Ve böylece ilahi merhametin takdiriyle,
Tanrı'nın çocuğu,
Fransa'nın kızı
Joan'ın bugün azizler arasında yer alması
en uygun şekilde gerçekleşti.
Tarihi burada kaydedilen Aziz Jeanne d'Arc,
bu dünyada yalnızca 19 yıl yaşadı.
1412 yılında, Lorraine sınırındaki
Domremy köyünde doğdu.
Yüz Yıl Savaşı'nı kaybeden Fransa'nın düşmanları tarafından
istila edildiği, şehirlerinin harap olduğu, çiftliklerinin
soyulup yakıldığı ve halkının umutsuzluğa kapıldığı bir dönemde.
Ancak Fransa'nın düşmanları, Joan adlı kızın köyünün
küçük, harap kilisesinde dua edeceğini hesaba katmamışlardı.
Orada diz çökerken, azizinin sesleri
seslendi ve onu asker olmaya, Fransa ordularını zafere taşımaya çağırdı.
Rheims'deki veliahdına taç giydirmesi gibi,
ondan imkânsız şeyler istediler...
Ve tekrar tekrar istediler.
Ne kadar da...
Fransa Krallığı'na ne kadar da yazık.
Jeanette?
Jeanette!
aracın geldi,
ona kahvaltı hazırlayacağız. Hadi bakalım.
Neyin var kızım?
Neden hep yalnızsın,
kimseyi dinlemiyorsun ve sanki bir rüyadaymışsın gibi cevap veriyorsun?
Kiliseni sevmek güzel, ne kadar yanmış olsa da,
ama başka hiçbir şey düşünmemen,
bana bakarken beni görememen,
arkadaşlarını unutman ve tüm bunları kendine saklaman,
bu iyi bir şey olamaz!
Garip bir kız oldun Jeanette.
Sana güvenmiyorum!
Sana güvenemem!
Git ve kahvaltı hazırla.
Saklandığım yerden onları görebiliyordum,
yağmaladıklarını, yaktıklarını, katlettiklerini görebiliyordum...
Yollarına çıkan her şeyi yaktılar.
Peki amca, askerler İngiliz miydi yoksa Burgonyalı mıydı?
Burgonyalılar!
Atlı ve silahlı yaklaşık 60 kişi.
Burgonyalılar veya İngilizler, aynı şekilde gidiyorlar.
Burgonyalıları anlayamıyorum!
Fransızlar Fransızları öldürüyor!
Kendi halklarını kandırıyorlar!
Bize ihanet eden sadece Burgonyalılar değil, Durand.
Son kralımız ölmeden önce bizi İngilizlere vaat etmişti.
Kraliçemiz bizi İngiliz altını için sattı.
Lordlarımız birbirleriyle kavga ediyor.
Genç Charles, Kralımız,
güzel prensimiz, veliahdımız,
ona ne derseniz deyin,
düzeni sağlayamayacak kadar zayıf ve borçlarını ödeyemeyecek kadar fakir.
Reboux'yu pazarda gördüm.
Orleans'taki çatışmada bir kolunu kaybetmiş.
Zavallı Reboux!
- Orleans'ı alabilirler. - Alacaklar da!
Son büyük şehrimizi kuşattılar.
Surların içindeki halkın çaresizliği ve açlığı dışında hiçbir şeyi yok.
Kurtuluş umudu yok ve daha fazla dayanamayacaklar.
Orleans düşerse, Fransa'nın sonu gelir.
Eşim baskın haberini duymadan önce evde olmak istiyorum!
Seni oradan da alabiliriz, Palo Vien'e gidiyoruz.
Kafanı meşgul tut ve etrafında olup bitenlere odaklan.
Teşekkür ederim Isabel. Teşekkür ederim!
Hoşça kal Jean.
Aldırma Jeannette.
İyi ve nazik bir kız olduğunu biliyoruz ama seni değişik bir rüya da görmüş.
Bu da onu huysuz ve sinirli yapıyor.
Ne? Rüya mı?
Rüyasında askerlerle gittiğini gördü.
Bir orduyla.
Önce götürüldüğünü sandı, sonra kendi isteğinle gittiğini anladı.
Rüyasında bir orduyla gittiğimi gördü...
Bunu birden fazla kez gördü.
John ve bana da söyledi.
Böyle bir şey olmadan önce seni Meuse Nehri'nde boğacağını
ve eğer burada değilse de, bizim yapmamızı istediğini söyledi.
Pierre.
Sevgili Tanrım, bana acı!
Bu sıkıntıda bana yardım et!
Babamın bahçesindeki sesleri ilk duyduğumdan beri dört yıldan fazla oldu,
Azizlerin bana gitmem gerektiğini tekrar tekrar söyledi.
Ama nasıl?
Fransa'yı nasıl kurtarabilirim?
Veliahdı taç giyme törenine nasıl götürebilirim?
Götürmeli miyim?
Ben sadece çiftçi fakir bir kızım. Ne bir kral ne de bir ordu gördüm.
Büyük insanlarla konuşmaya ya da onların arasına girmeye uygun değilim.
Bunca zaman... Bir başlangıç yapmaya çalıştım
ama hiçbir yol bulamadım, bu yüzden hiçbir şey yapamadım.
Her gün Fransa'yı kaybettiğimizi biliyorum,
benden isteneni nasıl yapacağımı hâlâ bilmiyorum.
Bu yüzden hiçbir şey yapmıyorum!
Affet beni, affet beni!
Çaresizim ve ızdırap içindeyim.
Bir ses gelip de affedildiğimi söyleyecek mi?
Çünkü bütün ruhumla denedim, denedim.
O zaman gitmeliyim
ve nasıl yapacağımı bilmeden
elimden geleni yapmalıyım.
Durand Amca!
- Jeannette, bir şey mi unuttum? - Hayır, sadece Durand Amca,
Vaucouleurs'a gitmeliyim, beni de götür.
- Vaucouleurs'a mı? - Evet.
Baban bana bu konuda hiçbir şey söylemedi.
Annen de bana bu konuda hiçbir şey söylemedi.
Evet.
Bu çok garip, Jeannette.
Şehirden bir şey mi almak istiyorsun?
Sör Robert de Baudricourt ile görüşmem gerek.
Ne hakkında? Kralın yüzbaşıyla neden görüşesin ki?
- Sana söyleyemem Durand Amca. - O zaman seni götüremem.
O zaman yürüyeceğim.
Dizlerim yürüyemeyecek kadar yıpransa bile gitmeliyim.
Belki ben yanlış yapıyorum... Ama gel.
- Sıradaki. - Gerard Morseau, Sör Robert.
- Morseau, vergileri ödemede geciktin. - Evimi yaktılar, Sör Robert.
- Tahılımı çaldılar. - Bir sonraki hasada kadar süre tanıyın.
Durand Lassois,
- köyünün vergileri henüz gelmedi. - Biliyorum, Sör Robert.
Bu... Bu benim yeğenim.
Domrémy'li Jacques d'Arc'ın kızı.
Evet, evet.
Sizinle konuşmak istiyor.
Ben... Ben...
Evet, evet, hadi evlat, konuş. Anlat bana.
Ben... Size bir mesaj getirdim Sör Robert.
Beni Veliahda göndermelisiniz. Lordum emrediyor.
Lordun mu? Senin lordun benim!
- Benim Lordum Göklerin Kralıdır. - Bu iyi bir nokta. Bu iyi bir nokta.
Ama Veliahdın ordularına ben liderlik edeceğim.
Ordularını yönetmek mi? Veliahdın ne zaman ordusu oldu ki?
Ve kadınlar orduları yönetmez kızım, takip ederler!
Ve eğer sen de böyle olmak istiyorsan, bir kamp takipçisi olmanı ayarlayabiliriz.
- Ama ben Fransa'yı kurtaracağım. - Fransa'yı kurtarmak mı?
Eve git kızım ve aptallık etme!
Fransa'yı kurtarmak mümkün olsaydı, çoktan yapılmış olurdu.
Kendimiz yapardık, değil mi Burnitz?
Ama savaş değişecek!
Veliahdın yardımına geldiğimde onu taç giyme törenine götürmeliyim!
Maxar, bu Mooney kızını eve götür
ve babasına onu tokatlamasını söyle.
Ama beni Veliahda göndermelisiniz, Fransa'yı kurtarmalıyım!
Üzgünüm Sör Robert. Ne söyleyeceğini bilmiyordum.
Onu eve götüreceğim.
Beni ne kadar aptal yerine koydun, keşke bilseydim...
Bütün bunlara sebep olmak istemezdim Durand amca, ama başka yolu yoktu.
- Ve onunla konuşmam gerekiyordu. - Mecbur muydun?
Baban beni asla affetmeyecek.
- Asla! - Sus, sus kuzen.
Yol açın!
Dikkat! Yol açın!
Jeannette! Hayır, Jeannette, geri dön!
- Hayır! Sör Robert söyledi! - Sör Robert!
Sör Robert, beni savaşa göndermelisiniz!
Orleans büyük tehlike altında ve bugün bile bir savaş sürüyor.
Ne? Orleans buradan 200 fersah uzakta,
orada neler olup bittiğini kimse bilmiyor.
Sör Robert!
Jeannette!
Bugün bir çatışma olduğunu ve bunun bize karşı olduğunu söylüyorum!
Dinlemelisiniz! Beni duymalısınız!
Evlat, hepimiz Fransa'yı kurtarmak istiyoruz,
ama Fransa, kralı olmayan, bir şampiyona ihtiyaç duyan
ve kurtarılması mümkün olmayan küçücük bir toprak parçasına dönüştü! Evine git!
Babanın yanına git, çocuğum.
Evlat, söylediklerin çok tuhaf şeyler.
Evet, tuhaflar.
Sör Robert'la konuşmak için gönderildim
ama ne beni ne de sözlerimi önemsediğini gördünüz.
Yine de Büyük Savaşın ortasına gelmeden önce Veliahdın yanında olmalıyım.
İnan bana, eve gidip annemle iplik eğirmeyi tercih ederim.
Çünkü burası benim asıl yerim değil.
Ama dünyada ne krallar, ne soylular,
ne de prensler arasında, sevdiğimiz Fransa'ya yardım edebilecek tek bir kişi yok.
Karşında gördüğün şu genç kızdan başkası değil.
Bu, içimdeki bir şeyden değil,
Cennetin Kralı'nın isteğinden kaynaklanıyor.
Kehaneti duydun mu?
Lorraine'li bir kızın Fransa'yı kurtaracağına dair bir kehanet var.
- Duydun mu? - Hayır, kehanet falan bilmiyorum.
Şimdi saldıralım mı, deli?
O babasıyla savaşacak.
- Doğruyu söylüyor! - Jeannette, buraya gel!
Eve gitmelisin!
- Kurtarıcımız. - Kralımızı taçlandırmak için!
Bir de bağlamalı kırmızı bir elbisesiyle!
Konuşamayacağımı sanıyordum.
Ama yine de... Yıllar geçtikçe bana
gitmem gerektiği, Orleans'ı
kurtarmam ve İngilizleri Fransız topraklarından kovmam gerektiği söylendi.
Ailen bundan haberdar mı Jeannette?
Hayır. Kimseye söylemedim.
Sessiz kalmam istenmedi ama babamın gitmemi yasaklayacağını biliyordum.
Ne yapacağız?
Geri dönmen gerektiğini biliyorum amca
ama ben kalmalıyım. Sör Robert beni dinleyecek.
Kalmak zorunda mısın?
Evet, kalmalıyım!
Robert geçene kadar kapısında duracağım ve eğer bana yer yoksa,
tarlada uyuyacağım.
Bana emredilen şeyi yapıyorum!
Onu burada bana bırak, Durand.
Ben ona bakarım.
Ya babanla karşılaşırsam?
Beni buraya getirdiğini ona söylemeli misin?
Burada yeterince güvendesin ve seni bırakabilirim ama...
Ama ne amca?
Bundan bir hayır gelmez.
Ağzımdan iyi bir şey çıkmayacak.
Yine neden geldin?
Sör Robert'ın seni görmeyeceğini biliyorsun.
Eve git evlat ve yarın geri dönme.
İşte o, şimdi geliyor.
- Affedersiniz ama o genç kız siz misiniz? - Ben Jacques d'Arc'ın kızı Joan.
Lille'de olduğunuzu duyduk, sizi görmek istedik.
Ve size inandığımızı söylemek istedik, sizin için dua ettik.
Geçen Pazar sizin için bir ayin düzenledik.
Teşekkür ederim.
Dualarınızın işe yarayacağını biliyorum.
Bugün kapılar yine yüzüme kapatıldı.
Anne...
Seni eve götürmeye geldim Jeannette.
Eve dönmelisin Jeannette.
Bir süredir karanlık bir hayal seni ele geçirdi
ama sana zararı dokunmadı ve yakında geçecek ve
geçtiğinde kimse onu düşünmeyecek.
Ama eve dön.
Seni asla incitmek istemedim anne.
Çünkü seni dünyadaki herkesten çok seviyorum.
Ama 100 babam ve 100 annem olsa bile, ben...
Yine de geri dönemem. Şimdi ilerlemeliyim.
Peki Jeannette, nereye gideceksin?
Nereye gideceksin?
- Kız nerede? - Sör Robert.
İşte bu.
Tam iki hafta önce beni görmeye gelip bir savaştan bahsetmiştin.
Bugün bir elçi mesajlarla geldi.
O gün gerçekten büyük bir savaş yaşandı.
Ve Veliaht için ağır bir yenilgi oldu.
Bunu nasıl öğrendin? Cadılık mı yapıyorsun?
- Elbette öyle bir şey yapmıyorum. - İşte tam da bilmediğimiz şey bu.
Peder Fournier, onu sorguya çek.
Eğer kötü biriysen ve şeytandan gönderilmişsen yanımızdan uzaklaş.
Fakat iyi biriysen ve Tanrı'dan isen yaklaş.
Takdirini bekliyorum peder.
Ve kötü olan her şeyin sizlerden uzak durmasını istiyorum.
İyi olan her şey davamıza ve Fransa'ya hizmet etmek için yanımızda kalsın.
O bir büyücü değil, Sör Robert.
Onun her ne dediğini duyduysanız, ister kehanet olsun ister olmasın,
şeytanın bunda hiçbir rolü yok.
Teşekkür ederim peder.
- Hâlâ Veliahda gitmek istiyorsun. - Efendim gitmemi emretti.
Bu iki beyefendi, seni bu çılgın göreve göndermemi istiyor,
refakatçi olarak size eşlik etmeye gönüllüler.
Bana göre bu aptalca bir iş gibi görünüyor,
ama ülkemize yardım edebileceğine inanıyorlar.
Eğer böyle bir ihtimal varsa, engel olmak istemem.
O zaman her şey gerçek oluyor.
Elveda, evlat.
Seni konuşurken duyduğumdan beri bir tür rüya görüyor gibiyim.
Çünkü nereye gitmem gerektiğini ya da hayatımla ne yapmam gerektiğini
henüz net olarak göremedim.
Ama aniden, sesini duyduğumda, sanki biliyormuşum gibi hissettim.
Senin takipçin olmaya geldim.
Teşekkür ederim. Sen ilksin.
Ve ben de ikinci olmaya oldukça istekliyim. Ne zaman yola çıkıyoruz?
Yarın değilse, bugün. Ertesi gün ise, yarın.
Veliaht Chinon'da.
Düşman topraklarından uzun bir yol.
Bu yüzden zorlu ve tehlikeli bir kış yolculuğuna hazır ol.
Bana bir...Erkek kıyafeti getirin.
Erkek gibi giyineceğim.
Eğer bu yanlışsa, her zaman yanlış olduğunu söyleyeceğim.
Hayır anne. Ben bunun için doğdum.
Jeannette, kasaba halkı yolculuğun için sana bir at getirdi.
Tamam, bitti şimdi.
Sen... Sen, yakışıklı bir delikanlı olurmuşsun!
Mektubumu önden Veliahda gönderdim, seni bekliyor olacaklar.
Joan, daha önce ata bindin mi?
Chinon'a vardığımızda iyi at sürüyor olurum.
Sadece geceleri at sürmeye dikkat et,
gelişin haberini ateş gibi yayılacak
ve düşman seni gözetlemek isteyecek.
Onlardan korkmuyorum.
Kılıcın yok mu? Benimkini al.
Bir anne çocuk doğurur, dünyaya getirir, onları çok iyi tanıdığını sanır.
Oysa onları hiç tanımaz.
Ve şimdi gitmelisin. Onu iyi koruyun.
Daha kat edeceğiniz fersahlar ve geçeceğiniz buzlu nehirler var.
Anneciğim, L'Abri türbesine git ve bizim için dua et.
- Tanrı yardımcın olsun Joan, çabuk dön! - Hoşça kal Joan!
- Tanrı yardımcın olsun Joan. - Teşekkür ederim!
Hadi git Lorraine kızı, senden pek bir şey beklemiyorum
ama git... Ve ne olacaksa olsun.
Elveda, Joan!
- Elveda - Elveda, Joan!
Hadi, söyle bakalım sen kimsin!
Gezginler, dostum, sadece gezginiz.
- Peki sen kimsin? - Ben Clairvaux'nun başkomiseriyim.
Biz dürüst adamlarız.
Öyle olabilirsiniz ama bakmam gerek.
Sen bir delikanlı mısın?
- Burada neden buluştuğumuzu anlatayım. - Peki, anlat da devam edelim.
Kasabamızda bir grup Burgonya askeri var.
Lorraine'den gelen ve Veliahda yardım etmeye gelen kıza el koymak için
burada olduklarını söylüyorlar.
Eğer içinizden biri o kız ise,
- köyümüzün etrafından dolaşın. - Teşekkürler komiser.
Bu bizi ilgilendirmiyor.
Karım iki somun ekmek gönderdi.
- Elimizden gelenin en iyisi buydu. - Tekrar teşekkür ederim.
Eğer bunları bizzat delikanlının eline teslim etmeme izin verirseniz çok sevinirim.
Eğer Lorraine'li o kızsanız, öyle olduğunuzu söylemiyorum ama öyleyse,
Clairevaux halkından size bir mesajım var.
O da şudur:
Tanrı sizinle olsun.
"Tanrı sizinle olsun ve Fransa'yı ve bizi de kurtarsın."
Şimdi evlerimize gidebiliriz komşular,
çünkü onu gördük ve ona uyarıda bulunduk.
Bunlar Chinon kuleleri.
Sağ salim geldik.
Buradayız.
Chinon'a ulaşmaya çalıştık... Her şeye değdi...
Ve veliahdımı göreceğim.
- Altın Tremouille getirdin mi? - Altın mı?
Altın mı? Hayır, getirmedim.
Huzuruma çıktığında eğilmelisin, Dük.
Tavrın... Özensiz.
- Bana borcun var. - Para mı?
Krallığını terk etmeyi planladığına dair kesin bir bilgim var.
Bizi terk ediyorsun.
Bizi bırakıp gidiyorsun.
Sana 3.000 kron borç versem,
Kuzey'e veya Güney'e kaybolursun ve ben de arkandan bir bardak su içerim.
Sadece söz konusu bu para da değil, zaten borçlu olduğun muazzam meblağ.
O zaman bana bin kron borç ver.
Güvenli olur, o kadarla çok ileri gidemem.
İmzana ihtiyacım olacak.
Parayı alana kadar imzalamayı reddediyorum.
Önce imzana ihtiyacım olacak.
- Uşak, Lordum için bir tüy kalem. - Seni hırsız! Seni hırsız! Seni haydut!
Beyler, insan önünde olmaz.
Bana borç vermeden önce boş bir sayfanın altına imzamı istiyor
ve nedenini biliyorum.
Her borç aldığımda, bana borç verdiği parayı toplamak için topraklarımın
bir kısmını Burgonya'ya satmak için imzamı kullanıyor.
Bu doğru değil.
Ama bu inanılmaz efendim!
Bu dürüstlükten uzak olurdu!
Onun standartlarına göre değil!
Bu sağlam bir iş uygulaması.
Zaten ona o kadar borçluyum ki, ona olan borcumun faizini ödemek için
ondan borç para almak zorundayım!
Adil olalım efendim.
Tremouille sizden normalden fazla faiz alırsa,
tahta çıkma ihtimalinizin düşük olması nedeniyle affedilebilir.
Eğer çıkmazsanız, ne anapara ne de faiz asla ödenmeyecek.
Kendi annen demiş ki...
Annemin söylediklerine kim inanır?
Son kralın oğlu olmadığını söyledi ve kendisinin aşk hikâyesi bunu
- doğruluyor gibi görünüyor... - Annemden yeteri kadar bahsettik.
Sen de İngilizlere gitmeyi düşünüyorsun, değil mi Başpiskopos?
Hayır, biliyorum. İkiniz de iki taraftasınız, ikiniz de,
tabii her gün battığım için umursamıyorsam sizler de artık bırakıp
boğulma zamanının geldiğini düşünüyorsunuz.
Şair, şair...
Etrafım hırsızlarla çevrili.
Hırsız değil efendim.
Bunlar krallıkları çalıyorlar, bu da onları devlet adamı yapıyor.
Ve sen de beni küçümsüyorsun...
Sağladığın şu eğlenceye bak.
Bomboş!
Majesteleri bir sonraki eğlenceyi gördüğünde beni affedecektir.
Ne oldu?
Majesteleri Lorraine'deki zavallı, deli kızı hatırlıyor mu?
Hayır...
Hatırlıyor muyum?
Baudricourt'un mektup yazdığı kişi.
Sizi görmeyi umarak handa bekliyormuş.
Öyleyse beklesin.
Şimdi burada.
Köşede...
Ve söz veriyorum, tahtınızı bir anlığına bana verirseniz
tüm sarayı kahkahadan yerle bir ederim...
Ve hiçbir maliyeti olmaz.
Pekâlâ.
Sevgili kuzenim, seni burada görmek ne güzel.
Hayır, hayır. Bizimle otur ve eğlenceyi izle.
Charles izliyordum ama gözlerime inanamadım.
Neşe, anlamsızlık, israf...
Ve buradan birkaç fersah ötede, son büyük şehrin Orleans ölüyor
ve sen onun ölmesine izin veriyorsun.
Krallığın elinden kayıp gidiyor ve sen başka tarafa bakıyorsun.
Yapma artık Alenson, eğer beni seviyorsan yeter artık.
Seni seviyorsam daha fazlasını söylemeliyim Charles, bizi terk edeceğini duydum,
Fransa'yı terk etmeyi planladığını.
Ama sen Fransa'nın kalbisin. Gidersen bize ne kalır?
Peki Fransa benim için ne ifade ediyor?
Anlaşmadaki haklarımı elimden alan deli bir baba,
beni gayri meşru ilan eden bir anne,
başka bir kralla evlenen ve şimdi
tahtımı ele geçirmeye çalışan adamın annesi olan bir kız kardeş.
Kendimi fazla eğlendiriyor muyum acaba?
İzleyemem...
Efendim ve diğer günahkârlar, şimdi akşamın son şakasına geliyoruz!
Bu sonuncusu seni bile şaşırtabilir.
Sonuncusu ve en güzeli.
- Ne olduğunu tahmin edelim.. - Oryantal dansçılar mı?
- Bir oyun! - Bir oyundan daha iyi.
Lorraine'den bir kahin geldi.
Fransa'yı kurtarmaya ve veliahdımızı taçlandırmaya söz veriyor.
Şimdi, oyun şu: Clermont Kontu'nu tahta oturtacağız,
o da şanlı Charles olduğunu iddia edecek.
Akşam bittiğinde, halkın isteği üzerine veliaht olacağım, değil mi?
Neyse ki bu yeterli değil.
- Şimdi tahta otur. - Lütfen,
biraz saygı gösterin güzel halkım.
Bu daha iyi.
Şimdi, bırakın girsin. Bırakın gelsin, diyorum.
Üç kişisiniz.
Sorabilir miyim, Lorraine'in genç kızı hangisi?
- Ben Lorraine'li kızım. - Yanınızdaki diğer hanımlar kim?
Bu Jean de Metz ve Bertrand de Poulengy beni korumak için benimle geldiler.
Üç kişilik bir aile mi?
Efendim, ona karşı bir şey kastediyorsanız veya saygımızdan şüphe ediyorsanız,
söylediklerinize dikkat etmenizi tavsiye ederim.
Özür dilerim.
Kimsenin önümde diz çökmesini tercih etmem.
O zaman kimse yapmaz, temin ederim bu insanın rahatı için yapacağı bir hareket değil.
Ama gelin, işte büyük veliahdımız.
İşte buradayım, bana söz verdiğin tacı bekliyorum, Lorraine'nin kızı.
Taç giymemi sağla.
Hemen taç giymemi sağla.
İşte,
veliahdınız size elini uzatıyor, genç kız.
Sevgili veliahdım, sizi arıyorum.
Sizi bulmak için uzun bir yol kat ettim ve yerinizi başka kimse dolduramaz.
Tanrı, elçileri aracılığıyla benimle konuştu.
Ve onun isteği, size yardım etmem ve sizin Fransa Kralı olmanız.
Beni nereden tanıyorsun?
Yalnızken bunu söyleyebilirim.
Sen ne düşünüyorsun?
Bu kız tehlikeli, üçüncü bir taraf olmalı.
Düşmanların tarafından gönderildiğine yemin edebilirim.
Veliahdım, size söylüyorum, bu saatten itibaren savaş değişecek.
Ve hayatlarınız da değişecek.
Ama gerçek şu ki Joan,
ben Tanrı'nın pek de ilgisini çekecek biri değilim.
Gerçekten de değilim.
Muhtemelen diğerlerinden daha kötü değilim ama...
Bana sorarsan Tanrı hiçbirimizle pek ilgilenmez.
Sana karşı dürüst oldum. Sen de bana karşı dürüst ol.
Ne istiyorsun? Para mı?
Toprak mı?
Hediyeler mi?
- Her şeye rağmen fakir bir adamım... - Tanrı'nın ilgilenmemesi doğru değil.
Bunu, az önce kadınların arasında saklandığın gibi kendini saklamak için söylüyorsun.
Ama Tanrı seni bulacak ve seni kral yapacak.
Bu dürüst bir ses. Onu dinle Charles.
Sanırım tam zamanında geldin.
Bir an için... Veliaht olduğunu sandım.
Ben onun kuzeni, Ronson Düküyüm.
Burada olmana sevindim, güzel Dük.
Fransa'nın kraliyet kanından ne kadar çok insan toplarsak,
- davamız o kadar güçlenir. - Ona güvenmeyin Lordum.
Ona güvenmemeye çalışıyorum.
Ama her gözlerine baktığımda,
- söylediklerinin doğru olduğuna inanıyorum. - Ona güvenmemek için bir sebep daha.
Sevgili veliahdım,
sana yalnızca senin ve Tanrı'nın bildiği gizli şeyleri söylersem,
beni O'nun gönderdiğine inanır mısın?
Benimle gel, Joan.
Nicholas, sabanından kurtul! Atını da getir!
Gel de genç kızın ordusuna katıl!
Geç kız mı? Ordusu yok!
- O zaman yakında bir ordusu olacak! Hadi Nic! - Hadi gel Nicholas!
Bize katıl!
Binlerce adam akın akın geliyor.
Kızın adı büyülü gibi.
- Halkım ona inanıyor. - Kimse geri durmuyor mu?
Neden? Neden? Ordu toplandı.
Her yerden adamlar geliyor.
Altın ve mücevherler yerden çıkarılıp hazineye dökülüyor.
Satın alamadığınız tahıl ve sığırlar hediye olarak gönderiliyor.
Orduyu kurmamızı emrettiniz, yaptık.
Ama bize hâlâ harekete geçme emrini vermediniz.
Ama kız başpiskopos ve kilise görevlileri tarafından muayene edilmeden önce
bunu hiç de iyi yapamam.
Ancak inceleme bitti.
20 bilgin ve sadık rahip, Poitiers'de onu 3 hafta boyunca sorguladı.
Hakkındaki tüm mevcut kanıtları toplamak için Domremy ve Vaucouleurs'e haber gönderdiler.
Kilise, Joan'ı dokunulmamış, dindar ve saf bir kalpli olduğunu belirledi
- ve bunu resmi olarak belirtti. - Evet.
Onda iyilik dışında hiçbir şey bulamasak da,
onu savaşa göndermenin akıllıca olup olmadığından emin değiliz.
Şimdilik en azından hayattasın, Veliaht, ama kendini bu savaşa atarsan
yalnızca krallığını değil, hayatını da kaybedebilirsin.
Orduyu ben yönetmeyeceğim. O yönetecek.
Fransa ordusuna liderlik eden çiftçi bir köylü kızı mı?
Hristiyan aleminin alay konusu olacaksın.
Uzun zamandır öyleyim. Senin sayende... Ve senin de.
Yıllardır beni babamın tahtına talip olduğuma ikna etmeye çalıştın.
Bir alçak, bir ahmak. Bazen size inanmaya meyilli oldum.
Ama sonra o geldi... Ve beni çözdü.
Şapelde sana ne söyledi?
Bunu size söyleyemem.
Söylemeyeceğim de.
Bunu bize söyleyeceksin. Hayatında hiç sır saklamadın.
Bunu saklayacağım.
Gerçek şu ki henüz ne yapmak istediğimi bilmiyorum.
İşin ucunda benim başım var. Benim kafam ve benim tacım.
Onları riske atmak isteyip istemediğimi bilmiyorum.
Ama ne kadar bekleyeceğiz? Orleans'ı hiç kurtaramayacak mıyız?
Bilmiyorum.
Ne kadar beklerseniz o kadar akıllıca olur Majesteleri.
Ben bundan da emin değilim.
- Majesteleri, ben... - Veliahdım, terbiyesizliğimi mazur görün.
Günlerdir sizi görmeye çalışıyorum ama muhafızlar hayır dedi, meclisteymişsiniz...
Sevgili Joan, o pelerin sana çok yakışmış, ışıl ışıl görünüyorsun!
Teşekkür ederim Veliahdım, tüm hazırlıklar tamamlandı.
Harekete geçelim. Söz değil, eylem adamı olalım!
Beni Orleans'a gönderin, istediğimiz işaret verilecek.
- Şimdi tam zamanı. - Her zaman vakit vardır Joan.
Hayır, her zaman vakit olmuyor Veliahdım.
Beni iyi kullan, çünkü sana bir yıl, biraz daha fazla yaşayacağımı söylemiştim.
Gel bizimle Orleans'a gidelim.
Eğer evet dememi istiyorsan, mantıksız şeyler istememelisin.
Benden bir orduyu yönetmemi istememelisin.
Sizi tekrar uyarıyorum Majesteleri. Bu kıza güvenmek akıl dışı.
Eğer Tanrı'nın isteği Orleans'ı kurtarmaksa, neden askere ihtiyacınız var?
Askerler savaşacak ve Tanrı onlara zafer verecek.
Keşke emin olabilseydim... Görüyorsun ya, emin olmadığım kişi kendim.
- İyi bir kral olabileceğimden emin değilim. - İhtiyacın olan tek şey Tanrı'ya olan inanç.
Bunu başardığınızda kendinize de inanacaksınız.
Tanrı'nın benim kral olmamı istediğinden emin değilim.
Böyle olduğum halde Tanrı neden
bana yardım göndersin ki?
Şüphelerini ve korkularını bir kenara bırak, veliahdım.
Hayal ettiğim gibi asil ol, Tanrı'nın senden istediği gibi ol,
Fransa'nın ihtiyacı olduğu gibi ol.
Fransa'n, ulusun ve halkın sensiz oldukça çaresiz,
ama güvenini Tanrı'ya yönelttiğin anda yenilmez olacak.
Onun yüzüne bakıp da şüphe edilebilir mi efendim?
Hayır.
Artık şüphem yok.
Alenson, onu yüzbaşına götür.
Tanrı bu kızın yanında
ve biz de savaşta yanında olacağız.
Zırh sana ağır mı geliyor?
Hayır. Gayet hafif ve kaygısızım,
çünkü orduyla buluşup başlayacağım.
Sancağımı yüksekte tut, D'aulon!
Beyler, karşınızda genç kız Joan.
Bu Xaintrailles,
De Raiz,
De Culan,
De Gaucort,
Saint Severe,
ve bu da La Hire.
Bijon'un vahşi boğası aşkına! Bir kız... Ve koşumlu!
Da Hire, herkese karşı edepsiz, kaba bir adam olmaktan gurur duyuyor,
bu yüzden selamına aldırmayın. İyi dövüşüyor.
İyi dövüşüyorsa, onu seveceğim.
Mesele bu değil.
Hadi Joan, gel bizimle otur.
Hep birlikte çalışacağız ve birbirimizi tanımalıyız.
Seni Veliahda gönderen arkadaşım Baudricourt muydu?
Evet.
Sana nasıl inandı ki?
Sanırım bana hiç inanmadı efendim.
Jean de Metz ve Bertrand de Poulengy bana inandılar
ve sanırım beni onlar yüzünden gönderdi.
Fransa veya dünya tarihinde birinin böyle ani ortaya çıktığını hatırlamıyorum.
Hiçbir coşku bu kadar yaygınlaşmadı,
hiçbir kariyer bu kadar elverişli bir şekilde ilerlemedi.
Gerçekten muazzam bir hayal gücüne ve beceriye sahip biri bunu uydurmuş olmalı.
Neden bahsediyorsunuz?
Bu Lorraine'den gelen bakire meselesi.
Bizimle görünmeye uğraşmana gerek yok, biliyorsun.
Ne demek istediğini anlıyor musun?
Evet, anlıyorum.
Onun dürüstlüğünü göreceksin, Severe.
O iki şeyden biri...
Ya şarlatan ya da aptal.
İlkine gelince, cevap veremem çünkü kelimenin ne anlama geldiğini bilmiyorum.
Eğer aptalsam, Tanrı en azından bunu bana karşı kullanmaz.
Joan, sana söz veriyorum, emir vermeye çalışmadığın sürece
hepimiz iyi geçiniriz.
Emir vermeye çalışmayacağım. Hangi emirleri vereceğimi bile bilemem.
Musa'nın kayası adına, senden duyduğum ilk mantıklı söz buydu, kızım!
Sadık kalırsan, Tanrı'nın gazabı üzerimde olsun ki sorun çıkmaz.
Kötü konuşma, La Hire.
Kötü konuşma mı?
- Şimdi, kara kayanın üzerine... - Bu orduda, ister üst düzey ister
alt düzey olsun, küfür olmamalı.
Orduyu susturmak mı istiyorsun?
- Bu sizinle başlamalı. - Emir vermeyeceğini söylemiştin Joan.
Ama bu askeri bir emir değil efendim.
Bunu mutlaka anlamalısınız.
Ama Orleans'a yürüyecek olan ordu kutsal bir amaç uğruna kuruldu.
Bugün adamları gördüm,
aralarında kadınlar da vardı, içki içip küfür ediyorlardı.
Bu tür şeyler sona ermeli ve ilerlemeye başlamadan önce her erkek günah çıkarmalı.
- Tanrı huzurunda... - Küfür etme La Hire.
Ama edeceksen kurmayımın üzerine et.
Kurmayımın üzerine mi? Bu nasıl bir yemin?
Hiçbir ordu günah çıkarmaya gönderilmedi.
Böyle emirler verirsek, alay konusu oluruz.
- Ben böyle bir emir vermeyeceğim! - Ya da herhangi birimiz, emin olabilirsin.
Lazarus'un hayatı aşkına!
Liderleri, acemi bir köylü kızıyla mecliste oturmak zorunda mı kaldı?
Bu aptal Veliahdımıza yazıklar olsun.
Zaten korkakken de yeterince kötüydü. Bir de çocukları önderlik etmeye gönderiyor.
O bizi yönetmeyecek, ey büyük öküz.
O, askerlerin etrafında toplanacağı bir sembol,
bir figür olarak önümüzde at sürecek.
Hayır, Janice'in ve tüm o büyük Yeniçerilerinin sevgisine yemin ederim ki,
beni ikna edemez.
Savaşta pek yardımcı olacağını sanmıyorum,
- yine de ona minnettarım. - Ne için?
Bize bir şans daha verdiği için.
Bütün bir orduya emir vermenin başka bir yolu olmalı.
Bildiğim tek yol bu Joan,
yüzbaşıları aracılığıyla genel bir emir verdin ve seni reddettiler.
Ama onlara nasıl söyleyebilirim? Bunu nasıl yapabilirim?
Bilmiyorum... Gerçekten bilmiyorum.
Peder Pascur, ne yapacağım?
Keşke yardımcı olabilseydim, haklı olduğunu biliyorum
ama nasıl yapılabileceğini göremiyorum.
Bu oyunu sık sık oynuyor musun?
Her gün, bütün gün.
Bütün gün sürüyor.
Artık oyunlara pek vakit kalmayacak.
- Bu o kız. - O kız.
- O genç kız... takip ettiğimiz kişi. - Acaba yapabileceğimiz bir şey var mı?
Evet. Bir an için zarlarını tut.
Zarlarını topla dostum.
Bana orduların böyle olduğunu, bütün orduların böyle olduğunu
ve değiştirmenin mümkün olmadığını söylüyorlar.
Oysa zafer kazanamayız, ona layık değiliz.
Ama biz buraya zafer vaat ettiğin için geldik.
Tanrı'nın bizi yapmamız gereken işe çağırdığı doğru,
ancak Tanrı'nın tarafımızda olması yeterli değil,
biz de onun tarafında olmalıyız.
Ne yapacağız kız?
Kumar oynanmamalı.
- Kumar yok mu? - Hayır, gizlisi bile olmaz.
Ve Tanrı'nın adını boş yere anmayacaksınız.
- O ne dedi? - Kız, "Küfür yok," dedi.
Ve bütün kadınlarını göndermelisiniz.
- Ne? O da ne? - Kadın yok mu?
- Kamp takipçisi olmamalı. - Bizden bahsediyor.
Ve yürüyüşe geçmeden önce her adam günahlarını itiraf etmeli
ve ruhunu yaptığı bütün kötülüklerden arındırmalıdır.
Bizi ne sanıyor? Rahip mi?
- Sus, Savion! - Bırak konuşsun!
Lütfen beni dinleyin.
Duyabildiğiniz kadar.
Görüyorsunuz, içimde güç yok.
Ellerimde de güç yok.
İngilizlere karşı kazanacak kadar büyük bir güç yok.
Gücümüz inancımızda.
Ve eğer inancımız Tanrı'nın nefret ettiği küçük şeyler tarafından kemirilirse,
bir milyon kişi olsak bile, geri püskürtülüp öleceğiz.
Evet, yaklaşın!
Siz de!
Duyamayanlar da! Onlara bu mesajı iletin!
Ancak Tanrı'nın ordusu olursak kazanabiliriz.
Burada, karşınızda durup sizden bunu istemek kolay değil.
Belki de kolay olmayacaktır.
Ama biliyorum ki, eğer bunlar yapılırsa
İngilizler bulutların üzerinde asılı kalsa ve kasırgaya binse bile, onları yeneceğiz.
Okları gökten dolu gibi yağsa da,
mızrakları çelik bir halka olsa da,
topları konuşup gökten gelen bir fırtına gibi çarpsa da, yine de bizim olacaklar!
Tanrı bunun için söz verdi.
Göklerdeki Babamız bizim liderimizdir.
Adını yücelttiğimiz sürece O bizimle olacak.
İhtiyacımız olan her şeyi bize verecek.
Günlük ekmeğimizi,
zaferimizi ve sonsuza dek özgür kalacak toprağımızı.
Orleans ise neden nehrin bu yakasındayız?
Dunois'in emriyle buraya geldin.
- Orleans'lı yüzbaşı. - Burada o mu komuta ediyor?
Evet kızım. Seni karşılamaya gelen o olmalı.
- Selamlar Dubois. - Selamlar, Lordum.
Dostlarım, hepiniz hoş geldiniz.
Hele ki genç kızı de yanınızda getirdiğiniz için.
Eğer orası Orleans şehriyse,
neden nehrin bu yakasından yaklaşmamızı emrettin?
İngilizlerin en güçlü olduğu yere cesurca at sürmeliydik.
O zaman nehrin sağ yakasındasın, evlat.
Şu kuleleri görüyor musun?
İşte Tourelles, en güçlü İngiliz kalesi.
Burayı alırsak diğer yerleri de alırız.
Tourelles'e kim komuta ediyor?
Sör William Glasdale.
İngiliz kumandanlarının en iyisi, onunla birçok kez dövüştüm.
Bu İngiliz'i uyarmam, kaleyi teslim etmesi ve hem o hem de adamlarının
hayatını kurtarmam emredildi.
Beni ona götürün!
Sör William Glasdale!
Ben Sör William Glasdale.
Siz kimsiniz?
Ben genç kız Joan.
Sör William Glasdale
ve Fransa'mızda bulunmaya hakkı olmayan siz İngilizler,
Cennetin Kralı size kalelerinizi terk edip
kendi ülkenize dönmeniz için emir gönderiyor.
Ve eğer bunu yapmazsanız,
aranızda öyle bir yücelik yaratacağım ki, sonsuza dek hatırlanacak.
Bunu size söylemeye geldim ki, ümitsiz bir davada, kötü bir savaşta mahvolmayasınız.
Çok cömertsin, ama sana iki şeyi hatırlatmak istiyorum:
Birincisi, bu savaşı biz kazanıyoruz.
İkincisi, eğer kötü bir dava varsa, o da senin davan.
Dunois, dinle, senin tarafında şeytan var.
Bizim tarafımızda ise Tanrı var!
Sizi ve ölecek bütün o askerleri düşünüyorum Sör William,
eğer uyarımı dinlemez ve teslim olmazsanız ölecek olan birçok asker olacak!
Ben hiçbir zaman büyücülükten korkmadım, bir fahişeden de asla uyarı almam!
Sadece iyi niyetliydim.
Onu bu alandan hemen çıkart,
yoksa bu okçulardan biri güzel kızınıza oklarını saplayıp eğlencesini mahvedebilir!
Gel Joan.
Seni pislik! Sıradan bir köylü!
Geldiğin yol kadar sıradan.
Oğlan çocuğu! Evcil hayvanını al! Cadı! Şeytanın Gözü!
İşte tam zamanı.
Şimdi tam zamanı.
Tanrı adına vurun! Cesaretle vurun!
İleri!
- Ateş! - Ateş!
Kırın onları, el bombacıları.
Kırın şunları!
Bu gediği kapatın! Bu gediği kapatın!
Mancınıkları ateşleyin!
Ateş!
Merdivenleri hemen asın!
Beyaz bayrağı takip edin!
İleri! Tanrımız ve ülkemiz için, ileri!
Bayrağı takip edin!
Tanrı hepinizle beraberdir, Tanrım! Hepinizle!
Ateş! Ateş!
Duvarları yıkını! İçlerine girin!
Peder Pasquerel!
Cesaret! Zafere doğru!
Öncü, ileri!
Tanrı aşkına ileri!
Cadı, cadı!
Yerinde kal, korkak!
İleri dostlarım, ileri!
İçeri girin!
Fransa! Fransa! Tanrı bizim yanımızda!
Yiğit adamlar, iyi askerler, acele edin!
Duvarlara!
Hadi!
Hadi beyler! Hep birlikte surlara!
Cadıyı vurdum! Yere düştü, yere düştü!
Düştü, cadı düştü!
Zaferi, İngiltere kazandı!
Çıkması gerek, Joan.
Muskamı tut, Joan. Acını dindirecek.
Teşekkür ederim dostum. Hayır, hayır, teşekkürler.
Büyü yapmaktansa ölmeyi tercih ederim.
Yaranı yağla temizleyeceğim ve domuz yağıyla saracağım.
Bağlayın beni.
Ve ben burada yatayım... Bir süre.
Peder Pasquerel, duyuyor musun?
- Tourelles düştü. - Hayır Joan. Bu geri çekilme sesi.
Geri çekilmemiz emredildi.
- Zırhımı giyinmeme yardım et. - Evlat, yaralısın.
Hissetmiyorum.
ayır! Hayır, Fransalılar! Vazgeçmeyin!
Cesur adamlar, geri çekilmeyin!
La Hire, Dunois, Alenson, geri dönün!
Dostlar, benimle gelin. Vazgeçmemeliyiz.
Bugün elimizden geleni yaptık Joan, adamlarımız bitkin.
İngilizler de en az onlar kadar bitkin.
Bir konsey topladık ve geri çekilmeye karar verdik.
Siz kendi konseyinizle birlikteydiniz, ben de kendi konseyimle birlikteydim.
Ve sana diyorum ki, Tanrı'mızın konseyi sizinkinden daha iyi ve daha güçlü.
Tek yapmamız gereken ilerlemek ve kale bizim!
Saldırmak isterse, biz de saldırırız.
Sancağım duvara değdiğinde
- zafer bizim olacak! - Boruları çalın, ileri beyler!
İleri! Sancağı takip edin!
Yerlerinize geçin!
Vazgeçmeyin!
Fransa'nın şanı için! Devam, devam!
Duvarlara! Duvarlara!
Fransızlar, Fransızlar! Geri dönüş yok!
Zafer bizim olacak, Tanrı nasip etti!
- Duvarlara! - Duvarlara!
Merdiveni asın!
Onları kovun.
Düşmana ölüm!
Onlara doğru ilerleyin! İşte zafer! Çekiliyorlar!
Glasdale!
Cesaretle girin, zafer bizim olacak!
Teslim ol, teslim ol, vaktin varken!
Glasdale, teslim ol bana! Hayatını kurtar!
Sana asla teslim olmayacağım, büyücü cadı!
Bana fahişe diyorsun, ama senin ve adamlarının canlarına çok acıyorum!
Göklerin Kralı'na teslim ol!
Asla! Sana olmam, cehennemden gelen şeytan!
Hayır, hayır!
Cehennemi tercih ederim!
Ateşle ölmek korkunç bir şey.
Joan! Joan, seni arıyorduk.
Neden ağlıyorsun?
Çünkü öldüler... Korkunç bir şekilde öldüler!
Ben öldürdüm...
Kimi öldürdün?
Bütün bu adamları.
İngilizler için mi ağlıyorsun?
İngilizlere karşı hiçbir nefretim yok.
Beni takip etmeniz için cesurca ve yüksek sesle konuştum,
zaferin güzel olacağını düşündüm.
Şuna bak, ne kadar çirkin ve kanlı.
Bundan daha güzel bir zafer hiç olmadı.
Ve bu senin zaferin. Bütün şehir seni bekliyor.
Orduyu sokaklarda yönlendirmelisin.
Hayır!
Bu kan benim ruhumda ve ben yapamam...
Joan, Orleans şehrine ve
Fransa halkına güven verdin. Seni görmek istiyorlar.
Ben...
Gel.
Orleanslı Kız.
Dokun ona! Çocuğuma dokunmaz mısın?
Senin dokunuşun benimkinden daha iyi!
Yüce Maria...
Büyük ve onurlu prens,
Burgonya Dükü Ben, genç kız Joan, sizden aramızdaki bu savaşa
son vermenizi olabildiğince alçakgönüllülükle rica ediyorum.
Çünkü sizin Burgonya'nız Fransa'nın bir parçasıdır ve
İngiliz saflarında savaşmamalıdır.
Öyleyse iyi ve sağlam bir barış yapalım.
Ve bu barışı onaylamak için,
sizi Reims Katedrali'nde 7. Charles'ın taç giyme törenine
katılmaya davet ediyorum.
Gelin ve kraliyet kuzeninizin kutsama töreninde hak ettiğiniz yeri alın.
Tanrı bizi her daim dost kılsın.
Yüce Tanrımızın 1429 yılında,
15 Temmuz günü, adı geçen Reims meydanında yazılmıştır.
- Senden övgüyle bahsediyor! - Çok gurur verici.
Bana eşitiymişim gibi hitap ediyor!
Sürekli olarak senden şehirler alıyor
ve itiraf etmeliyim ki en iyi İngiliz kumandanlarımı bile yendi.
Büyüyle! Sihirle!
Askerlerimiz sancağını görüp kaçıyorlar.
Zaferleri tarihin en utanç verici olayı olarak hatırlanacak.
Kesinlikle katılıyorum.
Güçlü İngiltere ve büyük Burgonya,
Hristiyan dünyasının en zengin prensi, Çiftçi bir taşralı kız tarafından yenildi.
Lordum, yardım ve tavsiye için bana mı geldiniz?
Şunu söylemeliyim ki: Düşünün, Dük.
Genç kız ve sevgili kuzeninizin taç giyme törenine
davetini reddetmeden önce iyice düşünün.
Şaka yapmanın zamanı değil, Lüksemburg Kontu.
Ve şaka yapılacak bir konu da değil.
Gerçek şu ki, bu kız yarın Reims Katedrali'nde
dansçı dönek veliahdı Fransa Kralı olarak taçlandıracak.
Muzaffer ve şimdiye kadar hiç hata yapmadı.
Paris'e yürümeye karar verirse, ki şüphesiz öyle yapacak,
Paris kaybedilecek... Ve biz de yenileceğiz.
Bu, Burgonya tarihinde ciddi bir an.
- Ve İngiltere'nin. - Ve kilisenin.
Birçok sapkınla uğraşmak zorunda kaldık, ama hiçbiri bu kadar tehlikeli değildi.
Genç kız kafir miydi?
Kilisenin onu inceleyip iyi, dindar ve bozulmamış bulduğunu sanıyordum.
Eğer Poitiers'de ben otursaydım, kararın farklı olacağından emin olabilirsiniz.
Kont Piskopos, genç kıza olan nefretiniz haklı.
Eğer beni bir saat içinde şatomdan kovsaydı,
ona bir sapkından çok daha kötü isimler takardım.
Tam da şu an olduğu yerde olması bizim için şans olabilir.
- Şans mı? - İlk hatasını yapmak üzere.
Yarın Charles'ı taçlandıracak.
Tacı kendi başına takmalı.
Charles aptal, bir üçkağıtçı, bir düzenbaz. Daha önce de bize satmıştı.
- Tekrar yapabilir. - Ona para mı teklif edeceksin?
Ben değil, sen. Ateşkes için.
100 yıl sonra ilk kez Fransa galip geldi,
Tanrı aşkına Charles neden bize ateşkes versin ki?
Önüne altın sallayın, belki alır, her zaman da almıştır.
Tremouille her zamanki gibi yanında.
Ve Tremouille her şeyi satar.
Haklısın sevgili Cauchon
ve bu bizim tek ve son şansımız olduğundan,
hemen Reims'e bir elçi gönderip çok yüksek bir teklifte bulunmalısın,
diyelim ki 100.000 altın kron.
Ateşkesi sağlarsak, Paris'i güçlendirmek için zamanımız olur.
Haklısın Bedford Dükü.
Genç kızın ilk hatası.
Tacı kendi başına koymalı.
Taç giyme törenine gelince,
bunun gibi küçük bir yastık olacak.
Üzerine diz çökeceksin ve seni mesh edeceğim.
- Peki halk ne tarafa gidecek? - Halk mı?
Evet, sevgili tebaam.
Vergi ödeyenler.
O tarafta.
Sanırım yüzümü onlara doğru biraz daha çevirerek diz çökeceğim.
Yüzümü pek beğenmesem de,
sonuçta ben onların Kralıyım ve buna alışsalar iyi olur.
Sevgili Tremouille'ime gel,
taç giyme törenimin ritüelini prova ediyorduk.
O zaman bugün taç giyecek olan sen misin?
Ne demek istiyorsun?
Kalabalık sokaklarda at sürerken, bunun
kızın taç giyme töreni olduğu izlenimine kapılıyor insan.
Çünkü zırhlı, çok güzel bir kız ve bakması heyecan verici,
ayrıca olağanüstü şeyler başardı.
Çok kral! Pek asil!
Bunu herkesin içinde yap Charles ama özelde bu kızın
hem hırslı hem de vicdansız olduğunu anlamanın zamanı geldi.
Eğer savaş devam ederse ve askeri partisi yükselişini sürdürürse,
taç giysen de giymesen de Fransa'yı sen değil, o yönetecek.
Sevgili Dük'üm, bir pencere olsaydın, içini görmek bundan daha kolay olamazdı.
Bu kız, sen de dahil olmak üzere etrafımda güç ve para peşinde olmayan
tek kişi!
Yaptığı her şeyi benim ve Fransa için yaptı.
Çok zeki.
Önce seni kazanması gerektiğini biliyor!
Ama güç konusunda, artık sen,
ben ve Burgonya'nın toplamından daha fazla güce sahip.
Bütün ülke onun arkasında!
Peki, madem öyle diyorsun...
Aklından neler geçiyor Tremouille?
Senin için korkuyorum, hepsi bu.
Ve kendin için de, çok haklı bir nedenin var.
Eğer dileğiniz bir kez daha diz çökme pratiği yapmaksa...
Evet, istiyorum.
Peki Lordum, elçiyi göndereceğim.
- Elçi mi? Hangi elçi? - Burgonya'nınki.
- Burada ateşkes için yalvarıyor. - Ateşkes mi? Ne saçmalık.
Ne kadar ödeyecekler?
Dövüşmeyi bırakma emrini verirsen 50.000 kron.
- Peki sen ne kadar alacaksın? - Ben mi? Benim bununla hiçbir ilgim yok.
Her zamanki payın yarısı, sevgili timsahım ve değişmedin.
Payını istiyorum. Elimde 100.000 istiyorum.
Ve yine de kabul edeceğimden bile emin değilim.
Ona ne diyeyim?
Ona beklemesini söyle, acelemiz yok.
Peki, Lordum.
Charles! Bu kader anında parayı nasıl düşünebiliyorsun?
Bilmiyorum ama en ufak bir çaba harcamadan düşünebilirim.
Kusura bakma sevgili Başpiskopos, ama hükümetler hakkında bilgi sahibi olmalısın.
Söyledim ve tekrar söylüyorum, bu savaş gereksiz bir kan dökülmesi
ve ne kadar çabuk bitirirsek o kadar iyi.
Keşke ne yapacağımı bilseydim.
Joan, böyle devam ederse sevgili kuzenim Burgundy'yi
ülkeden kovar ve bu en iyi şey olabilir.
Neyin "en iyi" olduğunu bilmek çok zor.
Kral olduğumda,
o zaman anlayacağım.
Efendim,
bu bizim uğruna savaştığımız ve beklediğimiz gün ve geldi.
Kralımın mesh edilmesini ve taç giyme törenini izlediğim için,
hiçbir ölümlünün sahip olamayacağı kadar mutluyum.
Yaşasın! Kral çok yaşa!
Genç kız Joan!
Genç kız Joan! Hadi Paris'e!
Dinlenme odasında elçiyi göreceğim.
- Dokunmadılar, dokunmadılar. - Öpüştüler, öpüştüler.
- Tıpkı şimdi seni öptüğüm gibi. - Majesteleri...
Sadece öpüşmemiz çok farklı bir konu, değil mi canım?
- Majesteleri, kendine iyi bakmalısın. - Hayır, senin ilgilenmen gereken bu.
Benim görevim cesur, umursamaz ve pervasız olmak.
İstediğim yere girip istediğim zaman çıkmak.
Çünkü bak, dünya benim. Etrafına bak,
burası artık gerçek bir ülke ve ben hesaba katılması gereken bir Kralım.
Çok güzel, yasemin kokusu.
Sonsuza dek burada, Sully'de kalabilirim.
Evet, gelecek hafta bir ziyafet için Loches'a gitmeliyiz,
ondan sonraki hafta da Blois'e.
Bu davetlerin sonu gelmeyecek gibi görünüyor
Ve haraçların!
Gördün mü?
Ve bu arada, Chinon'daki o küçük terziyi hatırlıyor musun,
bana yeni bir palto için bile güvenmiyordu?
Şimdi... Hayır, işte o akbaba yine geliyor.
Peki Tremouille, bana para getirmeye mi geldin, yoksa götürmeye mi?
Majesteleri, bu paradan çok daha önemli bir konu.
Adam delirmiş. Gel, Chartille, benim yerime geç. Ve hile yapma!
- O burada. - Yalnız mı?
Hayır, Alensonu da yanında getirmiş.
Unutmayın efendim, bu sefer sözünüzü tutmanız kesinlikle şart.
- Ne zaman sözümü tutmadım ki? - Dün.
Bu, dündü.
Selamlar dostlarım.
Joan, seni huzurumuza çağırdık çünkü seni özledik, en sevdiğimiz kişi.
Soylu Kralım, haftalardır Paris surlarının dışında gelişini bekledik.
Zafer anında vurmalıydık.
Ama artık çok geç değil.
Sözünü tut. Bizimle gel, Paris yine bizim olacak.
Üzgünüm Joan ama bu tür planların hepsini iptal etmelisin.
Burgonya ile yeni bir ateşkes müzakeresi yaptım.
Ateşkes mi? Bu delilik.
Çok fazla kan döküldü.
Tourelles çok parçalandı, barışa ihtiyacımız var.
Düşmanlarımızın barışa ihtiyacı var Kralım, ama bizim değil.
Bırakın adalarına dönsünler, böylece iyi ve kalıcı bir barışa kavuşabilirler.
Tek yapmamız gereken şimdi ilerlemek.
- Ve son büyük kaleleri düşecek, diyorum. - Ateşkes yapmaya karar verdim.
Karar verdim.
Ama bunu yapamazsın Kralım.
Bu, tüm avantajları elinden kaçırman anlamına gelir.
Kazanmak için çok savaştık ve çok kan döktük.
- Majesteleri ateşkesi imzaladı. - İmzaladı mı?
- Evet. - Ve Kralımız asla sözünden dönmez.
Bunun nasıl göründüğünü biliyor musun Majesteleri?
İhanet ya da aptallık gibi. Ya da her ikisi de!
Hiçbir zaman bilge olduğumu söylemedim, dürüst olduğumu söylemedim,
yakışıklı olduğumu söylemedim.
Kral olmak için özellikle iyi bir insan değilim
ama kral olduğum sürece kral kalacağım.
Devlet işlerinden ne anlarsın?
Ulusların başlarının katlanmak zorunda olduğu deneyimlerden ne anlarsın?
Bir hükümdar, en aşağılık insanlarla, hatta düşmanla bile uzlaşmak ve
pazarlık etmek zorundadır.
İnsanlar yolsuzlukla yönetilir, bundan hoşlanırlar.
İnsanlar yolsuzluktan nefret eder ve Tanrı da öyle.
Bilmiyorum ama insanlar buna çok doğal yaklaşıyor.
Bu ne anlama geliyor?
Bize ihanet etti Joan.
Bu doğru olamaz.
Kralım,
düşmanlarımızdan... Para mı aldınız?
Bu, Kral'ın cevaplaması gereken ya da sorulacak bir soru değil.
O zaman yapmışsın.
Bize ihanet ettin.
Hepimize.
Ülkene ve hatta kendine.
Fransa halkına ne yaptığını anlatacağım.
Savaştan nefret ederim, çatışmalardan hoşlanmam,
Fransız kanının aktığını gördüğümde... Saçlarım diken diken oluyor.
- Tüm kalbimle barış için dua ettim. - Biz barış içindeyiz.
Ülkemiz özgür olmadığı sürece barışa sahip olamayız.
Hangi savaşı yapacağımıza ve hangi barışı koruyacağımıza ben karar veriyorum.
Seni uyarıyorum, istediğin kirli ateşkesi yap.
İster izinli ister izinsiz Paris'e yürüyeceğiz.
Hayır sevgili kuzenim, yapmayacaksın.
Ordunun dağılmasını emrettim.
Zırhlı bu savaşçıların şangırtısından bıktım.
Sen Alenson, La Hire, Dunois, hepiniz.
Savaş baltalarınızı bırakın, eve dönmeniz emredildi.
Ve bundan sonra tüm emirler benden.
Eğer kumandanlarım giderse ben de giderim.
Senin kumandanların değil, benim kumandanlarım.
Sen de sana söyleneni yapacaksın. İstediğin gibi değil.
- Hediye hakkında... - Evet.
Joan, minnettarlığımızın göstergesi olarak seni soyluluk unvanıyla onurlandıracağız.
Domremy kasaban vergiden muaf olacak.
Ancak ayrılma izni verilene kadar burada kalmalısın.
Şimdi gel ve bize katıl.
Bir asırlık yenilgiden sonra kazanmaya başladık.
Kazandık. Savaş üstüne savaş.
Ve şimdi, tam savaşı bitirmek üzereyken, dağılmamız emredildi.
Kaçan bir düşmandan geri çekilmemiz.
Bu neden oldu?
Nasıl oldu?
Charles, halkın genç kızı krallarından daha çok sevmesine dayanamıyor.
Bu beni bitiriyor...
Beceriksiz Charles'ı son kez izledim.
Benimle Normandiya'ya gel Joan.
Orada savaşmaya devam edebiliriz.
Kralımız eve dönmemizi emretti.
Benim evim, İngilizlerin çitlerin arkasında beklediği yerdir.
Peki ya sen Joan, nereye gideceksin?
Kralım benimle kalmamı emretti.
O zaman onun esiri olacaksın, sarayda bir tutuklu.
Düşmanlarıyla savaş açmamak ve pazarlıklarını bozmamak için tutulacaksın.
Joan, konuşacağını ve halka nasıl bir kralları olduğunu söyleyeceğini söylemiştin.
Kendine ve seni takip eden insanlara karşı dürüst olursan,
artık onun yanında duramazsın, sessiz kalamazsın.
Ona karşı konuşup onu terk mi etmeliyim?
- Evet! - Hayır.
Neden Dunois?
Ona karşı konuşursan, o yine kral olacak.
Onu terk edersen, o yine kral olacak.
Peki ya Fransa'nın elinde ne kalacak?
Saf bir yozlaşmış hükümet!
İnanç yok, iyilik meleği yok,
sadece yozlaşmışlık!
Ama yanında kalırsan,
bazen seni ve Fransa halkını düşünmek zorunda kalacak,
her zaman kendi çıkarlarını değil.
Ama kalırsam bu dürüstçe olur muydu?
Veliahdı tahtına oturtmak Tanrı'nın isteği miydi?
Evet.
İşte seçtiği kral bu.
İnsan Tanrı'nın yanılmış olabileceğini düşünüyor.
Hayır.
Hayır, Tanrı yanılıyor olamaz.
Bu, O'nun seçtiği kraldı.
Ve yine de...
Her hükümet pazarlıkçılardan oluşur, Joan. Bu beklenen bir şey.
Ve her şeyin istedikleri gibi olmadığı şanslı bir ülke.
Ama pazarlıkçıların uslu durmasını sağlayacak senin gibi biri var.
Ateşkes bitene kadar onunla kalacağım.
Ateşkes asla bitmeyebilir.
O zaman beyaz zırhımı Tanrı'ya adayacağım
ve bir daha onun ordularına komuta etmeyeceğim.
Moralini kaybetme Joan.
Moralimi bozabilecek bir şey varsa, o da size veda etmek.
Burada bitemez.
Tekrar görüşeceğiz Joan.
Ben... Kelimelerle pek aram yoktu Joan. Küfür hariç.
Ve bu küfürden öte.
Hoşça kal sevgili dostum.
Ve iyi asker.
Bu sabah dualarını ettin mi?
İşte unuttuğum şey bu.
Dua ederken beni hatırla.
Joan,
bir kez olsun önünde diz çökmeme izin ver.
Sen benim için hiçbir Kral veya Kraliçe'nin olamayacağı kadar değerlisin.
Benim için sen Fransa'sın ve Fransa da sen.
Ölürken onu ayağa kaldırdın ve dudaklarına zafer kadehi koydun.
Hepimiz o kadehten içtik.
Bizden yeni bir millet yarattın. Hepimizden yeni insanlar yarattın.
Birçoğumuz artık öldü, keşke bu olay yaşanmışken ben de ölmüş olsaydım.
Cennetin Kralı,
bir yemini yerine getirmeye geldim.
Burgonya ile ateşkes imzalandı.
Barış içindeyiz ve bu beyaz zırhı bir daha giymeyeceğim.
Onu burada, senin sunağında bırakıyorum.
Barış içindeyiz Kralım.
Ama hayal ettiğimiz gibi bir barış değil.
Hayır, korkunç ve kötü bir ateşkes, hem de savaşın büyük bir kısmı daha yapılacakken...
Ve düşmanlarımız hazırlanıyor.
Ve biz burada kasabadan kasabaya azalıyoruz, mahkeme kuruyoruz.
Elçilikleri kabul edip askerleri gönderiyoruz.
Kasabadan kasabaya ziyafet verdik.
Şehirden şehre gittim, Kral'ın emirlerini yerine getirdim.
Plan tutarsa çok daha fazlasını ziyafetlere gideceğiz.
Ama Tanrım,
yemek acı.
Tekrar yerde yatmayı, bir avuç fasulye ve pirinci çiğnemeyi ve
İngiliz mızraklarının saflarına karşı durmayı tercih ederim,
çünkü bu şekilde kazandığımız her şeyi kaybedeceğiz.
Bunu ben bile görebiliyorum.
Ve sesim hiçbir şey söyleyemedi.
Keşke seslerim tekrar benimle konuşsa.
Bana ne yapmam gerektiğini söyleseler, geceleri uyuyup
başıma gelenleri kabullensem ama onlar sessiz.
Tekrar tekrar soruyorum.
Kral ve ailesiyle mi kalmalıyım?
Bu günleri dolduran anlamsızlıklarla mı meşgul olmalıyım?
Seslerim cevap vermezse,
burada kalamam.
Tekrar silahlanıp düşmanı bulmalı ve eskisi gibi savaşmalıyım.
Eğer bu yanlışsa, seslerim benimle konuşsun.
Şimdi benimle konuşsunlar.
Terk mi edildim?
Bağışlanmayacak bir hata mı yaptım?
Hâlâ cevap yok.
Öyleyse gitmeliyim.
Ve düşmanla savaşmalıyım, ey göklerin kralı.
Elçiniz olarak giydiğim
bu parlak zırhtan farklı, karanlık ve mütevazı,
sıradan bir askere yakışır bir zırh bulacağım.
Uzun zaman önce seslerim bana esir alınacağımı söylemişti.
O zaman geldiğinde en azından elimde silahlar olacak.
Sanırım ölmeye cesaretim var.
Ama böyle küçük, hastalıklı şekillerde ölmeye değil.
Her gün...
Kız!
Yol ver! Genç kız geliyor!
Efendiye cadıyı getirdiklerini haber ver!
Kız yakalandı!
Gel buraya, bak!
İşte cadı! Cadı! O sadece bir kız!
Demek sen o kızsın...
Orduları yöneten, krallara taç giydiren ve askerleri korkudan titreten köylü kızı.
Bir Fransız olarak, büyük hayranınım.
Bir Burgonyalı olarak, şanslı sahibinim.
- Compigne kapılarında mı? - Evet, efendim.
Şehrin kapıları, biz ona ve birkaç takipçisine saldırırken yüzümüze kapandı.
- Onu yaralamamaya dikkat ettik. - Aferin kumandan.
Evlat, sağlığına dikkat et.
- Emin ellerde olacaksın Joan. - Yüzüğümü aldılar.
Geri istiyorum.
Majesteleri, Beauvais Piskoposu.
- Hoş geldiniz Majesteleri. - Selamlar Kont.
Bir kadeh şarap? Şarap güzel bir anlaşmanın yanında iyi gider.
Evet, teşekkür ederim.
Bana öyle geliyor ki, bu odayı daha az mutlu koşullar altında hatırlıyorum.
Evet, hatırladığım kadarıyla biraz nefes nefese kalmıştın.
Genç kızdan kaçıyordun.
- Şimdi seninle olan. - Şimdi benimle olan.
Parayı göndereyim mi?
5.000 kron yeterli değil, Majesteleri.
Başka yerde çok daha iyisini bulabilirim.
5.000 kron çok büyük bir para. Krallar için bile daha az fidye ödendi.
Ama bu farklı bir şey, bu bir cadı. Cadılar pahalıdır.
5.000. Evet mi hayır mı?
10 torba kullanmışsın.
Soru şu: Her torba 500 mi yoksa 1.000 pound mu içeriyor?
Piskopos, yalan söylüyor olabilir misin?
Bana öyle geliyor ki 10.000 pounda kadar çıkma yetkin var.
Öyle desem, 15 isterdin.
Eğer gerçek bir Hristiyan'san, onu karşılıksız verirsin.
O bir büyücü, bir sapkın! Bir putperest!
- Yakılmalı. - Hadi, hadi... Bekle Piskopos.
Eğer bu tamamen dini bir meseleyse, neden İngiliz parası teklif ediyorsun?
İngiltere, kilisemizin gerçek bir yandaşıdır.
Bu sapkınlığı yok etme konusunda tüm kalbiyle yanımızda.
Evet. Genç kız İngilizleri yendiğinden.
Evet, elbette, bu sapkınlıktı.
Seni piskoposluktan atmasından bahsetmiyorum bile.
- Sen kimin tarafındasın dostum? - Hepimiz aynı taraftayız.
Ben tarafı, benim çıkarım ne? Benim tarafım da öyle ve senin tarafın da.
Ve İngiliz tarafı da, Fransız tarafı da ve Burgonya da tarafı.
Tabii ki... Bu kız, ben tarafında olmayan tanıdığım tek kişi.
Ve bu yüzden onu satmayı düşündüğümde utanıyorum.
- Evet, 10.000 altın pound karşılığında bile. - Tamam, 10.000. Veriyor musun?
Sayalım mı?
Çok güzel eğirip dikiyorsun!
Brüksel'den güzel bir kumaşım var. Sana bir elbise dikelim mi Joan?
Teşekkür ederim hanımefendi, ama istemiyorum.
Giyindiğim gibi olsam da herkes yaptıklarımın arkasında durduğumu görebilir.
Hayır, değişemem.
Ne oldu Marguerite?
Efendi genç kızı istiyor.
Nerede?
Kasada, para sayıyor.
Bir dağ gibi para!
Kralım!
Kralım fidye gönderdi!
İngilizlermiş...
Kralım değil.
Onu alabilirsiniz.
Katipler, lordlar, üstatlar ve pederler,
ben, Beauvais Piskoposu Pierre Cauchon,
başlamak üzere olan davada bana yardımcı olmak üzere
Rouen şehrine geldiğiniz için minnettarım.
Hepimiz adına konuştuğumdan eminim;
bu davanın adil, tarafsız ve
kusursuz olmasını en içten dileğimiz olarak söylüyorum.
Zira bu, Hükümdarımız, Majesteleri,
Fransa ve İngiltere Kralı VI. Henry'nin emridir ve temsilcisi
Warwick Kontu da huzurunda bizi onurlandırmaktadır.
Lordum...
Bana verdiğiniz emirler doğrultusunda
ve bu davanın destekçisi olarak,
Genç kız Joan olarak bilinen kadını, bu sabah burada huzurumuza çıkması
ve kendisine yöneltilen suçlamalara cevap vermesi için görevlendirdim.
Sayın Jean Le Maistre, sanığı huzurumuza getirecek misiniz?
Lordum, bahsi geçen Joan'ın sizden iki isteği var:
Birincisi, mahkemeye çıkmadan önce ayini dinlemesine izin verilmesi.
İkincisi, yanınızda İngiliz rahiplerin yanı sıra Fransız rahiplerin de oturması.
Bu noktalar daha önce de belirtilmişti, Efendi Jean.
En seçkin lordlara ve yetkililere danıştıktan ve
kendisine isnat edilen suçları ve kıyafetinin uygunsuzluğunu
göz önünde bulundurduktan sonra, ayin dinlemesine izin veremedik.
Ayrıca, İngiliz olan Efendi William Hatton dışında,
biz yargıçlar Fransız'ız ve iyi Fransızlarız.
Sanıkları huzurumuza getirin.
İstersen oturabilirsin.
Teşekkür ederim peder. Ayakta duracağım.
En azından ilk başta.
Yaygın söylentiler, kamuoyundaki söylentiler
ve tarafımızdan elde edilen çeşitli bilgiler doğrultusunda,
sizi sapkınlık ve büyücülükle suçlayarak huzurumuzda şüpheli olarak gösterdik.
Size soracağımız her şey hakkında doğruyu söyleyeceğinize yemin eder misiniz?
Efendim, sorularınızın ne olacağını bilmiyorum.
Belki de bana cevaplayamayacağım şeyler soracaksınız.
- Cevap vermekten korkuyor! - Onu yakın ve bitsin!
Annemden, babamdan ve savaşa katılmak için evden ayrıldıktan
sonra yaptıklarımdan size gönüllü olarak bahsedeceğim.
Fakat Tanrı'nın bana bildirdiği bazı vahiylerden,
Kralım Charles'tan başka kimseyle konuşmayacağım.
Tanrı sana neden vahiy versin?
Tanrı dilediğine vahiy verir.
İnançla ilgili konularda doğruyu söyleyeceğine yemin eder misin?
İnançla ilgili konularda doğruyu söyleyeceğime yemin ederim.
Adın ne?
Benim adım Joan. Evde bana Jeannette derlerdi.
Kaç yaşındasın?
Sanırım 19 yaşındayım.
Tanrı'dan vahiy aldığını söylüyorsun.
Bunun ilk ne zaman gerçekleştiğini anlatabilir misin?
On üç yaşındayken babamın bahçesinde bir ses duydum.
Yazın öğle vaktiydi.
Ses sağımda, kiliseye doğru geliyordu.
Ve büyük bir ışığın içinden bana sesleniyordu.
İlk duyduğumda korkmuştum.
Ses ne dedi?
Önce sadece yakın çevremden ve hayatımı nasıl yaşamam gerektiğinden bahsetti.
Ama sonra, sonra bana dedi ki:
Git!...
Orleans kuşatmasını kaldır.
Veliahdı Reims'te taçlandır.
İngilizleri Fransız topraklarından kov.
Bu sese cevap verdin mi?
Ben sadece mahkemelerden ve savaştan anlamayan,
çiftliklerden gelen fakir bir kız olduğumu söyledim.
Ama yine de ses bana,
Git Tanrı'nın çocuğu,
Fransa'nın kızı,
Git!, dedi.
Sana seslenen bu ses kimin sesiydi?
İlk başta bunun bir melek olduğunu düşündüm.
Sonra konuşanın Aziz Michael olduğunu anladım.
Bazen Azize Katerina bana görünürdü.
Ve Aziz Margaret.
Bu azizleri gördün mü, yoksa sadece seninle mi konuştular?
Onları şimdi seni gördüğüm kadar net gördüm.
Kralın azizlerini gördü mü?
Bunu geçelim. Bu sizin yargılamanızla ilgili değil.
Hakkı yok!
- Devam et. - Azizlerin başlarında saç var mı?
Bunu bilmek güzel.
Giyiniyorlar mı?
Tanrı, azizlerini giydiremeyecek kadar fakir mi?
Aziz Margaret İngilizce mi yoksa Fransızca mı konuştu?
Neden İngilizce konuşsun ki? O İngilizlerin tarafında değil.
Azizlerin İngilizlerden nefret mi ediyor?
Tanrı'nın nefret ettiğinden nefret ederler ve Tanrı'nın sevdiğini severler.
Tanrı, İngilizlerden nefret ediyor mu?
Tanrı'nın İngilizlere olan sevgisi veya nefreti hakkında hiçbir şey bilmiyorum.
Tek bildiğim, İngilizlerin Fransız topraklarından sürüleceği.
Burada gömülü olanlar hariç.
Tanrı Kralıma büyük bir zafer verecek
ve 7. Charles tüm Fransa'nın Kralı olacak!
Sessizlik.
Lütuf halinde olduğunuza inanıyor musunuz?
Değilsem, Tanrı beni oraya koysun.
Eğer öyleysem, beni orada tutsun.
Bu iyi bir cevap, Joan.
Yorumlarınıza gerek yok, Efendi Jean.
Kadın kıyafetlerini çıkarıp erkek gibi giyinmeni kim öğütledi?
Bu uygunsuz bir şey... Bu kutsal yazıların öğretilerine aykırı.
Bunun için kimseyi suçlamıyorum.
Askerler arasında yaşadığım için erkek kıyafetleri giymem daha uygundu.
Ama bana bir kadın elbisesi verin, ayin dinlememe izin verirseniz onu giyeyim.
Yoksa Tanrı'nın hoşuna gittiği için onu giymem.
Yaptığım her şeyi Rabbimin emriyle yaptım.
İyi yaptığım tek şey bu.
Seslerin Tanrı'dan geldiğini nereden biliyorsun?
Tanrı'dan geldiğini biliyordum çünkü bana emrettikleri şey yalnızca iyilikti.
Lordlarım, aynı soruları Poitiers'de de cevapladım.
Kralım, ordusuna liderlik etmeme izin verilmeden önce
beni sorgulamaları için Reims Başpiskoposu ve
diğer sadık ve bilgili rahipleri görevlendirdi.
Poitiers'deki kayıtları isteyin, tüm cevaplarımı alacaksınız.
Reims Başpiskoposunun Poitiers'deki sorgusunun hiçbir önemi yok.
Artık yargıçların biziz ve bize cevap vermelisin!
Fakat siz benim yargıçlarım olmaya layık değilsiniz.
Siz benim can düşmanlarımsınız.
İngilizler... Ve Burgonyalılar.
Hepiniz.
Ve siz kilise değilsiniz.
Emirlerine uyduğunuz düşman Kral'ın uşaklarısınız.
Kilise tarafından yargılanıyorsam,
neden kadınlar arasında bir kilise hapishanesinde değilim?
İngiliz askerleri tarafından korunan ve zincirlenmiş bir İngiliz hapishanesindeyim...
Yatağıma zincirlenmiş durumdayım.
Kalkmam gerekirse, gardiyanlardan zincirleri çözmelerini istiyorum.
Biz, yargıçlarınız, kaçmaya çalıştığın için seni zincire vuruyoruz.
Tüm savaş esirlerinin kaçmaya çalışması bir hak değil midir?
Yargıçlarım olduğunuzu söylüyorsunuz.
Öyle olup olmadığınızı bilmiyorum ama şunu söylüyorum,
beni yanlış yargılamamaya dikkat edin,
çünkü ben Tanrı tarafından gönderildim ve kendinizi büyük bir tehlikeye atıyorsunuz.
Onu hücresine geri götürün!
İyi günler, Lordlarım.
Sen ve kusursuz yargılaman.
Kız senden daha zeki! Seninle alay ediyor!
- Evet ve herkesin içinde tehdit ediyor. - Seni temin ederim sevgili Warwick.
Bir daha olmayacak.
Hayır, olmayacak çünkü artık halka açık oturumlar olmayacak.
Emirlerim doğrultusunda kapalı kapılar ardında devam edeceksin.
Orası şapel mi Peder?
- Evet, Joan. - Girebilir miyim?
Hayır kızım, yasak.
Nedenini biliyor musun?
Sadece yasak.
Majesteleri,
belki de bu çocuğun Poitiers kayıtları hakkındaki talebine
bu kadar çabuk hayır dememeliyiz.
Savaşta kızın tarafında olmadığımız için, onu tarafsız bir şekilde
- yargılayamayız. - Bu, yalnızca kilisenin
tarafsız yasalarına göre yönetilen bir kilise mahkemesi.
Kilise kanunları mı?
Kapılarda İngiliz muhafızlar mı talep ediyorlar?
Masrafların İngiliz altınıyla karşılanmasında ısrar ediyorlar mı?
- Sessizlik Topian. - Hayır, Majesteleri.
Böyle bir prosedür kanunlarımıza aykırı.
- Bu davaya katılamam. - O zaman gidebilirsin.
Ve içinizden onun görüşünde olanlar da gidebilir.
Ama şunu unutmayın,
eğer şimdi giderseniz, düşmanlığımı da yanınızda götürmüş olursunuz.
Ve İngiltere Kralı'nın, düşmanlığını da
Fransa ve İngiltere Kralı'nın.
Merhametinizle ya da merhametsizliğinizle ayrıldığım için üzgünüm.
Ama vicdanım rahat olsun diye, bana önceden tasarlanmış
ve utanç verici bir rolden başka bir şey gibi gelmeyen bir şeye tanıklık edemem.
Bizimle geleceksin.
- Ben mi? - Evet, tutuklandınız.
Kadınların gözetiminde bir kilise hapishanesinde olmalıydım.
Beni burada bırakmak zorunda mısın Peder Massieu?
Seni burada bırakmam emredildi.
Tanrı seni korusun, çocuğum.
Joan, bu Fransa'nın en saygıdeğer Engizitörü tarafından
görevlendirilen Üstat Jean Le Maistre.
Duruşmanızda bize yardımcı olmak üzere.
Üstat Jean, önceki duruşmaların tüm raporlarını okudu
ve bu nedenle davanız hakkında oldukça bilgi sahibi.
Öyleyim Joan ve seni adil bir şekilde yargılayacağımıza söz veriyorum.
Ama sen okuma yazma bilmeyen bir kızsın ve tavsiyeye ihtiyacın var.
Sana tavsiyede bulunması için yargıçlardan birini seçebilirsin.
Teşekkür ederim.
Fakat Tanrımın huzurundan ayrılmaya hiç niyetim yok.
Sana sorduğumuz her şeyde doğruyu söyleyeceğine yemin eder misin?
Sayısız kez huzurunuza çıktım.
Tekrar tekrar yemin ettim. Bana çok yük oluyorsunuz!
Son zamanlarda seslerini duydun mu?
Evet. Bir süre sessiz kaldılar.
- Şimdi her gün benimle konuşuyorlar. - Hücrende sana göründüler mi?
Ne dediklerini her zaman anlamıyorum.
Gardiyanlarım çok fazla gürültü yapıyor.
Seslerin sana ne söylüyor?
Sizlere cesurca cevap vermemi.
Seni kurtaracaklarına söz verdiler mi?
Azize Catherine bana kurtarılacağımı söyledi.
Bunun, Fransızların Rouen şehrine saldırmasıyla mı
yoksa başka bir şeyle mi kurtulacağım anlamına geldiğini bilmiyorum
ama büyük bir zaferle kurtulacağım söylendi.
- Tam kelimeleri hatırlıyor musun? - Evet.
Her şeyi cesaretle kabul et.
Şehitliğinden korkma.
Çünkü sonunda cennetin krallığında olacaksın.
Bu ses, şehitliğinle ne demek istiyor?
Ben...
Emin değilim.
Hapishanede çektiğim acıları kastediyor olabilir.
Geceler boyu uyuyamıyorum
ve hâlâ huzurunuza gelip soruları cevaplamam gerekiyor.
Aynı soruları.
Katlanmak zorunda olduğum şeylerle yarı delirmiş bir halde karşınıza çıkıyorum.
Dinlenmeden...
Dinlenmeden, dinlenmeden, gece gündüz.
Daha ne kadar acı çekeceğimi bilmiyorum.
Kendimi Tanrı'ya havale ediyorum.
Cennet Krallığı'na gideceğini düşünüyor musun?
Evet, sanki çoktan oradaymışım gibi.
- Bu çok ciddi bir cevap. - Evet!
Ve onu büyük bir hazine olarak saklıyorum.
Chinon Şapeli'nde Kralına
Tanrı tarafından gönderildiğine inanmasını sağlayan işaret neydi?
Sanırım bu soruyu bana 100 kez sordun
ve tekrar tekrar söyledim, bir cevap alamayacaksınız!
Bu konu davayla ilgili değil!
Bu işaret altından mı, gümüşten mi, yoksa mücevherlerden mi yapılmıştı?
Dünyada hiçbir kuyumcu bu kadar zengin ve güzel bir arma veya işaret yapamaz.
1.000 yıl dayanır.
- Taç mıydı? - Taç olduğunu söylemedim.
Peki, neydi o zaman?
Bilmek istiyorsan, Kralıma git ve ona sor.
Bu fahişe mahkememizle alay ediyor!
Bana cevap vermeyeceğime yemin ettiğim soruları soruyorsunuz,
ama yine de sormaya devam ediyorsunuz.
Yalan yere yemin etmemi mi istiyorsun?
Kâtipler, elinizi çekin. O cevabı yazmayın.
Joan, eğer sana inanca aykırı davrandığını kanıtlarsak,
kiliseye boyun eğmeye hazır mısın?
İnanmanızı rica ediyorum,
kiliseye karşı asla bir şey yapmam veya söylemem.
Ve eğer böyle bir şey yapmış olsaydım, bunu seve seve reddederdim.
- Bu iyi bir cevap Joan. Şimdi ben... - Bu mahkemenin kararını kabul edersen,
kendi sesini reddetmiş olursun...
Hâlâ sesinin doğru olduğunu iddia ediyorsan, kiliseyi reddetmiş olursun.
İtaat etmezsen, sapkın olursun!
Tanrımın sesini de kiliseyi de asla reddetmem!
Bana öyle geliyor ki hepsi birdir.
Rabbimiz ve kilisemiz.
Neden bu konuda bu kadar zorluk çıkarıyorsunuz?
Taç giyme töreninde neden sancağını astın?
Emeklere ortak olmuştu.
Şerefte de pay sahibi olması doğruydu.
Yoksullar ellerini ve elbiselerini öptüler mi, senin için ayin mi yaptılar?
Bana sevinçle geldiler, onları nasıl geri çevirebilirim?
Ve eğer benim için dua ettilerse, bence hiçbir yanlış yapmadılar.
Erkek kıyafetiyle mi kutsandın?
- Silahları kutsadın mı? - Kralını aradın mı?
Lordlarım, her seferinde sadece birine cevap verebilirim.
Kendinden emin olmak, gururlanmak, övünmek, bunlar şeytanın günahlarıdır!
O bir sapkın, bir mürted ve bir büyücü.
Ve kazıkta yakılmalı.
Ama ölmeden önce onu itibarsızlaştırmalıyız.
Çünkü o sadece bir büyücü değil,
aynı zamanda Fransa halkının taptığı bir sembol.
Onu şimdi yakarsak, onu bir şehit haline getiririz
ve Kralı da tam olarak bunu istiyor.
Ama onu geri adım atmaya, inancından dönmeye,
sesinden, misyonundan ve Kralından vazgeçmeye zorlayabilirsek,
halk ona ve bir sapkın tarafından taçlandırılan
Kral'a olan inancını kaybedecektir.
Bizim Henry'mizi Fransa'nın meşru kralı olarak kabul edecekler.
Pekala, efendi piskopos, planını uygula.
Ama hatırlatayım: Rouen başpiskoposu olacaksan,
o genç kızın kazıkta ölmesi gerekiyor.
Dışarısı da çok güzel.
Eğer istersen burası da güzel olabilir.
Bak, fahişe.
Zincirlerini çözeceğim.
Etine iyileşme şansı vereceğim.
Prangalarını çözeceğim.
Hücrede dolaşmana izin vereceğim.
Sana peynir ve şarap vereceğim.
Yakılacaksın, meydanda yanacaksın,
Öpülmenin ne olduğunu bilmeden öleceksin.
Bana bak. Bana bak fahişe!
Ellerini onun üzerinden çek!
Bana emir verme. Sen sadece bir gardiyansın.
Seni yüzbaşına şikayet edeceğim.
Senin yerinde olsam bunu yapmazdım Fransız.
Benim için kendini tehlikeye atmamalısın peder.
Çocuğum. Seni kurtarmanın bir yolunu bildiğimizi sanıyoruz Joan.
Ölmek istemiyorum!
Ama sesleri inkar edemem.
Hayatımı kurtarmak için ruhumu lanetlemeyeceğim.
Başka bir yol daha var.
Papa'ya bir itiraz.
Bunlar ayinle ilgili meseleler evladım, ama böyle bir itirazda bulunursan
bu utanç verici davaya devam edemezler gibi görünüyor.
Kilise yasalarına göre seni Roma'ya göndermeleri veya
bir rapor sunup Papa'nın kararını beklemeleri gerekiyor.
Keşke Roma'ya gidebilseydim.
Papa... Bana inanırdı.
Bu hücreye girmene kim izin verdi?
Hemen defol buradan.
Teslim oluyor musun?
Roma'daki Papa'ya çıkmak istiyorum.
Beni oraya götürün, ona teslim olayım.
Sessizlik!
Bu çok ciddi bir durum, Lordum.
- Hakları dahilinde. - Bu itirazla askıya alınmıştır.
- Davaya devam edemeyiz. - Devam edeceğiz.
Ama devam edersek, yargılama hukuka aykırı olur ve karar geçersiz olur.
- Kurtuldun Joan. - Şeytanın kuyruğu, Rahip!
Bir daha ona fısıldadığını görürsem seni Seine Nehri'ne attırırım.
Papa'ya yapılan bu çağrıya gelince, buna izin vermiyorum.
Burada emri veren Papa değil, Kral.
Bu cadı için ağır bir bedel ödedi.
Ve ayrıca sizin hizmetlerinizin bedelini de ödüyor, Üstatlarım,
Doktorlarım ve Piskoposlarım.
İşte bu yüzden, hiçbir kraldan emir almayan Papa'ya sesleniyorum.
İtiraz reddedildi. Kayıtlardan silin!
Tabii, aleyhime olan şeyleri yazın ama lehimde olan hiçbir şey yazmayın.
Götürün onu!
Dikkatinizi rica edebilir miyim, Lordlarım?
Beauvais Piskoposu Hazretleri,
bu davanın iddianamelerini bana gönderdi
ve bu davanın yürütülmesi hakkındaki görüşümü kendisine iletmemi istedi.
Öyledir Majesteleri, ama şahsen gelme zahmetine girmenizi pek ummuyorum.
Mektubumun, diğer pek çokları gibi, kaybolmasından korkuyorum.
Ancak bugünkü oturuma tanıklık etmiş biri olarak,
fikrimi belirtmeye hazırım.
Bunu yazın, yazıcı.
Ben, Avranches Piskoposu Jean, bu davanın hukuka aykırı olduğunu beyan ederim.
Sanığın yaptığı ve benim de tanıklık ettiğim
temyiz başvurusunun kesinlikle ve tamamen askıya alma niteliğinde olduğu
ve davanın gelecekteki tüm yargılamasının Roma'ya havale edilmesi gerekmekte.
- Daireme gidelim mi... - Genç kızın itirazı reddedilirse,
bu durum Hristiyan dünyasında yaygın olan, bunun dini bir dava değil
siyasi bir dava olduğu yönündeki söylentilerin bir kanıtlanacak.
Sizi uyarıyorum, sözde yargıçlar,
onu kazığa bağlamayı başarabilirsiniz.
Ama bir gün, İngiliz Kralınız bu yaptıklarınızdan utanacak.
Roma bu kız hakkındaki gerçeği açıklayacak.
Fransa ise, tek bir ulus olarak doğuşundan dolayı bu kızı övecek.
Ve size gelince, Beauvais Kontu Piskoposu Pierre Cauchon,
sizi vatan haini ilan ediyorum, çünkü ülkenize ve kilisenize
ihanet ettiniz.
Majesteleri, şu anda buna izin veremem... İzin vermeyeceğim...
Bahar geldi peder.
Evet çocuğum, 9 Mayıs.
Joan, bundan kaçınmaya çalıştık
ama senin inatçı ve kibirli tavrın bize başka seçenek bırakmadı.
Gerçeği saklamaya devam edersen,
sapkınlığında ısrar edersen, işkenceye maruz kalacaksın.
Joan, hâlâ zaman var.
Seslerinin kötü olduğunu kabul etmelisin.
Tıpkı senin bize yalan söylediğin gibi onlar da sana yalan söylediler.
Hayır, bana sadece gerçeği söylüyorlar!
Kurtuluşumdan veya zaferimden ne kast ettiklerini bilmesem de.
Tanrı'nın yolları her zaman bizim yollarımızla bir değildir.
İşkenceyi istedin.
Beni parça parça etseniz, ruhumu bedenimden ayırsanız bile,
sesleri inkar etmem!
Etsem bile, sonradan hep zorla söylediğinizi söylerim!
Seslerime sordum...
Yakılıp yakılmayacağımı...
Ve bana tamamen Tanrı'ya güvenmemi söylediler.
Yarın sabah, St. Ouen Mezarlığı'nda son duruşmamızı yapmaya karar verdik.
Doktorunuzun onayıyla Joan'ı oraya götürüyoruz.
Eğer yine tövbe etmeyi reddederse,
onu terk edip sivil makamlara teslim edeceğiz.
Celladın hazır olmasını emredeceğim.
Karşınızda gördüğünüz bu Joan,
hatadan hataya, suçtan suça düştü.
Fransa'da daha önce hiç böyle bir canavar ortaya çıkmamıştı.
O bir cadı, bir sapkın, bir bölücü.
Hatta kralı bile bir sapkın,
çünkü tahtını böyle bir mürtedin yardımıyla geri almaya çalıştı.
Sizi, bu kutsal ve kadim mezarlığa,
size toplum önünde son bir şans vermek için getirdik.
Seslerinizin sizi sürüklediği ve yargıçlarınızın mahkûm ettiği
tüm eylemleri iptal edecek misiniz, etmeyecek misiniz?
Cadıyı yakın!
Tanrı'ya ve kutsal pederimiz Papa'ya teslim oluyorum.
Papa Roma'da, o kadar ileri gidemeyiz.
Bize boyun eğmelisin.
Eğer boyun eğmezsen, seni hemen cellada teslim ederiz.
Tanrı'ya ve kutsal pederimiz Papa'ya teslim oluyorum.
Ya bize teslim olacaksın ya da öleceksin.
Eğer boyun eğersen seni kilise hapishanesine göndereceğiz.
Duyuyor musun Joan? Eğer teslim olursan,
seni kadınların koruyacağı bir kilise hapishanesine götürüleceksin.
Joan,
aforoz kararını okuyor.
Teslim ol.
- Bu onun ölümü anlamına geliyor. - İmzala, Joan!
Vazgeç!
Vazgeçmek mi?
Vazgeçmek ne anlama geliyor?
Hakimlerine boyun eğmek demek.
Eğer bunu yaparsan, ateşten kaçabilir ve İngiliz hapishanesinden kurtulabilirsin.
Yüce Tanrım.
Gönderin! Gönderin!
- Joan vazgeç! - Vazgeç! Vazgeç!
- Lütfen vazgeç! - Vazgeç!
Kendini kurtar! Kendini kurtar, Joan!
Sözlerimi ve eylemlerimi sizlere teslim ediyorum.
- Yakılmaktansa, tövbe etmeyi tercih ederim. - Kendini teslim ediyor! Teslim oluyor.
Şimdi Joan. İmzanı atmalısın.
Sessizlik!
Genç kız teslim oldu.
Onu pişmanlıkla karşılamalıyız.
Tanrımız adına, Amin.
Sonunda ana kilisemizin koynuna geri döndün.
Ve böylece seni aforozdan muaf tutuyoruz.
Ama suçlarının kefaretini ödeyesin diye.
Ve sapkınlığa geri dönmemen için seni ebedi zindana,
keder ekmeğine
ve ızdırap suyuna mahkûm ediyoruz.
Peder, beni kilise hapishanene götür.
Bana beni koruyacak kadınlar ver.
Kaçtı.
Bizi kandırdın ve Kral'ına ihanet ettin.
Keşke bana güvenseydin.
Sana defalarca söyledim. Yanacak.
Onu yine yakalayacağız.
Sana kadın elbisesi göndereceğiz, giy onu.
Bir daha asla erkek elbisesi giyme.
İtaat edeceğim.
Hayır! Hayır!
Beni tekrar oraya gönderme!
Hayır! Bana kilise hapishanesine götüreceklerini söylediler!
Bana yalan söylediler! Bana yalan söylediler!
Hayır!
Güzel Tanrım.
Beni affet. Beni affet.
Korkmuştum.
Söylediklerim...
Ateşten korktuğum içindi.
Hayatımı kurtarmak için
ruhumu lanetledim.
Sen benimle konuştun
ve ben seni reddettim.
Çocuğum...
Kadın elbisesi. Üstüne bile giymemişsin.
Bu sabah yeminini tutup tutmadığını kontrol etmek için geldiler,
ama yeminini bozdun!
Bunu giymelisin.
Onlar gelmeden hemen giy. Muhafızlar bağlarını çözecek.
Çok geç.
Tam da beklediğim gibi. Sözünü tutmadı.
- Söylediklerinin hiçbirini kastetmedi. - Söylediklerinin hepsini kastetmişti.
Ama onunla dürüstçe konuşmadık. Gardiyanlar hâlâ burada, her zamanki gibi.
Bir erkeğin kıyafetlerini giydi. İmzaladığı feragatnameyi bozdu!
Onu elinde tutmasını imkânsız hale getirdik.
Burada görev sınırını aşıyorsun, Efendi Jean!
Ben sorgu memuruyum.
Cezasını çekecek, başka bir şey değil.
Bir dakika, Lordlarım.
Eğer bu kız yeminini bozmaya zorlandıysa,
ona karşı bir ceza vermeyeceğim.
Hücrenizden hepimiz çıkarsak, şu elbiseyi giyer misin?
Hayır, Lordum, giymeyeceğim.
Seslerimi tekrar duydum.
Bana onları inkar ederek çok kötü bir şey yaptığımı söylediler ama beni affettiler.
Onlara inanıyorum. Size ise güvenmiyorum.
Bu ölümcül bir cevaptı.
Joan,
bunun ne anlama geldiğini biliyor musun?
Ateş demek.
Ölümün demek.
İmansız yaşamak ateşten daha korkunç, genç ölmekten daha korkunç.
Burada yapacak başka bir şeyim yok.
Beni geldiğim Tanrı'ya geri gönderin.
Keyfinize bakın efendim. Her şey bitti.
Evet. Cellat gerisini halledecek.
Kayıtlara ne yazayım?
Nüksettiğini yaz.
Ondan vazgeçmek zorunda kaldık.
Piskopos... Senin sayende ölüyorum.
Eğer aforoz edildiyse,
neden ona günahlarının affı ve kutsal komünyon veriliyor?
Piskopos, genç kıza istediği her şeyi vermesini söyledi.
Sürekli kendiyle çelişiyor.
Bu, tutarsızlığının ve vicdan azabının bir başka kanıtı.
Ölmek uzun sürmez.
Biraz acı çekeceğim ama sonra bitecek.
Acı az olmayacak...
Ama bitecek.
Şimdi çok net görüyorum.
Zaferim,
şehitliğimdir.
Kurtuluşumdur.
Ölümümdür.
Geri çekilin! Geri çekilin!
Uzaklaşın!
Muhafızları çekin!
Büyücü!
Tanrı seninle olsun Joan!
Affet beni! Ey Tanrı'nın kızı! Affet beni! Affet beni!
Tanrım, hepimizi affet!
Bu çok üzücü!
O sadece bir çocuk.
Kurtarın onu!
Yoldan çekilin!
Geri çekilin! Geri çekilin!
Sen şeytan Piskopos!
Tanrımızın adıyla, Amin.
Bir haç alabilir miyim?
Ellerimde tutayım!
Hatalarından vazgeçtikten sonra, sapkınlık şeytanının kalbinde
yeniden dirilmesi ne kadar utanç verici.
Suçlarına geri döndün, bu yüzden biz yargıçlar,
senin, Joan, yani halk arasında genç kız olarak bilinen,
sözde ilahi vahiylerinin söz konusu olmadığına karar verdik.
- Tövbeden döndün. - Tanrı seni korusun.
Yalancı, baştan çıkarıcı, zararlı, küstah, kışkırtıcı,
zalim, mürted ve bölücü bir büyücü.
Ve böylece sizi sivil otoriteye terk ediyor,
aynı otoritenin de kararını yumuşatmasını
ve gerçek tövbe belirtileri ortaya çıkarsa tövbe ayini yapılmasını rica ediyoruz.
Ben iyi bir Hristiyan'ım.
Cellat! Görevini yap!
Korkak!
Fahişe!
Hatalı adamlar,
kendilerine ve ülkenize ihanet edenler,
baş düşmanınıza büyüklük ve ölümsüz bir isim verdiniz.
Şimdi cellat çalıları yaktı,
ruhunu ateşten çıkardı, bedenini rüzgara savurdu
ve bugünün işinin sonunu asla duymayacaksınız.
Dokuz günlük bir mucize olarak bir kenara bırakılabilecek
birkaç zaferin kazanılmasıyla,
onu bir sembol haline getirdiniz
ve külleri ve sözleri tohumlar gibi savrulacak ve çöllerde ve kaldırımlarda kök salacak.
Ününü yaymak için müjdeciler ve elçiler olarak çiçek açacaklar.
Bu onun çağı,
onun yüzyılı olacak
ve geri kalanımız,
rahipler ve krallar,
onun trajedisinde küçük figürler olacağız.
Peder, benim için dua et.
Sonsuza dek lanetleneceğim, bir Aziz'i yaktım!
Hadi,
Tanrı'nın çocuğu,
Fransa'nın kızı!
Hadi.
- Git! - Güzel Tanrım.
Her zaman benimle olan sen.
Şimdi karanlıkta da benimle ol.
Çünkü kimseye zarar vermek istemedim.
Kimsenin benim için zarar görmesine izin verme.
Ey Tanrı'nın azizleri, ona yardım edin.
Ey Tanrı'nın melekleri, onunla buluşmaya gelin.
Ruhunu alıp, Yüceler Yücesi'nin huzurunda sunun.
Mesih sizi cennetinde karşılasın
ve melekler sizi ona götürsün.
Ve... Ve şimdi
ölüm saatimizde... Amin.
İsa.