Harika bir iş yaptın.
Başardın. Başardın!
Uzun ve karmaşık bir dava dinlediniz. Birinci dereceden cinayet.
Tahammüden adam öldürmek mahkememizde yargılanan en ciddi suçlamadır.
İfadeleri dinlediniz ve bu konuda yasaların ne dediğini öğrendiniz.
Şimdi göreviniz oturup gerçekle yalanı birbirinden ayırmaya çalışmak.
Bir adam öldürüldü. Bir diğer adamın hayatı pamuk ipliğinde.
Eğer aklınızın bir köşesinde mantıklı şüphe varsa, en ufak bir şüphe...
...o zaman sanığın suçsuz olduğuna dair karar vermelisiniz.
Ama eğer hiç bir şüphe duymuyorsanız ve bilinçli olarak karar verdiğinize eminseniz...
...sanığı suçlu bulun.
Kararınız ne olursa olsun, oy birliği ile alınmalıdır.
Sanığı suçlu bulmanız halinde,...
...yargıçlar sanığın affına asla karar veremezler.
Bu davada idam cezası zorunludur.
Büyük bir sorumlulukla yüzyüzesiniz. Teşekkürler, beyler.
Değişken jüri üyeleri ayrılabilir.
Jüri dinlenmeye çekilebilir.
- Sakız ister misin? - Hayır, teşekkürler.
Açamıyorum.
- Yardım edeyim. - İşte oldu.
Biliyor musunuz? Bu sabah hava tahmin bürosunu aradım.
Bugün yılın en sıcak günü olacakmış.
Keşke burada bir klimamız olsaydı.
- Adınız ne efendim? - Şuradaki benim adım.
Sağolun. Pekala beyler. Herkes burada.
Eğer herhangi bir isteğiniz olursa, ben hemen kapının önünde olacağım.
Günaydın. Kapıyı kilitlediklerini bilmiyordum.
Elbette kilitlerler. Ne sanmıştın?
Bilmem. Hiç başıma gelmemişti.
- O ne işe yarayacak? - Belki oylama yaparız diye düşünmüştüm.
Nefis bir fikir. Belki onu senatör bile seçeriz.
- Hoşuna gitti mi? - Bilmem, oldukça ilginçti.
- Gerçekten mi? Ben neredeyse uyuyacaktım. - Yani daha önce hiç jüride görev almamıştım.
Öyle mi? Ben birçok kez jürilik yaptım.
Şu avukatlar böyle çok kısa davalarda bile konuşurlar da konuşurlar.
- Hiç bu kadar boş konuşma dinlemişmiydin? - Ama sanırım bu onların işi.
Onların işi mi? Bu sistemde öyle ama...
...bana soracak olursan, ben bu salakları hiç düşünmeden tokatlardım.
Zaman ve paradan tasarruf olurdu. Haydi başlayalım.
Evet. Sanırım hepimizin yapacak bir sürü işi vardır.
Beş dakika sonra başlayabilir miyiz? Üyelerden biri lavaboya gitti
Sıralı mı oturacağız?
Bilmiyorum. Sanırım evet.
- Dostum, benim yerime oturmuşsun. - Afedersin.
Sorun değil.
Hey, manzara fena değil, değil mi?
Bu dava hakkında ne düşünüyorsun? Yani, bence çok ilginç.
Gizli saklı... Ölüm. Anlıyor musun?
Bir cinayet dosyasıyla uğraştığımız için şanslıyız. Ya tecavüz veya hırsızlık olsaydı?
Kesinlikle çok sıkıcı olurdu!
- Hey, şu Woolworth Binası değil mi? - Evet.
Ne kadar tuhaf değil mi? Hayatımın yarısını burada geçirdim ama o binaya hiç girmedim.
Tıpkı filmlerdeki gibi bir olayı çözmek zorundayız.
Evet. Hele şu bıçak hikayesine ne demeli?
Bir sürü yetişkin insanın bu masala inanmasını bekliyorlar.
Öyle sansınlar. Biz ne ile uğraştığımızı biliyoruz.
Evet, ben de öyle düşünüyorum.
Tamam, kornan çalışıyor. Şimdi de farları dene.
- Soğuk mu almışsın? - Hem de nasıl. Yaz nezlesi beni öldürüyor.
Burnuma dokunamıyorum bile. Ne çektiğimi bilemezsin.
Bilirim, ben de yeni iyileştim.
- Haydi Bay Foreman, başlayalım. - Ama adam hala lavaboda.
Önemli bir haber var mı? Bu sabah gazete okuyamadım.
Sadece borsanın nasıl kapandığına bakıyordum.
- Yoksa borsada mı çalışıyorsun? - Evet.
Ben de bir aracı kurum sahibiyim.
The Beck and Call Şirketi.
İsim karımın fikriydi.
Sıfırdan başladık, şimdi 37 kişi çalışanımız var.
Evet beyler. Yerlerimize oturalım.
Çabucak bitirelim şu işi. Bu geceki maça biletim var.
Yanks ve Cleveland oynuyor. Modjelewski de oynayacak.
Gerçekten bir boğa gibidir.
Fırtına gibidir. Anlıyorsun değil mi?
Tam bir beyzbol fanatiğisin değil mi? Nereye oturacağım?
Bence jüri numara sırasına göre oturalım.
Bir, iki, üç, şöyle sırayla oturalım. Tabii sizce de mahsuru yoksa.
- Ne farkeder ki? - Sıralı oturmamız mantıklı gibi görünüyor.
- Öyle olsun. - Siz oniki numarasınız, şöyle geçin...
Savcının konuşmasını nasıl buldunuz?
- Afedersiniz? - Gerçekten kurt gibiydi.
Olayları tek tek mantıklı bir şekilde açıkladı.
- Ben de oldukça etkilendim. - İşini çok iyi yapıyordu.
Bir sürü de saçmaladı, biliyorsunuz, gerçekten saçmaladığı da oldu.
Evet beyler. Hazırsak başlayalım.
Başlayalım diyorum.
Bayım siz de gelir misiniz?
- Başlamak istiyoruz. - Afedersiniz.
- Çocuk babasını öldürür, hikaye bu. - Bu her zaman olabilecek birşey.
Bu çocukların özgürce gezmelerine izin verirlerse böyle olur.
Belki de babası haketmiştir. Nereden bilebiliriz?
- Herkes hazır mı? - Yaşlı adam içeride.
- Kapıyı çalar mısınız lütfen? Tabii ki.
- Yankee'yi mi tutuyorsunuz? - Hayır, Baltimore'u.
Baltimore mu?
Bu hergün işkence çekmek gibi birşey.
Birkaç iyi oyuncu dışında neyiniz var ki?
- Biz de başlamak üzereydik. - Afedersiniz beyler.
- Sizi bekletmek istemezdim. - Baltimore mu?
Tamam beyler, lütfen beni dinleyin. Olayı istediğiniz gibi ele alabilirsiniz.
Ben... Biliyorsunuz, hiçbir kural koymayacağım.
Önce konuşup sonra oylayabiliriz. Elbette bu yöntemlerden biri.
Ya da hemen şimdi oylayabiliriz.
İlk önce bir oylama yapmak gelenekseldir.
Evet, oylayalım. Kimbilir, belki de hemen çıkıp gidebiliriz.
Öyleyse hepinize burada birinci dereceden bir cinayetle uğraştığımızı hatırlatırım,
Ve eğer oylarımız suçlu olduğu yönünde çıkarsa, bu çocuğu elektrikli sandalyeye göndeririz.
Kurtuluşu olmaz.
- Sanırım hepimiz bunun bilincindeyiz.? - Tamam, bakalım ne durumdayız.
- Oylamaya karşı çıkan var mı? - Bence mahsuru yok.
Mutlaka onikiye karşı sıfır olmalı, suçlu ya da suçsuz.
Kanun böyle söylüyor. Hazır mısınız?
Suçlu diyenler, lütfen ellerinizi kaldırın.
Bir, iki, üç, dört, beş, altı, yedi...
...sekiz, dokuz, on, onbir.
Onbir kişi suçlu diyor.
Suçsuz diyenler?
Bir...Tamam.
Onbir suçlu, bir suçsuz. Ne durumda olduğumuzu gördük.
Aman be! Her zaman bir tane çıkar.
Öyleyse şimdi ne yapacağız?
- Sanırım konuşmalıyız. - Hadi canım!
Gerçekten masum olduğunu mu sanıyorsun?
- Bilmiyorum. - Ama sen de bizimle beraber mahkemedeydin.
Bizim duyduklarımızı sen de duydun. Bu çocuk tehlikeli bir katil.
- Daha 18 yaşında. - Katil olmak için yeterli yaş.
Babasını göğsünden bıçaklamış, hem de 10 santim.
Mahkemede bir sürü delil sundular.
- Sana hatırlatmamı ister misin? - Hayır.
- O zaman ne istiyorsun? - Sadece konuşalım istiyorum.
Konuşulacak ne var ki? Onbirimiz onun suçlu olduğunu düşünüyoruz.
Senden başka hiçkimsenin ikinci bir kez düşünmeye ihtiyacı yok.
Size birşey sormak istiyorum. Onun anlattıklarına inandınız mı?
- Bilmiyorum. Belki de inanmadım. - Öyleyse neden suçsuz dedin?
Suçlu olduğunu söyleyen onbir oy vardı.
Elimi kaldırıp bir çocuğu ölüme göndermek benim için pek kolay değil.
- Kolay olduğunu kim söyledi ki? - Hiçkimse söylemedi.
Ne yani, sırf hızlı oy verdim diye mi? Bu çocuğun suçlu olduğuna gerçekten inanıyorum.
100 yıl da konuşsan fikrimi değiştiremezsin.
Fikrinizi değiştirmeye çalışmıyorum. Ben yalnızca...
Birinin hayatı söz konusu. Beş dakikada karar veremeyiz.
- Ya yanlış karar veriyorsak? - Ya bina tepemize yıkılırsa?
- Her an herşey olabilir. - Haklısınız.
Ne kadar sürdüğünün ne önemi var ki? Ya beş dakikada doğru karar verdiysek?
Bir saat konuşalım. Nasıl olsa maç sekizde başlıyor.
- Konuşmak isteyen var mı? - Ben burada bir saat oturmak istiyorum.
- Harika. Dün gece nefis bir hikaye duydum... - Ama biz bunun için oturmuyoruz ki.
Pekala, öyleyse siz söyleyin. Neden burada oturuyoruz?
Bilmiyorum. Belki de sebebi yok.
Bakın, bu çocuk hayatı boyunca tekmelenmiş.
Kenar mahallede doğmuş, dokuz yaşındayken annesi ölmüş.
Bir buçuk yıl ıslahevinde kalmış, bu arada...
...babası da kalpazanlıktan hapisteymiş.
Bu hayata pek iyi bir başlangıç sayılmaz.
Tamam, o saldırgan, sinirli bir çocuk. Hep öyle olmak zorundaydı. Peki sebebini biliyor musunuz?
Çünkü hergün bir başkası onu tekmeledi, hergün.
18 yıl sefalet içinde yaşadı. Sanırım ona birkaç kelime de olsa borçluyuz.
Size şunu açıkça belirteyim ki ona hiçbirşey borçlu değilim. Adil bir şekilde yargılandı.
Bu davanın kaça mal olduğunu biliyor musunuz? Şanslıymış ki mahkemesi yapıldı.Anlıyorsunuz, değil mi?
Bakın, hepimiz yetişkin insanlarız. Gerçekleri dinledik, değil mi?
Bu çocuğun ne olduğunu bilirken bana neye inanmam gerektiğini söyleyemezsiniz.
Bütün hayatımı onların arasında geçirdim.
Onlara asla güvenemezsiniz. Hepsi doğuştan yalancıdır.
- Buna sadece bir cahil inanır. - Beni dinleyin...
Sizce insan doğuştan yalancı olabilir mi?
Bu adama bazı şeyleri izah etmemiz lazım.
- Bugün pazar değil ki. Vaaza gerek yok. - Yapacak işlerimiz var. Bitirelim şu işi.
Pirinç topları. Bu iş üzerinde çalışıyorum.
"Sizi zıplatacak kahvaltı"
- Bu sloganı ben buldum. - Çok dikkat çekici.
- Pardon, müsadenizle? - Afedersiniz, devamlı birşeyler çizerim de.
- Daha iyi düşünmemi sağlıyor. - Yapmamız gereken işler var.
Sonsuza kadar burada beklemenin hiç bir anlamı yok. Tamam mı?
Belki de bizimle farklı görüşte olan beyefendi neden beklememiz gerektiğini bize söyleyebilir.
Bize ne düşündüğünüzü söyleyin. Belki de kafanıza takılan yeri belirleyebiliriz.
Aklıma birşey geldi. Bu adamın haksız bizim de haklı olduğumuzu ona anlatmamız lazım.
Bence hepimiz bir iki dakikalığına onunla konuşursak...
- Tamam, belki de pek iyi bir fikir değildi. - Hayır, hayır, iyi bir fikir.
Sırayla gidelim.
Önce siz başlayın.
Söylemesi zor ama...
...onun suçlu olduğunu sanıyorum.
Mahkemede de bunu hissettiğimi düşünüyorum. Aksi ispat edilmedi.
Kimse ispat edemezdi ki. Davacı kimseyi konuşturmadı.
Savunma avukatı ağzını bile açmadı. Anayasaya göre çocuk suçluymuş.
Haklısınız, biliyorum. Söylemek istediğim...
...yani sadece onun suçlu olduğunu sanıyorum. Birisi onun yaptığını gördüğünü söyledi.
Pekala. Ben de şöyle düşünüyorum: Ve bunlar benim kişisel görüşlerim değil.
Size gerçeklerden bahsetmek istiyorum.
Birincisi:
Yaşlı adam cinayetin işlendiği odanın alt katında oturuyordu.
Cinayet gecesi saat 12:10'da bağrışmalar duydu.
Kavga sesi gibiydi.
Çocuğun "Seni öldüreceğim." diye bağırdığını duydu.
Birkaç saniye sonra birinin yere düştüğünü işitti.
Kapıya doğru koştu, açtı ve çocuğun merdivenlerden dışarı kaçışını gördü.
Polisi aradı. Adamı göğsünde bir bıçakla buldular.
Uzmanlar da ölümün gece yarısı civarında gerçekleştiğini doğruladı.
İşte bunlar gerçekler. Gerçekleri göz ardı edemezsiniz. Çocuk suçlu.
Ben de en az sizin kadar hassas biriyimdir. Çocuk sadece 18 yaşında biliyorum.
- Ama yaptığının cezasını çekmeli. - Size katılıyorum.
- Tamam, konuşmanız bitti mi? - Evet.
Çocuğun verdiği ifadenin çok saçma olduğu gün gibi açık.
O saatte sinemada olduğunu iddia etti,...
...ama filmin ve oynayanların isimlerini hatırlayamadı.
- Bu doğru. - Ayrıca sinemada onu hiçkimse görmedi.
Ve caddenin karşısındaki kadın, O'nun ifadesi herşeyi kanıtlamıyor mu?
- Kesinlikle. Cinayeti gördüğünü söyledi. - Beyler lütfen sırayla gidelim.
Bir dakika.Burada bir kadın var...
Yatağında uzanan uyuyamayan bir kadın. Sıcaktan bunalmış.
Camdan dışarı bakıyor, tam caddenin karşısına...
...bu çocuğun babasına bıçağı saplamasını görüyor.
Saat tam tamına 12:10. Herşey uyuyor.
Bu çocuğu doğduğu günden beri tanıyor.
Banliyö treninin penceresinden onu gördüğüne yemin etti.
Hareket halindeki bir trenin penceresinden.
Trende hiç yolcu yoktu. Durağa çekiliyordu.
Işıkları sönüktü,ve geceleyin baktığınızda...
...diğer tarafta neler olduğunu görebildiğinizi mahkemede kanıtladılar.
- Bunu kanıtladılar. - Size şunu sormak istiyorum:
Çocuğa inanmıyorsunuz. Nasıl oluyor da kadına inanıyorsunuz?
Kadın da "onlar"dan biri, değil mi?
- Kendini çok akıllı sanıyorsun, değil mi? - Tamam beyler, tamam lütfen.
- Tamam, oturun. Oturun. - Çok zeki olduğunu sanıyor...
Haydi beyler, burada kavga etmek için bulunmuyoruz.
- Sıra kimde? - Beş numarada.
Şey...beni atlayabilir misiniz?
Peki...Sanırım buna hakkınız var.
Sıradaki beyefendi ne diyor?
Şey...bilmiyorum.
Bu davada sanki biraz çabuk ikna olmuşum gibi hissediyorum.
Beni inandıracak birşeyler arıyordum, bilirsiniz.
Bu benim için çok önemliydi. Eğer inanacak birşey bulamazsanız, nasıl karar verirsiniz?
Neyse, şu karşı evde oturan insanların verdiği ifade...
...gerçekten çok güçlüydü. O gece saat yedide çocuk ve babası arasında...
...bir tartışmadan, kavgadan bahsetmediler mi?
- Yanılıyor olabilirim ama... - Saat sekizdi, yedi değil.
Önce tartıştıklarını duydular. Sonrada babanın oğluna iki kez vurduğunu...
Sonunda da çocuğun sinirli bir şekilde evden koşarak çıktığını gördüler. Bu neyi kanıtlar ki?
Hiçbirşeyi kanıtlamaz. Sadece olayın küçük bir parçası.
Bunun sizi ikna ettiğini söylemiştiniz. Savcıya da inanmıştınız.
Tam olarak ikna olmadım.
Bu çocuk defalarca dayak yemiş, bu şiddet durumu...
...O'nun için sıradan olaylardan biri.
Sadece yüzüne iki tokat yemekle cinayete teşebbüs edecek kadar sinirleneceğini sanmıyorum.
Çok daha fazlası olmuş olmalı. Herkesin bir patlama noktası vardır.
Başka birşey var mı?
- Yok. - Tamam. Siz ne diyorsunuz?
Bilemiyorum. Herşey söylendi.
Burada sonsuza kadar konuşabiliriz. Hiçbirşey değişmez.
Bu çocuk beş para etmez. Şu yaptıklarına bakın.
10 yaşındayken çocuk mahkemesinde: Öğretmene taş atmış.
15'inde ıslah evinde: Araba çalmış.
Saldırıdan tutuklanmış. İki kez bıçaklı kavgadan yakalanmış.
Bıçak kullanmada usta olduğunu söylüyorlar. Aman ne iyi bir çocuk.
Beş yaşından beri babası onu hep dövdü. Onu yumrukladı.
Ben de döverdim. Hele böyle bir çocuğu...
Bu yüzden zamane çocukları hep böyle oldu.
Ben çocukken babama " Siz" diye hitap ederdim.
Haklısınız. Artık tüm çocuklar babalarına sen diyor.
Babalar da artık bunu pek umursamıyor.
- Sizin çocuklarınız var mı? - Üç tane.
Benim bir tane.
22 yaşında.
9 yaşındayken bir kavgadan kaçtı.
Kendi gözlerimle gördüm. O kadar utanmıştım ki neredeyse evden kovacaktım.
"Seni parçalamam gerekse bile, seni tam bir erkek yapacağım." dedim.
Sonunda onu tam bir erkek yaptım.
16 yaşındayken onunla kavga ettik.
Çeneme sıkı bir yumruk attı. İri yarı bir çocuktu.
Onu iki yıldır görmüyorum.
Çocuklar...
Siz elinizden geleni yaparsınız...
- Neyse, devam edelim. - Bence bir noktayı atlıyoruz.
Bu çocuk parçalanmış bir ailede ve kötü bir mahallede büyümüş.
Bu konuda yapabileceğimiz birşey yok. Burada o şuçlu mu değil mi buna karar vereceğiz,...
...neden böyle olduğu konusunu tartışmayacağız.
Bir gecekonduda doğmuş. Gecekondular tam bir suçlu yuvasıdır.
Gecekonduda doğan çocukların toplum için birer tehdit olduğunu herkes bilir.
Bir kez daha söyleyin. Oralardan çıkan çocuklar tam başbelasıdır.
- Onlarla aynı şehirde yaşamak istemiyorum. - Bakın, ben tüm hayatımı bir gecekonduda geçirdim.
- Durun bir dakika. - Lütfen. Ben...
Çöplerle dolu bahçelerde oynardım
- Üzerimde hala kokusunu duyabilirsiniz. - Bakın dostum...
Durun bakalım. Bu kişisel birşey değil.
Haydi dostum. Seni kastetmedim. Bu kadar alıngan olmayın.
Bu alınganlığı anlayamıyorum.
Tamam, bakın. Tartışmayı keselim. Sadece zamanımızı boşa harcıyoruz.
Sıra sizde. Devam edelim.
Bana söz vermenizi beklemiyordum. Hepinizin beni ikna etmeye çalışacağını sanıyordum.
- Haklısınız, niyetimiz buydu. - Unutmuşum, haklısınız.
Bizi burada tutan o. Bir de onu dinleyelim.
Bence kararımızı değiştirmeyelim. Aynen devam edelim.
Hey, çocuk gibi davranmayı bırakın, olur mu?
- Ne demek çocuk gibi? - Bildiğin çocuk işte, Ç-O-C-U-K.
Sadece herşeyi düzenlemeye çalışıyorum.
Buyrun, görevi siz alın. Ben çenemi kapatırım.
- Neden bu kadar kızıyorsun ki? Sakin ol. - Bana sakin olmamı söylemeyin.
Oraya oturmak mı istiyorsun? Git otur.
Hiç böyle bir saçmalık gördünüz mü?
- Sence bu çok mu komik? - Unut gitsin dostum. Önemli değil.
Önemli değil mi? Buyrun siz deneyin.
Hiçkimse yerinizi istemiyor. İşinizi çok iyi yapıyorsunuz.
Evet. İşini harika yapıyorsun dostum. Otur ve çığırtkanlığa devam et.
Pekala, başka birini dinleyelim.
Tamam, nasıl düşündüğümü bilmek istiyorsanız, bence sakıncası yok, anlatabilirim.
- Bayım, ne yaptığınız umrumda değil. - Tamam. Harika bir fikrim yok.
Sizin bildiğinizden daha fazlasını bilmiyorum.
İfadelere göre çocuk suçlu görünüyor, belki suçlu da.
Mahkemede altı gün oturup delilleri dinledim.
Herkes çocuğun suçlu olduğuna inanıyordu.
Bu davada olağan dışı birşeyler hissettim. Yani, hiçbirşey bu kadar kesin değildir.
Sormak istediğim bazı sorular vardı. Belki de hiçbirşey ifade etmeyeceklerdi ama...
Savunma avukatının yeterince savunma yapmadığını düşündüm.
Bazı şeylerin öylece atlanmasına izin verdi, küçük şeylerin.
Hangi küçük şeylerin? Eğer soru sormadılarsa...
...zaten cevabını bildikleri içindi.
Bir savunma avukatı için bazen salak rolü yapmakta mümkündür, değil mi?
Kayın biraderimle tanışmış gibi konuştun.
Kendimi çocuğun yerine koydum. Sanırım başka bir avukat isterdim.
Yani, eğer hayatımın davası olsaydı,...
...avukatımın savcının delilleririni çürütmesini beklerdim. Ya da en azından buna uğraşmasını.
Bakın, sadece bir tek tanık olayı gördüğünü iddia etti.
Başka biri de cinayeti işittiğini ve çocuğu kaçarken gördüğünü söyledi.
Bir de yan deliler var.
Ama bu iki şahit, savcının tüm iddiasını oluşturuyordu.
Ya yalan söylüyorlarsa?
- Ne demek yani? Öyleyse tanık çağırmanın ne anlamı var?
- Yanılıyor olamazlar mı? - O insanlar gerçeği söylemek için yemin ettiler.
Onlar da insan. İnsanlar hata yapabilir. Yanılıyor olamazlar mı?
- Şey, sanmıyorum. - Nasıl sanmazsınız?
Hiçkimse birşeyden bu kadar emin olamaz. Bu bilimsel bir gerçek değil ki.
Haklısınız. Değil.
Tamam, konumuza dönelim.
Ya adamın göğsünde buldukları sustalı bıçağa ne diyeceksiniz?
Bazı kişiler henüz konuşmadı. Sırayla gitmiyor muyduk?
Onlar da konuşurlar. Biraz susun, olur mu?
Bu harika çocuğun cinayet günü aldığını kabul ettiği bıçağa ne diyeceksiniz?
- Bıçaktan bahsedelim. - Tamam, bıçağı buraya getirtelim ve inceleyelim.
- Bay Foreman, bıçağı tekrar görmek istiyorum. -Bu neye yarayacak ki?
Delilleri tekrar görmeye hakkı var.
- Bize bıçağı getirebilir misiniz? - Bıçağı mı? Elbette.
Bıçak ve ne zaman alındığı güçlü deliler sunuyor. Sizce de öyle değil mi?
- Evet. - Tamam şimdi gerçekleri biraraya getirelim.
Birincisi: çocuk o gece evden saat 8:00'de ayrıldığını itiraf etti...
...babası tarafından tokatlandıktan sonra.
- Hayır, tokatlandığını söylemedi. Yumruklandığını söyledi. İkisi arasında fark var.
Tamam, babası tarafından dövüldükten sonra.
İkincisi: sonra hemen nalbur dükkanına gitti ve şu şeyi aldı...
- Sustalı bıçak. - Sustalı bıçak.
Bu sıradan bir bıçak değildi. İşlenmiş bir sapı vardı.
Dükkan sahibi dükkanındaki bu türden son bıçak olduğunu söyledi.
Üçüncüsü: saat 8:45'te kulübün önünde arkadaşları ile karşılaştı. Şu ana kadar söylediklerimde haklı mıyım?
- Evet, haklısınız. - Kesinlikle haklı.
Arkadaşları ile bir saat konuştuktan sonra saat 9:45'te ayrıldı.
Bu sürede arkadaşları da bıçağı gördüler.
Dördüncüsü: mahkemede cinayet silahının aynı bıçak olduğunu söylediler.
Beşincisi: saat 10 civarında eve geldi.
Buradan sonra çocuk ve tanıkların dedikleri biraz farklılaşıyor.
Çocuk saat 11:30'da sinemaya gittiğini...
...3:10'da eve dödüğünü, babasını ölü bulduğunu ve tutuklandığını söyledi.
Ayrıca oradaki polislerin kendisini merdivenlerden aşağı attığını söyledi.
Peki bıçağa ne oldu? Sinema yolunda saat 11:30 ile 3:10 arasıda...
...cebindeki bir delikten düştüğünü...
...ve bir daha onu görmediğini söylüyor. Burada bize masal anlatıyor, beyler.
Bence çocuğun o gece sinemaya gitmediği gün gibi açık.
Evdeki hiçkimse onu çıkarken görmemiş. Sinemadaki hiçkimse onu hatırlamıyor.
Hatta gördüğünü söylediği filmin adını bile hatırlamıyor.
Gerçekte ise olan şu:
Çocuk evde kaldı veF babası ile yine kavga ettiler,
...onu bıçakladı ve saat 12:10'da evden ayrıldı.
Parmak izlerini temizlemek için bıçağı sildi.
Siz bana bu bıçağın çocuğun cebindeki bir delikten düştüğünü...
...birisinin bıçağı bulduğunu, çocuğun evine gittiğini...
...ve sırf bıçağın keskinliğini denemek için adamı öldürdüğünü mü söylemek istiyorsunuz?
Hayır, ama çocuk bıçağı düşürmüş...
...ve başka birisi adamı benzer bir bıçakla öldürmüş olabilir.
Şu bıçağa bir bakın.
Çok istisnai bir bıçak.
Hiç böyle bir bıçak görmemiştim. Çocuğa bunu satan adam bile öyle söylüyor.
Sizce de inanılmaz bir rastlantıya inanmamızı istemiyor musunuz?
- Ben sadece bu rastlantının mümkün olduğunu söylüyorum. - Ben de mümkün olmadığını söylüyorum.
Bu da nereden çıktı?
- Aynı bıçak! - Ne yaptığınızı sanıyorsunuz?
- Bunu nereden aldınız? - Dün gece dolaşmaya çıktım.
Çocuğun mahallesine gittim.
Bunu çocuğun evinden iki blok ötede bir rehine dükkanında buldum. Sadece altı dolar.
Sustalı bıçak almak ve satmak kanunlara aykırıdır.
- Haklısınız. Yasaları çiğnedim. - Çok iyi bir numaraydı.
Peki bize bunun ne kanıtladığını söyler misiniz?
- Belki de bunun gibi on tane bıçak var. - Belki de vardır!
Bu da ne demek? Ona benzer bir bıçak buldunuzsa ne olmuş? Amerika'yı yeniden mi keşfettiniz?
Yani adamı başka birisi aynı tür bıçakla mı öldürdü?
- Milyonda bir ihtimal. - Ama bir ihtimal!
- Fakat pek olası değil. - Tamam beyler. Yerlerimize oturalım.
Böyle dolaşmamızın hiçbir anlamı yok.
Çocuğunkinin aynısı bir bıçak bulması çok ilginç.
- Bunun nesi ilginç? İlginçmiş! - Sadece ilginç olduğunu düşündüm.
İçimizde 11 kişi hala onun suçlu olduğunu düşünüyor.
Doğru. Hiçkimsenin fikrini değiştiremeyeceksiniz.
Eğer bu jüriyi dağıtmak istiyorsanız, devam edin.
Çocuk yeniden yargılanır ve yine suçlu bulunur.
Belki de haklısınız.
Öyleyse ne yapacaksınız? Burada tüm gece kalabiliriz.
Sadece bir gece. Bir çocuk ölebilir.
Tamam, o zaman neden evi buraya taşımıyoruz ki?
Salak bir çocuk babasını öldürüyor...
...ve biz de ona annelik yapıyoruz.
- Bence bu konuda şaka yapmamalı. - Ben ne yapabilirim ki?
Bıçağın olayla ne alakası var hala anlayamıyorum.
Babasını bıçakladığını gören birisi var. Daha ne bekliyoruz ki?
Hey beyler ne kadar çok konuştunuz.
Başında bulunmam gereken üç tane garajım var. Şu işi bitirelim ve çıkıp gidelim.
Avukat da bıçakla çok ilgilendi. Tam bir gün uğraştılar...
O 15. Sınıf bir avukattı. Avukatlıktan ne anlasın?
Sakinleşelim lütfen. Bu tartışmalar bizi sadece yavaşlatıyor.
- Peki, siz ne diyorsunuz? - Tek itiraz eden sizsiniz.
Hepinize bir teklifim var. Yeniden oy vermenizi istiyorum.
Siz 11 kişinin gizli bir oylama ile...
...yazılı oy kullanmanızı istiyorum.
Eğer yine 11 tane şuçlu oyu çıkarsa, ben de suçlu diye karar vereceğim.
Hakime hemen onu şuçlu bulduğumuzu söyleyeceğiz.
Ame eğer bir kişi bile suçsuz derse, burada kalıp konuşmaya devam edeceğiz.
- İşte bu. Bunu denemek istiyorum, hazırım. - Pekala, haydi deneyelim.
Bu adil görünüyor. Herkes katılıyor mu? Karşı çıkan var mı?
Tamam, şu kağıtları dağıtalım.
Suçlu.
Suçlu değil.
Suçlu.
- Ya buna ne dersiniz? - Bir oyun bozan daha!
Pekala. Kimdi o? Haydi, bilmek istiyorum.
Afedersiniz ama bu bir gizli oylamaydı. Öyle anlaşmıştık, değil mi?
Eğer bu oyu veren gizli kalmak istiyorsa...
Gizli mi? Bu da ne demek? Jüri odasında sır olmaz. Onun kim olduğunu biliyorum.
Dostum, sen ne biçim adamsın. Önce bizim gibi suçlu diyorsun,...
...sonra kadife sesli bir vaiz senin kalbini yumuşatıyor,...
...seni aptal bir çocuğun katil olamayacağına inandırıyor...
...ve sen de oyunu değiştiriyorsun. Eğer bunun adı kalleşlik değilse...
Neden o çocuğa bir bıçak ta siz almıyorsunuz ki?
Hey, durun bakalım... Benimle böyle konuşamazsınız. Kim olduğunuzu sanıyorsunuz?
Sakin olun, sakin olun. Sorun yok.
- Çok heyecanlı bir adam. Oturun. - Heyecanlı mı? Kesinlikle heyecanlıyım!
Burada suçlu birini ait olduğu sandalyeye oturtmaya çalışıyoruz.
Birisi bize masallar anlatıyor ve biz de onu dinliyoruz!
- Neden oyunu değiştirdin? - Oyunu o değiştirmedi. Ben değiştirdim.
- Harika! - Biliyordum.
- Size bunun sebebini söylemek istiyorum. - Hayır, bana sebebini söylemenizi istemiyorum.
- Yine de sizce sakıncası yoksa söylemek istiyorum. - Bunu dinlemek zorunda mıyız?
- Adam konuşmak istiyor. - Sağolun.
Bu beyefendi önce bize karşı çıktı.
Çocuğun suçsuz olduğunu söylemiyor.
Sadece emin değil. Bu kadar kişiye karşı gelmek kolay değildir.
Destek bulmak için bir kumar oynadı, ben de destek verdim. Düşüncesine saygı duyuyorum.
Çocuk belki de suçlu ama... ben de henüz ikna olmadım.
Oylama 10'a karşı 2. Ben konuşurken odayı terketmeye hakkınız yok!
O sizi duyamaz. Hiçbir zaman da duymayacak. Oturalım.
- Devam edelim mi? - Bence biraz ara versek daha iyi olur.
Üyelerden biri lavaboya gitti. Onu beklesek iyi olur.
Burada tıkılıp kaldık gibi, hı?
Yani bu yaşlı adamın yaptığı gerçekten beklenmiyordu.
Keşke sonuca varacak birşeyler yapabilseydik.
Biliyor musunuz, reklamcılıkta... Size bir reklamcı olduğumu söylemiş miydim?
Gerçekten tuhaf insanlar insanlar çalışır. Aslında tuhaf ta değildirler.
Sanırım kendilerini ifade etme yöntemleri biraz farklı.
Sanırım sizin işinizde de böyledir, değil mi?
- İşiniz nedir? - Ben saatçiyim.
Öyle mi? En iyi saatçilerin Avrupa'da olduğunu düşünürdüm.
Neyse, acentada biz böyle bir olayla karşılaştığımızda...
Ona acentada biz böyle bir olayla karşılaştığımızda olanlardan bahsediyorum,
Her zaman hazırda bir fikri olan birisi vardır.
Bu beni deli eder. Çok aptalca birşeydir,
Bir de fikirlerini açıklamadan önce bir giriş yaparlar ki...
Sanki çok önemli bir iş yapıyormuş gibi kalkıp söylerler:
"Tamam, işte fikrim şu. Tartışalım ve bakalım işe yarayacak mı?"
Yani aptalcadır ama komiktir.
Biraz fazla tepki gösterdim.
Kabalaşmak istememiştim.
Sizin o duygusal adamlardan biri olmadığınıza sevindim.
Bu klimaya ne oldu acaba?
- Sen de bir satıcı mısın? - Mimarım.
Pazarlama nedir bilir misin?
Bence kesinlikle bilirsin, inan bana.
Benim çok farklı bir tekniğim vardır.
Kahkahalar, içecekler, şakalaşmalar, numaralar. Bilirsin.
Evet.
"Onları yaşadıkları yerde vur", işte benim sloganım.
Sırf marmelat satarak geçen yıl 27 bin kazandım.
Hiç te fena sayılmaz, yani marmelata göre.
Daha ne bekliyorsun? Tekmelenmeyi mi?
Ya da eskiden birisi kafana vurdu da hala iyileşemedin mi?
- Olabilir. - Biliyor musun siz iyilik melekleri hep aynınız.
Kim zorda kalsa yardım etmek için çırpınırsınız.
İyi de bizim zamanımızı neden boşa harcıyorsun?
Niçin boşvermiyorsun? Belki de senin için daha iyi olur.
Bu çocuk suçlu, dostum.
Suçlu olduğu gün gibi açık. Ne diye bizim zamanımızı alıyorsun?
Bu kadar çok konuşmaya devam edersek hepimizin boğazı ağrıyacak.
Öyleyse burada olmanla maça gitmen arasında ne fark var ki?
Hiç farkı yok, dostum.
Hem de hiç farkı yok.
- İyi adamlar, değil mi? - Herkes gibi adamlar işte.
Ne uzun bir gün?
- Sence daha da uzun olacak mı? - Bilmiyorum.
Çocuk kesinlikle suçlu. Dünyadaki herkes bunu anlayabilir.
Biz çoktan... Çoktan kararımızı vermeliydik.
Bence sorun değil, biliyorsun.
Diğerleri rahatsız.
- Yani sen çocuğun suçsuz olduğunu sanıyorsun, öyle mi? - Bilmiyorum, ama olabilir de.
Seni tanımıyorun ama eminim hayatında hiç bu kadar yanılmamışsındır.
Zamanımızı boşa harcıyorsun. Bırak gidelim.
Varsayalım yargılanan sendin, ne yapardın?
Ben varsayım yapmakla uğraşmam dostum. Ben sadece bir işçiyim.
Varsayımları hep patronum yapar, ama...
...bir deneyeyim.
Varsayalım sen hepimizin fikrini değiştirdin ve...
...çocuk babasını gerçekten bıçaklamış, buna ne dersin?
Hazır mısınız?
Üzgünüm.
- Nereye gitti? - Evet beyler, yerlerinize oturunuz.
- Herhalde akşam yemeğine de buradayız. - Tamam, biz işimize bakalım.
- Kim başlamak istiyor? - Ben.
- Tamam. - Oturun lütfen.
Alt katta oturan yaşlı adam çocuğun "Seni öldüreceğim." diye bağırdığını duymuş.
Bir saniye sonra da adamın yere düştüğünü duymuş.
Hemen kapıya koşmuş ve çocuğu evden kaçarken görmüş. Bu sence ne demek?
Sadece arada tavan varken çocuğu ne kadar açık duyabileceğini merak ediyorum.
Ama duymuş. Penceresi açıkmış. Üst katınki de. Sıcak bir geceymiş.
Yine de başka bir dairedeki sesin sahibini belirlemek zordur.
Mahkemede sesin aynı olduğunu söyledi.
Caddenin karşısındaki kadın açık olan penceresinden cinayeti gördüğünü söyledi.
- Bunlar sizce yeterli değil mi? - Hayır, değil.
Hadi bakalım, yine aynı şey? Sanki duvarla konuşuyoruz.
Cinayeti geçmekte olan bir banliyö treninin penceresinden gördüğünü söyledi.
Trenin altı vagonu vardı. Son iki tanesinin arasından gördüğünü söyledi.
Önemsiz detayları bile hatırladı. Daha neyi tartışıyoruz?
İçinizden herhangi birinin bir banliyö trenin...
Burada oyun oynamıyoruz.
Gördünüz mü yaptığını?
Bu adam hasta! Kesinlikle hasta!
- Boş verin, sorun değil. - Oyun oynamıyormuşuz.
- Kendini ne sanıyor? - Unutun gitsin.
Orta hızdaki bir banliyö treninin o noktadan geçmesinin ne kadar süreceği konusunda tahmini olan var mı?
- Bunun konuyla ne alakası var? - Bekleyin, sadece tahmin edin.
- Hiçbir fikrim yok. - Sizce ne kadardır?
- Bilmiyorum, on-oniki saniye mi? - Oldukça iyi bir tahmin. Başka tahmin var mı?
- Bence de öyle. - Bu tahmin oyununu neden oynuyoruz?
- Siz ne dersiniz? - On saniye diyebilirim.
- Pekala, ne demek istiyorsunuz? - Şunu.
On vagonlu bir trenin bir noktadan geçmesi on saniye alıyor.
Bu noktanın cinayetin gerçekleştiği odanın açık penceresi olduğunu düşünelim.
Elinizi uzatsanız vagonlara dokunabilirsiniz, öyle değil mi?
Öyleyse size şunu soruyorum: İçinizde hiç trenlere yakın bir yerde oturmuş olan var mı?
Birkaç gün önce hatta yakın bir yerde bir ev boyadım. Üç gün sürdü.
- Nasıldı? Gürültü var mıydı? - Hem de nasıl, beynimi zonklattı.
Bir zamanlar banliyö tren hattına yakın bir evde oturuyordum.
Pencere açık olduğunda tren sesi dayanılmaz olur.
- Kendi düşüncelerinizi bile zor duyarsınız. - Bırak kendinden bahsetmeyi de sadede gel.
Geliyorum. Şu iki ifadeyi alalım ve üstüste koyalım.
Birincisi: Alt kattaki yaşlı adam,...
...çocuğun "Seni öldüreceğim." dediğini duyduğunu söylüyor,...
...bir saniye sonra da adamın yere düştüğünü söylüyor.
- Bir saniye sonra, değil mi? - Doğru.
İkincisi: Caddenin karşısındaki kadın...
...penceresinden dışarı bakıp, son iki vagonun arasından...
...cinayeti gördüğüne yemin etti, hareket halindeki son iki vagonun arasından...
- Ne anlatıyorsun sen bize? - Bırakın da bitireyim.
Hareket halindeki bir trenin bir noktadan on saniyede geçebileceği konusunda anlaşmıştık.
Kadın cinayeti son iki vagonun arasından gördüğüne göre,...
...cinayetin tren oradan geçerken gerçekleştiğini anlayabiliriz.
Yani, adamın ceseti yere düşmeden önce, tren yaklaşık on saniyedir...
...alt kattaki adamın penceresinin önünden geçiyordu.
Sizce yaşlı adam çocuğun "Seni öldüreceğim." dediğini ve bir saniye sonra da...
...cesetin yere düştüğünü tren oradan geçerken mi duydu?
- Duymuş olması imkansız. - Elbette duydu.
- Böyle mi düşünüyorsunuz? - Çocuğun avazı çıktığı kadar bağırdığını söyledi.
Tam tren oradan geçerken sesi tanımış olamaz.
Burada saniyelerden bahsedip duruyorsun! Hiçbirşey bu kadar kesin olamaz.
Bir çocuğu elektrikli sandalyeye oturtacak ifadeleri kesin olması gerekir.
- Sesi duymuş olabileceğine inanmıyorum. - Belki duymamıştır, hele o gürültüde...
- Siz neden bahsediyorsunuz? - Belki de adam yalan söyledi.
- Neden yalan söylesin ki? Ne çıkarı olabilir? - Belki de dikkat çekmek istiyor.
Böyle parlak fikirleri ortaya atmaya devam edin bakalım. Hatta gazetecilere de satın. Tanesine üç dolar ödüyorlar!
Neden onunla böyle konuşuyorsun?
Yaşlı bir adamla konuşurken ayağını denk almalısın.
Daha fazla saygı göstermelisin.
Ona bir daha böyle şeyler söylersen... seni yere sererim.
Devam edin. Ne söylemek istiyorsanız söyleyin.
Neden yaşlı adamın yalan söylemiş olabileceğini düşünüyorsunuz?
Sadece ona uzun bir süre baktığım için.
Ceketinin dikişi tam koltuk altından sökülmüştü.
Bunu farkettiniz mi? Yani mahkemeye böyle gelmesini...
Yırtık elbiseli yaşlı bir adam.
Yürürken ayakta bile zor duruyordu.
Sol bacağı biraz aksıyordu ama bunu gizlemeye çalışıyordu.
Çünkü bundan utanıyordu.
Sanırım bu adamı ben hepinizden daha iyi anlayabilirim.
Bu sessiz, korkmuş,...
Önemsiz ve...
...hayatı boyunca hiçbirşey olamamış bir adam.
İsmi gazetelerde hiç yayınlanmamış, ilgi çekmemiş bir adam.
Onu hiçkimse tanımıyor. Hiçkimse ondan bahsetmiyor.
75 yıldır hiçkimse onu dinlememiş.
Beyler, bu çok üzücü birşeydir, hiçbirşey olmak.
Böyle bir adam için dinlenilmek çok önemlidir.
Bir kez olsun sözün ona verilmesi onun için çok önemlidir.
Onun için arka sıralara atılmak çok acı olurdu.
Durun bakalım. Bir kez olsun kendini önemli hissetmek için mi yalan söylediğini düşünüyorsunuz?
Hayır. Aslında yalan söylememiştir.
Ama belki de çocuğun bağırdığını duyduğuna ve...
...yüzünü tanıdığına kendini inandırmıştır.
Bu duyduğun en inanılmaz öykü.
Böyle şeyleri nasıl uydurabiliyorsunuz? Bunları nasıl bilebilirsiniz?
- Pastil isteyen var mı? - Ben bir tane alırım.
Hala nasıl suçsuz olduğunu düşündüğünüzü anlamıyorum.
Size bir dakikalığına anlatmak istediğim birşey daha var. Sağolun
Yaşlı adamın, çocuğun "Seni öldüreceğim." diye bağırdığını duymuş olamayacağını kanıtladık.
- Hiçbirşey kanıtlamadınız! - Bakın. Varsayalım gerçekten de duydu.
Bu kelimeleri hepimiz kaç kez kullanmışızdır? Belki de binlerce kez.
"Seni bunun için öldürebilirim." "Bunu bir daha yaparsan ölürsün." "Öldür onu, Rocky."
- Bu gerçekten birini öldüreceğimiz anlamına gelmez. - Ama çocuk tam olarak"Seni öldüreceğim." dedi.
Çocuk avazı çıktığı kadar bağırmış.
Bana bunu kastetmediğini söyleme. Böyle söyleyen biri bunu kastetmiştir!
Şey,ben bilmiyorum.
Bitişikte çalışan adamla birkaç hafta önce tartışmıştım.
Bana aptal dedi ve ben de ona bağırdım.
Bu adam sizi doğru olmayan şeylere inandırmaya çalışıyor!
Çocuk öldüreceğini söyledi ve öldürdü!
Sizce çocuk bütün mahalle duysun diye böyle bağırmış olabilir mi?
- Bunu yapmayacak kadar zeki. - Zeki mi? Sıradan, cahil bir çocuk.
Doğru düzgün İngilizce bile konuşamıyor.
İngilizce'yi doğru düzgün konuşamıyor.
Bay Foreman, ben oyumu suçsuz olarak değiştirmek istiyorum.
- Siz ne?... - Beni duydunuz.
- Emin misiniz? - Evet, eminim.
Öyleyse oylar şu anda dokuza karşı üç, suçlu.
Eğer bunun adı saçmalık değilse...!
Peki gerekçen ne? Bu adamın anlattığı hikayeler mi?
Bu saçma hikayelerini aptal dedektif dergilerine göndermelisin, servet kazanabilirsin.
Çocuğun kendi avukatı bile hiçbir şansı olmadığını biliyordu.
Ta başından beri kendi avukatı bile onun suçlu olduğunu biliyordu.
Beyler size söylüyorum: Bu adam tam bir başbelası.
Çocuğun bir avukatı vardı, değil mi? Çocuğu o savundu, sen değil.
Nasıl olur da bu kadar çok şey bilirsin? Avukatlar da kusursuz değildir.
- Baltimore, lütfen. - Onu mahkeme atamıştı.
- Bu da ne demek oluyor? - Çok fazla şey.
Bu davayı almak istememişti ve atandığına pişmandı.
Bu para veya zafer kazandırmayacak, kazanma şansı olmayan bir davaydı.
Genç bir avukat için pek fazla birşey ifade etmiyordu.
İyi bir savunma yapması için önce müvekkiline güvenmeliydi. Görünen o ki güvenemedi.
Tabii ki güvenmedi.
Hangi aptal güvenirdi ki?
Sadece birkaç aptal yufka yürekli dışında.
Haydi, saate bakar mısınız? Yeter artık.
Afedersiniz, buraya biraz not aldım...
...ve izin verirseniz birşey söylemek istiyorum.
Başından beri sizi dikkatle dinledim...
...bana öyle geliyor ki bu beyefendinin dikkat çektiği konular çok önemli.
Mahkemede sunulan delillere göre, çocuk suçlu gibi, ama yüzeysel olarak.
- Ama eğer biraz derine inersek... - Haydi, sen de mi?
Sormak istediğim bir soru var.
Varsayalım çocuk gerçekten cinayeti işledi.
Bu saat 12'yi on geçe oldu.
Peki ne zaman yakalandı?
Saat 3 civarında eve geldi...
...ve evin girişinde iki polis dedektifi tarafından yakalandı.
Şimdi sorum şu: Eğer babasını gerçekten öldürmüşse,...
...üç saat sonra eve neden dönsün ki?
Yakalanmaktan korkmaz mıydı?
Eve bıçak için döndü. Bıçağı bir insanın göğsünde bırakmak hiç doğru değildi.
Evet, özellikle de bir akrabanın.
Burada dalga geçilecek birşey olduğunu sanmıyorum.
Çocuk bıçağın bulunacağını biliyordu.
- Polis onu bulmadan önce geri almalıydı. - Eğer bıçağın bulunacağını düşünseydi,...
...neden ilk başta onu orada bıraksın ki?
Sanırım çocuğun babasını öldürdükten sonra büyük bir panik içinde kaçtığını düşünebiliriz.
Sonra sakinleşti ve bıçağı orada bıraktığını farketti.
Öyleyse bu sizin paniği nasıl tanımladığınıza bağlı.
Bıçakta bıraktığı parmak izlerini silebilecek kadar sakinleşmiş olmalı.
O zaman bu panik nerede başladı, nerede bitti?
Siz suçlu diye oy kullandınız. Hangi taraftanısınız?
Herhangi bir tarafa sadık kalmak zorunda olduğumu sanmıyorum.
- Sadece bir kaç soru soruyorum. - Şu anda aklıma geldi...
Eğer adamı ben bıçaklamış olsaydım, bir yolunu bulur gider bıçağı alırdım.
İddiaya girerim hiçkimsenin onu görmediğini...
...ve cesetin ertesi güne kadar bulunmayacağını sandı.
Ne de olsa gecenin bir yarısıydı. Cesetin ertesi gün bulunacağını düşündü.
Afedersiniz. İşte söylemek istediğim de bu.
Caddenin karşısındaki kadın cinayet anını gördüğünü söyledi,...
...bu tam tren geçtikten sonraydı,...
...çığlık attı ve polisi aradı.
Bakın, çocuk kesinlikle çığlığı duymuş olmalı.
Birinin gördüğünü biliyordu.
Yine de geri döneceğini sanmıyorum.
İki şey var. Birincisi: Çığlığı duymuş olmayabilir. Belki de çok yüksek sesli değildi.
İkincisi: Duymuş olsa bile bunun kendisiyle ilgili olmadığını düşünmüş olabilir.
Onun oturduğu yerde çığlıklar günlük hayatın bir parçasıdır.
- İşte cevabınız. - Belki çocuk babasını gerçekten öldürdü.
Çığlığı duymadı, panik içinde kaçtı,...
...sonra sakinleşince, yakalanma riskini de alarak bıçağı almaya gitti.
Belki bunlar oldu, belki de olmadı.
Yine de cinayet anında çocuğun gerçekten orada olup olmadığını düşünmek için sebepler var.
Bu da ne demek? Yaşlı adam onu kaçarken görmedi mi?
Bu adam gerçekleri çarpıtıyor. Size söylemedim mi?
Yaşlı adam saat 12.10'da çocuğu kaçarken gördü mü, görmedi mi?
- Gördü mü, görmedi mi? - Gördüğünü söyledi.
Gördüğünü mü söyledi? Haydi bakalım, buna ne dersiniz?
- Tanıklar da hata yapabilir. - Tabi, eğer siz hata yapmalarını isterseniz!
- Veya o hata yapmalarını isterse! - Yeter, bağırmayın artık.
Belki de biraz bağırsak daha iyi olur. Bu adamlar her yolu deniyor.
Çığılığı duymuş yada duymamış, ne farkeder ki?
Burada sadece ayrıntıları konuşup gerçeği gözardı ediyorsunuz.
- Tekrar oylamak istiyorum. - Henüz lafım bitmedi!
Yeni bir oylama istendi.
Yerlerimize oturalım.
Neden zamanımızı boşa harcıyoruz ki?
Sadece bir saniye sürecek.
Tamam, sanırım en hızlı yöntem kimlerin suçsuz dediğini sormak.
Suçsuz diyenler lütfen ellerini kaldırsın.
Hala aynı. Bir, iki, üç suçsuz. Dokuz suçlu.
Eee, şimdi ne yapıyoruz? Gelecek salı gününe kadar konuşabiliriz. Ne yapıyoruz burada?
Pardon. Ben de suçsuz demek istiyorum.
Ne diyorsun sen? Kafayı mı yediniz siz?
Çocuk suçlu. Neden gerçeklere kulak asmıyorsunuz?
Sen de söylesene. Sanki şaka yapıyorlar.
Oylar dörde karşı sekiz suçlu.
Bu ne şimdi? Zavallı Kardeşinizi Koruyun Haftası mı?
Bana neden oyunuzu değiştirdiğinizi söyleyin. Sebebini bilmek istiyorum.
Kararımı size karşı savumak zorunda değilim. Aklımda mantıklı şüphelerim var.
Mantıklı şüpheler mi? Laf, laf, laf. Şuna bakın.
Biraz önce suçsuz dediğiniz çocuk, bunu babasına saplarken görüldü!
- Buna ne diyeceksiniz, Bay Şüpheli? - Bıçak o değildi, unutmayın.
- Aman ne akıllısın! - Size söylüyorum, bunlar tamamen saçmalık.
Neye inanmamızı bekliyorsunuz? Kafanızdan hikayeler uyduruyorsunuz.
Bunun gibi bir adam iki boksörün maçında hakem olsaydı,...
...neler yapardı kimbilir.
Bak. Peki yaşlı adama ne diyeceksin?
Cinayetten 15 saniye sonra kapıya koşup, çocuğu merdivenlerden kaçarken gördüğüne...
...inanmamamızı mı istiyorsun?
Tüm bunları kendini önemli hissetmek için söyledi, ha?
- Bu ne saçmalık böyle? - Durun bakalım.
Bak dostum başlama yine.
- Bakalım daha ne saçmalıklar duyacağız. - Bir dakika dinle bakalım.
- Yaşlı adam kapıya koştuğunu mu söyledi? - Ne farkeder ki?
- Kapıya gitti değil mi? - Oraya koştuğunu söyledi. En azından ben öyle sanıyorum.
İfadesini hatırlamıyorum, ama nasıl koşabildiğini anlamıyorum.
Yatak odasından ön kapıya koştuğunu söyledi ya, yetmez mi?
- Yatak odası neredeydi? - Koridorum sonunda.
- Herşeyi hatırlıyorsun da bunu hatırlamıyor musun? -Hayır.
- Apartmanın krokisini görmek istiyorum. - Neden mahkemeye baştan başlamıyoruz ki?
Durmadan böyle şeyleri görmek isteyen tek kişi sensin.
- Hayır, ben de görmek istiyorum. - Artık zamanımızı harcamasanız.
Şimdi ne uyduracaksınız bakalım...
Durun, sadece felçli, bir ayağını sürüyerek yürüyen yaşlı bir adamın...
...yatak odasından ön kapıya 15 saniyede gidip gidemeyeceğini görmek istiyorum.
-20 saniye dedi. -15 dedi.
-20 dedi. Neden çarpıtmaya çalışıyorsun? -15 dedi.
15 saniyenin ne kadar sürdüğünü nereden bilsin? Bunu yargılayamazsınız.
15 saniye dedi. Bu konuda gayet emin görünüyordu.
O sadece yaşlı bir adam! Kafası karışmıştı!
Hangi konuda bu kadar emin olabilir ki?
Ne ispatlamaya çalıştığınızı anlamıyorum. Yaşlı adam çocuğu kaçarken gördüğünü söyledi ya.
Bakalım detaylar onu destekliyor mu? Ceset yere düştüğünde,...
...üst kattan ön kapıya doğru ayak sesleri duyduğunu...
...üst kattaki kapının açıldığını ve ayak seslerinin merdivenlere indiğini söyledi
En fazla 15 saniye içinde kendi kapısına gittiğini söyledi. Eğer katil hemen kaçtıysa...
- Belki de kaçmadı. - Yaşlı adam kaçtığını söyledi.
Neden talk show hazırlamıyorsun ki?
Neden saçma fikirlerini kendine saklamıyorsun ki?
Dostum tüm bunlar için günde sadece üç dolar alıyoruz.
İşte daire burada. Yaşlı adamınki de tam altında ve tıpatıp aynı.
Banliyö hattı, yatak odası, oturma odası, mutfak, banyo, koridor, merdivenler.
Yaşlı adam burada, yatak odasındaydı.
Kapıdan çıktığını, koridoru yürüyerek geçtiğini, kapıyı açtığını...
...ve çocuğu kaçarken gördüğünü söyledi. Şu ana kadar anlattıklarım doğru mu?
19'uncu kez dinliyoruz, doğru.
- Ceset yere düştükten 15 saniye sonra. - Doğru.
Öyleyse, bakalım.
Yataktan kapıya 12 adım. Koridor 43 adım.
15 saniye içinde yatak odasının kapısını açmak için 12,...
...ön kapıya gelmek için de 43 adım atmak zorundaydı.
- Bunu yapmış olabilir mi? - Elbette.
Adam yavaş yürüyordu. Tanık sandalyesine bile birinin yardımıyla gelebildi.
- Bundan sanki upuzun bir yolmuş gibi bahsediyorsun. - O yaşta biri için öyleydi de.
- Ne yapıyorsun? - Bir deneyeceğim.
Ne demek istiyorsun? Avukatı neden bunu söylemedi ki?
- Belki de aklına gelmemiştir. - Avukatı aptal mı sandınız?
- Sizin hiç aklınıza geldi mi? - Ne farkeder, avukat bundan bahsetmedi çünkü...
...bunun davaya zarar vereceğini biliyordu.
Ya da zavallı, yaşlı bir adamı yalancı çıkarmak istemedi.
Bu jüriye pek hoş görünmez. Çoğu avukat bundan kaçınır.
- Siz avukata aptal mı demek istiyorsunuz? - Bizim de çözmek istediğimiz olup olmadığı.
Şu sandalyeyi bana verin. Şu iki sandalye de yaşlı adamın yatağı.
12 adım attım, burası yatak odası kapısı.
Bu çok saçma. Böyle bir canlandırma olmaz.
Koridor 43 adımdı. Duvara doğru gidip geri geleceğim.
Bu çılgınlık. Neden zamanımızı boşa harcıyorsunuz?
Size göre, bu sadece 15 saniye alacak, boşa harcayabiliriz.
Haydi. Yeter artık.
Tamam, tamam, tamam, sert erkek.
Tamam.
Ön kapıyı temsilen, siz şurada durur musunuz? Unutmayın, kapı zincirliydi.
- Saniye göstergeli saati olan var mı? - Benim var.
Ayağınızı yere vurun. Bu cesetin düşüşü olacak. Ölçmeye oradan başlayabilirsiniz.
- Bu saçmalıkları oynamak zorunda mıyız? - Ne bekliyoruz?
Saniye göstergesinin 12'ye gelmesini bekliyorum.
Aman be!
Haydi, hızlan biraz. O bunun iki katı hızda yürüyebilir.
Tamam biraz daha hızlı yürüyorum.
- Kilit, kapı, dur. - Tamam.
Ne kadar sürdü?
Tam olarak... 41 saniye.
İşte bence de böyle oldu. Yaşlı adam birkaç saat önce kavgayı duydu.
Yatağındayken cesedin yere düştüğünü duydu,...
...kadının çığlığını duydu, elinden geldiğince hızlı bir şekilde kapıya gitti,...
...birinin kaçtığını duydu ve onun çocuk olduğunu varsaydı.
- Bence bu olası. - Varsaydı mı?
Arkadaşlar, bugün bir çok saçmalık duydum,...
...ama sanırım bu en aptalcasıydı.
Hepiniz buraya bu kenar mahalle çocuğu için yufka yüreklerinizi yanınıza alıp gelmişsiniz.
Bu masalları dinliyorsunuz. Gittikçe yaşlı kadınlara benziyorsunuz.
Ama beni hiç dinlemiyorsunuz. Bıktım artık bundan.
Sizin neyiniz var beyler? Çocuk suçlu! Cezalandırılması lazım!
- Parmaklarınızın arasından kaçıp gidecek. - Parmaklarımızın arasından mı?
- Sen onun cellatı mısınız? - Onlardan biriyim.
- Muhtemelen düğmeye de sen basmak istersin. - Bu çocuk içinse, elbette basarım.
Senin için üzülüyorum. Nasıl birisi o düğmeye basmak isteyebilir ki!
İçeri girdiğimizden beri, kamu adına çocuktan intikam almak ister gibisin.
Siz bu çocuğun ölmesini istiyorsun, ama gerçekler için değil, sen istediğin için.
- Sen bir sadistsin. - Seni...
Bırakın beni! Onu öldüreceğim, onu öldüreceğim!
Gerçekten beni öldürmeyi kastemiyorsun, değil mi?
- Ne oldu? Biraz gürültü duydum da. - Yo, herşey yolunda.
Sadece biraz tartıştık.
Krokiyle işimiz bitti, alabilirsiniz.
Ne bakıyorsunuz?
- Evet nerede kalmıştık? - Müsadenizle...
"Müsadenizle..." Neden bu kadar kibarlaşıyorsunuz?
Siz neden bu kadar kabasınız? Ben böyle büyütüldüm.
Bu kavga... Biz burada bunun için bulunmuyoruz.
Bir sorumluluğumuz var.
Bu bizim demokrasimizde yer alan birşey
Yani biz...
Kelimeyi hatırlayamadım.
Davet edildik. Hepimiz buraya çağırıldık ve bizden...
...hiç tanımadığımız birinin suçlu olup olmadığına karar vermemiz istendi.
Oylarımız sonucunda kazanıp kaybedeceğimiz hiçbirşey yok.
Bizi güçlü kılan şeylerden biri de bu.
Bunu kişisel hale getirmemeliyiz.
Eğer söyleyeceğiniz birşey yoksa, Sevgilimi buraya çağırmak istiyorum.
Hepimiz sevgililerimizi çağıralım.
- Sevgililerimizi çağırmak mı? - Evet...
Bakın hava kararıyor. Bence fırtına yaklaşıyor.
Gerçekten de sıcak, değil mi?
- Afedersiniz ama siz hiç terlemez misiniz? - Hayır, terlemem.
Bakın. Ben...düşündüm de...
Belki de yeni bir oylama yapsak iyi olur.
Harika. Hatta biraz dans ve yiyecekle daha eğlenceli hale de getirebiliriz!
- Bay Foreman? - Tamam, bence uygun.
Oylamak istemeyen var mı? Hey, çek şunu.
- Afedersiniz. - Bence açık oylama yapalım.
Oylarımızı siz sorun, bakalım kim ne diyor.
Tamam, bence olur. Karşı çıkan var mı?
Jüri numarasıyla gidelim. Bir numara?
Ben mi? Bence suçlu. İki?
Suçsuz.
Üç numara?
Suçlu.
Dört numara?
Suçlu.
Beş numara?
Suçsuz.
Altı numara?
Suçsuz.
Yedi numara?
Suçlu.
Sekiz numara?
Suçsuz.
- Dokuz numara? - Suçsuz.
- On numara? - Suçlu.
Onbir numara?
Suçsuz.
Oniki numara?
Oniki numara!
Suçlu.
Şu anda oylama altıya altı.
Ve burada biraz daha tıkılı kalacağız.
Altıya altı! Size söylüyorum, bazılarınız aklını kaçırmış olmalı.
Böyle bir çocuk!
Onun öyle bir çocuk olduğunu sanmıyorum. Bence hiçbirşey yapmadı.
- Gerçekler davanın sonucunu verecek. - Yeter artık!
Gerçeklerden bıktım, usandım. Gerçekleri istediğiniz gibi yorumlayabilirsiniz.
İşte bu beyefendinin de baştan beri yaptığı bu.
Siz hep avazınız çıktığı kadar bağırdınız...
Birkaç yaş genç olmak isterdim. Bu adam beni...
- Ne sıcak. - Biraz su içmek ister misiniz?
Hayır, hayır, teşekkürler.
- Yağmur yağacak. - Nasıl da bildin, sert erkek?
- Nasıl olur da oyunu değiştirirsin? - Bana sanki biraz kuşku varmış gibi geldi.
- Hiçbir dayanağınız yok. - Bana pek öyle gelmiyor.
- Çoğu detay hiç düşünülmemiş. - Tamam, iyi şanslar.
Haydi, sen de diğerleri gibisin. Çok fazla düşünürsen, kafan karışır.
- Beni anlıyorsun değil mi? - Benimle böyle konuşmaya hakkınız...
Koca ağızlı.
Şu yağışa bakar mısınız?
Biliyor musun, bu bana önceki bir fırtınayı hatırlattı...
Geçen Kasım mıydı? Bilmiyorum, öyle birşeydi.
Ne fırtınaydı ama,tam da maçın ortasında.
Yedi altı gerideydik. Topu kaptık, çevirmeye başladık.
Top bir sağa, bir sola, bir ileri, bir geri dönüyordu...
Ve...
Slattery'yi oyuna aldık.
O boğa gibiydi. Gerçek bir boğa.
Keşke onun gibi bir oyuncum daha olsaydı.
Size söylemeyi unuttun. Ben Andrew J McCorkle Lisesi'nin yardımcı koçuyum.
Queens'teki.
Ve herneyse...Çok iyi gidiyorduk.
Savunma hatları neredeyse çökmüştü.
Birden bardaktan boşalırcasına yağmur yağmaya başladı, aynı bunun gibi.
Sadece...gümbür! Aniden indi.
Herşeyi bitirdi, anlıyor musun?
Bas bas bağırdım, küfür ettim. Hiçbirşey yapamadık.
Hey, bu fan ne işe yarıyor? Neden...
Bakın çalışıyor.
İşler iyiye gitmeye başladı, değil mi?
Evet.
Böyle daha iyi.
Hey! İki puan.
Hiç basket maçına gittiniz mi?
Bu ne salakça bir hareket.
Üzgünüm...
Şöyle attım da.
Afedersiniz.
Buna ne diyorsun? Steven bile? Çok şaşırtıcı değil mi?
Evet.
O uzun boylu adam, adı herneyse, beni kışkırtmaya çalıştı.
Yaptıklarım hiçbirşey göstermez. Ben oldukça heyecanlı biriyimdir.
Beni nasıl olur da kamu intikamcısı bir sadist olarak niteler?
Aslında boğazını sıkmalıydım.
Beni kışkırtmaya çalışıyordu.
Çok ta iyi yaptı.
Sanırım hiçbir gelişme kaydedemiyoruz.
Mahkemeye gitmeye ve jüriyi fesh etmeye hazırım.
- Bence de bunu sürdürmenin yeri yok. - Katılıyorum.
Çocuğa başka oniki kişiyle yeni bir şans verelim.
Hakim bunu kabul etmez. Yeterince uzun düşünmediğimizi söyler.
- Tamam, bitirelim şu işi. - Ben buna pek iyi bakmıyorum.
Bu çocuğun başka bir jüri ile hiç şansı olmaz ve siz de bunu biliyorsunuz.
Tamam, biz bırakalım. Hiç kimse oyunu değiştirmesin.
- Hala içinizde mantıklı bir şüphe yok mu? - Yok.
Pardon. Belki de "mantıklı şüphe" kavramını tam olarak anlayamadınız.
Anlayamadınız demek ne demek?
Şu adma bakın! Size söyledim bunların hepsi aynı.
Buraya geliyorlar, daha nefes almadan...
...bize ne yapamamız gerektiğini söylüyorlar.
- Şu cehaletiniz yok mu! - Tamam.
İki dakikalığına tartışmayı keselim.
İşe yarar birşeyler söylemek isteyen var mı?
Eğer beyler için mahsuru yoksa birşeyden tekrar bahsetmek istiyorum.
Davacı için en önemli noktalardan biri...
...çocuğun cinayet anında sinemada olduğunu söylemesi ama...
...filmin adını ve oynayanları hatırlamamasıydı.
- Bu beyefendi bunu belirtmişti. - Haklısınız.
Bu tamamıyla çocuğun uydurmasıydı ve hiçbir kanıtı yoktu.
Kendinizi çocuğun yerine koyun, böyle moral bozucu bir olaydan sonra...
...mesela babanız sizi tokatladıktan sonra, detayları hatırlayabilir miydiniz?
Sanırım evet, özellikle de hatırlanacak unsurlar varsa.
Çocuk filmi hatırlayamadı çünkü orada değildi.
Polis kayıtlarına göre çocuk babasının cesedi içeride yatarken...
...mutfakta sorguya çekilmiş.
Sizce detayları hatırlayabilir miydiniz?
- Evet. - Büyük bir bunalım altındayken de mi?
- Büyük ruhi bunalım altında. - Ama mahkemede herşeyi hatırladı.
Evet. Avukatı da bunu açıklamak için çok uğraştı.
Mahkemeye kadar herşeyi hatırlamak için üç ayı vardı.
Bir avukat için o gece neyin oynadığını bulmak zor olmasa gerek.
Bence önemli olan çocuğun olaydan hemen sonraki ifadesidir,...
Bunalımdaydı yada değildi, ama hiçbirşey hatırlayamadı.
- Size kişisel bir soru sormak istiyorum. - Buyrun.
- Dün gece neredeydiniz? - Bütün gece evdeydim.
- Ya önceki gece? - Bu da ne?
Sorun değil. Saat sekizde işten çıkıp, eve gidip yattım.
- Ya daha önceki gece? - Yani...Salı gecesi.
- Briç turnuvası. Briç oynadım. - Ya Pazartesi gecesi?
1954 yılbaşına geldiğinizde haber verin.
Pazartesi gecesi, karımla birlikte sinemaya gittim.
- Hangi film vardı? - Kızıl Çember. Bir korku filmi.
- Ya ikinci film? - Şey...
Hemen söyleyeceğim. Şey...
Alımlı Bayan...
Birşey.
Bayan Bainbridge. Alımlı Bayan Bainbridge.
O filmi ben de gördüm. Adı Şaşırtıcı Bayan Bainbridge.
Evet. Şaşırtıcı Bayan Bainbridge.
Kimler oynuyordu?
Barbara... Long, Sanırım öyleydi.
Esmer, çok güzel bir kız.
- Ling veya... Long. Öyle birşeydi. - Başka kim vardı?
İsimlerini hiç duymadığım oyuncular.
Pek pahalı olmayan, artistleri tanınmamış...
Ve bunalımda da değildiniz değil mi?
Hayır.
Değildim.
- Sanırım ne demek istediğini anladınız. - Aman ne önemli.
Diliniz yere değene kadar konuşabilirsiniz. Çocuk suçlu.
Beni anladınız dostlarım, değil mi?
- Sende pastil vardı, versene. - Bitti, dostum.
Şu yağmura bakın. Senin maçta yatmıştır.
Bu sadece bir duş sayılır.
Ayrıca, sahanın üstü kapalıdır.
Şu bıçağa bir saniyeliğine bakabilir miyim lütfen?
Hala altıya altıyız. Önerisi olan var mı?
- Saat altıyı beş geçiyor. Yemek yiyelim. - Neden saat yediye kadar beklemiyoruz ki?
Tamam, bana uyar.
Söylemek istediğim birşey var. Kafama takılıp duruyor,...
...mademki de buraya tıkıldık...
Bir de şu bıçak yarası ve nasıl açıldığı konusu vardı.
- Bıçak aşağı doğru bir açıyla saplanmıştı, değil mi? - Başlamayın yine.
- Bundan defalarca bahsedildi. - Biliyorum, ama ben ikna olmadım.
Çocuk 1.60 boyunda. Babası 1.78.
Aradaki fark 18 santim.
Sizden 18 santim uzun birine bıçağı yukarıdan saplamak zayıf bir ihtimal.
Ver şunu bana.
Size bir gösteri yapacağım. Birisi ayağa kalksın.
İzleyin, bunu tekrar yapmak istemiyorum.
Kendimi biraz kısaltıyorum.
- Sanrım bu yeter, belki de biraz daha. - Tamam, daha da kısaldım.
Kimse yaralanmadı.
- Değil mi? - Evet, kimse yaralanmadı.
İşte benden uzun bir adamı böyle bıçaklardım.
Açıya bakın, aşağı doğru.
İşte aynen böyle oldu. Hatalıysam söyleyin.
- Aşağı doğru. Tartışmaya gerek yok. - Bir dakika.
Bıçağı bana verir misiniz?
Bu bıçaklardan nefret ederim.
- Hiç bıçak kavgası gördünüz mü? - Hayır.
Hiç biriniz görmediniz mi?
Ben gördüm. Biliyorsunuz, onlarla aynı mahallede büyüdüm.
Bu bıçaklar mahallede çok yaygındı.
Daha önce aklıma gelmemiş olması tuhaf. Sanırım unutmaya çalışıyordum.
- Bu tarz bir bıçağı nasıl kullanırsınız? - Asla böyle kullanılmaz.
Gördünüz mü, elden ele geçirirken ne kadar zaman kaybettim?
İşte böylesi doğru. Elin altında.
Bu bıçakları kullananlar asla başka türlü tutmazlar.
- Emin misiniz? - Eminim.
- Bu yüzden böyle yapılmışlardır. - Çocuk ta bıçak konusunda ustaydı, değil mi?
Sizce çocuk babasını öldüren yarayı böyle bir bıçakla açmış olabilir mi?
Hayır. Hele bıçağı bu kadar iyi kullanan biri asla bunu yapmış olamaz.
- Bence bıçağı elinin altında tutardı. - Bunu nasıl bilebilirsin ki?
- Adam öldürülürken orada mıydın? - Hayır. Başka birisi de yoktu.
Neden bize bu hikayeleri uyduruyorsunuz? Buna inanmıyorum.
Çocuk bıçak kullanmayı iyi biliyor diye...
...bu cinayeti onun işlemediğini söyleyemezsiniz.
- Ne düşünüyorsun? - Bilmiyorum.
- Ne demek bilmiyorum? - Bilmiyorum.
- Ya sen? - Diğerlerini bilmem ama...
...ben bu dırdırdan bıktım. Hiçbiryere varamıyoruz.
Sanırım bu işi ben bitireceğim. Oyumu suçsuz olarak değiştiriyorum.
- Ne? - Beni duydun. Bıktım artık.
- Bıktın mı? Bu iyi bir neden değil. - Sen kendi işine bak.
- Anladın mı? - Adam haklı.
Bu iyi bir neden değil.
Ne biçim bir adamsın sen?
Önce geldin buraya oturdun ve herkes gibi sen de suçlu dedin...
...çünkü cebindeki biletler seni yakıyordu.
Şimdi de konuşmaktan bıktığın için oyunu değiştirmek istiyorsun.
- Bak dostum... - Bir insanın hayatıyla böyle oynamaya...
...hakkın olduğunu sana kim söyledi? Hiç umrunda değil mi...
Hey, dur bakalım. Benimle böyle konuşamazsın.
Seninle böyle konuşabilirim. Eğer oyunu değiştirmek istiyorsan,...
...bunu suçsuz olduğuna inandığın için yap, sıkıldığın için değil.
Ve eğer suçlu olduğuna inanıyorsan, oyunu değiştirme.
Yoksa düşündüğünü yapacak kadar erkek değil misin?
- Baksana sen... - Suçlu mu, değil mi?
- Söyledim ya, suçlu değil. - Neden?
- Bak açıklamak zorunda... - Zorundasın. Söyle, Neden?
Ben...Ben suçlu olduğunu sanmıyorum.
- Oylama istiyorum. - Tamam, oylayalım.
Sanırım elleri görsek yeter. Karşı çıkan var mı?
Pekala, Suçsuz diyenler ellerini kaldırsın.
Bir, iki, üç,
Dört, beş, altı, yedi...
Sekiz.
Dokuz.
Suçlu diyenler ellerini kaldırsın.
Bir, iki, üç.
Tamam, oylar dokuza karşı üç beraat.
Hiçbirinizi anlamıyorum!
Ortaya attığınız bütün bu zırvalar, hiçbirşey kanıtlamaz.
Çocuğu hepiniz gördünüz.
Bana şu bıçağı kaybetme, sonra da sinemaya gitme...
...hikayesine inandığınızı söylemeyin.
Bu insanların nasıl yalan söylediğini bilirsiniz. Yalan onlarla beraber doğar.
Lanet olsun! Size söylememe hiç gerek yok. Dürüstlüğün ne olduğunu bile bilmezler!
Ayrıca birini öldürmek için bir sebebe bile ihtiyaçları yoktur.
Hayır efendim. Sarhoş olurlar. Hepsi de içki içerler.
Bunu biliyorsunuz. Sonra da bam! Birisi yerde yatıyor.
Onları suçlamıyorum. Bu onların doğal hali.
Ne demek istediğimi anlıyor musunuz? Şiddet. Nereye gidiyorsunuz?
İnsan hayatı onlara göre bizim düşündüğümüz kadar önemli değildir.
Durmadan ürüyorlar ve kavga ediyorlar,...
...eğer biri öldürülürse, birisi öldürülse bile, hiç umursamazlar!
Elbette içlerinden iyiler de çıkar. Bunu ilk savunacaklardan biri benim.
İçlerinden iyi iki tanesi ile tanışmıştım, ama onlar istisnaydı.
Çoğu sanki duyguları yokmuş gibidir. Herşeyi yapabilirler!
Neler oluyor burada?
Size söylemeye çalışıyorum. Büyük bir hata yapıyorsunuz.
Çocuk yalan söylüyor. Ben anlıyorum. Onları çok iyi tanırım.
Beni dinleyin. Onlar hiçbir işe yaramaz.
Hiçbiri bir işe yaramaz.
Demek istediğim...,burada ne oluyor?
Ben konuşuyorum ve siz...
Beni dinleyin.
Ben...biz...biz...
Bu davadaki çocuk. Bu tür. Onları tanımıyor musunuz?
Burada...burada büyük bir tehlike var.
Bu insanlar tehlikeli.
Onlar...vahşi.
Beni dinleyin. Beni dinleyin.
Ben dinledim. Şimdi oturun ve ağzınızı bir kez daha açmayın.
Size söyledim, siz bilirsiniz.
Böyle bir durumda ön yargıyı bir tarafa atmak çok zordur.
Ne zaman ön yargınızı kullansanız gerçekleri gözardı edersiniz.
Gerçeğin ne olduğunu gerçekten bilmiyorum.
Hiçkimsenin de tam olarak bilebileceğini sanmıyorum.
Şu anda içimizden dokuz kişi çocuğun masum olduğunu düşünüyor.
Ama sadece olasılıklar üzerine kumar oynuyoruz. Belki de hatalıyız.
Belki de suçlu birinin serbest kalmasına sebep olacağız.
Ama bizim mantıklı şüphelerimiz var.
Ve bu bizim sistemimizde çok değerli birşeydir.
Emin olmadığı sürece hiçbir jüri birini suçlu ilan edemez.
Bizim dokuz kişi sizin nasıl bu kadar emin olabildiğinizi anlayamıyoruz.
- Belki de bize söyleyebilirsiniz. - Ben açıklamaya çalışayım.
Bazı çok önemli konuları ortaya attınız, ama biz hala çocuğun suçlu olduğuna inanıyoruz.
Benim iki gerekçem var. Birincisi: cinayeti gördüğünü söyleyen...
...karşı dairedeki yaşlı kadın.
Bu en önemli ifadeydi.
Ve ikincisi: Kadın çocuğun elini başının üstüne kaldırdığını...
...ve bıçağı babasının göğsüne yukarıdan sapladığını...
...tam olarak gördüğünü söyledi.
- Kadın görmüş, bıçağı üstten tutarak. - Kesinlikle doğru.
Öyleyse kadından bahsedelim.
O gece saat 11 civarında yattığını söyledi.
Yatağı pencerenin yanındaydı, dışarı bakıp...
...tam karşıdaki çocuğun odasını görebiliyordu.
Bir saat kadar uyuyamadı ve dönüp durdu.
Sonunda saat 12:10 da pencereye doğru döndü,...
...ve dışarı bakarken geçmekte olan bir banliyö treninin içinden cinayeti gördü.
Cinayetten sonra ışıkların söndüğünü söyledi.
Ama çocuk babasını öldürürken onu net olarak gördüğünü söyledi.
Görebildiğim kadarıyla, bu çarpıtılamaz bir delil.
- İşte tüm olay bu. - Ne düşünüyorsunuz?
Ya siz?
Bilmiyorum. Bir sürü delil. Bu iş çok karmaşık bir hal aldı.
Açıkçası ben sizin nasıl beraat kararı verdiğinizi anlayamadım.
- Delilleri sıraya sokmak o kadar da kolay değil. - Bütün diğer delilleri çöpe atabilirsin!
Kadın cinayeti gördü! Daha ne istiyorsunuz?
- Şey, belki de... - Oylama yapalım.
Pekala, oylama yapalım dendi. İtirazı olan var mı?
Tamam. Ben oyumu değiştiriyorum.
- Çocuk suçlu. - Başka birisi var mı? Oylar sekize karşı dört.
Neden bu bir oyu kişisel bir zafer olarak ele alıyorsunuz?
Pekala. O zaman jüriyi fesh edelim. Gidip yargıca söyleyelim.
Buna ne dersiniz? Bu konuda tartışmak istiyorum.
Sen, olayları sen başlattın. Bu teklife ne diyorsun?
- Yeniden tartışalım. - Zaten yeniden tartıştık.
Buradaki adam tenis topu gibi gidip geliyor.
Kabalaşmaya gerek yok. Bunu bir yarışma haline getirmeye çalışmayın.
Tamam.
Belki de bir zaman limiti koymayı düşünebiliriz.
Hey, ilk kez iyi bir teklif.
Saat...altıyı çeyrek geçiyor. Birisi saat yedi iyi demişti.
Saat yedide jüriyi fesh edip etmeyeceğimizi tartışacağız.
- Kendinizi iyi hissetmiyor musunuz? - Oldukça iyiyim. Teşekkürler.
Saat yedinin makul bir zaman olacağını söylüyordum...
Bunu sormamın sebebi burnunuzu sanki şey gibi siliyordunuz...
Sözünüzü kestiğim için üzgünüm.
Ama bana birşey hatırlatan bir hareket yaptınız.
- Burada birşeyleri halletmeye çalışıyorum. - Tamam ama bence bu da önemli.
Teşekkürler. Beni bu soru için affedeceğinize eminim...
...ama burnunuzu neden öyle sildiğinizi merak ediyorum.
Şunu keser misiniz?
Şu anda yanınızdaki beyefendi ile konuşuyorum.
Şimdi, burnunuzu neden öyle siliyordunuz?
Eğer bu gerçekten sizi ilgilendirdiyse, beni biraz rahatsız ettiği için sildiğini söyleyebilirim.
Çok üzüldüm. Acaba... acaba gözlüğünüz yüzünden mi?
Evet. Artık başka birşeyden bahsedebilir miyiz?
Gözlüğünüz burnunuzun iki yanında izler bırakmış.
Bunu daha önce farketmemiştim. Çok rahatsız edici olmalı.
Oldukça.
Nereden bilebilirim ki. Ben hiç gözlük kullanmadım.
Bakın bu optikçi hikayelerini bıraksak mı acaba?
Cinayeti gördüğünü söyleyen kadında da...
...burnunun iki yanında aynı izler vardı.
Aman Tanrım! Doğru söylüyor.
Lütfen. Bir dakika müsaade edin... Hemen bitireceğim.
İçinizden bunu farkeden oldu mu?
O zaman hiç aklıma gelmedi ama sonra uzun uzun kadının yüzünü düşündüm.
Aynı izlerden onda da vardı. Mahkemede durmadan burnuyla oynuyordu.
Doğru. Durmadan burnuyla oynadı.
Kadın 45 yaş civarındaydı.
Daha genç görünmek için büyük bir çaba harcıyordu.
Özellikle de dış görünüşüne. Ağır bir makyaj. Boyalı saçlar.
Nispeten daha genç kadınlar tarafından giyilebilecek yeni giysiler.
Gözlük yok. Evet, kadınlar bunu yapar. Onun ruh halinin bir portresini çizmeye çalışın.
Ne demek gözlük yok? Onun gözlük taktığını nereden biliyorsun?
- Sadece burnuyla oynadığı için mi? - O izlerden onda da vardı, gördüm.
- Ne olmuş yani? Bu ne demek ki? - Senin bağırmandan nefret ediyorum...
Tamam. Sakin olun.
Hey, durun, beyefendi haklı. Ben de gördüm. Ona en yakın olan bendim.
Burnunun her iki yanında aynı izler vardı.
Nereye dikkat çekmek istiyorsunuz?
Saçlarını boyamış, burnunda iz varmış. Bunlar ne ifade eder ki?
Bu izler gözlükten başka birşey tarafından yapılmış olabilir mi?
Hayır. Olamaz.
Ben hiç iz görmedim!
Ben gördüm. Tuhaf ama daha önce hiç izler hakkında düşünmemiştim.
Avukat neden birşey söylemedi öyleyse?
Bu odada olaya odaklanmış 12 kişiyiz.
-11'imiz de dikkat etmedik. - Peki ya savunma avukatı?
Sence bununla uğraşır mıydı? İfadesini de gözlüksüz mü aldılar?
Hiç çirkin gösterdiği için gözlük takmak istemeyen bir kadın görmediniz mi?
Tamam. Burnunda izler vardı. Buraya kadar haklısınız.
Gözlük yüzünden, değil mi? Onları evin dışında takmıyordu...
...böylelikle insanlar onu muhteşem görecekti.
Ama çocuğun babasını öldürdüğünü gördüğünde, evde yapayalnızdı.
İşte bu.
Yatarken gözlük takar mısınız?
Hayır, takmam.
Hiçkimse yatarken gözlük takmaz.
Kadının da yatarken gözlük takmadığını düşünmek mantıklı görünüyor.
- Nereden biliyorsun? - Bilmiyorum. Tahmin ediyorum.
Ayrıca camdan dışarı bakarken de gözlüğünü takmadığını tahmin ediyorum.
Cinayetin tam dışarı baktığı sırada gerçekleştiğini söyledi.
Işıklar kesildi. Gözlüğünü takacak vakti yoktu.
İşte başka bir tahmin: Dürüst bir şekilde çocuğun babasını öldürdüğünü gördüğünü söyledi.
- Bence sadece bir gölge gördü. - Onun ne gördüğünü nasıl biliyorsun?
Tüm bunları nereden biliyor? Ne tür gözlük taktığını nasıl bilebilirsin?
Belki de güneş gözlüğüydü! Belki de hipermetroptu! Nereden biliyorsun?
Sadece şu an kadının görüş yeteneğini sorguladığımızı biliyorum.
Kırk metre uzaktaki birini geceyarısı gözlüksüz olarak teşhis etmesi gerekiyordu.
Böyle bir delille birini ölüme göndermezsiniz.
Hey, bana bunu söylemeyin.
- Hata yapmış olamaz mı? - Hayır.
- Mümkün değil mi? - Hayır, mümkün değil.
Mümkün mü?
Suçsuz.
Sizce suçlu mu?
Bence evet.
Sizce?
Hayır.
Ben ikna oldum. Suçsuz.
- Senin neyin var? - Artık benim de mantıklı bir kuşkum var.
-11'e karşı bir. - Peki ya diğer deliller?
Ya diğer ıvır zıvır? Ya bıçak...? Diğer deliller?
Siz kendiniz diğer delilleri çöpe atabileceğimizi söylemiştiniz.
Peki şimdi ne yapıyoruz?
Yalnız kaldınız.
Benim için hiç önemli değil. Buna hakkım var.
Evet, buna hakkınız var.
Ne bakıyorsunuz? Ben hala suçlu diyorum.
- Sizin fikrinizi duymak istiyoruz. - Size düşündüklerimi söyledim.
Biz ikna olmadık. Tekrar duymak istiyoruz.
Ne kadar sürerse sürsün, zamanımız var.
Mahkemedeki herşey, ama herşey onun suçlu olduğunu kanıtlıyor.
Ne sanıyorsunuz? Aptal gibi mi görünüyorum?
Şu yaşlı adamın ifadesine bakın. Herşeyi duyduğunu söyledi!
Ya şu bıçak meselesi. Aynısından bir tane daha mı buldular?
Yaşlı adam onu gördü! Tam orada, merdivenlerde.
Kaç saniye sürdüğü neyi değiştirir ki?
Herşey ama herşey. Neymiş bıçak cebinden düşmüşmüş.
Ayrıca kapıya kadar gitmediğini de ispat edemediniz!
Odanın içinde dönüp durabilirsiniz, ama kapıya gitmediğini ispat edemezsiniz!
Peki ya banliyö treni? Ya film?
Hiç böyle birşey duymamıştım.
Sizinle 5,000 dolarına izlediğim tüm filmleri hatırlayacağıma iddiaya girerim.
Size burada herşeyin değiştirildiğini ve çarpıtıldığını söylüyorum!
Ya şu gözlük meselesi? Gözlüğünün takılı olmadığını nereden biliyorsunuz?
Bu kadın mahkemede yemin etti!
Ya çocuğun bağırdığını duymasına ne dersiniz? Ha?
Size söylüyorum, İşte tüm gerçekler burada.
İşte...
Tam burada. İşte tüm dava.
Eeee?
Birşey söylesenize!
Sizi yufka yürekliler topluluğu.
Beni kandıramayacaksınız. Kararımı değiştiremeyeceksiniz.
Lanet çocuklar... Siz hayatınızı harcarsınız!
Hayır...
Suçlu değil.
Artık çıkabiliriz.
Hey!
- Adınız ne? - Davis.
Benim adım da McCardle.
- Tamam, görüşürüz. - Görüşürüz.