Tekrar tekrar gördüğüm bir rüya var. Makarna yapıyorum.
Hazır olduğunda, suyunu süzme vakti geldiğinde,
suyu dökmeye elim bir türlü gitmiyor. Suyu dökmek istemiyorum.
Bütün suyu saklamak istiyorum.
Sadece sıcak su. Sadece sıcak, bulanık makarna suyu.
Galiba bu, artık ihtiyacım olmayan bir şeyi
bırakmaktan korktuğum anlamına geliyor.
Neden, bilmiyorum.
İki yeni sesli mesajınız var.
Merhaba, tatlım. Umarım uçuş iyi geçmiştir
ve ilaçlar çok ağır gelmemiştir.
Toplantının nasıl geçtiğini haber ver.
Hemen ara ki sana ne fena bir şey olduğunu söyleyebileyim.
Söz veriyorum, hafta sonu göz açıp kapayıncaya kadar geçecek.
Seni seviyorum, Pat.
Sonraki yeni mesaj.
Not. Listendeki otellerin hepsi doluydu.
Ama şehir dışında küçük bir butik otelde sana bir oda ayarlayabildim.
Umarım sorun olmaz.
Seni seviyorum, Pat.
Bu arada, ben Taylor.
Merhaba. Rezervasyonunuz mu vardı?
Evet!
Sağdaki ilk oda.
Dalga mı geçiyorsun?
Bu oda çirkin.
Nefes al.
Merhaba? Affedersin.
Birinin geldiğini görmemiştim.
Gürültü için özür dilerim. Ses yüksekti.
Birinin geldiğini bilmiyordum.
Merhaba?
Kimse var mı?
Gürültü için üzgünüm.
Birinin olduğunu bilmiyordum.
Seni yalnız bırakayım.
Yardım edebilir miyim?
Sen.
- Merhaba. - Merhaba.
- Burada ne yapıyorsun? - Sen ne yapıyorsun?
İyi misin?
Burada olduğumu biliyor muydun? Burada yaşıyor sayılırım.
Burada mı yaşıyorsun?
Onca yer içinde? Ben otelde sadece bir süre kalacağım.
İnanamıyorum. En son duyduğumda Amerika'da yaşıyordun.
Merhaba!
Idris?
- Evet? Merhaba. - Idris! Merhaba.
- Tahmin et, ne oldu! - Ne?
- Başardım! - Biliyordum!
Artık oyuncu oldum! İşi bana verdi!
- Bir ton replik ezberlemem lazım. - Aşağıya gel. Her şeyi anlat.
- Tamam! - Evet.
Yani, güzeldi. Kadın bana biraz dans ettirdi.
- Biraz bir şeyler yaptırdı. - Evet?
Sonra bana işi hemen verdi. Çünkü gerçekten katlanamayacağım şey,
iki hafta boyunca "Aldım mı? Almadım mı?" diye düşünmekti.
Merhaba, merhaba. İyi misin?
Ve yani, bana anında söyledi. Bilirsin.
- "Rol senin," dedi. Bu harika! - Harika.
Daha iyisini hayal bile edemezdim. Benim için heyecanlı mısın?
- Sevindin mi? - Çok heyecanlandım!
- Bu harika. - Gerçekten mi?
- Tabii. - Bu iş haftalarca sürebilirdi.
- Bana belki-- - Evet, evet.
- Beni susturuyor musun? - Hayır, öyle demek istemedim.
Öyle değil. Ben öyle demek-- Evet.
Ne diyorsun? Çok heyecanlıyım. Sen benim için
- heyecanlı değil misin? - Evet. Çok heyecanlıyım.
Aman Tanrım. Daha önce beni nerede gördüğünü biliyor musun?
- Kast direktörünün? - Hayır.
Beni Manchester'daki o berbat gösteride seyretmiş.
- Öyle mi? - Berbat bir gösteriydi.
- Hayır, ciddi misin? - Beni orada görmüş ve
"O gece seni gördüğümü hatırlıyorum." dedi.
- Harika. - "Resmen ışık saçıyordun."
"Çok dinamik görünüyordun" falan dedi.
Hani senin bana ilk defa içinden
"Bu kızı galiba gerçekten seviyorum." dediğini
bana söylediğin gece.
İşte o gece! O da gelip seyretmiş. Demek ki o gece gerçekten etrafıma
acayip güzel bir enerji falan yayıyordum.
Bugün daha sonrası da iyiydi. Sonrasında
- bir adamla oynamamı istediler. - Bir adamla mı?
Karşıma kast direktörünün yardımcısını çıkardılar.
Ama adam bayağı iyiydi, aslında.
- Evet. - Sen iyi misin?
Çok iyi hissediyorum. Galiba sadece
anlattıkların yüzünden biraz heyecanlandım.
Öyle mi?
- Gelen kimse oldu mu? - Nereye?
Ne demek nereye?
Buraya.
Ne yapıyordun?
Gittin ve büyük bir salon mu vardı? Sahne mi vardı?
- Ne? Hayır. - Sıradan bir oda mıydı?
Prova odası gibiydi.
- Sıradan bir oda gibi. Öyle mi? - Evet.
- Kaç kişi vardı? Üç falan mı? - Hiç misafir geldi mi?
DJ sistemini kurmaya çalışıyordum.
Tamam, yani yine kendi işine dalmıştın.
Sana tek bir şey yapmanı söyledim. Anladım.
- Sistemini ayarlıyordun yani. - Hayır, elektrik gitti.
Müzik çok yüksekti.
- Louise. - Biri geldiyse, defterde yazar.
- Olay da bu. Anlatmaya çalışıyorum. - Ne yapıyorsun?
- Biri geldi mi, bakmam lazım. - Tamam işte, bunu diyorum ama--
Aman Tanrım. Biri gelmiş. Şimdi duydum.
Sana bir şey söylemem lazım.
İnsanlar.
Geçmiş.
Zaman.
Ne saçmalıyorsun?
- Eski zamanlar. - Özür dilerim, bir saniye.
Onunla konuşmam gerekiyordu.
Merhaba.
- Ne oldu? Dışarı çık. - Üzgünüm.
Affedersin.
Louise. Bak,
seni bulduğum için o kadar şanslıyım ki. Hayır sen
harikasın.
Eski karım yukarıda.
Ne?
Evet.
İşte, bu o.
- Vay canına. - Evet.
Önce senin davet ettiğini sandım.
Sonra niye böyle bir şey yapasın ki diye düşündüm.
- Fark ettim ki bu delilik olurdu. - Delilik olurdu.
- Böyle bir şey asla yapmazsın. - Asla yapmam. Neden?
- Ama burada. - Çünkü?
Misafir.
Tesadüfen misafirimiz oldu.
Tesadüf.
Onu on yıldır görmemiştim. Onunla hiç konuşmadık bile.
- Onunla konuşmayalı belki-- - Kız arkadaşın olduğunu biliyor mu?
- Evet. Evet, evet. Ona dedim ki-- - O zaman garip olmayacak yani.
- "Sen de kimsin?" falan olmaz. - Buraya benim için gelmedi.
- Beni aramak için gelmedi. - Tamam.
- Tamam - Sadece--
- Sadece burada. - Sadece burada.
Peki konuştuğunuzda
tuhaf oldu mu?
- Evet. - Evet.
Evet. Nasıl olduğunu tarif etmek zor.
- Sadece burada. - Öyle söyleme.
Ben seni seviyorum.
- Peki, buraya peşinden mi gelmiş? - Rolü aldığın için çok mutluyum.
Harika. Evet.
İki kaydedilmiş mesajınız var.
Merhaba, tatlım. Umarım uçuş iyi geçmiştir ve ilaçlar
çok ağır gelmemiştir. Toplantının nasıl geçtiğini haber ver.
- Fazla mı sade giyindim? - Harika görünüyorsun.
Sen de harika görünüyorsun.
- Şeyi de sevdim-- - Düşündüm de bilirsin işte.
- Ne düşündün? - Kırkıncı doğum günüm yaklaşıyor.
Doğru ya. Evet.
Akşam yemeği için
- biraz özen göstereyim dedim. - Akşam yemeği için mi?
- Akşam yemeği için. - Akşam yemeği için.
Evet.
Merhaba.
Patricia, bu Louise.
- Merhaba. - Merhaba.
- Ellerim soğan kokuyor. Merhaba. - Sorun değil. Üzgünüm,
rahatsız etmek istemezdim ama düşündüm de
telefonum çalışmadığı için
acaba bir telefon ödünç alıp taksi çağırabilir miyim?
- Gidip akşam yemeği yiyeceğim de. - Evet, tabii ki.
Burada pek çekmiyor sanırım, o yüzden--
Tabii ama yemek yapıyorum, istersen--
Hayır. Rahatsız etmek istemem.
Emin misin? Kalmanı isterim.
Eğer istersen tabii.
Evet, neden olmasın?
Bu durumun ne kadar rahatsız olduğunun gayet farkındayım.
- Hiç de değil. - Evet.
Hayır, hiç de değil. İyi ki dile getirdin.
Gerçekten hiç sorun değil.
- İnanılmaz bir tesadüf oldu. - Evet.
Sorun değil.
Sorun değil. Lütfen, gelebilirsin.
Tabii istersen. Tabii çıkmak istersen çıkabilirsin
ama yeterince bolonez yapıyorum.
- Leziz kokuyor. - O zaman, lütfen.
Güzel birkaç gün geçirecektik.
Ve hayat
araya giriyor
ve
Idris'in eski karısı
Patricia
kalmak için geliyor.
Uzun zamandır görüşmemişler.
On yıldır. Yani
belli ki arayı telafi etmek için zamana ihtiyaçları var.
Ama bu sırada
her şey yolunda gidecek.
Güzel bir doğum günü geçireceğiz
ve
annemin bana hep dediği gibi,
"Dargınlık, aslında karşıdaki"
"o diğer kişinin ölmesini beklerken içtiğin bir zehirdir."
- Şu Louise, çok tatlı biri. - Evet.
Sana iyi geldiği belli.
Artık içmiyor musun?
Harika hissediyorum. Çok iyi hissediyorum.
- İyiyim. - Belli oluyor. İyi görünüyorsun.
Bırakmam gerekiyordu. Keyfimiz yerinde, harika vakit geçiriyoruz.
- İyi gidiyor. - Ama şimdi
içmeye başlamanı sağlayacağım için kendimi kötü hissedeceğim.
Hayır, hayır. Hayal edebilirim.
Sen neler yapıyorsun? Ne yapıyorsun?
Geziyorum.
Televizyon programları yapıyorum.
Televizyon programları mı yapıyorsun?
Harika. Bayılıyorum.
Bu arada hâlâ çalıyorum. Nasıl gittiğini sormadın
- ama yine de söyleyeyim. - Çalıyorsun öyle mi?
- Evet. - Güzel.
Müzik yapmaya devam.
Hâlâ benim hakkımda şarkılar yazıyorsun musun?
Olabilir.
Yani hâlâ aynı şeyleri yapıyorsun.
Biraz hayal kırıklığına uğradım.
- Merhaba. Menü nasıl gidiyor? - Aslında iyi gidiyor.
- Neler yazdığına bakabilir miyim? - Evet. Tabii.
Aslına bakarsan ben de sana
- notlarımı göstermek istiyordum. - Evet.
Menüde hiç balık yok. O yüzden belki birkaç
ekleme yapabiliriz diye düşündüm--
Klasik karides ve patates kızartması. Çok beğeniliyor.
Menüye bir şekilde balık eklememiz gerektiğini düşünüyorum.
Mesela, Sezar salatasını ton balıklı "niçoise"le mi değiştirsek?
Veya tütsülenmiş ringa?
- Ringa? - Tütsülenmiş ringa? Olabilir.
- Evet. Haşlanmış tütsülenmiş ringa. - Haşlanmış ringa--
Veya taze bir balık eklesek?
- Mesela limonlu dil balığı? - Pane edilmiş morina olabilir.
- Onu yapabilirim. - Anlatmak istediğimin zıttı oldu.
Ben sağlıklı bir şey istiyorum. Daha çok ruhumu besleyen bir şey.
Ruhumun biraz sevgiye ihtiyacı var. Beslenmeye,
sağlıklı enerjiye ihtiyacı var. O yüzden sağlıklı bir balık diyorum.
Biraz tuz, biraz limon, biraz zeytinyağı. Bitti. Balık.
Emin değilim.
Emin değil.
Tamam. O zaman basitleştireyim.
Ben eminim
ve levrek istiyorum. Menüye levrek ekliyoruz. Tamam mı?
Ne yapıyor?
Güzel bir uyanma yöntemi aslında.
Kes şunu.
- Günaydın. - Günaydın. Ödleksin sen, Idris.
Kapa çeneni.
- Merhaba. - Erkenden kalktın mı?
Evet.
- Ne yapıyorsun? - Sence ne yapıyorum?
Düşünüyorum.
- Top olmadan düşünemiyor musun? - Böyle düşünüyorum ben.
Başka bir duvar mı kullansan? Camı kırabilirsin.
Hayır, cama da denk geldi. Kırılmıyorlar.
Cam olduğundan--
- Aşağı iniyorum. - Gerek yok, zahmet etme.
Merhaba.
Bana öpücük attı. Bildiğin öpücük attı.
Bir daha taksi çağırıp gitmeyi teklif ederse bu sefer cevabın
ne olacağını biliyorsun, değil mi?
Kestireceğim.
Daha iyi hissediyor gibisin.
İğrençsin.
Katlanılmazsın.
Gidiyorsun.
Gitmiyorsun.
Neden onunla konuşmuyorsun?
Sadece konuş.
Hâlâ klasikleri mi çalıyorsun?
Bir remixin remixinin remixi.
İnsanlar bunu istiyor. Yani evet.
Biraz paslanmışım açıkçası.
- Bu ne? - Kahretsin. Oraya bakma.
- Bu ne? - Oraya bakma.
Bakmayacaktım ama şimdi--
Haydi ama!
- Dikkatimi çekti işte. - Eski şeyler.
Buraya getirmiştim
Şuna bak.
- Tanrım. - Hâline bak.
Evet, saçma. Aslında asmayı düşünüyordum
- ama sonra-- - Ne yapıyorsun?
Yanımda getirdim, Louise getirmek istedi.
Eğlenceli olacağını düşündü.
- Yerinde kalsın. - Dekorasyon gibi. Ama şimdi bakınca
sanki biraz
- utanç verici. - Değil.
Peki.
Idris Thomas, Lover Boy.
Galiba sadece
eski günleri anmak istedim.
Nereden çıktı bilmiyorum.
Tekrar Cornwall'da olmak nasıl bir his?
Şey gibi, bugüne kadar hiç
cinayet işlenmiş bir eve girdin mi?
Kasten, hayır.
Tamam.
Sanki eve dönmek gibi ama aynı zamanda
şu anda kendi cenazemdeymişim gibi hissediyorum.
Evi gördün mü?
Evet, uğradım.
Ben de.
Orada olacağını mı sandın?
Bilmiyorum. Ne düşündüğümü bilmiyorum.
- Garipti. - Evet, garip.
- Zaman içinde donmuş gibi. - Evet.
Kimlerin hayatı
mahvoluyor acaba?
- Evde mi yani? - Evet.
Son gittiğimde paspasın altına anahtar var mı diye bile baktım.
Ben de baktım.
- Gerçekten mi? - Evet.
Anahtar yoktu.
Olsaydı içeri girerdim herhalde.
- Biliyorum, girerdin. - Ne kaçığım.
Duvarları ne renge boyadıklarını görmek istedim.
Yani
- hoş bir görüntü değil. - Ne hoş bir görüntü değil?
Öylece ortaya çıkmam.
Kötü görünmüyor. Sadece biraz beklenmedik, hepsi o.
Sen görmeyi beklediğim son kişiydin. Tanrım.
- Ama işte buradayız, değil mi? - Evet.
- Nedense. - Onu Tanrı bilir.
Tanrı'nın bildiği berbat bir nedenle.
Hayır yani gerçekten,
yıllarca seni tekrar göreceğimi düşündüm ama hiç göremedim.
Bu çok
acayip. Çünkü seni görmediğim ilk birkaç yıl,
sanki bir köşeyi döndüğümde Londra'da ya da New York'ta
karşımda belireceksin gibi geliyordu.
- Evet. Aynı şeyi ben de hissettim. - Afrika'da.
Herhangi bir yerde olabilirdi. Safari sırasında.
Havadan sudan konuşmaya gelmedim, Adam.
Bizim hakkımızda konuşmaya geldim.
Buraya havadan sudan bahsetmeye gelmedim, Adam.
Buraya havadan sudan bahsetmek için gelmedim.
Bizim hakkımızda konuşmaya-- Sence hangisi?
Havadan sudan bahsetmeye gelmedim, Adam.
Bizim hakkımızda konuşmaya geldim.
Havadan sudan konuşmaya gelmedim, Adam. Yok, bu olmadı.
Bunlar farklı mıydı?
Tamam. Havadan sudan konuşmaya gelmedim, Adam.
Bizim hakkımızda konuşmaya geldim. İşte bu. Konu hava değil, biziz.
Havadan sudan-- Havadan sudan konuşmaya gelmedim, Adam.
Bizim hakkımızda konuşmaya geldim. Sen yap. Sen yap.
Önce Adam'ı yap, sonra "havadan sudan"ı. Adam diyor ki
"Bugün çok güzel bir gün. Bana 2016 mayısındaki o günü hatırlattı."
Bunu mu söylüyorum?
Hayır, benim repliğimi söyle.
Üzgünüm, sanırım bu iş bana pek göre değil.
Ben daha çok kitap insanıyım.
Ben söyleyeyim. Sen benim repliğimi söyle. Sadece duyayım.
"Bugün çok güzel bir gün." Ve benim repliğim de
"Havadan sudan konuşmaya gelmedim, Adam."
"Bizim hakkımızda konuşmaya geldim."
Buraya havadan sudan konuşmaya gelmedim.
Adam, bizim hakkımızda konuşmaya geldim. Oldu mu?
Ne yaptığıma veya bunu neden bana verdiklerine dair
- hiçbir fikrim yok. Bu çok zor. - Evet.
- Oyunculuk olarak çok zor. - Evet. Belki de
ne kadar az prova yaparsan o kadar iyi olur. Hani, daha şey olur--
Evet, belki.
Neler yapıyordun?
Çalışıyordum. Çalışıyorum. Deli gibi çalışıyorum.
- New York'ta mı? - Evet.
New York.
- New York'ta yaşıyorum. - New York'ta mı yaşıyorsun?
Bunu nasıl bilmiyorsun? Yani
- Instagram'ın falan yok mu? - Bilmiyorum.
Hiç merak edip bakmıyor musun?
Ne bileyim, burnunu sokmuyor musun? Hiç merak etmiyor musun?
- Kimseye sormuyor musun? - Ben hep--
Hep merak etmişimdir. Seyahat ettiğinde ne yapıyorsun?
- Nasıl oluyor? - Seyahat ediyorum.
İş için.
Yetenekler keşfediyorum. Evet.
Görünüşe göre yetenek keşfetme konusunda oldukça iyiyim. Yazarlar.
- Yazarlar, yazarlar. - Ben de yazarım.
Evet. Ama hayır, roman yazarlarından bahsediyorum. Sonra--
- Burada olma sebebin bu mu? - Sanatlarını
televizyona uyarlıyorum.
- Ne havalı. Televizyon. - Evet. Evet.
Demek işin bu. Yani seyahat ediyorsun ve
bir şey geliştiriyorsun.
- Bu güzel. Harika. - Evet. Yazarlarla tanışıyorum.
- Evet. - Hayallerini yıkıyorum.
- Asıl işim bu. - Bu bir tür intikam mı sence?
Bu en büyük intikamım.
Evet. Peki. Ya senin yazarlığın? Artık yazmıyor musun?
Pek değil. Ben o işte pek iyi değilim.
Yetenekleri keşfetmeyi tercih ederim.
- Buna inanamayacaksın. - Ne?
Buna.
Bunları karıştırırken--
- Hatırlıyor musun? - O saçmalık.
- İçinde harika-- - Saçmalıklar var.
Ben kariyer romancısı değilim.
Biliyorsun. O sadece bir oyundu.
Oyun mu? Oyun değildi.
Daha fazlasıydı. Sadece oyun değildi.
- Ama öyleydi. - Sadece oyun değildi.
- Benim için öyle değildi. - Oyun değildi, evet.
Gerçek hayatın provası gibi bir şeydi.
Şimdi gerçek hayatı yaşıyoruz ve işte, gerçek.
Gerçeklik bu. O kutuyu at.
Yeteneğin vardı ve tutkuyla bağlıydın.
Sen geçmişe saplanıp kalmışsın. Neden hâlâ duruyor?
Bir fikrim var. Bu gece bir ateş yakalım ve şu kutuyu yakalım.
Yak onu. Çöp. Yak. Yak gitsin.
Aman Tanrım. Bu tam bir kabus. Sadece bana mı öyle geliyor,
yoksa kelimeler artık kelime gibi gelmiyor mu? Hava. Hava. Hava.
Hava. Hava. Bu bir kelime mi?
- Hava kelimesine benziyor. - Evet söyledikçe,
robot gibi gelmeye başladı, değil mi?
Ben hâlâ hesaplarla uğraşıyorum.
Kafam hesaplarda olduğu için buna pek--
Havadan sudan konuşmaya gelmedim, Adam.
Bizim hakkımızda konuşmaya geldim.
Buraya-- Ben buraya-- Aman Tanrım.
Ne yapacağımı hiç bilmiyorum. Yardım eder misin?
Birkaç satır okur musun? Sadece okuma yapalım.
Çünkü şu an gerçekten hiç bilmiyormuşum gibi hissediyorum.
Mahsuru olur mu?
- Kafam biraz meşgul. - Tamam. Anladım. Tamam.
Belki bunu başka bir odada yapsan iyi olur.
Ben hesapları hallederim sen de orada daha rahat çalışırsın.
Belki. Onu denedim. Dün geceyi onunla geçirdim. Tek başıma.
- Ve gerçekten çok zor. - Devam et. Devam et.
Teşekkür ederim. Gerçekten teşekkürler.
Normalde işin olmadığı için senden böyle bir şey istemezdim.
Amcan yakında geri dönecek mi?
- Sanırım. İki güne falan dönecek. - Tamam. Tamam.
Çünkü bayağı bir bağırış çağırış oldu.
Bu herkes için
tam bir kabus durumu. Evet. Benim için de kolay değil.
Yani, bilirsin. Yani biliyorsundur o--
Idris'in eski karısı.
Ve sanırım onu gördü ve biraz nasıl desem, dağıldı gibi.
Kaldır şunu. Kaldır. Kaldır.
- Buna dayanamıyorum. - Yapma.
- Ama iyiydi. Yapmak istiyordun. - Hayır, istemiyordum.
Olmak istediğin şeydi.
- Yazar olacaktın. - İyi değil.
- Ben de söz yazarı olacaktım. - İyi değilim.
Bana neden babanın öldüğünü söylemedin?
Üzgünüm.
Danny için.
Üzgünüm.
Geçti.
Danny'yi severdim.
Üzgünüm.
Danny benim de babam gibiydi ve bir telefonu hak ediyordum.
Bunu söylemeliydim.
Özür dilerim.
- Seni aramalıydım. - Evet.
Çünkü Danny arayamazdı.
Kahretsin, ver şunu.
Vay canına.
- Onu içtin mi? - Evet.
- O su değil. - Biliyorum, su değil.
Umurumda değil.
Aman.
Danny için
yapılan şeye de yetişemedim.
Biliyorsun.
- Elinden geleni yapman gerekir. - Evet hiçbir zaman
olmam gereken yerde olmuyorum. Ben hiç-- Hep yanlış yerdeyim.
Bu doğru.
Birbirimize benziyoruz.
Tüm bunlara katlandığın için teşekkür ederim.
Hiçbir şey söylemedim ama--
Orada olmana çok sevinirdi.
Beni severdi, değil mi? Severdi, değil mi?
Severdi, evet.
Hepimiz sevdik.
Bunu bu sabah çalmaya başladım. İlham geldi.
Sen ilham verdin. Sözleri falan yok henüz.
- Bilmem. - Evet.
- Sadece bir fikir. - Çalışmaya devam.
Havadan sudan konuşmaya gelmedim, Adam.
Bunu konuşmaya gelmedim.
Artık bunun hakkında konuşmak istemiyorum.
Hava umurumda değil, Adam. Sen umurumdasın.
Biz umurumda. Beni terk ediyorsun da ne demek? Aynen öyle dedim.
Beni terk ediyorsun da ne demek?
Onca gün varken bugün.
Daha fazla kalamam. Anlamıyor musun?
Hayır, anlamıyorum. Beni sevdiğini sanıyordum.
Al bakalım.
Viski. En sevdiğinden.
Şimdi resmen belayı davet ediyorsun.
Bence sen belayı getirdin bile.
Yani bela istediğinden değil ama--
- İyi fikir olduğunu sanmıyorum. - Bence harika bir fikir.
Haydi.
Şerefe.
Berbat.
Tadı için değil, değil mi?
Mahsuru olmadığından emin misin?
Benim için sorun değil ama--
Yani araba kullanma.
Bunlar perişan ihtiyarlar.
İyisin.
S..tir.
Doğum günün kutlu olsun. Hemen hemen doğum günün.
- Evet. Kırk. - Kırk bir.
Kırk bir oldun.
Louise'e yalan mı söylüyorsun?
- Hayır. Aslında kırk beş. - Hayır.
Ellisin.
Kırk-- Otuz dokuz yaşındayım.
- Az kalsın diyordum. - Kırk--
- Kırk bir değil. - Kırk bir.
Kırk bir değilim. Herkese öyle söyleme. Çok çaba harcadım.
Elli yaşında.
Spermlerini saklasan iyi olur.
Tanrı aşkına. Haydi. Taylor kaç yaşında?
Altmış beş. Altmışlarında.
Haydi, yaşlı birine gideceğin belliydi zaten.
- Büyük biri diyelim? - Evet. Evet.
Kaç yaşında?
Elli.
Çocukları var mı?
- Haydi canım. - Evet.
Evet. Onlara bayılıyorum.
Harikalar.
Bezlerini değiştirmek zorunda kalmadım.
Hazır ailem oldu.
Güzel. Evlenmek istiyor musun?
- Bir ailem var. - Onunla evlenmek istiyor musun?
Evlenmek istemiyorum.
Sana söyledim, bir daha asla evlenmem.
Bir daha asla aşık olmayacağım
Hayır, hayır.
Bir daha asla evlenmeyeceğim
O kadar kötüydü öyle mi? Bunu beraber yazmıştık.
İki. Üç.
Bende ne var?
Bunların hepsi senin mi?
Kahretsin.
Haydi ama. Hile yaptın. Kesin hile yaptın.
- Öyle görünüyor. - Bu saçmalık.
- Evet. - Bu kartlar--
- Bunları sevmedim. At bunları. - Evet!
Hayır. Onlar benim. Geri ver. Hileci.
Çok güzel görünüyorsun, bu arada.
Kahretsin. Evet. Seni ilk gördüğümde
bir sigara makinesine tekme atıyordum.
Üç bu. Neden bu kartta üç kız yok?
Ve başladı. Başladı. Ve benden çok etkilendin.
- Çekiciydin. - Çekiciliğimden
- ve hareketlerimden. - Ne?
Ve yanıma gelip "Yardım edebilir miyim?" dedin.
- Ne demiştim? - Bir şeyler.
- Şey gibi-- Bilmem. - Düğmeye bas.
Evet. "Düğmeye bas. Para atman gerekiyor."
Ne saçmalıyorsun sen?
Başardık.
Bu, hayatımda yaşadığım en korkunç şeydi.
Aynen, korkunçtu.
Tamam. Onu korkutalım.
- O zaman hayalet gibi giyinelim. - Evet.
- Haydi yapalım. - Berbatsın.
Asıl sen berbatsın. Senin aklına geldi. Ama buna bayılacak.
- Altına edecek. - Korkutalım onu.
Hayır, ya onu yanlışlıkla öldürürsem?
Cinayet işleyebileceğimi düşünüyorum.
Yapalım.
Tamam.
Al, şunu giy.
Tamam. Bu senin.
- Üzerimde pijama takımım var. - Aman Tanrım. Mükemmel.
Gözlerini kapa.
- Göremiyorum. Makas lazım. - Gözlerini kapa. Soyunuyorum.
- Sakın gelme. - Tamam. Burada bekleyeceğim.
Bir şey buldum! Biraz boya buldum!
Tamam. Buraya gel. Burası gemimiz olacak.
- Bu hayalet gemimiz. - Evet, hayalet gemimiz.
Tamam, çabuk çabuk.
Tamam sen bana makyaj yap, ben de sana.
Al.
Tamam.
Beni güzel bir hayalet yap.
- Evet. Güzel hayalet. - Haydi, başla.
Ben seni çirkin hayalet yapacağım.
Kaşındırıyor.
Tamam. Nasıl görünüyorum?
Çok iyi görünüyorsun.
Bu evi lanetliyoruz.
Evet.
- Korkuncuz. - Epey ürkütücüyüz.
Gerçekten korkuncuz.
Aynı kokuyorsun.
Beni korkunç olmama rağmen seviyorsun.
Ölü olmana rağmen.
Ve korkunç olmama.
Sen zaten hep korkunçtun.
Bu eve musallat oluyoruz.
Haydi, birini korkutalım.
Tamam. Bekle, gel.
Hazır mısın?
Çok iyisin.
Bekle.
- Orada mı? - Evet, burada.
- Çok hoş görünüyorsun. - Sen de.
- Gerçekten mi? - Evet.
Hayaletçilik oynuyoruz.
Nereye gidiyorsun?
Louise.
Böyle yapma.
Sadece biraz--
Sadece oynuyorduk, eğleniyorduk.
Konuşmayacak mısın bizimle?
Lütfen.
Merhaba.
Bir şeyler içtiğim için mi?
Biraz moralim bozuldu sonra
biraz--
Seni çok seviyorum.
- Seni seviyorum. - Aman ne harika!
- Toparlanır. - Öyle mi dersin?
Ben hep toparlanırdım.
- Hazır? - Hazırım.
Bal gibi hazırım.
- Bal gibi hazırsın. - Üstüme parkamı çektim.
Ayakkabılarımı giydim. Tenis raketim var.
- Toplarım var. Ve fena kudurdum. - Çok fena kudurdum.
- Topları patlatacağım. - Topları patlatacağım.
- Haydi bakalım. - Haydi bakalım.
Haydi, o zaman.
Başla.
Haydi Gallagher. Göster şu seksi hareketlerini.
Haydi Patricia, hassas yerimden vur beni. Kahretsin.
Söylemiştim, sarhoşken tenis oynamak saçma bir fikirdi.
Saçma fikir sana benzer.
Saçma fikir asıl sana benzer. Senin fikrindi zaten.
New York'taki arkadaşlarınla tenis oynuyor musun?
Açıkçası
pek bir şey oynamıyorum. Ama nasıldır bilirsin.
- S..tir. - İyi misin?
Haydi kalk.
Beni bebek yapıcımdan vurdun.
Artık pek bir işe yaramaz, değil mi?
Bilemem.
Louise bebek istiyor.
Ne?
- Ne dedin? - Dışarı gitti.
- Demin ne dedin? - Dışarıdaydı.
Hayır, öyle demedin.
- Gerçekten fena acıdı. - Hayır, hayır. Bebek istiyor musun?
Galiba içeri gireceğim.
- Bebek istiyor musun? - Zaten böyle tenis oynanmaz.
Bebek mi istiyorsun?
Öyle mi?
Idris.
Çık ortaya.
Idris.
Çık ortaya.
Idris.
Çık ortaya.
Bir!
Aptal herif. Hep saçma sapan konuşuyorsun.
İki!
Erkek ol!
Bir şarkı çalalım.
Bu babam için.
Lily.
Danny'e.
- Babana. - Danny'e.
Danny'e.
Ve Lily'e.
Lily Sophia Thomas'a.
Unutulan bebeğimize.
Ne yaptığını sanıyorsun?
- Bak! Kırıldı! - Deli misin? Sakın dokunma!
- Kırıldı! - Yaklaşma. Bir yerini keseceksin!
- Ne yapıyorsun? Saçmalamayı kes. - Kırıldı! Öyle karşıma çıkıp
bebek yapacağım diyemezsin.
Yüzleş bununla!
Sen bir korkaksın.
- Korkak olan sensin. - Korkak sensin.
- Korkak sensin.
- Korkaksın sen.
Sen adi bir korkaksın!
Kliniğe tek başıma gittiğimde orada yanımda kim vardı?
Bebeğimi karnımdan aldırmaya gittiğimde
- yanımda kimse var mıydı? - Kapa çeneni artık!
- Canın cehenneme! - Senin canın cehenneme!
- Zavallı Idris. - Yeter artık. Kapa çeneni.
- Zavallı Idris'e. - Sus! Sus!
Zavallı kurban Idris.
- Camlara bile yaklaşamıyorsun. - Ne saçmalıyorsun? Kapa çeneni!
Kırılan hiçbir şeyle başa çıkamıyorsun.
- Yeter, kapa çeneni artık! - Kırılan hiçbir şeyle
başa çıkamıyorsun. O yüzden Louise'i tercih ediyorsun.
- Dokunduğun her şeyi kırıyorsun. - Mükemmel Louise!
Senin tek iyi yanın babandı ve o da ölü.
- Hiç cesaretin yok. - Cesaretim mi yok?
- Orada olacak cesaretin bile yok! - Cesaretim mi yok?
Gerçeği kabul et!
- Gerçeği itiraf edemiyorsun. - Sen ne yaptın ki?
Gerçeğin ne olduğunu umurumda bile değil.
Kapa çeneni! Kapa çeneni!
Üzgünüm.
Üzgünüm. Çok uzun zaman senden nefret ettim.
Veya
nefret etmiyordum.
Nefret ettiğimi sandım.
Senden
nefret ettiğimi sandım.
Çünkü
beni hamile kalmamam için ikna ettiğini ve
ona düşük dediğini düşündüm.
Senin suçun değildi.
Idris, anne olmak istemiyorum.
Anne olmak istemiyorum.
Hiç istemedim.
Ve seni suçladım.
Üzgünüm.
İyi bir anne olacağımı da sanmıyorum.
- Ve sorun değil. - Sorun değil.
Ama seni suçladım.
Bebek doğurmamamın seni
daha az sevdiğim anlamına geleceğini düşündüm.
Ve kaçtım.
- Üzgünüm. - Ben üzgünüm.
Üzülmene gerek yok.
Sen de kaçtın.
Bak.
Aşıkmış gibi görünüyorlar.
Aşıktılar.
Seni sevdim.
- Merhaba. - Merhaba.
Seni seviyorum.
S..tir.
İyi vakit geçirdin, değil mi?
- O kim? - Bilmiyorum.
- Merhaba. - Merhaba.
Alice'ti, değil mi?
Evet. Partiden sonra peşinden geldim.
Büyük hayranın. Harika bir sesi var.
Merhaba.
- İyi misin? - Evet.
Benim için
çok büyük bir ilham kaynağısın.
- Tamam. - Evet. Evet. Kahramanım gibisin.
Bunu çok duyuyorum. Sorun değil.
Seni görmek güzel. Ama gerçekten,
- iyi olduğundan emin misin? - Evet, evet.
Yemeğimiz var.
Açlıktan ölüyorum.
Bir atı bile yiyebilirim.
Her şeyi yiyebilirim.
- Yeni misafir mi? - Öyle bir şey.
Teşekkür ederim, Louise.
Güle güle.
- Vedalarda pek iyi değilim. - Evet, hiç iyi olmadın.
- İyi ol. - Ve iyi olamıyorsan--
Dikkatli ol.