8 KASIM 2023
Bugün 6 Ağustos 2015 Perşembe.
Sarah Corbett'in sorgusuna başlıyorum.
Sarah, bugün neden burada olduğunu biliyor musun?
Evet.
Neden buradasın, söyle.
- Çünkü babam öldü. - Peki.
Otur lütfen.
Jack, benim adım Brandy. Benim görevim bugün seninle konuşmak.
Babanın öldüğünü söyledin. Adı neydi?
Jason Paul Corbett. C-O-R-B-E-T-T.
- Annenin adı ne peki? - Molly Martens.
- Dedenin adı neydi? - Tom Martens.
Sen ona ne diyorsun?
- Tom dede diyorum. - "Tom dede". Peki.
DAVIDSON İLÇE ADLİYESİ
2 AĞUSTOS 2015
8 YIL ÖNCE
Davidson İlçesi 911. Nereye yardım istiyorsunuz?
Adım Tom Martens.
Panther Creek Sokağı'ndayım.
Yardıma ihtiyacımız var.
Tamam, durum nedir peki?
Kızımın kocası, yani damadım
kızımla kavga etti.
Ben araya girdim ve onun kafasına vurdum.
- Neyle? - Beyzbol sopasıyla.
- Beyzbol sopasıyla mı? - Evet hanımefendi.
Yardım edin!
- Bilinci yerinde mi? - Hayır.
- Nefes alıyor mu? - Belli olmuyor.
Telefon çaldığında ben derin uykudaydım.
Gecenin üçünde çalan telefondan hayır çıkmayacağını her dedektif bilir.
Yataktan kalkıp çabucak evden çıktım
ve Kuzey Carolina'daki Meadowlands'a doğru yola koyuldum.
Evin içine girip ebeveyn yatak odasına doğru yöneldim,
durum epey korkunçtu.
Uzun zamandır gördüğüm en kanlı suç mahallerinden biriydi.
Evde bulunan kadın bana adının Molly Corbett olduğunu söyledi.
Maktul de kocası Jason Corbett'miş.
Bu odalar epey soğuk oluyor.
Pekâlâ. Bu gece yaşananları anlatın.
Kavga ediyorduk.
- Kiminle kavga ediyordunuz? - Kocamla.
Kızım kâbus görmüştü.
Kocam benim ya da kızımın sesine uyandı, çok kızmıştı.
Beni boğmaya kalktı.
Sizi nasıl boğdu?
Önce eliyle şurama çok sert bastırdı.
Bir anlığına bırakınca ben de avazım çıktığı kadar bağırdım.
Sonra babamın geldiğini hatırlıyorum, öncesi yok.
Peki.
Üst kattan tartışma ve gümbürtü sesleri duydum.
Ciddi gibiydi.
Sopayı kaptığım gibi üst kata koştum.
Yatak odasının kapısını açtığımda
Molly'nin boğazına şu şekilde yapışmıştı.
Benim geldiğimi görünce
kolunu bu şekilde kızımın boğazına doladı.
"Kızımı bırak" dedim.
"Onu öldüreceğim" dedi. "Kızımı bırak" dedim.
Sonra da kızımı yatak odasından banyoya doğru sürüklemeye başladı.
Ben de ona vurdum.
Beyzbol sopasıyla vurdum.
Sonra uzanıp sopayı kavradı.
Jason beyzbol sopasını aldı.
Ve babama vurmaya çalıştı.
Ama sanırım ıskaladı ve…
Ben de…
- Onun kafasına vurdum. - Kafasına neyle vurdunuz?
- Komodinin üzerinde duran tuğlayla. - Peki.
Emin değilim. Kafasına ya da omzuna vurdum.
Jason'a kaç kez vurdunuz?
- Bilmiyorum. - Peki, hatırlamıyorsunuz.
Bilemiyorum.
Ona kaç kere vurduğumu bilmiyorum.
O beni kaç kere itti bilmiyorum.
Hiç bilmiyorum. Ben…
Mücadele hâlindeydik.
Bu iki kişi bize ölüm kalım savaşı verdiklerini söylüyorlardı.
Kocası berbat şekilde yaralanmıştı.
Ama onlar hiç yara almamış gibilerdi.
Kuzey Carolina'da kendilerini savunma hakları var.
Ama esas kurban onlar mıydı yoksa maktul müydü?
ÖLÜMCÜL EVLİLİK
Kocanız hayatını kaybetti, biliyorsunuz değil mi?
- Bilmiyordum… Ben bilmiyordum. - Maalesef hayatını kaybetti.
Ne zamandır birliktesiniz?
Yedi yıldır.
Ben çocuklarımın biyolojik anneleri değilim.
Kocamın ilk karısından olan çocukları, anneleri vefat etmiş.
Kocanızın ailesinden ulaşmamızı istediğiniz birileri var mı?
Tanrım.
Ya ailesinden korkuyorsam?
Çocukları almalarından korkuyorum.
- Yasal olarak evli misiniz? - Evet.
- Çocukları nüfusunuza aldınız mı? - Hayır.
Peki, o zaman bu mümkün.
İRLANDA
JASON'IN ÖLÜMÜNDEN 1 GÜN SONRA
Kardeşim beni arayıp Jason'ın öldüğünü haber verdi.
Molly'yle tartışmışlar.
TRACEY JASON'IN KARDEŞİ
Onu itmiş, kardeşim de kafasını çarpıp ölmüş.
Ben de hemen Molly'yi aramak için telefona sarıldım.
Ama telefonu açan olmadı.
Anlamıyordum. Olanları algılayamıyordum.
Buna bir türlü inanamıyordum yani.
Jason'la aramızdan su sızmazdı.
Kocaman bir ailemiz vardı.
Limerick'teki Janesboro'da büyümüştük.
Jason, Wayne ve ben ailenin en küçükleriydik.
Jason hep en yakın arkadaşım gibiydi.
Haberi alınca aklıma ilk gelen Jack ve Sarah'ın durumu oldu.
Hemen birkaç saat içinde çabucak hazırlanıp
Jason'ın başına gelenleri öğrenmek Amerika'ya doğru yola koyuldum.
Jack ve Sarah'ı da emniyete almalıydım.
Bir an önce Kuzey Carolina'ya gitmemiz gerektiğini biliyorduk.
Jason vasi olarak eşim Tracey ve beni belirlemişti.
Hemen Jason'ın avukatının bürosuna gidip vasiyeti aldım.
Birkaç saat sonra da Amerika'ya uçtuk.
Soruşturmanın bundan sonraki gidişatı hususunda
bölge savcılığıyla münazara etmeye başladık.
İlk gözüme çarpan şey
bunun alıştığımız normalin dışında bir dosya olacağıydı.
Ben emekli FBI ajanıyım.
FBI'da göreviniz neydi?
Meslek hayatımın ilk yarısında suç birimindeydim.
İkinci yarısında da kontrespiyonajdaydım.
Tom Martens emekli bir FBI ajanıydı.
Sorgu teknikleri üzerine eğitim almıştı
ve kendisi de başka memurlara eğitim vermişti.
Birini öldürmüş bir kişinin söylediklerini sorgulamadan tamamen doğru kabul edersek
görevimizi ihmal etmiş olurduk.
Size olayı en başından anlatsam daha iyi olacak sanırım.
Peki.
- Benim de kafamı toparlamamı sağlar. - Peki.
Tom'un hikâyeyi kendine göre şekillendirmeye çalıştığını
ve durumu istediği gibi sunduğunu gördüm.
Tom, Molly'nin Jason'a vurduğunu gördüğünü asla açıkça kabul etmedi.
Molly de sizinle birlikte ona vurdu mu hiç?
Ben sopayı elimden kaptırdığımda kızım da aradan kaçmıştı.
Bir şekilde dikkatini dağıttı ama bilmiyorum.
Ben boğuşuyordum. Bilemiyorum yani.
Buna inanmakta zorlanıyoruz.
Olayın yaşandığı gece eve gittiğimde
Molly'nin annesinin de bodrum katta olduğunu öğrendim.
Onun da ifadesine başvurduk.
Sharon Martens bize
gece yarısı gürültüye uyandıklarını ve kızının çığlığını duyduğunu söyledi.
ÇIĞLIKLARI DUYDUM
Kocası yataktan kalkmış ve gürültüye bakmak için üst kata çıkmış.
Kadın da tekrar uykuya dalmış.
SANIRIM TEKRAR UYKUYA DALMIŞTIM.
Şaşkına dönmüş hâldeydim.
Böyle büyükanne mi olur? Böyle anne mi olur?
Sharon Martens ifadesinde
sevdiği insanlarla dolu bu evde hemen üst katında yaşanan
bu korkunç, vahşi ve acayip olaya karşı hiçbir tepki vermediğini söylüyordu.
Bu hiç mantıklı gelmiyordu.
911 çağrısına da bakıyorduk.
…üç, dört.
- Bir, iki, üç, dört. Güzel. - Bir, iki, üç, dört.
Bir, iki, üç, dört. Bir…
Bu kaydı dinleyen acil tıp çalışanlarının hepsi aynı şeyi söyledi,
"Kalp masajı yaptıklarını sanmıyorum."
Bu çok zordur.
Masaj yaparken sayımı böyle yüksek sesle ve ritmik yapamazsınız.
Bir… Sayarak yapacağım. Bir, iki, üç, dört.
Acil tıp çalışanları ayrıca
Jason'ın naaşının çok soğuk olduğunu da belirtti.
Hatta bir tanesi diğer personele bakıp "Ne zaman öldü demişlerdi?" demişti.
Bu bilimsel bir kanıt değil
ve cesedin ne kadar hızlı soğuyabileceği farklı değişkenlere de bağlı tabii
ama bizim için önemli bir bilgiydi.
Martens'ların şöyle düşünmüş olma ihtimali var,
"Polisi aramadan önce bir oturup ne anlatacağımızı düşünmemiz gerek."
MEADOWLANDS KUZEY CAROLINA
Jason'ın ölümünden birkaç saat sonra
Molly ve Thomas Martens'ın eve döndüğünü öğrendik.
O sırada da
çocuklar Molly Martens ve ailesinin sorumluluğunda ve gözetimindelerdi.
Martens'lar 48 saat içerisinde
Jack ve Sarah'ın vesayeti, velayeti ve evlat edinilmesi için başvurdular.
Çocuklarla telefonda konuşmak istediğimi söyledim,
denetimli ziyarette bulunma niyetimi belirttim.
Onlara bir kez olsun sarılmak istiyordum.
Babalarını kaybetmişlerdi.
Ama Molly buna izin vermedi.
Bir yandan bütün bunlarla birden uğraşırken
kardeşimi de görmek istiyordum.
Jason'ı görmek için cenaze evi müdürüyle konuştuk
ama bizden özür dileyip
Jason'ı bize göstermemesinin tembihlendiğini belirtti.
Molly sanırım ben oraya varmadan Jason'ın cesedini yaktırmaya çalışıyordu.
Kendi kendime "Ne yapmış bu kadın?" dedim.
Sonra otopsi sonuçları elimize geçti.
Otopsi bulguları gerçekten…
…korkunçtu.
Jason'ın alnında, gözünün altında, kürek kemiği bölgesinde yaralar vardı.
Sonra da kafa bölgesine geçtik.
Ben 30 yıllık savcılık kariyerimde…
…hiç böyle fotoğraflar görmemiştim.
Kafasına…
…o kadar çok darbe almıştı ki
patolog onları sayamamıştı bile.
Üst üste biniyorlardı çünkü.
Jason'ın kafatasının bir parçası da
masaya düşmüştü.
Böyle bir yaralanmaya neden olmak için
inanılmaz miktarda güç gerekir.
Jason'ın cesedini görebilmek için dört gün evrak işleriyle uğraştım.
Bir insanın bir başkasına bunu yapabileceğini görmek çok korkunç.
O gün çocuklarının birkaç metre uzağında yerde yatarken
son nefesinde onlarla olmayı düşlediğini biliyorum.
Kardeşimin elini tutup çocuklarının iyi olacağının sözünü verdim.
Ona bunu yaşatanlar da adalet önünde hesap vereceklerdi.
DAVIDSON İLÇESİ ŞERİF DEPARTMANI
JASON'IN ÖLÜMÜNDEN 4 GÜN SONRA
Bu olay gerçekleştiği sırada Jack ve Sarah evdeydi,
yataklarında uyuyorlardı.
Çocukları sorgulama konusunda uzman kişilerce sorgulanmaları gerekliydi.
Bu sebeple onları Dragonfly Çocuk İzlem Merkezi'ne götürdük.
İlk söylediğin şeyle başlayalım, babanın öldüğünü söyledin.
Baban nasıl öldü?
Kardeşim bir kâbus görmüştü.
JACK 10 YAŞINDA
Üstüne çıkan böcekler görmüş.
Yatağı ve battaniyesinin üstünde periler ve böcekler varmış.
Babam çok sinirlendi
ve anneme bağırmaya başladı, annem de çığlık atıyordu.
Sonra dedem gelip babama sopayla vurmaya başladı.
Sonra babam sopayı kapıp dedeme sopayla vurdu.
Bu sırada annem de şey yaptı…
Bir tuğla boyayacaktık, briket gibi bir şey.
Babamın şurasına, şakağına vurdu ve babam öldü.
Peki.
Kardeşinin kâbus gördüğünü söyledin. Nereden bildin?
- Annemler… Annem söyledi. - Tamam.
Annenle baban bundan önce de kavga etmiş miydi?
Babam, annem ışığı açık bırakınca çok sinirlenirdi.
SARAH 8 YAŞINDA
- Ne yapardı peki? - Ona bağırırdı.
Tamam. Ona vurduğunu gördün mü peki?
Bir kere.
Babam basit şeylere bile çok sinirlenirdi.
- Kime kızardı peki? - Anneme.
- Ona kızdığını gördün mü? - Evet.
Sinirlendiği zaman ne yapardı peki?
Anneme fiziksel ve sözlü olarak zarar verirdi.
- Fiziksel olarak zarar verişini gördün mü? - Bir iki kez.
Ne gördün peki?
Yumruk attı, vurdu, itti falan.
Çocukların ikisi de Jason'la ilgili bir şeyler anlattı.
Bunları görmezden gelemezdik.
Ama sekiz on yaşlarındaki çocukların genelde kullanmadığı
kelimeler kullanıyorlardı.
Anneme fiziksel ve sözlü olarak zarar verirdi.
Tuhaf ve dikkat çekiciydi.
- Babandan korktuğunu nereden biliyorsun? - Bize kendi söyledi.
Hayır. Annem bana söyledi.
Bunu sana kim söyledi peki?
Annem.
Annem söyledi.
- O söyledi. - Annen söyledi?
Çocuklara akıl verilmiş olma ihtimali vardı.
"Annem o gece olanlarla ilgili bana böyle söyledi,
geçmişte yaşananlarla ilgili şöyle dedi" deyip duruyorlardı.
Annem bana şey demişti…
O zaman dört, beş yaşında değildim, altı yaşındaydım.
"Baban o kadar iyi bir baba değil" dedi.
Sarah'a bunu neden söylemişti?
Hangisi gerçek, hangisi değildi?
Molly ve Tom'un sorgularını tekrar inceledik.
Ona karşı şansım yoktu. Adam dövüş sanatları ustası sonuçta.
Adam boksör yani.
Bu adamdan bir sopa boyu uzakta durmaya çalışıyordum.
- Evet. - Korkudan ölecek gibiydim.
Jason'ın karate ya da dövüş sanatlarında bir eğitim alıp almadığını sorguluyorduk.
Boks geçmişi falan var mı diye.
Jason'ın öldürülmesinden sonraki hafta
Davidson İlçesi Şerif Departmanı benimle irtibata geçip
"Jason MMA dövüşçüsü müydü?" falan diye sordu.
"Profesyonel boksör müydü?"
"Ailemiz İrlanda Cumhuriyet Ordusu'nda mı?"
Deli saçması şeyler tabii.
Onun karakterini yok etmek için ellerinden geleni yapıyorlardı.
Dünyanın Jason'la ilgili gerçeği öğrenmesinin istiyorum.
Görüp görebileceğiniz en iyi kalpli insandı.
Gülümsemediği tek bir an yoktu.
Onu herkes severdi.
Jason'ı herkes severdi. Herkesle arkadaştı.
Çok karizmatik biriydi, sesi de epey gür çıkardı.
Jason kendini belli ederdi.
Ailesi onun her şeyiydi.
Onun romantik biri olduğunu bilmezdim ama ilk karısı Mags'le tanışınca gördüm.
Bir gece sosyalleşmeye çıkmıştık, Mags'i Jason'la tanıştırdım.
Daha o ilk andan aşikârdı, birbirleri için yaratılmış gibilerdi.
Çok mutluydular.
Ben Margaret, Jason seni kocam olarak kabul ediyorum.
İyi günde, kötü günde, zenginlikte, yoksullukta,
hastalıkta ve sağlıkta, hayatımızın sonuna kadar.
Evlerini yaptılar.
Mags yeni bir kreş açmış, Jason da terfi almıştı.
Hayatları tıkırındaydı yani. Rüya gibiydi.
Jason'ın çocukları onun her şeyiydi.
Doğduklarında ondan mutlusu yoktu.
İşte bu. Aferin yavruma. Sarah'ı seviyorum.
JASON'IN SESİ
- Aferin Jack. - Kim o Jack?
Jack, Sarah bana ne dedi, biliyor musun?
Jack'e hediye olarak traktör ve römork alacağını söyledi.
Sen onun abisisin. Kardeşi, Jack'i çok seviyor.
Koltuğumdan kalk bakalım. Koltuğumdan kalk.
Tüm hayatı yeniden başlamıştı âdeta.
Ne yapıyorsun?
Dans mı ediyorsun?
Tabii tüm bunlar gelen bir telefonla birden değişti.
Ben bir gece evde otururken Mags'in astım krizi geçirdiği söylendi.
Haberi alınca kocamla hemen hastaneye koştuk.
Jason da Mags'in yanındaydı, onunla konuşuyordu…
Onu bırakıp gitmemesi için, onu terk etmemesi için yalvarıyordu.
Jason o anda resmen paramparça hâle gelmişti.
HER GÜN SENİ DAHA ÇOK ÖZLÜYORUM, JACK VE SARAH DA ÖYLE.
Mags'e mektuplar yazar, onları mezarına bırakırdı.
HER ZAMAN HAYATIMIN AŞKI VE HAYALLERİMDEKİ KIZ OLACAKSIN.
Bütün aile bir araya gelmişti
ama kardeşimin yas tutacak fırsatı bile yoktu tabii.
İki çocuğa tek başına babalık ediyordu ve her gün işe gitmek zorundaydı.
Çocuk bakıcısı için ilan verdi.
Molly Martens da hayatımıza böyle girdi işte.
Yirmili yaşlarımın başındaydım
ve birkaç aylık bir ilişkiden beklenmedik şekilde hamile kalmıştım ve…
Kısa bir süre sonra da düşük yaptım.
Sanırım düşük yapan herkes de
bunun nasıl kahredici bir süreç olduğunu biliyordur.
O zamanlar bir ilişki yaşıyordum
ve hayatımı o kişiyle geçirmek istemediğimi fark etmiştim.
Ben de biraz uzaklaşıp dünyanın tadına varmak
daha iyi olur diye düşündüm.
Çocuklarla çalışmak da benim için doğal bir seçimdi.
Ben de bir bakıcı ajansına katıldım.
Jason bana ulaştığında da
profilinde karısını kaybettiğini belirtmişti.
Bu beni derinden etkiledi.
Ortada annesiz kalmış iki bebek vardı,
içimde de doldurmam gereken bir boşluk.
JACK - 3,5 YAŞINDA SARAH - 18 AYLIK
Kızımın küçük çocuklara bakma becerisi olması çok doğal.
İki erkek kardeşi doğduğunda
o annesine yardım edecek yaşa gelmişti çünkü.
Kardeşleriyle çok iyi anlaşıyordu.
İrlanda'ya her zamanki gibi yağmurlu bir günde gelmiştim.
Jason'la tanıştım ve içimi çok rahatlattı.
Çekici, komik bir adamdı.
Beni çok özel hissettirdi.
Ben bazı şeyleri uyanmaya başladığımda Molly ülkeye geleli henüz fazla olmamıştı.
Jason ve Molly arasında bazı küçük sinyaller alıyordum.
Sahilde yürüyorduk, onlar da arkamızdaydı, Tracey bana şöyle bir şey demişti.
"Bunlarınki patron-çalışan ilişkisi değil gibi" dedi.
Jack, Sarah ve Jason'ın hayatına neşe getirdiğimi hissediyordum.
Tamam, terliklerini al hadi.
- Çorabının üstüne giymelisin. - Merhaba!
Bugün İrlanda çok sıcak ama çorabını çıkaramazsın.
- Sarah, kaç yaşındasın sen? - İki.
- İki buçuk. - Evet.
- Sen kaç yaşındasın? - Dört buçuk.
- Bir buçuk olmasın sakın? - Hayır.
Emin misin?
Ama hani bazen şöyle ses çıkarıyorsun ya…
Bir buçuk yaşındakiler gibi.
Sarah daha ilk günlerden bana "anne" demeye başlamıştı.
Daha o çocukların resmen anneleri olmadan önce
onlara annelik etmeye başlamıştım zaten.
Gerçekten harikaydı.
Molly, Jason'ın yüzünü güldürüyordu.
Çok uzun zamandır güldüğü yoktu.
Ama Jason'ın Molly'ye gönderdiği e-postalardan açıkça anlaşıldığı üzere
Jason ilişkilerinin gidişatını yavaşlatmak istiyordu.
"Jack ve Sarah için endişeleniyorum.
Kısa ömürlerinde yeterince trajedi yaşadılar.
Güçlü çocuklar olduklarını bilsem de
onlara başka acılar yaşatmaktan endişe ediyorum.
Çok korkuyorum Molly.
Seni kaybetmek istemem
ama bu ilişki yürümezse Jack ve Sarah'ın bir anne daha kaybetmesini göze alamam."
Ama Molly hep ilişkinin resmîleşmesini istiyordu.
Sürekli üsteleyip duruyordu.
GÖNDEREN: MOLLY ALICI: JASON
SEN BİR KARARA VARANA DEK
OTURUP BEKLEYECEK YA DA KENDİMİ KANDIRACAK HÂLİM YOK.
Sonrasında Jason, Jack ve Sarah için
yeni bir hayata başlama fırsatından bahsetmeye başladı.
Onlara başlarında anne ve babaları olan düzgün bir aile ortamı sunmak istiyordu.
Yine bir gece arkadaşlarımla dışarıdaydım.
İçeri önce Jason, ardından da Molly girdi.
Parmağındaki yüzüğü gösteriyordu.
"Çok sevindim" dedim.
"Mutlu olmanı isterim. Mags senin perişan olmanı istemezdi."
Sonrasında da Amerika'ya taşınmaya karar verdik.
Daha çok yaşam tarzı nedeniyleydi.
Çocuk yetiştirme konusunda yaşam tarzı önemli sonuçta.
MEADOWLANDS KUZEY CAROLINA
Ailemizin yeni başlangıcı için heyecanlıydım.
SARAH 15 YAŞINDA
Evi ilk kez gördüğümde köşk gibi bir yer sanmıştım.
Çok güzeldi.
Her şey İrlanda'dan çok daha büyüktü, çok sevmiştim.
Eve ilk adım attığım zaman
odama girip daireler çizerek koşmaya başladım.
Bahçesi de kocamandı,
babam da trambolin ve köpek alabiliriz, demişti.
Çok mutluyduk. Bu yeni macera için heyecanlıydık.
Amerika'ya taşınmıştık.
JACK 17 YAŞINDA
Kuzey Carolina'daki Meadowlands'a taşındığımızda hemen uyum sağlamıştık.
Hemen yüzme, takımlara katılma falan gibi aktivitelere girişmiştik.
Herkes çok iyi, çok dost canlısıydı.
Gerçekten harika insanlardı.
Molly, Jason, Jack ve Sarah Kuzey Carolina'ya taşındıktan sonra
birkaç hafta içinde düğün yapacaklardı.
Hepimiz dört gözle bu sevinçli günü bekliyorduk.
Jason'ın mutlu olmasını istiyorduk, onun yanında olmaya gittik.
Herkes çok heyecanlıydı.
Jason ve Molly bir sürü plan yapmıştı.
NASCAR'a gittik.
Barbekü yaptık, bir sürü oyun oynayıp eğlendik.
Knoxville, Tennessee'den Molly…
DÜĞÜNDEN ÖNCEKİ GECE
…ta Limerick, İrlanda'lardan Jason bizlerle!
Sağdıç olarak herkesi tanıştırmak benim işimdi
ve hemen kaynaşmıştık.
Tuzağa düştüm
Çıkıp gidemiyorum
Şarkı söyledik, içki içip dans ettik.
Ortam şahaneydi.
Mutlu görünüyordu.
Ertesi gün düğünde
ortada ters giden bir şeyler olduğunu anlamaya başlamıştım.
Baş nedime Susie'yle sohbet ederken bir şeyler öğrenmiştim.
Bir konuşma hazırlamıştım.
Konuşmama başlamadan önce Tracey'le laflıyorduk.
Ona peri masalı gibi olduğunu söylüyordum.
Her şeyin ne kadar muhteşem ve ne romantik olduğunu söyledi.
Molly, Jason'ın çocuklarının vaftiz annesi olmak için oraya gitmişti.
Sonuçta Mags'le çocukluk arkadaşıydılar.
Ne?
Şimdi de onların üvey anneleri olacaktı.
Neden bahsettiğini bilmiyordum.
O çocuk bakıcısıydı.
"Ne? Şaka yapıyorsun herhâlde" dedim.
Amerika'daki kız tarafının
olayların böyle geliştiğini düşünmesine inanamamıştık.
Böyle bir hikâyeyi kim, neden uydurur ki?
AĞUSTOS 2015
Soruşturma kapsamında
insanları Molly'yle ilgili olarak sorguladık.
Arkadaşlarını, ailesini, komşularını.
Öğrendiklerimizle de her şey daha da tuhaflaştı.
Komşularından biri bir kitap kulübüne üyeymiş.
Bir gün kulüpteki kadınlardan biri gelip
diğer üyelere hamile olduğu müjdesini vermiş.
İddiaya göre, Molly de herkese
Sarah'ı kendisinin doğurduğuna dair uzun uzadıya bir hikâye anlatmış.
Odadaki bazı kişiler bunun doğru olmadığını biliyorlardı.
Ama gözleri önünde böyle bir hikâye anlatılıyordu.
Üniversitedeki oda arkadaşına da
bir kız kardeşinin olduğunu ve kanserden öldüğünü anlatmıştı.
Bunun da doğru olmadığını öğrendik.
Hiç var olmayan bir kardeşle ilgili bir hikâye uydurmuştu.
Molly'nin birçok konuda
kesinlikle doğru olmayan pek çok şey söylemiş olması
neden bu kadar önemliydi peki?
Çok önemli çünkü o gece o odada sadece üç kişi vardı.
Jason olanları anlatamaz.
Geriye de sadece Tom ve Molly kalıyor.
Biz de Molly'nin güvenilir olmadığına kanaat getirmiştik.
Sonradan ortaya çıkan başka bir şey de
Molly'nin, Jason'ın çocuklarını evlat edinebilmek için
ısrarlı bir şekilde talepte bulunmuş olmasıydı.
Düğünden sadece birkaç ay sonra
bir boşanma avukatına gidip çocuklar üzerindeki haklarını konuşmuştu.
Evlat edinmek istedim çünkü onlar benim çocuklarımdı.
Ben onların annesiydim.
Ben onların analarıydım. Onlar benim yavrularımdı.
Jason'la daha önce evlatlık edinme işleminin
düğün töreniyle birlikte olmasını konuşmuştuk.
Tutulmayan pek çok söz oldu ama en büyüğü buydu.
"Evlat edinme sürecinde ne noktadayız?" diye birkaç kez sormuştum.
"Benlik bir şey var mı?"
Jason bu işle uğraştığını söylemişti ama hiçbir sonuç çıkmadı.
Jason'ın ölümünden sonra elimize geçen bazı yazışmalardan
Jason'ın sözünü tutup
evlatlık işlemleri için girişimde bulunduğu öğrendik.
KONU: ÜVEY EBEVEYN EVLATLIĞI
Jason'ın avukata yazdığı bir e-postayı bulduk.
BOŞANIRSAM ÇOCUKLAR MOLLY'DE DEĞİL, BENDE KALIR MI?
Avukattan gelen e-postadaki bir cümle dikkat çekiyordu.
BOŞANMA DURUMUNDA
YARGIÇ, TAM VELAYETİN MOLLY'DE KALMASININ
ÇOCUKLARIN İYİLİĞİNE OLACAĞINA KARAR VEREBİLİR.
Jason bu riske asla girmezdi.
15 AĞUSTOS 2015
JASON'IN ÖLÜMÜNDEN 13 GÜN SONRA
Davidson'da kapalı kapılar ardında
dün bir velayet savaşı başladı.
Davanın merkezinde 10 yaşındaki Jack Corbett'le
sekiz yaşındaki kardeşi Sarah var.
Çocuklar adamın ikinci eşi olan kadının, yani Molly Paige Martens'ın yanında.
Molly bana Tracey ve David'in bizi almaya çalıştığını söylemişti.
Bu yüzden mahkemeye gideceğini ve davayı kazanacağını söyledi.
Molly bize yeni hayatımızdan bahsediyordu.
Şimdiden ev bakmaya başlamıştı bile,
yeni araba ve bizim için yeni okul da bakıyordu.
Konu bu noktaya gelmemeliydi.
Bu çocuklar İrlanda vatandaşı. Babaları da İrlanda vatandaşıydı.
Ortada evlat edinme yok. Çifte vatandaşlık yok.
Sadece İrlanda vatandaşları.
Benim anneleri olduğuma ve annelik yaptığıma dair kanıt sunduk.
Onları randevularına götüren, karınlarını doyuran,
günlük işleriyle ilgilenen hep bendim.
Bunu hiç şüphesiz kanıtladığımızı düşünüyorum.
Onların evi benim yanımdı ve orada güvende ve rahattılar.
18 AĞUSTOS 2015
Reşit olmayan çocuklar Sarah ve Jack Corbett'in
velayeti konusu için burada toplanmış bulunmaktayız.
Eminim ki Sarah ve Jack'in anne babası
çocuklarının, doğdukları topraklarda yaşamalarını isterlerdi.
Oranın kültürüyle, diniyle, geleneğiyle
anne ve baba tarafından akrabalarının gözetiminde büyümeleri
çocukların yararına olacaktır.
Bu çocuklar İrlanda'ya dönecekler.
Bütün bu insanlar
"Jason çocuklarının İrlanda'da büyümesini isterdi" dedi. Ne?
Jason hayatta olmak isterdi.
Jason öleceğini düşünmemişti. Ben de öleceğini düşünmemiştim.
Ama ne bileyim, olur da bir şekilde öleceğini düşünmüş olsaydı da
çocuklarının anneleriyle kalmalarını isterdi bence.
Ben buna inanıyorum.
Molly'den alındığım günü hatırlıyorum.
Evin önüne bir polis arabası yanaşmıştı.
Arabadan iki polis memuru indi,
ardından bir minibüs geldi, içinde iki kişi vardı.
Çocukları almak için mahkeme emri olduğunu söylediler.
Jack tekme atıp bağırıyor,
"Ben seni bırakmam. Bir yere gitmiyorum. Beni alamazsınız" diyordu.
Sarah da ağlıyordu.
Jack'in elini tuttuğumu hatırlıyorum.
"Nereye gidiyoruz? Siz kimsiniz? Bizi nereye götürüyorsunuz?" diye sordum.
Ben mahvolmuş bir hâldeydim, ağlayıp duruyordum.
Ama sakin kalmaya çalışıyordum.
Bu duruma anlam vermeye çalışıyordum ve… Ne bileyim işte ya.
Bu nasıl olabilirdi ki yani?
Seni çok seviyorum.
Ona veda etmiş, onu sevdiğimi söylemiştim, o da beni sevdiğini söylemişti.
Daha 10 yaşında bir çocuktum ve her gün yanımda olan tek kişi de oydu.
Kendimi bildim bileli annem olan birine veda ediyordum.
Molly'yi severdim.
Benim için bir veda değil, sadece ziyaretti.
Yakında tekrar kavuşacaktık.
Ama bu onları son görüşüm oldu.
11 yaşındaki Jack ve sekiz yaşındaki Sarah dün İrlanda'ya geri döndü.
Molly Martens ve babası 65 yaşındaki Thomas Martens
39 yaşındaki Jason'ın ölümünden polis tarafından şüpheli olarak görülüyor.
İrlanda'ya geri döndüğümde
medya ailemize ve babamın olayına büyük ilgi gösteriyordu.
JASON'IN YOLCULUĞU JACK VE SARAH'IN YOLUNU AYDINLATIYOR
Bu kadar çok insanın ilgilendiğini görmek ve ülkede bu kadar tanınmak şok etmişti.
Jason'a, Mags'in yanına gömülmesini sağlayacağıma dair söz vermiştim.
Orada babamı seven, onu ve bizi destekleyen
bir sürü insan vardı.
Son 200 metrede falan da tabutun arkasından yürüdük.
BABACIĞIM
Onu bir daha asla göremeyeceğimi kabullenmek zordu.
MÜKEMMEL BİR EŞ VE ANNE MARGARET CORBETT
SEVGİLİ EŞİ JASON CORBETT
Sarah'ı o gece yatakta kollarımda uyuttum, bana sorular sordu.
"Bir çocuk nasıl üç ebeveynini kaybeder?" demişti.
Tracey ve David'e güvenmek istiyordum, gerçekten.
Şöyle düşündüğümü hatırlıyorum. Kendi kendime düşünmüştüm.
"Onlara güven. Seni sevdiklerini biliyorsun."
Ama kendimi bırakmakta çok zorlandım çünkü tekrar incinmek istemiyordum.
Tamamen travmatize olmuş iki küçük çocukla ilgileniyorduk.
Benim onlara annelik yapmama ihtiyaçları vardı,
ben de öyle yaptım.
Neyse ki Tracy'yle koruyucu aile eğitimi almıştık.
Hayatlarına devam etmeleri için gerekeni biliyorduk
ve iyileşmelerinde terapinin rolü büyük olacaktı.
Aile iletişim kurmama izin vermiyordu.
Telefonlara cevap vermiyorlardı.
Ben de çocuklarıma mesaj göndermek için sosyal medyayı kullandım.
SİZ GİDELİ ÜÇ HAFTA OLDU. KEŞKE SİZE SARILABİLSEM.
Onlarla…
Onlarla son ziyaretimden beri hiç konuşmadım…
MOLLY'NİN SESİ NEWSTALK İRLANDA
…ama hepimiz bunun bir veda değil, bir ziyaret olduğunu düşünmüştük.
Onları sevdiğimi söylemenizi istiyorum.
MOLLY'NİN SESİ CLASSIC HITS 4FM İRLANDA
Doğum gününü tüm kalbimle kutluyorum.
Okulumuzun üstünden uçak uçurmaya çalıştılar.
Molly de sosyal medya sitelerinde
insanlardan bizi sevdiğini söylemelerini istiyordu.
EVİ ARAYIN. SEVGİLER, ANNENİZ.
SİZİ GÖRMEYİ, SİZE SARILMAYI ÖZLEDİM.
SİZİN İÇİN MÜCADELEYİ BIRAKMAYACAĞIM. SİZİ HEP SEVECEĞİM.
Mesaj yağmuruna tutuyordu.
Onlar için güvenli bir ortam kurmaya çalışıyorduk
ama onlar her şeyi bozmaya uğraşıyorlardı.
Çocuklarla iletişim kursunlar istemedik. Bu insanlar babalarını öldürdü.
Toksikoloji raporunun sonuçlarını bekliyorduk.
Çünkü soruşturmanın ilk safhalarındaki sorgularda
bize Jason'ın çok sarhoş olduğu söylenmişti.
İçki içtiğini biliyorum.
Yani çok fevri davranıyordu.
- Sarhoş olduğunu mu düşünüyordunuz? - Evet, sarhoştu.
Öyle çakırkeyif bir sarhoşluk değildi.
Artık elimizde bunun doğru olmadığına dair kesin bilimsel kanıtımız vardı.
TOKSİKOLOJİ RAPORU
0,20 promil çıkmıştı.
Kuzey Carolina'da 0,80 promile kadar araba kullanmak yasaldır.
Öldüğü zaman sarhoş değildi.
Biraz alkole ek olarak
Jason'ın kanında Molly'nin uyku ilacına da rastlanmıştı.
İlacı kendi isteğiyle mi içmişti yoksa haberi olmadan mı verilmişti?
Bu, muhtemelen asla cevap bulamayacağımız bir soru.
Ama gerçekte neler olduğuna dair bende bazı şüpheler doğurmuştu.
Tom'un polis sorgusunda
bu kavganın nerede ve nasıl olduğunu anlattığı kısımlar hiç aklıma yatmıyordu.
Kendini korumak için kızı önde, kendiyle benim aramda tutuyordu.
Kızı önünde tutuyordu. Kızıma vurmaktan korktum.
Etrafında dolanıp dikkatini dağıtmak için uğraştım,
kızı bıraktırmaya çalıştım.
Jason'ın yaralarının çoğu kafasının arka ve yan kısımlarındaydı.
Önünde durduğunuz birine
beyzbol sopasıyla kafasının arkasından nasıl vurabilirsiniz?
Anca sizden kaçıyorlarsa ya da arkalarından yanaşmışsanız olur.
Olay yerinde birden fazla odada kan lekeleri vardı.
Ebeveyn yatak odasında.
Koridorda.
Banyoda.
Duvarlarda sopanın savrulmasıyla oluşmuş göçük izleri vardı.
Kan sıçrama uzmanı, bu kan lekelerinin bazılarının
Jason'a yere düştüğü sırada vurulan darbelerle oluştuğunu doğruladı.
Jason'ın başına yerden birkaç santim yukarıdan vurulan
özellikle bir nokta vardı.
Yere düştükten sonra Jason'a vurmaya devam edildiği ortadaydı.
Yatak odasının kapısının arka tarafında kan olduğuna da dikkat çekti.
Bu demek oluyor ki
Tom oraya gelmeden önce kapı kapalı olduğu sırada
içeride ölümcül bir şiddet eylemi gerçekleşmiş olabilir.
Olayı Molly başlatıp Tom'u mu dâhil etmişti?
Meşru müdafaa olarak başlasa dahi
Jason'ın onlara karşı saldırganlığı kestiği noktada
ona vurmayı bırakmaları lazımdı.
Ama bırakmadılar ve onu öldüresiye dövdüler.
Yapılan tüm incelemeler sonucunda
ikinci derece cinayet suçlamasının uygun olduğuna karar verdik.
Bu sadece aşırı güç kullanma değil, taammüden adam öldürmeydi.
Eski bir manken ve eski FBI ajanı babasının davasında
ikisi birlikte kocasını öldürmekle suçlanıyorlar.
Bu ayın sonunda duruşmaları var ve suçlamaları reddetmeleri bekleniyor.
Suçlu bulunurlarsa müebbet alabilirler.
Her biri için 200.000 dolar kefalet ödenmesi gerekiyor.
Pasaportlarını teslim etmeliler
ve Corbett ailesiyle tüm irtibatı kesmeyi kabul etmek zorundalar.
Özellikle de Jason Corbett'in iki küçük çocuğuyla.
JASON'IN ÖLÜMÜNDEN 5 AY SONRA
İrlanda'ya döndükten sonraki ilk birkaç ayda
buraya hiç uyum sağlayamadım.
Kendimi çok yalnız hissettim.
Kimseye güvenmiyordum. O dönem pek arkadaşım da yoktu.
Amerika'daki arkadaşlarımı özlüyordum.
Meadowlands'deki herkesi özlüyoruz.
Herkese onları özlediğimizi söylemek istiyoruz.
Hoşça kalın. Sizi seviyoruz.
Sarah'la aynı durumdan çıksak da yaşadığımız deneyimler çok farklı oldu.
O daha iyi uyum sağladı. Benden çok daha konuşkandı.
O daha dışa dönüktü.
Şimdi de bakalım Sarah ne yapıyormuş orada.
Merhaba arkadaşlar. Ben buna bebek salıncağı diyorum.
Şuna bakın.
Tamam, tekrar deneyeyim.
Ben çok daha hızlı arkadaş edinebildi.
Kendini dışarıya da daha kolay açıyordu.
Tırnaklarını görüyorsunuz. Oje sürülmemiş, değil mi?
Bir süredir yok.
Hayır, pek de iyi durmuyorlar.
Hayatımı özlüyordum. Yaptığım sporları özlüyordum.
Okulu ve Molly'yi özlüyordum.
9 OCAK 2016
JACK'İN SESLİ MESAJI
Selam anne, ben Jack. Kimse duymasın. Seni çok özledim ve seni seviyorum.
Mücadeleyi sakın bırakma. Nasılsın bilmek istiyorum.
Seni çok seviyorum. Ara beni. Ne olursun ara.
Ama sonra kayıt basında çıktı.
Büyük bir ihanetti.
Bu olay benim bakış açımı değiştirdi, bir şeyleri araştırmaya başladım.
Gerçekte olanları öğrenmeye başladım.
Kendi fikirlerimi edinip gerçekte neyin ne olduğunu gördüm.
JASON'IN ÖLÜMÜNDEN 9 AY SONRA
Duruşmaya hazırlanırken
İrlanda'dan Jack'in gerçeği itiraf edeceği haberini aldık.
Savcılık ofisimizle İrlanda'daki Jack arasında
video konferans aracılığıyla bağlantı kurup ifadesini aldık.
INA STANTON BÖLGE SAVCI YARDIMCISI
Molly beni sorgulayan insanlara yalan söylememi istemişti.
Molly sana nasıl yalan söyletti?
JACK'İN KLİNİK PSİKOLOĞU
Babam hakkında bir sürü hikâye uydurdu.
Babamın istismarcı biri olduğunu, bunun yalan olmadığını söyledi.
Sonra ağlamaya başladı, "Sizi bir daha göremeyeceğim" dedi.
Ne olduğunu anlamamıştım.
Uzun süredir omuzlarımda suçluluk duygusunun yükünü taşıyordum.
Molly "Babanın bana vurduğunu söylemezsen seni alıp götürürler" demişti.
"Beni göremezsin."
Neden buradasın, söyle bakalım.
Halam ve eniştem beni annemden almaya çalışıyorlar.
Yargıç Dragonfly Merkezi kayıtlarını dinledi.
Jack'in ifadesini değiştirdiği konusunda da bilgilendirildi.
Artık bu noktada yargıç bizimle aynı fikirdeydi.
Jack ve Sarah'ın Dragonfly Merkezi'nde alınan ifadeleri
kabul edilemez kulaktan dolma bilgilerdi ve jüriye sunulmayacaklardı.
Molly ne dediyse onu söyledim.
Babamı kaybetmiştim.
Annem de ölmüştü, başka kimseyi kaybetmek istemiyordum,
o yüzden yalan söyledim.
Babamın Molly'ye elini sürdüğünü hayatımda bir kez bile görmedim.
Çok korkmuş ve ürkmüştüm, çok da küçüktüm.
Dünyada başka kimsem kalmamıştı ve Molly'yi kaybetmekten korktum.
Babamı hayal kırıklığına uğrattığım için suçluluk duygusu hissediyordum.
Babamın tam tersi birini tarif etmiştim.
İnsanlar gerçeği bilsinler, babamın nasıl biri olduğunu bilsinler.
Babam gerçekten harika bir insandı ve bu başına gelenleri hiç hak etmemişti.
Babamın öldürüldüğü gibi öldürülmeyi hiç kimse hak etmiyor.
Bir tuğlayla ve bir beyzbol sopasıyla dövülerek öldürüldü.
Hiç kimse ama hiç kimse asla böyle bir acıyı yaşamamalı.
Delillere bakınca onlardan kaçmaya çalıştığı anlaşılıyor
ama vurmaya devam etmişler.
Hiç durmamışlar.
Bunları düşünmek bile gerçekten çok zor geliyor.
Jason'ın neden öldürüldüğünü anlamaya çalışıyorum.
Jason ve Molly arasında bir sürü e-posta trafiği var.
Endişe verici şeyler.
SENİ MUTLU ETMEK İÇİN DAHA NE YAPABİLİRİM? HER ŞEYİ YAPTIM.
HÂLÂ KENDİNDEN NEFRET EDİYOR, KENDİNE VURUYORSUN,
DUŞTA AĞLAYIP KUSUYOR, BANA KÜFÜR EDİP BAĞIRIYORSUN…
YETERSİZ HİSSEDİYORUM MOLLS…
SANA HER ŞEYİMİ VERDİM, KENDİ SEVGİMİ, ÇOCUKLARIMIN SEVGİSİNİ
GÖNDEREN: MOLLY MARTENS ALICI: JASON CORBETT
GERÇEKTEN BÖYLE Mİ DÜŞÜNÜYORSUN YANİ?
HEP BİR ŞEYLERİ YANLIŞ YAPTIĞIMI DÜŞÜNÜYORSUN SANKİ.
İlişkilerinde bazı sıkıntılar olduğu anlaşılıyordu yani.
Ayrıca Meadowlands sakinlerinden de mesajlar alıyordum.
Bu mesaj Facebook Messenger'dan gelmişti.
"Jason'ın ölümünden önceki cuma Jason ve Molly bir partideydi.
Molly ona şişko diyerek adamı küçümsüyordu.
İkizinin tüm besin hakkını da onun aldığını,
iki kişilik yemiş gibi durduğunu söylüyordu."
Jason partiden erken ayrılmış ve çok moralsiz görünüyormuş.
İrlanda'ya geri dönmek istediğinden bahsetmişti bana,
evliliği pek iyi gitmiyormuş.
Arkadaşına da bir mesaj atmış.
BAZI GÜNLER İYİYİM, BAZI GÜNLER KAÇASIM GELİYOR.
İŞLER İYİ, ÇOCUKLAR ŞAHANE. MOLLS DA HÂLÂ DELİ.
HÂLÂ MEMLEKETE DÖNMEK İSTİYOR MUSUN?
UMARIM
MOLLY'YLE BU KONUYU KONUŞTUN MU?
BİR İKİ KERE AÇTIM AMA SONU FELAKET OLDU
Yapbozun parçalarını birleştirince görüyorum ki
bence ilişkileri bitmişti ve memlekete dönmek istiyordu.
Bir an önce de harekete geçecekti.
Molly, Jason'ın çocuklarla gitmesine izin veremezdi,
izin verirse her şeyini kaybederdi.
TEMMUZ 2017 JASON'IN ÖLÜMÜNDEN 2 YIL SONRA
Ülke gündemindeki bir cinayet haberiyle karşınızdayız.
Eski bir manken ve eski bir FBI ajanı olan babası
kadının kocasını öldürme suçundan müebbet alabilirler.
DAVA BAŞLIYOR
Ben bir suç işlemedim.
Bu kavgaya ben sadece tek bir an dahil olup
babamı korumuştum.
Bunu yapmasaydım da babam muhtemelen ölecekti
ve sonrasında ben de öldürülecektim.
Bir baba için gözleri önünde kendi evladının ölümüne şahit olmaktan
daha korkunç bir durum var mıdır, bilmiyorum.
Ya kızımın hayatını kurtaracak ya da bu uğurda ölecektim,
hiç pişman da değilim.
Tom'un ilk önceliği…
SAVCININ KAPANIŞ KONUŞMASI
…Molly'yi korumakmış.
Onu Molly'yi kurtarmak için öldürdüğünü söylüyor.
Ama Molly'yi tamamen olayın dışında bırakıyor.
Savcılık nazarında Molly de cinayetten suçludur.
Çocukları evlatlık almasına izin verilmediği için kızgındı.
Duruma baktığımızda, evi satın alan, bütün parayı kazanan kocaydı.
Kadın çıkmazdaydı.
Kötü niyeti, Tom Martens'ın sopayla yaptıklarında görebiliyoruz,
"Ondan nefret ediyorum!"
Kötü niyet budur işte.
Kötü niyet başka bir yerde daha var, Molly'nin elindeki tuğlayı gördünüz mü?
"Ondan nefret ediyorum ve o çocukları istiyorum!" demiş sanki.
Kötü niyet budur işte.
Nasıl göründüğünü biliyor musunuz?
Kötü niyet, adamın kafatasının hâlinin fotoğraflarında görülüyor.
Limerick'li Jason Corbett'in karısı ve kayınpederi
ikinci derece cinayetten suçlu bulunup
20 ila 25 yıl arasında hapis cezasına çarptırıldılar.
Çok büyük bir şok içindeydim.
Sisteme inanmıştım
ve gerçeğe önem verileceğini düşünüyordum.
Ama o gece çığlık atmamış olsaydım, eğer…
Belki beni boğmuş olacaktı, belki de bana hiçbir şey olmayacaktı.
Şey hissettim…
Babam bütün hayatını ülkesine hizmet etmeye adamıştı
ve harika bir baba olmuştu.
Ama artık hayatı sona ermişti ve hepsi de benim suçumdu.
Jürinin, bu iki sanığı suçlu bulmayabileceğinden endişeliydik
ama buldular, bunun için müteşekkiriz.
Bu, bizim için iyileşmenin,
hayatlarımızı yeniden inşa etmenin başlangıcıydı.
Hayat bize tekrar bir şans vermişti.
Kendimi ilk kez özgür hissetmiştim
ve zihnim boşalmıştı ama iyi anlamda söylüyorum.
Bana ne cüretle karşı gelirsiniz?
İşte. Yine kaybettiniz.
Aileme iyice ısınmaya başlamıştım.
Mutlu yıllar sevgili Sarah ve büyükbaba
Artık benim annem bu, babam bu, kardeşlerim de bunlardı.
Nasıl yapıldığını göster!
- Sadece kolunu oynatıyorsun. - Hadi, göster bize.
Sarah!
Jack'in bana ilk kez baba deyişini hatırlıyorum.
Bir gün merdivenlerden çıkarken bana "Tamam baba" demişti.
Gerçekten çok…
Benim için çok duygusal bir andı.
Kendi küçük kabilemizi, karma ailemizi kurmuştuk âdeta.
Her şey çok iyi gidiyordu
ama sonra işler karıştı ve her şey yine kötü gitmeye başladı.
Jason Corbett'in nasıl öldüğünü biliyoruz. Şimdi neden öldüğünü anlatacağız.
Bir hikâyeyi anlatacağız.
İlk duruşmada anlatılmadı
ama bu sefer anlatılmadan geçmeyecek.
Molly Corbett'in ailesi bana geldi
ve dava kayıtlarını gözden geçirmemi istedi.
Kuzey Carolina İstinaf Mahkemesi'ni yargılamanın yenilenmesine ikna edecektik.
Karşıma çıkan ilk şeylerden biri de
Molly'nin olayın olduğu sabah verdiği ifade oldu.
Bu geceden önce kaç kez fiziksel münakaşa yaşadınız?
- Bilemiyorum. - Sayılamayacak kadar çok mu?
Epey çok.
Sonra gördüğüm şey de
yetkililerin çocukları sorguladığı görüntüler oldu.
Olayın hemen ertesi günü Sosyal Hizmetler evi ziyarete gelmiş.
İki çocuk da babalarını
kontrolcü ve istismarcı biri olarak tarif ediyordu.
Ardından üç gün sonra da Dragonfly Merkezi'nde
ilk ifadelerini yineliyorlardı.
Babam basit şeylere bile çok sinirlenirdi.
Son iki aydır daha da kötüleşti.
Artık daha çok küfredip bağırıyor, daha fazla sinirleniyor.
Jason kimseye haber vermeden iki hafta önce doktoruna gitmiş.
Ortada hiçbir sebep yokken
öfkeye kapılmaya başladığından şikâyet etmiş.
Jack'in sözlerinin neredeyse aynısı yani.
Ben de "Vay, belki buradan bir şey çıkar" diye düşünmeye başladım.
- Bir anahtar kelime bulmuştum. - Bundan bahsetsene.
Benimki "galaksi"ydi, kardeşiminki de "tavus kuşu".
- Peki bu kelimeleri bulmanızı kim söyledi? - Büyükannem.
Ben "tavus kuşu" deyip telefonu kapatırsam büyükannem bizim eve gelecekti.
- Tennessee'den mi? - Evet.
Bunu ne zaman söylemişti peki?
Bu tavus kuşu olayını babam ölmeden birkaç hafta önce söyledi.
Peki telefon numaraları bir yerde yazıyor muydu?
Oyuncak bebeğin altında yazıyordu.
Büyükanneleri Sharon Martens endişeliydi çünkü evde olup bitenleri biliyordu.
Çocuklardan bir şifre seçmesini isteyip onlara telefon numarasını vermişti.
Jason'ın nasıl tepki vereceğini bildikleri için de bunu ondan saklamıştı.
Şu bahsettiğin briketi anlatır mısın, annenin kullandığı şu tuğla hani?
Evin ön ya da arka bahçesine ekmek için çiçekler almıştık.
Güzel görünsün diye de tuğlaları boyayacaktık.
O gün gündüz yağmur yağdığı için de annemin odasına kaldırmıştık.
Komodinin üstünde tuğla mı vardı?
Çocuklarla onları boyayacaktık.
Bu tuğlaları boyayıp çiçeklerle birlikte posta kutusunun etrafına dizecektik.
Bütün fiziksel kanıtların ve ikinci derece delillerin
Tom ve Molly'nin en baştan beri polislere söylediği şeyleri
destekliyor olması tesadüf değildi.
Savcının, davanın yargıcını
çocukların söylediği her şeyin hariç tutulmasına ikna ettiğini
okuduğumda şok olmuştum.
Molly'nin o gece olanlarla ilgili söylediklerini destekleyen ifadeler
jürinin dikkatine sunulmazsa adil bir yargılama nasıl olabilirdi?
Savcılığın argümanlarından biri de
çocukların, ilk ifadelerini sonradan değiştirmiş olmalarıydı.
Peki babanın istismarcı olduğu doğru mu yoksa değil mi?
BÖLGE SAVCI YARDIMCISI
Doğru değil.
Ben bunun çok büyük bir adli hata olduğunu düşünüyorum.
Jack'in sorgusunu izlediğimde bana önceden ezberlenmiş gibi geldi.
Beyinleri yıkanmış gibiydi.
Ben gerçeği biliyorum.
Dediklerinin doğru olmadığını biliyorum.
Akıllarından neler geçiyordu? Onu bilmiyorum.
Biri eğitimli bir çocuk sorgu uzmanıyla steril bir ortamda gerçekleştirilmiş,
diğeri öyle değil.
Babamın böyle öldüğünü söyledi ve savcıya da bunu…
Bağlantı koptu.
Sorun değil. Geri geldi mi?
David'i aramam gerekecek.
Bu madem bu kadar önemli bir sorguydu
o zaman Davidson İlçesi neden İrlanda'ya birini gönderip
düzgün bir sorgulama yapmadı?
- Merhaba. - Böyle iyi mi?
Ben gideyim. Siz devam edin.
Molly Corbett kadın tutukevinde yatmaktaydı
ve 20 ila 25 yıl arası cezayla karşı karşıyaydı.
Bence bunu o yapmamıştı.
31 OCAK 2019
JASON'IN ÖLÜMÜNDEN 3 YIL SONRA
Herkese günaydınlar,
Kuzey Carolina İstinaf Mahkemesi'ne hoş geldiniz.
Bu üç yargıcı bir adaletsizlik olduğuna ikna etmeliydim.
Sayın Yargıç,
çocukların ifadelerini dâhil etmeme kararına değinmek istiyorum.
İlk derece mahkemesinin bu kararının yanlış olduğu aşikâr bence.
İstinaf Mahkemesi kazandığımız kararını bildirdi.
Yargıç o geceki esas saldırganın Jason Corbett olduğuna karar verdi.
Ama savcılık karara itiraz edip Kuzey Carolina Yüksek Mahkemesi'ne taşıdı.
Ben de yeniden başladım.
Babalarının öfke sorunu olup olmadığını en iyi bilebilecek kişiler bu çocuklardı.
Çocukların ifadelerinin hariç tutulması da bu yüzden sorun teşkil ediyor.
Kuzey Carolina Yüksek Mahkemesi ara vermiştir.
Tanrı bu eyaleti ve mahkemeyi korusun.
Yüksek Mahkeme kararını verdi, biz kazandık.
Tekrar duruşma yapılacaktı.
Bu sefer çocukların ifadeleri de jüriye sunulacaktı.
Molly Corbett ve Thomas Martens'ın mahkûmiyet kararı
temyiz mahkemesince bozuldu.
Kuzey Carolina Yüksek Mahkemesi temyiz kararını onayarak
Tom ve Molly'ye tekrar yargılanma yolunu açtı.
İlk yargılamayla ilgili ciddi sorunlar vardı
ve karar düzeltilecekti.
Çok heyecan vericiydi. Evime dönecektim.
Bu akşam Molly Corbett ve babası Tom Martens
kefaletle serbest kaldılar.
- Bay Martens, dışarıda olmak nasıl? - Aileme döndüğüm için mutluyum.
Baba kız, Davidson İlçe Hapishanesi'nden bir saat arayla tahliye oldular.
Üç buçuk yıldan fazla bir süre sonra ilk kez
Molly o hapishaneden özgürce çıkabilmişti.
Bu haksızlık.
Öylece ellerini kollarını sallayarak çıkıp gittiler.
Kafamı toparlayamıyorum.
Belirlenmiş bir duruşma tarihi de yok.
Henüz…
Kimse "Tamam. Şu tarihte bitecek" falan da demiyor ki.
Burada öylece oturup…
…onların yüzünden hayatımın yine boşa geçişini izliyorum.
Senden her şeyini çalan ve babanın canına kıyan bu insanların
dışarıda özgürce gezip anne babalarına sarılışını görmek çok zor.
Bizse babamın anca mezarını görebiliyoruz.
Şimdi yeni bir jüri önünde, yeni bir duruşmaya hazırlanmalıydık.
Tüm kanıtlar sunulacak ve nihayet tüm hikâye anlatılacaktı.
Aile içi şiddet gün yüzüne çıkacaktı.
Benim yaşadığım şiddet, katlanmak zorunda kaldığım şiddet
nihayet ortaya çıkacaktı.
Dışarıdan bakınca mükemmel bir aile olarak görülüyorduk.
Ama Jason'ın bana karşı davranışları hiç de iyi değildi aslında.
Her gün her hareketim resmen sorguya çekiliyordu.
O gün ne yapmışım, kiminle konuşmuşum, ne giymişim.
Mesela o gün saçımı farklı bir şekilde yapmışsam
"Saçını niye böyle yaptın? Biriyle mi görüşeceksin?" denirdi.
Her dakika tehlikeyle doluydu.
Bazen sırf onun dediği bir şeye uymadım diye
ya da gitmemem gereken bir yere gittiğim için
tepesi atıp öfkelendiği olurdu.
Bazen de bu durum şiddet içeren bir hâl alırdı.
Molly eski hâlinden iyice uzaklaşmaya başlamıştı.
Eskisi kadar mutlu olmadığı aşikârdı.
Eskisi kadar kendine güveni de yoktu.
Keyfinin kaçtığı belli oluyordu.
O zaman yaşadığı istismarın ciddiyetini şimdi anladığım gibi anlayamamıştım.
Evlat edinmeme izin vermemek de kontrol yöntemiydi.
Bunu başlarda fark edememiştim de.
Hep "Ne fark eder ki? Sadece bir kâğıt parçası" derdi.
Çocukları evlatlık alırsam
olası bir boşanmada
velayeti benim alma ihtimalimin olduğunu biliyordu.
Bunun olmasının önüne geçmek istiyordu.
O zaman ayrılmış olsaydım
çocuklar mahkemede söz hakkı olacak yaşta olmayacaklardı
ve büyük ihtimalle çocukları kaybedecektim.
Çocukları kaybetmek istemiyordum, bunu biliyordu.
Çocukları bırakamayacağımı biliyordu.
Mahalleden arkadaşım da olan aile avukatımız
bana sadece yaşadığım istismarın değil,
genel olarak yaptığım anneliğin de kaydını tutmamı önerdi.
Çocuklar biraz daha büyüdüğünde boşanma olması hâlinde
onların anneleri olduğuma dair elde bir kanıt olmuş olacaktı.
Arkadaşım her şeyi kayda almamı önerdi.
- Jack'le konuşmaya çalışıyordum. - Pardon.
Sürekli yanlarındasın, izin ver de çocuklarımla iki dakika konuşayım.
17 ŞUBAT 2015 MOLLY'NİN KAYDI
- Olur mu? - Olur. Pardon.
Pardon tabii.
Evin çeşitli yerlerine
sesle aktive edilen küçük kayıt cihazları yerleştirmiştim.
Sehpanın altına.
Tezgâhın altına.
Bir tane de komodinin üstüne.
Çocuklar mahkemede söz hakları olacak yaşa gelene kadar
durumu idare etmeyi planlıyordum.
O günleri görmeye ömrümün yetmeyeceğini
düşündüğüm zamanlar da oldu.
Ama o zamana kadar
Jason'ın ölebileceği aklımın ucundan bile geçmemişti.
DOKTOR SCOTT HAMPTON SAVUNMANIN AİLE İÇİ ŞİDDET BİLİRKİŞİSİ
Doug Kingsbery beni aradı.
Benim yardımcı olabileceğim bir dava olduğunu söyledi.
Ortada çok başarılı bir iş insanı vardı.
Herkesle iyi anlaşıyordu. Kimseye karşı en ufak bir öfke duymuyordu.
İstismarcılar dışarıya karşı başka görünüp kendi içlerinde başka olabilirler.
Doug bana ailenin akşam yemeğinde kaydedilmiş bir ses kaydını gönderdi.
Çocuklarla yemek yemek istemiştim ama sen umursamayıp yemeklerini yedirdin.
10 dakika önce telefonda konuştuk.
"Çorba yapacağım. İster misin?" dedim, hayır dedin.
Ailecek yiyeceğiz sanıyordum çünkü.
Ama sen beni görmezden gelip yine kendi bildiğini okudun.
"Çocuklara çorba yapıyorum, sen de ister misin?" dedim.
Söylediğimi umursamadığın için hayır dedim.
Niye umursamayayım?
İstediğim şeyi unuttun. Dinlemedin.
İstismarcıların bir özelliği de kurban rolünü oynamalarıdır.
Molly onu ne kadar yatıştırmaya ve inandırmaya çalışsa
ve onun için bir şeyler yapacağını söylese de memnun olmuyor.
O, sorunu çözmek değil, şikâyet edebilmek istiyor.
"Ailemle yemek yemek istiyorum" dedim.
Böyle söyledim. Ama sen tutup…
Jack, tırabzanda sallanma, odana çık.
Hayır, odana çıkma Jack. Buraya gel. Gel, odana çıkma Jack.
Onları gönderme…
- Tuvalete gitmeliyim. - Orada kal lütfen.
Biraz saygı gösterir misin? Ailemle yemek istiyorum, dedim.
Çocukları doyurdum, dedin. O yüzden hayır dedim.
Çünkü yemek isteğimi umursamadın.
- Yemeğini bitir Jack. - Onun dediğine bakma.
Ben konuşurken onları gönderme. Buna hakkın yok.
"Buna hakkın yok."
Evet, yani o, çocukların resmî olarak anneleri değil.
Jason için bu
Molly'ye haddini bilmesini sağlamak için söylenmiş bir cümle.
- Salıları pankek günü. Yapalım mı? - Eksik olsun senin pankekin.
Kaç kere söyledim. Sen beni çocuklarımdan ayırmak istedin.
İstemedim.
- Ben de aynını yapacağım. - Kim pankek ister?
Ben dediğimi yaparım ama.
Jason açık açık tehdit etmiş.
"Çocukları benden almaya kalkarsan ben senden alırım."
İlla tekrar tekrar söyleteceksin…
Pankek malzemelerini çıkarın hadi.
Bak, yine yapıyorsun! Ben konuşurken konuyu değiştiriyorsun!
- Sandalyeni vurma! - Kavga etmeyin!
Yatağına git. Yatağına. Hadi.
Çocuk korktu sadece J.
- Hadi yatağa. - Evet baba. Korktu.
Yatağına git.
Jüri, bu aile içi şiddet kanıtını dinlerse Tom ve Molly'yi masum bulacaktı.
Molly beş sene önce bir iki uydurma hikâye anlattı diye
Jason'ın istismarına maruz kaldığı da yalan mı oluyor yani?
Kızım yalancı değil. Ben yalancı değilim.
Öyle olduğumuzu düşünüyorsanız hodri meydan, kanıtlayın.
Molly'nin, Jason'ı gizlice kaydettiği kayıtlar olduğunu öğrendik.
Kayıt yapıldığını bilen tek kişi Molly'ydi.
Bu da ona olayı istediği gibi sunma imkânı veriyor.
Molly boşanma ve velayet davası açmak için hazırlanıyordu.
Senin yapmaya çalıştığını ben yaparım.
- Bir şey yapmaya çalışmıyorum. - Yapıyorsun.
Bir şey yapmaya çalıştığı aşikâr.
Özel ilişkisini gizlice kaydeden biri
durumu istediği gibi manipüle edip Jason'ı kötü gösterebilirdi.
Babam öldürülmeden önceki birkaç ayda evdeki atmosfer de biraz farklıydı.
Ailecek pek fazla aktivitede bulunmuyorduk.
Bir şeyler olduğunu ilk fark ettiğim an
babamın arabasında kayıt cihazını bulup ona göstermemdi.
Bunu gördüğüne gerçekten çok şaşırmıştı.
"İrlanda'ya geri dönme konusuna ne dersiniz?" diye sordu.
Sarah "Annemsiz mi?" dedi. Babam da "Evet" dedi.
Molly bundan hoşlanmayacaktı.
Babamın bizi götürebileceğini ve onun engel olamayacağını biliyordu.
Molly hakkında öğrendiğimiz bütün her şey
bize işlerin evlilikle ve özellikle de çocukların velayetiyle ilgili olarak
bir dönüm noktasına ulaştığını gösteriyordu.
Tom'un, Jason'ın öldürüldüğü gece polise verdiği ifadeye
ve Tom'la Sharon'ın ziyaretlerinin sebebine tekrar baktık.
Biz çok sosyal insanlarızdır.
Bu hafta sonu yapacak başka işimiz yoktu.
Cumartesi sabahı da "Hadi, Molly'lere gidelim" dedik.
Dört saatlik yol sonuçta, hava da güzeldi.
Ama Tom ve Sharon'ın yaşadığı Tennessee'deki insanlardan öğrendik ki
aslında Tom ve Sharon o gece Tom'un patronuyla buluşacaklarmış
ama son dakika iptal etmişler.
Tom'un Kuzey Carolina'ya
Jason'ı beyzbol sopasıyla dövmek için geldiğini düşünmüyoruz.
Bizim teorimiz,
Molly'nin fitili ateşleyecek bir olay planlamış olduğu.
Molly, anne babasının şahitliğinde
Jason'ın öfkelenmesini sağlayabilirse
aile içi şiddet için koruma emri çıkarttırabilecek
ve Jason'ı evden uzaklaştırabilecekti.
O zaman çocuklar için acil durum velayet başvurusu yapabilecek
ve çocukları babasından alabilecekti.
Ama plan ters gidip işler çirkinleşince
adamın yaşayıp yaşamamasını umursamayı bırakmış anlaşılan.
ÖLÜMÜNDEN 7 YIL SONRA
Bütün herkes Tom ve Molly Martens'ı konuşuyor.
Bu dava uzunca bir süre
ABD ve İrlanda arasında ihtilafa neden oldu.
Şu anda yine aynı suçlamalarla
2022'de yeniden yargılanmaları bekleniyor.
Kardeşinizin başına gelenleri hak etmiş gibi göstermek için söylenen
bütün o yalanları dinlemek size çok zor geliyor mu?
Kitabı yazma sebeplerimden biri de bu.
Çünkü o dönem Jason'ı savunmayı başaramadık.
Yedi yıldır Jason için adaletin yerini bulması için savaşıyorum.
Şimdi yeniden yargılanma süreci var
ve savunma avukatının beni çağırmasını umuyorum.
Jack ve Sarah'ın beynini benim yıkadığımı iddia edeceklerdir.
Bu kesinlikle doğru değil.
Bir çocuğa ne diyeceğini söylemek ya da yalan söyletmek
benim inandığım her şeye ters.
Böyle bir şey asla olmaz.
Ön duruşma için sabah yola çıkacağız, şu an onun için hazırlanıyorum.
Martens'ları 2015'ten beri ilk görüşümüz olacak.
O yüzden çok zor geçecek.
Yeniden yargılamaya karar verilmesine Dragonfly ifadem neden oldu.
Babamın Molly'ye vurduğunu söylemiştim.
Bu hep aklımın bir köşesinde.
Umarız duruşma günü bir an önce belirlenir.
Bu insanlar bir yılı aşkın süredir dışarıda.
Bu hikâyenin artık tamamlanıp
adaletin yerini bulmasının zamanı geldi bence.
Orada babama ve aileme destek olmak istiyorum.
2015'te Kuzey Carolina'daki evinde ölü bulunan…
ÖN DURUŞMA
…İrlandalı Jason Corbett'in ailesi
bugün Molly ve Tom Martens'ın yeniden yargılanması için
duruşma gününün belirlenmesini umuyor.
Mahkeme salonuna girdiklerinde Molly'yi ve Tom'u gördüm.
Başlarını eğdiler, bana bakmadılar.
DAVIDSON İLÇE ADLİYESİ
İçimden "Artık korkmuyorum" diye geçirdim.
Korkması gereken kişi ben değilim. Ben yanlış bir şey yapmadım.
Yalan söyledim, kabul.
Ama sekiz yaşındaydım.
Babam için adaletin yerini bulacağına da yürekten inanıyorum.
Bir son dakika haberiyle karşınızdayız.
İrlandalı iş insanı Jason Corbett'in katilleri
cinayet suçlamasıyla gelecek yaz yeniden yargılanacaklar.
Aile yargılamanın Noel'den önce yapılmasını umuyordu.
Ne yazık ki bu gerçekleşmeyecek.
Şu anda beklemekten başka yapacak bir şey yok.
Bu işin sonuçlanmaması üzerimizde stres yaratıyor.
Ama umuyorum ki ifade verecek olursam
evin içinde neler yaşandığını düzgünce açıklayabileceğimi düşünüyorum.
İnsanlara ve jüriye de
Molly'nin nasıl biri olduğunu ve olayların doğrusunu anlatacağım.
Her şeyi anlatmak için uzun süredir bekliyorum.
Daha önce benim, abimin ve babamın başına gelenleri
tam anlatamamıştım.
Dışarıdan bakınca ev günlük güneşlik görünüyordu.
SARAH - JACK - ANNEM - BABAM
İçerisiyse karanlık ve kasvetliydi.
Molly'yle olan ilişkim
Amerika'ya taşındıktan sonra kötüye gitmeye başladı.
Sarah'la odalarımızda biyolojik annemizin fotoğrafları vardı.
Molly fotoğrafı benden alıp sakladı.
Molly hayatımızdaki tek anne olmak istiyor gibiydi.
Ondan öncesini yok sayıyordu.
Sarah'ın, Molly'yle benden çok daha yakın bir ilişkisi vardı.
Her şeyi birlikte yaparlardı.
Onun biricik evladı gibiydi.
Ben babamla daha yakındım.
Bir keresinde babam iş seyahatine giderken
"Güle güle, seni seviyorum" demiştim.
Molly beni odama kadar kovaladı.
Bütün odamı dağıtıp kıyafetlerimi attı, yatağımı çevirip şifonyerimi devirdi.
Bir gün Molly'yle arabadaydık,
ona "Tee-ball'a başlayabilir miyim? Babam koç, beni o götürür" dedim.
Molly "Beni sevmiyor musun?" dedi.
"Beni umursamıyor musun? Vakit geçirmek istemiyor musun?
Niye babanla vakit geçirmek istiyorsun?"
Onu kırdığımı düşündüğüm için kendimi berbat hissetmiştim.
Yaşananları babama söyleyemedim bile.
Neyin doğru, neyin yanlış olduğunu anlamakta zorlanıyordum
çünkü kulağıma bir şeyler fısıldayan tek bir kişi vardı.
Beni sevmesi için sürekli didinip duruyordum.
Bırakın sevilmeyi, onun ilgisini çekebilmek için bile
her şeyi yapıyordum.
Onu çok seviyordum.
Jack de ben de onu severdik.
Ama sanırım onun sevgisi için Jack'le rekabet etmemizi istiyordu.
Sanırım 13 yaşındayken yargıç önüne çıkarılacak olsaydık
ben hiç düşünmeden babamı seçerdim.
Ama Sarah, Molly'yi seçerdi.
Molly, Sarah'ı sürekli babamdan uzaklaştırırdı.
Babamla…
Babamla istediği bağı hiçbir zaman kuramadı.
Bu Molly'nin hatası. Bence bu Molly'nin hatası.
MEADOWLANDS KUZEY CAROLINA
Yeniden yargılamaya hazırlanırken
Molly'nin işimize yarayacak birkaç yakın arkadaşı olduğunu öğrendim.
Bu arkadaşlar
Jason'ın öfke nöbeti geçirip kızı tehdit ettiğini duymuşlardı.
Jason'ın kontrolcü davranışlarına tanık olmuşlardı.
Molly'nin anlattıklarını doğruluyorlardı.
Bu kadınlardan biri
"Molly bana Jason'ın, yatak odasında onu boğmaya kalktığını söylemişti" dedi.
"Molly şüpheleniyordu" diye ekledi.
"Jason'ın ilk karısını boğduğunu düşünüyordu.
Aynısının onun başına da gelebileceğinden korktuğunu söyledi."
Ben de "Ne?" dedim.
Başından beri ortadaydı.
Polisin ilk sorgusundan beri.
İlk karısı gizemli bir şekilde ölmüş.
Astım krizi geçirdiği bulgusuna rastlanmıştı.
Bunu öylesine söylemedi.
Tom, Mikey Fitzpatrick'le konuşmasından sonra endişelenmişti.
TOM'UN, JASON'IN ÖLÜMÜNDEN 20 GÜN SONRAKİ İFADESİ
Çocukların anneanne ve dedeleri bizim eve gelmişti.
Orada ölen ilk eşinin babasıyla biraz sohbet etme imkânım oldu.
Adı Mikey Fitzpatrick'ti.
Pek eğitimli bir adam değil. Konuşmasını anlamak zordu.
Ağır bir İrlanda aksanı vardı.
Jason'la ilgili fikrini sordum.
"Onun kızımı öldürdüğünü düşünüyorum" dedi.
Kulaklarıma inanamamıştım.
Kızının ölümünün suçunu birine atmak isteyen
acılı bir baba mıydı
yoksa dediklerinin temeli var mıydı bilmiyorum.
Adam çok ciddiydi.
Şaka falan yapmıyordu.
Mags'in ölümünü ve o ölüme sebep olan olayları
hiç kimse derinlemesine araştırmamıştı.
Doug bu meseleyi kurcalamaya başlayana kadar
herkes otopsi sonucunu kabul etmişti.
Jason'ın ilk karısının resmî otopsi raporunun
bir kopyasına ulaştım.
ÖLÜM SEBEBİ:
ÖLÜME BÜYÜK OLASILIKLA ASTIMLI HASTADAKİ BRONKOSPAZM KAYNAKLI
AKUT KARDİYORESPİRATUVAR AREST SEBEP OLMUŞTUR.
Bunu bir tıp uzmanına incelettim.
"Jason Corbett'in ilk karısı astım krizinden ölmemiş" dedi.
"Kanıtlar bana elle boğulma sebebiyle öldüğünü gösteriyor."
O gece Mags'in kız kardeşinin de orada olduğunu öğrendik.
Onun ifadesine göre Mags sürekli "Öleceğim" deyip durmuş.
Elle boğulmaya maruz kalıp bundan sağ kurtulan kurbanların
aldıkları hasar yüzünden bir saat içinde ölebildikleri biliniyor.
Ama Mags Corbett'in otopsi raporuna göre
boynunun etrafında hiç görünür iz yoktu.
DERİDE BELİRGİN BİR YARALANMA İZİNE RASTLANMADI
Uzmanım "Boynun dışındaki yaradan ölmezsin zaten" dedi.
"Boynun içinde oluşmuş görünmeyen yaradan ölürsün."
Bu önemliydi.
Savcılığın iddiası,
Molly'nin boynunda hiç yara izi olmadığı için
o gece boğulmuş olamayacağıydı.
Uzmanım bana "Molly Corbett'in şu fotoğrafına bir bak" dedi.
"Sabah erken saatlerde, evin önünde polis tarafından götürülürken çekilmiş.
Molly'nin boynunun sol tarafında,
kulağının altındaki doğrusal izi görüyor musun?"
Daha önce fark etmemiştim.
"Bu tırnak izi" dedi.
Bu, elle boğma sırasında olurmuş.
Ya saldırganın tırnağı boynun yan tarafına doğru saplanır
ya da bazen kurban eli çekmeye çalışırken kendisi sebep olurmuş.
Sonrasında bana "Kadının o gece giydiği pijamayı incelediniz mi?" dedi.
"Hayır. Ne arayacağım?" dedim.
"Eğer kurban bilincini kaybederse
mesanesinin kontrolünü kaybeder" dedi.
"Her iddiasına varım,
incelerseniz pijamasının kasık kısmında idrar lekesi bulacaksınız."
Gerçekten vardı.
Bence iki numaralı eşin iki numaralı kurban olmamasının tek nedeni
65 yaşındaki babasının o gece orada olup bunu engellemiş olmasıydı.
Savcılık ve savunma adına tanıklık eden çok sayıda bilirkişi vardı.
Mags'in otopsi raporuna bakan tüm bilirkişiler
astım krizinden ölmediği konusunda hemfikirdiler.
Ama bizim bilirkişilerimiz
"Bundan Jason ya da bir başkasının onu öldürdüğü anlamı çıkarılamaz" dedi.
Bu, kanıtlar tarafından desteklenmeyen mesnetsiz bir iddiaydı.
Bir astım hastasında astım krizi gibi görünebilecek
çok sayıda farklı sağlık sorunu olabilir.
Ancak Jason'ın onu boğmuş olabileceği iddiası
jüriye sunmak isteyeceğimiz bir ifade değil.
Jüri bunu duyarsa gerisini dinlemeyebilir.
SARAH 17 YAŞINDA
Jack ve Sarah kendi ifadelerinin
her şeyi düzelteceği konusunda çok eminlerdi.
JACK 19 YAŞINDA
Ama çok iyi tanıklık etseler bile
ve üstlerine düşeni de fazlasıyla yapsalar
işler yine kötü gidebilirdi.
Biz de bu sebeple ceza pazarlığını düşünmeye karar verdik.
23 EKİM 2023 JASON'IN ÖLÜMÜNDEN 8 YIL SONRA
Bugün Molly Corbett ve Thomas Martens Davidson'da duruşmadaydı.
Cezai indirim için ölüme sebebiyet suçunu kabul edeceklerdi.
Molly Corbett ölüme sebebiyet suçlamasına itiraz etmemekle yetindi.
Thomas Martens ise ölüme sebebiyet verme suçunu kabul etti.
Ayrıca FBI'daki örnek kariyerinin de
daha düşük bir ceza almasında etkili olacağı söyleniyor.
Ceza pazarlığı yapmak istemiyordum.
Duruşmaya çıkmaya hazırdım.
Gerçeğin ortaya çıkması için savaşmaya hazırdım.
Ama davayı kaybetmemiz hâlinde
babamın ömrünün geri kalanını hapishanede geçirme ihtimali vardı
ve ben bu sorumluluğu alamazdım.
Savcılık ve savunma avukatları
bu bölgede iyi bilinen cinayetle ilgili kanıtları inceleyip yargıca sunacaklar.
Sonra da cezaların sürelerine yargıç karar verecek.
Bütün dünyam bir anda yine altüst olmuştu.
Son sekiz yılda bu kaçıncı oldu bilmiyorum.
İçeride kaldıkları süre göz önünde bulundurulsa çıkabilirlerdi de.
Tam bir adaletsizlikti.
Babamın hak ettiği bu değildi. Benim hak ettiğim bu değildi.
Bu doğru değil. Haksızlık bu.
Mahkeme arkadaşların ve komşuların ifadelerini dinledi.
Molly Martens Corbett'in evliliğindeki tartışmaları,
fiziksel şiddeti ve kontrolcü davranışları bildiklerini söylediler.
Önceki eşi Margaret Corbett'in ölümüyle ilgili şüpheler ortaya çıktı.
Savunma, öldürülmüş olabileceğini söyleyen patoloji uzmanları getirdi.
Sanki babam yargılanıyor gibiydi.
Bütün dikkatler babamın kişiliğine odaklanmış gibiydi.
Molly'nin avukatları,
biyolojik annemin ölümüyle babamın ölümünde
ortak bir payda olabileceğini söylüyorlar.
Öldüğü gece biyolojik annem benim ağlamama kalkmış, beni emziriyormuş.
Babamın öldüğü gece de ben uyanıp aşağı inmiştim.
Hem annemin hem de babamın ölümü için beni nasıl suçlayabilirsiniz?
İşte o zaman anladım ki
bu, savunma için sadece bir davaydı.
Babamı tanımıyorlardı ve tanımak da istemiyorlardı.
Mags'in astım krizinden ölmemiş olduğu haberini duymak
onlar için çok acı verici olmuş olmalı.
Hayatları boyunca onlara söylenen hikâye buydu sonuçta.
Belki bunu duyunca
beyinlerinin yıkandığını da anlamaya başlarlar diye umuyordum.
Ama…
…öyle öldüğüne inanmaya devam ettiler.
Belki de buna inanmaları gerekiyordu.
Çok kızgınım çünkü annemi babamın öldürmediğini biliyorum.
O gece teyzem Catherine de evdeydi.
MAGS'İN KARDEŞİ - MAGS'İN ANNESİ
Keşke benden gelip ifade vermemi isteselerdi
çünkü Mags'in vefat ettiği gece orada olan tek kişi bendim.
Gece iki sularında falandı galiba, Jason gelip odamın kapısını çaldı.
"Mags iyi değil. Kötü bir astım krizi geçiriyor" dedi.
Mags mutfakta durmuş, göğsünü tutuyordu.
Elinde astım spreyi vardı.
Jason'ın onu kurtarmak için deli gibi uğraştığını gözümle gördüm.
Tom Martens, Mike'la
Mag'i, Jason'ın öldürdüğüyle ilgili konuştuklarını iddia etmiş.
Bunu duyduğumuzda bütün aile öfkelendik, özellikle de babam.
"Öyle bir şey olmadı" dedi.
"Ben nasıl olur da Jason'ın kızımı öldürdüğünü düşünebilirim?" dedi.
Güzel bir ilişkileri vardı. Çok sevgi dolu bir çifttiler.
Michael da Jason'ı severdi. O bizim oğlumuz gibiydi.
Michael'ın avukata gidip ifade vermesine karar verdik.
Babam kanserden hayatını kaybetti.
Yani babamın adına biz konuşuyoruz.
"Michael Fitzpatrick'in ifadesidir.
Kayıtlara geçsin, Thomas Martens'la sadece bir kez karşılaştım.
Kesin bir dille ifade etmek isterim ki onunla kızım Margaret hakkında konuşmadık.
Thomas Martens'a Jason'ın Margaret'ı öldürdüğünü de söylemedim.
Thomas Martens'ın bu yöndeki ifadeleri tamamen gerçek dışıdır."
8 KASIM 2023
Davidson İlçe yargıcı bugün cezaları belirlemeden önce
savcılığın ve savunmanın kapanış konuşmalarını dinleyecek.
Yargıç cezaya karar vermeden önce en son olarak
Jason'ın ailesinden olaydan etkilenen kişileri dinleyecekti.
Jack ve Sarah da konuşacak en önemli aile üyeleriydi.
Bunu sadece babam için değil, kendim için de yazdım.
Ben 19 yaşındayım. Uzun süre düşündüklerimi ifade edemedim.
Sekiz yıl boyunca söylenen yalanları duymak zorunda kaldım.
Artık bu benim için gerçeği söyleme fırsatı.
Artık yeterince büyük ve yeterince cesurum.
Benim hikâyemi hep başkaları anlattı
ama artık kendi hikâyemi kendi sözlerimle anlatmam lazım.
Ben "Chicken Fries"ı dinlemeye başlayacağım.
Evet. Çalıyor muyuz?
- Çalıyor muyuz? - Evet, çal.
Bunu hep birlikte dinlerdik.
Yanımdaymış gibi hissediyorum.
DAVIDSON İLÇE ADLİYESİ
Biz birlikte olduğumuz sürece her zaman güçlüyüz.
- Evet. - Biliyorsunuz.
- Bunu birlikte atlatacağız. - Evet.
- Son söz sizin. - Bana bakın. Her şey yolunda gidecek.
Ağlama zamanı bitti, artık öfke zamanı.
Başınız yukarıda, omzunuz dik olsun.
- Sıçın ağızlarına. Kim ki bunlar? - Evet.
Hadi Sarah, göster bize. Ne yapıyoruz?
Hadi bakalım!
Evet.
Çocukken geceleri yatağımda dua eder, keşke hepsi sadece bir kâbus olsa derdim.
Çocukluğum, gençliğim ve ilk yetişkinliğim hep babamın rehberliği olmadan geçti.
Sayın Yargıç, Molly Martens'ın nezaket maskesi sizi kandırmasın.
Beni sistemli bir şekilde çökertip beynimi yalanlarla doldurdu.
Açık söyleyeyim,
babamın Molly Martens'a vurduğunu bir kez bile görmedim.
Burada esas kurban kim?
Martens'lar dünyaya babamı kötü göstermeye çalışarak
acımı fena arttırdılar.
Molly ve Tom Martens'ın benden aldığı şeyi asla geri getiremem.
Babamın kanlı el izlerini yatak odasının kapısında gördüm.
Ölümünde kasıt olduğu çok açıktı.
O bizi yalnız bırakmayı seçmedi, bizden zorla alındı.
Kurban olan oydu.
Neyse ki babam bana rehberlik edecek iki harika ebeveyn seçmiş.
Kolay olmadı ama onlar hayatımı kolaylaştırdı.
Aile olmanın ne demek olduğunu
İrlanda'ya Tracy'yle David'in yanına gittiğimde anladım.
Molly Corbett ve Thomas Martens
Jason Corbett'in öldürülmesi suçundan hapse dönüyor.
Bugün yargıç onlara 51 ayla 74 ay arasında hapis cezası…
Daha önce ikinci derece cinayet suçundan yattıkları süre göz önüne alındığında
yedi sekiz ay daha yatacaklar.
Yargıç bu davada gerçeği bulmakta çok zorlandığını belirtti.
Ama çocuklar Jack ve Sarah'ın suçsuz olduğunun da altını çizdi.
Bence Molly o çocukları olabilecek en iyi şekilde büyüttü.
Bu yüzden Molly'nin bir şekilde onları incittiğini söylediklerini duymak
onun için gerçekten çok zor olmuştur.
Ben doğru olduğuna da inanmıyorum.
Ben fiziksel ya da duygusal olarak çocuklarımı istismar etmedim.
Çocuklar kötülük etmek için maşa olarak kullanıldılar.
Bana karşı dolduruşa getirildiler.
Beni incitmek istediler ve başardılar da.
O çocuklar gerçeği biliyor mu? Bilmiyorum.
Sahildeki günleri nasıl hatırlıyorlar? Molly'nin okul annesi olduğu günleri?
Ya onlara hazırladığı yemekleri?
Ya da doğum günü partilerini?
Onlara yüzme öğretişini nasıl hatırlıyorlar peki?
Nasıl hatırlıyorlar?
Bütün bunları hatırlayıp da
Molly'den nasıl nefret edebilirler?
Bugün Molly Corbett ve Thomas Martens cezaevinden tahliye olacaklar.
Çocuklarla herhangi bir şekilde bağlantı kurmaya çalışmam yasak.
Mahkeme emri böyle.
Kendimi onların anneleri olarak görüp görmediğime gelirsek de
bunu düşünmek bile onlara acı veriyordur.
Çocuklar kafalarındaki kişiden nefret ediyorlar
ve beni onları istismar eden şeytan, babalarını ise mükemmel biri görüyorlar.
Artık kesinlikle anneleri değilim.
Her zaman kendimi
bir zamanlar anneleri olmuş olarak görecek miyim?
Evet, öyleydim. Anneleriydim.
Başka bir zamanda diliminde Jack ve Sarah'ın annesiydim.
- Sarah, kaç yaşındasın sen? - İki.
- İki buçuk. - Evet.
- Sen kaç yaşındasın? - Dört buçuk.
Bir buçuk olmasın?
Molly'yi sevdiğim doğru.
Ama Molly'yi sevmiş olmam onu iyi bir anne yapmaz.
- "Güle güle kamera" de. - Güle güle kamera.
Artık ona karşı hiçbir şey hissetmiyorum. Ondan nefret etmiyorum.
Artık üzerimde hangi bir gücü olmasını istemiyorum.
Teşekkürler.
Birçok insan benim için
babamı seven insanların yanında olduğumu söylüyor.
"Sekiz yıldır babasının ailesinin, dostlarının yanında yaşıyor.
Bu yüzden böyle konuşuyor" diyorlar.
Ama ben hep kendi kararlarımı verdim, kendi fikirlerimi düşündüm.
Neler söyleyeceksin?
Babam benim kahramanımdı. Hayran olduğum biriydi. En iyi dostumdu.
Yakışıklı oğlana bak.
JASON'IN SESİ
Jack, babaya bir öpücük ver.
Aferin oğluma. Bir tane daha geldi.
- Ne yapıyorsun baba? - Sarah'yla anneni getiriyorum.
Jack'in evine geliyorlar.
Selam dostum! Babaya öpücük ver bakalım.
- Babayı özledin mi? - Merhaba!
- Bak, baba sana ne getirdi. - Babası hediye mi almış?
Babam harika bir insandı. İyi bir babaydı.
Benim en büyük destekçimdi.
Hadi Sarah!
Babamın ve annemin üzgün olmamı istemeyeceklerini biliyorum.
Bu yüzden yolumuza devam etmeli, onları gururlandırmalı
ve yaşamamızı istedikleri hayatı yaşamalıyız.
Babam beni ve Jack'i çok severdi.
Onun her şeyiydik, bunu biliyorum.
Jason Corbett'in kızı olduğumu söylemekten de gurur duyuyorum.
Alt yazı çevirmeni: Reşat Bir