25 yaşında ölen bir kız hakkında ne söyleyebilirsiniz?
Güzel ve akıllı olduğunu mu?
Mozart ve Bach'ı sevdiğini mi?
Beatles'ı mı?
Beni mi?
-Sizde bu kitap var mı? -Sizin kendi kütüphaneniz var.
-Soruma cevap ver. -Önce sen cevap ver.
Radcliffe kütüphanesini kullanmamıza izin var.
Yasal kavramlardan değil ahlaki değerlerden bahsediyorum.
Harvard'da beş milyon kitap var, Radcliffe'te sadece birkaç bin.
Ben bir kitap istiyorum. Lanet olsun, yarın sınavım var!
Konuşma tarzına dikkat et çömez.
Çömez olduğumu da nereden çıkarıyorsun?
-Aptal ve zengin görünüyorsun. -Doğrusu, akıllı ve yoksulum.
Hayır, akıllı ve yoksul olan benim.
-Neden bu kadar akıllısın? -Seninle kahve içmem.
-Senden bunu istemedim. -Seni aptal yapan bu işte.
Edebiyat 105. Fena değil.
Müzik 150. Fena değil. Müzik 201, bu, son sınıfların dersi.
-Rönesans polifonisi. -Polifoni nedir?
Cinsel bir şey değil çömez.
Sana söyledim, adım Oliver.
-İlk mi, son mu? -İlk.
-Oliver, ne? -Barrett.
-Şair Barrett gibi mi? -Evet, ama akrabam değil.
-Şu, Barrett salonu gibi mi? -Evet.
Bir Harvard binasıyla kahve içiyorum.
Barrett Salonu benim değil. Büyük babamın babası Harvard'a bağışlamış.
O kadar büyük olmayan torununu okula alsınlar diye mi?
Bir zavallı olduğumu düşünüyorsan neden kahve içmeyi kabul ettin?
Vücudundan hoşlandım.
-Sosyal Bilimler okuyorum. -Hiç belli olmuyor.
-Çok özel bir bölümdür. -Kafanın biraz çalıştığını biliyorum.
-Öyle mi? -Benimle ilgileniyorsun, değil mi?
-Jenny? -Evet?
Dinle, şımarık Radcliffe kızı. Cuma günü bir hockey maçı var.
-Yani? -Gelmeni istiyorum.
Neden saçma bir hokey maçına gelecekmişim?
-Çünkü ben de oynuyorum. -Hangi takımda?
Yedi numaraya iki dakika. Başladı.
İki dakika. Başladı.
Arkadaşların oynarken sen neden buradasın?
-Ceza kutusundayım. -Ne?
Ceza kutusundayım!
-Ne yaptın? -Sert oynadım.
-Bu çok mu ayıptır? -Konsantre olmaya çalışıyorum.
-Neye? -Onun işini nasıl bitireceğime.
Haydi Harvard, dayanın!
Pis bir oyuncu musun? Benim de işimi bitirir misin?
-Çeneni kapatmazsan şimdi bitiririm. -Gidiyorum. Hoşça kal.
Harvard tüm gücüyle bastırıyor.
Haydi bastır! Haydi bastır!
Harvard'ın golü. Barrett'in pasıyla Hackman.
-Sonunda bir hokey maçı gördüm. -En çok neyi beğendin?
-Kıçının üstüne düşmeni. -Geldiğin için teşekkürler.
Beni öpebileceğini söylemedim.
-Kendimi kaybettim. -Ben kaybetmedim.
-Seni birkaç ay aramayabilirim. -Niye?
Ya da odama gider gitmez telefona sarılabilirim.
-Serseri. -İstediğini belli etmiyorsun.
-Merhaba hayvanlar. -Selam, Ollie.
-Nasıl gitti? -Bir asist yaptım.
-Cavilleri'yi soruyorum. -Seni ilgilendirmez.
-Ben senin oda arkadaşınım! -Barrett yeni birini mi buldu?
Jenny Cavilleri. Rhode Island'lı bir müzik öğrencisi.
-Tanıyorum. Sıkı bir kıçı var. -Bach Topluluğunda piyano çalıyor.
-Barrett'le ne çalıyor acaba? -Tahmin etmek güç.
Simpson. Kes sesini.
Her şey anlaşıldı.
Alo, Jen?
Galiba sana aşık oldum desem... tepkin ne olurdu?
Ciddi değilsen "aşk"tan bahsetme.
-Sana bunu düşündüren ne? -Sen tanınmış birisin.
Ne demek bu?
Sen tanınmış birisin. Radcliffe'te her yer Barrett Salonu.
-Hakkımda araştırma yapmışsın. -Her önüme çıkanla yemeğe gitmem.
-Ben alelade biri miyim? -Sence cevap nedir çömez?
Bu hafta sonu başının çaresine bakmalısın.
Francis LaPierre ile birlikte olacağım.
-Çok komik. -Kıskandın mı?
Bu çocuk, Cornell hokey takımının kaptanı.
Spor sayfasını okumuşsun.
Cornell'e karşı oynarken seni izleyebilirim.
Hayır. Meşgul olacağım.
Biliyorum. All-Ivy unvanı.
-Sorun, All-Ivy unvanı değil mi? -Daha başka.
Durum, 3-3.
Haydi beyler! Kesin şunu!
Seni Montreal'e uçuracağım!
Kesin şunu! Haydi!
Tamam, kesin artık şunu.
Ayağa kalk!
Oyundan atıldın Barrett. Haydi bakalım!
Ben seninkini daha önce koparırım!
Hadi Barrett, pisti terk et!
-Sizi korkaklar! -Montreal'li nonoşlar!
Ne? Kavgayı Francis LaPierre başlattı!
-İçeri gir! -Haydi ama!
Yedi numaraya beş dakika. Kavga.
Kavga çıkardığı için beş dakika.
Bir bifteğe ihtiyacın olacak oğlum.
Teşekkürler. Doktor halletti.
Yemekten bahsediyordum Oliver.
-Yemeğe takımla birlikte gideceğiz. -Oh, pekâlâ.
-Suratın acıyor mu? -Hayır efendim.
-Jack Wells bir baksın. -Hiç gerek yok.
-Jack bir uzmandır. -Önemli bir şey değil.
-Arabam şurada. Seni bırakayım mı? -Arabanıza kadar eşlik edeyim.
Hukuk Fakültesinden haber geldi mi?
Tam olarak Hukuk Fakültesine karar vermedim.
Ben, Hukuk Fakültesinin seninle ilgilenme durumunu sorguluyordum.
-Hayır. -En ufak bir şüphem bile yok.
-Hangi konuda? -Okulun senin gibilere ihtiyacı var.
-Okulun hokey takımı yok. -Başka niteliklerin de var Oliver.
Kaybettiğimizi görmenize üzüldüm.
Ben, seni izlemeye geldim.
Fakülte Dekanı eski bir sınıf arkadaşımdır...
Çok güzel efendim.
-Hoşça kal. -Hoşça kalın efendim.
-Anneme sevgilerimi iletin. -İletirim.
Briggs Hall. Sandy Davidson.
Jennifer Cavilleri.
Telefonunuz var. Alt kat telefon kulübesinde.
-Kulübe nerede? -Hemen köşede.
Briggs Hall.
Ama lütfen... Olur şey değil Phil!
Evet. Evet, evet, bir milyon kere evet!
Elbette! Ben de seni seviyorum Phil.
Evet, seni seviyorum.
Hoşça kal.
Selam.
-Ne oldu? Berbat görünüyorsun. -Sakatlandım.
Rakibini kendinden daha kötü hale soktun mu?
Rakibimi daima daha kötü hale sokarım.
-Jenny? -Evet?
-Phil kim? -Babam.
Babana Phil mi diyorsun?
-Adı bu, sen babana ne dersin? -Orospu çocuğu.
-Yüzüne mi? -Yüzünü hiç görmem.
-Neden? Maske mi takar? -Bir anlamda.
Seninle gurur duyuyor olmalı. Tam bir Harvard züppesisin.
-O da öyleydi. -Ya, All-Ivy unvanı?
1928 Olimpiyatında kürek takımındaydı.
-Kazandı mı? -Hayır.
-Neden bir orospu çocuğu? -Üzerime geliyor.
-Hep doğru şeyler yapmamı istiyor. -Ne var bunda?
Her dönem belli bir gelişme göstermemi istemesi hoşuma gitmiyor.
Müdürün listesine girmek ve All-Ivy unvanı almak istemiyorsun!
Azla yetinmiyor, istediklerini yapınca bile farklı şeyler çıkarıyor.
-Çok saçma! -Maçtan sonra ne dedi, biliyor musun?
Seni izlemeye mi gelmişti?
Maçı kaybettikten sonra ve yüzüm bu haldeyken dönüp
bana ne dedi, biliyor musun?
-Ithaca Fahişeleri mi? -"Hukuk Fakültesi Dekanı'nı tanırım."
Ne demesini bekliyordun? "Cinsel hayatın nasıl" mı?
-Sen kimden tarafsın? -Savaşta olduğumuzu bilmiyordum.
-Anlamıyorsun. -İstemediğin kadar çok anlıyorum.
Orospu çocuğunun notları kötü müymüş?
-Rhodes bursuyla okumuş. -Bu, bir gelişme sorunu.
-Unut gitsin. Sorun falan yok. -Tamam.
Babamı telefonla arıyor muyum? "Seni seviyorum Phil" diyor muyum?
-Hayır. -İşte bu kadar.
Neden, biliyor musun? Çünkü onun adı Oliver.
Büyük Barrett Salonu. Geçerken hiç selamlamıyor musun?
-Çok çirkin. Hiç içine girmedim. -Çok olgun bir tavır.
Tarihle yaşamak kolay değil.
-Bu, kaç kişinin başında var? -Aklıma iki isim geliyor.
Sağ ol.
Çalışırken müzik çalman şart mı?
Buna, "Biçim Analizi" denir.
Evet...
Orada oturup beni izleyerek okulu bitiremezsin.
-İzlemiyorum. Çalışıyorum. -Boş versene. Bacaklarıma bakıyorsun.
-O kadar da güzel değilsin. -Yapabileceğim bir şey yok.
-Konuyu değiştirelim. -Bir konu var mıydı?
-Seninle sevişmek istediğimi sanıyorsun. -Öyle mi sanıyorum?
-Ama böyle bir isteğim yok. -Ortak bir nokta bulduk.
Bu oyunu oynamaktan bıktım. Radcliffe'li süper bir kızsın.
En iyisi. Her şeye bir kılıf buluyorsun.
Ama benim ilişki anlayışım kelimelerle oynamaktan ibaret değil.
Senin anlayışın buysa, valslerine geri dönebilirsin.
Bence korkuyorsun. İncinmemek için bir duvar örmüşsün,
ama bu duvar sana dokunmamı da engelliyor.
Bu bir risk, değil mi Jenny?
Ben, hiç değilse duygularımı açıklama cesaretini gösterdim.
Günün birinde cesaretini toplayıp birini sevdiğini söyleyebilmelisin.
Seni seviyorum.
-Kilise bundan hoşlanacak mı? -Benim bir kilisem yok.
-İyi bir Katolik kızı değil misin? -Evet, bir kızım...
...ve iyiyim, değil mi?
Üç üzerinden iki alırım.
-Onu neden takıyorsun? -Anneme aitmiş.
Kiliseyi neden terk ettin?
Bilmiyorum. Kendimi hiç ait hissetmemiştim.
Bundan daha iyi bir dünya olabileceğini hiç düşünmedim.
Mozart'tan daha iyi ne olabilir?
Ya da Bach'tan?
Ya da senden?
Jenny?
Beni, Bach'ın ve Mozart'ın yanına mı koyuyorsun?
Beatles da var.
-Sizin kanepede uzanıvereyim. -Neden?
-Barrett. -Onur konuğu kim?
-Cavilleri. -Yine mi? Hâlâ mı?
Barrett'i kaybediyoruz.
Müthiş bir şey.
Çalışabiliyorum.
-Ben çalışıyorum. -Affedersin.
Oliver?
Seni seviyorum.
Ne kadar harika olduğunu anlatamam.
-Müzikten anlamıyorsun. -Yeterince anlıyorum.
Lütfen sakin olur musun Barrett? Müthiş ya da All-Ivy değildi. Tamam mı?
Tamam.
-Bence bunu sürdürmelisin. -Sürdürmeyeceğimi kim söyledi?
Nadia Boulanger ile çalışacağım.
Kim?
Önümüzdeki sene. Paris'ten bir burs aldım.
Paris mi?
Evet, Avrupa’yı hiç görmedim. Sabırsızlanıyorum.
-Bunu ne zamandır biliyordun? -Yapma, aptal olma. Bu kaçınılmazdı.
Ne?
Ayrılacağımız. Sen, Hukuk okuyacaksın.
-Ne diyorsun sen? -Sen bir milyonersin, bense bir sıfırım.
Ne demek bu? Birlikteyiz ve mutluyuz.
Harvard bir oyuncak torbası gibidir, ama tatil bittiğinde
herkesin ait olduğu yere dönmesi gerekir.
-Kurabiye pişirmeye mi? -Pasta. Babamla alay etme.
Beni terk etme Jenny!
Lütfen.
Aldığım burs ve hiç görmediğim Paris ne olacak?
-Ya evliliğimiz ne olacak? -Evlilikten bahseden kim?
Şimdi ben ediyorum.
Benimle evlenmek mi istiyorsun?
Evet.
Neden?
İşte.
Bu, iyi bir sebep.
-Deli gibi gidiyorsun. -Boston'da herkes böyle gider.
Seninkilerden önce bizi sen öldüreceksin.
-Benimkiler sana bayılacaklar. -Orospu çocuğu da mı?
Elbette. Nerede şu Radcliffe'lilerin kendine güveni?
-Radcliffe'te kaldı. -Her şey yolunda gidecek Jenny.
-Telefonda onlara ne dedin? -Uğrayacağımı söyledim.
-Sıradan bir durum gibi mi? -Evet, öyle.
Dönem içinde onları hep ziyaret eder misin?
-Asla. -Amma da sıradan...
Aman Tanrım!
Dur Oliver. Çok ciddiyim, durdur şunu.
Böyle olacağı aklıma gelmemişti.
-Ne gibi? -Yani, bu kadar görkemli.
-Bu, benim için çok fazla. -Endişelenme. Alışırsın.
Birden adımın Abigail Adams veya Wendy Wasp olmasını istedim.
Korkma.
-Sen korkmuyor musun? -Hayır.
-Şimdilik gayet iyi. -Bunun bir anlamı yok.
-Elin soğuk. -Seninki de.
-Kaçalım buradan. -Bay Oliver, efendim! Merhaba!
Merhaba Florence. Bu, Jenny.
"Efendi" mi? Kölelerin olduğunu hep düşünmüştüm.
Üzerinizdekini alayım. Aile, sizi oturma odasında bekliyor.
Teşekkürler Florence.
Sanki Harvard binalarının yarısı burada.
Önemli değil.
Sewall Tersanesiyle de akrabalığın var mıydı?
Evet, ben çok köklü bir aileden geliyorum.
Merhaba.
-Jennifer Calaveri ile tanışın. -Cavilleri.
-"Cavalleria Rusticana" gibi mi? -Evet. Akrabam değil.
-Merhaba anne. -Merhaba hayatım.
Tanıştığımıza sevindim. Nasılsın oğlum?
İyiyim efendim, iyiyim.
Oturun lütfen, rahatınıza bakın.
Az sonra çıkmamız gerekiyor.
Ailenin yanında neden o kadar rahatsızsın?
Bu izlenime nereden kapıldın?
-Neden hemen gitmek istedin? -Sana davranışlarını beğenmedim.
-Ne gibi? -"Aileniz ne işle uğraşıyor?"
-Aileniz ne işle uğraşıyor? -Babam pasta imalatçısıdır.
-Firmanın adı nedir? -Phil'in Pastanesi.
-Cranston, Rhode Island'da. -Ne ilginç...
-Demek, Cranston'lısınız? -Genelde. Anne tarafım Fall River'dan.
-Barrett'lerin orada değirmenleri var. -Yoksulları sömüren değirmenler.
19. Yüzyılda.
Ailenin başına geçtiğinde bütün paramızı geri verebilirsin.
Filozof Saint-Simon da böyle söylemişti.
18. Yüzyılda.
-Geç oldu. -Yemeğe kalmayacak mısınız?
-Evet. -Hayır. Geri dönmeliyim.
Yemeğe kalıyorsunuz ve bu bir emirdir.
Her şey emirdir, direktiftir, talimattır.
Espri anlayışına ne oldu?
Okuldayken bana talimatlar yollardı.
Talimat! Sence tuhaf değil mi?
Bana sevimli geldi.
Hukuk Fakültesinden ses var mı?
-Henüz yok. -Girecektir. Oliver'dan iyisi var mı?
Katılıyorum. Şeref listesinde mezun olacak.
Okul hayatı hep başarılarla dolu. Exeter'da da zaten...
Bunun bir anlamı yok. Ben, birçok adaydan sadece biriyim.
-Zimmermann'ı arayabilirim. -Hayır! Lütfen aramayın efendim.
Belki durumdan haberi vardır.
Cevap mektubunu herkesle birlikte almak istiyorum. Lütfen.
-Sadece yardımcı olmaya çalışıyordu. -Bu tür yardıma ihtiyacım yok.
-Tamam. -Hayır, tamam değil.
Bunları kesip atana kadar tatmin olmayacaktır.
-Ne? -Kesilmesini istemeyeceğin şeyler.
Oh... Bu konunun üzerine gitmeliyiz.
-Kendinize iyi bakın. -Bir dakika geç gidin, ama gidin.
-Babanla uğraşmak hoşuna gidiyor. -Bu işler karşılıklı.
Onu sindirmek için her şeyi yapabileceğini düşünüyorum.
Oliver Barrett III'ü sindirmek imkansızdır.
Belki Jennifer Cavilleri ile evlenmek işe yarayabilir.
-Böyle mi düşünüyorsun? -Evet, bir anlamda.
Seni sevdiğime inanmıyor musun?
Evet, ama benim olumsuz sosyal statümü de seviyorsun.
Hayır.
Kararlarımı değiştiremem. Böyle düşünüyorum.
Ben, sadece seni değil, adını ve unvanlarını da seviyorum.
Ne de olsa, bunlar senin bir parçan.
-Bunu nasıl yapabiliyorsun? -Neyi?
Bu halimi görüp, beni hâlâ nasıl sevebiliyorsun?
Bütün mesele bu işte çömez.
-Nasılsın oğlum? -İyiyim efendim.
Hukuk Fakültesinden haber geldi mi?
-Evet. Unuttunuz mu, sizi aramıştım? -Evet. Tebrik ederim.
-Yargıda görev alacaksın. -Belki de ambulans kovalarım.
Güzel. Raymond nasıl?
İyi. OCS'e girdi.
Orduya mı? Çok iyi.
Çok kötü.
Jennifer'dan bahsetmediniz.
Ne söyleyebilirim? Bizi bir oldubittiye getirdin.
-Hakkında ne düşündünüz? -Çok sevimli biri.
Öyle bir geçmişe rağmen Radcliffe öğrencisi olmak...
-Konuya gelelim! -Onu değil, seni rahatsız ediyor.
Sen asisin. Ve isyan ediyorsun.
Merak ediyorum...
Akıllı bir Radcliffe mezunuyla evlenmenin neresi isyankârlık?
Çılgın bir hippi değil.
Çok şey olmadığı kesin.
Rahatsızlık veren ne, Katolik olması mı, yoksul olması mı?
-Sana cazip gelen ne? -Ben gidiyorum.
Konuyu bitirmeden gitme. Bir süre beklemeni isteyeceğim.
"Bir süre"yi tanımlayın.
Hukuk Fakültesini bitir. Gerçekse, zamana karşı dayanıklı olacaktır.
Gerçek olduğunu biliyorum, sınamaya ne gerek var?
-Sadece istiyorum. -Talimat veriyorsunuz!
Onunla şimdi evlenirsen, size en ufak bir destek vermem.
Siz destek nedir bilmiyorsunuz!
Seni aramızda görmek için sabırsızlanıyoruz.
Ben de, Dekan Thompson.
-Bir gelişme oldu. -Fikir değişikliği mi?
Hayır, hukukta ısrarlıyım, ama...
Bir bursa ihtiyacım olacak.
-Ciddi misin? -Bunun için geldim.
Aileyi tanıyınca, insan durumu merak ediyor.
-Artık onun oğlu değilim. -Anlayamadım?
Anlaşmazlığa düştük. Yollarımızı ayırdık.
-Talihsiz bir durum Bay Barrett. -Sevinçten havalara sıçramıyorum.
Koşulları sizden çok daha zor olan öğrenci adaylarımız var.
Reddedilmekten zor ne olabilir? Önümüzdeki ay evleniyorum.
Bütün yaz çalışacağız, sonra da Jenny özel dersler verecek.
Ancak geçimimizi sağlayacağız. Okulun masrafları çok yüksek.
Evet.
Bir bursa ihtiyacım var. Bu okula kabul edildim.
-Benim hiç param yok. -Milyoner bir baban var.
Vardı. Zengin birinin oğlu olduğum için cezalandırılacak mıyım?
Bay Barrett, bence aile meselelerinin tartışılacağı yer burası değil.
-Bu, son derece tatsız bir konu. -Anlıyorum. Teşekkürler.
Belki ikinci dönemde olabilir.
Teşekkürler. Vakit ayırdığınız için teşekkür ederim.
-Orta okulumun önünden geçtik. -Yoksul olmamdan hoşlanmış.
Gayet iyi! Artık onunla ortak bir noktanız var.
Tanrım, ona Oliver Barrett'ten bahsettiğimde...
-Evet? -İnanamadı.
Bana durmadan On birinci Kuralı hatırlattı.
-On birinci mi? -"Babanla dalga geçme."
Bilmem gereken başka kurallar var mı?
Evet. "Sakin ol."
-Kabul etti mi? Onaylıyor mu? -Senin fikrin ne?
-İzin vermem, anlıyor musun? -Yel değirmeniyle savaşıyorsun Phil.
Babasına yel değirmeni deme. Ayrıcalıklı bir vatandaştır...
-Bay Cavilleri... -Phil.
-Lanet olası babasını arayacağım. -Lanet olsun, işe yaramaz!
-Bu evde böyle konuşamazsın. -Sen konuşuyorsun ama.
-Ne düşünecektir? -Aklını kaçırdığını.
Bir babanın oğlunu reddetmesine izin vermediğim için mi?
-Bay Cavilleri... -Phil.
Phil, efendim... ben de onu reddettim!
Böyle konuşma. Bir babanın sevgisine saygı duyulmalı.
-Bu, ender bir şeydir. -Özellikle de benim ailemde.
-Onu arayacağız. -Aramızda bir soğukluk var.
Buzlar eriyecektir. İnan bana, kiliseye girme vakti gelince...
Onu arayalım.
-Lütfen Phil. -Ne?
Şu kilise meselesi...
Biz buna olumlu bakmıyoruz.
İlle de Katolik Kilisesi olması gerekmiyor.
Ben...
Katolik olduğunu biliyor musun? Sana bunu söylemeliydi.
Sevgili annesi onu hep kilisede
evlendirmeyi hayal ederdi, ama sen...
Tanrı, bu birlikteliği her kilisede kutsayabilir.
-Phil? -Evet?
-Şu, Tanrı meselesi. -Evet?
-Ona da pek olumlu bakmıyoruz. -Tanrı'ya da mı?
-Kimsenin Tanrı'sına mı? -İkimiz de inanmıyoruz.
Sahtekârlık yapmayacağız.
Nasıl isterseniz. Düğünü kim idare edecek?
Kendimiz.
Kendiniz mi halledeceksiniz?
Bu... Mükemmel.
Biliyorum, ben, yani...
Bu, gerçekten... Mükemmel.
Kendiniz halledeceksiniz, ha? Bu, gerçekten harika.
Peki ama, söyleyin... Nasıl söylenir bu?
-"Yasal mı?" diye soruyorsun. -Öyle mi?
Evet. Okuldaki çocuklardan biri üzerinde çalışıyor...
Sözü bize verecek, ve gerisini biz halledeceğiz.
Yani, gelin de mi konuşuyor?
-Yeni bir dünyadayız Philip. -Evet. Gerçekten de yeni.
Hazır mısınız?
-Amin. -Daha başlamadılar.
Nasıl bilebilirim ki? Böylesini ilk kez görüyorum.
Bu ortamda söylemeyi seçtikleri sözlere kulak verin.
Amin.
Rahip, "kutsal" dedi.
-O bir rahip değil. -Bana göre öyle.
kimizin ruhu sağlam olarak ayaklandığında
Yüz yüze, sessizce, giderek yakınlaşacağız
Ta ki uzayan kanatlarımız bir noktada ateşle temas edene dek,
Dünya, bize acı verecek ne gibi bir kötülük yapabilir
Bakalım, bu kötülükleri görecek kadar burada kalacak mıyız?
Düşün! Birlikte yükselirken, melekler üzerimize gelecekler
Ve bize kusursuz şarkıların altın namelerini sunacaklar
Derin ve anlamlı sessizliğimize
Biz dünyada kalalım sevgilim,
İnsanlığın haksız tavırları eriyip gitsin
Ve saf ruhlar bir kenara ayrılıp
Sevgiye bir yer ayırıp günlerimizi geçirelim
Karanlık ve ölüm saati gelip çatana kadar.
Sana elimi veriyorum!
Sana, paradan daha değerli olan sevgimi veriyorum
Sana kilise ya da yasalar önünde kendimi veriyorum
Sen de bana kendini verir misin? Benimle bu yolculuğa çıkar mısın?
Yaşadığımız sürece birbirimize bağlı kalabilir miyiz?
Ben, Oliver Barrett, seni, Jennifer Cavilleri'yi,
bugünden itibaren karım olarak kabul ediyorum...
...ve ölüm bizi ayırana kadar seveceğime söz veriyorum.
Ben, Jennifer Cavilleri, seni, Oliver Barrett'i,
bugünden itibaren kocam olarak kabul ediyorum,
ve ölüm bizi ayırana kadar seveceğime söz veriyorum.
Massachusetts Eyaletinin bana verdiği yetkiye dayanarak,
sizi karı koca ilan ediyorum.
Ben artık bağlı biriyim.
-Hoşuna gitmeyecek. -Hoşuma gidiyor.
Okul bana yılda 3,000 dolar ödüyor.
-Neden? -Çünkü adım Bayan Barrett.
-Bayan Cavilleri olamaz mısın? -O zaman Paris Kraliçesi olurum.
İyi pazarlık.
Bu bölgede ayda 82.50'ye dört odalı bir ev mümkün değil.
Ama burası Cambridge'in Mongolian bölgesi.
Tanrım...
Beklediğimden de kötü olduğunu itiraf etmeliyim.
-Evet, ama evimiz. -Evet.
-Pekâlâ? -Pekâlâ, ne?
-Beni eşikten geçirmelisin. -Bu saçmalığa inanıyor musun?
-Beni geçir, anlatayım. -Ev, en üst katta!
Pekâlâ, ben de genç ve güzel bir dul olurum.
Hey, ne yapıyorsun Barrett?
Eşiği geçtikten sonra anlatırım.
-Burası eşik değil. -Burada adımız yazıyor.
Evin eşiği burası değil. Yukarı çıkacağız çömez!
-Neden bu kadar ağırsın? -Hamile olabilirim.
-Hamile misin? -Seni korkuttum, değil mi?
-Hayır, ben... -Bana yalan söyleme.
Bir an için heyecanlandım. Evin eşiği burası mı?
-Sence? -Eğer evet demezsen...
Evet!
HARVARD HUKUK FAKÜLTESİ
-Barrett nerede? -Çocuklar nerede?
Tanrıya şükür uyuyorlar. Uyku saati. 45 dakikam var.
Benim o kadar vaktim yok.
Lanet olsun!
-Neyi var bu motorun? -Harvard Çocuğu sensin.
-Mühendislik okumadım. -Dünyaya hoş geldin çömez.
-Dinle Cavilleri... -Adım Barrett, Barrett.
Bazen çok çekilmez oluyorsun.
-Seninle araları nasıl? -Biri hariç iyi anlaşıyoruz.
10 yaşına bile gelmeden başı derde girecektir.
-Ne yapıyor? -Beni ellemeye kalkıştı.
-Onu suçlayamam. -Bir daha yaparsa tokadı yiyecek.
Önce velisinden parayı al.
Lanet olsun!
-Gidelim buradan. -Bana dokunma.
-Kocalarla böyle konuşulmaz! -Yıkan. Sonra bana dokunabilirsin.
Bayan Anne Miller Whitman'la bugün yine maaşımı tartıştık.
-Umarım bu sefer durumu anlamıştır. -Keyifle çalıştığımı söyledim.
Şöyle dedim, "Barretts'ların da kira ödemeleri gerekiyor."
-Geri adım atmış olmalı... -"Ho, ho, ho!"
-"Ho, ho, ho"yu tanımla. -Yılda 3,500 dolar.
Rezalet!
Okulda öğretmenlik yapmamı desteklemeyi düşünmez misin?
-Bir şey söylemeyecek misin? -Ho, ho, ho.
-Toplantıdan sonra ararsın sanmıştım. -Çalıştığını biliyordum.
-Yemek yedin mi? -Seni bekledim.
-Giderek gelişiyorsun. -Artık değil.
Evet, zihinsel olarak. Mektuplara baktın mı?
Bir saniye. Önemli bir bölümdeyim.
-Mektuplara baktın mı? -Hayır. Önemli bir şey var mı?
-Bir davet aldık... -...elektrik faturasını ödemeye mi?
Bir yemeğe.
Babanın 60. doğum günü.
-Beni duydun mu? -Evet.
Lütfen ''Cevap Verin'' yazılı.
-Sorman gerekiyor mu? -Artık zamanı geldi.
-Neyin? -Biliyorsun.
Diz çökmesi mi gerekiyor? Elini uzatıyor işte.
Onu annem göndermiştir.
Düşün. 60 yaş. Belki barışmak için başka bir fırsatı olmayabilir.
Öyle bir şey olmayacak.
-Oliver V seni affetmeyecek... -Çocuğuma o adı vermeyeceğim!
İsterse adı Bozo olsun. Seni hep bir Harvard züppesi olarak küçümseyecek!
-Yargıda görev alacaksın... -Beni küçümsemeyecek!
-Nedenmiş? -Çünkü ben...
Baban seni seviyor, tıpkı senin de Bozo'yu seveceğin gibi.
Ama Barrett'lar hep gurur yüzünden birbirlerinden nefret ediyorlar.
Senin yüzünden mi? Dava kapanmıştır!
-Cevap vermemiz gerekiyor. -Sen halledebilirsin.
Hayatım boyunca kimseyi kırmadım, kırabileceğimi de sanmıyorum.
Jennifer!
Hayır de gitsin.
-Pekâlâ. Numara ne? -Bir not yazamaz mısın?
Sinirlerim bozuluyor. Numara ne?
338-3434, önce 1 çevir.
İyi akşamlar, ben, Jennifer Barrett. Bay Barrett! İyi akşamlar efendim.
İyiyim, teşekkürler.
Evet. Bu yüzden aradım.
Çok üzgünüm, yani çok üzgünüz,
ama... Gelemeyeceğiz.
Üzgünüm.
Oliver, lütfen konuş onunla. Sadece merhaba de.
-Onunla asla konuşmayacağım. -Benim için konuşamaz mısın?
Hayatım boyunca senden hiçbir şey istemedim. Benim için.
Hayır.
Sen kalpsiz bir serserisin.
Bay Barrett? Oliver şunu bilmenizi istiyor,
kendine özgü bir yolla, aslında sizi çok seviyor.
Defol git hayatımdan!
GOLD STAR ÇAMAŞIRHANESİ
MÜZİK BİNASI
Anahtarımı unutmuşum.
Jenny, çok üzgünüm.
Yapma.
Eğer sevgi varsa, asla üzgün olduğunu söyleyemezsin.
Yumuşamaya yoğunlaş ve ses gösterisi yapmaktan vazgeç.
Yaptığım bu değildi!
-Boş versene. Gösteri yapıyordun. -Üzgünüm Jenny.
Son kez alacağız, bu sefer kusursuz olmanızı istiyorum.
Hey! Bu, gerçekten de inanılmaz bir şekilde...
...fena değildi.
-Hadi ama Jenny! -Yapma!
-Yarın saat 8.30'da, tamam mı? -Tamam. Hoşça kal Jenny.
-Görüşürüz. -Hoşça kal.
Evet Barrett, seni kiliseye getiren nedir?
Barlar erken kapandı.
Bize bir ağaç ayarladın mı?
Dert etme. Eve giderken ayarlarız.
Noel gecesi ne yapacaksın?
Uyuyacağım.
Benimle geçirmek istersin sanmıştım.
Sen ne yapacaksın?
Uyuyacağım.
Bir gün dönüp, bugünlere baktığımız zaman...
O günler bir an önce gelmeli.
Koşmaya devam et, Haydi!
Devam et. Hadi!
Jennifer, buraya gel!
Ne? Saçmalama! Bunu tekrarlayın.
-Ne oldu? -Söyleyeceğim önemli bir şey var.
-Orada söyleyemez miydin? -Hayır, yalnız kalalım istedim.
Harika bir haber. Oku şunu.
Harvard Hukuk Fakültesi mi? Atılmış olmalısın.
Şunu okur musun? Harika bir haber.
-Sınıf birincisi mi oldun? -Pek değil. Üçüncü.
-Sadece üçüncü mü? -Bunun anlamı Onur Listesi.
Lütfen bir şey söyle.
Önce birinciyi ve ikinciyi görmeliyim.
Ve, William DeJersey Geleneksel Ödülü, en iyi raporu veren...
...Oliver Barrett IV'ün oluyor.
Mark Howells'ın ailesi...
-Ayağa kalk. -Ne kadar?
Tam 500 dolar!
Olur şey değil!
-Kalk! Haydi! -Sessiz ol!
Jennifer Barrett Annelik Ödülü!
-80 dolar için iyi bir evdi. -Artık garajımızın kirası o kadar.
-New York'ta arabayla ne işimiz var? -Ev ziyaretleri Jenny.
Jonas ve Marsh'ın avukatları ev ziyaretleri yapmazlar.
-Bay Jonas ve Bay Marsh yapmazlar. -Orada yürüyebilirsin.
-Zengin insanlar araba kullanırlar. -Nouveau riche insanlar.
Yani biz.
Gülmeyeceğine söz ver. Bozo adını giderek sevmeye başlıyorum.
-Ne için? -Çocuğumuz için.
Başımızın belası çocuğumuz için.
-Bozo Barrett mi? -Tam bir Harvard züppesi adı.
Çocuğumuza gerçekten Bozo adını mı vereceksin?
Eğer erkek olursa.
-Yoksulluk sınırını aştık. -Tam sayılmaz.
-Ne? -Önce beni eşikten geçirmelisin.
-Bunu yapmıştık! -Artık bir avukatsın. Yasal olmalı.
-Daire onuncu katta! -Beni asansörde taşı.
Neyse ki o var.
-Yardım edebilir miyim? -Barrett. 10-H. Çantalar arabada.
-Küçük hanım iyi mi? -Eşikten geçince iyileşeceğim.
-Yeni evlisiniz, ha? -Sonsuza dek.
Kımıldasana çömez.
Sonunda başardın pis züppe. İşin iş.
-Her istediğin oluyor. -Kes saçmalamayı da oyna.
Jonas ve Marsh'ta çalışacaksın, bu bir servet demek...
-Oynasana lanet olası! -Elimde değil.
"Bebek Yüzlüyle" de evlendin.
Dikkat etsene.
-Neden bu kadar şanslısın? -Uzun ve zor bir mücadeleydi.
Jenny'nin çalışmak zorunda olmadığı ilk hafta sonu bu.
-O ne yapacak? -Dersleri var ama o bir bebek istiyor.
-Yani? -Yani bebek yapacağız.
-Yardıma ihtiyacın var mı dostum? -İhtiyacım olursa seni ararım.
M. SHAPELEY, Tıp Doktoru.
-Hata kimde? -"Hata" doğru sözcük değil.
Pekâlâ, sizin dediğiniz gibi olsun.
24 yaşında iki genç çocuk yapamıyor. Biri kusurlu olmalı. Kim?
Jenny.
Pekâlâ, biz de evlat ediniriz.
Sorun çok daha ciddi. Jenny çok hasta.
"Çok hasta"yı tanımlayın.
O, ölüyor.
Bu mümkün değil.
Bunu söylediğim için üzgünüm.
Bu mümkün değil.
Bir hata olmalı.
Üç kez kan tahlili yaptık. Teşhis doğru.
Ona da söylenmesi gerekir.
Tedaviyi biraz geciktirebiliriz, ama fazla zamanımız yok.
Terapiye önümüzdeki haftalarda başlamamız gerekecek.
Daha 24 yaşında.
-Acı çekecek mi? -Umarım çekmez.
Bir hematologla görüşmelisin. Dr. Addison'u tavsiye ederim.
Evet.
Ben ne yapmalıyım? Jenny için ne yapabilirim?
Olabildiğince doğal davran, mümkün olduğunca uzun bir süre.
Yapılacak en iyi şey bu.
Doğal.
Pekâlâ, doğal olacağım.
Jen?
Jenny, ben geldim.
-Bir avukata ihtiyacım var. -Ben avukatım.
Sana ihtiyacım var.
-Benim de sana ihtiyacım var. -Neden? Ben avukat değilim.
Hayır, ama bir delisin ve bana bir deli lazım.
-Harika görünüyorsun Jenny. -Boş versene.
-Pekâlâ, berbat görünüyorsun. -Hayır, asla berbat görünmem.
-Perşembe akşamı iyi olmalıyım. -Şiirde "iyi" diye bir şey yoktur.
Boş ver şiiri. Bana ne gördüğünü söyle.
-Seni görüyorum. -Bu, şiir.
Dr Shapeley sana ikimizin de sağlıklı olduğunu söyledi mi?
Evet.
Denemeye devam etmeliyiz, değil mi?
-Evet, hemen deneyelim. -Şu anda mı?
Geç bile kaldık.
Jenny?
Jenny! Jenny!
Çabuk kalk ve alışık olduğum şekilde bana destek ver.
Kalk haydi.
-Stratton'la buluşacak mısın? -Kim?
Ray Stratton, en iyi arkadaşın. Benden önceki oda arkadaşın.
-Maç yapacaktık ama iptal ederim. -Saçmalama!
-Neden? -Göbekli bir koca istemiyorum.
-Tamam, seninle yemeğe çıkalım. -Neden?
İstediğim zaman karımla yemeğe çıkamaz mıyım?
-Pekâlâ, Barrett, kadının adı ne? -Ne?
Hafta ortasında karısıyla yemeğe çıkan, birisiyle yatıyor demektir.
-Sorun nedir? -Kötü günüm.
Tam iki haftadır kötü günündesin zaten.
Jonas, büyük bir dava için Chicago'ya gitmemi istedi.
Öyle mi?
Polisten sopa yiyen haberciyle ilgili dava.
Harika. Kendini bir anda başka bir dünyada bulacaksın.
-Onu reddettim. -Neden?
Otel odaları bana göre değil.
Sen tam bir evli erkek olmuşsun!
Seni de göreceğiz.
Bayan Barrett!
Ait olduğum yerde, mutfaktayım. Buraya gel.
-Bil bakalım ne oldu? -Kovuldun mu?
-Tayin edildim. Bil bakalım nereye? -Reno, Nevada.
Paris, Fransa. Noel Günü orada olacağız.
Hayır, bunu böyle yapmayacağız.
-Neyi? -Paris'i istemiyorum, ihtiyacım yok.
-Sadece seni istiyorum. -Ben zaten yanındayım.
Ve zaman istiyorum, ama bunu bana veremezsin.
Dr Shapeley'le mi görüştün?
Diğer meslektaşıyla da. Çok iyi bir adam.
-İyi. Kim? -Dr Addison.
Tıp Fakültesini Yale'de bitirmiş. Ama sorun çıkarmayacağını söyledim.
İyi biriyse, sorun çıkarmam.
Beni kandırmaya kalkmadı, istediğim de buydu.
-Tamam, Yale'li doktora gidelim. -Tamam.
Güçlü olmana ihtiyacım var lanet olası hokeyci züppe.
Olacağım bebeğim. Olacağım.
Phil için çok zor olacak.
Ne de olsa sen, mutlu bir dul olacaksın.
-Mutlu olmayacağım. -Evet, olacaksın. Olmanı istiyorum.
Mutlu olacaksın, tamam mı?
Tamam.
-Yeter mi? -Hayır. Seni izlemeye bayılıyorum.
-Eski bir hokey’ci. -Eski bir hokeyci olan sensin.
-Kakao alabilir miyiz? -Elbette, hatta ben ısmarlarım.
-Çok cömertsin. -Eskiden ben seni desteklerdim.
Beni her zaman destekledin. Hem, para nedir ki?
Bilmiyorum.
-Taksiye verecek paramız var mı? -Elbette. Nereye gitmek istersin?
Hastaneye.
Akyuvar ve platelet veriyoruz, çok ihtiyacı var.
-Antimetabolit istemiyor. -O nedir?
Hücre tahribatını yavaşlatan tedavi. Hoş olmayan yan etkileri vardır.
Jenny karar verecek. Ne isterse öyle olacak.
Acı çekmemesi için elinizden ne geliyorsa yapın.
-Yapacağız. -Maliyeti önemli değil.
-Aylar sürebilir. -Maliyeti umursamayın.
Ne kadar dayanacağını bilmemiz mümkün değil.
En iyi tedaviyi görmeli.
Varlıklıyım. Zenginim. Gerçekten, milyoner sayılırım.
-Nasılsın? -İyiyim efendim.
-Jennifer nasıl? -O da iyi efendim.
5,000 dolar borç paraya ihtiyacım var.
Evet?
-Efendim? -Sebebini öğrenebilir miyim?
Size söyleyemem. Lütfen bu parayı verin.
-Firma sana maaş vermiyor mu? -Veriyor efendim.
-O da öğretmenlik yapıyor... -"O" diye hitap etmeyin.
-Jennifer da... -Onu bu işe karıştırmayın.
Bir çek yazın gitsin. Önemli ve kişisel bir mesele.
Bir kızın başını derde mi soktun?
Evet, konu bu.
Lütfen bu borcu verin.
Teşekkür ederim baba.
Durumu nasıl?
Noelde herkesin evde olmasını istiyor.
-Gösteriyi hep o sürdürür. -Bunu başarabilir.
-Bu kadar çabuk mu? -Evet.
Merhaba bebeğim.
Phil.
Nasıl gidiyor Bayan B?
İyi gidiyor çömez. Noelde herkes evde olacak.
-Bu biraz tartışmalı. -Bu, lanet olası gerçek.
Konuşmana dikkat et. Aramızda bir büyük var.
Umarım öyledir. Phil bazı sözler verdi.
Endişelenme Jenny.
Sizi yalnız bırakayım...
Buralarda olacağım.
Canım acımıyor Ollie. Gerçekten.
Bir tepeden ağır çekimde düşmek gibi bir şey.
Bir süre sonra artık yere çarpmak istiyorsun, anlıyor musun?
Evet.
Saçma. Sen hiç tepeden düşmedin.
Evet, düştüm. Seninle tanışınca.
Evet.
"Ne büyük bir düşüştü."
-Kim söylemişti bunu? -Bilmem. Shakespeare mi?
Evet, ama kim?
Yani, hangi oyun?
Radcliffe mezunuyum, böyle şeyleri hatırlamalıyım.
Eskiden Mozart Köchel listesini ezbere bilirdim.
-Aman ne önemli. -Önemli.
Do Majör Konçerto kaç numaraydı?
-Bilmiyorum. Bakarım. -Eskiden bunların hepsini bilirdim.
-Müzikten mi bahsetmek istiyorsun? -Neden bahsedelim? Cenazelerden mi?
Hayır.
Ollie?
Phil'e, bir Katolik törenine itiraz etmeyeceğini
söyledim. Tamam mı?
Bu, ona destek olur, tamam mı?
Tamam.
Artık şu hastalıktan kurtulmalısın.
Ben mi?
Yüzündeki suçluluk ifadesi, hastalık gibi duruyor.
Kendini suçlamaktan vazgeç aptal çömez. Kimsenin suçu yok.
Senin bir suçun yok.
Senden tek istediğim bu. Ancak böyle rahatlayabilirsin.
Paris'i unut!
Ne?
Paris'i, müziği ve benden çaldığını düşündüğün her şeyi unut.
Umurumda değil, inanmıyor musun?
O halde defol git buradan! Seni ölüm döşeğimde istemiyorum!
Sana inanıyorum.
Gerçekten.
Böyle daha iyi.
Benim için bir şey yapar mısın?
Bana sarılır mısın?
Gerçekten sarıl. Yanıma gel.
Philip?
Keşke...
Jenny'ye söz vermeseydim...
Keşke Jenny'ye senin için güçlü olacağıma söz vermeseydim.
Oliver.
Bana neden söylemedin?
Bazı yerleri aradım, öğrenince de hemen geldim.
Oliver, yardım etmek istiyorum.
Jenny öldü.
-Çok üzgünüm. -Sevgi...
Eğer sevgi varsa, asla üzgün olduğunu söylemezsin.