Niko 2 Little Brother, Big Trouble
Pekala çocuklar bu uygulama uçuş sayısı olsun hadi!
Ne kadar eğlenceli değil mi?
Pekala, şöyle diyelim... Noel Baba aşağıya düşüyor!
Uygulama tekrarlarımıza Noel Baba neden hiç gelmiyor?
Tamam çocuklar, aferin. Şimdi... kızak arızalanması!
Haydi, Niko!
Tüm iş boynuzlarda! Şimdi de sen dene!
- Yaptım! - İşte benim oğlum!
Fena değil. Hiç de fena değil. Peki ya kızağı kaybedersek?
Hanım evladı gibi bağırmamaya çalış.
Neden Noel Baba da başkaları gibi yürüyemiyor?
Son olarak da Noel günü öncesi Noel Baba hızını kontrol edelim.
Sana söylediklerimi unutma.
- Zihnini boşalt ve mutlu kalbine odaklan. - Anlaşıldı, baba.
- Burada Prancer diyorlar. - Noel Baba hızı, beyler!
Niko, hiç işe yaramayacak!
İşe yarıyor! Yapıyorsun! Noel Baba hızı yapıyorsun!
Daha hızlı... gidemem.
Göremiyorum! Göremiyorum!
Daha iyi oldu. Görebiliyorum!
Merhaba.
- Merhaba. Adın nedir? - Bırak beni, hanımefendi!
- Seni seviyorum. - Daha yeni tanıştık!
Niko! İyi misin?
Üzgünüm, baba. Sanırım Noel Baba hızıyla uçmam asla mümkün olmayacak.
Elbette uçacaksın. Sadece biraz zaman ve mutlu bir kalp.
- Mutlu bir kalbin var, değil mi? - Tabii ki! Hadi bir daha deneyelim!
Belki önümüzdeki hafta sonu. Biraz geç oldu.
Annen nerede olduğunu merak edecek.
Annemle birlikte Yeni Yuva Vadisinde yaşasaydın...
...rasgele uçmak zorunda kalmazdık. - Biliyorum fakat...
Belki ona biraz zirveden dağ yosunu alabiliriz.
Gerçekten hoşuna gider en sevdiği.
Eve sağ salim götürdüğüm sürece mutlu olacaktır.
Sanırım.
Bu da demek oluyor ki bunların hiçbirini yapmayacağız.
- Bunu mu demek istedin? - Aynen. Veya bu...
Bunu asla yapmam.
- Ayrıca kesinlikle eve kadar yarışmayacağız. -Kesinlikle olmayacak.
Eve kadar yarışacaksınız, değil mi?
Neden her zaman beni endişelendiriyorlar?
- Niko şimdiye evde olmalıydı. - Prancer ve Julius ona göz kulak oluyordur.
Aceleci bir ren geyiği ve tombul bir sincap. Ne ters gidebilir ki?
Nihayet! Saatin kaç olduğunu sanıyorsun? Niko nerede?
Merak etme. Niko benimle olduğu sürece güvende olduğunu biliyorsun.
- Oldukça güvenli. - Kazandım mı?
Yarış konusunda ne dedim?
Ama anne, Noel Baba hızında gitmeyi öğrenmek istiyorsam...
Bu konuyu konuşmuştuk. O kadar hızlı gitmesi için daha çok genç bir çocuk.
- Biliyorum ama... - Ama dinlemedim.
Babam "Bu kadar hızlı gitmek için çok gençsin...
...ayrıca anneni dinlemelisin" dedi.
Ben de "neden" diye sordum...
..."çünkü çok özel bir kadın" dedi sonra da gözlerini böyle dikti.
Tamam. Yani Noel’den sonraki gelecek hafta sonu görüşürüz, Niko.
Herkese Mutlu Noeller!
Yarın bizimle vahşi ormana gitmek ister misin?
- Orada taze yosun olduğunu duydum. - Evet! Gidebilir miyim anne?
Tamam. Ama şimdi yemek zamanı. İyi geceler, çocuklar.
Ne düşünüyorsun? En sevdiğinden topladım.
Bu çok fazla! Sadece ikimiz için mi?
Niko, bir şey hakkında konuşmak istiyordum.
Ben de. Bugün kalbimin olması gerektiği kadar mutlu olmadığını anladım.
Böyle olmadığını düşündüm de...
...bize yardım edebilecek birileri olsaydı harika olmaz mıydı? - Olurdu.
Yiyecek bulmamıza yardım edip sana da arkadaş olabilecek birisi?
Gerçekten böyle düşünmene sevindim, Niko. İyi haberlerim var çünkü.
- Artık yalnız olmayacağız. - Ne demek istiyorsun?
- Baba! - Hayır, Niko dur!
- Merhaba, Niko. - Ama... ama...
- Niko, bu Lenni. - Sonunda seninle tanışmak çok güzel!
Hakkında çok şey duydum.
Seninle tanışmak konusunda çok gergindim. Ne diyeceğimi hiç bilmiyordum.
Havadan sudan saçma sapan şeylerle bitiririm sandım.
Ama buraya döndüğüme göre hiç de garip değil!
- Kar yağacağını duydum. - Meteoroloji uzmanı mısın?
- Tanıştırmak istediğimiz biri daha var. - Gel de merhaba de, Jonni.
Merhaba. Şimdi sen abim misin?
- Abi mi? - Peki kim acıktı?
Karnım zil çalıyor! Jonni ve ben ıssız yerden bir şey getirdik.
- Zirveden biraz dağ yosunu. - En sevdiğim.
Yani, Niko. Ben yardım edemedim ama biraz bulutlu olduğunu fark ettim.
Annene dedim ki; "Biraz yağmura takılabiliriz, tatlım"
- Sürekli hava durumundan mı bahsedersin? - Hayır.
Hava durumuyla ilgili espri yapıyordum.
Gülen birini duymuyorum.
"Sevgili Yağmur"! Şimdi anladım!
Niko, Noel Baba Tepesindeki hafta sonundan neden bahsetmiyorsun?
Özel bir şey yoktu. Uçuş Kuvvetleriyle takılmak içindi sadece.
Uçuş Kuvvetleri!
Jonni Uçuş Kuvvetlerinin büyük hayranıdır. Hepsinin adını biliyor.
Comet, Cupid, Dancer, Dasher, Blixen, Donner ve Vixen!
- Prancer'ı unuttun. - Onu hep unutuyorum.
Sorun değil, Jonni. Herkesin başına gelebilir.
Benim için geçerli değil.
- Niko, benim için hep bir numara olacaksın biliyorsun, değil mi? - Biliyorum.
Bizimle yaşamaya gelen Lenni'yle gerçekten iyi olacağını umuyordum.
Benim için çok özel biri ayrıca ona bir şans verirsen...
...nedenini anlayacaksın.
- Tabii ki de benim için sorun değil. - Gerçekten mi?
- Elbet. - Beni çok mutlu ettin, Niko.
Tatlı rüyalar küçük adamım.
Bu durum karşısında gerçekten iyi değilim. Ne yapacağım?
- Belki ona bir şans vermelisin. - Benim tarafımda olduğunu sanıyordum!
Öyleyim! Bak Niko zor olduğunu biliyorum...
...değişim her zaman olur.
- Lakin annen mutlu bir kalbi de hak ediyor. - Evet. Sanırım.
Üstelik iyi bir adam gibi görünüyor. Kesinlikle komik.
Elimde değil... "Sevgili Yağmur"!
"Sevgili Yağmur"!
Çok güzeldi çocuklar, çok güzel.
Sizlerle tanıştığım için çok mutluyum.
Şu anda biraz arkadaşa çok ihtiyacım var. Arkadaşlarımsınız, değil mi?
- Evet! - En İyi Arkadaşlar!
Kesinlikle!
Güzel. Küçük bir iyiliğe ihtiyacım var çünkü.
- İyi! - Aferin! - Daha yükseğe at, Julius!
Bu da başlık için!
Ne dersin oldukça yüksek, değil mi?
- Bir yerin acıdı mı, evlat? - Hayır, Baba. İyiyim, gerçekten.
Niko zarar vermek istemedi. Sadece o da oynamak istiyor.
- Niko ile oynayabilir miyim baba? - Bence bunu Niko'ya sormalıyız.
- Niko, Jonni ile oynamak isterdin değil mi? - Ne?
Ama Saga ve Wilma'yla Vahşi Ormana gidiyoruz!
Bence o çok tatlı.
Bence de. Bana birini hatırlatıyor.
- Kendine yeni bir arkadaş buldun. - Nasıl söylersin bunu?
Yaşadığımız onca şeyden sonra gerçekten küçücük bir çocuğun...
Ne kadar sevimli, değil mi?
- Ne yapmak istersin, Jonni? Oyun sever misin? - Oyunu seviyorum!
Peki saklambaç oynayalım mı?
Gerçekten mi? Harika saklanırım.
Umalım da öyle olsun. Ormanın derinliğine koşup saklan. Haydi git!
Daha iyi bir fikrim var. Sen ve Niko birlikte saklanın.
- Bekle bir saniye. Öyle değil... - Saklambaca bayılırım!
Bir, iki, üç...
Bu bir takım olduğumuz anlamına mı geliyor?
Uçmak nasıl bir şey? Korktuğun oldu mu?
Uçuş Kuvvetlerindeki herkesi tanıyor musun gerçekten?
Noel Baba'nın sakalı nasıl kokuyor? Bir dahaki sefere seninle götürür müsün?
Hayır! Herkese Noel Baba Tepesine gidip Uçuş Kuvvetleriyle görüşemez.
- Saga! Buraya baktın mı? - Nereye saklayacağız?
Peki ya burası?
Belki de sen karar vermelisin. Abi sensin.
- Bana öyle demeyi kes. Abin değilim. Tamam mı? - Ama annem diyor ki...
Ayrıca o senin annen değil. Benim annem!
Peki.
Keşke ortadan kaybolsa!
- İşe yaradı mı? - Yardım edin!
- Ne oldu? Jonni nerede? - Bilmiyorum! Orada bıraktım.
- Jonni'yi tek başına mı bıraktın? - Sadece bir saniyeliğine.
- Yardım et Niko! - Jonni!
Niko, dikkat et!
- Bize yetişiyorlar! - Daha hızlı gidemem!
- Kaçmaları çok hoşuma gidiyor! - Kendini kurtar!
Boş ver. Hiçbir yere gitmiyorum!
Burada ne varmış?
- Ren Geyiği. Boynuzlarından ayırt edebilirsin. - Korkutucu olmaya çalışıyorum.
- Özür dilerim. Devam et. - Hayır boş ver, anı mahvettin.
Bu Patron, gitsek iyi olur.
Bir dahaki sefere bu kadar şanslı olmayacaksın.
Buraya gel!
- Ne oldu? - Kartallar... Jonni'yi aldılar.
- Şimdi ne yapacağız? - Sakin olup iyice düşünelim.
Bunun için zaman yok! Benim hatam ve onu geri getireceğim.
Buna izin veremem mümkün değil! Çok tehlikeli bir şey.
Başka bir yolu olmalı. Öncelikle geri dönüp tehlikeye dikkat çekeriz.
İkinci olarak, bir arama ekibi lideri seçeriz. Dördüncüsü veya üçüncüsü?
Çılgın çocuk.
Hayır. Jonni asla tek başına bulamaz.
- Beni nereye götürüyorsun? - Nefesini tüketme, Niko.
- Ben Jonni'yim. - Tabii ki öylesin!
Jonni! Jonni!
Jonni!
Wilma, Noel Baba Tepesine gidip Prancer'a anlatmanı istiyorum.
- Saga, Niko veya Jonni dönerse diye burada kalmanı istiyorum. - Peki sen?
Niko'nun peşinden gideceğim. Ama önce Lenni ve Oona'ya anlatılması gerekiyor.
Dürüstlüğün her zaman en iyi tedbir olduğunu düşünüyorum.
- En iyisi konuşmayı bana bırakın. - Erken döndünüz.
- Çocuklar nerede? - Çocuklar? Ne çocukları?
- Jonni ve Niko. - Jonni ve Niko. Doğru.
- Çocuklar oynamak için dışarı çıktılar ve sonra kocaman uçan... - Tahmin etmeliydim!
Prancer onları alıp Noel Baba'nın Tepesini görmeye götürdü, değil mi?
Arkamı döner dönmez Niko babasıyla birlikte ortadan kayboluyor.
Hadi! Bir dakika bekle!
Ne? İyi gitti. Neden bir şey söylemedin?
Pekala affedersin bayım "Dürüstlük her zaman en iyi tedbir"
- Konuşmayı yaparsan iyi olacağını söylemiştin. - Kesin şunu.
Bunları kimin söylediği önemli değil ama Leni ve Oona'nın bilmesi gerekli.
Ne bilmem gerekiyor?
- Merhaba...? - Bunu kim söyledi?
- Neredeyim ben? - Gayet güvendesin merak etme.
- Dikkatli bir şekilde izlemeye devam ediyorum, genç bayan. - Genç bayan?
- Ne? Yani genç geyik. - İyi görebiliyor musun?
Kafandaki saç tellerini elli adım öteden sayabilirim.
- O yosun. Kayaya konuşuyorsun. - Biliyordum.
Yardımın için teşekkür ederim efendim ama uçmam gerekiyor.
Uçucusun? Uçucularla ilgili birkaç hikaye anlatabilirim.
Teşekkürler ama gitmek zorundayım. Küçük bir ren geyiği kartallar tarafından alındı.
- Kartallar Sahasına tek başına gitmeyeceksin, değil mi? - Nerede?
Kartalların bütün avlarını götürdükleri yer. Gerçekten çok tehlikeli.
- Uçuş Kuvvetlerine gitmen gerek. - Onlara söyleyemem!
Yani Noel çok yakın...
...muhtemelen çok meşgullerdir.
- Belki beni götürebilirsin? - Kartal Sahasına mı? Tanrım hayır.
- Macera benim için geride kaldı. - Ama... ama gerçekten yardımına ihtiyacım var.
Üzgünüm ama burada tek başıma bir amaç için yaşıyorum.
Yıllar önce dünyanın karışık sorunlarıyla uğraşmaktan yoruldum.
İstediğim tek arkadaş kayalar ve ağaçlar.
Burada kimseye ihtiyacım yok kimsenin de bana ihtiyacı yok.
Seninle veya sensiz bana ihtiyacı olan küçük ren geyiği çocuk var.
Bana öyle bakmayı kesin.
Tamam, tamam devam edin istediğiniz kadar bana bakın! Ama işe yaramayacak.
Gerçekten yaşlı kayaların ne yapacağımı söylemelerine izin vereceğimi mi sanıyorsun?
Tamam, tamam, gideceğim!
Artık mutlu musunuz?
Nereye gittiğini bilen ren geyiğinin yol göstermesi en iyisi.
Kenara çekil efendim acelemiz var görmüyor musun?
Geri döndük! Ve çok mutlu olacaksın bence.
Sizlere güvenebileceğimi biliyordum...
...sevgili kartal arkadaşlarım.
İstediğin gibi küçük ren geyiği çocuğu getirdim!
Niko'yu getirdim, görüyor musun?
- Hepimiz getirdik. - Evet!
- Bu Niko değil! - O getirdi!
- Sadece oydu! - Niko değil mi? Ama dediniz ki...
"Küçük yalancı ren geyiği çocuğu getirin" İşte küçük yalancı ren geyiği çocuk.
Neden bahsediyorsunuz? Dedim ki...
"Küçük uçan ren geyiği çocuğu getirin"
Mantıklı olmadığını söylemiştim.
- Adını bile sormadınız mı? - Ama yalan söylediğini sandık.
- Şaşırdığımızı görebilirsiniz. - Alın onu gözümün önünden.
- Onunla ne yapalım? - Umurumda değil!
Harika, açlıktan ölüyorum çünkü.
Niko abim, Uçuş Kuvvetleri de en iyi arkadaşları.
- Beni kurtarmaya geldiklerinde pişman olacaksın! - Dur!
Niko abin mi? İyi işti, beyler.
Onu güvenli bir yere koyun.
Kartallar Jonni'yi mi aldı? Onu bulmalıyım!
Hemen.
- Nereye gidiyorum? - Sanırım Jonni'yi Kartal Sahasına götürüyorlar.
Kartal Sahasına! Kartal Sahası nerede?
Oraya yürüyerek gitmek birkaç gün sürer.
Bırak gideyim, uçabilirim.
Sen ve Wilma Uçuş Kuvvetlerinden yardım isteyin.
- Prancer'dan yardım istemek mi? Pek sanmıyorum. - Jonni için bile mi?
Haklısın. Oona'ya ne söyleyeceğim peki?
Bence dürüstlük her zaman en iyi tedbirdir.
- Ne? Ben! - Julius haklı. Gerçeği söylemeliyim.
- Prancer'a meydan okumak için Noel Baba Tepesine mi gideceksin? - Evet öyle.
Seni üzmesinden yoruldum. İlk ve son kez kökünden halledeceğim.
- Geyik geyiğe - Gerçekten mi? Pek sana benzemiyor.
Kulağa daha çok sert bir adam gibi geliyor tatlı meteoroloji uzmanı adamım gibi değil.
Havadan daha fazlası var.
Sakıncası yoksa gitmem gerekiyor. Kar yağacak gibi görünüyor.
Doğruyu söylemek için garip bir yol.
Oona'ya asla yalan söylemem. Normalde de.
- Ama... şu an üzülmesini istemiyorum diyelim. - Neden?
Ben de geliyorum! Haklısın. Birinin Prancer'ı düzeltmesi lazım.
- Ayrıca benim de ona iki çift lafım var. - Tamam.
Umarım Jonni iyidir. Kartal Sahasına ne zaman varacağımızı biliyor musun?
Oraya vardığımızda oraya varmış oluruz. Konuşmayı en azda tutalım.
Doğru.
Yeni Yuva Vadisinde yaşıyorum. Hiç oraya gittin mi?
Bir sürü ren geyiği var. Adım Niko.
İlla bilmek istiyorsan adım Tobias. Kendi başıma gayet iyiyim.
- Yalnız hissetmiyor musunuz? - Yalnız mı?
Kendine dikkat edebilmen için öğrenmek zorundasın, Niko.
Kendimden başka kimseye ihtiyacım yok.
Kendine nasıl sahip çıkacağını bilmezsen eskiyemezsin.
Başın her derde girdiğinde günü kurtarmam için bana bel bağlayamazsın.
- Biraz ara verebilir miyiz? - Ben de bundan bahsediyorum sadece!
Burada bensiz bir saniye bile dayanamazsın.
Burası korkutucu, değil mi?
Buraya ışık gelmez.
Gece mi gündüz mü anlamanın yolu yok.
Sadece sonsuz karanlık tüneller.
- Merhaba, Speedy! - Her zaman. Her zaman!
Sadece kerecik sen berbat etmeden korkutucu olamaz mıyım?
Pardon.
İşte! Ufuk Ormanı.
- Neden böyle deniyor? - Hiçbir fikrim yok.
Ama merak etme bir yolunu bulacağımıza eminim.
Biraz yorgun görünüyorsun genç geyik.
- Dinlenmek istiyorsan benim için sorun değil. - Hayır, hayır, iyiyim.
Biraz nefes nefese ses çıkarıyorsun çünkü.
Jonni'yi bulana kadar dinlenmek yok, tamam mı? Tobias?
Tobias? Uyanacak mısın?
Uyanığım. Neden Ufuk Ormanı dediklerinin sebebini çözdüm.
Peki uyanıksan o zaman horlayan kimdi?
- O bir ayı mı? - Onunla ilgili endişelenmene gerek yok.
Kış için kış uykusuna yattı. Onu uyandıramazsın.
Ayı! Uyan! Gördün mü? Bir şey yok.
- Ya da kirpi olabilir mi acaba? - Gidelim buradan.
Bence de galiba en iyisi bu olur.
- Sıkışıp kaldım! - Dayan! - Geliyor!
Bu harikaydı! Tamamen ayıyı yendin!
Ben mi? Yaptım, değil mi? Çok ilginç!
- Orada olduğun için şanslıydım. - Evet. Teşekkürler.
Her ne kadar çukura düşen sendin...
...ayrıca ayıyı uyandıranda sendin...
Şimdi konuşmayı en azda tutma konusunda ne demiştim sana?
- Yani başını belaya sokacak herhangi bir erkek veya kız kardeşin yok muydu? - Hayır.
- Patronluk taslayan annen veya baban? - Hayır.
Bu harika bir şey olmalı. İstediğin her şeyi yapabilirsin!
Dünyayı birçok kez gördüm ve payıma düşen maceraları fazlasıyla yaşadım.
Çok şanslısın! Şimdi tek başına yaşıyorsun. Sadece sen ve anıların.
Rahatsız edecek arkadaşların veya ailen yok. Hiç kimse rahatsız etmiyor, değil mi?
- Kimse varlığını bile bilmiyordur eminim. - Muhtemelen haklısın.
- İyi misin? Biraz üzgün görünüyorsun. - Neden bahsediyorsun?
Dünyanın en şanslı geyiğiyim, unuttun mu? Hadi devam edelim.
Kartal Sahası az ileride. Bundan sonra çok dikkatli olmalıyız.
- Nereye gidiyorsun? - Jonni'yi almaya.
Bu kartallarla havada bir saniye bile dayanamazsın!
- Başka ne yapabilirim? - Gençken buralarda oynardım.
Sahanın buralarında bir yerde bir geçit olmalı...
- Burada! - Mükemmel! - Takip et beni.
Öyle görünüyor ki, yıllar içinde biraz büyümüşüm. Burada beklemem gerekecek.
- Uzun sürmez. - Burada bekliyor olacağım.
Herhangi bir tehlike sezersem tünelden aşağı ıslık çalacağım.
Orada söylediklerini duydum ve haklısın.
Gerçekten buraya biraz ışık vermemiz gerekiyor. Çok ürpertici.
Bu bir zindan. Korkunç görünmesi gerekiyor.
- Bağırmana gerek yok, esiri korkutmak istemiyoruz. - İstiyoruz!
- Eddie, neden gidip biraz temiz hava almıyorsun? - İyi. Alayım.
Işık girmesine izin verirsek burada da biraz temiz hava alabilirim.
Orada kim var?
Bu hiç komik değil, Eddie.
Sadece ben yaptığım zaman komik.
- Jonni! - Niko! Geleceğini biliyordum!
Buradan çıkmak zorundayız!
- Gördünüz mü? - Bir ren geyiğinin burada ne işi var?
- Selam. - Bu da kim?
- Yaşlı Tobias'a gizlice yaklaşabileceğini mi sandın? - Aslında buradayız.
Niko! Dikkat et!
Küçük uçan ren geyiği oğlanı en sonunda bulduk galiba.
- Tahmin ettiğimden daha büyük görünüyor. - O değil, kuş beyinli! Tünelden aşağı!
Hadi!
Şu anda bir aile toplantısı değil mi? Ne kadar dokunaklı.
- Bunun altında böylesi yufka yüreklisin. - Dalga geçiyordum!
"Şimdi" dediğimde, atla. Şimdi!
Durdurun onları!
- Buradan çıkmanın başka bir yolu olmalı! - Niko, oradan!
Bir yere mi gidiyorsunuz?
- Nasıl olur? - Hadi ama fil gibisin.
Bir, iki, üç ve...
Affedersiniz efendim. Genç ren geyiği bir çocuk gördünüz mü acaba?
Ne? Tamam, sakin ol ve onlara bir şey söyleme.
Ne Niko'sundan bahsettiğini bilmiyorum.
Demek istediğim Niko hakkında hiçbir fikrim yok.
- Lanet olsun! - Konuşmamız lazım.
Senin gibi genç bir adamı bulmak...
...oldukça zor.
Sen de kimsin?
Aslında hiç tanışmadığımızı unutmuştum.
Kardeşimi tanıyorsun sanırım.
Siyah Kurt kardeşin mi?
Kardeşimdi! Onu yok edene kadar!
Jonni bunun bir parçası değil. Gerçek kardeşim bile değil.
Gerçek veya değil, en azından hâlâ bir kardeşin var. Ama çok uzun sürmeyecek.
Sadece beladan uzak kalamaz mısın? Uçabilen bir tek sen değilsin.
- Onları yakalayın! - Biraz daha sola!
Sola! Hayır, sola!
- Orası sol değil! - Kimin umurunda uçmayı asla unutma!
Merak etme, patron onu yakaladım.
- Hepimizi taşıyamazsın. - Sadece bekle ve işi ustasından öğren.
Harekete geçin!
Bunun ne kadar eğlenceli olduğunu unutmuşum!
Her şeyi kendi başıma yapmak zorunda mıyım?
- Bu kadar komik olan ne? - Özür dilerim tüyler yüzünden çok gıdıklandım.
Bana sabır ver...
- Herkes tamam mı? - Uçabildiğini bana neden söylemedin?
Doğruyu söylemek gerekirse yapabileceğimden emin değildim.
- Olamaz! Saklanmamız gerek. - Çok iyi saklanırım.
- Buraya! - Acele Et, Niko! Geliyorlar!
Burada değiller. Gidelim buradan!
- Bizi kurtardın, Jonni. - Aferin, Jonni. Bravo.
Burada kalamayız. Hadi, dikkat çekmeyelim.
- Neredeler? - Kaybolmuş görünüyorlar.
- Sana da garip gelmiyor mu? - Sizi aptallar! Her şeyi mahvettiniz!
Diyorum ki o küçük uçan ren geyiğini yakalamama yardım etmediniz...
- Gitmem lazım. - İstersen kalabilirsin.
- Kimse kalmak istemiyor. - Ne yapacağımızı söyle.
Uçuş Kuvvetlerini yok etmede bana katılın!
Onları yok edersek, Niko'nun saklanacak hiçbiri yer kalmayacak!
- Uçuş Kuvvetlerini yok etmek mi? - Bunu yapamayız.
- O adamlar çok sert. - Özür dilerim. Benim hatam.
Sizi gökyüzünden sürgün edenin Uçuş Kuvvetleri olduğunu sanıyordum.
- Öyleydi. - Gerçekten mi?
Peki bu sizi birazcık rahatsız etmiyor mu?
Şimdi sen söyleyince.
Uçuş Kuvvetleri beni göklerden sürgün edip...
...bu korkunç barakada yaşamaya zorlanmış olsaydı...
...kendimi biraz kızgın hissederdim.
- Ürkütücü olduğunu söylemiştim. - Hemen Noel Baba Tepesine gidip...
...göklerin hakimi kimmiş gerçekten göstermek istiyorum!
İyi!
Tobias, hiç Uçuş Kuvvetlerinde yer aldın mı?
Evet yer aldım. Ayrıca hayatımın en güzel yıllarıydı.
- Peki neden bıraktın? - Bir olay oldu.
Ne tür bir olay?
O sıralarda Uçuş Kuvvetlerinin lideriydim.
Ama yaşlanıp gözlerim bozulmaya başlamıştı.
Kuvvetlerdeki yerimi kaybederim diye korktum. Bir şey söylemedim.
Sahip olduğum tek aile onlardı.
Yani bir aptal gibi Noel hediyesi dağıtma işine gittim.
Gözlerim meğer sandığımdan daha kötüymüş. İki evi kaçırmışım.
Ertesi sabah iki çocuk hediyesi olmadan uyandı.
Hepsi benim yüzümden.
Çok utandığım için gece yarısı terk edip...
...asla geri dönmedim.
Bunun için bugün telafi ettin. Bana ve Jonni'ye bak.
Sen olmasaydın burada olmazdık.
İyi çocuklarsınız. Birbirinize sahip olduğunuz için çok şanslısınız.
- Aslında biz... - Aslında kardeş değiliz.
- Jonni'nin babası ve annem birlikte yaşıyor. - Annem doğduğumda ölmüş.
- Babam ve ben hep yalnızdık. - Yalnız olmak en iyisi.
Tobias'a sorman yeterli!
O kadar da harika değil. Babam kendimi bildim bileli hep üzgün olmuştur.
Ama Bayan Oona'yla tanıştıktan sonra hep mutlu oldu. Ben de öyle.
Fakat abim olmak istemiyorsan sorun değil.
Yoluna çıkmam.
İstediği buysa...
- Peki çocuklar. Noel öncesi kalkış kontrol listesi: Sağ dümen. - Anlaşıldı!
- Sol dümen. - Anlaşıldı! - Hava basıncı.
Fena değil. Hiç de fena değil. Pekala, Noel öncesi son antrenman.
Bak, işte oradalar!
Şimdi cesur ol, Lenni. Gidip Prancer'ı azarla.
Seni tanımak güzeldi Lenni, gitmelisin!
Çocuklar, bunu kontrol etmem gerek.
İki dakika, Prancer!
- Oona! Burada ne yapıyorsun? - Adım Lenni...
...ayrıca açıklaman gereken bazı şeyler var. - Benim mi?
Bu biraz sert olabilir. Bunu erkeklere bırak istersen.
Hiçbir yere gitmiyorum. Burada seninle olduklarını biliyoruz.
- Neden bahsediyoruz? - Şimdi bana masum rolü yapma.
Neden bahsettiğimizi çok iyi biliyorsun.
- Ben mi? - Evet, sen.
- Gözünde bir şey mi var? - Neler oluyor, Lenni?
- Fabrika alarmı! - Baksak iyi olur.
Üzgünüm ama gerçekten gitmem gerek.
- Neler oluyor? - Noel için yeterince oyuncak olmayacak.
Hadi bir göz atalım.
- Bunlar annemin izleri! - Bunlar da babamın!
- Dinle, Jonni. Kartallar ve şeyler hakkında... - Dur bakalım, genç adam!
Annen her ikinizi Noel Baba Tepesinde sanıyor.
- Neler olduğunun öğrenmesinin vakti geldi. - Ama neden? Şu anda her şey yolunda.
Jonni'nin kaçırıldığını öğrenirse bundan sonra bana güvenmez.
Noel Baba Tepesi için asla izin alamam.
Üzgünüm Niko ama o senin annen ve gerçeği bilmesi gerek.
Ömür boyu cezalı olacağım.
Merak etme. Niko'nun doğru olanı yapacağından eminim.
- Nereye gidiyorsun? - Eve gidiyorum.
Madem ki çocuklar güvende olduklarına göre Yaşlı Tobias'a ihtiyaçları yoktur artık.
Veda etmeden gidemezsin.
Böylesi daha iyi. Zaten yakında beni unutacak. O iyi olacak.
- Baba! - Jonni! İyi misin? - Siz çocuklar için çok endişelendim!
- İyiyim, Baba. - Nerede saklanıyordun?
Bakın, şöyle oldu...
Noel Baba Tepesine gittik. Çok eğlenceliydi!
Sana kaç kez söyledim? Canın istediğinde gidemezsin.
- Niko, annene söylemek istediğin başka bir şey var değil mi? - Evet.
- Bir daha yapmayacağım. Söz. - Peki, tamam o zaman.
En azından sen ve Jonni güvende.
- Lenni? Söyleyecek bir şeyin varmış gibi görünüyorsun. - Evet.
Yaklaşan bir fırtına var gibi görünüyor. Hava müsaitken gidelim.
- Neden uğraşıyorum bilmiyorum! - Haydi Julius, eve gidelim.
- Tobias nerede? - Tobias gitmek zorunda olduğunu söyledi, Niko.
Hoşça kal bile demedi. Gerçekten başka kimseye ihtiyacı yok sanırım.
Biri fabrikayı kapatmış olmalı.
Bu hoşuma gitmedi.
Bu da ne?
Çıkarın bizi buradan!
Şimdi o kadar yüksekten uçamıyoruz, değil mi?
Sadece teşekkür etmek istedim ama yalan söylememeliydin.
Daha önce hiç yalan söylemedim.
Düşündüğümden daha kolay oldu.
Ama nedense biraz kötü hissettiriyor.
- Peki siz ikiniz ne fısıldaşıyorsunuz? - Hiçbir şey.
İkinizin çok iyi geçindiğinizi görmek beni çok mutlu ediyor.
Babanın mutlu bir kalple ne demek istediğini artık anlıyorum.
Jonni'ye tam anlamıyla iyi bir abi olacağını biliyordum.
Saklambaç oynamak için çıktığımızda...
...Jonni'yi tek başına bıraktım ve kartallar onu götürdü. - Ne?
- Gerçeği söyleyeceğini biliyordum. - Julius! Biliyor muydunuz?
- Sana anlatmaya çalıştım ama Wilma... - Bana bakma.
Bir şey dememiz gerekir diye düşündüm ama Lenni...
Sana söylemek istedim. Ama seni endişelendirmek istemedim...
...çünkü... nedenini biliyorsun.
- Hepiniz bana yalan mı söylediniz? - Hayır!
- Evet. - Evet. - Evet.
Lenni, senin farklı olduğunu sanıyordum.
Gel, Niko. Eve gidiyoruz... yalnız.
Kazandık! Doğru! Kazandık! Doğru!
Seni tanımıyorum ama Uçuş Kuvvetlerine karşı gelen hiç kimse...
...paçasını kurtaramaz! - Gerçekten mi? Bu konuda emin misin?
Şimdi tek eksiğimiz onur konuğumuz... küçük Niko.
Babasının başının dertte olduğunu bilse bahse girerim koşa koşa gelirdi.
Niko'yu rahat bırak!
Bu bir koşum takımı. Uçuş Kuvvetlerini yakalamışlar.
Gitmem gerek. Üzgünüm Anne. Her şey için özür dilerim.
Yapma! Hayır! Niko, geri gel!
- Bize yardım edebilecek birini tanıyorum. - Aklımı okudun.
Oraya kendi başına gitmeyi düşünmüyordun, değil mi?
Sizi gördüğüme çok sevindim! Ama Jonni'yi neden buraya getirdin?
Çocuk beni buraya getirdi.
Mutlu buluşmanızı bölmekten nefret ediyorum ama şuna bir bakın.
Uçuş Kuvvetleri içeride tuzağa düşürülmüş olmalı. Oraya girmek zorundayız.
- O kartalları asla atlatamayız. - Yardım edebilirim.
Bu çok tehlikeli. Bu iş bitene kadar ormanda saklan.
Ama...
Peki ya yem olarak davranırsam? Kartallar beni takip ederken...
...oyuncak fabrikasına girersiniz.
- Hiçbir şey göremiyorum. - Yakında burada olacak, güven bana.
Sana ne demiştim? İyi adamlar sadece tahmin edebilir.
- Nereye gidiyorlar? - Asıl soru: Neyi bekliyoruz ki?
Bu çok kolay geliyor. Hayır! Jonni!
- Bak! Aşağıda. - Burnum kaşınıyor.
- Burnum o! - Onları özgür bırak ben de fabrikayı çalıştırayım.
Niko'nun saklanacak bir yeri yok.
Beni mi arıyorsun? İşte buradayım.
Çok geç olmadan, Niko!
Önce beni yakalaman gerekecek.
Demek Uçuş Kuvvetleri günümüzde böyle görünüyor, öyle mi?
- Öyle değil... - Tobias yaşayan bir efsane! Bir kahraman!
- Burada ne işin var? - Başka bir kahramanın burada ne işi olabilir ki?
Günü kurtarıyorum.
Yardım edin!
- Bir şey, bir şey yap! - Canım.
- Öyle değil! - Buna ne dersin peki?
Fabrika! Fabrikaya geri dönün!
İşe yaramaz tüy topları!
Gelip beni al!
- Hadi! - Bize yardım et!
- Hadi çocuklar, kolay bir iş verdim. - İtme! Bekle, hayır... çekin!
Zamanımız tükeniyor!
- Hadi çocuklar, bu Wilma. - Merhaba, çocuklar.
Bu biraz daha kolay görünüyor.
Yardım edin!
Bırak onu!
Atla, Jonni! Seni yakalarım. Bana güven.
Gıdıklanıyorum!
Jonni!
Jonni! İyi misin? Jonni?
Lütfen, uyan.
Jonni! Sen iyisin!
Bu kadar iyi hissetmemiştim.
Saklambaç mı oymak istiyorsun yoksa?
- Hadi! - Bensiz daha hızlı olursun.
Asla bir daha gözümün önünden ayrılmana izin veremem. Dikkat et!
Niko!
- Bunu daha ne kadar idare ederim emin değilim. - Bir kahramansın.
Tüylerini dağıtmanın vakti geldi!
- Gidelim buradan! - Bunu özlemişim.
Özür dilerim, senin için yeterince kolaylaştıramadım mı?
- Niko! - Jonni, dikkat et!
Hayır!
Kötü paketlenmiş ama mükemmel bir hediye.
Bu an için çok uzun zaman bekledim.
Kurtçuk!
- Jonni! Hayır! - Öyle görünüyor ki tüm heyecandan aperatifimi unuttum.
Jonni!
- Burada ne yapıyorsun? - Sadece şansı biraz daha eşit hale getiriyorum.
Mutlu Noeller Bana!
- Gidelim! - İyi iş çıkardın. O şeyin nasıl açılacağını da biliyor musun?
- Sanırım. - Harika! Sana haber veririm.
- Bırak beni küçük velet! - Memnuniyetle.
Şimdi!
- Buna pişman olacaksın! - Müsaadenle.
Pek değil.
- Geri çekilin! Geri çekilin! - Geri çekil? Bu ne demek?
Bilmiyorum ama öğrenmek için beklemeye niyetim yok!
Alın bakalım, sizi pis kartallar.
Pekala çocuklar işte böyle olmalı!
Gitme vakti, çocuklar.
Düşünün bazı insanlar buna "tatil" diyorlar.
Sorun değil biraz daha yakına gelebilirsin.
İşte bu en iyi Yılbaşı hediyesi!
Niko! Seni görmek çok güzel. Ve bu genç dostumuz da kim?
Bu Jonni, küçük kardeşim.
Tanıştığımıza memnun oldum, Jonni.
Bu düşündüğüm kişi mi?
- Seni tekrar görmek güzel eski dostum. - Evet.
Herkese Mutlu Noeller!
- Jonni! - Niko!
- Anne! - Baba!
- Çocuklar! İyi misiniz? - İyiyiz.
Özür dilerim, anne. Hepsi benim hatamdı.
Jonni'ye uygun bir abi olmalıydım.
Sana da hiç şans vermediğim için özür dilerim, Lenni.
Havadan daha fazlası olduğunu biliyorum.
Ailelerin inişleri ve çıkışları vardır.
İyi günler de kötü günler de olacak...
...ama bu fırtınalı havalarda birlikte oldukça...
Gerçekten sürekli hava durumundan bahsediyorum.
Tobias! Bekle! Tobias!
Lütfen bekle.
Gitmek zorunda mısın? Bizimle birlikte eve geleceğini umuyordum.
Orada kayalarla tek başına olmayı sevdiğini biliyorum.
Dalga mı geçiyorsun? Hiç bir kayayla konuşmayı denedin mi?
Ağaçlarda daha beterler. Eve dönerken yolda her şeyi anlatırım.
Bu kaya bana çoğu ağaçların bir tahta gibi kalın olduğunu söyledi.
Gördün mü? Bütün iş boynuzlarda.
İyi! Bunu yapabileceğini biliyordum. Yakala!
- Çok uzun sürdü. - Biliyorum. Bu normal mi?
Endişelenecek bir şey yok. Hayır gergin olmasının nedeni...
Gergin olmak için hiçbir sebep yok.
Çocuklar Burada sizinle tanışmak isteyen biri var!
Yarışalım!
Ne zaman bu kadar hızlı olabildin?
Kız kardeşinize merhaba deyin, çocuklar.
- Sanırım bu artık ikimizi de abi yapar. - Sanırım öyle.
Hadi. Annenin şimdi dinlenmeye ihtiyacı var.
Saklambaç oynamak ister misin?
Saklambaç mı? Seni iki saniyede bulurum, genç geyik!
Belki de biraz hava almalıyız.
Bizler oldukça küçük bir aile olduk, değil mi?
- Mutlu kalp, Julius! - Mutlu kalp, Niko!
Noel Baba hızı! Noel Baba hızı yapıyorsun!
Bir sonraki Noel için sabırsızlanıyorum.
Ben de. Sence Noel Baba bize başka bir hediye daha getirecek mi?
Elbette getirecek! Şimdiye kadar çok iyiydik. Bu yıl iyiydi.
- Hadi deneyip yılın geri kalanı için daha iyi olalım! - Evet!
Sen ne düşünüyorsun, canım?
- Seni seviyorum. - Biz de seni seviyoruz.
Çeviri: seungrizm