Odanın köşesinde bir ışık vardı,
küçük sarı bir ışık üçgeni.
Gözleri o ışığı yakalayıp tuttu.
Büyülüydüler, altın renkli ve kederli.
10 yıl önce, o gözlerin gönüllü mahkumuydum.
Kalbimdeki bir kilit,
beni o kadına zincirlemişti.
Sonunda özgür kaldığımda,
kilometreler boyunca yanlış yöne gittiğimi fark ettim.
Ve onu tekrar bulmak için ne kadar yol gitmem gerektiğini.
İşte burası, evet.
Sesi tam arkaya doğru yönlendir.
Güzel, artık yukarı çıkabilirsin.
Şimdi çok derine inmeni istiyorum.
Güzel, tam buradan seni yukarıya çekiyor.
Güzel, bedenini hisset.
Şimdi bu enerjiyi birbirinize gönderin.
Enerji odada karışsın ve birbirinize gönderin.
Çok güzel.
Şimdi biraz ses çıkaralım.
Ses çıkarman gerek.
Biraz daha arkadan.
Sorgulama. Güzel.
Güzel, şimdi buradan.
Şimdi çok azıcık buradan yap.
Hadi.
Derinden, daha derinden.
Tamam, kafa konusunda çalışmaya devam et.
Güzel, güzel!
Birbirinize gönderin, hadi! Bugün çok güzel olacak!
Güzel güzel. Tekrar buradan. Evet mükemmel.
"Odanın köşesinde bir ışık vardı, küçük sarı bir ışık üçgeni."
"Gözleri o ışığı yakalayıp tuttu."
"Büyülüydüler, altın renkli ve kederli."
"10 yıl önce, o gözlerin gönüllü mahkumuydum."
"Kalbimdeki bir kilit beni o kadına zincirlemişti."
"Sonunda özgür kaldığımda,
kilometreler boyunca yanlış yöne gittiğimi fark ettim."
"Ve onu tekrar bulmak için ne kadar yol gitmem gerektiğini."
Bunun anlamı nedir?
Bilmiyorum.
Yani, senin için anlamı nedir?
Aşk? Kayıp aşk?
Bana mı soruyorsun?
Çünkü bana soruyorsan,
bilmiyorsun demektir ve bilmiyorsan neden buradasın?
Bilmen gerek.
Victor’ı öğrenmen gerek.
İsteklerini ve ihtiyaçlarını anlaman gerek,
nerede olduğunu ve nereye gittiğini anlamalısın.
James, üç haftadır bu monoloğa çalışıyoruz, belki daha çok.
Ve açıkçası pek ilerleyemedik.
Peki ne yapmam gerek?
Benim buna cevabım çok ama kendine sormalısın.
Altın gözlü o kızı bulmalısın.
Artık o her kimse, senin için,
Victor için.
Belki de buna uygun değilim.
Belki de.
Ama sınıfıma bir amaçla geldiğini biliyorum.
Sana öğretme isteğim var
ama bir noktada senin de denemen gerek.
Özür dilerim.
Özür dileme.
Sadece işini yap.
Tamam...
saat dörde 10 var.
Bugünlük bitirelim artık.
Sonraki seansı 10 dakika fazla yaparız.
Kahve içmek ister misin?
-Elbette. -Tamam hadi gel.
Nasılsın tatlım? Çılgınca bir gün.
Ayakkabıları iade ettim ve bir elbise aldım.
Elbiseye bayılacaksın.
Sana çok yakışacak.
-Şarap içer miyiz? -Neden olmasın?
Affedersin, iki kadeh şarap.
Merhaba.
-Bunlar da ne? -Gerçekten çok ağır.
Size yemek yapacağım.
Tut.
Silvia nerede?
-Serafina. -Serafina.
Merhaba!
-Merhaba! -Merhaba.
-Nasılsın?
-İyiyim, sen? -Günün nasıldı?
-İyiydi, çok iyiydi. -Harika.
Yardım ister misin? Yemek için?
-Yemek yapıyor musun? -Elbette yapıyorum.
Al bak.
Teşekkürler! Çok güzeller.
-Şarap ister misiniz hanımlar? -Evet.
Ben de.
-Merhaba. -Merhaba.
Brit?
Merhaba.
Ne yapıyorsun? Baban niye geldi?
Bak, konuşmak istemiyorum.
Tam taşınırken bunu söyleyemezsin,
şimdi değilse ne zaman konuşacağız?
James yapma tamam mı? Hiç başlamayalım.
Yoksa işi bıraktığım için mi?
James, sebebini kendin bul tamam mı?
Çünkü, bunu artık yapamıyorum.
Tamam birazdan geliyorum.
Seni bir daha göremeyecek miyim yani?
Kalbim hep sana aitti.
Bunu biliyorsun.
Dudaklar.
Nefes.
Gözler.
Kapalı.
Açık.
Ölüm, durgun bir su.
Kapıda.
Seni, görüyorum ölüm!
Seni, görüyorum!
Bir kadeh daha alır mısın?
Evet, tabii.
Nedir o?
Dersim için çalıştığım bir oyun.
Ne dersi?
Oyunculuk dersi.
Oyunculuğa mı başladın? Hukuk sana göre değildi galiba.
Evet.
Aslında ne yaptığımı ben de bilmiyorum.
Bak, 20 dakika sonra çıkacağım. Bir şeyler içelim.
Tamam.
Çok teşekkürler bayım. Çok sağ olun.
-Rica ederim. -Canım benim.
İzninizle.
-Merhaba Henry. -Merhaba.
Evet, ne düşünüyorsun?
-Gerçekten iyiydi. -Yalan söyleme.
-Bizce harikaydı. -Dürüst olun.
Bunu kaldırabilirim.
Kaldıramazsın Henry. Hiç kaldıramadın.
Bu ne cüret!
Biraz, bencilce bir oyundu.
Bencilce mi?
Teşekkürler.
Bunu senden duymak çok önemli, ne de olsa uzmanlık alanın değil mi?
-Sana söylemiştim. Kaldıramadı. -Tamam.
-Neden geldiniz ki? -Haksızlık ediyorsun.
Sen istedin Henry.
Gelmemi sen istedin.
Ne dememi bekliyorsun ki?
Üç saatlik tek kişilik bir oyundu, ara bile yoktu.
İki saatten biraz uzun.
İnsanın o ufacık koltuklardan kalkıp biraz rahatlaması gerekiyor.
Üzgünüm ama herkes ilk oyununu Broadway’de yapamıyor.
Biliyordum.
Neyi biliyordun?
Tiyatrodan şikayet edeceğini,
ihtişamlı olmamasından.
Bak, bu konuya girmeyelim tamam mı, çok güzel bir akşam.
Keyfini çıkaralım, tamam mı?
Baksana Veronica ne kadar şık.
-Onunla biraz dolaşmak istiyorum. -Önemli değil.
İyi.
Seninle gurur duyuyor.
İnan.
Size iyi eğlenceler.
TİYATRO TANTARANTANA
Ciddiyim bu 25 yaş krizi
sanırım en dramatik olanı.
Avukat olmak istemiyorum.
Neden herkes bunu sorun ediyor ki?
Bu benim hayatım.
Ben yaşıyorum.
Mutlu olduğum şeyi yapmazsam ne anlamı var?
Pek mutlu gibi görünmüyorsun.
Neyse tamam şu oyunculuk işini anlat.
Seni ona çeken neydi?
Çünkü istediğin buysa, gerçekten kendini adaman gerek.
Adamak kelimesi kaldı mı?
Kapa çeneni.
Biliyorum.
Önümde bir engel var ve onu aşamıyorum.
Bu karaktere bağlanamazsam diğerlerine nasıl bağlanabilirim ki?
Anlamıyorum.
Belki de İspanya’ya gitmeliyim.
Ne?
Kafam çok karıştı.
Victor’ı öğreneceğim.
Sen sarhoş olmuşsun.
Sana bahsettiğim oyun var ya, İspanya’da geçiyor.
Oraya hiç gitmedim.
Bir insan İspanya’ya hiç gitmediyse,
o deneyimleri nasıl anlayabilir ki?
Brit gitmişti.
Bu ev onsuz berbat bir yer.
O zaman İspanya’ya git.
Belki orada kendimi adarım.
Çok garipsin.
Ben yatıyorum.
Tamam, insan ol da bana bir taksi çağır.
Fıstık gibisin biliyor musun?
Denerim.
Fıstıklara.
-Fıstıklara. -Senin gibilere.
İyi misin?
Sadece, neden orada yanlış yaptım bilmiyorum.
Hayatın bir noktasında,
oğlunun sorunları babanın hatası olmaktan çıkar.
Cervantes mi?
Hayır,
Veronica.
Merak ediyordum;
ne yapıyorum,
neden buradayım?
Tüm bunları neden öğreniyorum?
Her dakika, her gün, her saat,
her ay, her hafta bu duyguları neden veriyorum?
Tüm bunları neden yapıyorum?
Ne için?
30 saniyelik içecek reklamı için mi?
Ve hayatımdaki her şeyi gözden geçirmem gerektiğini
fark ettim.
Her şeyi.
Biliyordum ki bunu yapma sebebim,
bunları öğrenme sebebim,
bu şeyleri yapma sebebim,
mecbur olmamdı.
Mecburdum
buna mecburdum.
İçimde bir şey vardı.
İçimde bir şey vardı…
Ben.
Kendim.
Kendimi keşfetmeliydim.
Kendi gerçeğimi bilmeliydim.
Ve oyunculuk, gerçeğim oldu.
Size ne yapacağınızı söyleyemem
ya da nasıl yapacağınızı.
Tek söyleyebileceğim şey,
bunu kendiniz bulmanız gerekiyor.
Mutlaka, mutlaka, kesinlikle, mutlaka,
kendi gerçeğinizi bulmalısınız.
Sadece bir tane var ve sizin.
Evet. Bu doğru.
Tamam, sonraki kurbanım kim?
Harika.
UYARI
İKİNCİ PERDE, SAHNE BİR
ELİZA İÇİN
CARL LUCCHESİ TİNTO DE VERANO TOPLU OYUNLARI
Deniz,
deniz çok sakindi.
Çok sakindi deniz.
Suyun altında uyuyabilseydi bunu yapardı.
Çünkü o zaman denizden ayrılması gerekmezdi.
"Evim," dedi.
Tenindeki kum,
güneş lekeli kirpikleri,
kahverengi kolları bana sarılmıştı,
beni düğümlemişti.
Okulda hangi dilleri öğrendin?
Almanca.
Anlıyorum, romantik dil yok yani.
Neden?
Lâ mar.
Benimle söyle.
Dilinde hisset. Lâ mar.
La mar, la mar.
Lâ mar.
La, la mar?
Aradaki farkı duyuyor musun?
Lamare, Lâmar.
Değil mi?
Bu replikleri duygusuz bir Amerikalı gibi söyleyemezsin.
O sözleri, biliyor gibi yapmalısın.
Senin sözlerinmiş gibi.
Lâ mar.
La mar.
-La... -Hayır.
Lâ mar. Lâ mar, çalışalım hadi.
Lâ mar, Lâ mar,
Lâ mar. Çalışalım.
Biletimi aldım.
Ne?
Salı günü İspanya’ya gidiyorum.
Beni şaşırtıyorsun.
-Öyle mi? -Bence sen...
kendini açıyorsun.
Ve geri geldiğinde biz,
belki Victor’ı fethederiz.
-Devam etmemi ister misin? -Evet.
Hayır hayır hayır.
En baştan al.
Ve bu kez, R’ye bas.
BARSELONA FRANSA İSTASYONU
Işığın, ötesinde bir ışık.
Sıcaklık, dondurucu ısı.
Tomatesler, dilimlenmiş.
Domatesler.
Hiç denemedim.
Ben hiç, denemedim.
Ne?
Tomatesler.
Evet?
Yok bir şey.
Her şeyi unutun tamam mı?
Söyleyin işte,
tüm oyunu okuyunca anlamlı olacak.
Hepsini mi?
Fazlaymış.
Tamam harika, sağ olun çocuklar, şimdilik yeteri kadar gördüm.
Çok teşekkürler.
Teşekkürler.
Sırada kim var?
Ana. Ana?
Evet benim.
Roberto.
Roberto?
O benim.
Pekâlâ, baştan alabilir miyiz lütfen?
-Hazır olunca başla. -Tamam.
Sence, dünya geceleri küçülüyor mu?
Sence odamdaki ışıklar gerçek mi?
Uyanmadan ağrım oluyor.
Sabahları seni kaybetmekten korkuyorum.
Rüyalarım...
keşke devam edebilse,
ışığın ötesinde bir ışık.
Sıcaklık, dondurucu ısı.
OTEL ADAGIO
TİYATRO KİTAPLARI BUGÜN YARI FİYATINA
İyi günler Bay Lucchesi.
Merhaba Francesc.
Nasılsınız?
Sadece kız arkadaşım için bir şey alacağım.
Şu monologlar kitabını beğendi mi?
Evet, günlerce salonda Elizabeth Taylor’ı taklit edip durdu.
Çok güzel.
"Kızgın Damdaki Kedi" değil mi?
Günümüzde tüm oyuncular aynısını yaşıyor.
Aynen öyle.
Size şeyin kopyası geldi mi?
Splinters oyununun.
Üzgünüm henüz gelmedi.
Neyse, belki gelecek sefere.
Elbette. İyi günler dilerim.
CANUDA KİTABEVİ
Bir şey sorabilir miyim?
Evet.
Daha ne kadar takip edeceksin?
Ben sadece…
Seni tanıyor muyum?
Hayır, tanımıyorsunuz efendim.
Peki, bir şeyler içelim mi?
Öyle ağzın açık durma evlat.
Bu taraftan.
Teşekkürler.
-Adın ne bakalım? -James.
Merhaba James.
Benim adım da Carl
ama burada herkes bana, Carlo der.
Sizinle tanışmak bir onur efendim.
İyi misin evlat, solgun görünüyorsun.
Ben sadece, kadere inanır mısınız?
Kader fikrine inanırım,
kader beklentisine de.
Ama kaderin kendisine inandığımı sanmıyorum.
Çünkü beni buraya oyunlarınız getirdi.
Anladım, sen bir sapıksın.
Hayır. Yemin ederim hayır, şansıma inanamıyorum.
Yani, sen bir yazarsın.
Hayır avukatım.
Yani avukattım.
Şu anda oyuncuyum.
Doğru mu anladım? Önceden avukattın
ama oyuncu olmak için bıraktın mı?
Evet.
Sanırım herkese bir B planı lazım.
Doğru.
Çocukluğumdan beri oyuncu olmak istiyorum.
Sadece...
denemeye ve başkalarına söylemeye korkuyordum.
O yüzden avukat oldum ve herkes mutlu oldu
-ben hariç. -Delilik yapmak cesaret ister.
Bundan eminim.
Şimdi oyunculuğa cesaretim var ama fark ettim ki,
berbat bir oyuncuyum.
Çıkmazdayım ve
hiçbir karakterle bağ kuramıyorum, sanki...
kelimeleri görüyorum ama
gerçeğe nasıl dönüştüreceğimi bilmiyorum.
Ve onları gerçeğe dönüştürmek için İspanya’ya geldin.
-Victor’ı dönüştürmek için. -Evet anladım. Victor’ı.
Evet Victor’ı aramaya geldim.
Onun yerine beni buldun.
Aslında bu daha iyi çünkü
belki anlamını size sorabilirim.
Odanın köşesinde bir ışık vardı,
küçük sarı bir ışık üçgeni.
Hayır.
Bana Tinto’dan alıntı yapma lütfen.
Neden?
O oyunun kaç tane vasat üniversite performansını
izlemem gerekti biliyor musun?
Kaç tane gıcık, mahvolmuş zavallı profesörün
bir oyunu yazma sırlarımı öğrenmek için
beni arayıp sorduğunu biliyor musun?
Sence sırrı biliyor muyum?
O kadın kim?
Ne demek istiyorsun?
Altın gözlü kadın. Tüm oyunlarınızda var.
Yani sadece eskileri biliyorum, yenileri okumadım.
Yenileri yok.
En iyi eserini,
30 yıl önce yazmanın nasıl olduğunu bilir misin?
İnsanı felç eden bir şey,
anlamı olmadığı için tekrar yazmayı denememen gerektiğini bilmek.
Denedin, hiçbirini tekrar yaratamazsın.
Sence ben sihir gibi bir dokunuşla,
onları tekrar yaratabilir miyim?
Şimdiye dek denemedim mi sanıyorsun?
O yüzden karşıma oturup,
bana altın kadının tarifi imkansız gizemini sorma.
Aslında öyle biri yok.
Hiç olmadı.
Onu uydurdum.
Tıpkı her şeyi uydurduğum gibi.
Nerede kalıyorsun?
Bir otel buldum, Adagio sanırım.
Bak,
eski bir otelde kalmanı istemeyiz, bir sürü odamız var.
Evim çok uzakta değil.
Benimle gelip bir şeyler iç.
Bence Veronica seni sever.
İyi akşamlar.
Evet, şey sadece…
Tomates.
Merhaba.
Ne var?
Size bir şey sorabilir miyim?
Bak...
replikleri anlamadıysan duymak istemiyorum.
Her şey, senaryoda yazıyor.
Mantıklı gelmiyorsa senaryoyu oku.
Hayır.
Düşündüm de kostüm konusunda yardım gerekiyorsa,
yardım etmek isterim.
Şey görünmek istemedim yani,
kostüm için teklifim geçerli, rolü almasam bile.
Tamam.
Ana!
-Ana’ydı değil mi? -Evet.
Aklında ne var?
Benim önce senaryoyu okumam gerek.
-Hepsini mi? -Hepsini.
Benimle bir şeyler içer misin?
İhtiyacın var gibi.
Evet.
-Tamam, gidelim. Hadi. -Çok isterim.
Çok uzakta değil ha?
Biraz yalan söyledim.
Yolculuk güzel ama değil mi?
Hiç fena değil.
Veronica! Ben geldim!
Veronica!
-Merhaba. -Merhaba.
Döndün demek.
Yolda gezgin bir şair buldum.
Görüyorum.
Bu, Kaliforniya’dan James.
Memnun oldum Kaliforniya’dan James.
Ben de Madrid’den Veronica.
Tanıştığımıza memnun oldum.
-İki dili var. -Anladığım kadarıyla yok.
Güzel ev.
Benim pek bir katkım olmadı.
Ne içersin bakalım?
Bana her şey uyar.
Bu akşam provam var,
-gitsem iyi olur. -Tamam.
-Çok memnun oldum. -Hoşça kal.
Sonra görüşürüz.
-Tabii ki. -Güzel.
Hoşça kalın!
-Votka sever misin? -Evet, neden olmasın?
Bakalım hiç limonumuz kalmış mı?
Harika.
Kızınız çok güzel.
Ne?
O kızım değil.
Biliyorum o çok çekici biri.
Olay şu ki,
beni o tavladı.
Özür dilerim ben…
Hayır, önemli değil.
Sağlığına.
Benim sağlığıma.
Kadere.
Carlo?
Neredesin canım?
Merhaba.
Carlo.
Hadi yatağına git, hadi.
Yatağa mı?
-Evet. -Yatağa mı? Daha erken tatlım.
Gel seni yatağa götüreyim.
Hayır hayır, dur ben seni götüreyim.
Hadi kalk.
-Yapamıyorum. -Dur tatlım.
Tamam mı?
Aman Tanrım.
Hay aksi.
İyi geceler evlat.
Veronica, beni yukarı çıkarır mısın?
Tamam tamam. Önüne bak.
Teşekkürler.
Aman Tanrım!
Vay canına.
Demek oyuncusun.
Ya sen?
Sen de mi oyuncusun?
Ben oyuncuymuş gibi yapıyorum ama
kim bilir?
-Carlo’yu nereden tanıyorsun? -Tanımıyorum.
Ne?
Bu öğleden sonra tanıştık
tiyatro kitabı dükkanında.
Ve seni eve mi getirdi?
Vay canına, seni sevmiş olmalı.
James, İspanya’ya niye geldin?
Kocanın oyunları için.
Hayır, o kocam değil.
Ama bu benim seçimim değil.
Siz bu akşam ne yaptınız burada?
Tanrım.
Şanslı bir adam.
Hayır, şanslı olan benim.
Hep böyle cesur musundur?
Güzelliğin baş döndürücü.
Neden buradasın?
Tüm bu olanları anlamak için.
İspanya’daki bu ilham verici hayatın…
Ona o müthiş oyunları yazdıran hayatı anlamak için.
Ve ona ilham veren kadınları tabii ki.
Benimle ilgili hiçbir şey yazmadı.
O yüzden bunun için beni tanımana gerek yok.
Neden senin hakkında hiçbir şey yazmadı?
Bilmiyorum.
Sağlam bir av yakaladın değil mi?
Bu ev gerçekten muhteşem.
Bunu nasıl söylersin?
Seni kırmak istemedim.
Ama beni kırdın, hem de çok!
Burası benim evim, büyükbabamındı.
Babam öldüğünde bana miras kaldı.
Seni anlıyorum.
Ne düşündüğünü anlıyorum.
Ne cüretle beni ya da onu yargılıyorsun?
Tanıştığımızda beş parasızdı.
Oyunlarının başarılı olduğu doğru ama
kazandığı bütün paralar Katherine’e gitti.
Ayrıldıklarında her şeyi o aldı.
O yüzden aklından sakın öyle biri olduğum geçmesin
ne demiştin servet avcısı mı?
Onu seviyorum.
Kendimi neden hep bu konuda savunmam gerekiyor anlamıyorum.
Özür dilerim, gerçekten.
Hayır dinle!
Onu seviyorum.
Peşinden ben koştum.
Dünyaya büyülü bir bakış açısı var.
Ona yakın olmayı seviyorum.
Onun kadar kimse yaşadığımı hissettirmedi.
Ben uyumaya gidiyorum.
-Bak, istersen gidebilirim. -Hayır!
Hayır.
O kalmanı istiyorsa kalacaksın.
Mutlu olmasını istiyorum.
Senin odan üst katta.
İyi geceler.
PROPST TİYATROSU FRANKFURT
TİNTO DE VERANO
CARL LUCCHESI
YAZAR LİZ RAMBALDİ TOPOUSIS EDEBİYAT ÖDÜLÜ’NÜ KAZANDI
Günaydın.
Kahve.
Teşekkürler.
Rica ederim.
Bak...
Dün gece biraz sarhoştum.
Yani bana evlenme teklif ederken, ciddi değil miydin?
Ne?
Bana serenat yaptıktan hemen sonra.
Bak üzgünüm.
Bu arada evet demiştim.
Biz artık gidiyoruz. Evin yolunu bulabilir misin?
Evet bulurum sağ ol.
Tamam.
-Gidiyor musunuz? -Evet gitmemiz gerek.
-Geldiğiniz için teşekkürler. -Sonra görüşürüz.
Görüşürüz.
Burada bir sürü güzel kız var.
Sıkılmayacağından eminim.
Merhaba.
Seni geri istiyorum Brit.
Ve seni hayatımda istiyorum.
Seni çok özlüyorum.
YAZAR LİZ RAMBALDİ TOPOUSIS EDEBİYAT ÖDÜLÜ’NÜ KAZANDI
NICO RAMBALDI CUMA!
Kader.
İspanya.
Sanırım seni baştan çıkarmış?
Ne zaman dönüyorsun?
Daha var.
Bilmiyorum saatlerce yürüdüm.
Berbat görünüyorsun.
Berbat da hissediyorum.
Brit’i aradım.
Kaliforniyalı kız.
-Evet. -Ve?
Onu özlüyorum.
Onu çok özlüyorum.
Demek arayınca seni kabul etmedi?
Ne bekliyordun ki?
Kim olduğunu biliyorsun değil mi?
-Kimin? -Gitmesine izin verdiğin kişi.
Ne yapacağım ben?
İki seçeneğin var evlat.
A, benim yaptığımı yapıp
40 sene onun hakkında yazarsın.
Ya da B…
B nedir?
Buradan hemen git, hadi.
Bul onu, onunla ol, onun için savaş.
Hayatını boşa harcayıp bu gençlik cesaretini arama.
İşin bu tarafından bakınca, iyi bir seçim değil.
Onu uydurduğunu söylemiştin.
Neyi uydurduğumu?
Altın gözlü kadını.
Yalan söyledim.
Tahmin etmiştim.
Bak, artık hiçbir anlamı yok.
Kollarımda, dünyanın en güzel kadını var.
Şikayetim yok.
Belki pişmanlık ama
şikayetim yok.
Yarın akşam bir gösteriye gideceğim.
-Gelmek ister misin? -Ne gösterisi?
Müzik işte, canlı müzik.
Olabilir
ama şimdi yüzmek istiyorum, ne dersin?
Tabii ya.
Dur dur.
-Çok soğuk. -Güzel.
Biliyorum ama
ne zaman, hayır hayır!
Endişelenme.
-Dur biraz. -Ne zaman?
Bir saniye…
Göremiyorum.
-Baba? -Henry?
İyi misin?
Evet.
İyiyim sağ ol.
Beni pek aramazsın da…
Bir şey oldu sandım.
Biliyorum Henry ben,
özür dilerim daha sık aramalıyım, gerçekten.
Evet, sanırım ben de.
Bak Henry, Kaliforniyalı bir arkadaşımla bir konsere gideceğim.
Acaba bize katılmak ister misin merak ettim.
Erkek erkeğe olacağız, şehre ineceğiz.
Sen de seversin.
Tamam.
-Ne zaman? -Yarın, yarın akşam.
Gelebilir misin?
Yarın işin var mı?
Yarın olur.
Evet yarın gelebilirim.
Sorun olmazsa birini getirebilirim.
Harika.
Elbette. Kim olursa, o da gelsin.
Güzel olur.
Aslında, o bir kadın.
Evet. Elbette olur.
Dinle, madem öyle
isterseniz eve gelin.
Gel de bir şeyler içeriz. Veronica da çok mutlu olur.
Yarın görüşürüz o zaman.
Görüşürüz.
Ne?
-Harika... -Hadi ama.
Peki Hen?
Yeni oyunun nasıl gidiyor?
Gayet iyi. Galiba.
Ana’nın kostümleri müthiş olacak.
Her şeye hayat veren biri.
Sorun şu ki, başrol oyuncum yok.
Seçtiğim bir kadın, vazgeçip bıraktı.
Aslında iyi oldu, role uygun değildi zaten.
Barselona’da İngilizce konuşan ve dilin karmaşıklığını anlayacak
bir oyuncu bulmak zor.
Yıllar önce söylediğini yapıp, New York’a taşınmalıydım.
Ama buradaki hayatımı seviyorum.
Özellikle de şimdi.
Bunu görmek güzel.
Gerçekten, çok güzel.
-Kadeh kaldıralım. -Evet.
Bir saniye.
Veronica olmaz mı?
Ne?
Harika bir oyuncusun. Gerçekten Hen, bence ikiniz
çok iyi anlaşırsınız.
-Hayır gerek yok. -Yapma.
Henry, ciddiyim. Carlo?
Ne?
Neden olmasın Veronica?
Neden olmasın? Deneyebiliriz.
Ben, bir elbise üzerinde çalışıyorum,
eminim sana çok yakışır.
Gerçekten.
-İnanamıyorum. -Olmaz mı?
Bence, yeni elbise çok yakışır,
-değil mi? -Evet.
Ben, gerçekten duygulandım.
Bence sen çok yeteneklisin Henry.
Tıpkı baban gibi.
Peki bu genç dostum için bir rol var mı?
Bu çok fazla.
Daha önce oyunculuk yaptın mı?
Pek sayılmaz.
Ders alıyor. Bu onun tutkusu onun yaşam gücü.
Bu yüzden burada.
Tinto’daki, Victor rolünü almak için.
Hiç denemediğim o rol.
İkiye paylaştırdığım birkaç rol var.
Gerçekten denemek istersen eğer,
belki değişiklik yapabilirim.
Vay canına.
Evet onur duyarım, teşekkürler.
Neyse, konser kaçta başlıyor, kalksak mı?
Erkenden gitmemiz gerekir mi?
Çok da önemli bir şey değil, gitmesek de olur.
Hadi ama, hepimiz bir aradayız.
-Harika olacak. -Evet.
-Kulağa eğlenceli geliyor.
Hadi, gidelim.
-Şerefe -Şerefe.
Harika.
-Evet. -Doğru.
İçkin yok mu?
Sanırım onu kadehimi Carlo aldı. Gidip bir bakayım.
-Tamam. -Görüşürüz.
-Görüşürüz.
İyi misin evlat?
Bir sorun mu var?
Kendini iyi hissediyor musun?
Evet galiba, beni güneş çarptı.
Eğer eve gitmek istiyorsan, sorun değil.
İyiyim sağ ol.
-Şey Carlo… -Efendim?
İçki mi alıyorsun?
Tatlım iyi misin?
Evet evet iyiyim, sağ ol.
Sadece, biraz hava almam gerek.
Hemen dönerim.
Tamam.
Ne oldu?
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Sen…
Dinle…
Kendi kaderinle oyun oynamak başka bir şey.
Ama kendi kaderini benimkine dahil etmek…
Bunu ne cüretle ayarlarsın, ne cüretle!
Aklından ne geçiyordu?
Buraya geleceğini bilmiyordum.
Yalan.
Başından beri bunu planlıyordun değil mi?
Beni takip eden de sendin!
Bu senin için çılgınca bir oyun mu?
Bu benim hayatım.
Böyle olmasını istemedim.
Nasıl olmasını istemiştin?
Cesaretli olmamı söyleyen sendin.
Ona oyunlar yazan sensin,
bana cesur ol ve git diyen de sensin.
Bu akşam burada, onun çalacağını gördüm
ve sadece,
ikimiz gideriz dedim.
Merhaba. Neler oluyor?
-İyi misin? -İyiyim. Gayet iyiyim.
-Onu üzdün mü? -Tatlım, her şey yolunda.
Tamam, içeri girelim mi? Henry seni arıyor.
Tabii tabii içeri girelim, hadi.
-Gidelim. -Gidip müziğin tadını çıkaralım.
Tanrım, içerisi çok sıcak.
-Aynen öyle. -Evet.
Carlo?
Evet.
Gerçekten sensin değil mi? Hâlâ İspanya’da mısın?
-Şu işe bak! -Liz, seni tanıştırayım…
Yoksa senin kızın mı? Ne kadar güzel.
-Kız arkadaşıyım. -Hayır, kızım değil.
-Memnun oldum Liz. -Artık içeri girelim.
Ben de birazdan gelirim.
Carlo?
İçerideki trompetçi benim oğlum, biliyor musun?
Evet.
Zaman ne çabuk geçiyor.
Evet.
Evet öyle.
Ben içeri giriyorum.
İçeride görüşürüz.
Oğlun harika bir müzisyen.
Evet, evet öyledir.
Ben biraz taraflıyım ama... evet.
-Ben James. -Merhaba.
Şimdi, oğlusun diyeceğim ama
bu akşam bir pot kırdım zaten.
İçeride bana katılmak ister misin?
-Olur. -Hadi gidelim.
Neden aptal olduğumu düşündün bilmiyorum.
Neler söylüyorsun Veronica?
Kim olduğunu biliyorum.
Oyunlarını okudum.
Onun kim olduğunu iyi biliyorum.
O yüzden, bana sadece eski bir arkadaşım deme.
Özür dilerim Veronica.
Burada olacağından haberim yoktu.
Sana inanmıyorum!
O çocuk yüzünden, hepsini o ayarladı.
Benim haberim yoktu.
Ne düşünüyordu bilmiyorum.
Ona nasıl baktığını gördüm.
Bana hiç öyle bakmadın.
Gözlerinde bunu hiç görmedim.
Tüm bunlar mazide kaldı.
Tozlu sayfalarda.
Öyle diyorsun ama gözlerini gördüm!
Ama bu kadarı fazla.
Veronica.
Veronica bekle!
-Bırak peşimi! -Özür dilerim Veronica,
onun geleceğini bilmiyordum, lütfen!
Veronica dur!
Lütfen bebeğim, özür dilerim, çok üzgünüm!
Ben…
Carlo?
Carlo!
Yardım edin!
Hadi çabuk! Hadi!
-Hadi tatlım, iyi misin? -Hastaneye götürmeliyiz!
Gerçekten harikaydı.
Sonra da olmaz dedi.
Yok artık daha neler.
Aynen böyle oldu.
-Merhaba. -Merhaba.
-Bu James. -Merhaba.
-Merhaba.
Nedir bu?
Bunun adı, Tinto de Verano.
Yaz şarabı mı?
Evet.
Beğendin mi?
Evet.
Sana hiç Eliza dendi mi?
Evet.
Uzun zaman önce.
Çok uzun zaman önce.
Neden sordun?
Seni burada gördüğümde,
oyunu yazdığı zaman...
nasıl göründüğün
ve o yazın nasıl geçtiği gözümde açıkça canlandı.
Ne demek istiyorsun?
Carl oyunu yazdığı zaman.
Oyunlarını hiç okumadım.
Hiçbirini.
Neden?
Fazla karmaşık ve bu gece için uzun bir hikaye.
Şu an, zamandan bol bir şeyim yok.
Hiç okumadığına inanamıyorum.
Hiçbirini mi?
Ben, kendi eserlerimi yazıyordum.
Carlo’nun oyunları meşhur olunca,
o zaman...
oyunlarından etkilenmek istemedim.
Çok sıkıcı.
Çok sıkıcı bir hikaye.
Bana kendinden bahset.
Seni tanımak istiyorum.
Oyunları okumalısın.
Hoşça kal.
Baksana, James.
Carlo’ya söylemeni istediğim bir şey var.
La Serena’dan selam söyle.
La Serena mı?
O ne olduğunu anlar.
Neyse dostum,
seni İspanya’da tekrar göremezsem müthiş bir macera yaşa.
Umarım aradığın her şeyi bulabilirsin.
Teşekkürler.
Günaydın.
İyi misin?
Sen de mi?
Sahi mi?
Ben hiç…
Ne?
Ne dedin?
Ben hiç…
Daha önce kendime...
birine aşık olma izni vermedim.
Ta ki sana kadar,
sana.
Demek ki çok şanslıyım.
Affedersin bölmek istemedim.
Git lütfen.
Lütfen git tamam mı?
Tamam.
-Eşyalarımı alayım. -Lütfen yap.
Sen iyi misin?
Hayır, hayır iyi değilim.
Üzgünüm.
Sen, aptalca şeyler yapıyorsun.
Hayatını değiştiren şeyler
ama neden benimkini değiştirmeye çalışıyorsun?
Gerçekten çok üzgünüm.
Geleceğinden haberim yoktu.
Neden buraya geldin ve ne istiyorsun bilmiyorum.
Ama seni asla evimde istemiyorum.
Anlıyorum.
Bu nasıl bir cesaret?
Kendini ne sanıyorsun?
Şu an kim olduğumu bilmiyorum.
İnan bana seni üzmek istemedim.
Gece ne yaptım biliyor musun?
Bütün gece Carlo’yla hastanedeydim.
Olamaz, o iyi mi?
Evet iyi, şimdi uyuyor.
Ama bir an öleceğini sandım ve
sen…
lütfen git tamam mı? Git.
WILLIAM SHAKESPEARE TÜM ESERLERİ
İyi günler.
Rahatsız ediyorum ama aramam gerekirdi.
Senaryoda bazı düzeltmeler yapıyordum.
Sana bir kopya getirdim ve James’e.
Sen iyi misin Veronica?
James burada değil.
İçecek bir şey ister misin?
Kahve? Başka bir şey?
Evet.
İyi olur sağ ol. Teşekkürler.
Teşekkürler.
Gerçekten iyi misin Veronica? İyi görünmüyorsun.
Dün gece hastaneye gitmemiz gerekti.
Yine nöbetlerinden birini geçirdi.
Tanrım, o iyi mi?
Neden beni aramadın?
Böyle durumlarda beni araman gerek!
Bana sinirlenme, zor bir gece geçirdim.
Hiç uyumadım, doktorlar falan…
Ne dediler peki?
Her zamanki gibi fazla heyecanlanma.
Sakin olması gerek.
Ama ben, çok korktum.
Hadi, sen gidip onu gör.
Merhaba. Yavaş, yavaş.
Ben ölmedim.
Görebiliyorum.
-Ben… -Ama inatçısın.
Tanrım.
Neden buradayım?
İyi misin baba?
Ben neden buradayım?
Neden ben o zavallı kızla bu evdeyim?
Bundan fazlasını hak ediyor.
İhtiyar bir adamın başında oturup, ölesiye korkmaktan.
Ona bunu tekrar yaşatamam.
-Bak baba… -Henry...
senden bir şey isteyeceğim.
Tabii,
ne olursa.
Ne oluyor? Nedir bu?
Gidiyor musun?
Beni o kadın için mi terk ediyorsun?
Tüm gece hastanede kalıp öleceğini sandıktan sonra mı?
Yaptığın şey bu mu?
Hayır.
Seni seviyorum.
Seni çok seviyorum.
Buna hakkın yok.
Bunu bana yapamazsın.
Sadece birkaç gün Henry’de kalacağım hepsi bu.
Burada oturup ölmemi beklemeni, hiç istemiyorum.
Hayır, bunu söyleme.
Daha genç birine ihtiyacın var,
istediğinde sana çocuk verebilecek birine,
birlikte yaşlanabileceğin birine.
İhtiyacım olan sensin!
Seni seviyorum.
Sen benim meleğimsin.
Üzerine titriyorum.
En ihtiyaç duyduğum anda gelip,
hayatımı kurtardın.
Sana yük olmak istemiyorum.
Bana yük değilsin.
Sen hayatımsın.
Bebeğim.
Kimseyi seni sevdiğim gibi sevmeyeceğim.
Seveceksin.
İnan bana seveceksin.
Henry!
-Yukarı mı geleyim? -Evet.
OTEL ADAGIO
Merhaba.
Nasılsın?
Senaryonun bir kopyasını getirdim, başlaman için.
Birkaç değişiklik yaptım.
Ezekiel rolünü almanı istiyorum.
Aslında başkasına vermiştim
ama artık senin oynamanı istiyorum.
Teşekkürler. Onur duydum.
İlk prova salı, sonra açılışa kadar iki hafta boyunca her akşam.
Tamam.
Beni yüzüstü bırakma.
Elimden geleni yapacağım.
Tamam.
Nasıl uyudun?
Çok iyi, sağ ol.
Arkadaki yatak odası rahatmış.
O zaman sana göre.
-Teşekkürler. -Sade içiyorum.
Yardım edebileceğim bir şey var mı?
Oyun için yani?
Yarın kıyafet provası var.
Fikirlerini duymak isteriz.
Orada olacağım.
Kollarından çocuğunu aldılar.
-Çocuğu aldılar. -Çocuğu aldılar.
Sessizce içeri daldı.
Meleğin kanatlarında, bir bülbül gibi.
Ona tapıyordu.
Ona tapıyordum.
Işığın ötesinde bir ışık.
Sıcaklık, dondurucu ısı.
Hiç denemedim.
Hiç denemedi bile.
Sordum ve sen girdin.
Sordu ve sen girdin.
Hiçbirinin anlamı yok.
Sen olmadan, her şey anlamsız.
Baba?
Dinle, burada bitirmem gereken birkaç işim var.
Sorun olmazsa sonra evde buluşalım mı?
Tamam olur, sorun değil.
Fikirlerini evde söylersin.
Henry bu, harikaydı.
Çok iyiydi.
Ana’nın kostümleri bambaşkaydı.
Teşekkürler.
Veronica çıktı mı?
Evet maalesef gitmesi gerekti.
Eminim vedalaşmak istemiştir.
Her neyse, sanırım onu evde görürüm.
İyi fikir.
Başardın evlat.
Hoşuna gitse de gitmese de oyuncu oldun.
Teşekkürler.
-Birer içki içelim mi? -Çok isterim.
Köşede ufak bir bar var.
Bak, tek söyleyeceğim şey,
çok üzgünüm.
Herkes çok üzgün.
Ama sen üzülme evlat.
Hayır üzgünüm.
Hayalleri, umutları,
her ne kadar bazen kötü olsa da
sezgileri olan biriyle berabersin.
Hayranlık duyduğum şey,
o güvenlik ağını terk edip,
körlemesine o kayıtsızlığa adım atabilmek.
Doğru olup olmadığını bilmeden,
sadece mecbur olduğunu bilerek.
Özenilecek bir şeyin yok gibi davranıyorsun.
Her şey geride kalmış gibi, buna inanmıyorum.
-Bence yazman gerek. -Hayır.
Tüm dünya senden bunu bekliyor, bence yazmalısın.
Senden tavsiye almak konusunda emin değilim.
Peki ya senin kız? Şu doktor,
onunla konuştun mu?
Aradım ama cevap vermedi.
Ama asil ve etkileyici bir şey yaptım.
Ona Portekiz bileti aldım.
Ona gönderdim.
Hep gitmek isterdi.
Oyun bittikten sonra,
oraya gideceğim.
Buna değdiğime karar verirse, gittiğimde orada olacaktır.
-Bu gerçekten çok asilce. -Evet.
Olmasa da denemedim demem.
Ve haklıydın.
Peşinden gitmeliydim.
Kendim uyuyormuş gibi bir sürü öğüt veriyorum.
Belki de beni dinlemeyi bırakmalısın.
Provaya gelmene sevindim.
Benim için önemliydi.
Benim için de.
Sana bir şey söyleyecektim.
Liz’le karşılaştığımız gece sana bir şey söylememi istedi.
Ne?
Ne dedi, söyle?
Dedi ki, "La Serena selam söylüyor."
Böyle mi dedi, "La Serena?"
Evet, anlamı ne?
Deniz kızı.
Bunu hatırladığına inanamıyorum.
Hayır ben hallederim. Sana borçluyum.
Teşekkür ederim.
Sağ ol.
La Serena.
Affedersin!
Bakar mısın?
Seni rahatsız ettim ama ben anneni arıyorum da.
Ben adım Carl, eski bir arkadaşıyım ve
belki New York’a dönmüştür ya da…
Son çarem buraya gelmekti.
Kendisi içeride.
-İçeride mi? -Evet. Size kapıyı açayım.
O eski şey hâlâ sende mi?
Merhaba.
Nasıl buldun peki,
oyunu?
Muhteşem.
Demek beni buldun.
Bir arkadaşım buna kader derdi.
Biliyor musun, belki de öyledir.
-Evet… -Evet.
Biraz şarap ister misin?
Evet bu harika olur.
Evet.
Plaklar.
Artık kimde plak var ki?
Beni neden terk ettin ki?
AYNI
UÇUŞ KOLTUĞU B26