BİR GÜN KENDİ SESİMİ DUYMAYI HAYAL EDİYORUM.
UMARIM KISIKTIR, EŞSİZ BİR TINISI VARDIR.
Duyduğum en güzel ses
ağaçların arasından esip giden rüzgârın sesi.
Hayır, tamam. Bir sonrakini deneyelim.
Duyduğum en güzel ses
ağaçların arasından esip giden rüzgârın sesi.
Hayır. Tamam. Bir sonrakine geçelim.
Duyduğum en güzel ses
ağaçların arasından esip giden rüzgârın sesi.
Bu ses çoğu kişi tarafından fark edilmez.
Ama bana göre bir şarkı gibi.
Sessizliğime benzeyen melodiler yaratıyor.
Ben doğaya aitim.
Zahmetsiz bir gürültü.
Rüzgâr benim ilham kaynağım.
Kendi tarzımda parlamam için bana ilham veriyor.
Sessizlik mi?
Bizde yok.
Biz saklı güzelliğin sesiyiz.
Otizm rüzgârları.
Ağaçların arasında süzülüyorum.
Bunu bir düşün.
"P."
Uzan. "Portia."
"Benim."
"Sesim." Tamamdır.
Harfe uzanana kadar indirme. İşte.
"Portia benim sesim."
Müthiş.
Seçtiğin sese bayıldım.
Süper.
MAKAYLA KONUŞMA YETİSİNE SAHİP DEĞİL.
BU FİLMDE İFADE EDİLEN DÜŞÜNCELERİN TAMAMI
KENDİSİ TARAFINDAN HARF PANOSU KULLANILARAK YAZILDI
VE SESLENDİRME SANATÇISI PORTIA CUE TARAFINDAN SESLENDİRİLDİ.
Benim adım Makayla. Ailemle Atlanta, Georgia'da yaşıyorum.
Annem bir moda tutkunu, butik bir dükkânı var.
Kız kardeşim üniversitede müzik okuyor.
Erkek kardeşim ortaokula geçti.
Babam ünlü bir müzik yapımcısı.
Ben de otizmliyim.
Sessizlik benim kafesim
ama sessizliğimi haykırmam dünyaya bir armağan.
Hikâyemle size ilham vermeyi umuyorum.
Burada olduğunuz için sağ olun. Bu benim şarkım.
Makayla'ya 22'nci kromozomun silinmesi tanısı konuldu.
Phelan-McDermid sendromu.
Yani esasında kısmen silinmiş bir kromozomu var.
Çok nadir görülen bir tanı.
Bu konuda kimsenin yapabileceği bir şey yoktu.
Her şey olması gerektiği gibi bir araya gelmemiş.
Makayla, ne istediğini bilmiyorum.
Yeter.
Hey.
Muhtemelen bizim için en sinir bozucu yanı
kızınızın 14 yıl boyunca
söyleyecek bir çok şeyi,
düşündüğü bir çok şeyi olmasına rağmen
kendini ifade edemediğini bilmek.
Muhtemelen tüm bunların en üzücü kısmı ise
kendini ifade etmek istemesine rağmen
bunu nasıl yapacağını bilememesi.
Dediğim gibi, otizmliyim.
Bu benim büyük bir parçam.
Unutma…
Konuşmuyorum ama iletişim kuruyorum.
Düşüncelerimi yazmak için harf panosu kullanıyorum.
Zor bir iş ama buna değer.
Aynı zamanda müziği çok seviyorum.
Sanatla ilgileniyorum.
Yakın zamanda Paris'e gittim
ve çok sevdiğim Vincent Van Gogh'un harika eserlerini gördüm.
Tıpkı bedenimin içinde hapsolmam gibi o da duygularının içinde hapsolmuş.
Van Gogh iletişim kurmak için renkleri kullanmış.
Ben de panodaki harfleri kullanıyorum.
Konuşabilen insanlar için dil yalnızca
konuşma yetisi olan biri tarafından konuşulduğunda değerlidir.
Ama en derin mesajlar
Van Gogh ve benim gibi farklı şekilde iletişim kuran insanlarca verilir.
Evet, alıcıya not.
Biliyorsun, fit ve şık olması gerekiyor…
Makayla küçükken iletişim kurup kuramayacağını bilmiyorduk.
Harf panosu kullanmayı öğrenmeden önce ne düşündüğünü bilmiyorduk.
Artık Roxy ile çalışıyor ve bunu biliyoruz.
İletişim kurması yepyeni bir dünyanın kapısını araladı.
Çok güzel bir şey çünkü "Bu çocuk da kim?" diyorsun.
Hâlâ onu tanımaya çalışıyoruz.
ANNEME MEKTUP
Sevgili anne, benim, Makayla. Tatlı kızın.
Bunu yazıyorum çünkü seninle günlük hayatta konuşma şansım olmuyor.
Anne, sana söylemem gereken çok şey var.
İlk olarak ben çok zekiyim.
Dinleyerek öğreniyorum.
Aklım bilgiyi sünger gibi emiyor.
Tüm duyularım güçlendi,
duyguları sanki müzikmiş gibi onlar aracılığıyla hissedebiliyorum.
Sessizliğimde birçok kişinin sessizliği aptallıkla eş tuttuğunu gördüm.
Bu hoşuma gitmedi.
Duygularımı incitiyor. Çok kötü.
Ama neden böyle düşünüldüğünü de anlıyorum ve bu beni daha da üzüyor.
Babamla birlikte Roxy'yi bulduğunuz için şanslı olduğumu biliyorum.
Tüm hayalini kurduğum şey bunu yapmaktı.
Noel geliyor ve büyük bir isteğim var.
Babamla çıkıp akvaryumdaki balıkları ve yunusları görmek istiyorum.
Seni seviyorum anne. Makayla.
Bir öğrenci harf panosunu öğrenirken
çok fazla yardıma ve teşvike ihtiyaç duyuyor.
Makayla harf panosundaki her harfe ulaşmak için
motor becerisini kullanarak vücudunu hareket ettiriyor.
O motor becerisi de çok yorucu.
Bir kez daha.
İşte böyle. "A…"
Makayla'yla derslere ilk başladığımızda
"Bugün galaksileri öğreniyoruz, hadi heceleyelim" falan diyordum.
Amacım onu sınamak değildi,
vücudu konusunda kendine güvenip
harfleri doğru işaret etmesine yardım etmekti.
Güçlendikçe kendine güveni arttı
ben de ona soru sorma fırsatı yakaladım.
"Bana otizmden bahset" gibi şeyler söyledim.
"Hayallerin neler?"
Çünkü o aşamada vücudunu hareket ettirmeyi
ve harfleri doğru şekilde göstermeyi çözmüştü.
Makayla'nın kendiyle güçlü bir bağ kurduğuna inanıyorum.
Çoğumuz, özellikle de konuşabilen insanlar bunu başaramıyor
çünkü başkasına cevap verebilmek için sürekli dinliyoruz.
Oysa Makayla dinliyor, onu dünyasına alıp içselleştiriyor
ve bunu içinde derinlemesine düşünüyor.
Bu derinliğe bir sanatçı olarak belki ancak babası erişebilir.
Bırak, bırak gitsin…
BABAMA MEKTUP
Selam baba.
Geçmiş babalar günün kutlu olsun. Geciktiğim için üzgünüm.
Seni çok seviyorum.
Bu inanılmaz.
Senin kızın olduğum için çok şanslıyım.
Sen yanımdayken çok mutlu oluyorum.
Kıkırdıyorum, gülüyorum
çünkü ne kadar değerli olduğunu hep bil istiyorum.
Babacık, bana çok şey verdin.
İlgi, müzik ve sevgi.
Sesimi herkesten önce duydun.
Ben bile sesimin duyulabileceğini bilmiyordum.
Seni çalışırken görünce büyük güç buluyorum.
Sen en iyisisin.
Seni seviyorum baba.
Makayla.
Yardım istemem gerek.
Bedenim zihnimden ayrıldığında koşuyorum.
Sonra fark edip korkuyorum, bacaklarım ileri gidiyor.
Annemle babam buna "kaçmak" diyor.
Zor olan kısmı paniklemem.
O yüzden korktuğum zaman durmak çok güç oluyor.
Yardıma ihtiyacım var.
Bana kalırsa
müziğimi duymak için alana ihtiyacım var
ama vücudum bu fikri gerçek anlamda algılıyor.
Başım ağrıyor, fırtına varsa sıkça oluyor.
Sanırım biraz dinlenmeye ihtiyacım var.
Sessizlik.
Selam Roxy.
Bugün okulu sevmedim.
Vücudumun bu kadar sorun çıkarması kafamı çok karıştırıyor.
Bu sorunları yaşamam, hem de sadece benim yaşamam ne kadar adil?
Bugün okulda sinirlendim çünkü büyük bir kıskançlık yaşadım.
Kıskançlık duymak kötü mü?
Vücudum tepki vermeden
güçlü duyguları nasıl yaşayacağımdan emin değilim.
Herkesin her şeyi var ve hiçbir şey zor değil.
Zorluklar neşeyi alıp götürüyor.
Bir örnek vereyim.
Otizm.
Keşke kardeşlerim gibi olabilsem.
Bu sessizlik içinde nasıl bu kadar çok şey hissedebiliyorum?
Duyguları içinde tutmak zor.
İçinde tuttuğunda insana zarar veriyor.
Sessiz olunca onu içimizde tutmak zorunda kalıyoruz.
Hislerimizi ifade ediş şeklimizi seçme şansımız yok.
Bizim gibiler için duygular garip şekillerde dışa vuruyor.
Otizm yüzünden yalnız başımıza da çok şey deneyimliyoruz.
Güçlü duygularımızla baş başayız.
Bu çok korkutucu ve bu korku normalde asla yapmayacağımız
şeyler yapmamıza neden oluyor.
Kendini affet.
Bunları ifade etmenin en iyi yolu bu.
Bunu yaparak başkalarına da affetmeyi öğretiyorsun.
Otistik bireyler ne açıdan özeldir?
Güçlü yönlerini ele alalım.
"Otizm" yazabilir misin?
- O. - "O."
Sırada hangi harf var?
T.
Tamam.
O.
Evet. Sırada hangi harf var?
Anladım.
"Ben…"
Otistik insanlar ruhun derinliklerini evrensel bir açıdan algılar.
Sesteki renkleri görür.
Rüzgârdaki müziği.
Ruhum başkalarının göremediklerini görüyor.
Kalbimi çevreleyen renkler doğruluk, dürüstlük ve sevgidir.
Bunu gerçekten görüyorum.
Bu bir müzik. Benim gibi sessiz.
Roxy, keşke bunu sana gösterebilseydim.
Çok güzel, bana gösterdiğin bulutsu gibi.
Umarım dünyayı değiştirebilirim. Bunu yapabilir miyim?
Umarım insanları değiştirmek için gerekli cesareti kendimde bulabilirim.
Bu panoları dünyaya göstermek istiyorum.
Sessiz bir şekilde otistiklerin savunucusu olmak.
Babam çok kişi tanıyor, sanırım o yardımcı olabilir.
Panoyla yazdığı bazı şeyler oluyor.
Mesela bana "babacık" diyor.
Onu nereden buldu? Ben hiç öyle bir şey söylemedim.
Yıllar önce söylemiş olabileceğimiz şeyleri söylüyor.
Ona hep "tatlı kız" deriz.
Eşime ilk kez bir şeyler yazdığı anı hatırlıyorum.
Âdeta eşime kendini tanıtıyordu.
"Bakın millet, işte…" diyordu.
"İşte ben, tatlı kızınız.
Çok zekiyim.
Çok hızlı öğreniyorum.
Ve belki biraz farklıyım ama…
Buradayım."
Ve…
Benim için en önemlisi de bu. Yani…
Yani o 14 yaşında ve…
Biz…
Biz daha ilk konuşmamızı yaptık.
Altı ay önce.
Zeki bir kız, dört dörtlük.
Bizim sadece… Bu öyle ki…
Sanki o bedenden tutup çıkarmamız gereken
bir çocuk gibi.
Evet, bu inanılmaz.
Tüm çabalarımız gelişmeyi sürdürmesi ve konuşmaya devam etmesi için.
Evet, Makayla ve ben birlikteyken bazen
ders ya da yaratıcı bir şey yapabileceğimizi söylüyorum.
Bir gün yaratıcı bir yazı yazmak istedi.
Şahsen gördüğüm
en güzel yazıyı yazdı.
Ondan sonra birçok şey yazdı ama benim için hâlâ en iyisi o.
Ona şu soruyu sormuştum:
"Yılanlar ilginç mi yoksa ürkütücü mü? Peki neden?''
Şunu yazdı:
"Bir keresinde yerde sürünen küçük bir yılan fark ettim."
Onun gibi olmayanlar için kurulmuş bir yerde olmaya cüret etmişti.
Bazıları görmezden geldi, bazıları korktu,
bazılarıysa onu aptalca buldu, yaşamayı hak etmediğini düşündü.
Güldüler, alay ettiler ve korkulacak avcılar hâline geldiler.
Yanlış yargılara kapılıp hayatını sona erdirmeye çalıştılar.
Bu tehdidi fark eden yılan saklanmaya başladı.
Yılan, gece çakan bir şimşek gibi hareket etmeye başladı.
Sanki duyulmak istiyormuş gibi bir ileri bir geri gitti.
Bir ileri bir geri gitti, yeni avcı o oldu.
Sık sık o yılan gibi hissediyorum.
Küçük, görünmeyen, fark edilmeyen ve bazen de korkulan.
Konuşanların dünyasında sessizce yaşıyorum.
Yılan da yürüyenlerin dünyasında gizlice yaşıyor.
Harf panom aracılığıyla duyulmak istiyorum.
İşaret parmağımı ileri geri oynatıp kelimeleri heceliyorum.
İleri geri oynatıp yazıyorum, içimde yaşayan dilsizi konuşturuyorum.
Ürkütücü ya da ilginç. Kararı siz verin.
Amacım başkalarına yardım etmek.
Bir şeyler öğrenmeye devam etmek.
Umarım sessizliği ve otizmi sonlandırabilirim.
Bu sesi seviyorum.
Hayal ettiğim gibi kısık.
Ama gerçek sesimi kullanmak istiyorum.
Babana ne söylersin?
- Seni seviyorum. - Seni…
Sağ ol bebeğim. Çok sağ ol. Ben de seni seviyorum.
Hazır birlikteyken sorularınızı alayım.
Bu… Sen panoda yazı yazarken hiç hep birlikte olmamıştık.
"B-E-N." Tamam.
"Beni nasıl gördüğünüzü…"
"Nasıl gördüğünüzü merak ediyorum."
Güzel, güçlü, zeki.
Umarım bir gün senin kadar zeki olurum.
En sevdiğin arkadaşın kim ve neden?
- "Alexis." Neden? - Alexis.
Neden en sevdiğin o?
"E" ve "S" ve "cesur."
- Cesur biri. Evet. Öyle. - Cesur biri.
İleride ne olmak istiyorsun?
Tamam, anladım. "Z" mi?
"A" ve "R" mi?
- "Yazar." - Yazar mı olmak istiyorsun?
- Tamam. O yoldasın. - Evet.
Yazar gibi konuşuyorsun.
En çok nereye gitmek istersin?
"M-E-K."
Tam üstüne.
"S-İ." Tam üstüne.
"Meksika." Oradan çok bahsediyor.
Bu Noel tatilinde gitmek ister misin?
- Tamam. - Evet, sen…
Evet, dedi. "Si."
Öğrenmek istediğin başka bir dil var mı?
"R-U-S-Ç."
Uzan. "A."
"Rusça." Ben sana Rusça öğretemem.
- Rusça mı öğrenmek istiyorsun? - Bunu söylemesini beklemiyordum.
- Neden? - Neden Rusça?
"F-A." "Farklı."
Evet. Farklı bir dil.
En başta havuza girmemek için neden o kadar çok direniyorsun?
"T-A-R-Z-I-M."
"Tarzım bu."
Söylemek istediğin son bir şey var mı?
"B-E-N." Tam üstüne.
"Ben…" "S-E-S." Anladım.
"Ben S-E-S-S-İ-Z değilim."
"Ben sessiz değilim."
- Aferin Makayla. - Aferin.
Seninle gurur duyuyorum. Hem de çok.
- Harika gidiyorsun. - Evet.
İstediğin her şeyi yapabilirsin.
- Kameraya "güle güle" de. - Öyle de.
Diyebilir misin?
Bir kez daha, yüksek sesle.
Güle güle.
Tamam.
Görüşürüz Makayla.
Alt yazı çevirmeni: Şebnem Öztürk fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!