Çok fazla bir şey beklemiyordum.
Zaten yaşamak için bir nedenim yoktu.
Bir.
İki.
Üç.
Dört.
- Beş. - Beş.
- Altı. - Altı.
- Yedi. - Yedi.
- Sekiz. - Sekiz.
- Dokuz. - Dokuz.
On.
Eve hoş geldin.
10 dakika içinde banyo...
10 dakika içinde banyo.
Eğer aptallarsa, talimatlarımı izlemeliler.
Lanet hastalar sızlanıp duruyor, ama asla dinlemiyorlar.
Onlar yüzünden ne kadar yorgun olduğumu biliyor musun?
Daha iyisini yapamaz mısın?
Yapmak istemiyor musun?
Hiç de değil.
Devam et.
Bugün nereye gittin?
Bir lise arkadaşımla buluşmak için mağazaya.
Ona çok fazla kez iptal ettim, bu yüzden bu sefer reddedemedim.
Kimseyle buluşmamanı söylemiştim.
Üzgünüm, bir hata yaptım.
Ne için?
Neden üzgünsün?
Üzgünüm.
Şu anda onları mı düşünüyorsun?
Onları mı düşünüyorsun?
İki yıl önce yağmurlu bir yaz gecesi parfüm kokusu beni buraya getirdi.
Boş bir asansörde parfümü fark ettim.
Dokuz yıl önce, üzerinde aynı parfüm vardı.
Ağabeyim 20 yaşındayken öldü.
Beni almaya gelirken kaza yaptı.
Bundan sonra, ailem adımı söylemeyi bıraktı.
Sanki var olmaktan ben vazgeçmiştim, ağabeyim değil.
Sayısız kez ağabeyim yerine keşke ben ölseydim diye diledim.
Babam alkolizme başvurdu ve karaciğer kanserinden öldü.
Annem başka bir adamla yaşıyor.
Yalnızdım.
O yalnızlık yolu sonsuzca uzanıyordu.
Çürüyen ev, ailemizin bir yansımasıydı.
Adını, kimliğini ve anlamını kaybetmiş, sadece orada harabe halinde kalmıştı.
Ben de aynıydım.
Ne irade, ne direnç.
Zaman geçtikçe, birinci sınıf üniversite öğrencisi oldum.
Onunla orada tanıştım.
Onu sık sık göremiyordum.
Aynı üniversiteye gidiyorduk, ama bölümlerimiz farklıydı.
O, hayatımdaki en parlak kişiydi.
Bu, Fransızca seçmeli dersimiz içindi.
Sen orada.
- Ben mi? - Evet, sen.
Dersin ardından, onunla konuşmak için cesaretimi topladım.
"Az önceki için teşekkür ederim."
"Bir fincan kahveye ne dersin?"
Gülümsedi ve bana dedi ki,
"Kim Ji Hoon."
"Senin ikramın."
Kardeşimin ölümünden sonra, adım sadece harfler olarak var oldu.
Ama o adımı çağırdığında, anlamı geri geldi.
O, yaşamaya devam etmemin sebebi oldu.
Onu bulmak kolaydı.
Uzaktan bir anlık bakışını yakalayıp uzaklaşmak istedim.
Eğer anlamsız hayatıma geri dönseydim, her şey o zaman sona ererdi.
Ama anılarımdaki parlak kız orada değildi.
Parfüm kokusu da yoktu.
Pirarucu var mı?
Hayır.
İki yıl önce buraya taşındım.
Ve bir akvaryum açtım...
onun mahallesinde.
Çocukluktan beri hiç arkadaşım olmadı.
Tüm odaklandığım şey lepistes yetiştiriciliğiydi.
Ve bu neon lepistesler onunla yeniden buluşmama yardımcı oldu.
Merhaba.
Eve hoş geldin.
Geri dönüştürülebilir çöpleri gözden uzak bir yere atmanı söylemiştim.
Üzgünüm. Bunu yapacağımdan emin olacağım.
Dokuz yıl önce,
bir kafede Mandheling kahvesi içtik.
Tek kelime edemedim.
Onu karşımda görmek çok gerçek dışı hissettirdi.
Bana kahve içerken sordu,
"Nelerden hoşlanırsın?" "Hobilerin neler?"
Şey...
Lepistes.
Neon lepistes...
Onunla birkaç lepistes paylaşmaya karar verdim.
Bundan mutlu oldu, ama onları ona hiç veremedim.
Birden onları yetiştiremeyeceğini söyledi.
Onunla bir daha konuşma fırsatım olmadı.
Biraz eve gitmek istiyorum.
Babam pek iyi değil, muayene edilmesi gerekiyor.
Hâlâ anlamadın mı?
Affedersiniz?
Bu manipülasyon, anlamıyor musun?
Bu...
Esasen senden hastane faturalarını ödemenizi istiyor.
Ama bu...
Ailenizin borcunu ödemek için kaç deli tedavi ettiğimi biliyor musun?
Ama bu benim babam.
Dikkatlice düşün.
Anlamıyor musun? Sana yalan söyleniyor.
Bu doğru değil!
Bir gün! Sadece bir gün!
Evet mi?
Hâlâ anlamıyorsun, öyle mi?
Sana söyleyeceğim.
Onunla günde 24 saat birlikteyim.
O ne hissederse ben de hissediyorum.
Tüm bedenimle.
Baba, bunu yiyebilir miyim?
Bak, işte bu var!
Aa? Bunu yemek mi istiyorsun?
Lezzetli görünüyor, değil mi?
Hadi birlikte yiyelim.
Cevize benziyor.
Hadi gidelim!
Merhaba.
Etrafıma bakabilir miyim?
Evet.
Tabii ki.
Affedersiniz.
Bu balığın adı nedir?
Bu bir neon lepistes.
Anladım, neon lepistes.
Bunları yetiştirmek zor mu?
Hayır.
Sadece sıcaklığı ayarlamanız ve tankı temizlemeniz gerekiyor.
Tank ve balık ne kadar?
Yaklaşık 100,000 won.
Bir dene.
Bir dahaki sefere geri geleceğim.
Affedersiniz.
Sana bedava vereceğim...
Ne? Neden?
Çizilmiş ve satılamayan bir tankım var.
Eğer sakıncası yoksa, onu alabilir ve biraz yetiştirmeyi deneyebilirsin.
Yine de...
Karşılığında...
buradan balık yemi alman gerekiyor.
Bu... gerçekten uygun mu?
Lepisteslerin ömrü iki ila üç yıldır.
Koşullar mükemmel olsa bile, bazıları erken ölebilir.
Anladım.
Bunu bugün kuracağım.
Bir hafta içinde su dengelendiğinde, balıkları getireceğim.
Su kalitesindeki ani değişiklikler onları öldürebilir.
Tamam, teşekkür ederim.
Balık yemini sadece sizin dükkandan alacağım.
Tabii.
Merhaba.
Çok güzeller.
Onu bu kadar mutlu görmek,
Bana bir zamanlar gösterdiği mutluluğun tekrar tüm vücuduma yayıldığını hissettim.
Ama neden 100,000 won fiyatından bu kadar şaşırmıştı
böylesine iyi bir evde yaşarken?
Bunu bilmek istedim.
Oraya tankı kurmaya gittiğimde, kullandığı tuş takımının kodunu ezberledim.
Tüm evi casus kameralar ve mikrofonlarla donattım.
Hatta cep telefonunu bile dinledim.
Onunla günde 24 saat geçirmeye başladım ve hissettiği her şeyi hissettim.
Ne yapabilirim?
Bundan başka?
Seni en iyi tanıyan kişi benim.
Neden? Neden benden bir şey bekledin?
Kardeşim gibi olamam!
Biri bana ondan hoşlanıp hoşlanmadığımı sorsa, evet derdim.
Ama onu kendime ait yapmak isteyip istemediğim sorulsa,
Buna bir cevabım yoktu.
Benim gibi birinin böyle bir hakkı yok.
Birini nasıl mutlu edeceğimi... bilmiyorum.
Her gün gelir, balıklara uzun süre bakar ve gider.
Yakındaki bir bakkalda çalışıyor ve eski bir apartmanın ikinci katında yaşıyor.
O, benim dükkanımın müdavimi.
Üç siyah arowana, iki çiçek boynuzu ve dört mersin balığı aldı.
Hatta tam tank setleri bile.
Üç tane 120 santimetrelik tank.
Her biri 250 kilogram ağırlığında.
Eski apartman böyle bir ağırlığı taşıyabilir mi?
"Önemli değil," dedi.
Merhaba.
Tekrar bakınmaya geldim.
Tabii ki.
Rahatça gezinebilirsiniz.
Sen...
kahve sever misin?
Yeni demledim.
Tabii, neden olmasın.
Bu Mandheling.
Harika kokuyor.
Dokuz yıl önce aynı kahveyi içmiştik,
ama o kahveyi hatırlamıyor.
En azından ona verebildim.
Mandheling...
Teşekkür ederim.
Sadece gezindiğim için üzgünüm.
Sorun değil.
Lütfen tekrar ziyaret edin.
Yem için 50 japon balığı.
Nasıl eski halime dönebilirim, kırık ve parçalanmış?
Birbirimizi sömürüyor olabiliriz, kendimize karşı intikam arayarak.
Kendi kuyruklarını yiyen iki yılan gibi, kendilerini tüketerek.
Şimdi fark ediyorum, gençlikte aptalca bir seçimdi.
Bu kabustan irademle kaçmalıyım.
Merhaba, Anne.
Hesabı ödemek içinse sorun değil.
Evet.
Hyung Oh oldukça meşgul.
Anne, sanırım kapıda biri var.
Gitmem gerekiyor.
Üzgünüm, Anne.
Üzgünüm, gelemiyorum...
Bu neden böyle...
Kim o?
Beş.
Altı.
Yedi.
Sekiz.
Dokuz.
On.
Bir şey güzel kokuyor. Pisi balığı mı?
Saçların uzun.
Yarın senin için keserim.
10 dakika içinde banyoda.
Her zaman yalan söylerim,
çünkü belirsiz olmak istiyorum.
Güçlü bir arzu duygusu var.
Ayrıca çok kıskanç olur, bu yüzden beni kontrol etmeye çalışır.
Hep böyle miydi?
Berbattı.
Müziği sever misin?
Bunun için üzgünüm.
Beni kontrol etmeye çalıştı...
Onun kontrolü altındaydım!
Bu saatte neden arıyorsun?
Öldüler.
Kim öldü?
- Siyah arowanalar. - Ne?
Öleceklerini biliyordun, değil mi?
Kaç tane?
Hepsi. Biliyordun, değil mi?
Ne zaman?
Çok uzun zaman önce değil.
Uyandığımda hepsi ölmüştü.
Peki ya suyun sıcaklığı?
- Pişmişler. - Pişmiş mi?
Termostat olabilir.
Onu dükkana getir.
Özür dile.
- Ne? - Özür dile.
Üzgünüm.
Nedenini bulacağım, bu yüzden onu dükkana getir.
Boşver, kapa çeneni.
Yine de...
- Ve sen... - Evet?
Bu kadar kendini beğenmiş olma. Sanki büyük bir adam mışsın gibi.
Ne yapmalıyım? Ne söylemeliyim?
Sana söylemem gereken... bir şey var...
Söyleyecek bir şeyim var.
Babam hastaneye kaldırıldı. Akciğer kanseri.
Bu... son evre kanseri.
Akciğer kanseri mi?
Öyle mi?
Akciğer kanseri...
Baca gibi sigara içiyordu. Ne bekliyordun ki?
Gitmem gerekiyor.
Gitmek mi? Nereye?
Ailemin evi.
Neden?
Ben onun kızıyım, bu benim görevim.
Aptal olma.
Herkes ölmek zorunda.
Nasıl yapabildin...
Sana yalvarıyorum!
Gelecek ay git.
Hayır.
Yarın. İki gün orada olacağım.
Yorgunum, uyumam lazım.
Yardım edebilir miyim?
Bu polis. Size bir şey sormamız gerekiyor.
Evet?
Yoo Ji Hoon adında birini tanıyor musunuz?
Hayır.
Yakındaki bir markette çalışıyor. Birisi onu dün gece burada gördü.
Sabah 4:30 civarında geldi.
Onu tanıyor musunuz?
Hayır.
O, benim dükkanımın müdavimi.
Buraya neden geldi?
Balığının öldüğünü söyledi.
Balığı mı öldü?
Dükkanımdan aldığı üç balığın öldüğünü söyledi.
Hepsi bu mu?
Evet.
Tutmalıydım!
Anne!
Üzgünüm, Anne!
Daha iyi dayanmalıydım!
Bir.
İki.
Üç.
Dört.
Beş.
Altı.
Yedi.
Sekiz.
Dokuz.
On.
Tanrım, o ne yapıyor?
O ne halt ediyor?
Neden kapıyı açmadın...
Ne oluyor?
Merhaba, Anne.
Babanın durumu nasıl?
Çok meşgul olduğum için oraya tek başına gitmesini söyledim...
Henüz değil mi?
Gelecek hafta mı?
Bir şey olursa, lütfen hemen beni arayın.
Evet.
Yoo Ji Hoon.
Aynı adımız vardı.
Ji Hoon.
Bakkal sahibinin karısını öldürdü.
Haber yayınlandığında, sosyal medyada her yerdeydi.
Fabrikalarda yarı zamanlı çalıştı,
araba fabrikası, ekmek fabrikası, ve kimya fabrikası gibi.
Üç ay çalıştı ve üç ay çalışmayı bıraktı.
Anne topluluklarında çocuk pornografisi paylaştı
ve evcil hayvan sitelerinde vahşice öldürülmüş yavru köpeklerin fotoğraflarını.
Böyle yaşadı.
Kadın adını unuttuğu için cinayet işledi.
Saldırıya uğradığında, kişi kendini savunabilir.
Nefret edildiğinde, kişi nefreti geri döndürebilir.
Ama unutulmuş bir kişi hiçbir şey yapamaz.
Bir gecede ünlü oldu.
Artık unutulacak biri değilsin.
Ji Hoon.
İlk başta, diğer kadınlardan farklıydı.
Gözlerinde korkuyla beni kışkırttı.
Başını yere çarptığımda,
yüksek sesle ağladı ve affetmem için yalvardı.
Üzerine bastığımda,
Bana sıkı sıkı sarıldı.
İçimdeki uykuda olan mazoşizm şiddeti ateşledi.
Bizi biz yarattık.
Yalnız kaldığıma göre şimdi ne yapabilirim?
Bu ne?
Merhaba?
Orada biri var mı?
Orada biri var, değil mi?
Sesimi duyabiliyor musun?
Eğer beni duyabiliyorsan...
Eğer dinliyorsan...
Dinliyorum.
Seni dinliyorum.
İşte, evlilik yıldönümümüz için bir hediye.
Sayende sürpriz başarılı oldu.
Nasıl...
Seni herkesten daha iyi tanıyorum.
Diz çök.
Üzgünüm! Bir daha yapmayacağım!
Lütfen bana vurma! İstediğin her şeyi yaparım! Her şeyi yaparım, lütfen!
Lütfen beni affet!
Günah işleyenler cezalandırılmalı.
Beni affet, yalvarıyorum!
Kalk.
Henüz bitmedi.
Henüz bitmedi...
Neden beni doğurdun?!
Neden?
Neden benden bu kadar çok şey bekledin?
Neden?
Kardeşim gibi olamam...
Neden beni doğurdun?
Neden benden bu kadar çok şey bekledin?
Neden beni doğurdun?
Neden benden bu kadar çok şey bekledin?
Neden beni doğurup bu kadar çok şey bekledin?
Bana yardım et...
Dinliyorsun, değil mi? Bana yardım et...
Lütfen öldür...
Sen kimsin?
Sen kimsin?!
Her sabah haberlerde adımı duyuyorum.
Muhabirler durmaksızın sorular soruyor.
Nerede büyüdüm, nasıl büyüdüm.
Benim hakkımda her şeyi bilmek istiyorlar.
O küçümseyen ve hor gören bakışlar sanki bir haşereymişim gibi.
Herkes bana bakıyor.
Şimdi kimse bana inanmayacak.
Ben...
hayattayım.
Nasıl...
Üzgünüm.
Nasıl...
Beni hatırlamıyor musun?
Dokuz yıl önce, üniversitede...
Fransızca dersinde bana yardım ettin.
Sana teşekkür etmek için kahve aldım, ve lepistesler hakkında konuştuk.
Eğer bu kadar basitse onları yetiştirmek istediğini söyledin.
Yani... Sana biraz vermeye çalıştım.
Ama ihtiyacın olmadığını söyledin ve beni reddettin.
Ondan sonra birkaç kez karşılaştık.
Ama beni unuttuğun gibi görünüyordu.
Her zaman insanlarla çevriliydin ve parlak bir şekilde gülümsüyordun.
Çok güzeldin ve benden uzaktaydın.
Bir yıldız gibi parlıyordun.
Bu doğal ki...
beni hatırlamıyorsun.
Ben berbat bir kadınım.
Sadece biraz.
Biraz kahve ister misin?
Evet.
Beni hemen tanıdın mı?
Sesini duyana kadar inanamamıştım.
İlk başta şüphe ettim,
ama sesini duyduktan sonra sen olduğuna emin oldum.
Sesini dinlerken,
adımı bir kez daha söylemeni istediğimi fark ettim.
İşte.
İyi.
Sen... bana bundan bahseden kişisin.
Mandheling.
Bu...
seni hatırlasaydım harika olurdu.
Eğer hatırlasaydım...
farklı bir hayat yaşıyor olabilirdim.
Hiç... bu şekilde düşündün mü?
Başka bir boyutta ve başka bir zamanda başka bir versiyonum var.
Örneğin...
Bir bak buna.
Oturma odasından odana gitmek için 30 adım atman gerekiyor.
Ama bunu yaparken zaman kaybı oluyor.
Orada başka bir boyut var.
O zaman diliminde başka bir versiyonumla karşılaşabilirim.
Belki de yanlarından geçiyorum.
Kendimle tanışmak istiyorum.
Uzaktan izleyen ben.
Gerçek ben olduğuna inanan ben.
Doğru düzgün bir konuşma yapmayı başaran kişi.
O versiyonumla tanışmak istiyorum.
Bu demek oluyor ki...
Sen...
gerçek sen olduğuna inanan senle tanışacaksın.
Hayır.
Onunla kesinlikle tanışacaksın.
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
13.
14.
15.
16.
17.
18.
19.
20.
21.
22.
23.
24.
25.
26.
27.
28.
29.
30.
Guppy...
Neon guppy...
Kim Ji Hoon!
Beni duyuyor musun?
Lütfen yol açın!
Yol açın!
Kim Ji Hoon.
Beni duyabiliyor musun?