Alarm Merkezi.
Yardım edin.
Hangi adrestesiniz?
- Yardım edin. - Adresinize ihtiyacım var.
Nikolaj Jensen ile mi görüşüyorum?
- Nikolaj? - Evet.
Ev adresinde misin? Mågevej 26?
- Nikolaj, Mågevej 26'da mısın? - Hayır, hayır.
Neredesin o zaman?
Burası karanlık. Nefes alamıyorum.
- Bana nerede olduğunu söyle. - Kahretsin.
- Næstved'te olduğunu görüyorum. - Kahretsin!
- Hayır, hayır, hayır. - Ne içtin?
- Ne yaptın, Nikolaj? - Ne?
- Uyuşturucu mu kullandın? - Evet, evet.
- Bunu kullanmalısın. - Ne içtin?
- Speed uyuşturucu. - Damardan mı yoksa kokladın mı?
- Derin nefes almaya çalış... - Nefes alamıyorum.
- Çok korkuyorum. - Bu senin hatan, değil mi?
- Nikolaj. - Lanet bir ambulans gönder.
Adresi verirsen sana ambulans ve doktor gönderirim.
Kahretsin...Kahretsin.
Nikolaj?
- Ben Asger. - Asger Holm?
Evet.
Yarın birkaç soruyu cevaplamaya vaktiniz var mı?
- Kiminle konuşuyorum? - Tanja Brix.
- Kimsiniz diye sordum? - Tanja Brix. Sesim az mı geliyor?
- Gazeteci misiniz? - Evet, Berlingske'den.
Kendinizi tanıtmanın kötü bir fikir olduğunu mu düşünüyorsunuz?
- Haklısınız. Özür dilerim. - Bu numarayı kimden aldınız?
O konu hakkında bir makale yazıyorum, ve size bir fırsat vermek istedim...
- Yorum yapmayacağım. - Yarın görüşmeye ne dersiniz?
- Daha sonra arayabilirim. - Başka yorumum yok.
Burada telefonunla konuşamazsın. Bunu söylemiştim.
İşle ilgili olduğunu sandım.
- Acil durum merkezi. - Søren Amstrup-Riis ile konuşuyorsunuz.
Az önce saldırıya uğradım ve soyuldum.
- Ev adresinizde misiniz? - Ev adresi mi?
Hayır, şu anda arabamdayım. Acilen buraya gelmelisiniz.
- Vesterbro'da olduğunuzu görüyorum. - Evet.
- Neresinde? - Bilgisayarda gözükmüyor mu?
- En yakın mobil istasyonu görebiliyorum. - Polise ihtiyacım var.
Adresiniz gerekiyor. Dışarı çıkıp caddenin adına bakın.
Bana saldırıldı ve soyuldum. Dışarı çıkmayacağım.
Tam olarak ne oldu?
Bir kadın bana bıçak çekti ve cüzdanımla bilgisayarımı çaldı.
- Biraz önce mi oldu? - Evet.
- Caddede mi oldu? - Hayır, arabamın içinde oldu.
- Arabanıza mı girdi? - Evet, o...
- Arabanın içine girdi. - Öylece girdi mi?
- Şehir merkezine yakın mısın, Søren? - Neden?
- Høker Café'yi görebiliyor musun? - Evet.
- Evet. Søren, sen Skelbækgade'desin. - Evet.
- Plaka numaranı ver. - AN 62206. Mavi bir BMW.
Hırsızın tipi nasıldı?
- Gençti. Koyu renk saçlıydı. - Danimarkalı mıydı?
Hayır, daha çok...
- Doğu Avrupalı mı? - Evet.
Peki. Hatta kal.
Kopenhag Merkez Gözlemevi.
Ben Asger, 112 Doğu. Bir saldırı olayı var...
Onlar şöhret peşinde, dostum. Ben Bo.
- Şef? Acil Merkezinde ne işin var? - Bunu kendine sormalısın.
İdari stajyerlik. Bütün hafta buradayım.
- Nedtur'dayım. - Evet, büyük bir gerileme.
- Baraka görevi dünyanın gücünü gösteriyor. - Bence bu inanılmaz.
Burada biri var, gönüllü biri var.
- Yarın sokaklara geri döneceksin. - Biliyorum. Sabırsızlıkla bekliyorum.
Çalışıyormuş gibi yapalım. Olayın ne?
Søren Amstrup-Riis. Skelbækgade'de bir hırsız tarafından soyulmuş.
Plakası AN 62206. AN 62206.
Anlaşıldı. Oraya bir araç gönderiyorum.
Bırak biraz otursun. Üstesinden gelmek için biraz beklemeyi hak etti.
Geçen hafta 90 kiloluk bir mal mı yakaladın?
- Evet, çok büyük bir işti. - AK'ın zulası mıydı?
- Onları yakaladık. İnanılmazdı. - Mutlaka öyledir.
- Ağır topları yakaladınız mı? - Evet, üstlerine yeni çöktük.
Çılgıncaydı. Rashid nasıl? Her şey yolunda mı?
Evet, niye yolunda olmasın ki?
Sadece sormak istedim.
- Pekala, Asger. Şimdilik hoşça kal. - Görüşürüz.
- Şu anda hattayım. - Teşekkürler, biraz zaman aldı.
Yolda bir polis arabası var. Birazdan yanınızda olur.
Çalmıyor mu? Hadi aç şunu, dostum.
Acil Merkezi.
Burası Alarm Merkezi.
Alo?
Iben ile mi konuşuyorum?
Merhaba hayatım.
Affedersiniz, 112'yi aradığınızı biliyorsunuz, değil mi?
- Evet. - Yardıma mı ihtiyacınız var?
Evet. Korkma.
- İçki mi içtin Iben? - Hayır, içmedim.
- Neden 112'yi aradın? - Bunu söylemek zorunda mıyım?
- Evet, bunu söylemek zorundasın. - Söyleyecek bir şey yok.
Peki, kapatıyorum o halde.
- Araba sürüyorum. Değil mi, tatlım? - Cehenneme git.
Yanında kim var?
Evet, anladım.
- Yanındaki kişi mi 112'yi aradı? - Hayır.
Peki. Senin aradığını biliyor mu?
Evet hayatım.
- O senin çocuğun mu? - Evet.
Devam et. Ben soru soracağım, sen evet ya da hayır de. - Tamam.
Yanındaki kişi tanıdığın biri mi?
- Evet. - Silahlı mı?
- Iben, onun silahı var mı? - Bilmiyorum.
- Arabada mısın? - Evet.
- Kaçırıldın mı? - Evet.
Okay. Şunu açıklığa kavuşturmalıyız.
Kopenhag'ın kuzeyinde olduğunu görüyorum.
Sakin olmaya çalış.
Çocuğunla konuşur gibi yap. Çocuğunun ben olduğumu farzet.
- Anne yakında eve gelecek. - Peki.
- Otobanda mı sürüyorsun? - Evet.
- Kopenhag'ın güneyine doğru mu gidiyorsun? - Hayır.
- Artık kapat. - Çocuğunun üzgün olduğunu söyle.
- O çok üzgün. - Kapatıyorum.
Kapatmak zorundayım. Hatta kal. Çocuğunu rahatlatıyor gibi yap.
Hadi, Iben.
Üzülme. Yakında evde olacağım.
İyi, Iben. Birazdan dönerim.
- Hadi ama. - Vagtcentralen Nordsjælland.
Ben Asger, 112 Doğu. Kaçırılmış bir kadın vakam var.
Hillerød otoyolunda 6 ve 9.çıkışlarının arasında. Orada arabanız var mı?
Kontrol ediyorum.
Bir şey var mı?
- Evet, bir aracım var. - Kuzeye doğru yönlendirin.
- Plaka numarasını alabilir miyim? - Hayır, ama işaret gönderebilir.
Anlaşıldı.
Iben, yine ben. Bir polis aracı yola çıktı.
Yanından geçerken, ona bir işaret verirsen, seni durduracak.
Iben, şimdi sadece bekle. Biraz sonra sana döneceğim.
Çocuğunla konuşuyor gibi yap.
Yatmasını söyle.
- Hadi, Iben. - Artık yatman gerekiyor. Tamam mı, canım?
- Çok iyi. Biz yoldayız. - Işığı açık tutarak uyumasını söyle.
- Onunla konuşacağım. - Olmaz.
- Onu bana ver. - O sadece seninle konuşmak istiyor, Iben.
- Sadece seninle konuşmak istediğini söyle. - Sadece benimle konuşmak istiyor.
Affedersin, affedersin. Özür dilerim, canım. Şimdi kapatmalıyım.
Şimdi arabanın rengiyle ilgili renkler söyleyeceğim.
Doğru olan için iyi, de.
Kırmızı. Mavi. Siyah.
- Beyaz. - Evet, bu iyi.
- Tamam, beyaz. Normal bir araba mı? - Kamyonet. İyi uykular, bebeğim.
- Ne dedin? - Sadece evet ya da hayır de.
Iben?
Kapatmak zorunda kalırsan, tekrar ara, mümkün olduğunca çabuk ol. Adım Asger.
Iben?
- Vagtcentralen Nordsjælland. - Ben Asger. Araç otobanda mı?
- Evet, işaretini bekliyoruz. - Konuşma kesildi.
- Beni araca bağla. - Evet, ama aklından ne geçiyor?
Bunu yapmanı rica edebilir miyim?
- Alo? - Evet, devam edin.
- Ben 2907, alo? - Ben Asger, 112 Doğu.
- Selam. İşaretinizi bekliyoruz. - Şu anda hangi çıkıştalar?
- Bir sonraki 8. olacak. - 8 mi? Çok yakın olmalısınız.
- Hızları 110. Sizin hızınız kaç? - Yaklaşık 140.
- Beyaz bir kamyonet. - Beyaz bir kamyonet arıyoruz.
- Onu geçmiş olabilir misiniz? - Orada bir tane var.
- Nerede? - İleride.
- Bir kamyonet var. - Ne renk?
- Görüş alanımda değil. - Hızlanıp onun yanına gidin.
Kahretsin! Sinyal veriyor. Otobandan çıkmak üzere.
Bizi görmüş olmalı. Odur, değil mi?
- Onun diğer tarafına geçin. - Yapamayız. Şu anda dönüyor.
- Ne yapalım? - Takip edin.
Şimdi görüyorum.
- Beyaz mı? - Evet.
- Silahlı mı? - Emin değilim. Büyük ihtimalle öyledir.
- Anlaşıldı. Olasılık dahilinde. - Beni hatta tutun.
Polis. Biz polisiz. Ellerini göster.
Ellerini direksiyona koy.
Ne diyorsun Bagi?
- Ne oldu? - Yanlış araba. Kadın yoktu.
- Emin misiniz? - Kadın yoktu.
- Beyazdı, değil mi? - Karanlıkta görmek zor.
- Vagtcentralen Nordsjælland. - Aracınız otobandan çıktı.
- Ne? - Yanlış arabayı durdurdular.
Olamaz. Gözetmene haber vermeliyim. Ne aradığımızı biliyor muyuz?
- Beyaz bir kamyonet. - Peşine düşmek için yeterli değil.
- Kuzey Zealand'ta 6 arabam var. - Plaka numaraları olmalı.
Arabanın sahibi kadın değil. Bende sadece evinin telefon numarası ve adresi var.
Onu arayamaz mısın? Ben de takipçiye bilgi veririm.
- Tamam. Haber vereceğim. - Peki.
Anne?
Hayır, annen değilim. Ben Polis Asger Holm.
- Evde yetişkin biri var mı? - Yok.
- Peki. Adın ne? - Mathilde.
- Selam Mathilde. Kaç yaşındasın? - Altı buçuk.
- Kardeşim de evde.
- İyi. Onunla konuşabilir miyim? - Konuşamazsın. O bir bebek.
Tamam. Annenin adı ne? Onun adı Ibben mi?
- Onlar gitti. - Kim gitti?
Annem ve babam.
Demek annen babanla gitti. Nereye gideceklerini söylediler mi?
- Hayır. - Nereye gideceklerini söylemediler mi?
- Söylemeden gittiler. - Peki.
- Babanın beyaz bir kamyoneti var mı? - O artık burada yaşamıyor.
Onun büyük bir beyaz arabası var mı?
Peki. Babanın adı ne?
- Mathilde, babanın adı ne? - Michael.
Michael. Soyadını da biliyor musun?
- Anneninki gibi Østergård mı? - Bilmiyorum.
- Annenle evli mi? - Artık değil.
- Babanın yaşadığı sokağın adı ne? - Onu ziyaret etmiyorum.
- Peki. Telefon numarasını biliyor musun? - 50850204.
Tekrar almam lazım. Bir kez daha söyleyebilir misin?
50,850,204
Hafızan gerçekten iyiymiş.
- Babam bana ezberletti. Ama yazamıyorum. - Peki.
Ara. Michael Berg.
Ve işte plaka numarası. Harika. Çok iyiydin, aferin.
Aferin.
Mathilde, ağlama.
Mathilde?
Mathilde, ağlama. Belki uzakta değillerdir.
Babam eve gelip anneme bağırdı.
Ve annem üzüldü.
Sonra babam, Oliver'in yanına gidip bağırdı.
Galiba Oliver'e bağırdı.
Sonra annemin saçlarından tuttu. Oliver senin küçük kardeşin mi?
Evet. Sonra annem bağırdı.
Sonra babam bir bıçak aldı, ondan sonra da gittiler.
- Annene bir şey olmamıştır. - Ama...
- Dinlemeye çalış. - Ya annemi öldürürse.
Anneni kimse öldürmeyecek, tamam mı?
- Söz mü? - Evet, söz.
Mathilde, ben polisim. Polisin kim olduğunu biliyor musun?
- Evet, galiba. - Biz koruyucuyuz, biliyorsun.
- Koruyucu mu? - Evet, koruyucu.
Yardıma ihtiyacı olanları koruruz. Tamam mı?
Yani ben anneni bulacağım ve seninle kardeşinin yanına getireceğim, tamam mı?
Tamam.
Seninle ve Oliver'le ilgilenmeleri için oraya polis memurlarını göndereceğim.
- Bunu yapayım mı? - Evet.
- Bunu yapacağım. - Anneme bir şey olmasın.
Hiçbir şey olmayacak. Yakında oraya biri gelecek.
Bir şey olursa, 1-1-2'yi ara, tamam mı?
- 1-1-2. - Evet, 1-1-2.
- Tekrar söyler misin? - 1-1-2.
Güzel.
- Aferin, Mathilde. Tekrar arayacağım. - Yalnız kalmaktan korkuyorum.
Kendimi yalnız hissettiğimde, televizyonu açarım.
O zaman yanımda birileri varmış gibi olur.
- Bunu yapabilir misin? - Televizyon bozuk.
Kardeşinin yanına gidemez misin? Biraz onunla birlikte ol.
- Babam bunu yapmamamı söyledi. - Demek öyle dedi.
- Kolayca onun yanına gidebilirsin. - Ya onu uyandırırsam?
Çok sessiz olursan uyanmaz, değil mi?
Polis gelene kadar sessizce onun yanında dur.
Bunu yapamaz mıyız?
- Emin misin? - Kesinlikle.
- Kardeşinin yanına git. - Tamam, hemen onun yanına gideceğim.
Çok iyi.
- Hoşça kal. - Güle güle.
- Ne oldu? - Hiç.
Iben Østergård'dan çağrı alan var mı?
Sen de mi almadın?
- Vagtcentralen Nordsjælland. - Ben Asger. Plaka numarasını buldum.
ZT 55803.
- ZT 55803. Dağıtacağım. - İyi.
Karısını kaçırıp çocukları için tehlikeli olan kişi Michael Berg.
Ve yanında bir bıçak var. Ayrıca şiddetten hüküm giymiş.
- Tamam, plakayı ulaştırmam gerekiyor. - Amager yolunda değiller.
- Araçlara plaka numarasını göndermeliyim. - Evet, ama planın ne?
- Onu bulmalarını bekleyeceğiz. - Ama...
Onlara ne kadar hızlı ulaşırsam o kadar çabuk bulurlar.
- Yardım etmek istemen çok güzel. - Ne söylediğimi duymaya çalış.
Şimdi sana bir şey söylemeliyim. Kadının aramasını bekle.
Bu senin işin. Sen telefona bak, ben de işimi yapayım. Tamam mı?
- Peki. - İyi. Hoşça kal.
Dur, bu arada...
- Vagtcentralen Nordsjælland. - Asger, 112 Doğu.
İki çocukla ilgilenmeleri için birini göndermelisin. Toftegårdsvej 13, Farum.
- Anlaşıldı mı? - Toftegårdsvej 13, Farum.
Torben?
- Torben? - Evet?
Davranışım için özür dilemek istiyorum.
Sadece bugün için değil, hepsi için.
Biliyorum, bu tamamen...
Özrümü kabul etmek istiyor musun?
- Buna inanabilirsin. - Sağ ol.
- Teknik bir soru sorabilir miyim? - Elbette.
İstasyonu değiştirirsem, arayanları hala görebilir miyim?
Evet. Şifren istasyonda değil, yani sistem...
- Ne yapmak niyetindesin? - 2 numaraya geçiyorum.
- Niye? Burası iyiydi. - Evet.
- Vagtcentralen Copenhagen. - Selam, Bo. Ben Asger.
- Yine mi? Sen hiç ara vermiyor musun? - Rahatsız mı ettim? - Her şey yolunda mı?
Tuvalette oturmaktan daha sıkıcı.
- Biliyorum. Zaman alır. - Aklını kaçırmışsın, dostum.
- Yapacağın fazla bir şey yok mu? - Burası bir süredir sessiz.
- Seninki nasıl? - Aynı. Sessiz sakin.
Burada bir vakayla uğraşıyorum. Bana bir iyilik yapabilir misin?
Strandlodsvej 12,Amager'e iki kişi gönderebilir misin?
- Konu ne? - Orada Michael Berg diye biri oturuyor.
- Eski karısını kaçırmış. - O adresteler mi?
Hayır, arabayla kuzeye doğru gidiyorlar. Kuzey Zealand'talar.
- North Zealand'takilerle konuşmalısın. - Bunu yaptım.
- Pek anlamadım. - Kuzey Zealand'takiler arabayı arıyorlar.
Ama senin alanına giren bir adresi var. Nereye gittiğini öğrenmeliyiz.
- O adreste biri var mı? - Bilmiyorum.
- Ama o eve girebilirsin. - Ne dediğini duymadım.
- Eve gir. - Ne dediğini duymadım.
6 yaşındaki bir kız çocuğuyla konuştum, ve annesinin eve döneceğine söz verdim.
Orada dur!
Bu senin işin değil.
- Biliyorum. - Evet, biliyorsun.
Bu, yarınla ilgili bir şey mi?
Ben iyiyim. Sadece işimi yapmaya çalışıyorum.
Yanına yeni bir psikolog ayarlamamı ister misin?
- Geçen seferkini beğenmemiştin. - Böyle iyiyim.
- Peki. - Artık psikolog...
- İşin ne zaman bitecek? - 10 dakika sonra.
O zaman 10 dakika otur. Yarın mahkemeye gidersin.
Çıkınca, caddede yürürken telefondan uzak dur.
Çünkü bunu istiyorsun, değil mi?
Değil mi, Asger?
- Evet. - Ne dedin sen?
- Evet. - Patricia'ya selamlarımı ilet.
- Burada değil. - Hayır, eve gidince.
- Görüşmek üzere. - Evet, ama o...
Taşındı.
Iben Østergård'ı aradınız. Telefona bakamıyorum ama mesaj bırakabilir...
... ya da sonra arayabilirsiniz, veya yazılı mesaj gönderebilirsiniz. Hoşça kalın.
- Vagtcentralen Nordsjælland. - Asger, 112 Doğu. Onu buldunuz mu?
Hayır, hebüz bulamadık.
Yeni bir şey mi var? Niye aradın?
Hayır, konuştuğumuz gibi.
- Evet? - Şu anda Barracuda'dayım.
Kahrolası kapıcı, Mehdi'i dövdü.
- Neredesiniz? - Lanet olası Barracuda'da.
- Adresinizi söyler misiniz? - Sen salak mısın ya?
- Adres olmadan işlem yapamam. - Onun suçu yok.
- Odense'de misiniz? - Siktir git. Kendimiz hallederiz.
- Polis çağırmalısınız. - Siktir.
Alo, Michael?
Michael?
- Kim o? - Asger Holm, Kopenhag Polis Teşkilatı.
Az önce kızınızla konuştum. Küçük kardeşiye birlikte evde tek başınaymış.
- Iben'in nerede olduğunu biliyor musunuz? - Hayır.
Peki ama Mathilde ve Oliver'in yanına gidebilir misiniz?
- Şu anda gidemem. - Meşgul müsünüz?
Evet.
Iben'in yanınızda olduğunu biliyorum. Nereye gidiyorsunuz?
- Seni ilgilendirmez. - Gerekirse müdahele ederiz.
- Vestre'de misiniz? - Ne?
Orada olduğunuzu görebiliyorum. Kahretsin!
Ben Michael. Mesaj bırakın.
- Evet? - Rashid?
- Selam, Asger. Ne var? - Her şey yolunda mı?
- Evet, evet. Bir şey mi oldu? - Hayır, bana bir iyi lik yapman lazım.
- Tabii. Nedir? - Neredesin?
- Karakoldaydım. Biraz önce çıktım. - Arabada mısın?
- Rashid? - Evet.
Benim için Amager'deki bir adrese gitmelisin.
- Tamam mı? - Evet.
- Karakolda değilsin, değil mi? - Evet.
Sesler öyle demiyor. Sesin de biraz tuhaf.
Ben tuhaf değilim.
İçki mi içiyorsun?
Rashid, sarhoş değilsin, değil mi?
Asger.
- İçmiyorsun, değil mi Rashid? - İçmiyorum.
- İçme sakın. - Biliyorum.
- Yarın benim için şahitlik yapacaksın. - Biliyorum.
- İçkicilerle takılma. - Tabii ki takılmam.
- Sadece... - Sadece ne?
Ne var?
Halledemeyeceğimizden korkuyorum, tamam mı?
Ya söylediğim şey, soruya uygun olmazsa?
- Bunu düşününce... - Yarından sonra hepsi bitmiş olacak.
Sonra yine sen ve ben olacağız. Tamam mı?
- Tamam mı? - Evet.
Yoruldum bu meseleden. Tekrar birlikte çalışmamızı...
... sanbırsızlıkla bekliyorum, dostum. Yarın bu işi halledeceğiz.
- Planı uygulayacağız, değil mi? - Evet, tabii ki.
- İyi. - Affedersin.
- Kaç tane içtin? - İki-üç bira.
İstediğim şeyi kolayca yapabilirsin. Başka içme. Bu önemli.
- Dört ya da beş tane içmiş olabilirim. - O zaman arabayı daha dikkatli kullan.
- Senin için ne yapacağım? - Sna söyleyeceğim.
- Bize ihtiyacı olan biri var. - Kim?
Sana anlatacağım.
Tamam, adresi ver.
Strandlodsvej 12, Amager. Orada Michael Berg adında bir adam yaşıyor.
- Strandlodsvej 12. Ezberledin mi? - Strandlodsvej 12.
- Oraya ulaşınca beni ara. - Anlaşıldı.
Dikkatli kullan, mümkün olduğunca hızlı git. - Acele edeceğim.
- Burada telefonla konuşamaz mıyım? - Küçük bir kız seninle konuşmak istiyor.
- Mathilde mi? - Adını söylemek istemedi.
- Yerime geçebilir miyim? - Evet, tabii. Kapıyı kapat.
Affedersin. Sağ ol.
Mathilde?
- Selam. - Selam.
Dışarıda biri var.
Polisler gelmiştir. Gidip onlara kapıyı aç.
- Gidip onlara kapıyı açmalısın. - Tamam.
- Annem eve gelecek mi? - Evet, gelecek.
Kapıyı açtıktan sonra onlardan birine telefonu ver.
- Tamam. - Güzel.
Selam. Benim adım Tim, bu bu da Janne. Biz polisiz.
Benimle konuşmak isteyen biri mi var? Tim Andersen, Kuzey Zealand Polisi.
- Asger Holm, 112 Doğu. - Selam. İki çocuğa mı bakacağız?
Evet, orada Mathilde ve küçük kardeşi var. Hattı açık tutmalıyım.
- Belki annesi arar. - Mathilde, o ne?
- Seni kim dövdü Mathilde? - Bunlar benim değil.
- Ne oldu? - Janne ile birlikte burada bekle.
- Alo? - Mathilde'ye ne olmuş?
Bilmiyorum, ama ellerinde ve üstünde kan var..
- Hemen Oliver'in yanına git. - Kim?
- Küçük kardeşi. Onun yanına git. - Tamam, tabii.
- Onu buldun mu? - Daire mahvedilmiş.
- Oliver'i bulmalısın! - Nerede demiştin?
Bilmiyorum. Her yeri arayın.
Burası mutfak.
Ve burası. Yatak odası.
Bu o olmalı.
Onu buldun mu?
Alo Tim, orada mısın?
Bebek ölmüş.
- Buradan çıkıyorum. - Öldüğünü nasıl anladın?
Bunu anlayabiliyorum.
Hemen onun yanına dön. Nefes alıp almadığını kontrol et.
Kontrol ettin mi? Kontrol ettin mi?
- Nefesini kontrol et. - Ölmüş diyorum.
O bıçaklanmış.
Derisi tamamen açılmış.
Ben... Hayır, buraya gelemez!
Oliver!
Asger. Vardiya değişimi.
Gece vardiyası geldi. Biz çıkıyoruz.
- Ben biraz daha kalacağım. - Her şey yolunda mı?
- Evet, evet. - Peki.
Yarın için iyi şanslar.
- Beni aramamalısın. - Oliver'e ne yaptığını biliyorum.
Planın ne?
Iben'i de mi öldürmek? Hepsi bu mu?
- Bir daha aramamalısın. - Mathilde onu gördü.
oliver'e ne yaptığını gördü.
- Oraya girmemeliydi. - Ne yapacağını sanıyordun?
Onu evde yalnız bıraktın. Neye güvendin?
- Kesinlikle içeri girmemeli. - Üstünde Oliver'in kanı var.
Michael, dur. Olduğun yerde kal. Hemen şimdi.
Arabayı durdur ve nerede olduğunu söyle, bir araç göndereceğim.
- Duramam. - Durmak zorundasın.
- Eğer durursam... - Evet.
- Ne olacak? - Sana mı?
Yargılanacaksın.
- Bu mümkün değil. - Mümkün değil mi?
Ne söylememi istiyorsun? Senin için çok kötü olacağını mı?
Bir kurban olduğunu mu? Sen kurban değilsin, Michael.
Kurban olan Oliver.
Mathilde bir kurban. Iben bir kurban. Sen kurban değilsin.
Seni alnından vurmak gerekir! Anlıyor musun?
Ben Michael. Mesaj bırakın.
- Rashid? - Strandlodsvej'teyim.
- Kahverengi müstakil bir ev. - Arabadan çık.
Evde biri var gibi görünmüyor.
İçeri girmelisin. Senden sadece bunu rica ediyorum.
- O zaman niye burada olduğumu söyle. - Çıktığın zaman söyleyeceğim.
- Dinliyor musun? - Evet, duydum.
Orada yaşayan Michael Berg, oğlunu bıçaklayarak öldürdü ve onu parçaladı.
Ve şimdi eski karısını kaçırdı.
Kuzeye doğru gidiyorlar. Nereye gittiklerini öğrenmeliyiz.
Sana bu işi Alarm Merkezi'nde mi verdiler?
- Hayır, ben üstlendim. - Tabii ki sen üstlenmişsindir.
Merhaba? Polis.
Kimse var mı? Polis.
Ne oldu? Ne oldu, Rashid?
Kapı açıktı. Aceleyse çıkmış olmalı.
Ne görüyorsun?
Pek bir şey yok. Hatta ev boş sayılır.
Bir döşek.
Küçük bir oyuncak. Paketi açılmamış.
Burada bir şey gördüm. Yerde üst üste bırakılmış gazeteler var.
Kuzey Zealand ile ilgili her şeyi ara. Telefon rehberi, faturalar...
Bulamam. Bu evin ne kadar büyük olduğunu biliyor musun?
- Sen dediklerimi yap. - Birkaç saat sürer.
Burada kaç mektup olduğunun farkında mısın? Bütün bu kağıtlar...
Kız öldürülürken ben bunları mı okuyayım?
- Ne yapmamızı öneriyorsun? - Hiçbir şey öneremiyorum.
- Ve zaman aleyhimize işliyor. - Bu yüzden hemen başla.
- Anlaşıldı mı? - Evet, ama...
Iben?
- Iben, şimdi beni dikkatle dinlemelisin. - Mathilde mi?
- Iben, orada mısın? - Merhaba canım.
- Iben, emniyet kemerin takılı mı? - Hayır.
- Michael'in kemeri takılı mı? - Hayır.
Peki. Sen kemerini tak.
- Kemerini taktın mı? - Evet.
İyi. Şimdi el frenini çek. Yapabildiğin kadar yukarı kaldır.
Ne halt ediyorsun?
Iben Østergård'ı aradınız...
- Evet? - Selam. Motorsikletten düştüm.
- Dizim kırıldı. - Şu anda hiç vaktim yok.
- Evet? - Selam. Motorsikletten düştüm.
- Daha sonra aramanızı rica ediyorum. - Yine sen misin?
112'yi aradığınızda, aynı kişiye denk gelebilirsiniz ve şu anda konuşamıyorum.
- Ambulans gönderin. - Diziniz için mi?
Taksiyle eve gidin ve bir daha sarhoşken motor kullanmayın.
Evet?
Iben?
Dediğin gibi yaptım.
İşe yaramadı. Dışarı çıkamıyorum.
- Neredesin? - Hiçbir şey göremiyorum.
- Aracın içinde misin? - Evet.
Elsinore'ye yaklaştığınızı görüyorum. Nereye doğru gittiğinizi biliyor musun?
- Hapsedilmek istemiyorum. - Nereye gittiğinizi biliyor musun?
- Iben, seni araçtan çıkaracağız. - Hapsedilmek istemiyorum.
- Öleceğim. - Kimse ölmeyecek.
Bana yardım etmelisin. Sadece Thilde ve Oliver'in yanına gitmek istiyorum.
- Tamam. - Hayır, yine kapatma.
Sana yardım etmem için kapatmam gerekiyor. Sen de kapat.
- Vagtcentralen Copenhagen. - Ben Asger, 112 Doğu.
- Asger? Sen hala işte misin? - Aklım Kuzey Zealand'ta kaldı.
- Evine gitmen gerektiğini söylemiştim. - Gidemem.
Bu nasıl iş böyle...
- Vagtcentralen Nordsjælland. - Ben Asger, 112 Doğu.
- Selam. Yeni bir şey mi var? - Iben, kamyonetin arka kısmında.
- Aracın yeri belli mi? - Elsinore yakınlarında.
- Helsingør'un güneybatısında bir yerde. - Anlaşıldı.
Araçlarımı oraya göndereceğim, ama daha net bir pozisyona ihtiyacım var.
Ayarlayacağım. Sen arabaları gönder.
- Ne yapacaksın? - Onu araçtan çıkaracağım.
Iben, orada mısın?
- Geri döneceğim. - Yine başlama.
Hayır, olmaz. - Thilde ve Oliver'in yanına gitmek istiyorum.
Yalnız kalmamalılar. Niye bunu yaptığını anlamıyorum.
Iben? Iben! Şimdi beni dinlemelisin.
Seni koruyacak bir şey bul.
Yardım yola çıktı, ama B planına ihtiyacımız var, tamam mı?
- Öleceğim. - Hayır, ölmeyeceksin. Beni duymaya çalış.
Biz seni bulmadan önce durursa, kendini koruyabilmelisin.
- Michael'in neden kamyoneti var? - O bir duvarcı.
- O halde bazı malzemeleri vardır. - Bilmiyorum.
- Etrafına bakmaya çalış. - Hiçbir şey göremiyorum.
Biraz daha bak.
- Bir şey buldun mu? - Bir koli var ama ağır.
Tamam, içinde var?
Taş, galiba.
Tuğladır, bu iyi. Bir tane alabilir misin?
Birini al.
- Evet, aldım. - İyi. Şimdi dikkatle dinle.
Durursa, ayağa kalk.
O kapıyı açarken, tuğlayla ona vur.
- Yapamam. - Evet, yapabilirsin.
Ona vurduktan sonra bıçağı al.
Sonra da bana nerede olduğunuzu söyle, ben oraya bir araba göndereceğim.
- Yapamam. - Evet, yapabilirsin Iben.
Nefes al. Derin bir nefes al. Hadi
Bu şekilde.
- Iben? - Yapamayacağım.
- Öleceğim. - Ölmeyeceksin.
Havayı benim yaptığım gibi içine çek. Hadi.
Havayı içine çek, Iben.
Iben, en sevdiğin yemek ne?
- En sevdiğin yiyecek ne? - Sosis.
- Sosis mi? Onu mu seviyorsun? - Evet, sen sevmiyor musun?
Hayır, ben domuz eti yemem. Başka neyi seviyorsun?
- Sen Müslüman mısın? - Hayır, sebebi bu değil.
Boş zamanın olduğunda bana sosis pişirir misin?
Thilde ve Oliver ile birlikte yeriz. Ama Michael...
Peki, birlikteyken ne yapıyorsunuz? Sen, Mathilde ve Oliver?
En çok ne yapmayı seviyorsunuz?
Mavi Gezegen'i seviyoruz.
Amager'deki akvaryum, değil mi?
- Oraya hiç gittin mi? - Hayır. Bana Mavi Gezegen'den bahset.
Güzel mi?
Thilde en çok kağlumbağaları seviyor.
Her zaman köpekbalıklarına bakmadan kaplumbağalara gidiyor.
Peki sen en çok hangisini seviyorsun? Orada köpekbalığı var mı?
Hepsini seviyorum.
Thilde ve Oliver'i bir sepetin içine bindirip arkalarından giderim.
- Sonra etrafa bakarım. - Dikkatini ne çeker?
- Çok garip görünür. - En güzel görünen şey ne?
Suyun altı.
Çok sessiz.
Rahatsız eden yok.
Sadece su yavaşça haret ediyor. Tamamen sessiz.
Sadece büyük mavi sessizlik.
Evet.
- Adının ne olduğunu bilmiyorum. - Adım Asger.
Seni sevdim, Asger.
Ben de seni sevdim, Iben.
Gerçekten gelmek ister misin?
- Nereye? - Mavi Gezegen'e.
İsterim.
- Şimdi durdu. - Bu iyi. Taş elinde mi?
- Evet. - Peki. Sakin ol, Iben.
Yavaşça ve sessizce hareket et. Yol boyunca yanında olacağım.
Telefonu cebine koy. O, kapıyı açar açmaz, bütün kuvvetinle vur.
Bunu haketti. Şimdi telefonu cebine koy...
- O, beni anlamıyor. - Hayır. Iben, telefonu cebine koy.
Oliver iyi. Şimdi daha iyi. Artık bağırmıyor.
Sen neden bahsediyorsun?
- Yılanlar. - Yılanlar mı? Ne tür yılanlar?
O çok üzgündü.
Midesinden dolayı.
Bağırdı, bağırdı, çünkü midesinde yılanlar vardı.
- Ben onları çıkardım. - O sen miydin?
Şimdi çok daha iyi. Artık bağırmıyor.
O iyi, değil mi? Asger?
O iyi, değil mi? Onun iyi olduğunu söyle.
- Peki, Iben. Şimdi sakin ol. - Git burdan! Git burdan!
Alo?
Alo? Asger, orada mısın?
Sanırım telefonumda sorun var. Bekle.
- Beni duyabiliyor musun? - Evet.
Şunu dinle.
Mahkemelik olmuşlar. Michael, avukattan çok fazla mektup almış.
Çocuklarını görme hakkını kaybetmiş. Suç kaydı varmış.
Ve giydiği hükümler. Buna diyecek hiçbir şey yok.
- Asger? - Evet!
Affedersin. Sadede geleceğim.
Burada bir psikiyatri merkezinden bahsediliyor.
- Kadın, Helsingør'da bir hastanede yatmış. - Helsingør mu?
Evet, aynen. Kuzey Zealand'taki bir psikiyatri merkezi.
- Bu işine yarar mı? - Etki etmez.
- Ne dedin? - Hapse atılmaz.
Ne dediğini tam olarak anlamadım.
Asger? Alo?
Michael? Michael?
- Alo? - Neredesin?
Michael? Kuzey Zealand'taki psikiyatri merkezini biliyor musun?
- Kiminle konuşuyorum? - Asger, polis.
Helsingør'daki Kuzey Zealand Psikiyatri Merkezi'nde misin?
- Iben nerede? - Bilmiyorum.
Sanırım bana vurup kaçmış.
Peki, oraya polis ve ambulans gönderiyorum. - Polis olmaz.
- Göndermek zorundayım. - Ben hiçbir şey yapmadım!
Biliyorum. Biliyorum.
Niye hiçbir şey söylemedin?
Polisi aramalıydın, ve sonra Iben'in durumuyla biz ilgilenmeliydik..
- Ona yardım edebilir miydiniz? - Evet, biz bunun için çalışıyoruz.
Yardım edecek kimse yok. Elimden geleni yaptım.
Doktorlar, avukatlar, devlet. Hiçbiri yardım etmedi.
Ben yardım etmeye çalışıyorum. Nerede...
Siktir, hepiniz siktirin. Benim oğlum öldü!
Ben... Oliver'i gördüğüm zaman...
Bunu kendim halletmek zorundaydım.
Kapıyı kapatıp her şeyi düzeltmek istedim.
Ben sadece Iben'e yardım etmek istedim, ama...
Ne yapıyorsun?
Mathilde'nin yanına dönüyorum. Onu orada bırakmamalıydım.
Onun yanında polis var.
Odaya girmemesini söylemiştim.
- Telefonu kapatmak zorundayım. - Iben ne olacak?
- Nerede olduğunu bilmiyorum. - Kendine zarar verir mi?
Anlamaya çalış.
O kendini bile bilmiyor, ne yaptığını da.
Sanıyor ki... Oliver'e yardım ettiğini sanıyor.
Bunu ona söyleyemedim.
Hayır.
Iben Østergård'ı aradınız. Telefona bakamıyorum ama sesli mesaj...
... bırakabilirsiniz veya daha sonra arayabilirsiniz ya da yazılı mesaj gönderebiliriniz.
- Alo? - Selam, Rashid.
- Onları buldun mu? - Evet.
- Evde misin? - Hayır, arabamda oturuyorum.
- İhtiyacın olan başka bir şey var mı? - Evine git.
- Orada ona ne yapacak? - Evine git, Rashid.
Tamam. Peki.
- Yardımın için sağ ol, dostum. - Tabii ki. Her zaman.
Ama yarın görüşeceğiz, değil mi?
Yarın yalan söylememelisin, içinden öyle gelmiyorsa.
- Ne demek istedin? - Yarınki mahkemede.
- Benim iyiliğim için yalan söyleme. - Hikayeye bağlı kalacağız.
Böyle anlaşmıştık.
Suçlanan kişi benim.
- Ateş eden benim. Sen şahitsin. - Senin için yalan söyledim, dostum!
Sanırım benim ifademe karşı gelmezsin. Değil mi?
Şu anda araba kullanıyorum. Sen de eve gitmelisin.
Patricia'nın yanına git, ve biraz uyu. Tamam mı?
Yarın görüşürüz.
- Asger? Asger? - Evet.
Telefonda seninle konuşmak isteyen biri var.
Daha önce konuştuğunuzu söylüyor. Adı Ibben. Tanıdık geliyor mu?
- Evet. - Ne oldu?
Ben...Orada konuşacağım.
Bir dakika.
- Sen misin, Asger? - Evet.
Buradayım.
Ben Oliver'i öldürdüm, değil mi?
- Neredesin, Iben? - Yalan söylememelisin.
- Nerede olduğunu söyle. - Yalan söylememelisin.
Onu öldürdüm, değil mi?
Iben.
İsteyerek yapmadın.
Bana nerede olduğunu söyle ki sana yardım edecek birini göndereyim.
- Oliver... - Iben, neredesin?
Ellerimde kan var.
Bilmiyordum, ama şimdi görüyorum, ellerimde kan var.
Başka ne görüyorsun?
Bulunduğun yerden araba sesleri geliyor. Doğru mu?
Iben, yakınında arabalar mı var?
- Onlar uzakta. - Arabalar mı?
Bir köprünün üstünde misin?
Iben, bir köprünün üstünde misin?
- Şimdi atlıyorum. - Hayır.
Biraz bekler misin? Sakin ve sessiz ol.
Vagtcentralen Nordsjælland, hemen.
Şimdi beni dinle.
- Kasten yapmadığını söyle. - Biliyorum.
Michael ve Thilde'ye, bunu kasten yapmadığımı söyle.
Iben, otobanın 19. çıkışındaki köprüde duruyor. Atlamak üzere.
- Iben? Iben? - Onlara söylemek istemiyor musun?
- Kasten yapmadım. - Bunu çok iyi biliyorlar.
Michael çok iyi biliyor. O sadece sana yardım etmek istedi.
Öyle değil mi? Sana yardım etmek istedi.
Hepimiz birlikte sana yardım etmek istiyoruz.
- Sen dedin ki... - Yanılmışım, Iben. Hata yaptım.
Tamam mı? Bu benim hatam. Köprüde duruyor olman benim hatam.
Aptalca bir şey yapma. Duydun mu?
Iben konuş benimle.
Iben?
Ben bir adamı öldürdüm. Duydun mu?
Ben bir adamı öldürdüm.
Adı Joseph'ti.
Genç bir adam. Neredeyse çocuk sayılır. 19 yaşında.
Neden?
Çünkü...çünkü yapmak zorundaydım.
O çok kötü bir şey yaptı, ama...
Ben onu vurmamalıydım. Kendimi koruduğumu söyledim.
Yani onu öldürdüm ve yalan söyledim.
Bunu yaptım, çünkü...
Çünkü çok bunalmıştım, ve ben...yapmak zorunda kaldım.
Bilmiyorum.
Kötü bir şey.
Bu...
Yılanlar mı vardı?
Evet.
Yılanlar vardı. Ama ben ne yaptığımı biliyordum.
- Sen bilmiyordun, değil mi? - Bilmiyordum.
O bir kazaydı.
Evet.
Ve Iben.
Seni seven bir kızın var, ve o annesini görmeyi çok istiyor.
- Thilde. - Evet.
Ben ona senin onun yanına, eve döneceğine söz verdim.
O seni çok seviyor, Iben. Michael'i de çok seviyor.
Hayatında hala seni seven insanlar var.
- Asger? - Evet.
- Şu anda geliyorlar. - O halde memurların yanına git.
Sen iyi bir insansın.
Iben!
Iben Østergård'ı...
Iben Østergård'ı aradınız. Telefona bakamıyorum...
- Vagtcentralen Nordsjælland. - Ben Asger.
Iben'le konuşuyordum, ama...kapattı.
Onu aldık. Aşağı indi.
- Onu aldınız mı? - Evet, aldık.
İyi iş çıkardın, Asger.