"Herdman'lar kesinlikle
dünya tarihinin en kötü çocuklarıydı."
Yalan söylerlerdi.
Hırsızlık yaparlardı.
Gel buraya!
GENÇ EINSTEIN KİMYA
Puro içerlerdi.
Kızlar bile.
Küçükleri döverlerdi.
Küçük çocuklar onlardan iri olsa bile.
Hey!
Tanrı'nın adını sakız ederlerdi.
Aman Tanrım!
Öğretmenlere küfür ederlerdi.
Hatta Fred Shoemaker'ın
harap alet kulübesini bile ateşe verdiler.
Dürüst olayım, kulübe çirkindi
ve zaten yıkılmak üzereydi.
Babam, "Kulübeyi ateşe vermek
Herdman'ların yaptığı tek iyi şeydi
ve iyi bir şey olduğunu bilselerdi
asla yapmazlardı" derdi.
O kadar korkunçlardı ki
gerçek olduklarına inanmakta güçlük çekerdiniz.
Neden böyle olduklarını kimse bilmiyordu.
Doğuştan kaba gibilerdi.
DİKKAT KEDİ VAR
Doğmak demişken,
biz çocuklar, ailelerini hiç görmemiştik.
Bazılarına göre pes edip kaçmışlardı.
Benim teorim, kendi çocukları tarafından kaçırılan,
bağlanan ve soyulan ilk ebeveynler olduklarıydı.
Ralph,
Leroy,
Claude,
Ollie,
Gladys
ve elebaşları Imogene.
Hepsi aynıydı, sadece boyları
ve birbirlerine vurunca
moraran yerleri farklıydı.
Pekâlâ çocuklar, oturun bakalım.
Umarım "Getir-Göster"e hazırsınızdır.
Getirdiğini gösterecek ilk kişi...
Ben.
Pekâlâ. Ollie Herdman ile başlayalım.
Ben... Bir dakika.
Bu benim kedim.
Diken.
Ne bu yaygara?
Göremiyorum.
Bu benim.
Hey!
Çaldıklarını söylemiş miydim?
Ne istiyorsun?
Bu kolyeyi mi?
Yoksa yaşamak mı?
Yaşamayı seçtim.
Beladan kaçınırdım
ama belli ki en sevdiğim madalyon dikkatini çekmişti.
Imogene onların tartışmasız lideriydi.
Yetişkinler de dâhil karşısına çıkan herkeste
ölümcül bir korku uyandırıyordu.
Özellikle Alice'i hiç sevmezdi.
Selam Cüzzamlı.
Muhtemelen Alice,
Imogene'in tam tersi olduğu için.
Baştan aşağı...
Ellerin yine sabun kokuyor.
Cüzzamını mı saklıyorsun?
Bitlenmiştim, o da sadece bir kez, yaz kampında.
Ama Imogene asla unutmaz.
-Herdman'lar o kadar... -Biliyorum.
Herdman'lar kesinlikle
dünya tarihinin en kötü çocukları.
Yine ne yaptılar canım?
O madalyonu bana annem vermişti.
Hiç.
Her zamanki şeyler.
Bir şey mi yaktılar?
Okul koridoruna sabunlu su mu döktüler?
Öğle yemeğini çalıp şekerin olmadığı için sana yumruk mu attılar?
Öyle bir şey.
Bu akşam ödevini bitir. Yarın büyük gün.
-Yılbaşı ağacı alacağız. -Harika, baba.
Herdman'lar onu da mahvetmenin bir yolunu bulur.
Çok mutlu olmadı.
Tanrım, bu çok bencilce bir dua.
Bunu istememeliyim ama...
Ben büyüyene kadar Herdman'ları gönderir misin?
Çok insan olmayan bir yere.
Belki hiç insan yaşamayan bir adaya.
Vahşi ve tehlikeli hayvanlar olsun.
Ya bunu yap ya da üniversiteye gidene kadar görünmez olayım.
O zaman sorun çözülür.
Teşekkürler Tanrım.
Bu korkunç dua için özür dilerim.
Herdman'ların eyalet hapishanesini
boylayacaklarını düşünüyorduk ki
anneme, bizim kiliseye ve büyük Noel gösterimize
musallat oldular.
Kendi Ağacını Kendin Kes
İşte ailem.
Babam Bob, tam zamanlı muhasebeci.
Annem Grace, tam zamanlı anne.
Kardeşim Charlie, tam zamanlı çok bilmiş.
Her yıl.
Tamam. Tatlım.
Yardım eder misin lütfen? Canım?
Normal bir kasabada yaşayan normal bir aile.
Bu da kasabamız.
Fazla bir şey yok.
Kasabamızda meşhur olan tek şey
kilisemizin geleneksel Noel gösterisiydi.
Önemli bir olaydı.
GELENEKSEL EMMANUEL 75. NOEL GÖSTERİSİ
Yıl dönümünden dolayı bu yıl daha önemliydi.
Size Geleneksel Emmanuel hakkında
her şeyi anlatacağım.
NOEL GÖSTERİSİ ZAMAN ÇİZELGESİ
Bu ilki,
kilisemizin ve kasabamızın açıldığı yıl.
Efsaneye göre, bu gösteri eskiden çok önemliymiş
ve herkes bu gösteri için heyecanlanırmış.
Noel'in güzelliğini hatırlamak isterlermiş.
Gösteri artık o kadar güzel mi, emin değilim.
Bu geçen seneki fotoğrafımız.
Bu Alice, onunla tanışmıştınız.
Meryem Ana'yı oynadığı üçüncü yıl.
Bu da Bayan Armstrong.
Gösteriyi yıllardır o yönetiyor
ve hiçbir şeyin asla değişmemesini sağlıyor.
Bence 74. gösteriden sonra
sıkıcı bir Noel kartının derinliği ve neşesi hâkim oldu.
Ama aynı şekilde kalması
tam da kasabanın istediği şeydi.
75'inci yıl olması nedeniyle daha fazla ilgi vardı.
Diğer şehirlerden insanlar geliyordu.
Eski katılımcılar falan.
Gazeteye bile çıktı.
Kadınlar Derneği de kostümler konusunda destek sağlıyordu.
-Düz duruyor mu? -Sola eğik duruyor.
-Şimdi? -Daha kötü oldu.
-Son olarak... -Ne?
...Emmanuel kasabasındaki
geleneksel Noel gösterisini hatırlatmanın vakti geldi.
Bu yıl Noel Günü'ne denk geliyor.
Televizyonda reklamı mı çıkıyor?
Kiliseye katılım ve bağışlar azaldı.
Kasabaya ziyaretçi lazım.
Bence çaresiz kaldılar.
Düzgün durunca haber ver. Yamuksa söyleme.
Yamuk olduğunu varsayacağım. Yamuk olmadığında söyle.
Şimdi düz.
Bunlar biraz sıcak.
-Bir dakika. -Ne?
-İşte. -Onlarda...
Size annemle ilgili bir şey anlatmanın vakti geldi.
Onun yaptıklarını tek bir cümleyle özetlemek zor.
İster birlikte Noel süslemesi yapmak
ya da istemesek de gösteriye katılmamızı
sağlamak olsun,
ailemizi bir arada tutan oydu.
Hayatındaki en önemli odak noktası buydu
ama artık bu durum tam da o an değişmek üzereydi.
-Dikkat. -Ne oluyor?
-Herdman'lar yangın mı çıkarmış? -Armstrong'ların evi.
Olamaz.
Bayan Wendelken. Alice'in annesi,
kasabanın süper annelerinin kraliçe arısı,
tek bir bakışıyla...
İşte bu bakış.
...annem yerin dibine girer.
-Bluzunu içine sok. -Paltomun altında.
İyi olacaksın.
Helen, ağrın var mı?
-Evet. Çok. -Çok geçmiş olsun. Ne oldu?
Düştüm. Nasıl diye sorma.
İki bacağı da kırık.
-İkisi de mi? -Evet, ikisi de.
Bay Armstrong'u arayın, fabrikada.
Patates pişen ocağı kapatın
yoksa bütün ev yanar.
Kadınlar Derneği'ni arayın, gelemeyeceğim.
Kermes için birini bulmak lazım.
-Çok oldu. -Yardımlaşma Komitesi için de.
-Güzelleştirme Komitesi için de. -Tabii.
Bir de Noel gösterisi var.
Planımı uygulayacak biri gerekecek.
-Rebecca? -Evet.
Sen yapabilirsin. Özellikle Alice sebebiyle.
Tabii ki yapamam.
Kendi işim ve diğer komitelerle meşgulüm.
Merak etme Helen. Birini buluruz.
Ben deneyebilirim.
Gerek yok Grace.
Gösteri özellikle bu yıl büyük önem arz ediyor.
Kurabiye getirebilirsin. Senin olayın o.
Pardon, "olayım" mı?
Kurabiye getirmek "benim olayım" mı?
Geçen yıl aldığın markanın ürünleri çok lezzetliydi.
O iş sende.
Birini buluruz Helen.
Annemle ilgili bir diğer şey, sade bir hayatı tercih etmesiydi.
Ama kasabanın yargılayıcı bir annesi ona meydan okursa
denemeyeceği şey yoktu.
Hatta...
-Bayan Armstrong? -Ne yaptın?
Noel gösterisini yönetmeye gönüllü mü oldun?
Yardıma ihtiyacı var.
Bay Wendelken başka birini...
Her şeyi yapmasına gerek yok.
Ayrıca o hanımlar bilmeli ki ben de gayet yeterli...
Armstrong bu evi günde 10 kez arayacak mı?
Telefon numaramızı vermedin, değil mi?
Vermeyeceğine söz vermiştin.
Bayan Wendelken kurabiyelerden bahsetti, sonrasını hatırlamıyorum.
Gitmem gerekecek.
Çoban Charlie'yi üstünde bornozumla izlemek zorunda kalacağım.
Olamaz. Biri mi öldü?
Daha da beter oğlum.
Annen Noel gösterisini yönetecek.
Bunu komik buluyorsunuz
ama Noel gösterisi bir geleneğimiz
ve önemli bir olay. Ayrıca halledebilirim.
Hatta Bayan Armstrong'a
gelmiş geçmiş en iyi Noel gösterisi olacağını söyledim.
Acaba kim arıyor!
Bu hiç iyi değildi.
Gösteri bu yıl mükemmel olmalıydı.
Gönüllü olmasına saygı duysam da
annem hiç böyle bir şey yapmamıştı
ve karşılaşacağı zorlukları bilmiyordu.
Kasabanın önünde başarısız olmasına dayanamazdım.
-Ama... -Yapabilirsin anne.
Tanrım, lütfen güzel bir gösteri olsun da
annemi suçlamasınlar.
Peki kasabamızın Noel gösterisi
ve Herdman'lar hakkında
neden bu kadar çok şey anlattım?
Ne alakaları olabilir ki?
Göreceksiniz.
-Günaydın. -Günaydın.
Bildiğiniz gibi, ayda bir kez
Pazar Okulu ilk 15 dakikada
özel bir şey yapsın istiyoruz.
Şarkı söylemek, kıssa canlandırmak ya da İncil'den ayetler okumak olabilir.
Bunlardan önce,
Bayan Armstrong'un geçirdiği
talihsiz kazayı duymuşsunuzdur.
İyileşme sürecinde.
Ama Noel gösterisini yönetmeyi gönüllü olarak üstlenen Grace'ten
özellikle bahsetmek istiyorum.
Hepimiz minnettarız, özellikle de gösteri bu yıl
bu kadar ilgi görürken.
Bol şans. Baskı hissetme.
Pekâlâ, bu ay
Bayan Warren çocuklardan
kilisede en sevdikleri şeyi paylaşmalarını istedi.
Bayan Warren.
Hadi tatlım.
Çık bakalım. Evet, yüksek sesle.
Pazar Okulu'na dair en çok hoşuma giden şey,
oraya gidince hissettiğim duygu.
Pekâlâ Minnie, sıra sende. Hadi. Yüksek sesle.
İlahiler söylemeyi ve İsa'yı seviyorum.
Çok şeker.
Charlie, ya sen?
Kiliseye dair en sevdiğim şey
Herdman'ların burada olmaması.
Charlie bir dahaki sefere sevdiği başka şeylerden de bahsedecek.
Mutlu pazarlar.
Ne olmuş? Başka sevdiğim şeyler de var
ama "en sevdiğin şey" demişti.
Ve en sevdiğim şey Herdman'ların olmaması.
Hey, bu söylediğin Hristiyanlığa yakışmıyor.
Gerçek bu. Ayrıca "Daima gerçeği söyleyin" dersin.
Babanız böyle dese de
nezakete gölge düşsün istemez.
-Başardım. -İyi kotardın.
Gerçek şuydu ki son üç gündür Leroy Herdman,
Charlie'nin beslenme çantasından tatlısını çalıyordu.
Birinci Gün
Pes et Charlie!
Neden mi Charlie? Sanırım bu ay sıra ondaydı.
İkinci Gün
Üçüncü Gün
Kuşatmanın üçüncü günü Charlie teslim oldu.
Peki, al. Umurumda değil.
İstediğim atıştırmalığı kiliseden alırım.
Nasıl atıştırmalıklar?
Çikolatalı pasta, şekerlemeler, kurabiyeler, gazoz, dondurma,
donatlar, patlamış mısır topları.
O yüzden al. Kilise neye ihtiyacım varsa veriyor.
Asla bilemeyeceksin, ne kötü.
Çünkü kiliseye girersen erirsin.
Charlie'nin yalanı daha korkunç bir şekilde geri tepemezdi.
YİYECEK BAĞIŞI
O pazar günü yiyecek bağışı vardı.
Günaydın. İyi ki geldiniz.
Merhaba.
Sizi görmek güzel. Hoş geldiniz.
Doğru yere geldiğimize emin misin?
Gelmişler.
Aman Tanrım.
Yapabiliriz.
Gülümsemeye devam et.
-Pasta ne tarafta? -Pasta mı?
Şu tarafta.
İyi fikirmiş Leroy. İşimize yarar.
Pazar Okulu için mi geldiniz?
Okul dedi. Bir bityeniği olduğunu biliyordum.
Hadi, gidelim buradan.
Yok. Sıradan bir okul gibi değil.
İsa'yı tanıyacak ve Tanrı hakkında şarkılar söyleyeceksiniz.
-Aileniz burada mı? -Annem işte.
Bize tatlı olacağı söylendi.
Herkesin yiyebileceği ücretsiz tatlılar.
Eminim ki sizin için özel bir şeyler bulabilirim.
Ayinden sonra. Kalmak isterseniz.
Nerede olduğunu göstereyim.
Eyvah.
İsa beni seviyor, biliyorum
İncil'de öyle yazıyor
Beth, yanında oturmalarından mutluluk duyarsın, değil mi?
Harika. Gelin bakalım.
TANRI BİZİMLE
Hâlâ erimedik.
Ve kaldılar.
İsa beni seviyor...
Hiç ilahi söylemediler.
İncil'de öyle...
Cennetteki Babamız...
Dua da etmediler.
Bebek İsa...
Ama çizim becerilerini geliştirdiler.
MUSA
İSA PARASI
Biraz da para kazandılar.
Pekâlâ çocuklar.
Noel gösterimizin provalarına
yakında başlayacağız.
Lütfen anne babanıza söyleyin, gelecek hafta
ayinden sonra detayları konuşmak için sizinle kalmaları gerekecek.
Umarım yine koroda olursun.
-Sesin çok... -Boş versene Alice.
Gösteriyi annem yönetiyor diye Meryem'i oynayacak değilim.
Hepiniz gelin istiyoruz.
Hey, gösteri ne demek?
-Bir oyun. -Oyun mu?
Film gibi bir şey.
-Ama insanların önünde. -Film ha?
Herdman'lar sinemaya meraklıydı.
BURADAN UZAKTA BİR YER RUDOLPH GERİ DÖNÜYOR
Gel buraya, seni...
Ama asla para vermezlerdi.
Hey! Durun!
Hey. Yapmayın... Durun.
Kavga etmeyin. Hey! Tamam.
Hey! Yeter! Dostum. Hey!
Buradan Uzakta Bir Yer YAKINDA SİNEMALARDA
Herkes izlemeye gelir.
İsa ile ilgili.
TANRI BİZİMLE
Buradaki her şey öyle.
Öyle deyince gösteri umurunda değil sandım.
EMMANUEL OKULU 1902'DEN BU YANA
Ama yanılmışım.
Kampta bir hız teknesi var. Arabadan çok daha hızlı.
Ben sadece kanoya bindim.
Suya atladığımız bir sal var.
Balıklama atlayabiliyorum.
-Eğlenceliymiş. -Sonra ayılara yem oluyorsun.
OYUN ALANI KURALLARI DİKKATLİ OYNAYIN!
Cüzzamlı, Yalnız Kovboy, hazır mısınız?
Bu yılki gösterinize katılıyorum.
-Ne? -Cüzzamlı beni duydu.
İncil oyununda oynayacağım.
Ne? Gösteriye katılamazsın.
Bebek İsa'nın annesi olacağım.
Meryem'i oynamak için fazla ahlaksızsın.
Herkes biliyor.
Alice!
-Meryem de kim? -Bebek İsa'nın annesi.
Sen hariç herkes biliyor.
Meryem'i her zaman ben oynarım
ve bu konuda bir şey yapamazsın.
Tatlım, onlara oynamak istemediğini söyleyeceksin.
Benim oynamamı istiyorsun.
Neden öyle yapacakmışım?
Çünkü yapmazsan gelecek ilkbaharda,
keçi söğütleri çıktığında
keçi söğüdünü kulağının o kadar derinine sokarım ki
hiç kimse çıkaramaz.
Orada filizlenir, büyür de büyür.
Sen de hayatının geri kalanını
kafanın içinde büyüyen bir söğüt çalısıyla geçirirsin.
İnanmayabilirsiniz ama daha önce yapmıştı.
-Bırak beni! -Tamam. Bir saniye.
Ne oldu?
Neye bakıyorsun?
Neden gösteride olmak istiyorsun ki?
Seni ilgilendirmez.
EMMANUEL OKULU
BAYAN ARMSTRONG GÖSTERİ NOTLARI
Küçük çocuklar yorgun,
büyük çocuklar açken
ve anneler eve gidip yemek yapmak,
babalarsa eve gidip
maç izlemek isterken,
Herdman'lar sessizce oturmuş, annemin başlamasını bekliyorlardı.
Bense bir mucize umuyordum. Imogene sessiz kalsın,
bir şeyleri ateşe vermesinler,
provayı mahvederek
bizi utandırmasınlar istiyordum.
Pekâlâ, üç mucize etti.
Herkese merhaba.
Çok uzun sürmeyecek.
Bir saniye lütfen.
Bu hafta telefonda çok konuştuk da.
Tamam.
Öncelikle Bayan Armstrong'un hep söylediği gibi,
"Küçük rol yoktur, küçük oyuncu vardır."
O ne demek?
Aslında bilmiyorum.
Çok fazla prova yapmayacağız,
yani herkes her provaya katılmaya çalışmalı.
-Ya hastalanırsak? -Hastalanmazsınız.
Evet, şuradaki küçük çocuklar,
siz melek olacaksınız.
"Büyük çocuklar çoban,
han misafiri ve koro üyesi olacaklar.
Meryem ve Yusuf,
Üç Bilge Adam ve Tanrı'nın Meleği de gerekiyor.
Zor değil ama önemli bölümler.
Bu yüzden bu çocuklar tüm provalara katılım sağlamalı."
Ya hasta olurlarsa?
-Onlar da olmaz. -Ya hastalanırlarsa?
Kimse hastalanmayacak David.
"Hep Meryem ile başlarız.
Meryem'i dikkatlice seçmeliyiz
çünkü Meryem, İsa'nın annesi.
Tatlı ve mutlu bir küçük kız olmalı ki..."
Pekâlâ, bu kadarı yeterli.
Biliyorum ki çoğunuz Meryem'i oynamak istiyorsunuz
ama sadece bir kişi oynayabilir.
Imogene, soru mu soracaksın?
Hayır, Meryem olmak istiyorum.
Ralph ise Joe olmak istiyor.
Polisiye film gibiydi.
Yaşlı bir kadın bankanın camına silah dayar
ve "Parayı ver" deyince buna inanamazsınız.
Annem inanamadı.
Herkese şans tanımalıyız.
Yusuf olmak isteyen başka biri var mı?
Elmer? Yusuf'u oynamayı seversin.
Elmer, Yusuf'u oynamaktan nefret ederdi.
Babası papaz olduğu için
onu zorla Yusuf yapardı.
Kimse asla gönüllü olmazdı.
Ne kadar şaşırtıcı. Başka kimse yok mu?
Pekâlâ.
Ralph, Yusuf olacak.
Meryem için gönüllü olmak isteyen biri var mı?
Alice, gönüllü olmak istemez misin?
Hayır.
Başka kimse yok mu?
Annemin başı beladaydı. Hem de ne bela.
Anne babalar, gösteri, kilise, tüm kasaba,
gösteri başarısız olursa annemi suçlayacaktı.
Yardım eli uzatmalı mıydım?
Bundan sonra yapacağım şey
gösterinin bugüne uzanan kaderini belirleyecekti.
Pekâlâ.
Imogene, Meryem'imiz olacak.
Sırada Bilge Adamlar var.
Leroy, Claude ve Ollie istiyor.
Herkese şans tanımalıyız Imogene.
Herkesin şansı vardı.
Hem de her türlü şansları vardı.
-Peki ya Tanrı'nın Meleği? -Gladys.
Ben!
Robby!
Michelle.
Kaldır şu elini.
O hâlde karar kılındı.
Çobanlara gelelim.
Charlie, sen varsın.
David ve Robby?
Şimdi hatırladım, Philadelphia'ya gidiyoruz.
-Gitmiyoruz. -Muhtemelen hasta olurum.
Sizi muhtemel aday olarak yazıyorum.
Anne, Gladys Herdman'ın eli çok ağır.
Gladys kimseye vurmayacak.
O da nereden çıktı?
Tanrı'nın Meleği tarladaki çobanları ziyaret eder
ve onlara İsa'nın doğduğunu söyler.
Ve onlara vurur.
Bir kelime daha duymak istemiyorum.
Çobanlar vazgeçmeyecek, hastalanmayacak.
Philadelphia'ya da gitmeyecek.
Annem için çok üzüldüm. Ve bu kısmen benim yüzümden olmuştu.
Bayan Armstrong'un yerine geçeli beş dakika olmuştu ki
Herdman'lar tüm gösteriyi ele geçirdi.
Eski gösteriler gibi olur diye korkarken
şimdi tekrar sıkıcı olması için her şeyi yapardım.
Olayla ilgili haberler Herdman'ların çıkardığı
ot yangınından daha hızlı yayıldı.
Çocuklar anne babalarına, anne babalar komşularına,
komşular da akrabalarına anlattı.
Buna nasıl izin verirsin? Nasıl...
Nasıl...
Kese kâğıdı olan var mı?
Hiç adil değil, kiliseye bile gitmeyen bir aile
gelip gösteriyi ele geçiriyor.
Haksızlık yapıldı.
Hepimiz hemfikiriz, bu bir facia.
Herdman'lar gösteride oynamak istediler diye mi?
Tarafsız bir oyuncu seçme sürecine yapılan
ağır saldırıdan bahsediyor.
Kusura bakmayın ama süreç hiçbir zaman
tarafsız olmadı Bayan Armstrong.
Ve ağır saldırıya gelince,
katılmaları için çocuklarınıza âdeta yalvardım.
Şoke olmuştuk.
Ama konuştunuz.
Şoka girip çıktık.
Üzgünüm ama çocukların her yıl
aynı noktada durmaları gereken bir
gösteriden bahsederken
çok büyük laflar ediyoruz.
Biz ciddiye alıyoruz.
Ben de öyle Bayan Slocum, bu yüzden gönüllü oldum.
Meryem için kimi seçtiğini düşünürsek belli ki ciddiye almıyorsun.
Rebecca,
Alice'in annesi olarak Meryem rolüyle
özel olarak ilgileniyor olabilir misin?
Gösteri kutsaldır.
Bir dakika.
Gösteri kutsal mıdır?
-Elbette. -Toplumla ilgili.
-Ve bağışlarla. -Ve Meryem Ana'yla.
-Ve geleneklerle. -Ne önerirsiniz?
Herdman'ları Noel gösterisinden kovup
kiliseden uzak tutmamı mı?
Evet.
Onları kovamam.
Onlar haklı. Herdman'larla sonuç felaket olabilir.
İşte görmek isteyeceğim bir gösteri.
Meryem Ana purosunu tüttürür,
çobanlar kancalarıyla birbirlerini döver.
İddiaya girerim, yalağı yakarlar.
Kilisede yiyecek olduğunu onlara neden söyledin aptal?
Kiliseye gelmelerini beklemiyordum da ondan!
Alev almamalarına şaşırdım.
Gönüllü olmadım, özür dilerim.
Gösteriyi mahvettim mi?
Tanrım, hayır! Tatlım...
Beth, kilisedeki o küçümseyici, aşırı kontrolcü işgüzarlara söylediğimi
sana da söyleyeceğim.
Helen Armstrong o yönetmemesine rağmen
güneş doğuyor diye şaşırabilir
ama bir Noel gösterisini yönetebilecek tek kadın o değil.
Başaramayacağımı düşünüyorlarsa büyük bir ders alacaklar.
Hepsini söyledin mi?
Hepsini değil.
-Birazını? -Boş ver.
İlk provanın yapıldığı geceydi.
Annemin başarabileceğini kanıtlayacağı büyük gece.
Ben de elimden geleni yapmaya hazırdım.
Ama tabii önce çocuklar dışarıya gönderildi
ve anne babalar birlikte dua ettiler.
Duadan ziyade enerjimizi atmamızı
ve ardından uslu durmamızı istiyorlardı.
Ama sonra...
Şimdi.
Durun.
Selam çocuklar. Sizi içeride bekliyorlar.
Size iyi provalar.
İlk prova, okul otobüsünde
üç saat geçirmek kadar eğlenceliydi.
O kadar gürültülü ve kalabalık olurdu.
Ama gördüğümüz şeyden sonra hiçbirimiz sesimizi çıkarmadık
ve Herdman'ların bundan sonra
ne gibi korkunç şeyler yapacağını sessizce bekledik.
İşte bu yüzden gelmemeleri gerekirdi.
Papaz Hopkins dedi ya?
İsa, "Çocuklar peşimden gelsin" demiş.
İsa, Herdman'lara tahammül etmezdi.
-Pekâlâ. -Anne?
Yardıma ihtiyacın var mı?
Kan hariç her şeyi görmezden geliyoruz.
Birazdan başlıyorum. Imogene'in yanına otur.
Anne!
Sessizliğin ona bulaşır belki.
Pekâlâ, sessiz olalım çocuklar.
Peki madem.
Pekâlâ.
Hoş geldiniz çocuklar. Hepinizi burada görmekten mutluyuz.
Kilisede yüksek sesle söylenmiş en büyük yalan.
Kolay kısımla başlayalım.
Herkesi melek, çoban
ve han misafiri olarak ayıralım.
Çobanlar kim? Nereden geliyorlar?
-Han ne demek? -Motel gibi,
insanların gecelediği bir yer.
Hangi insanların? İsa'nın mı?
Ciddi misin sen? İsa daha doğmamıştı bile.
Mary ve Yusuf hana gittiler.
-Neden? -İlk önce ne oldu?
-En baştan başla. -En başından mı?
Bu herkesi korkuttu çünkü başlangıç,
"Başlangıçta" yazan
Yaratılış Kitabı'ydı.
Ve oradan başlarsak yıllarca sürerdi.
Noel hikâyesinin en başından başlayalım.
Milyonlarca kez duyduk zaten.
Tekrar duymamız iyi olur bence.
Noel'in anlamını hatırlamamızı sağlar.
"Yusuf Celile'den,
Nasıra kentinden Yahudiye'ye,
Davut'un şehri olarak bilinen Beytüllahim'e doğru yola çıktı
çünkü Davut'un soyundan geliyordu.
Karısı Meryem'le birlikte vergiye tabi tutulacaktı.
Meryem iki canlıydı."
-"İki canlı" mı? -Hamile işte, salak.
Ralph, yeter.
Meryem için hamile demek hoş değil.
Annemin hoşuna gitmezdi.
Doğru söylüyordu.
Annesi kedilerin yavrulamasından
veya kuşların yumurtlamasından hoşlanmaz
ve Alice'in iki tavşanı olan biriyle oynamasına izin vermezdi.
Susacak mısın?
Ben dinlemek istiyorum.
İnanamamıştım.
Herdman'lar asla yerlerinde durmamaları,
öğretmenlere, velilere,
polise kulak asmamalarıyla ünlüydü.
Ama Noel hikâyesindeki bir şey sayesinde
her kelimeyi dikkatle dinliyorlardı.
Meryem ve Yusuf
handa yer olmadığı için ahırda kalmak zorunda kaldılar.
Tanrım! İsa'ya bile mi yer yokmuş?
Tanrı'nın ismini bu şekilde kullanmıyoruz Imogene.
Yalak ne demek? Bebek beşiği gibi bir şey mi?
Ahırda neden yatak varmış?
Olay da bu Leroy.
Ahırda yatak yokmuş.
Ne varsa onu kullanmışlar.
Bir bebeğiniz olsaydı ve yatağınız olmasaydı
ne yapardınız?
Gladys'i çekmeceye koymuştuk.
Aynen öyle.
Meryem, Bebek İsa'yı
hayvan yemliği olan taş bir yalağa koymuş.
Peki sardığı şey?
Bebeği beze sardığını söyledin.
Kundak demiştim.
Eskiden bebekleri hareket edemesinler diye büyük bez parçasına
sıkıca sararlarmış.
Onu bağlayıp bir kutuya mı koymuş?
Sosyal Hizmetler neredeymiş?
"Ve işte, Tanrı'nın Meleği onların yanına geldi
ve Tanrı'nın görkemi onları çevreledi."
Abrakadabra!
Abrakadabra mı?
Karanlık geceden
korkunç bir intikamla çıktı Yüce Marvo!
Daha önce hiç bu kadar konuşmamıştı.
Bir çizgi romandan.
Peki madem, evet.
Bence Tanrı'nın Meleği
çizgi roman kahramanı gibi bir şey.
"İsa, Yahudiye'nin Beytüllahim kentinde doğduğunda
Kral Hirodes hüküm sürüyordu.
Bilge Adamlar doğudan Kudüs'e geldiler."
Senden bahsediyor Leroy. Claude, Ollie, iyi dinleyin.
Nasıl bilge? Öğretmenler mi?
Hayır salak. Başkan gibi bir şeyler.
Pek sayılmaz.
Ama yaklaştın. Onlar kraldı.
Tam vaktinde.
Belki birileri sonunda o hancıya haddini bildirip
bebeği ahırdan çıkarır.
"Ve içeri girdiklerinde,
çocuğu annesi Meryem ile
birlikte gördüler
ve yere kapanıp O'na tapındılar.
Hazinelerini açıp
O'na armağanlar sundular. Altın, tütsü ve mür."
Bir dakika. Onlar da ne?
Yağlar ve parfümler.
Yağ mı? Hangi cimri kral yağ hediye eder?
İtfaiye barınağı bile daha iyi hediyeler veriyor.
Kral Hirodes imiş.
Bebek İsa'yı bulsunlar diye Bilge Adamları göndermiş.
O berbat hediyeleri gönderen o muymuş?
Aslında durum daha da betermiş.
Hirodes, Bebek İsa'yı öldürmeyi planlıyormuş.
-Aman Tanrım! -Imogene.
Hirodes'i kim oynuyor?
Gösterimizde Hirodes yok.
-Ne? -Ne?
-Hadi ama! -Olmaz!
Onu dövülürken göstermelisin.
Charlie olsun.
-Hirodes olmak istemiyorum. -Hayır!
Hancıyı da indirmek lazım.
-Gladys, melek güçlerini kullan. -Hayır tatlım, hiç sanmıyorum...
Pekâlâ, bu kadar yeter.
Tamam.
Lütfen, sakinleşmenizi istiyorum.
-Belki Hirodes'i İsa öldürür. -Abrakadabra!
-Güzel resim, değil mi? -Sanırım.
Meryem güçlü bir karaktermiş.
Güçlü mü?
Evet, başından çok şey geçmiş,
çocuğunu doğurmak için büyük zorlukların üstesinden gelmiş.
Güçlü görünmüyor.
Tatlı ve güzel görünüyor.
Evet. Bu resimde öyle sanırım.
Resmin üstünde niye bizim kasabanın ismi yazıyor?
-Emmanuel ne demek, biliyor musun? -Hayır.
"Tanrı bizimle" demek.
O yüzden İsa gönderildi.
Ve sen de...
Oynamaya gönüllü olduğun karakter
buna yardımcı oldu.
Süper bir şey.
Sanırım.
Her neyse...
Baksana, ben...
Bu akşam çok güzel sorular sordun.
Merak ettim de...
Belki de Noel gösterisini izlemeyi, içinde olmaktan
daha çok seversin.
Gerçekten özümseyebilir,
tüm detayları fark edebilirsin.
Anlatabildim mi?
Hayır. Oynayacağım.
Karakterim o hanı ateşe vermeli.
Evet. Belki oyunda
hancıyı ülkeden kovalarsın.
Imogene...
Uslu durmaları gerekiyor.
Yardım edersen
gösteriden sonra istediğin kadar tatlı veririm.
Ne dersin?
Daha önce de duydum.
Imogene, gidelim!
Gitmeliyim.
-Neyiniz var? -Herdman'lar.
Beni yine öldürmeye çalıştılar.
Gösteri dünyası dostum.
Ne yapacağım ben?
Yara bere görünmüyor. Bu bir zafer sayılır.
Prova bile yapmadık. Noel hikâyesini anlattı sadece.
Herdman'lar hiç duymamış.
Diyelim ki bir şey bilmiyordun ve biri sana anlattı.
Noel Baba kafamı daha çok karıştırırdı.
Sen ne düşünürdün?
Misafirperverlik açısından tam bir kâbus.
Zavallı bir hamile kadın geliyor
ve tek boş oda ahır.
Herdman'lar da böyle dedi.
Hiç öyle düşünmemiştim. Çok acı.
Hayvanlarla dolu sıcacık ahırı
ve mis kokulu samanları biliyoruz.
Kuzenlerim çiftlikte büyüdü.
Hiç de mis gibi bir koku değil.
Kabul etmem gerek.
Aslında bu çocukların içinde iyi içgüdüler olabilir.
Hirodes'i canlı canlı yakmak istediler.
"Aslında olabilir" dedim.
Kötü adam kim, biliyorlar. Bu da bir şey, değil mi?
Hirodes'e ne oldu? Bilmiyorum bile.
Bu saatte kim arar...
-Bayan Armstrong. -Bayan Armstrong.
Bir saattir beşinci arayışı.
Herdman'ları hâlâ kovmadığını Wendelken'dan duymuş.
Niye bu kadar uzun sürdüğünü soruyor.
Tatlım, bunun kokusu bana meşgul olduğunu hatırlatıyor.
Tanrım...
İçimde bir his var,
sonu felaketle bitecek.
Uyanık mısın ufaklık?
Nasıl gidiyor?
Annemin Herdman'ları kovmayacağı kesin mi?
Bence bunun için biraz geç.
Hepsi benim suçum. Salak gibi elimi kaldırmadım.
Benden çok daha bilge biri bir zamanlar şöyle demişti,
"Kaygılanarak hayatını
tek bir saat bile uzatamazsın."
Gösteri için kaygılanmak da dâhil.
Herdman'ları tanımıyormuş.
Aslında
onları herkesten iyi tanıyor.
Her neyse, sabah benimle bir şey yapmaya gelir misin?
Nasıl bir şey?
Ufak bir iş diyelim.
Bence gelmen iyi olur. Tüm aile ile birlikte.
Bir şey görmenizi istiyorum.
Hadi.
Uyu bakalım.
-Mutlu Noeller. -Mutlu Noeller.
Evan. Aldın mı?
Evet.
-Sağ ol Bob. -Sağ ol. Mutlu Noeller.
-Tüm bunlar ne için? -Görmek istemez misin?
Gizli Noel Babaymışsın, bilmiyordum.
Pek gizli sayılmaz.
Kilise Hayırseverlik İşleri Komitesi
bu işi yıllardır yapıyor.
Konfor alanımızdan çıkıp sorumluluk almanın iyi bir yolu.
Ayrıca duraklarımdan birinin ilginizi çekeceğini düşündüm.
Bazı sınıf arkadaşlarınız burada yaşıyor.
Öyle mi? Duraklarından biri bu ev mi?
Herdman'ları ziyaret ettiğini bilmiyordum.
Önemli olduğunu düşünmemiştim.
-Beth, gelmek ister misin? -Bence iyi bir fikir değil.
Pekâlâ.
Ama şunu unutmayalım, Noel herkes içindir.
-Jambon adam! -Ben de istiyorum!
-Jambon günü! -Jambon istiyorum! Versene!
Jambon günü!
Hey!
O jambon Noel'de yemek için,
içinizden biri ona dokunursa
ona özel işkence icat ederim!
-Annen evde mi? -Gündüz vakti olmaz.
-Bunu duyduğuma üzüldüm. -Sorun yok. Yemek yapabiliyorum.
Buna eminim.
Lütfen uğradığımı annenize söyleyin.
En büyük jambon sizde.
Mutlu Noeller.
Ver! İlk ben ısıracağım!
Bana ver! Çekilsene Imogene!
Çekil üstümden Ralph!
Çekilin!
Evde anne baba yok.
Hopkins'e bakılırsa annelerinin gittiği yeri bilmiyorlar.
Gladys iki yaşına geldiğinde
Bay Herdman trene binmiş ve bir daha geri dönmemiş.
-Onu kimse suçlayamaz. -Tamam Beth, yeter.
O kadınlara kulak astığıma inanamıyorum.
Aklında ne var?
Aklımda şu var,
Bayan Armstrong, Bayan Wendelken
ve diğer herkes ne hâli varsa görebilir.
Ne de olsa
onlar gönüllü oldu, başka kimse olmadı.
Hepsi bu.
Ne var?
Kütüphaneden nasıl kitap alınır?
Kartın olması gerekiyor.
-Sende var mı? -Evet.
Bana ver.
Pek öyle işlemiyor.
Hemen dönüyorum.
LÜTFEN SESSİZLİĞİNİZİ BOZMAYIN
Amanın.
İstediğiniz buysa üstümde para yok.
Burası kütüphane, değil mi? Kitapların olduğu yer?
Bize içinde İsa olan kitap lazım.
Bir de annesi.
-Bir de Bilge Adamlar. -Bir de aptal Hirodes.
Kilisede kullandıkları kitap.
İncil'i mi diyorsunuz?
Merhaba Bayan Graebner.
Imogene ve erkek kardeşleri kütüphane kartı istiyor.
Ben de istiyorum.
Ve kız kardeşi.
Beth!
-Sandım ki... -Sakin olun hanımefendi.
Bir şeyi araştırmamız lazım.
Imogene ve Ralph gösteride Meryem ve Yusuf'u canlandırıyor.
Haberim var. Bilet aldım.
Aldığımda bilmiyordum.
Para iadesi yapmadılar.
Şimdi de kütüphane kartı mı istiyorsunuz?
Siz?
İncil'i mi ödünç alacaksınız?
Artık hiçbir şeye şaşırmam. Herdman'lar kütüphanede.
Bunda Noel hikâyesi var.
Resimler nerede?
Resimli İNCİL İNCİL HİKÂYE KİTABI
Bazı kelimeler çok tuhaf ama resmen altın değerinde.
-Ralph, git Hirodes'in kitabını bul. -Nasıl?
Sana kataloğu gösteririm.
Hiçbir şey satın alma!
Öyle bir katalog değil.
Beth'in annesi haklıymış. Meryem güçlü kadınmış.
Herdman'lar kitap üstüne kitap okuyarak
tüm sorularını yanıtlamaya çalıştılar.
Kart kataloğuna bakmaktan
parmaklarım kâğıt kesiği olmuştu.
-Resimli. -Kitaplar hep resimli.
Kütüphaneye gitmemi gerektiren
birçok ödevim olmuştu
ama hiçbir şeyden Imogene'in Noel hikâyesinden
etkilendiği kadar etkilenmemiştim.
Beni duyuyor musunuz?
Çobanlar sadece işlerine bakıyorlardı ve bum!
Evet, anladım. Ama biz Bilge Adamlarız.
Bir kutu çer çöple geliyoruz. Niye bize bunları okutuyorsun?
Ollie, sevdiğin şu balinalı film neydi?
Kara Göründü!
Sizce Kara Göründü!'deki kaptan
sal yapmayı kafadan mı uydurdu?
-Asla. -Aynen öyle.
Araştırması gerekti.
Bunu pasta için yapmıyor muyduk?
Aynı zamanda pasta için.
Ama filmde oynayabileceğiz.
İzlediğimiz filmlerde aktris...
Tüm aktör ve aktrislerin başka biri olma şansı oluyor.
Başka biri olup farklı bir hayat yaşayabiliyorlar.
Sefil hayatlarından kurtulup
yepyeni biri olabiliyorlar.
İşte bunu yapabileceğiz.
Evet.
O zaman kral olabilirim.
Evet. Noel arifesinde.
Gladys'ten asla melek olmaz.
Tabii ki olur!
En azından deneyebilirsin.
Harika. Ben de seninle evli, zavallı bir adam oluyorum.
O kadar önemli biri ki hakkında yazılar yazılmış.
Ben de güzel, tatlı...
Sonra da tüm yemeklerini alırız.
Ayrıca artık kitap ehliyetim var.
Kıkırdıyor musun sen?
Eve gitmeliyim.
Kimse kalmanı istemedi.
Claude ehliyetini sevdi.
Duyduğum "teşekkür"e en yakın cümle buydu.
Pardon, geciktim.
Pekâlâ, gruplara ayrılalım.
Melekler, siz...
Peki, güzel. Diğer herkes de...
Geç kalmadığınız için teşekkür ederim.
Evet Claude?
-Hirodes'i asabilir miyiz? -Hayır Claude.
Bu gösteride kimse ölmeyecek.
Bu akşam işimiz çok.
-Hadi başlayalım. -Pardon.
Neden hâlâ buradalar?
Çünkü gösteride rol alıyorlar Rebecca.
Ve böyle kalacak.
Öyle mi?
Peki Bayan Armstrong'a,
Bayan Slocum'a ve diğer annelere ne söylememi istersin?
Onlara şöyle de,
en iyi Noel gösterisi bu olacak.
Bunu Herdman'larla yapacağım.
Herkes yerine geçsin.
ROMA ASKERLERİ
Tanrı'nın Meleği bir şey söylemeyecek miydi?
Hey!
Evet, onlar hâlâ Herdman'lardı
ve bazı insanlar
bunu bir an bile unutamayacaktı.
Hadi.
Bebekten uzun durun!
Imogene, Bilge Adamlar O'nu onurlandırmaya geldiler,
O'na zarar vermeye gelmediler ki.
Eve farklı bir yoldan dönmesek?
Krala bebeğin yerini söylesek?
-İhtiyar Hirodes onu öldürür. -Öldürmez!
Ama sonradan düşündüm.
Şuna karar verdim, bir kral olan Hirodes,
bir marangozun bebeği olan İsa'yı öldürmeye kalkışmışken
yerini bilseydi onu öldürürdü.
Bu yüzden Leroy ufkumuzu açtı.
-Durun! -İsa olmazdı. Hiç.
Biraz sakinleşelim mi?
Ayağa kalkın. Aynı anda konuşunca sizi duyamıyorum.
Alice'e göre Herdman'lardan gelen hiçbir şey
düşünmeye değer değildi.
Onu gülümsetmenin bir yolu var mı?
Hayır, gülümsemez.
Ama en azından diğerleri deniyor gibiydi...
Beklenmedik şekillerde.
Pekâlâ. Herkes yerine geçsin!
Yeniden yazma konusunda kiminle konuşurum?
Filmlerde yeniden yazma oluyormuş.
Pekâlâ Tanrım.
Daha da korkutucu olmaya başladı.
Lütfen anneme yardım et
ve gösteriyi kurtar.
Hepsi bu kadar.
Âmin.
Son prova da
yardımlaşma yemeğinden bir önceki gece yapıldı.
Yani kilise çocuklarla, velilerle,
Yardımlaşma Komitesi üyeleriyle doluydu.
Yani Bayan Slocum onaylamayacağı bir şey bulmak için
casusluk yapma şansına sahip oldu.
EMMANUEL GELENEKSEL NOEL GÖSTERİSİ 75. YIL
Merhaba Bayan Slocum.
Selam!
Çok üzgünüm.
Yılın bu zamanında yapılacak onca şey varken
Yardımlaşma Komitesi bu gece gelip
yemekleri hazırlamaya karar verdi.
Umarım rahatsız etmeyiz.
Etmezsiniz.
Mutfağa yaklaşmayız. Varlığımızı bile fark etmezsiniz.
Annem yanılıyordu.
Akşam bitmeden herkes varlığımızın farkına varmıştı.
Pekâlâ millet. Kostümlü prova yapacağız.
Anlamını bilen var mı?
-Kostüm. -Kılık değiştirme.
Evet, bazılarınız için öyle.
Benim kostümüm yok.
Babanın bornozunu giy işte. Ben öyle yapıyorum.
Babamın bornozu yok.
Evde neyle dolanıyor?
İç çamaşırıyla.
Pekâlâ.
Sorun değil. 75'inci yıl dönümü nedeniyle
Kadınlar Derneği daha iyi kostümler alacak.
Tatlı olabilirsin.
Merhaba Imogene.
Kostüm giymen gerekmiyor mu?
Giyeceğim.
Meryem'i oynuyorum.
Hiç aklıma gelmemişti.
Daha önce gördüğüm Meryemlere hiç benzemiyorsun.
Gidip yardımlaşma yemeğini hazırlamalıyım.
Beş yüz kişi gelecek.
Gözlerimin ışıkta parlamasını sağlıyor.
Kostümlü provada
olay kostümler değildir.
Olay, gösteriyi duraksamadan bitirmektir.
-Anlaşıldı mı? -Anlaşıldı.
-Tamam.
Ben seyirci bölümünde oturacağım.
Göreyim sizi!
Evet.
Kocaman gülümseyin.
Korkuluğa tutunun.
Güzel.
Sabır ver. Gösteri başlasın millet!
Imogene. Ne oldu? Kostümün nerede?
Bebek nerede?
Bebek yok. Oyuncak bebek kullanıyoruz.
Evet, biliyorum.
Benim yüzümden gerçek bebek bulamadın.
-Hayır. -Doğru söylüyordu.
Başlangıçta çok sayıda bebek teklif edildi.
Mantıklı bir seçenek olan Eugene Sloper'dan,
neredeyse dört yaşındaki Junior Cottle'a kadar.
Babası büzüşebilir demişti.
Bebeğe ihtiyacımız varmış. Yardımcı olabilirim.
Gerçekten mi? Harika. Kim?
Süpermarketteki arabalarda her zaman birkaç bebek bulunur.
Birini alıveririm.
Imogene, umarım şaka yapıyorsundur.
Başka birinin bebeğini öylece alamazsın, biliyorsun.
Imogene'in bildiğinden şüpheliyim.
Her şeyi öylece alırdı.
Aileler Herdman'ları duyunca
tekliflerini geri çektiler.
-Umudumuz vardı. -Alo?
Bernice Toole üç aylık bir bebeğe bakıyordu.
Hayır, Çinli olsa da olur!
-Sağ ol Bernice! -Evet!
Ama sonra bebek evlat verildi
ve Bernice bebeği ödünç almak için erken olduğunu söyledi.
-Yapacak bir şey yoktu. -Nerede?
Sanırım Beth arabadan getirdi.
Hadi gidip soralım.
Kardeşleri bebeği saklamışlardı
çünkü İsa'ya benzemediğini düşünüyorlardı,
artık ne demekse.
Sonuçsuz kalan arayışın ardından başlamak zorundaydık.
-Uzakta bir yalakta -Beytüllahim diye küçük bir kasabada...
-Yatacak beşik yok... -Nasıl görelim...
Durun.
Arka sıra, "Uzakta bir yalakta" önce söyleniyor.
Bebeği buldum.
Sonunda. Sizin yüzünüzden pislikler.
Ona dokunma! Bebek İsa o.
Imogene, bir şey demeyeceksin.
Bilge Adamlar, sessizce gideceksiniz!
Bu çok önemli. Ne demiştim?
Gösterimizde kimse bir şey söylemeyecek,
Tanrı'nın Meleği hariç.
Tabii bir de şarkı korosu hariç.
Meryem, Yusuf ve diğerleri,
Noel'i ve anlamını düşünürken bakacağımız
hoş bir resim oluşturuyorlar.
Anlamı ne ki?
Unutmaya başlıyorum.
Pekâlâ, şeyden başlayalım...
Oyun esnasında küpe takamazsın.
Meryem küpe takmıyordu, biliyorsun.
-Bunları takmalıyım. -Niyeymiş o?
Kulaklarımı deldirdim ve kapanmasını istemiyorum.
-Doksan dakikada kapanmaz. -Kalsa daha iyi olur.
-Doktor mu söyledi? -Hangi doktor?
-Kulağını kim deldi? -Gladys.
Peki.
Gösteri için daha küçük bir çift küpe buluruz.
Baştan başlayalım. Pekâlâ...
Ona ne isim verdiğimi bilmeliler.
Hayır. Meryem bebeğe isim koymuyor.
Demiştim. İsmini ben koydum!
Hayır! İsmini Yusuf da koymuyor.
Tanrı, Meryem'e ismini söylemesi için bir melek gönderir.
Ben olsam Bill koyardım.
Bir dakika, bebeğine ne isim koyacağını Meryem'e Gladys mi söylemiş?
Hayır, Gladys çobanlara gidip
"Size bir çocuk doğdu"
diyen melek.
Bana! Onlara değil! Bana.
Bebeği doğuran benim.
İsa tüm dünya için geldi demek oluyor.
Hepimiz için bir bebek dünyaya geldi, fakirler için de...
Mesela canlandırdığınız çobanlar.
Neden Meryem kendi bebeğine isim koyamamış?
Melek ne yapmış? Yanına yaklaşıp
"Adını İsa koy" mu demiş?
-Evet. -Hiç de bile.
Melek şöyle demiş,
"Onun adı Muhteşem, Danışman,
Yüce Tanrı, Ebedî Babamız, Barış Prensi olacak."
Tanrım! Hepsini yazmak zorunda kalsaydı
birinci sınıfı bile geçemezdi.
Çok üzgünüm.
Geçiyordum da bir bakayım dedim.
En iyisi şu elmalı keki kontrol edeyim.
Tanrı'nın adını boşuna ağzına alma demiştim.
Herkesi gücendirirsen nasıl Meryem olacaksın?
Bence mola verelim.
Beş dakika sonra burada buluşalım
ve baştan alalım.
Sonu felaket olur demiştim.
Meryem rolünü üstlenmekten mutluluk duyarım.
Bildiğim iyi oldu Alice.
Imogene, acaba...
Tuvalete gidip
bu aptal kostümü çıkaracağım.
Canım kızım. Bir şey mi lazım?
Çok yanlış geliyor.
Her şey dağılıyor.
Daha önce derli toplu muydu, emin değilim.
Alice, Meryem'i oynasa ya?
Herdman'ların bunu mahvetmesine
veya seni utandırmasına izin veremeyiz.
Bence Imogene sadece gergin.
Şu provayı bir atlatalım.
Başarabiliriz.
Yangın!
Yine ne oldu?
Niye?
Tuvaletten yoğun duman geliyor!
Pekâlâ. Herkes el ele tutuşsun.
Herkes yanındakinin elini tutup...
Pekâlâ Beth, önden devam et.
Herkes montunu alsın.
Alice?
Beth, tatlım...
Hadi millet. Hadi.
İyi misin canım?
İçeri girince duman kokusu aldım.
Tuvaletten mi geliyordu?
Sen babanla git.
-Ne olduğunu biliyor muyuz? -Herdman'lar işte.
Hadi melekler.
-Imogene, iyi misin? -Evet.
Kenara çekilin. Bir Herdman yangını daha.
-Korkuyorum. -Biliyorum canım.
Herdman'lar mı? Kilisede mi?
Evet. Hepsi birden.
Tanrı bize merhamet etsin.
Şu karmaşaya bak. Beladan başka bir şey değiller.
Beth, Herdman'ları bulmanı istiyorum, tamam mı?
-Tamam. Peki. -Tamam, git onları getir.
Imogene?
Imogene Herdman'ı tuvalette mi gördün?
Oradaydı.
O çocukların sigara içtiği biliniyor.
Böyle oldu demek.
Anne, Herdman'ları bulamıyorum.
Biraz önce burada değiller miydi?
Her yere baktım. Gitmişler.
Sonra Dianna, Imogene'i orada dururken görmüş.
Her yer dumanla dolmuş.
Çok belli! Sigara içiyor. Yangını o çıkardı.
Bu, bardağı taşıran son damla.
Hemen sonuca varmayalım Rebecca.
Varmasa şaşırmaz mıydık?
Bunu yapan onun Meryem'i!
Milyonlarca şey daha yaptı.
Duymak ister misin?
-Şimdi ne olacak anne? -Hiç bilmiyorum.
Gösteriyi iptal ederler mi?
Deneyebilirler.
Grace'e göre Tanrı'nın Meleği çizgi roman kahramanı gibiymiş.
Herdman'lar mı yaptı?
Sürekli iç çamaşırlarından bahsedip duruyorlarmış.
Provalarda iç çamaşırından bahsedilmiyor.
O başka bir çocuktu.
Alice, İsa'nın öldürülmesi hakkında konuştuklarını söylüyor.
İncil'de öyle yazıyor.
Burada olmamalılar.
-Olmamalılar. -Aynen.
Ateş olmayan yerde duman olmaz.
-Kelimenin tam anlamıyla. -Pekâlâ millet. Lütfen.
Bütün işi yapan sensin, onlar değil.
Sorun çıkmaz dersen sana inanırım.
Üzgünüm, bunu söyleyemem.
Papaz Hopkins, kaynağı bulduk.
Buyurun?
Elmalı kekim!
Ama dumanın tuvaletten geldiğini gördüm.
Bu yüzden sizi aradım.
Tuvalette yangın yoktu
ama herkes dışarıdayken kek yanmış.
Teşekkürler beyler. Herkes evine gitsin.
Burada bir şey yok. Tamam mı?
Kostümlü prova bitti.
Doğru söyledim mi? "Prova bitti."
Evet, doğru söyledin.
Kimse özür bile dilemiyor.
Hadi eve gidelim.
GELENEKSEL EMMANUEL 75. NOEL GÖSTERİSİ
Selam tatlım.
Selam.
Bence harika bir iş çıkarıyorsun anne.
Sağ ol tatlım.
Gerçi başka kimse seninle aynı fikirde değildir.
Muhtemelen değiller.
Yapabilirim sanmıştım.
En iyisi olabilir sandım,
Herdman'larla bile olsa.
Yerlerine başkasını bulmak için çok mu geç?
Bence bu doğru olmaz tatlım.
O kadınların Herdman'lar hakkında
konuşma biçimleri de doğru değil.
Unutma.
Asıl mesele şu...
İsa bizim için olduğu kadar
Herdman'lar için de doğdu.
Onları geri çevirirsem
asıl meseleyi kaçırırız.
Ya gösteriyi mahvederlerse?
Muhtemelen mahvedecekler.
Ama benim düşüncem önemsiz.
Harika bir iş çıkarıyorsun anne.
Yarın akşam ne olacak, önce bir görelim.
Ne oldu tatlım?
Anne?
Dua ettim ve bence haklısın.
Herdman'larla devam etmelisin.
Sağ ol canım.
Ama Herdman'ların ev telefonunu açan yok.
Hatları mı kesik?
Sanmıyorum.
Haklarında söylenenleri duymamışlardır umarım.
Bir dakika. Imogene bıraktı mı?
-Bilmiyorum. -Nasıl bırakır?
-Bunu sana yapamaz! -Her şey yoluna girecek Beth.
Alice, Meryem'i oynamayı biliyor. Sorun olmaz.
Gerçi her zaman nasıl olduysa öyle olacak.
Her zaman olduğu gibi olamaz!
Beth, nereye gidiyorsun?
Beth?
Bana şunu açıklasanıza.
Daha önce gösterinin gerçekleşmesinin tek yolu
Herdman'ların olmamasıydı.
Şimdi gerçekleşmesinin tek yolu onların olması.
Annem komitelere liderlik etmemiş, işletme yönetmemiş
veya gösterişli elbiseler giymemiş olabilir
ama başka kimse yapmazken doğru olanı yaptı.
O yüzden sıra bendeydi.
Imogene Herdman ile yüzleşecektim.
Merhaba Gladys.
Imogene ile konuşmam gerek.
Peki madem.
Ne istiyorsun?
Bisiklet sürerken
ne diyeceğimi bildiğimi sanıyordum.
Düşünceler aklımda uçuşuyordu.
Ama kapıyı açtığında tek diyebildiğim şey şuydu...
Selam.
Dur!
-Dün gece neden çekip gittin? -Üşümüştüm.
Ne olduğunu anlamaya çalışıyorlardı.
Bir avuç salak orada dikilmiş boş boş duruyordu.
Bizim yaptığımızı anlayınca bakmaya başladılar.
Hayır, keki yakmışlar.
Fark etmez. Ben yaptım sandılar.
Puro içtiğini sanıyorlar. Sadece sandılar ki...
Tabii sanırlar.
Puro içiyor muydun?
Evet.
İçmemelisin.
-Tamamdır. Güle güle. -Dur!
-Gösteriye çıkacak mısın? -Hayır.
-Ne? -Yapmayacağım.
Başka biri olmak istiyordun hani?
Filmlerdeki gibi.
Bazı şeyler değişti. Güle güle.
-Sakıncası var mı? -Evet. Var. Hem de çok!
Annem arkanızda durdu. Sizin için savaştı.
Kasabadaki herkes bu yüzden ondan nefret ediyor.
Ama yine de yaptı. Çünkü sizi önemsiyor.
Sana ne?
Gösteride olmamı istememiştin zaten.
Değil mi?
-Bazı şeyler değişti. -Gerçekten mi?
Annem senin Meryem olmanı istiyor.
Tamam mı?
Evet, ona bunu yapmamasını söyledim.
Sana bir şans verdi.
Dört bir yandan insanlar geliyor
ve rol değişimi için artık çok geç.
Umarım eski, sıkıcı gösteriler gibi olur.
Yapamam!
Asla resimdeki kız olmayacağım.
Ama sahneye resim koyamayız.
Gerçek biri gerekiyor.
-Alice yapar. -Tabii ya. "Alice yapar."
Herkes Meryem'e bayılıyor
çünkü tatlı ve güzel.
Ve ben asla...
Çok güçlü olduğun için tatlı olamayacağını sanıyorsun.
Dünyadaki en güçlü çocuksun, değil mi?
Ama gösteriye çıkmazsan ne tatlı ne de güçlü olursun.
Ayrıca Meryem,
gerçek Meryem,
kendisi hakkında ne düşünüldüğünü umursamadı
ve korkutucu olsa bile zor olanı yaptı.
Aslında sen de biraz öylesin.
Lütfen gösteriye çık.
Annem için.
Herkesi kızdırmak için bile olsa.
Üzgünüm. Ben Herdman'ım. Meryem değilim.
En azından mumlarımız harika görünecek.
Evet...
Buradayız.
Başardın. Kendinle gurur duymalısın.
Değil mi Beth?
Bir kez olsun aralıksız prova yapmadık.
Bu gece ne olacak, hiç bilmiyorum.
Herdman'lar gelirse
Yusuf ve Bilge Adamların kavga ettiği,
Meryem'in purosunu yakıp
bebeği alarak kaçtığı tarihteki ilk gösteri olabilir.
-Mahzuru var mı? -Yok.
-Şeytanın bacağını kır. -Teşekkürler.
Gerçek anlamda söylemedi.
Tiyatroda öyle derler.
Bayan Armstrong not defterine öyle yazmıştı.
Hey, şuna bak.
Çok sıkı.
Harika görünüyorsun. Kulise geçebilirsin.
Geleceklerini sanmıyorum.
Alice'e ihtiyacım var.
Anladım.
Alice?
Bu akşam Meryem'i oynayabilirsin.
75. YIL DÖNÜMÜ
-Hadi bakalım. -Evet.
Shirley'nin kanadı bana çarptı.
Sorun yok tatlım. O dönerken eğil.
Tamam.
Meryem ve Yusuf giyindiler ve hazırlar.
Bu harika Alice.
Geldiğiniz için hepinize teşekkürler.
75 yıldır
bu gösteri bize Noel'in kiminle ilgili olduğunu
hatırlatmak için bir fırsat oldu.
Bu yıl
planladığımızdan biraz farklı oldu.
Kabul ediyorum, bu gösteri için bir ilk.
Açıkçası...
Buraya gelene dek o kadar çok şey oldu ki...
...bu gece ne olacağını hiç bilmiyorum.
Belki de bu kötü bir şey değildir.
Çünkü Meryem ve Yusuf da çok emin değillerdi.
Geldiğiniz için teşekkürler.
Mutlu Noeller.
-İyi misin? -Hiçbir fikrim yok.
Peki.
Uzakta bir yalakta
Yatacak beşik yok
Küçük İsa
Tatlı kafasını yasladı
Parlak gökyüzündeki yıldızlar...
Ne yapıyor?
Yattığı yere baktı
Ne oldu?
Küçük İsa
Samanların üstünde uyurken
Sığırlar inledi
Bebek uyandı
Ama küçük İsa...
Ne giymiş öyle?
Evden bir şey getirmiş.
Eğer bunu yapacaksa
gerçek Meryem'e benzeyecekmiş.
Mültecilere benziyorlar.
Evet.
Benziyorlar.
"Sezar Augustus döneminde
tüm dünyanın
vergilendirilmesine dair bir ferman çıktı
ve Yusuf, karısı Meryem'le birlikte Beytüllahim'e gitti."
Ey küçük Beytüllahim şehri
Nasıl da yatıyorsun usul usul
Derin ve rüyasız uykunda
Sessiz yıldızlar geçip giderken
Yine de karanlık sokaklarında parlıyor
Sonsuz ışık...
Niye bebeği pışpışlıyorsun?
Gladys'in de gazını böyle çıkarırdım.
Gece seninle buluştular...
İnanılmaz!
Sanki gazı var da Bebek İsa'yı pışpışlıyor.
Programda böyle bir şey yoktu.
Benim hoşuma gitti.
Bebek İsa gaz çıkarmıyor muydu sanki?
O...
"Ve o bölgede,
geceleri sürü otlatan çobanlar vardı.
Geceleyin sürülerine göz kulak oluyorlardı."
Çobanlar geceleri sürülerini güderken
Hepsi yerde oturuyordu
Tanrı'nın meleği gökten yere indi
Görkemi onları çevreledi
"Ve Tanrı'nın Meleği onlara göründü."
Ve Tanrı'nın Meleği onlara göründü.
Hey!
Sizin için bir çocuk doğdu!
Ne bekliyorsunuz? Gidip bebeği görün!
Çabuk!
Biz Doğu'nun üç kralıyız
Elimizde hediyelerle gidiyoruz uzaklara
Tarlalara ve çeşmelere
Bataklıklara ve dağlara...
Böyle olacağını biliyordum.
Ellerine ne tütsü, ne mür, ne de altın var.
Başka bir şey getirmişlerdi.
Nereden geldiğini bir bakışta anladım.
Muhtemelen jambon bile sevmiyorlardır.
Seviyorlar. Jambona bayılıyorlar.
Jambonum sahnede.
"Ve İsa doğduğunda
Bilge Adamlar doğudan O'na tapınmak için geldiler.
Armağan olarak altın, tütsü ve mür getirdiler."
Gitmeleri gerekiyordu. Her şeyi mahvettiler.
Bilge Adamların
oturup dinlenmesi çok mantıklı.
Uzun bir yoldan geldiler.
Jambonu verip hemen gitseler miydi?
Jambon getirmediler!
Bu çocuk kim ki
Meryem'in kucağında uyuyor?
Ki melekler...
Her şeyi mahvetme konusuna gelince,
bence
Herdman'lar gösteriyi geliştirmişti, hem de çok.
Sadece doğal olanı yaparak.
Mesela bebeği pışpışlamak.
Ya da bir jambonun, birçok parfüm ya da yağdan
daha iyi bir hediye olacağını düşünmek.
Genelde "Silent Night" şarkısına geldiğimizde
sıkıntıdan patlar
ve bitmesini iple çekerdim.
Ama bu sefer öyle hissetmedim.
Sırf başka ne yapacaklarını görmek için
Herdman'ların sorumluluğunda
gösteri devam etsin bile istiyordum.
Daha önce İsa'nın Doğuşu'nu hiç görmediğimi fark ettim.
Ama Imogene her zamankinden net görmemi sağlıyordu.
Sessiz gece
Kutsal gece
Her şey sakin
Her şey parlak
Orada Bakire Anne ve Çocuk
Sonra oldu.
Herkes bunca zamandır
Herdman'ların beklenmedik bir şey yapmasını bekliyordu.
Ve gerçekten de...
Bak.
Ağlıyor.
Meryem ağlıyor.
İşte o an...
Imogene Herdman gerçek Noel hikâyesini
ilk kez yaşadı.
Biz de öyle.
Tanrı doğunca
Evet.
Gelmiş geçmiş en iyi Noel gösterisiydi.
Selam ver.
Eğil. Seni alkışlıyorlar.
Teşekkürler.
En iyi gösteri olduğu konusunda herkes hemfikirdi
ama nedenini kimse tam olarak bilmiyordu.
Bildiğim bir şey varsa
annem
ve Noel'e bakış açısı sayesinde
Herdman'lar en sonunda en çok ihtiyaç duydukları şeye kavuştular.
Kabul görmek.
Ama hep ihtiyacımız olan bir şeyi de bize verdiler.
Yıllarca Noel'in muhteşemliğini
ve İsa'nın doğumunun gizemini düşündüm ama hiç anlamamıştım.
Ama artık o kadar da gizemli gelmiyordu.
Imogene bana gösterinin ne hakkında olduğunu sorduğunda
İsa hakkında olduğunu söylemiştim.
Ama bu sadece bir kısmıydı.
Yeni doğmuş bir bebek
ve onun büyük sıkıntılar çeken
yoksul anne ve babasıyla ilgiliydi.
Paraları yok, gidecek yerleri yok, doktor yok,
tanıdık biri yok, saygı görmüyorlar.
Ama Tanrı dünyayı değiştirsinler diye onları seçmişti.
Imogene'e gelince,
Noel birdenbire tüm anlamını bulmuş gibiydi.
Döndüğün için sağ ol.
Sen dönmemi sağladın.
Sanmıyorum.
Jambonun. Süper dekor.
Dekor değildi. Oğlanlardan bir hediyeydi.
Ayrıca
bir şey daha var.
Bunu geri verme zamanı geldi.
Teşekkürler.
Artık gösteri bittiğine göre
bir daha buraya gelmeyi düşünmüyorsundur.
Ama belki haftaya gelirsin.
Atıştırmalık varsa gelirim.
Tam olarak doğru.
Değil mi?
Ne o?
Resim.
"Tam olarak doğru" derken neyi kastetti?
Bilmiyorum.
Sanırım resimdeki Meryem, Imogene'in hoşuna gitti.
Tertemiz bir görünüm.
Sanki Noel arifesinde
İsa'yı doğurmaktan başka hiçbir şey yapmamış gibi.
Imogene bir keresinde bana,
"Ben o değilim" demişti.
Ama bana göre
Meryem hep Imogene Herdman'a benzeyecek.
Bu yüzden
yıllar geçmesine rağmen hâlâ bu battaniyeyi kullanıyoruz.
Geleneksel Emmanuel Noel Gösterisi Seçmeleri
Pekâlâ millet.
Artık gösterinin
bizim için neden bu kadar önemli olduğunu biliyorsunuz.
Rol almak isteyen var mı?
Vay canına, ne kadar çok kişi el kaldırdı!
Şükürler olsun.
Çok fazla rol var ve hiç küçük rol yok.
Pekâlâ veliler, isterseniz
kiliseye geçin.
Biz geri kalanını hallederiz.
Rol dağıtımı yapar
ve ilk provamızı gerçekleştiririz.
Hadi, dağılın bakalım.
Bunu takabilir miyim?
Gladys'in kanatlarıydı.
Başkasının takmasına izin vermez.
Ama aşağı inersen sana yepyeni bir kanat buluruz.
"Hey. Size bir çocuk doğdu."
Son
Ollie Herdman kedi araştırmaları konusunda uzmanlaşmış
bir veteriner oldu.
Claude Herdman artık devlet okulunda bir öğretmen.
Öğrencileri ona küfür etmeye cesaret edemiyor.
Leroy Herdman birkaç kez hapis yattı
ama şimdi durumu daha iyi.
Gladys Herdman hostes oldu.
Yolcuları onu hep dinliyor.
Ralph Herdman, Ortabatı'nın en büyük kilisesinin papazı.
Son vaazının başlığı, "Ya Hirodes?" idi.
Imogene Herdman, Ralph'ın kilisesinde
Noel gösterisini yönetmeden önce birkaç filmde rol aldı.
Şu anda beş çocuğu var...
ve nerede olduğunu merak etmeye gerek yok.
Altyazı çeviren: Sabiha Filis fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!