RAMSES'İN OĞULLARI
Hanımefendi.
Sıra size gelmek üzere.
Teşekkür ederim.
Uzun zamandır mı bekliyorsunuz?
Bilmiyorum.
Yaklaşık dört saat.
Siz?
Beş.
Buyurun.
Bu taraftan.
Eşyalarınızı buraya koyun.
Bütün metal eşyalarınızı koyun.
Mücevher, kemer, telefon.
Neden?
Manyetizma yüzünden.
Mücevherlerim olmaz.
Hepsini geri alacaksınız. Endişelenmeyin.
-Bu da mı? -Evet.
-Fotoğraf yanınızda mı? -Evet.
Gelin.
Oturun.
Fotoğrafı şöyle tutun.
Düz bir şekilde.
Ona odaklanın, onun varlığına.
Onun enerjisine.
Şöyle.
Hala yakında olduğunu hissediyorum.
Yakın zamanda mı öldü?
Evet.
Bu yüzden demek.
Genç bir ruh.
Çok genç.
Yaşlı bir kadının vücudunda bir çocuk.
Manou?
Bu onun takma adıydı.
Manou şu an bizimle birlikte.
Böyle gitmek, onun için zor olmuştur.
Hastane kemoterapisini istemedi.
Daha erken gitmek istedi.
Farklı bir şekilde.
Evinde.
Saint Aubin.
Mavi panjurlu bir aile evi.
Sen nehrinin yanında.
Tekneyle açılmak için bir yer var.
Seninle birlikteyken çok mutluymuş.
Sana zarar vermek isteyen birilerinin olduğunu söylüyor.
Anlaşmazlıklar.
Dikkatli ol.
Çocuklarını unutma.
Laura.
Bunu saklıyor ama...
Ama...
İşimiz bitmemişti.
Gelin.
Geçin.
Oturun.
Borcunuz 100 Euro.
Hanımefendi?
100 Euro.
Onu gördün mü?
Hayır, sadece arkasını.
-Anlat. -Küçüktü.
-Neye benziyordu? -Kapüşonu vardı.
Beni duyduğun kaçmaya başladı.
-Ne aldı? -Bilmiyorum.
-Nereden geldi? -Nereden bileyim.
-Kimdi? -Adama'nın adamları.
-Neden geldiler? -Sorun çıkartmak için!
Bunu sonra halledersin.
Alın bunları.
Adama'yı arıyorum.
Şurada.
Gitmemizi istiyor, burası onun bölgesiymiş!
Ne bölgesi?
Sizler lanetlisiniz!
Sen de lanetlisin!
Lanetlisiniz! Lanetli!
-Adamlarını buraya koyma! -Ne?
-Burası bizim bölgemiz. -Metro değil.
Onları rahat bırak.
Merkezdeki tüm o adamlar... Bunu yapmayı bırakmalısın.
Evimden ve merkezden uzak dur. Ne zaman anlayacaksın?
Buyurun almak ister misiniz?
Hanımefendi! Medyum.
Basile!
Biri evime girdi!
-Kim? -Adama'nın adamlarından biri.
-Onu gördün mü? -Hayır ama eminim.
-Öyle olsaydı bilirdim. -Sana olduğunu söylüyorum.
Ne almış?
Saçma şeyler. Sorun çıkartmaya çalışıyor.
-Ne aldı? -Kıyafet ve bir bıçak.
-Parktaki çocuklar. -Onlar kimin adamları?
-Mahallenin. -Birine çalışıyor olmalılar.
Çalışmıyorlar. Birini çöp kutusunun arkasında bulmuştum.
Kafası o kadar güzeldi ki ayakta duramıyordu.
Pekala.
Mekanımı izle.
-Tamam mıyız? -Tamam.
Şuraya oturun.
Artık büyükannemle ile birliktesin Chantal, huzur içinde yat.
Eziyet çekmiş bir ruh görüyorum.
Chantal.
Ne diyor?
Baban onun yanında olduğunu söylüyor.
Onu orada karşıladığını söylüyor.
Gitar çaldığını söylüyor.
Chuck Berry.
Müzik festivalindeki gibi.
Dikkatli olmanı söylüyor.
Yakınında olan biri sana zarar vermek istiyor.
-Dikkatli ol. -Kim?
Çok uzakta, belirsiz.
Daha çok fotoğrafla birlikte gelip, ona sormalısın.
Babanın sana...
...söylemediği bir şeyler var.
İçinde bağıran bir çocuk var.
Baban içinde bir sürü öfke görüyormüş.
Seni duyuyor.
Ve neden bu kadar...
...öfkelisin diye merak ediyor.
Gözlerini kapat.
Babanı düşün.
Onun yüzünü.
Sesini.
O burada mı?
Şimdi dediklerimi tekrar et.
Babam önümde yürüyorum.
Babam yanımda yürüyorum.
Babam arkamda yürüyorum.
Babam etrafımda yürüyorum.
Çantam! hayır!
Çantasını alın! Bırak çantayı! Bırak dedim!
Sana çantayı bırak dedi!
Bırakın onu!
Ne yapıyorsun?
Ne dedin?
Çekil seni pislik herif!
-Bekle. -Beklemeyeceğim!
-Dur. -Hayır!
Neden korkuyorsun?
Bu da neymiş?
Kes şunu! Fransızca konuşutuğunu biliyorum!
-Onlardan biri mi? -Size söylüyorum!
Dinliyor musunuz beni!
Hayır, daha gençti.
Kolyeni unut.
Bırakın beni! Bırakın beni...
-Nereliler? -Bırakın beni!
-Tangier. -Bırakın beni!
-Ben suçsuzum! Bırakın beni! -Kıpırdama!
-Bırakın beni! -Şuna bak.
-Ne yapacağımızı bilmiyoruz. -Bırakın beni!
Devam edin.
Sizi pislikler! Ben bir şey yapmadım! Bırakın beni!
Bırakın beni! Ben suçsuzum!
-Onları salıyor musunuz? -Daha küçükler.
Yakalanıyor sonra da kaçıyorlar, bu bir kısır döngü.
Matthieu.
O güçlüydü.
Başını hiç eğmezdi.
Asla.
Bazen evde...
...çok sesli bir şekilde bağırırdı. Özellikle de çocuklara.
Hatalar yaptı.
Kendine öfkeliydi.
Babanın gitmeden önce söylecek bir şeyleri vardı.
Dedi ki...
"Çocularım, beni sevdiniz."
"Şimdi de beni affetmenizin vakti geldi."
Şimdi karşımda bir kadın var.
Güzel bir sarı elbisenin içinde.
Şurasında hoş bir ben var.
Kocasıyla konuşuyor.
Deniz kenarındaki bir kasabadan bahsediyor.
Cayuex-sur-Mer.
Uzun süre önce orada tanıştınız, değil mi?
Uzun zaman önce.
Yürüyüş şeklinden bahsediyor.
Plajda, diğerinin arkasındaki.
Diyor ki...
"İki kişiydik..."
"...ama plajda sadece bir ayak izi bıraktık."
Al, 150.
Bu da sana.
Bu da babana, bunu ona götür.
Bu 300 de senin.
-Güzel. -İşler tıkırında.
Teşekkürler.
Yeni bilgisayara ihtiyacın var bu çok yavaş.
Tamam.
Görüşürüz.
Açıkçası...
...bilmiyorum.
Geçen sefer anladığımı sanmıştım.
Ama artık nasıl yaptığını anlamıyorum.
Ne kadar yalan söylersen o kadar çok geliyorlar.
Gösteri yapıyorum ve beğenirlerse geri geliyorlar.
Ve parası iyi.
İş işte.
Ateşle oynuyorsun.
Herkes çok sinirli.
Konuşmamız gerekiyor.
-Yarın öğlen vakti gel. -Gelemem, Céleste.
Orada ol.
-Ne kadar? -200.
Alo baba?
-Evet. -Hey! Bana 300 borcun vardı!
-Ne? Tamam bekle. -O 300'e ihtiyacım var.
Hayır gelemeyeceğim.
Neden, ne oldu?
Grace parayı getirdi mi?
Hayır baba, gelemeyeceğim.
O sana yardım eder. Çok gürültü var seni duyamıyorum.
-Yarın bana ihtiyacın var mı? -Var, akşam sekizde merkezde.
Dinle beni! Beni dinliyor musun?
Baban buradayken, bize saygı duyardı.
-Biz de ona saygı duyardık. -Evet.
Köydeki herkes karnını doyurdu.
Sorunumuz yoktu, herkese yetecek yemek vardı.
Sonra sen ve o açgözlü suratın geldi ve her şeyi mahvetti!
Hiçbir şeyimiz kalmadı!
Profesör Lassena haklı.
Senin yüzünden bütün işlerimizi kaybettik.
-Müşterilemizi kaybettik. -Burada ve memlekette ailemiz var.
-Harcayak paramız kalmadı. -Paraya ihtiyacımız var.
-Benim de var. -Senin sorunun ne?
-Yaptığını biz de yapabiliriz. -Yapın o zaman.
-Her şeyimizi aldın.
Dinle, Senegalliler, Malililer...
...Kongolular, Togolular. Onlardan uzak duracaksın.
Onlar bize ait. Anladın mı?
Hintliler, Sri Lankalılar ve Pakistanlılar da uzak dur.
-Fransızlar, Araplar, Amerikalılar...
...beyazlar, turistler ve hatta Ruslar.
Onları alabilirsin. Umurumuzda değil.
-Ne dediğini anladın mı? -Bizi umursamıyor bile.
-Umurunda değil! -Karnımızı doyurmamız gerek.
-Anladın mı? -Karnımızı doyurmalıyız!
-Tamam sizi duyuyorum. -Paraya ihtiyacımız var.
-Bırakın konuşayım. -Müşterilerimizden uzak dur.
Bizim de karnımızı doyurmamız gerekiyor!
Şş, bırakın konuşsun!
Ne dediğinizi anladım. Ama herkes istediği gibi çalışır. Kural bu.
-Otur şuraya! -Bizi önemsemiyor musun?
Kural bu.
İşler böyle yürür.
Bekle. Daha bitirmedik. Otur şuraya.
Ramses lütfen, paraya ihtiyacı olan tek sen değilsin.
-Benden bu kadar. -Biraz saygı göster!
Bunu yapmazsan seni mahvederiz!
-Şu yaptığına bakın! -Hiç saygı göstermiyor!
Ne oluyor burada? Kıyafetlerim!
Bırakın!
Bırakın dedim!
Defolun gidin buradan!
Hey! Ne yapıyorsunuz burada?
Defolun buradan!
Hiçbir şey anlamıyoruz aptal.
Hepiniz gidin! şimdi!
-Kaybolun! -Bakın ne buldum.
Gidin dedim!
-Çek elini! -Kim olduğunu sanıyorsun?
-Bizimle düzgün konuş! -Bakın bakın ne buldum.
-Göster ona. -Tamam.
Telefona bak.
Hayır hayır, telefona bak.
-Bak. -Bak dedik!
Bak.
Bak, gördün mü?
Hala geri gelmedi.
-Bak şuna. -Şu paralara bak.
Hazine bulduk.
Gördün mü?
Ama bizimle paylaşmadı.
Onu bulmamıza yardım edeceksin.
Onu bulacaksın.
-Sen bir büyücüsün. -Evet.
-Evet onun yerini bulabilirsin. -Hayır.
-Bul onu. -Hayır büyücü değilim.
Evet öylesin! En iyisisin!
Dinle, ne kadar istiyorsun?
Al. Al, hepsini al.
-Ona büyü falan yap, büyü yap. -Elli? yüz? Al hepsini.
Hayır, büyü falan da yok.
Hepiniz dışarı! Dışarı! Defolun gidin buradan!
Defolun!
Şunun suratına bak!
Dolapta neler varmış?
Hepsi burada!
Acele et hadi!
Tamam sakin ol.
Tek başıma çatıları gözetleyemem.
Hey!
Ne yapıyorsun sen?
Sana göz kulak oluyorum.
-Ne? -Uyumaya devam et, sorun yok.
-Ne saçmalıyorsun? -Uyu.
-Ne demek istiyorsun? -Git uyu.
Burada ne işin var?
-Defol! -Benimle güvendesin.
Sana defol dedim!
Her neyse...
Anahtarı ver.
35 yaşında.
Çocukların furbol koçu.
Babanın ismi Yacine.
Şu an babasıyla konuşuyor.
Diyor ki...
"Baba..."
"...bazen neler olduğunu anlamıyorsun."
Bazen fırtınada kaybolmuş gibi hissediyorsun.
Ramses!
Neler oluyor?
Geliyorum.
İyi misin?
Dün ne oldu?
Hiçbir şey.
-Seansta? -Her zamanki gibi.
Sonrasında?
Hiçbir şey dedim ya.
Beni kandırdılar.
Ne?
Parktaki çocuklar.
Gitmem gerekiyor.
İşimiz var, gidelim.
Saatlerdir bekliyorlar.
Kim bana zarar vermek istiyor?
Hangisi?
Gözlerini kapat.
Babanı düşün.
O burada mı?
Ne...
Nereye gidiyorsun?
Merkeze.
-Berthier'i görmem gerekiyor. -Burada değil.
Nerede?
-Ne istiyorsun? -Onu görmem gerekiyor.
-Daha sonra gel. -Acil.
Kaybol.
Git! Kaybol dedim!
Dur!
Yere çök!
-Dur pislik! -Yere çök!
Dizlerinin üstüne çök!
Hadi! düzlerinin üstüne!
Yere çök!
-Onu buldum -Nerede?
Ölmüş.
Neden bahsediyorsun sen?
Nerede o?
Porte de la Chapelle'in oradaki şantiyede.
Şantiyede!
Hadi, götür bizi.
Hayır.
Çeneni kapat ve bizi oraya götür.
Yürü!
Sana bizi oraya götür dedik!
Hadi!
Yürü hadi! Yürü!
Pislik.
Hadi.
Bekle.
Kardeşin hazineyi nereye koydu?
Bilmiyorum.
Hiçbir şey bilmiyorsun!
Sorununuz ne? Aramaya başlayın! Hadi! İlerleyin!
Hazine nerede?
O kadar şeyi kaybetmiş olamayız!
Bırak onu.
-Kaybol! -Bırak onu!
Kaybol!
-O benim. -Ne?
Ne istiyorsun?
Nereye gidiyorsun? Hazine nerede?
Para nerede?
Parayı sen mi aldın?
Bunu ona sen mi yaptın?
Bana bak!
Parayı sen aldın! Ceplerini boşalt!
Hadi! Boşalt!
-Hadi! -Boşalt!
Her şeyini ver!
Hadi! telefonunu da ver!
Her şeyi!
Şifresi ne?
2532.
Hey buraya giremezsiniz!
İzinsiz giriş, kuzey sektörü.
Hey, bırak onu!
-Biz bir şey yapmadık. -Geri çekilin!
-Geri çekilin dedim! -Yakalayın onu!
Hadi! Hadi! Gebertin şunu!
Kesin şunu! Lanet olsun kesin şunu!
Hadi hadi hadi!
Kaybol!
Acele edin! Hey! Kımıldama!
"Kapalı kapı şeytanı uzak tutar."
Kapıyı aç.
"Kapalı kapı şeytanı uzak tutar."
"Şeytana şeytanın dilinden konuşurum."
"Yanında kim var?"
"Hiç kimse, sadece gelip geçen gölgeler." Aç şu kapıyı!
-Çekil. -Neden daha önce gelmedin?
Neden? Söyle.
Bu ciddi bir durum. Hemen bana gelmeliydin.
Sana hemen bana gelmeni söyledim.
O da ne?
Kan mı?
-Neler olduğunu anlat hemen! -Merak etme bir şey yok.
Düştüm.
Gel, otur, büyüyü bozmalıyız.
Büyüyü bozmalıyız. Gel otur.
Kıyafetlerin nerede?
Nerede?
Bütün insanlar oraya bakıyor.
Ama bu bir yanıltma!
Gözlerinin önünde hareket yaparken bir yandan ceplerine uzanıyorlar.
-Ve bir bakmışsın krallığın gitmiş. -Kes şunu lütfen.
-Kes şunu. -Ve kimse farketmez!
-Kes şunu! Lanet olsun! -Cehennem boşaldı!
Bütün şeytanlar burada!
Bak onlara! Onlara bak!
-Lanetli! Lanetli! Lanetli! -Tamam. Tamam.
Baba...
...bana kıyafet lazım.
Bir t-shirt ya da başka birşey.
-Tamam mı? -Tamam.
Tamam.
İşler nasıl?
Çok kişi var mı?
Seninle emin eldeler.
Benim gibisin. Yaşlı bir ruh.
Kolye nerede?
-Kayıp mı ettin? -Evde.
Bu şekilde olmaz.
-Al. -Gerek yok.
-Seni koruyacak. -Gerek yok.
-Al hadi. -Gerek yok.
Aç mısın?
Ben gidiyorum.
Nereye gidiyorsun?
Bekle!
Burada kal.
Burada kal!
Kim o?
Bilmiyorum.
Kimliğinizi görebilir miyim beyefendi?
Nerelisiniz?
Çantanıza bakabilir miyim?
Kimliğinizi alabilir miyim?
-Evde olmadığımı söyle. -Beni tutuklarlar.
-Hayır, hayır. -Belge istiyorlar.
Merak etme, bir şey olmayacak.
Neler oluyor?
Basile.
Basile, yardıma ihtiyacım var.
-Ne oldu? -Başım dertte.
-Git buradan. -Ne?
Defol git buradan.
-Polisler peşinde. -Beni dinle.
-Öldürdüğün o bekçi... -Ben öldürmedim, çocuklar öldürdü.
-Peki ya ölen çocuk? -O kim?
-Boş ver. -Bekle, geri gel. O kim?
Geri gel!
Hanginiz Basile?
Hey!
Basile sen misin, o mu?
Aynı şey.
Unut gitsin.
Çeneni kapalı tut. Kimseye söyleme.
Gece evimde olan kimdi?
Sen miydin?
Hanginizle konuştum?
Benimle konuştuğunda onunla da konuşursun.
Çocuklar sana ne yaptı?
-Onu buldum o kadar. -Orada ne yapıyordun?
Bilmiyorum.
Çocukları bulmalıyız.
Telefonumla kayıt aldılar.
-Onları bulmama yardım edin. -Orada olduğunu nereden öğrendin?
Beni bekle, gidip bakacağım.
Pekala.
Ne demek istedin?
-Boş ver. -Sorun yok.
-Kimi arıyorsun? -Onu buldum. Yardım lazım.
Kiminle konuşuyorsun?
Evde misin?
Tamam, beş dakikaya oradayız.
Hadi gel.
Yürü.
Otur.
O çocuğu tanıyor muydun?
Hayır.
Onu bulmak için bie sebebin yoktu ama yine onu buldun, değil mi?
Alo?
Evet öyle. Anlamıyorum.
Neden seni seçti?
Bilmiyorum.
Onu ne yaptın?
-Hiçbir şey. -Onu orada mı bıraktın?
Onu sakladım.
Sakladın mı? Senin sorunun ne?
İnsanlarına dönmek o için seni seçmişti.
Gömülmesi ve yasının tutulması için. Ve sen onu orada bıraktın.
Hemen bir şeyler yapmalısın.
Babanla konuştun mu?
-Neden? -Sana yardım etmesi için.
-Yardım mı? -Evet.
Büyücü!
Neyin var? Evsiz falan mısın?
Bunu nereden aldın?
Çöpten almışıtr.
Bırak böyle kalsın, hadi gel.
Kaç bedensin?
Hey, bana bir ceket ver.
Hayır o olmaz!
Bırak onu.
Dur bir bakayım. Tamam ona bunu ver.
Al. Bu bana büyük.
-Benim için mi? -Evet.
-Sana acıdım. -Sağ ol.
Çek elini!
-Oldu mu? -Evet.
Bekle biraz.
Ne?
Bana bak. Kıpırdama.
Gözlerime bak.
-Ne var? -Kıpırdama dedim sana.
Sana büyü yapılmış.
Hayır hayır! Bu imkansız!
Bana hangi pislik büyü yaptı!
Ceplerini boşalt.
Her şeyi çıkar.
Hadi!
O ne?
-O taş senin mi? -Bilmiyorum.
-Benim değil. -Ondan uzak durun!
Ona büyü yapmışlar!
Büyüyü kaldır hemen!
Ne kadar istiyorsun? Söyle!
Ne kadar istediğini söyle.
Telefonumu geri istiyorum.
-Bende değil. -Nerede?
-Sattım. -Kime?
-La Chapelle'de... -Yürü! Hadi!
Yürü!
Büyükanne kapıyı aç! Kapıyı aç!
Büyükanne!
Kapıyı aç!
Büyükanne! kapıyı aç!
Büyükanne!
-Burada ne işin var? -Sana sattığım telefon...
-Ne istiyorsun? -O siyah telefonu bana geri ver!
-Siyah telefon hala sende mi? -Telefonu geri ver!
Hey! Bırak onu! Bırak dedim!
-Ellerini göster! -Affedersin büyükanne.
Defolun! Yoksa kafanızı kırarım! Defolun!
-Telefon sende mi? -Telefonum nerede?
-Ne diyorsun? -Sana siyah bir telefon sattılar.
Onu benden çaldılar ama geri satın alacğaım.
Siyah telefon!
Siyah bir telefon.
Önce büyü.
Önce büyümü kaldır!
Gözlerini kapat.
Kapat.
Üfle.
-Bu kadar mı? -Evet.
-Gerçekten mi? -Evet büyü kalktı.
Bunun içi bomboş.
Satmadan önce içini temizleriz.
Onunla ne yapıyorsunuz?
O bir büyücü.
Bir büyücü.
Büyücü mü? O mu?
Evet, ölülerle konuşuyor.
Ölüleri buluyor.
Nasıl?
Ona bir fotoğraf veriyorsun.
Ve o da onları buluyor.
Ve ölülerle konuşuyor.
Ölülerle konuşabiliyor.
Hayır.
Hadi bir dene.
Sor ona.
Hadi sor.
Size inanmıyorum.
Doğruyu söylüyoruz.
Şantiyenin orada ceset buldu.
-Gel bak. -Benden uzak dur!
Gidin!
Sorun ne büyücü?
-Yaklaşmayın! -Sorun ne?
-Ne oldu? -İyi misin sen?
Yaklaşmayın!
-Neler oluyor? -Lanetliler!
Uzak durun!
-Yaklaşma. -Neyin var?
Lanetliler! Uzak durun!
Hepiniz lanetlisiniz!
-Polisler geldi! -Polisler! Kaçın!
Kaçın! Kaçın polisler geldi!
Hadi acele edin! Koşun koşun! Hadi!
Bırakın beni!
Yardım edin!
Tanrı sizi korusun!
Sizi aptallar!
Bana bak!
Sizi aptal herifler!
Hey büyücü, buraya gel!
Ne var?
Telefonunu ver. Birini aramam gerekiyor.
-Kimi? -Ver işte şunu.
Numarayı söyle, ben arayacağım.
Tamam.
2-1-2
4-5-3
7-9-9
4-3-8
Hey, görüntülü ara.
-Chakib! -Anne!
-Bak! -Alo Chakib?
-Neredesin? -Kıyafetime bak.
-Neden hala dışarıdasın? -Bak Gucci.
Evet gördüm güzel olmuş. Kardeşin nerede? Nerede o?
-Bak, bak! -Kardeşin nerede?
Kardeşine bunu kim yaptı?
Bilmiyorum.
Adın Chakib mi?
Bunu kimseye söyleme, anladın mı? Kimseye.
Tamam.
Peki ya sana ne diyorlar?
-Farel. -Neden?
Pharell Williams'a benzediğim için.
Peki ya o?
Haşere.
Çünkü kavgada asla ellerini kullanmaz.
Ya kardeşin?
Peki ya...
...onun adı neydi?
Said.
Ya senin ismin ne?
Ramses.
-İsmini kim koydu? -Babam.
O zaman söyleme.
Babanın koyduğu ismi gizlemelisin.
Yoksa polisler seni yakalar ve ölürsün.
Sana, seni korumak için farklı bir isim lazım.
Anladın mı?
-Sana ne söyledi? -Kim?
Kardeşim.
Hiçbir şey.
Söylemiş olmalı yoksa onu bulamazdın.
Hiçbir şey söylemedi.
Ama onu duydun.
Büyücü!
Çok üşüdüm, senin evine gidelim.
"Kapalı kapı şeytanı uzak tutar."
"Şeytana şeytanın dilinden konuşurum."
"Yanında kim var?"
"Hiç kimse, sadece gelip geçen gölgeler."
Ne? Bu da ne?
Bunlar kim?
Nerelerdeydin?
Bütün yolu bu yağmurun altında mı geldin?
Şuraya bak.
Al.
Üstündekileri çıkar.
Ayakkabını da.
Sen de öyle. Şapkanı çıkar.
Şapkanı, çantanı ve ayakkabını çıkar.
Hadi.
Sen de. Çantanı çıkar.
Zavallı çocuklar, sırılsıklam olmuşsunuz.
Gel hadi.
Gel.
Bakın.
Bu sen misin?
Tamam, bırak şunu.
Oturun.
Oturun dedim.
Gözün onların üstünde olsun.
Büyüyü bozmalıyız.
Otur! Burası benim evim, dediğimi yapacaksın.
Bak, sana demiştim.
Tam bir yılan, gözün üstünde olsun.
Tamam.
Tut şunu.
Biraz yakınlaşın, gelin.
Yaklaşın, hepiniz gelin.
Ona yardım etmeliyiz.
-Kime? -Ona.
-O bir tutsak. -Kimin tutsağı?
Kederin.
Benimle birlikte tekrar edin tamam mı?
-Tamam. -Tamam.
Tamam.
Yardım edelim de avare ruhlar evine dönsün.
Kışın korkusuyla uyandığında...
-...ben de uyanacağım. -...ben de uyanacağım.
Yoldaki taşlar ayağını acıttığında...
-...benim de canım yanacak. -...benim de canım yanacak.
Sen arkana döndüğünde...
-...ben de döneceğim. -...ben de döneceğim.
-Yürüdüğünde seninle yürüyeceğim. -Yürüdüğünde seninle yürüyeceğim.
-Ve yürüyemediğinde... -Ve yürüyemediğinde...
-...seni taşıyacağım. -...seni taşıyacağım.
Pekala, uyku vakti.
Hadi.
Bu ilk sefer mi?
Evet.
Bekle.
Geri gel.
Merak ediyorum, nasıl oldu da oraya gittin?
Bunu nasıl bildin?
Bilmiyorum.
Ne oldu?
Caplat Caddesi çetesinden biri onu öldürmüş.
Çocuk onların zulasından çalmış.
Cesedi ne yapacaksınız?
Hiçbir şey.
İsim yok, aile yok.
Kimsesizler mezarlığına gömülecek.
Burayı imzala.
Annesi.
Orada ne yapıyormuş?
-Arıyordu. -Neyi?
Hazine.
Onu bulduğunda ne yaptın?
Onu taşıdım.
Ya sonra?
Onu yatırdım.
Nazikçe.
Ve üstünü örttüm.
Onların her zaman iyi bir çocuk olmasını istedim.
Düzgün yetişmiş.
Avrupa'ya geldiklerinde burada her şeyin iyi olduğunu söylediler.
Ve onlara inandım.
Bir insan çocuğunu kaybettikten sonra hayatına nasıl devam eder?
Yalancı ve hırsız bile olsa?
Ne yapar?
Kardeşinin nerede olduğunu bilsem...
Chakib buralarda.
Nerede?
Sen kimsin?
Onun gibiyim.
Bir yalancı ve hırsız.
Ben de onun gibi düzgün yetişmedim.
Ben rüzgara ve geceye aitim.
-Altın damlası. -Altın damlası.
Adın bu.