürler... Evet, daha yeni başladık.
Bize 10 dakika verebilir misin?
Jimmy. Bana yardım eder misin lütfen?
Kızıl yıldızın düşüşünü gördünüz mü?
Tamam, hadi artık.
O da neydi?
Başlıyoruz.
Hazır mısın?
Evet. Bu...
Vakte ihtiyacın varsa arabada da bekleyebiliriz.
Yine de söylüyorum, yola çıkınca gerginliğin geçecek, tamam mı?
Dördüncü kez bu patikaya geliyorum.
Söz veriyorum, korkunç bir şey yok.
Tamam mı?
İşe arabayla gitmek daha riskli.
Ya da sörf yapmak. Sörf daha tehlikeli.
Boynunu kırabilirsin, köpek balığına yem olabilirsin...
Farklı olduğunu biliyorum.
Okyanusta rahat oluyorum. Hep yaptım.
Ben... Hayır, biliyorum ama bundan sonra kampta rahat olacaksın.
Tamam mı? Hem 80 yaşımıza basıp,
yaşadığımız maceraları yâd ederken,
Yellowstone, Kilimanjaro veya Machu Picchu olsun,
bu kadar çok gerildiğine gülüp geçeceksin.
Peki. Tamam.
Evet!
Teşekkürler. Harika. Başlıyoruz.
Pişman olmayacaksın.
Sen olabilirsin.
Seni seviyorum.
13 yaşlarındaydım.
Adı neydi?
Belinda.
-Tanrım. Belinda değildir. -Ne var?
Hayır, yemin ederim.
Belinda Caldwell. Evet, arka bahçesindeki trambolinde.
Evet.
İlk kim kimi öptü?
Ortaklaşa diyebilirim, anlarsın ya?
20 dakika bu konudan konuştuk ve epey bilimseldi.
Nasıldı?
Güzel değildi.
Güzel değildi işte. Ağızlarımızı birbirine bastırıp biraz oynattık.
"Bu kadar diş niye olaya karışıyor?" diye düşünmüştüm.
"Bademciklerimi ısırıp koparmaya mı çalışacak?" gibi.
Ağzımın içine kadar...
Böyle olmamalıydı...
Hop! Gidelim hadi. Karanlık bastırıyor.
Hey...
Orada işler ne âlemde?
Kötü. Yani cidden kötü.
El atmak falan ister misin?
Tatlım, burada takımca hareket ediyoruz, tamam mı?
Yemek işi bende, kalacak yer işi sende.
Güçlerimizi birleştirince geceyi atlatabiliriz.
Gel de bunu dene, olur mu?
Çadırı sonra hallederiz.
Harika.
Al.
Tadına bak.
İlginç.
Sekiz veya dokuz çeşit yemeğin ilki falan mı bu...
İnsan vücudu hakkında sana birkaç şey açıklayayım.
Yeteri kadar yakıt verirsen en verimli şekilde çalışır.
Zira aşırıya kaçarsan hâlsizleşirsin ve kramp girer.
İbreyi en dipten bir tık yukarıda tutacaksın. Anladın mı?
Anladım. Tamam. O zaman böyle yiyeceğim...
Evet, çözdün bu işi.
-Ne? -Ne?
Bana bir tuhaf bakıyorsun. Ne oldu?
Sana gayet normal bakıyorum.
Nasıl bakmamı istersin?
-Beni öpmek istiyorsan öp. -Tamam.
Seni seviyorum.
Tanrım. Ne yapıyorsun?
Benim. Belinda. Hâlâ seni seviyorum.
Var ya? Belinda iyi bir kadın.
Aynen bu şekilde öpmüş olsa bile,
böyle alay edilmeyi hak etmiyor.
Dişsiz bir tutkulu öpücük bekliyordum.
Dinle, çadırı kurarsan düşünürüz.
Öyle mi?
Tut kâseyi.
Bir dakika. Zaman tut. Çadır için, ilişki için değil.
Demedi deme, işim 30 saniye sürer.
Ruth?
Tanrım. Ödümü kopardın.
Pardon, çadırda uyandım ve yanımda yoktun.
Neredesin bilemedim.
Evet, tuvaletimi yapıyordum ve sonra bir şey gördüm.
Öyle mi? Ne gördün?
Sanırım geyikti.
Aman. Ben de korkunç bir şey sandım.
Korkunçtu. Doğruca bana bakıyordu.
Olayları o. Aval aval bakarlar.
-Tuvaletin bitti mi? -Evet.
Vardık sayılır.
Adımına dikkat et.
İşte geldik.
Umarım iyidir.
Hiç yoktan iyi, değil mi?
Başlıyoruz.
Altı yıl önce hayatımda ne istediğimi bilmiyordum.
Yemin ederim ki seninle tanıştığımda...
...tüm bunların değiştiğini hissettim.
Çünkü artık yol katettiğimi düşünüyorum, anlarsın ya?
Neresi olduğunu bilmesem de seninle gitmek istediğime eminim.
Zekisin ve komiksin.
Meraklısın da...
Seni seviyorum.
O yüzden sormak istedim...
Benimle evlenir misin?
Ruth?
Dursana. Dur.
Harry, ben... Özür dilerim.
Olsun, sorun yok.
Sorun yok.
Harry, seninle alakası yok, biliyorsun.
-Seninle ilgili değil... -Biliyorum. Sorun yok, biliyorum.
Hayır. Söylemene gerek yok.
Kendimi aptal gibi hissediyorum.
Manzara yine de nefes kesici.
Kahretsin.
Harry.
Bak, buna mecbur değiliz.
Üzgünüm, tamam mı? Konuyu kapatalım.
Yalnızca...
Niye yaptın ki?
Biliyordun.
Hislerimi biliyordun. Kabul ettiğini söylemiştin.
Evlilik önemli değildi.
Seni korkutmak istediğimi mi söyleyeyim?
İlişkimiz güzel değil mi?
-Güzel sanmıştım. -Güzel.
Seninle olmak istiyorum. Sen de benimle olmak istiyorsun.
Tek önemli olan bu.
Evlilik anca insanı esir kılar ve hayatının kontrolünü kaybedersin.
Ruth. Biz annenle baban değiliz.
Annemle babamın ne ilgisi var?
Dalga mı geçiyorsun?
Peki, tamam.
Bence ailenin ayrılması seni kabullendiğinden daha çok sarstı.
Vay. Çok güzel.
Bunu konuşmayacağım. Terapistim değilsin.
Tabii. Ona anlatıyorsun sanki.
Affedersin?
Duymak istediklerini söyleyip ilacını alıyorsun.
-Dalga mı geçiyorsun? -Kendin söyledin.
Bak, ona veya kendine dürüst olsan, ne bileyim,
denesen bu saçmalıklarla strese girmezdin.
Hangi saçmalıklarla?
Tanrım. Ruth, sana evlenme teklifi ettim ve panik atak geçirdin.
Bağlılık ve gezi konusunda strese giriyorsun.
-O iş öyle değil. -Sen...
Strese girdiğim yok.
Ne dediğini bilmiyorsun, o yüzden çeneni kapat!
Harry, ben...
Doktor. Ledlow'un ofisi. Yardımcı olayım.
Alo?
O da ne...
Sorun yok.
Benim. Sorun yok. Benim.
Ne oldu?
Neden gittin ki...
Hadi.
Yürürken bunu buldum.
Tanrım.
Bunu ne yapmış olabilir?
Bilmiyorum. Tanrım.
Üzerindekiler ne?
Bir çeşit mantar falan mı acaba?
Geçen geceki geyik mi o?
Hayır. İmkânsız.
Bu ormanda kaç geyik var, biliyor musun sen?
Tanrım, titriyorsun.
Hey.
Sorun yok. Kampa dönelim,
ve sana yemek hazırlayayım. Sakinleşiriz.
-Tamam. -Peki.
Tanrım.
İşte. "Papilloma virüsü,
geyik siğiline veya kutanöz fibroma yol açar.
"Genellikle geçici olmakla birlikte,
"boyutu yarım inçten birkaç inçe kadar değişkenlik gösterir."
Bu olabilir.
Onu her ne öldürdüyse hâlâ serbest.
Evet ama bizi rahatsız etmez.
Çok ses çıkarıyoruz, ateşimiz var.
Yakınımızdan bile geçmez.
Bak...
Şu anki durumumuzu bilmiyorum.
Ama yemin ederim, sana bir şey olmasına izin vermem.
Tamam mı?
Üzgünüm.
Harry, bana dokunabilirsin.
Evet. Biliyorum. Ne olur ne olmaz işte.
Aslında hayır dersen ne olacağını hiç düşünmemiştim.
Ormanda benimle birlikte yürümek,
senin için korkunç olmalı...
Harry, seninle ormanda her gün yürürüm.
Seni seviyorum.
-Öyle mi? -Öyle tabii aptal.
Ama...
İnsanlar değişir ve bir gün sen de değişeceksin.
Yeni hâlin beni belki sevecek, belki sevmeyecek.
Ama hiçbir şeyi zorlamamalısın.
İlişkimiz güzel ilerliyor.
Gayet güzel.
Bu yüzden evlenmek istemiyorum. Batırmak istemiyorum.
Neler olabileceğini gördüm, biliyorsun.
Seni sevdiğim için yanındayım.
Yetmez mi?
Evet.
Evet, yeter.
Küçük bir gezintiye çıkayım diyordum.
Öyle mi? Eşlik edeyim mi?
Hayır, sen pişirmeye devam et.
Emin misin? Bitirip eşlik edebilirim.
Tuvalete gideceğim, tamam mı?
İğrenç bir canavarsın.
Hadi canım.
Melez gül.
Bu ne?
Ruth!
İnanmıyorum!
Hey!
Ruth. Hey.
-Selam. -Selam mı?
Yarım saattir yoksun.
Biliyorum. Dikkatim dağıldı. Olan bitenleri düşünüyordum.
Tamam.
Yani iyi hoş da, sadece...
Olup bitenleri göz önüne al.
Dün ormanın derinliklerinde kayboldun...
Biliyorum. Özür dilerim. Bir daha olmaz.
Sorun yok. Niyetim...
Sorun değil.
Sen iyi misin?
Tamam. Peki.
Hadi geri dönelim. Kuşlar kahvaltımızı yemeden.
Hadi.
Ruth?
Kahretsin! Tanrım!
Kalbime mi indireceksin? Burada ne işin var?
O benim bıçağım mı?
Bir hayvan sesi duydum sandım.
İyi de, o pek işe yaramaz.
İyi geceler.
Uyuyabildin mi?
Stevenson yıl sonunda emekliye ayrılacakmış.
Yüksek lisansımı tam vaktinde bitirmişim,
böylelikle müdür yardımcılığına aday olacağım.
Başka adaylar da olacak, o yüzden...
Hemen heyecanlanma.
Öyle bir derdin yok gerçi.
-Özür dilerim. -Ne dedin?
Dün gece tuhaf davrandığım için özür dilerim.
Sadece...
Kendimde değilim.
Sorun değil.
Özür dilemene gerek yok.
Gezimiz tuhaflaştı, biliyorum.
Ama böyle olmasını istemediğim belli.
Ben de onu düşünüyordum.
Biraz ansız olacak, biliyorum.
Ama sanırım yanıldım.
Hangi konuda?
Evlenmemiz konusunda.
Ciddi misin?
Evet.
Sadece... Sen haklıydın. Biz annemle babam değiliz.
Onların sorunları her neyse bu onları alakadar eder.
Biz de bir şansı hak ediyoruz.
Yani bilmiyorum, bence...
Bence bunu yapmalıyız.
Emin misin?
Çünkü istemezsen hiç sorun...
Evet, eminim.
Ama tek bir şartım var.
Tamam. Peki.
Yeniden teklif etmeni istiyorum.
Ama ilk seferimizmiş gibi davranacağız.
Olur. Tabii. Tamam.
Olur.
Hayır. Burada değil.
Nasıl yani?
Burası çok güzel.
Evet.
Yine geldik.
İyi ki atmamışım.
Hazır mısın?
Bunu gerçekten yapıyoruz, değil mi?
Ruth Miller, ömrünü benimle geçirir misin?
Evet, geçiririm.
Vay canına, çok yakıştı.
Hayatımda hissettiğim en harika şey bu.
Seni seviyorum Harry.
Ben de seni seviyorum.
Hayır. Hayır!
Tanrım.
Viv?
Vivian!
Tanrım.
İyi misin?
Susuz kalmış.
Yok bir şey. Bir yudum iç.
Başına ne geldi?
Hatırlamıyorum.
911'i arayayım.
Kahretsin. Çekmiyor.
Var ya? Biz de kamp kuracaktık.
Bizimle gelsene.
Seni doyururuz. Olur mu?
Ray?
Tamam.
Hâlâ bir şey yok.
Biliyorum. Sus pus.
Bir kez daha deneyeceğim.
Merhaba tatlım.
Daha iyi misin?
Sabah ilk iş geri döneceğiz, söz veriyorum.
Ama başına gelenleri anlatmaya hazır mısın?
Hatırlamıyorum dedim.
Kamp yeriniz yakınlarda olabilir mi?
Peki ya teçhizatın?
Yanında hiçbir şey yoktu. Yani yalnız mıydın?
Bunca yolu tek başına gelmedin, değil mi?
Var ya? Unut gitsin.
Vakti gelince hatırlarsın.
Başka şeylerden konuşalım mı?
Neler yapmaktan hoşlanırsın Ruth? Hiç hobin var mı?
Ben...
...sörf yapmayı severim.
Harika. Biz de.
Eskiden sörf tahtalarımızı buradaki,
sahile getirirdik ama son getirdiğimiz birkaç,
seferde çok fazla köpek balığı vardı.
Küresel ısınma onları kıyıya yaklaştırdı. Hâl böyleyken...
Tatlım, iyi misin?
Ben biraz yürüyüşe çıkacağım,
telefon çeken bir yer bulmaya çalışayım. Yardım çağırayım.
Bence kızın ciddi bir sorunu var.
Tatlım, sabaha kadar bekleyemeyiz.
Tamam.
Canım...
Onunla ne yapıyorsun?
Hadi evlat. Bırak elindekini.
Hayır.
Hey. İşte buradasın.
Kim bu adam?
Bu o.
Ruth.
Ne halt ediyorsun?
Hayır.
Hey. Daha fazla yaklaşma.
Arkadaşların kim?
-Hayır. -Yanındayız tatlım.
-Kaçmalıyız. -Sorun değil.
Nereye gidiyorsun?
Geri dön!
Son kez uyarıyorum. Olduğun yerde kal!
Fazla öfkelisin dostum.
Tamam. Seni uyarmıştım.
Sakin ol dostum. Olay çıkarmayacağım.
Hey. Onu bulduğun için teşekkürler.
Ruth?
Tanrım.
Ne yapıyorsun?
-Saklanmalıyız. -Tamam.
Kim o adam?
Erkek arkadaşın mı?
O Harry değil.
Merhaba! Viv!
Hayır. Lütfen. Kal.
Canım, sorun yok. Ray bu. Kocam.
Buradayız.
Şükürler olsun.
İyi misin?
İyiyim.
Peki...
Peki o adam?
O nerede?
Tam arkamda.
Çık dışarı Ruth.
Çıkmazsan onu öldürürüm.
Hey. İşte bizim kız.
Ona ne yaptın?
Ona mı?
Merak etme. Düzeltebilirim. İzle.
Hayır!
Nasıl anladın?
-Nasıl? -Ölmek istemiyorum.
Onu ele geçirdiğin yeri gördüm.
Mağarayı buldum.
Bu da ne?
Tanrım.
Harry.
Tanrım.
Ruth!
Ruth! Tanrım.
Hey!
Onu gördüm.
Kahretsin. Mağara tabii.
Çok yakın olduğunu biliyordum.
Nesin sen?
Öfkeliyim, olduğum şey bu Ruth.
Öncüyüm.
Önce gezegene gelip diğerlerine bildiriyorum.
Ne halt yiyorum ben?
Bunu niye sana söylüyorum?
Hoşça kal Ruth.
Hayır. Lütfen.
Lütfen.
Ne yapıyorum ben? Yap gitsin.
Hoşça kal Ruth.
Hayır. Ben... Lütfen.
Derdim ne benim?
Onca yaratık varken gidip bu adamı buldum.
Tamam.
Geyikte daha iyiydim. Yap gitsin! Yap gitsin.
Hayır, lütfen. Kimseye söylemem. Söz veriyorum.
Söz veriyorum, kimseye söylemem. Söylemem.
Hayır. Bekle, ne...
Seni seviyor muyum?
Seni gerçekten seviyor muyum? Bu...
Bu mümkün mü?
Nasıl olur...
Ellerini seviyorum.
Ne oluyor...
Gülüşünü seviyorum.
Kahkahanı seviyorum.
Kahretsin!
Seni seviyormuşum.
Seni seviyorum Ruth.
Hayır! Bekle!
Ruth! Endişelenmene gerek yok.
Sana zarar vermeyeceğim.
Seni seviyorum!
Müthiş bir his!
Ruth, açıklayayım.
Tamam.
Bakıyorum da kızgınsın.
Benden uzak dur.
Sakinleş de konuşalım.
Hayır.
Bize de bu yakışır.
Bak, niye kızdığını anlıyorum. Harry'yi öldürdüm sonuçta.
Ama işin iyi yanı, ben Harry'yim.
Hayır, değilsin.
Hayır. Gerçekten öyleyim. Bire bir biyolojik kopyasıyım.
Fikirleri, korkuları, anıları artık benim,
fikirlerim, korkularım, anılarım.
İlk randevumuz Sherwood Fuarı'ndaydı.
-Hız treninde seni öptüm. -Dur!
Ruth. Beni bir dinle.
Birçok şey oldum.
Her hissi tattım sandım, tamam mı?
Şimdi fark ettim ki meğer bunları hiç tatmamışım.
Bunları tadan her neysem oydu.
Ama bir sebepten, âşık olur olmaz,
birdenbire bu hisleri tadabildim.
Başka bir şeyin tattığı hisleri tatmaktan söz etmiyorum.
Anlatabiliyor muyum?
Benden ne istiyorsun?
Ben...
Bir şey göstermek istiyorum.
En çılgınca olanıysa aşkın artık hiçbir yerde var olmaması.
Yalnızca insana ait bir duygu.
Onca şey oldum,
hiçbiri hissetmiyordu. Çılgınca değil mi?
Nereye gittiğimizi söyle.
"Sürpriz" kısmının nesini anlamadın?
Tamam, bak ne diyeceğim.
Sabırlı davrandın.
Hazır mısın?
Ne için?
Çok güzel bir gemi, değil mi?
Tanrım.
Pekâlâ.
Bak, Dünya'yı sevdiğini biliyorum.
Bir manzara değişikliği sana da iyi gelir bence.
Zihinsel olarak.
Burada bir sürü tetikleyici ve stres etkeni,
olduğu belli ama başka bir yere gidersek,
sessiz sakin bir gezegene,
kimsenin bizi bulamayacağı bir yere, temiz bir sayfa açarız.
Uzun lafın kısası, seni önemsiyorum.
İncindiğini görmek istemiyorum.
Benim gibi bir sürü gelecek.
İnsanların arasına karışıp yerlerine geçecekler.
Bu gezegeni olmak istemeyeceğin bir yere dönüştürecekler.
Güven bana.
Sana harika bir hayat verebilirim Ruth.
Gerçekten.
Ne dersin?
Tamam.
Öyle mi?
-Ciddi misin? -Evet.
Peki.
İşte bundan söz ediyorum.
Bu şeyin içini görünce bayılacaksın.
Daracık gözükse de içine girdin mi köşkü aratmaz.
Bir nevi...
Yapma. Bunu cidden tekrarlayacak mıyız?
Bin şu gemiye Ruth.
Tanrım.
Dalga geçiyor olmalısın.
Ruth!
Boğulacaksın.
Hadi! Saçmalıyorsun.
Ruth, lütfen!
Ruth, ne yapmaya çalışıyorsun? Cidden.
Bana öyle bakma.
Sadece yardım etmeye çalışıyorum. Geri dönüp konuşalım...
Tanrım.
Hayır.
Anlamıyorum Ruth.
Neden kaçıp duruyorsun?
Seni kurtarmaya çalışıyorum.
Kurtarılmak istemiyor musun?
Böyle olmasına gerek yoktu.
Birbirimizi sevelim istedim Ruth.
Seni asla incitmeyecektim.
Çok daha kolay olabilirdi.
Ama bunu istemedin.
Ben de başka bir yolunu buldum.
Daha saf bir sevgi biçimi.
Sence sevgi ne Ruth?
Arzu.
Muhakkak ama ne arzusu?
Biriyle vakit geçirmek gibi basit bir şey olamaz.
Ya da onunla yatmak veya karanlık sırlarını paylaşmak gibi.
Çünkü Harry ile tüm bunları yaptınız,
ve bir kez olsun sevgisi azalmadı.
Azalması gerekmez miydi?
Karnımız doyunca açlık geçer.
Uyuyunca yorgunluk diner.
Ama sevgi için bu geçerli değil.
Bunu eşsiz kılan da bu.
Hedef ulaşılamaz.
İki ruh çaresizce bütünleşmek ister.
Bu da insanların asla elde edemeyeceği bir arzu.
Ama ben edebilirim.
İçini görmek için can atıyordum.
Tüm renkler, kimya, tutku.
Sevgi.
Onu seviyorsun.
Ama çok acı çekiyorsun.
Şimdi taşlar yerine oturdu.
Sonunda seni anladığımı düşünüyorum.
Merak etme.
Acının artık seni zapt etmesine izin vermeyeceğim.
Hep yaşamayı hak ettiğin o hayatı yaşayacağım.
Senden bir şey yaratacağım.
Hoşça kal Ruth.
Hayır. Bu mümkün değil.
Neymiş mümkün olmayan?
Acımın artık seni zapt etmeyeceğini söyledin.
Ama bu mümkün değil çünkü kontrol edemezsin.
O acı senin bir parçan.
Benliğinden söküp atamazsın.
Göz ardı etmeye çalışırsan seni çok daha fena sıkıştırır.
Geleceğini düşünürsün ama,
geçmişinden başka bir şey göremezsin.
Bağırış çağırışlarını, kırılan bardakları duyarsın.
Tüm dünyan başına yıkılır.
Sonra bunun nereye varacağını hatırlarsın.
Annenin bir daha evden çıkmaması.
Babanın canı çıkana kadar içmesi.
Hangisi olacaksın?
Dur.
Nefes alamıyorsun, değil mi?
-Ölecek gibi hissediyorsun. -Lütfen dur. Dur!
Niye?
İnsan olmayı çok sevmiştin hani?
Her hissimizi tatmak istiyordun.
Değil mi?
Hepsi bitti. Hiçbir şey seni kurtaramaz.
Daima yaralı olacaksın.
Değersizsin.
Asla mutlu olmayacaksın.
Varlığının amacı ne ki?
Dur, lütfen. Lütfen. Nefes alamıyorum.
Alamıyorum. Dur lütfen.
Lütfen.
Geçti.
Uzanmak iyi gelir.
İşte.
Nefes al.
İşte.
Tanrım, Ruth. Sorunların olduğunu biliyordum ama vay.
Bu kadar hırçın olabileceğini bilmiyordum.
Cidden kaçabileceğini mi sandın?
Seninle ilgili her şeyi biliyorum.
Benden saklanamazsın.
Ya da olacaklardan.