Altı yüz elli, yedi yüz.
Nasıl yiyor acaba?
Yemesini bilmem ama içiyor...
- Üç yüz...
- Sence hızlı mıdır? - Nasıl olmasını tercih ederdin?
- Söylesene. - Bilmiyorum...
- Hızlı olmasını istiyorum. - Çok istersen olur.
Beş yüz on yedi, doksan daha...
...altı yüz yedi...
- Zavallı adam. - Zavallı ben, hâlâ buradayım.
Dışarıda yalnız yemek zorunda kalmak çok üzücü.
Yuh...
Ne kadar iri bir adam...
Tavşanı getir, Jura.
Bu yemeği isteyeceğini asla tahmin edemezdim.
Hiç öyle bir havası yok.
Hem de hiç.
Küçük bir lokma et için çok iri bir adam...
THE FRIENDLY BEAST
İzninizle.
Mutfak, yarım saat içinde kapanacak.
- Beni aptal yerine mi koyuyorsun? - Pardon?
- Sarımsak istemediğimi söylemiştim. - Evet, söylemiştiniz.
- Çok azı bile yemeği mahvedebilir. - Endişelenmeyin, şefe söyledim.
Endişelenmeyin.
- Başka bir isteğiniz var mı? - Yok sanırım.
Afiyet olsun.
- Yoruldun mu? - Evet. Çok yoruldum.
- İşten sonra bir şeyler yapalım mı? - Ne gibi?
Yani... Ne istersen.
Asıl ihtiyacım olan şey masaj.
Lucio.
- Onu demek istemedim. - Neyi?
Telefonla uğraşmamalısın.
Hiç profesyonelce değil.
Yakalanacaksın.
- Anahtar sizde mi? - Hayır, Bay Inácio'da.
Iyy! Bu gerçekten iğrenç kokuyor..
- Ön kapıdan geçsem olmaz mı? - Ana, lobide hâlâ bir müşteri var.
Mutfağa geri götür.
- Müşteri geldi. - Kalabilirim.
- Eve git. Dinlenmen gerek. - Sorun yok.
Ben kalabilirim, Bay Inácio.
- Kaç kişi? - İki.
Ben de kalayım mı?
Hayır, gidebilirsin. Onunla idare edebilirim.
Gidebilirsin.
Fazla oturacaklarını sanmıyorum.
Fırını kapattık...
Neredeyse her şeyi temizledik.
- Ve vardiyamız da bitti. - Aslında, on beş dakikanız var hâlâ.
Çarşamba günü bir gazeteci yazı yazmak için burada olacak.
- Bu koku da ne? - Çöpten geliyor.
Arka kapı hâlâ kilitli.
- Anahtar sizde mi? - Değil.
Özel bir menü istiyorum.
Restoranı değerlendirmek için bir eleştirmen geliyor.
- Nasıl "özel"? - Aşçı olan sen değil misin?
- Deniz ürünü mü? - Hayır, deniz ürünü değil. Kırmızı et.
Yeni bir şey düşün.
Ve bana önceden haber ver.
Böyle bir derginin kapımızı çalması nadir görülür.
Hangi dergi?
Derginin adı ne?
Yakaladın beni.
Affedersiniz... Bunu açmam lazım...
Bunu son kez yapacağız.
Bana bırakın. Bugün sınırı çizeceğim.
Ana, bıçağımı bileyiver.
Otopark yok muydu? Amına koyduğumun şehri!
- Hayatım, bana kızma. - Kızmadım canım, kızmadım.
Bu benim suçum değil. Oraya gitmek zorundaydım.
Sana kızgın değilim. Ben...
Ağzından çıkanı kulağın duysun.
Seni çok iyi tanıyorum, Inácio. Ne oluyor?
Bana bir iyilik yap.
Artık o arabayı kullanma. Dışarı çıkman gerekiyorsa, taksi tut.
Oldu mu?
Hayır, arabam varsa neden taksiye bineyim??
Şimdi geri dönmem gerek.
Beni bekleme. Bu gece işimiz geç biter.
- Tamam. Görüşürüz. - Görüşürüz.
Ben bir sanatçıyım.
Evet, tarifler gerçekten de bana ait.
Bu zor bir soru.
İlham aldığım...
...pek çok şey var...
...gezilerim, aile anılarım.
En meşhur tarifim bir rüyadan çıktı.
Uyandım ve bir yere yazdım.
Sanki ele geçirilmiş gibiydim.
Yemek bir sanattır.
Personelim birbiriyle çok uyumludur.
Personelim birbiriyle çok uyumludur, evet.
Ya başka bir iş yapıyor olsaydım?
Birisi sabunluğu kırmış.
- Onarmamız lazım. - Tamam.
Daha sipariş vermediler mi?
Hâlâ şarap seçiyorlar.
- Çok mu bulaştı? - Hayır, mükemmel.
Size nasıl yardımcı olabilirim?
Şarap menüsünü hep sonuna kadar okur.
Bana teşekkür etmelisin. Her zaman iyi şarap içeriz.
Tavsiye ister misiniz?
Buranın sahibi siz misiniz?
Hangi iyi şarabı önerirsiniz?
Bu Bordeaux Le Dome...
- ...Pomerol bölgesinden mi? - Hayır. Saint-Emillion'dan.
- Emin misiniz? - Evet.
Kız hangi şarabı önerdi Bruno?
Neydi? Chardonnay Rosso'ydu.
Chardonnay Rouge'du.
Gülme.
- Sizin bir öneriniz var mı? - Kız, yaban domuzu önerdi.
Yaban domuzu iyi bir seçim.
Yaban domuzu eti dolgun bir şarap gerektirir.
- Saint-Amour gibi. - Hayır, hayır. Chateau LaCroix olsun.
- Yarım şişe mi? - Normal.
Bir şişe ve iki kadeh getirir misin?
Saint-Amour kulağa çok romantik geliyor. Ona bayılırdım.
Asıl buna bayılacaksın.
- Senin sipariş ettiğinden hiç içmedim. - Çok güzeldir.
Bir şey daha var...
Bordeaux ise, Pomerol'den olmalı.
Şaraptan anlayan herkes bilir bunu.
- Neden şarabı bana seçtirmiyorsun? - Hoşuna gidecek.
- Fiyatını gördün mü? - Aman ne önemli.
Şarap muhteşem.
İşte geldi: Chateau LaCroix, 2006
Çok özel bir şarap.
Çok özel bir bayan için çok özel bir şarap.
Alabilir miyim?
- Mutfak ne zaman kapanıyor? - On beş dakika içinde.
- Zamanımız var. - Neredeyse kaçırıyorduk.
Acıktık. Bir partiden geliyoruz.
Çok sıkıcıydı..
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
Çok güzel.
Meşe tadını alıyorum.
Sıcak.
Damakta kalıcı.
Harika bir şarap.
Muhteşem...
Gerçekten çok iyi. Doldurabilirsin, lütfen.
Yavaş ol, Veronica.
- Sen de mi şarap gurmesisin? - Hayır.
Ben bir şarap aşığıyım.
Ne sipariş ediyoruz o zaman? Zavallı kız bekliyor.
- Onun önerdiğini mi? - Olabilir..
Bize söylediğini alalım.
- Az pişmiş mi olsun, orta mı?
- Geçen yıl Fransa'da bir şarap imalathanesindeydik.
Affedersiniz...
- Eti nasıl istersiniz? - Orta pişmiş olsun.
Şarap imalathanesinin adı neydi Bruno?
Geçen yıl Güney Fransa'da ziyaret ettiğimiz.
Chateau Petit Village.
Bakar mısınız?
Buzsuz viski.
Hemen getiriyorum. Tabağınızı alabilir miyim?
Affedersiniz.
Çok özür dilerim.
- Lütfen beni bağışlayın. - Sorun değil. Viskiyi alayım.
- Her şey damak tadınıza uygun muydu? - Evet, her şey çok iyiydi.
Daha önce hiç tavşan yememiştim.
Aile tarifidir. Büyükbabam eskiden avlanırdı.
Tavşanlar küçük olduğundan tek kurşunla vurulmaları gerektiğini söylemişti.
Fazla etleri yok.
Size bir içki ikram etmek isterim.
Şıllık.
Saçını topla, yemeğe düşecek.
Neye bakıyorsun?
Pislik!
İkinci masanın yemekleri neredeyse hazır.
Çarşamba günü için konuşmaya geldim.
Çarşamba günü eşimin bir arkadaşı geliyor...
- Gazeteci mi? - Biliyor muydun?
Mutfakta konuşuyorlardı.
Ne diyorlardı peki?
Belirli bir şey yoktu.
Mutfaktakiler, kolay renk vermiyor.
Haberin olsun diye söylüyorum.
Bazı insanlar fotoğraf çektirmek için şık giyinmeyi sever.
Sence geliştirmem gereken bir şey var mı?
Yani... restoranda.
Çarşamba günkü röportaj için.
Düşüncelerin benim için çok önemli.
- Mesela masa örtüleri? - Masa örtülerini beğenmiyor musunuz?
Beğeniyorum ama şöyle. Bir intiba bırakmıyorlar.
Peki o zaman yerine ne olacak?
Servis altlıkları.
İyi olabilir.
Gerçi o zaman masaları da değiştirmem gerekecek...
Neyse, boş ver.
Saçma olur. Masa örtüleri kalacak.
- Çok güzel kokuyor. - Çiğ bu.
- Orta pişmiş istemiştim. - Tadına baksana.
Bozuğumuz yok.
- Ne kadar lazım? - On bir dolar ve kırk sent.
- Gitmeliyiz. - Tamam.
Ama bir daha da geri dönmeyin.
Ne yarın, ne de sonra.
Sara, rica etsem şu çöpleri...
Ne oluyor burada?
Lobinin ortasında çöp? Müşterilerin önünde?
Bekleyemediler.
Son metro kalkacak. Gitmeleri gerekiyordu.
Bunun hakkında bir şey söyleyeyim, dostum...
Çocuklar geç saate kadar burada kalamaz.
Olmaz öyle şey.
Bu ve diğer konular hakkında konuşmalıyız.
Konuşacağız, "dostum".
- Mutfakta bekle beni. - Bugün olmaz, yapmam gereken....
Djair, mutfakta beklemeni...
- ...rica ediyorum. - Duydum.
Ama ben burada bekleyeceğim.
Paralar! Hemen!
- Paraları ver! - Siktir git! Amına koyduğum.
Ver şunları!
Paraları ver.
Masanın üzerine. Her şey masanın üzerine.
Yazar kasa ve ana kasadaki paralar, hepsini!
Sen neye bakıyorsun?
Kalkın! Kalk! Kalk!
- Sakin ol. - Kes lan sesini! Kalk hadi!
En ufak bir yanlış hareketinizde kafasına sıkarım!
Başını eğ!
- Sakin ol, tatlım. Sakin ol. - Tanrım. Bruno.
- Başını eğ! - Sakin ol, tatlım.
Dur... Dur...
Sırılsıklam olmuş.
- Kes şunu! - Sen kes asıl!
- Sen başlattın! - Siktir git.
Defol, kaltak, defol.
Ver şu siktiğimin parasını!
Bunun oyun olmadığını göremiyor musun?
Acele edin. Gidelim!
Kafayı mı yedin? Her şeyi planladık, salak.
Bunu sadece sen mi yapabilirsin!
- Yüzünü kapat! - Elin ayağın rahat dursun.
Çirkin ama iş görür.
- Yüzüme doğrultma şunu! - Doğrultacağım, salak!
Salağın tekisin!
Kameralar var.
- Yüzüme doğrultma. - Hayır!
Çek şunu!
- Salaklık yapma! - Beni vuracak mısın?
- Silahını bırak. - Bırakmam.
- Silahını bırak!
Hay sikeyim!
- Aklını mı kaçırdın? - Neden?
- Silahı vardı, Inácio. - Oyuncak silah.
Oyuncak mı?
Nasıl bildin!
Deli değilim.
Deli değilsin, pervasızsın. Hepimizi vurabilirdi.
Polisi aramalıyız.
Ve ambulansı. Uzun süre dayanamaz.
Sakin ol.
Bayan için doktor lazım, Inácio.
Sara.
Depoya git.
Koli bandını getir.
İp vs. ne bulursan getir.
Ne yapıyor bu?
- Bu orospu çocuğunun icabına bakacağım. - "İcabına bakacağım" derken?
Restoranıma zorla girip istediğinizi yapabileceğinizi...
...ve bundan paçayı kurtarabileceğinizi mi sandınız?
Arkanı dön.
- Arkanı dön. - Hayır, hayır.
Arkanı dön, dedim!
Kollarını arkada birleştir.
Sara.
Sara, bağla onu.
Djair.
Onu mutfağa kilitle.
Ben hallederim. Sakin ol, Inácio.
Yüzüne doğrultulan silahı görmüyor musun?
Gidelim!
Veronica, buraya gel.
Yeter, Veronica.
Kes şunu, Veronica!
Veronica!
Buraya gel.
Sakin ol. Sakin ol Veronica.
Otur şuraya.
Sakin ol.
Eve gidiyoruz.
- Neden bu kadar geciktin? - Ne bekliyordun ki?
Adam çok güçlü.
- Polisi aramalıyız. - Polisi arayamayız.
- Nasıl yani? - Polis hiçbir şey yapmaz.
İlk soyulduğumuz zamanı hatırlıyor musun? Hiçbir şey yapmamışlardı.
Anca müşterileri korkutup kaçırdılar.
O şerefsiz parmaklarını amıma sokuyor ve sen polisi aramak istemiyor musun!
Hepsinin hapishanede çürümesini istiyorum.
Pislikten başka bir şey değiller.
Şuna baksana.
Pislik.
- Kimse polisi aramayacak. - Sorun para, değil mi?
- Bu yüzden ben de para istiyorum. - Kes şunu, Veronica!
Burama silah dayadılar.
Kafama.
Silah.
Eli kirliydi.
Kokusu.
Kokusu üzerime sindi.
Artık üzerimde.
O eti yemek istememiştim.
İstemediğimi söylemiştim. Çiğdi.
- Biri bu konuda bir şey yapacak mı? - Su ister misiniz?
Kapa çeneni.
Seninle konuşmuyorum.
Sen kimsin ki?
Yüz bin dolar istiyorum.
- Kafayı yemiş. - Adıma konuşmayı kes! Beni iğrendiriyorsun!
Inácio.
Onları hastane yakınına bırakabilirim.
Ve oradan işleri hallederler.
İyi değil.
Bayanın doktora ihtiyacı var.
Şimdi burada ölürse, buranın adı çıkacak
Bir daha kimse buraya ayak basamayacak.
Ben ne dediğimi biliyorum.
Bir bakayım.
Göster.
Beni kandırabileceğini mi sandın, Djair?
Bu soygunu sen ayarladın.
Bunu, işimi mahvetmek için ayarladın.
Buna ihtiyacım yok ki.
Burada çalışıyorum.
Her gün eşek gibi çalışıyorum.
Dondurucu su sızdırıyor, ocak çalışmıyor...
...çöp için yer bile yok...
Hayır, Inácio.
Restoranının mahvolması için kimseye ihtiyacın yok.
Bak ne diyeceğim?
Ne haliniz varsa görün. Sen ve o, çünkü ben onun gibi değilim.
Ben ne alaka!
- Soktuğumun yalakası! - Siktir git!
- Asıl sen siktir! - Yeter!
Yeter!
- Sara, bağla onu. - Ne?
Gel.
Dokun bana da...
- ...suratını nasıl parçalıyorum gör. - Djair!
- Beni sınama. - Devam et Sara.
İkiniz de hastasınız.
Bu adam kaçırmadır ve hapis cezası gerektirir.
Bu benim en doğal hakkım.
Djair.
Oyuncak bu.
Kalk.
Umarım hapiste sana tecavüz ederler.
Sara!
Yeter!
Adamı izle.
Sen. Buraya gel.
- Karını bağla. - Dalga mı geçiyorsun?
Karını bağla.
Hemen.
Polisi ara.
Aklını kaçırmış.
- O bir polis. - Ne polisi?
O bir polis.
Polisi aramamı istedi.
- Arkanı dön, lütfen. - Bunu yapmana gerek yok.
Çok sıkı bağlama, kan dolaşımım zayıf.
Şimdi ne yapacağız?
Şimdi bir plan yapmalıyız.
İşemem gerek.
Altımı ıslatacağım.
Kımıldayıp durma.
- Beni azdırmak mı istiyorsun! - Siktir git, ibne.
Verdiğimiz rahatsızlık için özür dileriz.
Ben Federal Avukatım.
Bana bak.
Bana bak, şerefsiz. Bırak beni.
Uzun sürmeyecek.
Burada ne pişiriyorsun? Leş mi?
Djair!
Bu soru sanaydı.
Yavşak...
Sikmen gereken oydu.
Duyuyor musun, evlat?
- Sence bu adam için endişelenmeli miyiz? - Hayır.
Endişelenmenize gerek yok.
- Derdi benimle. - Öyle mi düşünüyorsun?
Gerçekten polis misin?
Yanlış yola sapmış olabilirim.
Duydun mu, orospu çocuğu?
Burada karıma yaptığın her şeye şahit olan bir polis memuru var.
Boku yedin, şerefsiz herif.
Başka tarafa bakabilir misin? Çünkü, sen bakarken işeyemem.
- Özür dilerim. - Bitirdin mi?
- Sevgilin var mı? - Seni ilgilendirmez.
Yoksa, istemediğindendir.
Bak, sana yardım edebilirim.
Yapma yav?
Nasıl?
Tanıdığım insanlar var. Nüfuzlu insanlar. Ondan çok daha güçlüler.
Yeter, kalk.
Yaşaman gereken şeyleri düşün.
Aileni, dostlarını.
Seni kullanıyor.
Bunu bir düşün, kızım.
Hayatım hakkında bir sik bildiğin yok.
Ve bana "kızım" deme. Benim bir adım var.
Adım Sara.
Sara.
- Söyle! - Sara.
Yeter, kalk.
Sidiğini sileceğimi de sanma, seni pislik.
Bekle. Henüz bitirmedim.
Beni izlerken devam edemiyorum.
Gerçekten yapamıyorum.
Beş dakikan var.
Beni savunduğun için...
...teşekkürler.
Soygun sırasında...
Beni taciz ettiğinde...
Yani...
- Yardım et... - Atış yapmayı nerede öğrendin?
- İlk soygundan sonra kursa gittim. - Vay be. Çok cesursun.
Silahlardan ölesiye korkarım.
Her şey yoluna girecek.
- Silah sesini mi duydu ki birileri? - Hayır!
Perdeleri kapatsam iyi olur.
- Sara. - Efendim?
Bir zammı hak ettin.
Yaptığın her şeyle.
Bu konuyu ay sonunda konuşuruz.
- Gerek yok. - Israr ediyorum.
Banyodaki bayanı kontrol edeceğim.
Beni öldürecek taşak yok sende.
Kendine bir bak.
Bir bok yaptığın yok, anca artistlik yapıp duruyorsun.
Vur.
- O ses neydi? - Çocuğu öldürmüş olmalı...
Hadi evlat, yardım et.
- Hadi ama! - Endişelenmememiz gerektiğini söylemiştin.
- Görünüşe göre yanılmışım. - İki el ateş edildi.
- Duydum! Yardım edin! - Kes sesini!
- Kimse yok mu! - Kes sesini! Kes sesini!
Dünyanın sonundayız.
Kimse seni duymaz.
Eğer o orospu çocuğu kuzenimi tekrar vurursa, ben...
- Ne yapacaksın? - Onu öldüreceğim.
"Onu öldüreceğim".
Neyle öldüreceksin, oğlum? Oyuncak silahınla mı?
"Oğlun" değilim. Bir adım var. Magno.
- Buradan hemen çıkmalıyız. - Dur bi'... Dur.
Polis değil misin sen?
- Bir şeyler yapsana. - Emekli oldum.
Sikeyim böyle işi. Boşuna uğraşıyoruz.
Ölürse benim suçum olur.
- Burada olduğunu bilen biri var mı Magno? - Yok.
Kimse bilmiyor mu?
Peki ya senin?
Veronica.
Senin?
Anahtarları ver.
- Acıyor mu? - Hayır.
Yaranı sarman lazım.
Söyle ona, ben...
İlk yardım çantasında ne buldum biliyor musun?
Tırnak pensi.
Bir de pamuk kutusu.
Ama içi boştu.
Kaçabiliriz
Santos'a.
Orada yaşayan bir arkadaşım var.
Güvendiğim biri.
Gerçekten işbirliği yapacağını düşünüyor musun?
Bence yapacak.
Ama kararlı olmalısın.
- Ondan hiçbir zaman hoşlanmadım. - Hepiniz arkadaşsınız sanıyordum.
Kimlerle?
Ona...
Ona söyleyin...
Mutfak personeliyle hiç anlaşamam.
Hepsi beş para etmez.
Bana bakışları...
...sol gözü seğiriyordu...
...anlamıştım.
Onun başının altından çıktığını biliyordum.
Ahşap mı seramik mi olsun sence?
- Zemini diyorum. - Bilmiyorum.
- Hangisi daha kolay temizleniyorsa o olsun. - Seramik o zaman.
Açma sakın.
- Endişelenir. - Açma.
Hadi!
- Dön. - Bacağım! Dönemiyorum!
Yapamıyorum beyler.
- Tekrar dene! - Yapamıyorum!
Soygunla gerçekten bir ilgin varsa, söyle ve bunu çözelim.
Ne?
- "Çözelim" derken, kimden bahsediyorsun? - Kendimden. Buradaki herkesten.
Hep aynı hikaye.
Her zaman siyahların suçu, değil mi?
Kuzeydoğulu, siyahi ve ibne.
- Sadece yardım etmek istemiştim. - Harika bir yardım gerçekten de.
Yardımına minnettar değilim.
- Memur bey... - Ben polis değilim.
Restorandan geçen ay istifa ettim.
Burası, benim yemeklerim olmadan bir hiç.
Şimdi o şerefsizin beni neden rahat bırakmadığını anlayabiliyor musun?
- Memur Bey... - Polis olmadığımı söyledim ya lan!
- Polis buraya ne kadar sürede gelir? -Polisi arayan olmadı, evlat.
Seninle konuşmalıyım, Djair.
Kuzenim nerede!
Çöz onu.
Ne kadar ödüyor sana?
Ne kadar? Hiç mi?
Orospular kendilerine önem vermeli, bilmiyor musun?
- Söylememiş miydim? - Neyi?
- Beni kıskanıyorsun. - Yapma Sara.
- Evet, öyle. - Seni mi kıskanıyorum?
Bir bana bak. Bir de kendine ve ne yaptığına.
Karım nerede?
Cevap ver.
Cevap versene, lânet olası!
- Djair, onunla bu şekilde konuşma. - Tanrım.
Sen ne yaptın Sara?
Onu am suyunla büyüledin, değil mi?
Kes sesini!
Kes sesini, ibne!
Müziği açsana.
Sara?!
- Lucio'ymuş. - Bu saatte ne işi var?
Orada mısın?
- Onu içeri al. - Sara!
Hayır, bekle.
Onunla ben konuşayım.
- Lucio, burada ne işin var? - Telefonumu kaybettim.
Ne zaman?
Sokakta mı diye bakmak için geri geldim.
Sarhoş musun sen?
- Bulabildin mi bari? - Bulamadım...
Ama restoranda olabilir.
Hayır...
Olmaz, Lucio...
Ciddiyim.
Şu an hiç uygun bir zaman değil.
Yarın konuşuruz.
Olur mu?
Gerçekten.
Benim hatam.
Telefonu pazartesi geri alacağım.
Aramızda bir şeyler olduğunu düşünmüştüm.
Yanlış düşünmüşsün.
Aptal biri değilsin, Djair.
Biliyor musun, röportajlarda senin hakkında iyi yorumlar bile yaptım.
Yapmanı istediğim şey şu.
Şöyle söyleyeceksin...
"Adım Djair...
...falancayla birlikte La Barca restoranını soyduk.
...İki kişinin ölümünün...
...tek sorumlusu benim."
Anladın mı?
Anladıysan anladım de!
- Korkak herif! - Biraz saygılı ol. Ben senin patronunum.
Kayıttayız.
Benimle olan derdin mutfak ya da tariflerle ilgili değil...
...bunların hiçbiri değil.
Benimle derdin, Inácio, saçımın uzun oluşu.
Alınmış kaşlarım, çiçeksi feminen parfümüm.
Senin sorunun götümle!
Değilse söyle.
Söyle.
Söyle bakalım.
Sana ne dedi?
"Patron malın teki. Hadi şu kerizin işini batıralım" mı dedi?
Bu sik kafalı sana ne dedi?
Söyle!
Onun başının altından çıktı, değil mi? Söyle!
Sara'ydı.
Her şeyi beraber planladık.
Bu dallamayı hayatımda ilk defa görüyorum.
Ona bunun senin fikrin olduğunu, benim manitam olduğunu söyle.
- Yalan. - Benim manitam olduğunu söyle, Sara!
Neler oluyor?
Öldüreceğim seni...
Parasında gözün olmadığını mı söyleyeceksin?
Burada çalışmayı seviyormuş gibi mi davranacaksın?
- Burada çalışmaktan nefret ediyor. - Yalan söylüyor.
- Senin paranla plaja gidiyorduk, gerzek! - Ben suçlularla takılmam.
Tamam mı?
Sen iğrençsin, evlat. Pisliğin tekisin!
- Peki sen nesin Sara? - Seni hiç görmedim, adımı söylemeyi kes!
Bizi birbirimize düşürmeye çalışıyor. Seni bana karşı kışkırtmaya çalışıyor.
Lütfen. Lütfen. Sana asla ihanet etmem.
Ona durmasını söyle, Sara. Lütfen.
Sara.
Sara...
Tanrım...
Saçlarını hiçbir zaman sevmemiştim.
Çocuğa ne yaptı?
Saçıma yaptığının aynısını. Ama boynuna.
Çok üzüldüm.
Saçın için.
Hayatım boyunca çok şey gördüm. Ama bu...
Bunun gibisini, bilmiyorum...
- Niye seni de öldürmedi? - Acelesi yok.
Sana bir şey öğreteceğim.
Elini ver bana.
Sakin ol, tamam mı?
Sadece nefesini tut.
Kıyafetlerini çıkar.
Yavaşça.
Uzan.
- Senin boktan restoranın. - Kapa çeneni.
- Ne diyorsun sen? - Kapa çeneni.
Bana çenemi kapamamı söyleme! Boktan dediğin benim işim.
- Inácio, neden büyümüyorsun? - Bomboş birisin.
Bomboş muyum? Kızdın mı? Bi' sal beni ya...
Hayır, kızmadım.
- Tabii tabii eminim. - Hatta gülümsüyorum.
- Sana da müşterilere de hep gülümserim. - Aman ne büyük olay!
Bazı insanların gülümsemesi, diğer insanların ızdırabıdır.
Inácio, bi' siktir git!
Sakın yüzüme kapatma, korkak herif!
Inácio!
- Bir sorun mu var Sara? - Hayır, yok.
Her şeyden bıktım artık.
Gidelim buralardan.
Uzak bir yere gidelim.
Ormana.
Kıyafete bile ihtiyacımız olmaz.
Restoranı terk mi edeyim?
- Hayatta olmaz. - Gerçekten korkaksın.
Benimle asla böyle konuşma.
- Canımı acıtıyorsun. - Benimle asla böyle konuşma.
Kimse bana ne yapacağımı söyleyemez.
Sen de öyle.
Burada çekmez. Sadece lobide çekiyor.
- Hay sokayım. - Hadi, çöz beni.
Hadisene!
- Olmuyor! - Kendini çözmedin mi?
- Ya geri gelirse? - Sikerim böyle işi!
Dur! Nereye gidiyorsun?
- Ne yapacaksın? - Geri döneceğim.
Güven bana.
Dönmeyecek.
Nerede o? Nerede o?
En iyi viskin hangisi?
Bana bir bardak getir.
Çok şey istemiyorum.
- Blue Label'dan bir bardak getir. - İki olsun.
- Yoksa sadece beni mi izleyeceksin? - İki bardak getir.
Hadi.
- Başka bir arzunuz var mı, "efendim"? - Mutfakta bekle.
Bana acıyor musun?
Topal bacağım yüzünden herkes acıyor da.
Bir sürü insan öldürdüm biliyor musun?
- Suçlular ölmeli. - Hepsi suçlu değildi.
Birini ellerimle öldürmüştüm.
Onu tutuklatabilirdim, ama hayır... Ellerimde acı çektiğini görmek istedim.
Anlıyor musun?
Aklının nasıl çalıştığını çok iyi biliyorum.
Dışarıda senin gibi çok kişi var.
Derinlerde bir yerde ölümüne korkuyorsun.
Nasıl korkuyorum?
Onu öldürdüğün andaki gibi mi?
- Ne hissettmiştin? - Hiçbir şey hissetmedim.
Çocuk silahlıydı, bacağımı vurdu.
Dizimde hâlâ bir kurşun var ve hiçbir doktor onu çıkaramıyor.
Acı içinde yaşamak korkunç bir şey.
İnan bana.
Böyle bir hayat yaşamak için doğmadın.
Bu çok komik. Bana babamı hatırlatıyorsun.
Babam da senin gibi öldü.
Delirerek.
Cenazesine kimse katılmadı.
Kimse seni özlemeyecek.
Bunu hiç düşündün mü?
Hayatının kimse için bir anlamı olmadığını?
Zaten bir hayaletsin.
- Bana bakıp durma. - Hayvana benziyorsun.
Ee, ne olmuş benziyorsam?
Burada sadece sen varsın.
Hayır, o açıdan demiyorum.
Demek istediğim...
Bir köpeğin ne zaman dışarı konulduğunu biliyor musun?
O yaptı, değil mi?
Seni buradan kim kovdu?
Polise ne oldu?
Seni burada ölüme terk edip gitti.
Ne var be?
Bana bakıp durma, playboy!
Domuz!
Üstüne bir de seni sikti, değil mi?
Buradan duyabiliyorduk.
Bu adamlar sadece dünyayı yönetmek istiyor.
O senin patronun, değil mi?
- Ne istiyorsun Djair? - Eve gitmek istiyorum.
Duş almak, bitkilerimi sulamak, kendi restoranımı açmak ve sevişmek için.
Ne istediğimi biliyorum Sara.
Her zaman biliyordum.
Peki ya sen ne istiyorsun?
Artık eskiden olduğun şeye döndün.
Hayattan ne istiyorsun?
- Polisi aradım. - Şarjın bitik.
Aradıktan sonra bitti.
Blöf yapıyorsun.
Doğruyu söylüyorum.
Blöf yapıyordun.
Her şeyi yanlış anladın.
Düşündüğün gibi biri değilim.
Olmak istediğim kişiyim.
Beni mutfakta beklemeni söylemiştim.
Neyin var? Üşüdün mü?
Artık bizi rahatsız edemez.
Otur.
Bu işin nasıl biteceğini biliyor musun?
Ben biliyorum.
Öncelikle, kalanları bir kenara koyacağız.
Kimse dondurucuya bakmayacaktır.
Ne diye baksınlar ki, doğru?
Onları menüye koyacağız.
Japonya'da at eti yemiyorlar mı?
Ama...
- Onlar insan. - Et değil mi sonuçta?
Ateşler içinde yanıyorsun.
Daha önce hiç bu kadar iyi hissetmemiştim.
Gözlerini kapa.
Ölmek istemiyorum.
Ah canım, bizim elimizde olan bir şey yok.
- Yapmak istediğin son şey ne? - Bilmiyorum.
Ben dans etmek istiyorum.
Burun buruna.
Erkekle, kadınla, tavukla, fark etmez.
- Ben hiçbir şey düşünemiyorum. - Peki ya yemeğe ne dersin?
Sana bir şeyler pişireceğim.
Buraya gel.
Büyükannemin et yahnisi.
Daha iyisini yemedim.
Hatta yaklaşamadım bile.
Önce eti, sütle marine ediyorum.
Çok önceden.
Sonra çok ince şeritler halinde kesip...
...tereyağı ve kıyılmış sarımsakla soteliyorum.
Gözünde canlandı mı?
Ta ki o güçlü, muhteşem koku gelene kadar.
Kokusunu alıyor musun?
Sonra soğanları, biberleri ve domatesleri doğruyorum...
...sonra biraz su, iki kaşık domates salçası...
...ve biraz da acı biber koyuyorum.
Harika oldu.
Sonra tavanın üzerini kapatıyorum.
Kaynamaya bırakıyorum...
Ne zaman hazır olacağını biliyor musun?
Buhar kapağı hafifçe titrettiğinde...
...pişmiş olacak. Şöyle...
- Gitmiş. - Çöz beni.
Hâlâ burada, fırsatın varken çöz.
Bırak gideyim!
Hadi!
Çöz.
Çöz beni!
Orada bıçak var.
Kes onunla!
Hadi!
Sara.
Bana bak.
Benimle gel.
- Djair nerede? - Mutfakta bağlı duruyor.
En iyisini sona sakladık.
Sıra sende.
Kes sesini! Salak herif!
Bırak beni.
Lütfen.
Sana zarar vermek istemiyorum.
Sürpriz.
Bıçağı bırak.
Bırak.
Sana güvenmiştim.
Bir anlaşmamız vardı.
Her şeyi mahvettin.
Senden çok daha fazlasını beklerdim.
Senin sorunun küçük düşünmen.
Küçük beyninle.
Bana bak Sara.
Bana bak.
Dikkatini ver.
Kalk.
Öldürdün mü onu?
Gidelim, Sara.
Sara da kim?
- Niye beni öldürmedin? - Sana ihtiyacım var Sara.
Çöz beni.
Vay be...
Her şeyi çok farklı hayal etmiştim.
Gözlerimi kapattığımda...
...denizi görüyorum.
Uçsuz bucaksız mavi bir deniz.
Şapka takıyorum.
Rüzgar şapkamı uçuruyor.
Sorun değil.
Umursamıyorum.
Birden bana doğru koşmaya başlıyorsun.
Ama güneş çok parlıyor.
O yüzden, iyi göremiyorum.
Sensen...
...ama sen olduğunu biliyorum...
...çünkü hissediyorum...
Yosun kokusunu bile alabiliyorum...
Kumdaki deniz yosununun...
...ekşi kokusunu bilir misin?
Öpüşüyoruz ve sen suya dönüp...
...uzağa gidiyorsun.
Uzaklara, çok uzaklara.
Kayboluncaya kadar...
Yüzme bilmiyorum.
Sorun değil.
İçimde...