Bağışlayıcılık Sergilemek
James Baldwin der ki,
"Eğer baba-oğul ilişkisi gerçekten
biyolojiye indirgenebilseydi,
tüm dünya babaların ve oğulların ihtişamıyla ışıldardı."
Ama bazen,
biyoloji bize için için yanan közler bırakır.
Çeviren: MarCel
Çok sıcak.
Dışarıda durmamalısın.
Başını sokup serinleyecek yerin var mı?
Ailen olduğunu biliyorum.
La'Ron.
Hadi.
Hay aksi.
Evet?
Biliyorum.
Ver bana şu lanet parayı!
Bana bunu neden yaptırdın?
Canını yakmak istemedim dostum!
Siktir! Siktir!
Sadece lanet olası parayı istedim, dostum!
Hayır, hayır, hayır, hayır, Hayır, hayır, hayır, hayır.
Rell? 'Rell. Rell, bebeğim.
Bebeğim. Bebeğim, nefes al.
Bana bak. Nefes al!
Nefes al.
Tanrım!
Tarrell, bu konuda bir şeyler yapman lazım.
- İyiyim. - Hayır, değilsin.
- Sende bir sorun var. - İyiyim, iyiyim...
Buna daha fazla katlanamam.
Sorun yok, Aisha. Sorun yok.
Baba, biraz krep yapabilir misin?
Olmaz bebeğim, baban şu anda iyi hissetmiyor.
- Hey, öyle söyleme. - Annen sana yulaf ezmesi verecek.
Hey, buraya gel, koca oğlan. Tamamdır, tamamdır.
Krepin içine biraz yaban mersini ister misin?
- Sadece krep. - Öyle mi?
- Peki. Hadi yapalım.
Krep, krep. Krepe bayılırım!
Güzel kokuyor.
Doktoru ara.
Hallederim.
- Lütfen? - Tamam. Hey.
- Yaşasın! Çikolata, çikolata. - Jermaine.
Göreve iki gün kaldı.
- Şşş. - Ne, anne bilmemeli mi?
Ne görevi?
Kurtarma görevi.
Kurtarma görevi mi?
Paraşütle atlayıp, büyükanneyi kurtarıp güvenli bir yere götürme görevi.
Ah. Şu görev.
Bu görevi neden kabul ettik Jermaine?
Çünkü erkekler annelerine bakar.
Öyle mi?
- Bunu nereden öğrenmiş? - Bilmiyorum.
Rell, "Baba" filmini izlemesine izin mi verdin?
Hayır. Bu gerçek bir replik değil.
Sinirlerimi bozuyorsunuz.
Tarrell, ben Janine.
Hey.
- Selam. - Selam. Naber? Ne arıyorsun burada?
- Bunu planlamış mıydık? - Ben... biliyorum, biliyorum.
Çok... çok.., Tanrım, çok üzgünüm.
Dinle, heyecanlandım ve yüz yüze görüşmek istedim.
- Evet. - İçeri girebilir miyim?
Aslında şu anda çalışıyorum Janine,
- İyi bir zaman değil. - Sorun değil. Uzun sürmez.
- İncelemeyi okudun mu? - Evet, okudum.
- Ve? - Ve... inceleme işte.
Eleştiriler olumlu olduğunda bunu kutlamak gerekir.
Hadi ama, seçimi eleştirmenler yapıyor.
Hediye getirdim.
Teşekkür ederim.
- Bir şey değil. - Çok teşekkür ederim.
Bu da ne, T?
Ne?
Vay canına.
Hey, hey, daha hazır değil, Janine.
Henüz hazır değil, tamam mı?
- Bak, Janine... - Bu yüzden senden hiç haber alamadım.
Aman tanrım, T!
Ah, Tanrım.
- Janine, lütfen. - Bekle, bekle, bekle, görebilir miyim?
- Göreyim! - Hayır. Hayır. Daha değil.
Hadi, otur.
Gel otur.
- Dur, dur, dur. - Hadi. Hadi ama.
Bi saniye, şuna bakayım, aman tanrım.
Yüzündeki ifade!
Çok korkmuş ve savunmasız.
Bunlardan üç tane alayım, lütfen.
Aman Tanrım, T.
Hayır, ama ciddi... Bu, bu bitmiş.
Bu tamamlanmış. Başka fırça darbesi gerekmiyor. Vay canına.
Bence başka bir sergi daha yapmalısın.
- Sanat dünyası seni istiyor, T. Ne diyebilirim ki?
Sanat dünyasıymış!
Oh, hadi, her şeyden nefret eden bir
eleştirmenden güzel övgüler aldın.
- Nasıl hayal kurmazsın? - Bu benim dünyam değil.
- Bak sen, Bay İşkence Sanatçısı. - "İşkence sanatçısı"? Ben...
Senin yerinde olmak için kaç sanatçı can atar biliyor musun?
Biliyor musun? Ben biliyorum. Sen?
- Evet. - Başka bir sergi daha.
Dalgayı yakaladın.
- Güven bana. Doğru hamle bu. - Baba, baba, baba.
- Selam.
Jermaine. Hey, ufaklık.
- Naber? - Selam.
- Bak. - Bu da ne?
- Benim.
- Temsilcisi var mı?
Benim.
- Evet, bu... Bu çok iyi.
- Annem, içeri gelsin ellerini yıkasın,
eve boya bulaştırmasın dedi.
Geliyorum.
- Bu bana bir sinyalmiydi? - Evet, öyle.
Gitmem gerek.
Teşekkürler... hediye için...
- Seninle gurur duyuyorum.
Hey, dikkatli olun.
Tamam, tamam.
- Hey, biraz yardım lazım mı? - Ne demek istiyorsun?
Hayır, siz oynayın.
Gerçekten mi? Gel buraya. Tamam, tamam, tamam.
Peki. Tamam, tamam.
Bu kadar yeter. Bu kadar yeter. Hey, hadi ama.
Hadi hey.
Tamam, sakin ol, sakin ol, Sakin ol, sakin ol.
Sakin ol. Bana bak.
Benimle nefes al.
Hadi. Bana bak.
İşte böyle.
Bir kere daha.
Evet, bir kez daha.
"Duvardaki gölgeler ..."
"Koridorda sesler."
"Hayat beni hiç korkutmuyor."
“Huysuz, yaşlı kaz ana, aslanlar başıboş”
“Beni hiç korkutmuyorlar.
Ejderhalar tezgahımın üstünde alev soluyor.
Bu beni hiç korkutmuyor.
Yuh diyorum, kışt diyorum. Koşma şekilleriyle dalga geçiyorum.
Hayat beni hiç korkutmuyor.
Gece vakti tek başına dövüşen sert adamlar.
Hayat beni hiç korkutmuyor."
“Bana kurbağaları ve yılanları gösterme ve çığlığımı bekleme.
Eğer korkarsam,
bu sadece rüyalarımda olur.”
- Ne yaptığına bi bakayım. - Hayır!
Hayır, ona gösterme. Bırak ben... Bırak annen görsün.
- İyi görünüyorum, di mi? - Tamam.
- İyi görünüyor. - Evet, iyi görünüyorsun.
- Evet, iyi görünüyor. - Evet, iyi göründüğümü biliyorum.
İyi göründüğümü biliyorum.
- Bu Joyce anne. - Bak şimdi.
Tamam.
Bu bana benzemiyor. Hadi ama.
- Onun için saat geç değil mi? - Bu bana hiç benzemiyor.
- İyi görünüyorsun demiştin
- Bu sensin, bu sensin.. - Alo?
Hadi yatağa.
Selam anne.
Anne?
Bir şey mi oldu?
Orada kimseyi tanımıyorum, Tarrell.
Kilisem burada. Ben..
Ama biz bunu konuşmuştuk anne.
Ne oldu?
Bebeğim, burası benim yuvam.
Bu geçici bir durum anne.
Tamam mı? Sana güney yakasında çok...
güzel bir yer bulacağım ve artık ipotek taksiti ödemeyeceksin.
Bunu yapmak zorunda olmadığını biliyorsun, 'Rell.
Şey, istiyorum.
Şimdi, süslü bir şey istemediğimi biliyorsun.
Lüks bir şeye ihtiyacım olmadığını biliyorsun.
Ve bana hiçbir borcun yok.
Ciğerlerimdeki havayı sana borçluyum, anne.
- Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Toplanmayı bitir lütfen.
Joyce anne nasılmış bu arada?
İyi.
Onu o evden çıkarmak istiyorum.
- Ama iyi, değil mi?
Peki.
Janine uğradı.
Başka bir sergi daha açmamı istiyor.
Ne?
- Daha yeni bir sergi açtın. - Evet, biliyorum, biliyorum.
Ama, bilirsin.
Annem burada gerekenden fazla kalmak istemiyor.
- Yani, ben...
Yapmam lazım.
Tamam.
Harika. Aç sergini.
Ama pazartesi stüdyoda olacağım.
Evet. Sıra sende, söz veriyorum.
Söz veriyorum.
Oldu mu?
- Kulağa güzel geliyor.. - Teşekkürler aşkım.
Nakaratı hallettin mi?
Belki...
biraz ama tamamı daha oturmadı.
Pekala.
Ne bulduğunu duyayım. - Tamam.
Ellerimiz ne yapıyor?
- Bu nakarat.
Bulut gibi yumuşak...
Yapraksız ağaç kadar yalnız.
Şuna ne dersin?
Biraz daha sarı (duygu) eklesen?
Ne düşünüyorsun?
Şarkıyı görebiliyor musun?
Seni görüyorum.
Tamam, benden bu kadar.
Evimin önünde kimin durduğunu bilmiyorum ama
ama seni uyarmalıyım, Sam amca bana nasıl ateş edileceğini öğretti.
Eğer neden evimin önünde durduğunu açıklamaya başlamazsan,
göreceğin son şey benim siyah yüzüm olacak.
Benimle oynama.
Ronnie. Ronnie.
Ronnie. Sana ne oldu?
Hadi, hadi eve girelim.
Selam bebeğim.
Nane şekerli yoktu,
bu yüzden tadı hoşuma giden
"Chubby Hubby" aldım.
Peki.
İki kaşık getirdim...
Bebeğim, bebeğim, dikkat.
- Kaburgaları kırık..
Kaburgaları umurumda bile değil.
Yaralı bebeğim.
Yaralı mı?
Param ve çaldığın diğer şeyler nerede La'Ron?
Yüzüklerim nerede, La'ron?
Gina...
Bunu daha kaç kere yaşayacağız?
Neden onu affedip duruyorsun?
O benim kardeşim.
Kardeşin olduğu için mi? Ben senin karınım.
Gönder onu bu evden.
Sana kızmakta haklı olduğunu biliyorsun.
Selam George. Ben Mike.
Bana sağlam bir yer lazım dostum.
Ronnie geri döndü.
Hey adamım, sana borçlandım.
Barınakta hiç yatağımız kalmadı
ama bodrumda kalabilir.
Konforlu değil ama sokaktan daha iyidir.
Benimle yaşayan herkes kurallarıma uyar.
Kapıyı her akşam saat 8:00'de kilitlerim.
Eğer burada değilsen, artık kalacak bir yerin yok demektir.
Her sabah saat 6'da Şapele giderim.
Ya benimle gelirsin ya da artık kalacak yerin olmaz.
Kilisede her gün rehabilitasyon toplantıları var.
Haftada iki kez gitmek zorundasın, yoksa artık kalacak bir yerin yoktur.
Kurallarıma uymayı kabul ediyor musun?
Ediyorum.
"İyileştirme Birliği Hizmeti" "6 ay"
- Hazır mısın adamım? - Gidelim, gidelim, gidelim!
Hadi gidelim, hadi gidelim!
Büyükannenin evi. Yaşasın! Başardık!
Joyce anne!
- Aman Tanrım! - Aman Tanrım!
Gel buraya, kızım! Oh, evet!
- Aman Tanrım! - Nasılsın?
-Dur bir bakayım sana!
- Görmek mi istiyorsun? - Evet, hanımefendi.
Büyükanne, büyükanne, Büyükanne, büyükanne, büyükanne!
Hayır.
- Şuna bak, bana ne getirmişsin. - Bela.
- Bana ne getirdiğine bak!
Gelsen iyi olur. Nerede o? Nerede o?
İşte orada. İşte! Buldum!
- Buraya gel! Beni kandıramazsın. - Beni göremezsin.
Evet, gördüm.
Güzel bebeğimin her şeyini görebiliyorum.
- Merhaba. Merhaba. - Merhaba.
- Hey, anne. - Beni özledin mi?
- Evet. - Beni özledin mi?
Kutular nerede?
Hiçbir şey hazır değil.
Anne, sen...
Hiç hazırlanmadın mı?
Yanına bir şey almadın mı?
Hiçbir şey mi anne?
O kadar uzun sürmez.
- Tarrell. - Elbette. Tamam.
Kızdın mı?
- Anne. - Buraya gel.
Toplanacağını söylediğini sanıyordum. Ben sadece...
O kadar uzun sürmez. Ben hallederim.
Pekala, pekala. Ben başlayayım.
- Seni görmek güzel. - Seni de.
Elbette.
Kızdı. Gel buraya!
Ver şunu bana. Fred mi o?
Öyle mi? Ver şunu bana.
Anne, bunları kaldırmaya çalışıyorum.
Hadi devam edelim, olur mu?
O resimde çok şirin görünüyordum.
- Ne kadar tatlı göründüğümü gördün mü? Alo?
Hayır, unutmadım.
Evet, yeniden planlamam lazım, tamam mı?
Kiminle konuşuyor?
Tamam, sonra ararım. Teşekkür ederim.
Tamam, güle güle.
Bunların hepsi iki güne mi yetişecek? Stüdyo pazartesi günü.
Diğer işi de halledersek, belki bu işi de bitirebilir
ve programa sadık kalabiliriz.
Şu resme bir bakayım. Şuna bir bakayım.
- Ben de tam... - Bir bakayım. Bir bakayım.
Mike amca ve Regina teyzeyi arayacağım.
- Bize yardım etmeye gelebilirler. - Evet.
- Hemen döneceğim.
Telefonumu arabada unutmuşum. Getirebilir misin, canım?
Getiririm.
- Kızım. - Ne?
- Şarkımı bitirdin mi? - Aman Tanrım.
Neredeyse bitti.
- Henüz hazır değil, ama göstereceğim. - Bana gösterecek misin?
- Hemen mi anne? - Evet! Hadi, hadi.
- Anne! Oh. Oh, Tanrım. - Göster bana. Hadi, göster bana.
Başımızı belaya sokacaksın.
Tarrell.
Annen uğramamı istedi.
'Rell.
'Rell?
Sorun nedir oğlum?
Bebeğim, ne oldu?
Sorun ne? Baksana, Tarrell, bana bak.
Bu kim?
O La'Ron. Buraya gel Jermaine. Gel hadi. Hadi gidelim. Gel hadi.
Ne... Tarrell. Kusura bakma, Joyce anne.
Bekle, bekle. Sen büyükbabasıyla tanışmasına izin vermeyecek misin?
- Şimdi de birinin büyükbabası... - Tarrell, gidelim. Hey.
- Şimdi de birinin büyükbabası mı oldun? - Tarrell, gidelim.
Seni 15 yıldır görmedim, şimdi birinin büyükbabası mı olacaksın?
- Şimdi de birinin babası mı olacaksın? - Pekala, bunu duymasını istemiyorum.
- Onu otele götürüyorum. - Tarrell, Tarrell.
O temiz, evlat.
Ona bir bak. Temiz.
- Anne, dur. Dur. - O temiz.
- Anneciğim. - O temiz. Artık kiliseye gidiyor.
- Nereye gittiği umurumda değil, anne. - Artık kiliseye gidiyor.
- Sana söyleyecek bir şeyim yok! - Kiliseye gidiyor.
Sadece konuş onunla. Şimdi. Nereye gidiyorsun?
- Buraya denemek için geldi. - Hey, gidebilirsin.
La'ron, nereye gidiyorsun?
- Tarrell. - Bunu nasıl yapabildin?
Tarrell, hadi ama. Sadece konuş onunla.
Deniyor. Tarrell.
Tarrell.
Bak ne diyeceğim?
Dinle.
Dinle, onunla konuşman gerek.
- Onunla konuşmanı istiyorum. - Hayır. Hayır.
Hayır. Onunla konuşmamı istediğine bile inanamıyorum.
Bak, nasıl olduğunu biliyorum... Bunun senin için ne kadar zor olduğunu biliyorum.
Bu senin için de zor olmalı anne.
Güven bana. Lütfen. Değişti.
O değişmez.
Onun değişiminin benimle bir ilgisi yok,
seninle de bir ilgisi yok.
- Oğlum. Oğlum. - Tamam mı? Yok bir şey.
- Bak. Bak, bak, bak, bak, bak. - Yapacak bir şey yok.
Benim için yap.
- Bunu benim için yap. - Bak, seni seviyorum.
- Hayır, gitmem gerek. Gitmem lazım. - Bu... Tarrell!
Hey, Rell.
'Rell!
Naber kardeşim?
- Ne var ne yok? - Naber, bebek kardeşim?
Bebekken bile yetişkin bir adamdım.
Git başımdan.
Hey, kardeşim.
Babanın şehre döndüğünü biliyorsun, değil mi?
Annem daha demin sürpriz bir aile buluşması organize etmeye çalıştı.
Kahretsin. Geçen gün o zenciyi gördüm.
Beni kiliseye götürmeye çalıştı.
Sanki, kilisede hiç görülmüşüm gibi.
Zenci kendini Martin Luther Vandross sanıyor.
Adamım, annemin erkek zevki hep berbattı. Kahretsin.
En azından benim durumumda, bilirsin, babam yakışıklıydı.
Bana karşı konulmaz yakışıklılığından başka bir şey bırakmadı.
Dostum, sen bambaşkasın.
Dostum, bu saçmalık.
Onunla konuşacak mısın?
Biliyorsun, onunla konuşana kadar annen peşini bırakmayacak.
Annenin nasıl olduğunu biliyorsun.
Ona söyleyecek bir şeyim yok.
Hey, siktir et, La'ron.
Siktir et o zenciyi.
Bu onunla alakalı değil.
Annenle alakalı.
Hey, kıçını kaldırıp buraya gel.
Ne yapıyorsun dostum?
O kadar benden uzak mı kaldın?
Rutini biliyorsun. Kıçını al gel, kardeşim.
Hadi başlayalım. Hadi bakalım.
- Neydi o? - Hey, dört oldu! Hadi bakalım!
- Dört. - Tamam, tamam.
Seni yenmemden bıktın mı, yoksa devam etmek mi istersin?
- Zamanım var. Senin var mı bilmiyorum. - Bir tur daha.
Bir tur için daha zamanım var.
- Bir tur daha? Elbette. - Bir kez daha adamım.
Vay anasını!
Hadi bebeğim.
- Bu oldukça iyiydi. - Oh, bebeğim! Bu, sanki
- Benden sana... Benden sana... - Yedi mi, sekiz mi?
- Bu oldukça iyiydi. - Aynen.
Yarışmak mı istiyorsun? Hadi ama.
- Koşmaya devam et.
Hadi...
Çocuk benimle konuşmuyor bile, Joy.
Kimse bunun kolay olacağını söylemedi.
Biliyorum, ama...
Onunla konuşmaya çalıştım, ama çocuk bana bir şans bile vermiyor.
Dur bir dakika. “İstifa etsem iyi olur” diye
konuşmaya başladığın bölüm bu mu? Bu çok zor.
Yine mi?
Sana bir şey sorayım.
Seni kaç kez geri götürdüm, La'Ron?
Oldukça.
Ve sen bana her şeyin farklı olacağına dair kaç kere söz verdin?
Kaç kere?
- Oldukça - Aynen.
Aynen.
Ve her seferinde, daha önce olduğundan
daha yıkılmış olarak geri döndün.
Ama ben seni sarıyorum,
ve İncil'in söylediği gibi seninle ilgileniyorum.
Şu haline bak.
Tanıdığım en çalışkan adamsın.
Konu ilişkilere geldiğinde hariç.
İlişkiler zordur.
Onlar zor.
Bunu hiç anlamadın.
Yapacağına söz verdiğin şeyi yap.
Zor olduğunu biliyorum.
Evet, zor. Evet, çok zor.
O çocuğun hayatının çoğunu mahvettin.
Evet, zor. Zor olmalı.
Ama oğlunla barışmalısın.
Bu sefer sözünü çiğnemeyeceksin.
Olanlar için üzgünüm.
Babanla olanları konuşacak mıyız?
İlk tanıştığınızda
tabutunda olur diye düşünmüştüm.
Şu anda resim yapmak istediğini biliyorum.
Ama burada halletmezsen
tüm bu pislik bizi eve kadar takip edecek.
Bazı şeyleri tuval üstünde halledemezsin.
- Anneciğim! - Bebeğim, annene bak.
Annene bak. Annene bak.
Üzgünüm.
Jermaine, üzgünüm. Baba üzgün. Hey.
Jermaine.
Hey, buraya gel.
Üzgünüm.
Bu taraftan.
Bütün bunlar ne?
Bunu bir itiraf olarak kabul et.
La'Ron, tüm gerçeği söyleyeceğine yemin edecek.
İşte... Seninle konuşmak istediğim bazı şeyler var, Tarrell.
Sana bir şey açıklamama izin ver dostum.
Bunu gerçekten yapmak istemiyorum,
ama annem istedi ve işte buradayım.
Eğer buna razı değilsen,
seve seve giderim.
Hatırladığın adamla aynı değilim, Tarrell.
Bunun ne anlama geldiğini bile bilmiyorum.
“Herkes günah işledi ve Tanrı'nın yüceliğinden yoksun kaldı.”
Evet. Bunu yapıyor muyuz?
Adımla, yaşımla falan mı başlamalıyım?
Neden biz...
sadede gelmiyoruz?
İlk ne zaman kullanmaya başladın?
Willie amcanı hatırlıyor musun?
Oyalanıyorsun.
Hayır, sana söylemeye çalışıyorum.
Evin yatak odası dolabının alçıpanını yaptığımız zamanı hatırlıyor musun?
- Evet, evet, evet, hatırlıyorum.
Willie Amca'nın kızı Jamillah o dolabı ateşe verdi.
Evet, annesinden ve babasından saklamaya çalışarak uyuşturucu içiyordu.
Uyuyakalmışım. Çivilerine kadar yanmış.
O zamanlar kimsenin rehabilitasyon için parası
yoktu, bu yüzden Jamillah o dolaba geri döndü.
Ama bu sefer bütün evi ateşe verdi.
Jamillah'ın erkek arkadaşının yanına taşınmasına yardım ediyordum.
Ve o da bir keşti.
Biliyor musun, o önemsiz zenci bir kutuyu taşımama bile yardım etmedi.
Soru, La'Ron.
Soru.
Peki.
Ben...
Son kutuyu taşımayı yeni bitirmiştim,
Jamillah'ı arıyordum ve onu buldum.
Banyoda, küvetin kenarında oturmuş, tekrar çekmek üzereydi.
Pipoyu elinden kaptım.
Onu kollarından yakaladım.
"Jamillah, senin sorunun ne, kızım? dedim.
Bundan daha iyisini biliyorsun.
Baba evini yaktın ve bu karmaşayı tekrar mı yapacaksın?"
“Anlamıyorsun,” dedi Jamillah.
“Buna daha önce hiç denemedin, La'Ron. Anlamıyorsun.”
Gözlerine baktım ve...
Bilmiyorum.
- Bilmiyorum. - Neyi bilmiyorsun?
Bilmiyorum da ne demek?
Denemek istedim.
Bir fırt çektim, başımı bacaklarımın arasına aldım,
havaya kaldırdım ve dumanı üfledim ve kıyamet koptu.
Daha önce hiç böyle bir şey hissetmemiştim.
Bir fırt çektim ve yola çıktım.
Tek düşünebildiğim bir sonraki skordu.
İlk başta, şeydi... şeydi Sadece hafta sonları,
ama ne zaman biraz fazla param olsa, basardım.
Farkına bile varmadan her gün sigara içmeye başladım.
İşte bu yüzden bu kadar çok çalıştım.
Çalışmaya devam ettiğim
için çoğu insandan saklayabildim.
Biliyordum.
Evet.
Bana biraz izin ver.
Bu adam kaburgamı kırdı.
Doktora gittin mi?
Doktora göründüm mü?
Hayatımda bir kere sağlık sigortam oldu.
Annen bana hamile olduğunu söylediğinde.
Babama söylediğim günü hatırlıyorum.
Kamyonun arkasında çalışıyorduk,
ben ve babam, hiç unutmam, yanmış varilleri
kürekle temizliyorduk.
Ona baktım ve dedim ki, “Baba, Joyce'u hatırlıyor musun?
Korodaki o sessiz kız."
Babam çalışırken konuşmaktan nefret ederdi.
“Evlat, çıkar içindekini ve işinin başına dön.” dedi.
"Hamile" dedim.
Başımı hiç kaldırmadım. Sadece küremeye devam ettim.
Babam durdu, bana baktı ve “Kimdenmiş o bebek?” dedi.
Bir şey söylemedim. Küremeye devam ettim.
“Kimin o bebek, La'Ron?”
Ben biraz kekeledim
ve sonunda "Benim bebeğim"
dedim.
Küremeye devam ettim.
Ne dedi?
Hiçbir şey söylemedi.
O küreği aldı ve
kafama öyle sert vurdu ki bayıldım.
James caddesindeydik.
Babam beni orada
birinin arka bahçesinde yerde yatarken bıraktı.
Uyandığımda komşular başımda dikiliyordu.
Öldüğümü sanmışlar.
Eve yürüyerek gittim.
O gece eve döndüğümde babam iki şey
yapmam gerektiğini söyledi:
Joyce'la evlenmek ve bebeğime bakabilmem için sağlık sigortası olan bir iş bulmak.
Babanı affettin mi?
Sen...
Onu hiç sevdin mi?
Büyükbabanız karmaşık bir adamdı, Tarrell.
Babam bir şeye kızıp eve gelir
hıncını annemden çıkarmaya çalışırdı.
Büyükannen yaşayan, nefes alan bir azizdi.
O vaizdi, ama büyükannen azizeydi.
Dostum, nihayet doğduğunda
seni büyükbabanla tanıştırmak için eve getirdim.
Seni kucağına bile almadı.
Seni onun kollarına bırakmaya çalıştım.
Yanımızdan geçip gitti.
Annemin yanına gitti ve dedi ki, “O senin oğlun.
O senin şehvet düşkünü günahkârın.”
Annem onun gözlerinin içine baktı ve şöyle dedi,
“İsa kurtarmaya yetecek güçtedir.”
Babam bana baktı ve şöyle dedi: “O çocuğu Tanrı'nın evine getirmeyeceksin.
Bu bebek günah içinde doğdu.
Sen ve Joyce cemaatin önünde
günahlarınızı itiraf edene kadar,
kilisemin içine adım atmayacaksınız."
Annemi hiç bu kadar kızgın görmemiştim.
Kadın adamın suratına patladı “Tanrı adına konuşamazsın!” dedi.
Bu babamı kızdırdı.
Büyükbabanın bir tabancası vardı.
İnsanlar ona “silah taşıyan vaiz” derdi.
O şeyi o kadar hızlı çıkardı ki, nereden geldiğini bile göremedim.
Tabancayı tam annemin kafasına doğrulttu.
Kadın irkilmedi bile.
Seni kanepeye bıraktım,
koştum ve aralarına girdim.
Annem beni uzaklaştırmaya çalıştı.
Omzumun üzerinden bakarak, “Tanrı'ya güveniyorum” dedi.
Babam o silahı kafama dayadı ve dedi ki,
“Evlat, yetişkinlerin işine karışma!”
Tam da babam bunu söylediğinde,
Kanepeden kafa üstü düştün.
Ve sen feryat etmeye başladın.
Babam tabancayı bıraktı ve “Biri şu serseriyi sustursun!
Biri şu serserinin sesini kessin!”
"Kapatsın çenesini" dedi
Onun için zordu.
Kimin için zordu?
Babam.
Yani, babam iyi bir adamdı.
İyi bir adam mı? Sen...
az önce bana onun...
seni ve büyükannemi öldürmeye çalıştığını söyledin.
Babam ne onu ne de beni öldürecekti.
Babam bize kaç kez silah çekti biliyor musun?
Kusurları vardı.
Dur.
Bekle bir dakika, bekle. Bir dakika. Hayır, hayır.
La'Ron, bir adamı hareketlerine, nasıl yaşadığına
ve ailesine nasıl baktığına göre değerlendirirsin.
Tamam, şimdi, sana ve büyükanneme silah çektiği halde
sen ona hala "iyi adamdı" mı diyorsun?
Kusurları vardı. Yani, kesinlikle kusurları vardı.
Kusurları mı?
Herkesin kusurları vardır.
- Yani, kimin kusurları yok ki? - Kusur mu?
Senin de kusurların var, Tarrell. Senin kusurların yok mu?
Evet, ama biz kusurlardan bahsetmiyoruz, dostum.
Kusur bir kazadır, hatadır.
Sana silah doğrultmuş.
Ailesine kötü davranana iyi adam diyemezsin.
İşte böyle.
İşte bu.
“Ben eskiden tanıdığın adam değilim, Tarrell.”
Öyle demiştin, değil mi?
Dediğin şey bu değil miydi?
Hayır, zenci, hatırlıyorum.
Dostum, tam olarak hatırladığım şey bu.
Annem seni neden hayatına geri aldı ki?
Siktir.
Başlarda sadece hafta sonlarıydı.
Ama ne zaman biraz fazla param olsa, basardım.
Farkına bile varmadan her gün sigara içmeye başladım.
Bu yüzden bu kadar çok çalıştım.
Çalışmaya devam ettiğim için
çoğu insandan saklayabildim.
Biliyordum.
Hadi gidelim.
Yuvarla. Hadi, yuvarla.
Hadi, kaldır şunu. Şimdi, hadi, eğil.
- Hadi ama. Tamamdır. Eğil.
Hadi.
Küçük adam, atla buraya.
Kamyonu geri çek. Sana rehberlik edeyim.
Tamam aşkım.
Gel.
Haydi ama.
Hadi.
Hadi, gidelim.
Hadi, buraya gel dostum.
Pekala, hadi.
Hadi ama Tarrell! Nasıl yapılacağını biliyorsun.
Sana bundan daha iyisini yapmayı gösterdim.
Hadi, al şu küreği. Bu tarafa geç.
Hadi ama. Bütün gün bekleyemeyiz.
Baba!
Sessiz ol.
Çok az kanıyor.
Hadi.
Annen değilim, bana bebeklik yapma evlat!
Sen küçük siyah bir çocuksun.
Kimse senin için üzülmez.
Bunu kafana sokman gerek.
Şimdi kurulan.
Gitmeliyiz!
Tarrell, anlamalısın, dünya bizi umursamıyor.
Uyan, oğlum.
Beyazlar için seni diğer küçük zencilerden
ayıran tek şey ne kadar çok çalıştığındır.
Bir başkasından daha iyi çalışabilmelisin.
İkiniz de yorulursunuz, ikiniz de acı çekersiniz, ama kim daha aç, ha?
Hayır, izin falan almayacağız.
Sence pislik küremekten hoşlanıyor muyum?
Hey!
Hey! Ne... ne yapıyorsun evlat?
Bu işi bitirmemiz lazım!
- Hadi, yürü oğlum! - Ayağım.
Ayağını duymak istemiyorum!
Hadi, yürü!
- Yapamıyorum, yapamıyorum. - Çekil şuradan!
Yapamam da ne demek?
Bu şeyi şu tepeye çıkarmazsan,
ayağın kıçının yanında tatilde gibi hissedecek.
Şimdi, hadi, yaparsın!
İttir evlat!
- Senin sorunun ne, ha? - Ayağım!
Oğlum, kadının çiminden kalk!
Hadi gidelim! Kamyona bin, evlat.
Baba?
Evimize gidebilir miyiz?
Sadece eve gitmeliyiz.
Annem bugün ne kadar
para kazandığımızı öğrenince çok heyecanlanacak.
Evlat, annene para hakkında hiçbir şey söylemeyeceksin.
Benim param bu.
Beni duydun mu?
Kenny.
Baba, söz verdin.
Yetişkinlerin işine karışma, evlat.
Naber La'ron?
Bugün çok çalıştın, Tarrell.
Kafana koyduğun her şeyi yapabilirsin, evlat.
Bugün bunu öğrendin.
Tarrell.
Şu anda babana benziyorsun.
Ne dedin sen?
Bana öyle deme.
Sen iyi misin?
Uğradığını söyledi.
Hadi Jermaine'i parka götürelim.
Park için vaktimiz yok. Quentin saat 4:00'te...
- kamyonla geliyor. - Beni götürmek için neden acele ediyorsun?
Burada güzel anılarım var.
Bilmediğini biliyorum ama burada güzel anılarım var.
Demek gittin.
Onunla konuştun mu?
Douglas Sokağı'nı hatırlıyor musun, anne?
Tabii ki. Yıllarca orada yaşadık.
Ama hatırlıyor musun?
Bunu bana neden soruyorsun?
O kırık aynayı hatırlıyor musun?
O gece öyle bir şey olmadı.
Kötü bir rüyaydı. Öyle karar verdim.
Peki ya diğer geceler?
Onlar da rüya mıydı? Bu bok oldu, anne.
Ağzından çıkana dikkat et. - Pekala.
O harikaydı...
başlarda.
Ama bu parkı ele geçiren aynı şey onu da ele geçirdi.
Bana seni verdi, Tarrell.
O benim ilk aşkımdı.
Ve bana seni verdi.
O evi hatırlamandan nefret ediyorum.
Onu hala seviyorum.
Ne?
Neden?
Neden anne?
La'Ron çok şey yaşadı, Tarrell.
Sen çok şey yaşadın.
Çok şey atlattın anne.
Neden hala onun için bahane üretiyorsun?
Bak...
Kutsal Kitap, başkalarının geçmiş günahlarını bağışlamazsanız,
sizin de bağışlanamayacağınızı söyler.
Bu İncil, oğlum.
- Umrumda değil... - Matta 6:15.
İncil'in ne dediği umurumda değil.
- Anne, ne dediğini bilmek istiyorum. - Hayır, tatlım. Şimdi, bak, evlat.
Seni bundan daha iyi yetiştirdim.
Seni bundan çok daha iyi yetiştirdim.
- Ta ki... - Hadi.
Sen onu gönderene kadar, Anne, hayatımız korkuydu.
Korkudan kurtuldum ve şimdi burada oturup
seninle sevgi dolu bir baba-oğul fantezisi oynamamı mı istiyorsun?
Şuradaki çocuk...
Bizimki ilgilendiğim tek baba-oğul hikayesi, tamam mı?
Başkalarının günahlarını bağışlamazsan,
affetmezsen, bebeğim
Bağışlamazsan diyor, sen de affedilmeyeceksin.
Hayır, anne.
Sen ve bu...
Sen ve bu lanet İncil.
Tarrell, şimdi, bir dakika, şimdi.
Hayır, İncil hakkında konuşmak istiyorsun,
- Şimdi... - Dinle...
- Dinle, aynı fikirde olmayabiliriz. - İncil hakkında konuşalım.
Aynı fikirde olmayabiliriz ama küfretmeyeceksin.
- deminki gibi.
- Önümde olmaz. - Senin için de bir tane var.
- İbrahim ve İshak. - Benim önümde değil.
- İbrahim ve İshak. - Önünde küfredemezsin...
- küfür etmeyeceksin. - İbrahim ve İshak.
Tanrı İbrahim'e tek oğlunu öldürmesini söyledi.
Bunu hatırlıyor musun?
Fedakarlık yapmak gerek, değil mi?
Yani, küçük oğlanın ölmesi gerekiyordu. Hatırlıyorsun, değil mi?
İbrahim İshak'ı dağın tepesine çıkarır.
İshak der ki, “Baba, adak nerede?
Senin kızgın Tanrı'na bir kurban vermemiz gerektiğini biliyorum.
- Kurban nerede? - Tarrell!
Kurban nerede?”
İbrahim dedi ki, “Merak etme oğlum. Tanrı sağlayacaktır.”
İbrahim dağın tepesine çıkar,
İshak'ı alır, sunağın üzerine atar,
bıçağı başının üzerine kaldırır ve
tam bıçak deriyi parçalamaya başladığında Tanrı'nın meleği
aniden gelir, elini tutar ve şöyle der:
“İbrahim, bunu yapacağını bilmiyordum. Sadece seninle dalga geçiyordum.”
Aman Tanrım.
Hayır. Tanrım.
Bana bak.
Bana bak anne.
Neden beni onunla bıraktın?
Bana bak.
Onun ne yaptığını biliyordun.
Neden?
Jermaine, hadi.
- Hadi. - Şimdi gitmek zorunda mıyız?
Hadi gidelim.
Yapma.
Ne istiyorsun?
Eskiden bu evde yaşardım.
Geri mi istiyorsun?
Bu lanet olası evden nefret ediyorum.
Cool'u bıraktın.
Cool'u bıraktın, bebeğim.
Cool, Cool.
Teşekkürler anne.
Merhaba.
Bir daha asla burada kalmam.
Annenin evine ne kadar yakın olduğu umurumda değil.
Burada daha fazla kalmak istemiyorum.
Ne oldu?
Hala onu seviyor.
Diyeceğim...
Bu sadece benim zihnimde mi,
yoksa kötü anılar bir şekilde iyi anılardan daha mı baskın?
Yani, hiç güneşli bir gün gördüğümü bile hatırlamazken
nasıl güneşli bir günün resmini yapabilirim ki?
- Hala onu seviyormuş.
- Aşk.
Kardeşin.
Hey. Hey adamım ne oldu?
- Nerede o? - 45 dakikadır buradayım ve onu görmeme izin vermiyorlar.
- Şu anda onu hayatta tutmak için makinelere bağlı. - Makineler mi?
Evet. Ve o zenci orada kendi kendine konuşup dua ediyor.
Bekle bir dakika, dostum. Bekle bir dakika, bekle bir dakika.
Ben giderken iyiydi. Hey, ben ayrıldığımda iyiydi.
Parkta bir tartışma yaşadık ama o iyiydi.
Ben giderken o orada öylece oturuyordu.
Kendinden geçmiş.
Basketbol sahasının orada nefes almayı kesmiş,
o yüzden buraya getirmek zorunda kalmışlar. - Nefes almayı mı kesmiş?
- Şu an yoğun bakımda. - Hey, dostum, doktor nerede?
- Doktorun nerede olduğunu bilmiyorum. - Doktor nerede?
- Onu görmeme izin vermiyorlar. O... - Doktor, annem nerede?
Onu yoğun bakım ünitesinde
- stabilize ettik. Onu görebilir miyim?
Hayır, hayır. Üzgünüm, durumu çok ciddi.
Annen bir süredir tehlikeli derecede yüksek
tansiyondan muzdarip ve kalbi çok zayıf.
Ben giderken iyiydi. Ben giderken iyiydi.
İtirazlarımıza rağmen geçen hafta sonu bakımımızdan çıktı.
Eve gitmesine izin verilmesi konusunda ısrar etti.
Ziyaretçi kabul edemeyiz...
İzninizle.
Tarrell, dua etmemiz gerek.
- Babamız... - Hadi ama, kardeşim.
Cennette olan...
Dua etmenin bir işe yaramayacağını biliyorsun.
Adın kutsal kılınsın...
'Rell.
Krallığın gelsin...
Hadi, kardeşim, gidelim.
Senin istediğin olsun.
Cennette olduğu gibi yeryüzünde de...
Benimle dua etmeni istiyorum, Tarrell.
Bugün bize günlük ekmeğimizi ver
ve kusurlarımızı bağışla...
Tarrell, inançlıysan
Tanrı mucizeler yapabilir.
- Tarrell. - Hey.
- Tarrell. - Hey!
Kendine bir kez olsun bizim için en iyisinin ne olduğunu sordun mu?
Onun için? Torunun için?
Sadece...
Kaldığın yerden devam edemezsin La'Ron.
Uyanmışsın. Özür dilerim.
Evet, uyuyamadım.
Ben hastaneye döneceğim.
Tamamdır.
- Giyineyim. Seni götürürüm. - Hayır. Hayır, hayır, hayır.
Hey, hey. Her şey yolunda.
Tamam mı? İkimizin de gitmesine gerek yok.
- Emin misin? - Evet, evet.
- Yürümek iyi gelecektir. - Tamam.
Bir değişiklik olursa size haber veririm.
- Tamam. - Peki.
Bir süre daha burada kalacağımızı otele bildireyim.
Hayır. Hayır, Aisha, senin işin var.
Annem uyandığında o şarkıyı bitirmediğini fark ederse,
kıçını tekmeleyeceğini biliyorsun, değil mi?
Ayrıca Regina ve Mike Amca'yı aradım.
Jermaine'e birkaç gün bakabileceklerini söylediler...
Evet.
Annem iyi olacak.
Pekâlâ.
Tarrell.
İlk iş anneni görmek isteyeceğini düşündüm.
Ben kendim giderim.
Seni götürmeme izin ver, Tarrell.
Önce kahvaltı etmek ister misin?
Kahvaltı?
Hayır.
Sadece hastaneye gitmek istiyorum.
Çöplük çalışmalarımızdan önce kahvaltı hazırladığını hatırlıyor musun?
Eskiden çalışırdık, evlat.
Bizi durduramazlardı.
Hiçbir baba ve oğul bizim çalıştığımız gibi çalışmamıştır.
Oğlum erkek gibi çalışırdı.
Eskiden kamyona benden daha hızlı binerdin.
Tek yaptığımız çalışmaktı.
Başka bir şey bilmiyorduk, adamım.
Sana babamdan bahsetmiştim.
O adam bana işten başka bir şey öğretmedi.
Sana sertlik katmak zorundaydım, evlat.
Buraların ne kadar zor olduğunu hatırlıyorsundur.
Sana karşı sert olmak zorundaydım.
Kimse zayıf veya yumuşak olduğunu söyleyemez.
Kimse nasıl çalışılacağını bilmediğini söyleyemez.
Sana bunu öğrettim.
Aç.
İşte bu benim favorim.
Adı Vaizin Karısı.
Bu annem, değil mi?
Bu benim annem.
Orası benim dua dolabım.
Senin için dua etmeyi hiç bırakmadım.
Seni anlıyorum.
Kafamda.
Ama sesin...
Bu sadece beni çalışmaya zorlamak ya da yorgun olduğumda bana bağırmak olmamalıydı.
Jermaine işleri...
batırdığında, aklıma senin söyleyebileceğin bir şey geliyor.
Bu beni korkutuyor.
Adamım, içime sertlik koydun.
Ama bazen...
Jermaine'in sadece ağlamaya ihtiyacı olduğunu düşünüyorum.
Biliyordun.
Bu yüzden toplanmak istemedin.
Bunun olacağını biliyordun.
Sadece seni eve götürmek istedim.
Ben sadece...
Jermaine'e ne diyeceğimi düşünüyordum.
Üzgünüm anne.
Anne.
Anne?
Özür dilerim.
Tarrell.
Tarrell, ne oldu?
- Tanrım, bebeğim, ayakkabıların nerede? - Ben...
Ne oldu? Tarrell? Ne oldu?
Bir çiviye bastım.
- Baban nerede? - Bilmiyorum.
Hadi, bebeğim. Seni hastaneye götüreyim.
Gidelim... iyi olacaksın.
Sorun yok, bebeğim. Her şey yoluna girecek.
La'Ron.
Oğluma ne oldu?
La'Ron!
- Oğluma ne oldu? - Oh, sakin ol. Lanet olsun!
Bağırmayı kes. Geez.
Siktir.
Üzerinde her türlü pislik olan bir çiviye bastı
ve sen kendi başına...
eve kadar yürümesine izin verdin.
Bu çocuğu şımartmayı bırakmalısın.
Sana ne dediğimi duyuyor musun?
Beni duyuyor musun?
O bir çocuk.
Onu bir erkek gibi çalıştırmayı bırakmalısın.
Babanın sana yaptığını sen de ona yapıyorsun
şu haline bak.
Şu haline bir bak.
Beni iğrendiriyorsun.
Bu saçmalığı tekrar yaptığına inanamıyorum.
Bu evden gitmeni istiyorum.
Evet, öyle.
Gitmeni istiyorum.
Gitmeni istiyorum. Gitmeni istiyorum!
Ben ve oğlum, ben ve bebeğim,
bu şekilde yaşamayacağız.
Ve sen onu bir erkeğe dönüştürmüyorsun.
Onu kırıyorsun.
Bunun için senden nefret edecek.
O zaman benden nefret etsin.
Seni bu evde istemiyorum.
- Burası benim evim! - Gitmeni istiyorum.
- Burası benim lanet evim! - Bu evden çıkmanı istiyorum!
Hiçbir yere gitmiyorum!
- Beni duydun mu? Bu benim lanet evim! - Evimden çıkmanı istiyorum!
Hiçbir yere gitmiyorum!
Bana bunu neden yaptırıyorsun?
Anne? Anne?
Ne yaptın sen?
La'Ron, ne yaptın sen?
Anne? Anne?
Anne?
La'ron, ne yaptın sen?
Anne? Anne, kalkabilecek misin?
Anne? Anne?
Anne. Bana yardım et!
Onu kaldırmama yardım et!
Kaldırmama yardım et!
♪ Biz ne yapıyoruz ♪
♪ Tuğla tuğla, böyle ilerliyoruz ♪
♪ Temel yok ♪
♪ Bize hiç verilmeyen tuğlalarla inşa ediyoruz ♪
♪ Ben senin güvenli yerinim, Güvenli yerin ♪
♪ Hiç doldurmadığımız yerleri dolduruyoruz ♪
♪ Ve sen benim hazinemsin ♪
♪ Bunun bir mucize olmadığını kim söyleyebilir? ♪
♪ Yaptığımız şey yaptığımız şey ♪
♪ Yaptığımız şey, yaptığımız şeydir, oh ♪
♪ Hiç hayal etmediğimiz bir resim çiziyoruz ♪
♪ Biz daha önce hiç görmediğimiz şeyleriz ♪
♪ Affetmeyi hiç bilmediğimiz zaman affetmek ♪
♪ Boşluktan gelen ışık ♪
♪ Hiç kimse dinlemediğinde duymayı öğrenmek ♪
♪ Bizim bir mucize olmadığımızı kim söyleyebilir? ♪
♪ Hiç kimse iyileşmediğinde iyileşmeyi öğrenmek ♪
♪ Bizi iyileştirdi ♪
♪ O bir mucize yarattı ♪
♪ Acı ve zarafetle açılan eller ♪
♪ Boş, ama seni doldurdu ♪
♪ Sana asla verilmeyen hayatı vermek ♪
♪ Ve şimdi, çok minnettarım ♪
♪ Minnettar, minnettar ♪
♪ O her şeyi mümkün kıldı ♪
♪ Sağlam bir temel ♪
♪ Dünyası inanacak bir şey vermediğinde inanmak ♪
♪ İnanmak için ♪
♪ Biz ne yapıyoruz ♪
♪ tuğla tuğla bu şekilde hareket ediyoruz ♪
♪ Temel yok ♪
♪ Bize hiç verilmeyen tuğlalarla inşa ediyoruz ♪
- Merhaba. Nasılsınız? - Merhaba. Çalışmalarının hayranı olduğumu söylemek isterim.
- Kesinlikle muhteşem. - Teşekkür ederim.
Aman Tanrım. Bir selfie alabilir miyim?
Evet. Evet, tabii.
- Harika. - Tamamdır. Teşekkür ederim.
- Tamam, teşekkür ederim. - Evet. Bayıldım.
- Um, Bayan, uh... - Barbara. Barbara.
- - Evet, evet, evet.
Sizi gördüğüme sevindim. Merhaba.
- Evet, merhaba. Ben başka bir Barbara'yım. - Bu da Barbara, evet.
Evet, onu uzun zamandır tanıyorum.
- Neredeyse 20 yıl. - Oh, evet. Oh, evet.
- Tarrell, bu James Kirlin. - Merhaba.
Çok ama çok uzun zamandır seninle tanışmak istiyordu.
- Tanıştığımıza memnun oldum, James. - Ben de memnun oldum.
- İki eserinizin sahibi. - Vay canına.
Studio Müzesi'ndeki resimlerini hatırlıyorum.
- Evet. Evet, stüdyo. - Hey. Selam.
- Seni bir dakikalığına çalabilir miyim? - Tabii, evet. Kusura bakmayın. Çok özür dilerim.
- Çalışmalarınızdan ve resimlerinizden oluşan kolajlarım var. - Oh.
- Sizi görmek çok güzel. Teşekkür ederim. - Sizi tekrar görmek güzel.
- Geri dönmek için sabırsızlanıyorum. - Teşekkür ederim.
Tamam. Teşekkür ederim.
Biraz daha takılabilir misin?
Sadece birazcık, Ama daha fazla olmaz.
Ben... Geri dönmek istiyorum.
Aisha... Geri dönmek istiyorum.
- Aisha eve gitti, değil mi? - Evet. Evet.
Pekala, bana... bana 20 dakika daha ver.
- Tamam, on dakika kulağa hoş geliyor. - Oh...
Biliyor musun, senin için bir şey saklıyordum.
İlgilenen on kişi daha var,
ama bu, tam şuradaki,
- Ne düşünüyorsun? - Bayıldım.
Biliyorum.
Affedersiniz. Affedersiniz!
Efendim, sanat eserine dokunmayın.
Aman Tanrım, sen Tarrell'in babasısın.
Aman Tanrım, çok özür dilerim. Affet lütfen.
Sizinle böyle konuşmak istemezdim.
Özür dilerim hanımefendi.
Beni etkisi altına aldı.
Tam olarak ne demek istediğinizi biliyorum.
O...
Ben Janine.
Tarrell'i temsil ediyorum.
Vay canına, oğlun çok yetenekli.
Eminim bunu sizden almıştır.
Tarrell.
Birkaç resminiz var bende.
En sevdiğim parça, yatağımın üzerine.
Çocuklarım her gün sizin çalışmalarınızı görerek büyüdüler.
Kızım Dartmouth'a giderken...
annesinden ve benden küçük bir resim alıp
yurt odasına asmak için ısrar etti.
Jenny'ye göndermek için bir fotoğraf çekebilir miyim?
- Bence gerçekten ilginç. - Hm?
- Buna bayılacak. - Çok güzel bir parça. Işığı...
Hayır mı?
- Oh, hadi ama, o... - Sakın dokunma.
- Buna bayılacak. - Dokunma... Dokunma bana.
Hey.
- Tarrell? - Önünde durduğun tabloyu yeni aldım.
- Bir foto istemenin çok fazla olduğunu sanmıyorum. - Tarrell?
- Bana dokunma dedim. - Tarrell, bu Arthur Emanuel.
Beni tanımıyorsun!
- Arthur ve Teresa Emanuel. - Evet, teşekkür ederim.
- Seni tanımıyorum. - Tamam mı? Sırf lanet bir tablo aldın diye
- beni tanıdığın anlamına gelmez, tamam mı? - Ben senin büyük bir destekçinim.
- Tarrell, sakin ol. - Tamam mı? Ben senin en büyük hayranınım.
- Tamam mı? - Senin büyük bir destekçinim.
Sana bu resimden bahsetti mi? Bunun kim olduğunu biliyor musun?
- Annen, değil mi? - Ha? O benim ölmüş annem.
- Tamam. - Onun resmini de yatağının üzerine asmak ister misin?
- Yapmak istediğin bu mu? Daha iyi bir fikrim var. - Özür dilerim.
- Çok özür dilerim. - Neden ölen annemin resmini almıyorsun?
Ve-ve onu senin Kızın, Katie ya da Jenny ya da adı her neyse.
- Ya da adı her ne sikimse. - Kendine gel.
- Mezuniyet hediyesi olarak. - Hadi evlat.
Arthur.
İyi misin?
Neden buradasın?
Seni cenazeden beri görmedim.
- Düşündüm de... - Neden buradasın, La'Ron?
Beni resmetmişsin, Tarrell.
Bu resim, içinde bulunduğum karanlıktan kurtulmamla ilgili.
Hım. Bu iyimiş.
Oh, bu çok iyi.
Tanrı o resim aracılığıyla konuştu.
Senin adına sevindim.
Çünkü her şey silinip gidiyor, değil mi?
Bu Tanrı'nın lütfu Tarrrell.
Lütuf mu?
Biliyorsun, gördüğüm her şey
kafamda tekrar tekrar dönüyor
ve sen buna lütuf diyorsun.
Bu resmin senin değişiminle ilgili olduğunu mu düşünüyorsun?
Bu resmin senin hakkında olduğunu mu düşünüyorsun?
Bu resim, geçmişin arkamdan sinsice yaklaşıp
her şeyimi yok etmesini engellemeye çalışmamla ilgili.
O pisliği boğazından tutabilmek için tuval üzerine işledim.
Ne dememi istiyorsun?
Seni bildiğim en iyi şekilde yetiştirdim.
Hayır, zenci, beni annem beni büyüttü.
Sana babamın bana davrandığı gibi davrandım.
- Ve sende de işe yaradı.
Sahip olduğun şeylere bir bak, Tarrell.
Sanatın, ailen.
Benim yaptığım yanlış sana doğruyu gösterdi.
Bunun için Tanrı'ya teşekkür etmelisin.
Teşekkür mü?
Yani diyorsun ki...
Kendine kötü davranmanı izlemem beni daha iyi bir baba mı yaptı?
Beni dövmen beni daha iyi bir baba mı yaptı?
Anneme el kaldırmanı izlemem beni daha iyi bir baba mı yaptı?
Şimdi...
Zenci, şimdi bunun için Tanrı'ya şükretmemi mi istiyorsun?
Uyuşturucu kullanıyordum, Tarrell.
- Ne bekliyordun? - Ben babasını uyuşturucu kullanırken izleyen bir çocuktum!
Artık o ben değilim.
- Tamam. - Artık o ben değilim.
İçinde bunlarla yaşaman hiç iyi değil.
Tanrı'nın bunu ortadan kaldırabilmesi için affetmen gerek.
Dua etmelisin.
Artık dua falan yok, La'ron.
Başka dua yok.
Bu dualar annemi kurtarmadı.
Seni hala sevdiğini biliyor muydun?
Ona yaşattığın onca şeyden sonra...
seni hala seviyordu.
Parkta tartıştığımız şey buydu.
Bunu anlayamadım.
Ama sanırım şimdi anlıyorum.
Bu senin için değildi.
Dostum, hayatıma devam etmem gerek.
La'Ron, seni affediyorum.
Bana yaptığın her şey için.
Ama anneme yaptıklarını asla unutmayacağım.
Hala bir geleceğimiz var.
Hayır, dostum.
Geleceğimiz yok, La'ron.
Seni affetmemi istedin, ben de affettim.
Gelecek...
Gelecek Aisha ve Jermaine'e ait.
Geçmişi aldın.
Ve dostum, seni affediyorum.
Anladım.
Hayat sana çok fazla seçenek sunmadı.
Ama gelecek...
O benim.
Anne...
Bizans tarzında.
Dini ikonlar gibi.
Yani, o-o gerçekten çok şey...
Tarrell, ne yapıyorsun?
Bunu yapamazsın. Ne yapıyorsun?
Tarrell.
Dua kabinin için.
Benim için dua etmeyi bırakma.
İyi misin, Baba?
Evet.
Evet, iyiyim.
Seni seviyorum.
Hadi.
Çeviren: MarCel fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!