Merhaba Scott, benim.
Endişelenmeye başladım,
en azından iyi olduğunu bilmem için mesaj atabilir misin?
-Şimdi mutlu musun? -Çok.
Gerçi...
etrafta aptal gibi koşuşturan çocuklar yokken biraz boş geliyor.
Böyle devam edersen çok uzun bir hafta sonu olacak.
Nasıl yani?
Burada değiller diye kendine işkence ediyorsun.
Pekâlâ.
Kahretsin.
Selam Eve. Nasılsın?
Selam Mags.
Nick'le misin acaba?
Evet. Kasabaya yeni geldik. Arabayı boşaltıyor. Ne oldu?
Emin değilim. Scott'tan birkaç gündür haber alamadım da biraz endişelendim.
Belki Nick'in haberi vardır diye düşündüm.
Bir dakika. Şimdi geldi, sorayım.
Eve arıyor. Scott'tan birkaç gündür haber almamış.
Sen aldın mı? -Hayır.
Scott büyük ihtimalle bir yerlerde kendi kusmuğunda sızmıştır.
Sadece söylüyorum.
Çok üzgünüm Eve. Nick de ondan haber almamış.
Eminim her şey yolundadır.
Scott tekrar içkiyi bırakmaya çalışıyor,
en kötüsünü düşünmeden edemiyorum.
Neyse. Teşekkür ederim.
Eminim haklısındır, bir şey yoktur.
Neyse, görüşürüz. -Tamam, güle güle.
Tanrım. Felaket dediğin budur.
Kız kardeşim ona nasıl katlanıyor bilmiyorum.
Gerçeği görmezden gelmek, yüzleşmekten daha kolay.
Merhaba Eve. Ne haber?
Sadece merak ettim. Scott'tan haber aldın mı?
Bu saatte? Hiç öğleden önce kalktığını gördün mü?
Biliyorum. İki gündür ondan haber almadım.
Paranoyak olduğumu söyleyeceksin ama...
Bu sefer sadece endişeliyim.
Evet ama turnede değil miydi?
Evet. Portland ya da Seattle'dalar. Bilmiyorum bile.
O zaman endişelenme.
Muhtemelen konserlerden sonra işi çıkmıştır
ve saat farkı yüzünden aramamıştır.
Öyle mi? Evet, belki.
Tamam o zaman.
Ondan haber alırsan, lütfen beni aramasını söyler misin?
Evet, evet, tabii ki.
Ama inan bana, benden çok önce ondan haber alacaksın.
Tamam. Teşekkürler, Andy.
-Tamam mı? Sonra konuşuruz. -Hoşça kal.
Kusura bakma. Kardeşim aradı.
Birkaç gündür kocasından haber alamamış ve endişelenmiş.
Endişelenmeli mi peki?
Bu ikisi için olağan bir durum.
Ama bize gelince,
bu hafta sonu için çok heyecanlıyım.
-Ben de. -Güzel.
Ama dün gece olanlar hakkında konuşmalıyız.
Evet, dün gece. Yani kötü bir rüya değildi.
Hayır. Gerçekten oldu. Ne düşünüyorsun?
Onunla konuşmak ister misin ya da benim konuşmamı ister misin?
Benim konuşmam en iyisi ama
konuşmadan önce ikimiz bir konuşma yapmalıyız, değil mi?
Ne hakkında?
Bizim hakkımızda, ne yaptığımız, nereye gidebileceğini düşündüğümüz.
-Tereddütlerin mi var? -Hayır, hayır. Cidden, tam tersi.
Birlikte geçirdiğimiz bu ay yıllardır en mutlu olduğum aydı.
Ama dün gece gördüğümüz gibi, biraz karışık.
O neydi öyle?
Duydun mu? -Neyi?
Sanırım evde biri var.
Andy! Benim!
Şaka mı bu? Tina gelmiş.
-Onun burada ne işi var? -Hiçbir fikrim yok. Hemen geliyorum!
Bana bir iyilik yap. Lütfen, dışarı çıkma ve burada kal.
-Burada saklanmayacağım. -Neden? Ondan hemen kurtulacağım.
-Ona elbet söylemek zorundayız. -Biliyorum ama bu şekilde değil.
Andy. Çık ortaya!
Özür dilerim. Lütfen. Burada kal, ona başka zaman söyleriz.
Tina...
Ne bu, neler oluyor?
-Özür dilerim. Şişeyi düşürdüm. -Evet, bunu görebiliyorum.
-Ayaklarına dikkat et. -Merak etme. Sonra temizlerim.
-Tamam. -Burada yapıyorsun?
Mahalledeydim. Yemek yiyordum. Adın geçti.
Seni arayacaktım, sonra fark ettim ki aha! Anahtarlar hâlâ bende.
Sana sürpriz yapayım dedim.
Sürpriz!
Ne güzel. Ama tahmin et ne oldu?
Böyle habersiz gelemezsin, tamam mı?
Gitmeni istemek zorundayım. Kusura bakma, hadi.
Daha yeni geldim.
Bu arada ev harika görünüyor.
Hiçbir şeyi değiştirmemişsin. Sanki hiç gitmemişim gibi.
Evet, henüz yeniden dekore edemedim.
Lütfen, hadi gidelim. -Meşgul müsün?
Bekâr hayatı yaşayıp kız peşinde mi koşuyorsun?
Bunları ben yapmışım gibi davranma.
Unutma, ayrılmak isteyen sendin, ben değil.
Ya o adamla artık görüşmediğimi söylesem?
Benim için fark etmezdi.
Yine de gitmeni isterdim. -Gerçekten mi?
Bana dürüst olduğunu sanmıyorum. Neden biliyor musun?
Çünkü o küçük kafanın içinde olan her şeyi biliyorum.
Evet, evet, biliyorum. Ama bil bakalım ne olacak.
Sana bir araç çağıracağım ve gideceksin.
Ama uğradığın için çok teşekkürler.
Bekle. Dinle.
Ya sana hata yaptığımı söylesem?
Hadi ama. Gerçekten mi?
Bu da ne böyle?
Misafirimiz mi var?
Misafirimiz var!
Lütfen, Tina.
Tarz sahibi biriymiş.
Nerede? Yatak odasında mı? -Hiçbir yerde değil.
-Orada mı? -Oraya girme. Yatak odasına gitme.
Bizim yatak odamızda! Gidip onu bulacağım. Merhaba!
Tak, tak, küçük fahişe. İçeride misin?
Hadi, seni küçük fahişe. Saklanıyor musun? Çık dışarı!
-Selam Tina. -Benimle dalga mı geçiyorsun?
Sen ve sen.
Ne diyeceğimi bile bilmiyorum.
Bu lanet şey nasıl ve ne zaman başladı?
Tom'la konuşuyor muyum? Hayır. Tina senin arkadaşındı.
Boşandıktan sonra seni seçtik.
-İşler böyle mi yürüyor? -Belli ki öyle.
Şimdi ikinizden birini seçmek zorundayım.
-Demek bizi duydun, ha? -Evet, üzüldüm.
-İyi misin? -Yapacak bir şey yok.
İyi bir 15 yıl geçirdik.
Ama istersen, sanırım ikimizle de arkadaş olabilirsin.
Ya seni daha çok seviyorsam?
Birbirimize yaptığımız gibi...
Duymak bile istemiyorum.
Unutun gitsin. Beni iğrendiriyorsunuz.
-Çok özür dilerim. -Sorun değil.
-Kahretsin. -Ben özür dilerim.
Merhaba.
Neden 48 saattir senden haber alamadığımı açıklamak ister misin?
Neden bahsediyorsun?
Sacramento'ya indiğimde mesaj atmıştım.
O, üç gün önceydi. O zamandan beri sesin çıkmadı.
Korktum. -Neyden? Çalışıyordum.
Bu adamların ne kadar baş belası olduğunu biliyorsun.
Bir sürü çocukla uğraşmak gibi. -Evet, nasıl olduğunu bilirim.
Kahve yapmadın mı?
Üç saat önce.
Üç saat önceymiş.
Ağrı kesici hangi cehennemde? Başım çatlıyor.
Her zaman olduğu yerde. Banyoda. Üst katta.
Evine hoş geldin.
Dikkat et!
Yanlış yoldasın!
O pisliklerin bunu yapmasından nefret ediyorum.
Biliyorum, her zaman yapıyorlar.
Yeni bir fenomen gibi.
Buraya taşındığım zamanlarda bisikletli kimseyi göremezdin.
Şimdi elektrikli bisikletleriyle kaldırımda hızla giden adamlar var.
-Evet. -Çok saçma.
Ne zamandır burada yaşıyorsun?
Çok uzun zamandır. 1998'den beri. Kardeşlerimin peşinden geldim.
O kadar uzun zamandır mı şehirdesin? Ben burada bir kış daha geçiremem.
Gelecek yıl bu zamanlar Los Angeles'tayım.
Los Angeles'ta yaşamayı çok seviyorum
ama Scott nefret ediyor, o yüzden burada sıkışıp kaldım.
Orada mı büyüdün?
Oraya 19 yaşındayken taşındım.
Herkes gibi, sadece hayal peşinde koşuyordum.
Bunca yıldır birlikte çalışıyoruz ama oyuncu olduğunu hiç söylemedin.
Değildim.
Yani, değilim. Müzik grubum vardı.
Hayatta inanmam!
Neydin peki?
Şarkıcı mı? Kesin şarkıcıydın.
Şarkıcı, söz yazarı, gitarist.
Peki ne oldu?
Hiç albüm ya da başka bir şey yaptın mı?
Evet, harika bir albüm yaptık.
Sonra, bilmiyorum, ben...
Bilmiyorum. Hamile kaldım ya da grup dağıldı.
Önce hangisi oldu bilmiyorum.
Öyle işte.
Rüya sona erdi.
Çok garip. O dönemi uzun zamandır düşünmemiştim.
Bana bu aralar bu konuyu açan ikinci kişisin.
Bir grupta olduğunu da hatırlıyorum. Mag Scrambler.
Bu arada harika bir isim. Şimdiki çocuklar anlamaz.
Evet, uzun zaman önceydi.
Eski eşim Stephanie Dawson'ı tanıyordun.
Los Angeles günlerinden arkadaş olduğunuzu söylemişti.
Evet. Steph'i çok severim. O nasıl?
Muhtemelen daha iyidir. Birkaç yıl önce boşandık.
Üzüldüm.
İtiraf etmem gereken bir şey var.
Daha önce tanışmıştık.
Eskiden "Spin Dergisi"ne yazardım.
Bowery Ballroom'da PJ Harvey'nin ön grubu olarak çıktığınızda
sizinle röportaj yapmıştım.
-Yapmadın. -Yaptım.
Ayrıca yazımda konsere övgüler yağdırdım.
Teşekkür ederim.
Evet, çok fazla övgü almıyorduk.
İtiraf etmeliyim ki
değerlendirirken biraz önyargılı davranmış olabilirim.
Senden çok hoşlanıyordum.
Sanırım 98 baharıydı. İlk albümünüzü yeni çıkarmıştınız.
Muhtemelen kocam Scott'ın bize menajerlik yapmaya başladığı zamanlar.
Muhtemelen onunla çıkmaya başladığın zamanlardı.
Bunu nereden mi biliyorum?
Çünkü o gece senden numaranı istedim
ve vermedin çünkü biriyle görüştüğünü söyledin.
Sonra o kişi hemen geldi ve söyleşimizin bittiğini söyledi.
Muhtemelen seninle flört ettiğimi anlamıştır.
Şimdiki gibi.
Tadına bakmak ister misin?
Bebeğim?
Şu cümlemi bitireyim.
Tadına bak.
Tamam. Tabii.
-Az mı pişmiş? -Hayır, iyi.
-İyi mi? -İyi.
Biraz tuzsuz. Biraz daha pişireyim.
Nick?
Lütfen, çalışmaya çalışıyorum.
Ben de yemek yapmaya çalışıyorum.
Tekrar doldurayım mı?
Hayır.
Hamptons'daki partide tanıştığımız müzik gazetecisini hatırlıyor musun?
Hatırladığımı söyleyemem.
Hatırlarsın. Arkadaşım Stephanie'yle evliydi.
Boşanmışlar ama...
Hayır.
90'ların rock sahnesi üzerine kitap yazıyordu.
Evet, şu aptal şapkalı uzun adam, kendini bir halt sanıyor.
Bilmiyorum, ben çekici bulmuştum.
Çekici mi?
Pislik olmanın çekici olduğunu düşünüyorsan, tabii.
Gruplarıma yaptığı iğneleyici eleştirileri görmelisin.
Yine mi içiyorsun?
Özel günlerde.
Bir şeyi mi unuttum? Bu özel bir durum mu?
Bir haftadır yoktum ve karımla güzel bir gecenin tadını çıkarıyorum.
Yani evet, bu özel bir durum.
Sen de ister misin? -Hayır, böyle iyiyim.
Her neyse, aradı.
Seni mi aradı?
-Evet, seninle röportaj yapmak istiyor. -Ne hakkında?
90'ların müzik dünyası üzerine bir kitap yazdığını söyledim.
O zaman neden seni aradı?
Neden plak şirketini aramadı?
Senin numaranı nereden buldu?
Bilmiyorum. Belki Stephanie vermiştir.
Tanrım.
Ne düşünüyorsun?
Onun pislik olduğunu.
Ama uygun yollardan yaparsa
ve karımı aramazsa, belki o zaman düşünebilirim.
Tamam.
-Selam. -Merhaba.
Vay canına. Yine çalışıyorsun.
Evet, şafaktan beri.
Neredeyse bitti bu arada. -Ne?
Bir günlük falan işi kaldı.
Okumak için sabırsızlanıyorum.
Bir de...
Kardeşim bu sabah yine aradı. -Öyle mi?
Bu akşamki partiye gidip gitmeyeceğimizi soruyor.
Şu yeni sevgilisi buralarda mı yaşıyor?
Evet, nehrin hemen karşısında.
-Hakkında ne biliyoruz? -Henüz hiçbir şey.
Yani ne göreceğimiz hakkında hiçbir fikrimiz yok.
Evet.
Ama onunla tanışmamızın harika olacağını söyledi
çünkü bu kız gerçekten çok özelmiş.
"Sadece birkaç kilometre mesafede,
Tina'yı zaten sevmiyordunuz," falan filan.
Ne düşünüyorsun?
Bilmiyorum. Sen bilirsin. O senin kardeşin.
Yani, beni bilirsin. Evde kalabilirim.
Biliyorum, bu yüzden erken saatte yapmasını istedim,
çünkü erken yatmayı seviyorsun.
O da 18:00'in uygun olduğunu söyledi. -Evet.
Hadi ama! Bence gitmeliyiz.
Evden çıkman iyi olur.
Bu da ne demek oluyor?
Aman Tanrım. Nick.
Yaşlandıkça hassaslaşıyorsun.
Hassaslaşmıyorum.
Sadece evden çıkmamın iyi olmasının ne anlama geldiğini bilmek istiyorum.
Şu demek... Bak, ben sadece...
Bana öyle geliyor ki
son zamanlarda biraz monotonlaştın, değil mi?
Belki evden çıkıp başka insanlarla birlikte olmak iyi gelebilir.
Yaratıcılığını harekete geçirebilir.
-Bunu yapıyor muyuz? Gerçekten mi? -Lütfen Nick,
bunu kavgaya dönüştürme. Sadece yardım etmeye çalışıyorum.
Yardıma ihtiyacım yok. Tamam mı tatlım?
Sen yayınlanmadan çok önce ben kitap satıyordum.
Kendi hızımda çalışıyorum. Sen de kendi hızında çalışıyorsun.
Oturup tek bir şey bile yazmasını sağlayamıyorum.
Gerçekten mi? Eskiden çok üretkendi.
Bunu görmek ağır geliyor,
çünkü Nick'in yazmaması, kalbinin atmaması gibi bir şey.
-Sence neler oluyor? -Bence kayboldu.
Çocuklar üniversiteye gittiğinden beri
bağları koptu, bilirsin işte,
amaçsızca ortalıkta dolaşıyor.
Nick, mükemmel cümle, paragraf ya da hikâye yoktur.
Buna inansaydım, devam edemezdim.
Ama devam etmeni engelleyen de bu. Mükemmellik ihtiyacın.
Anlasana, akış hâlini benimsemelisin.
O zaman tıkanıklık çözülecek ve içindeki her şey dökülecek.
Özür dilerim. Yine aynı şeyi yaptım. Çok özür dilerim.
Sadece...
Yardım etmeye çalışıyorum. -Biliyorum. Teşekkür ederim.
Gerçekten.
Evet, bunu anlayabiliyorum.
Yani, ben de her şeyden vazgeçtim.
Sen hiç durmadın. Çalışmaya devam ettin.
Yani, bu biraz...
Her neyse, en azından Nick evde. Scott hiç evde olmuyor.
Eve geldiğinde de artık çok az ortak noktamız var.
Çocuklar gitti, artık onlar hakkında konuşamıyoruz bile.
Bir sürü garip sessizlik oluyor.
Belki de hep yolda olması iyidir.
Sürekli ayak altında olan Nick'in aksine.
Bazen ona şöyle demek istiyorum:
"Dostum, evden çık ve beni biraz rahat bırak!"
Çok klasik. Ya çok fazla evdeler ya da yeterince evde değiller.
Aynen öyle.
Hiç boşanmayı hayal ettin mi?
Hayal mi?
Hayal deyince iyi bir şeymiş gibi geliyor.
Aslına bakarsan, yazılarıma biraz ara verebilirim.
Andy ve yeni kız arkadaşıyla bir gece geçirmek eğlenceli olabilir.
Eğlence. Yani evet, gitmek istiyorum.
Senin de benimle gelmeni istiyorum.
O zaman anlaştık.
Aman Tanrım. Buraya bayılıyorum.
Havayı koklasana.
-Çok güzel, değil mi? -Evet.
Boşanırken bu evi almakta bu kadar kararlı olmamın nedeni buydu.
Şehirden çıkmanın bir yolu olmasaydı aklımı kaybederdim.
Ayrıca, hemen hemen hepsini ben ödedim.
İnanabiliyor musun, Tina buraya gelmekten nefret ederdi.
Taşradan nefret ederdi.
Buradan nefret ediyorum.
Bunu neden kabul ettim ki?
Bebeğim, çünkü o senin patronun ve seni davet etti.
Takma. En iyi şekilde değerlendiririz.
-Tom ne dedi? Yolda mı? -Evet, beş dakika dedi.
Pazartesiye kadar kalamayacağımızı söylemiştim, değil mi?
Haftaya yine Milano'ya gideceğim. Pazar günü dönmeliyiz.
Gerçekten mi? Oraya bu kadar sık gittiğini hatırlamıyorum.
Ne zaman nereye gittiğim umurundaymış gibi mi davranacaksın?
Bu da ne demek şimdi? Tabii ki umurumda.
Kiminle olduğumu ya da ne yaptığımı hiç sormuyorsun.
Çünkü çalıştığını varsayıyorum. Nerede ve kiminle olduğunu yani.
Artık bana işi hiç sormuyorsun.
Bebeğim, neredeyse 15 yıldır evliyiz, değil mi?
-Dinlemekten bıktın mı? -Sen bana hiç işimi soruyor musun?
Hayır, asla. -Çünkü bu seni üzüyor.
Bu beni neden üzsün ki?
Çünkü ya bir tablo satamadığın için kızgınsın
veya şu sergiye ya da şu galeriye giremedin,
ya da menajerine ulaşamadığından şikâyet ediyorsun.
Sormayayım dedim, böylece duygularını incitmemiş olurum.
Duygularımı incitmekten endişeleniyorsan, başarısız oldun.
Benden ve Tom'dan nefret etmediğine emin misin?
Vazgeçtim, cevap verme.
Bu hafta sonu, Tina ya da Tom hakkında konuşmayalım.
Bence bu harika bir fikir.
-Tamam, ben gidip ateş yakacağım. -Tamam.
-Çantaları halleder misin? -Evet. Evet.
Yatak odanda kalacağımı mı varsaymalıyım, yoksa...
Sen nasıl istersen ama ben neyi tercih ettiğimi biliyorum.
Günaydın.
Umarım bu gerçekten iyi bir smoothie'dir.
Blender'ın olmasaydı birkaç saat daha uyuyabilirdim.
-Çok lezzetli. -Güzel.
Babanın son gönderisini gördün mü?
Şu yeni kız kim?
-Bilmiyorum. Umurumda da değil. -Kız çok formda.
Şu memelere bak. Ondan 25 yaş falan genç herhâlde.
Vay canına. -Bu onun normali.
Aferin ona. Kendine yeni bir fıstık buldu.
Tanrım.
Bunda bu kadar kötü olan ne? Adam için gerçekten mutluyum.
Annem öldüğü zaman ne demiştin, hatırlıyor musun?
Hayır, çünkü yaklaşık on yıl önceydi, değil mi?
"En azından şimdi yine kadın peşinde koşacak," gibi bir şeydi.
Evet, çünkü tek konuştuğu buydu.
Ama bunun ne kadar duyarsızca olduğunu görmüyor musun?
Annenle baban birbirlerinden nefret ederlerdi.
Bunu binlerce kez kendin söyledin.
Annem öleli bir hafta bile olmamıştı.
Şaka yaptım. Seni neşelendirmeye çalışıyordum.
Bu beni nasıl neşelendirebilir ki?
Çünkü bu, babanın yas tutan yaşlı bir adam olmayacağı,
sonunda yeniden eğlenme şansı bulacağı anlamına geliyordu.
Tamam.
Ne?
Sen de tıpkı onun gibisin.
Nasıl onun gibiyim?
Kadın peşinde koştuğumu mu sanıyorsun?
Hayır, ondan değil.
Ama o da pis bir ayyaştı.
Ya sarhoş ya da akşamdan kalma olarak annemi perişan ederdi.
Bu iki durum da pek eğlenceli değil.
Yani ben iğrenç ve mutsuzum, öyle mi?
Evet, öyle. Olabiliyorsun.
Senin de bildiğin gibi.
Tamam,
madem öyle, yatağa dönüyorum.
Alo?
Merhaba Eve, ben Johnny Banda.
Stephanie'nin eski kocası. -Merhaba. Bir saniye bekle.
Merhaba. Nasılsın?
İyiyim. Her şey yolunda. Sen nasılsın?
İyiyim, sanırım. Çoğunlukla.
Güzel. Şeyi soracaktım...
Kocanla röportaj hakkında konuşma fırsatın oldu mu?
Evet, konuştum.
Şirket aracılığıyla ayarlaman gerektiğini söyledi.
Kahretsin. Gerçekten mi?
Bunu zaten denedim ama halkla ilişkiler elemanı biraz inatçı.
Önce sorularımı görmek istiyor, belki o zaman düşünecekmiş.
Birkaç yıl önce sanatçılarından biri hakkında kötü bir haber yapmışım.
Bence adam benden hoşlanmıyor.
Neden böyle düşünüyorsun?
Kim bilir? Sanırım bazen insanlara itici geliyorum.
O listeye kocamı da ekleyebilirsin.
Gerçekten mi? Vay be.
Yani, röportajı unutmalı mıyım?
Bence çok uzak bir ihtimal.
Peki ya sen? Sen de o sahnenin bir parçasıydın.
Çok az.
Ne demek çok az? İlk 20'ye girdin. Kaç grup bunu söyleyebilir ki?
Şu anda arabaya atlayıp şehre dönmek üzereyim.
Bir kahve içip
rock ölmeden önceki eski güzel günlerden konuşabiliriz.
Ne dersin?
Olur. Evet, tabii. Neden olmasın?
Tina'yla çocuk istememesi hakkında konuştuğumuzu hatırlıyorum.
İşine odaklanmak istiyordu. Peki ya sen?
Tina hakkında konuşmayacağımız konusunda anlaşmıştık.
Tina hakkında konuşmuyorum. Sana seni soruyorum.
Çocuk isteyip istemediğinden hiç bahsetmedin.
Kesinlikle çocuk istemedim.
Neden peki?
Muhtemelen annemle babamın evde aileleriyle olmaktan çok
yollarda olmayı seven bencil müzisyenler olmasıyla ilgilidir.
-İnanmam. -Ciddiyim.
Eğer çalışıyorlarsa, onları ayda bir görürsek şanslıydık.
Ve hep çalışıyorlardı.
Peki ya şimdi?
Şimdi çocuk istiyor muyum?
Kesinlikle hayır.
Çok rahatladım. Çünkü 50'li yaşlarında
aile kurmak isteyen adamlardan olsaydın kapıyı göstermek zorunda kalabilirdim.
Sana iyi haberlerim var. Tek istediğim,
yaklaşık benim yaşımda, aklı başında bir kadınla istikrarlı bir ilişki,
bu yüzden bizim için çok heyecanlıyım.
Bu hafta sonu işleri berbat etmezsen ciddi bir şeyler yaşayabiliriz.
-Merhaba. -Merhaba güzelim.
İstediğin fazladan odunu aldım.
Getirebilirim ya da verandaya bırakabilirim.
Verandaya bırak. Ama Andy'yle tanışmanı istiyorum.
-Merhaba. -Merhaba dostum.
-Nasılsın? -İyiyim. Sen?
Dennis ev bakımında yardımcı oluyor.
Kız arkadaşı Lori'yle bu akşam yemeğe gelecekler.
Evet geleceğiz ama Lori'nin bana erkek arkadaşım diyeceğini sanmam,
ben de ona "kız arkadaşım" diyemiyorum.
Lori burada başka bir dul.
Böyle söylersen bana ün kazandıracaksın.
Andy, tanıştığımıza sevindim. Renee, akşam görüşürüz.
Tamam.
Bu adamın olayı ne? Sadece ev konusunda yardım mı ediyor?
Hayır, bu kasabadaki neredeyse tüm kadınlarla yattı. Ben hariç.
Sadece odun veriyor.
Vay canına. Merhaba.
Gelebilmene çok sevindim.
-Teşekkürler. -Harika göründüğünü söyleyebilir miyim?
-Teşekkür ederim. -Lütfen.
Ben teşekkür ederim. Bunu yaptığın için çok teşekkür ederim.
Tabii ki.
Ne kadarını kullanacağından emin değilim gerçi.
Kimsenin beni hatırladığını sanmıyorum.
Hatırlıyorlar tabii ki.
Ergenliğinde ve 20'li yaşlarında âşık olduğun grupları hatırlarsın.
O grupları ve şarkılarını unutmak mümkün değil.
Öyle değil mi? Zamanla o günlere dair anıların daha da romantikleşir.
Bu anılarla bağlantılı şarkılar daha da önemli hâle gelir.
Yani o özel melodiyi duyduğunda...
Hani, unuttuğunu sandığın o parçayı...
Mesela senin şarkın, "Easy On You"...
Onu tekrar dinlemek, sanki zamanda yolculuk yapmak gibi.
Öyle bir an sunuyor ki gençlik günlerine dönüyorsun,
gerçekten dönebileceğini düşündüğün birkaç saniye veriyor.
Evet, sanırım bu yüzden geçmişteki şarkıları dinlemiyorum.
Çok acı verici bir hatırlatma oluyor.
Şu anda ne olmadığımızı hatırlatıyor.
Crosby, Stills, Nash & Young.
Evet. "Suite: Judy Blue Eyes."
Vay!
Bunu açmamın bir sakıncası var mı?
Önce bir içki almamın sakıncası var mı?
Şaka mı yapıyorsun? Daha bile iyi.
Şarap? -Beyaz?
Şişe?
Neden olmasın?
Garson.
İyi bir başlangıç yaptık.
Harika görünüyorsun.
Teşekkür ederim. Sen de hoş görünüyorsun.
Bir sandığım, küçük bir dolabım, iki kişilik bir yatağım
ve hayallerim vardı.
Hayaller.
Herkesin New York'taki ilk küçük dairesiyle ilgili bir hikâyesi vardır.
Yani, Lori hariç herkesin. Kendisi zengin.
Neyse ki ben o aşamadan kurtuldum.
Bu da memleketinden hiç ayrılmamış.
Doğma büyüme buralı ve bununla gurur duyuyor.
İlk evimiz sadece küçük değil, aynı zamanda...
...lağım çukuru diyebilir miyiz?
Çok izbeydi. Bleecker ve 7. Cadde'deki küçük bir stüdyo daire.
-En azından beşinci kattaydı. -Kliması yoktu.
Bu masa büyüklüğünde bir mutfak
ve öğrenci yurtlarındaki mini buzdolaplarından vardı.
Aman Tanrım, banyonun tavanında delik vardı.
Yukarı bakınca klozette oturan adamı görüyordun.
-Yok artık! -Yemin ederim, görülüyordu.
Kıllı bacaklarını ve daha fazlasını görebilirdin.
Hamamböcekleri ve farelerden bahsetmiyorum bile.
Aman Tanrım, sıçanlar...
Ve sıçan.
Sıçanı hatırlıyorum çünkü Nick'le hırdavatçıya tuzak almaya gitmiştik.
-Doğru ya. -Oradaki yaşlı adam,
bizi bekleyen dehşeti adım adım anlatmıştı.
İğrenç.
Giyotin gibi bir tuzak alacaktık
ve içine fıstık ezmesi sürecektik.
-Sıçanlar fıstık ezmesi sever mi? -Sıçanlar her şeyi sever.
Ama neden özellikle fıstık ezmesi? Neden peynir değil?
Yaşlı adam açıkladı. Peyniri fareler seviyor.
Sıçanlar fıstık ezmesi seviyor.
Ve gazeteyi sadece tuzağın altına koymamamızı söyledi.
Hayır, hayır.
-Nick, lütfen. -Tüm alana yaymalıymışız,
çünkü bu dev sıçan, fıstık ezmesine saldırdığında...
Ne düşünüyorum biliyor musun? Yemek yiyoruz, konuyu değiştirelim.
Bence gazeteyi neden koyduğumuzu bilmek istiyorlardır. Haksız mıyım?
-Etraf mahvolduğu için, değil mi? -Evet, hayal bile edemezsin.
Bu şey doğrayabiliyor, parçalayabiliyor...
-Tamam, lütfen Nick. -Bütün iç organları...
Nick, lütfen, dur. Yeter artık. Tamam mı?
Konuyu sen açtın. Ben sadece resmi çizdim.
Ama bir kıssadan hisse olmalı.
Bu hikâyeden alınacak ders,
bazen sıçan, tuzağınıza yakalandıktan sonra
ortalığı temizlemektense
sıçanla birlikte yaşamak daha iyidir.
Ama ortada bir hikâye yok, değil mi? Çünkü henüz yazmadın.
Yazmaktan bahsetmişken...
Nick, son zamanlarda ne üzerinde çalışıyorsun?
Çünkü biliyor musun,
okuldan sonraki ilk işim "Harper's"tı
ve "Her şey ve Diğerleri" hakkında büyük bir profil çalışması yapmıştık.
-Gerçekten mi? -Evet.
Eski güzel günler.
O zamanlar her yerdeydin.
Sanırım öyleydim gerçekten.
Ama soruna cevap vereyim.
Aslında bir roman üzerinde çalışıyorum. Adını "Sessizliğe Düşmek" koydum.
Artık söyleyecek bir şeyi kalmayan, yaşlanan bir yazar hakkında,
acı tatlı bir hikâye. -Onu dinleme, Renee.
Nick sadece kendine acıyor.
Aslında hikâyenin burnunun dibinde olduğuna onu ikna etmeye çalışıyorum.
Hepimiz senin kadar üretken olamayız, aşkım.
Maggie'nin günlük yaşamı işlemek gibi bir yeteneği var.
Her rastgele sözden ve küçük sıradan konuşmalardan ilham alıyor.
Dikkatli olun, yoksa bir sonraki eserinde yer alabilirsiniz.
Bunu söyleyeceğime inanamıyorum ama sanırım ihtiyacım olan her şeyi aldım.
Güzel.
Kabul ettiğin için çok teşekkür ederim.
Ben teşekkür ederim. Çok keyifli oldu.
Baksana...
New York'u artık sevmediğini söylemiştin.
Nerede yaşamak istersin? Los Angeles'ta mı?
Tanrım, ben...
Los Angeles'a dönmek için her şeyi yaparım.
En büyük hayalim Laurel Canyon'da yaşamak.
Her zaman önünden geçtiğim küçük, özel yapım bir ev vardı.
O kadar tatlıydı ki...
Hayalimdeki ev, hayalimdeki hayat o.
Joni Mitchell gibi.
-Hayal kurmak yasak değil sonuçta. -Destekliyorum.
Evet.
Bilemiyorum. Benim de New York'la işim bitmiş olabilir.
Daha doğrusu, New York'un benimle işi bitti.
Neden?
Burası gençlerin ve zenginlerin şehri. Ben ikisi de değilim.
Geçen ay fark ettim.
Beşinci Cadde'de geziniyordum ve fark ettim ki...
Ben görünmezim, anlıyor musun?
Eskiden genç kızların gülümsediği, diğer erkeklerin fark ettiği biriydim.
Belli bir tarzım ve havam vardı.
Ama şimdi, en iyi ihtimalle, sadece gözlüklü, gri sakallı,
sevimli bir moruk, zararsız bir ihtiyarım.
-Aman Tanrım. -Hatta daha kötü.
Bazı kadınların benim erkek olduğumu fark ettiğini bile sanmıyorum.
Her şeyden önce, genç kızları etkilemeye çalışmanın sorunu bu,
tamam mı?
İkincisi, bunların hiçbiri değilsin.
Çok yakışıklısın...
...ve çekicisin.
Öyle mi düşünüyorsun?
Evet, öyle düşünüyorum.
Ee?
Renee hakkında ne düşünüyorsun?
-İyi birine benziyor. -Ama?
Aklında bir şey var. -Hayır, sadece...
Sadece Tina'yı düşünüyorum.
Onun için çalıştığını bilmiyordum.
Birdenbire Tina'yı mı düşünmeye başladın?
Abartma.
Bak, onun beni terk ettiği gerçeğini unutuyor gibisin.
Mutlu bir evliliğim vardı ve boşanmak istemiyordum.
Sonra birdenbire beni terk etti.
-Merhaba. -Merhaba.
-Ne oldu? -Söylemek istediğim bir şey var.
Tamam. Sorun ne?
Geçen hafta 42 yaşıma girdiğimi
ve geçen ay 15. evlilik yıldönümümüzü kutladığımızı biliyorsun.
Bugün, ben...
Bunu öylesine söylemiyorum ama bugün kendimi...
En azından bir süreliğine yalnız kalmalıyım.
Ne oldu? Annenle mi ilgili?
Eminim ilgisi vardır. Nasıl olmasın ki?
Çünkü bebeğim, annen günde iki paket sigara içerdi. Sen o değilsin.
Annesi 45 yaşında öldüğü için,
kendisinin de 45 yaşında öleceği gibi çılgınca bir fikre kapılmış.
Sen ne düşünüyorsun, Tina?
Ben mi? Birkaç yıl içinde öleceksem
sıkıcı, cansız bir evlilikte sıkışıp kalmak istemiyorum.
Sanki bir kafesin içindeyim ve kafes kapanıyor.
Çıkmazsam hayatımın sonuna kadar orada kalacağım.
Evet, 15 dakika içinde annesi gibi kalp krizinden ölmezse tabii.
Mesele o değil.
Mesele şu ki hayat kısa.
Çıkmaya başladığımızda 25 yaşındaydım.
Artık farklı bir insanım. Yeni bir sayfa açmak istiyorum.
Londra'dan döndüğümde başka bir yerde kalmalıyım.
Gerçekten mi? Buna inanamıyorum. Başka bir yerde kalmak mı?
Bu da ne demek oluyor? Taşınacak mısın?
Evet. Özür dilerim.
Gerçekten mi?
İnanılır gibi değil.
Keşke bu kadar ani olmasaydı, hiçbir fikrim yoktu.
Belki dikkat etseydin olurdu.
Hiç çocuk yapmamakla hata ettiğimizi düşündün mü?
Hayır. Hiç düşünmedim.
Neden? Sen düşündün mü?
Bilmiyorum. Belki.
Bu konuda bir şey yapmak için artık çok geç.
Öyle mi?
Evet, öyle.
En azından benim için.
Bugün bütün gün neredeydin?
Şu yazarla bir röportajım vardı.
Sen ne yapıyordun? Yine içip surat mı asıyordun?
Lütfen bu saçmalığa başlama.
Birkaç bira içmeye hakkım var.
Seninle ne konuşmak istiyormuş?
Pislik yapma. Mag Scrambler.
Gerçekten mi?
Neredeyse üç saat konuştuk.
Üç saat mi? Vay be. Sonra ne oldu?
Hiçbir şey. Ne olacaktı?
Beni eve bıraktı ve veda etti.
Seni eve mi bıraktı?
Keşke içeri alsaydın. Benimle yapmak istediği röportajı yapabilirdik.
Hepsi bu muydu yani? Seni yemeğe davet etmedi mi?
Belki evine falan? -Hayır.
Eğer devam soruları olursa...
-İşte bu. -...tekrar konuşmak isteyebilirmiş.
O herifin pislik olduğunu biliyordum.
Açık konuşayım bebeğim,
grubun, adamın umurunda değil ve röportajın kitabına girmeyecek.
Gerçek bu.
Birinin o dönemdeki deneyimlerim
ve anılarım hakkında benimle röportaj yapmak isteyebileceğine
neden inanamıyorsun?
Çünkü, yanlış anlama bebeğim,
ama kimse senin grubunu hatırlamıyor.
Ama o hatırlıyor.
Ve hatırlayan bir sürü insan olduğunu düşünüyor.
İyi. Bir röportaj daha istiyorsan yap.
Ama sana söylüyorum, tek amacı seni yatağa atmak.
Sen tam bir pisliksin!
Her zaman kariyerimi ve yeteneğimi baltalamaya çalıştın.
Nedenini de biliyorum. -Öyle mi? Söyle o zaman.
Çünkü senden daha iyi bir söz yazarıydım.
Senden daha iyi bir şarkıcı ve daha iyi bir gitaristtim.
Senin küçük egon bunu kaldıramadı.
Bu yüzden kariyerimi sabote ettin.
Kariyerini sabote mi ettim? Bu da nereden çıktı?
Belki de sarhoş olan sensindir.
-Gerçekten zevkti Eve. -Öyleydi.
Başka sorularım olursa ya da başka bir röportaja ihtiyacım olursa,
düşünür müsün?
Evet, tabii. Eğlenceliydi.
Gitarı tekrar eline almalısın derken ciddiydim.
Yeni müzik yapmanın tam zamanı.
-Bilmiyorum. -Yeni bir başlangıç zamanı.
Evet.
Farkında mısın bilmiyorum ama 50'nin ikinci yarısındayım.
Yeni başlangıçlar için zaman geçmiş olabilir.
Buna inanmıyorum.
Bence şu anda 25 yaşında olduğundan daha az kaybedecek şeyin var.
Üniversite kredini çoktan ödedin,
ev aldın, egzotik seyahatlere çıktın, değil mi?
-Evet. -Şimdi kumar için en iyi zaman.
Evet, yeni anne olduğumda,
çocuklar küçükken bir çocuk albümü falan yapma fikrim vardı.
Ama Scott bunun bir dinleyici kitlesi olmadığını düşündü.
Kusura bakma ama bu biraz berbat bir durum.
Eşin, sanatını desteklemeli; sabote etmeye çalışmamalı.
Evet.
Evet, o günleri düşünüyorum da...
Yazmaya devam edebilirdim.
Belki birkaç albüm daha yapabilirdim,
turneye çıkabilirdim ama...
Bilmiyorum. Ne yapayım, geçmiş geçmişte kaldı.
Çocukların kaç yaşında?
İnanması zor ama üniversitedeler, evden ayrıldılar.
Evet.
Benimkiler de evden ayrıldı.
Yine de acı tatlı, değil mi?
Yani, o yeni özgürlük için mutlusun ama onları deli gibi özlüyorsun da.
Evet, öyle. Gerçi benim çocuklar gittikleri için çok mutluydular.
Uğraşma anne.
Gelmeyecek.
Scott, biz...
Hangi cehennemdesin? Bir saattir seni bekliyoruz.
Bodie sahnede, seçmelere başlamak üzere.
Onu neden bekliyoruz ki? Hep geç kalır.
Bu ne lan! Eve?
Eve! Eve! Neden beni beklemedin?
Bu ne? Bodie, tekrar başla.
En başından duymak istiyorum.
Başlangıcı duymak istiyorum. -Scott.
En baştan al. Bodie! Hey!
En baştan al.
-Scott! -Seninle konuşuyorum!
-Scott! -Ne?
Seçmelerini mahvediyorsun.
Hiçbir haltı mahvetmiyorum. Sen zaten mahvetmişsin.
Neden beni bekleyemedin? Neden beni bekleyemediniz?
-Bir saatten fazla bekledik. -Tanrım!
Ya otur ya da defol git.
Baba, defol git buradan. Kimse seni istemiyor.
Bak Eve, sonunda istediğin oldu. Çocuğum bana sırt çevirdi.
Kimse beni burada istemiyor mu?
Beni burada istemiyor musun?
Sana durmanı söyledim!
Ben gidiyorum.
Küçükken en sertimiz oydu.
Olmak zorundaydım. Ebeveynlerimiz evde değildi.
Evet, bu yüzden...
Bir bardak su alacağım. Sana bir şey getireyim mi?
Arabayı kim kullanacak?
-Ben kullanmalıyım. -Bana uyar.
-Tamam. -Ben içmeye devam edeyim.
Tamam.
Burada ne halt ediyorsun?
Kocanla birlikte geleceğini bilseydim uzak dururdum.
Ama ne yalan söyleyeyim, seni görmek harika.
Bir itirafta bulunabilir miyim?
-Tanrım, lütfen yapma. -Merak etme. Dramatik bir şey değil.
Bu sonbahar senden haber alamadığım için biraz hayal kırıklığına uğradım.
Bana gayet iyiymişsin gibi geldi.
Yeni kitabın nasıl gidiyor?
Aslında, neredeyse bitirdim.
Tebrik ederim. Adı ne?
Bilmiyorum. Yani, şu anda "Dolum İstasyonu."
Birine ilk kopyasını okutacaksan
kitaplarına ne kadar hayran olduğumu biliyorsun.
Arayacağım.
O kadar da kötü değildi, değil mi?
Ne? Hayır. Hayır, aslında...
Tamam, eğlenceliydi.
Eğlenceliydi.
Ben...
Andy'nin yeni sevgilisi hakkında ne düşünüyorsun? Ben sevdim.
Evet, "Tina mı, o mu?" dersen kesinlikle o.
Tamamen katılıyorum. İngiliz aksanına bayıldım.
Çok zekiymiş gibi geliyor. Zeki ve seksi.
Tamam.
Başka kim vardı? Dennis mi? Aman Tanrım, gizemli bahçıvan.
Dennis. Andy'nin yerinde olsaydım o adama dikkat ederdim.
Dennis bir...
Dennis bence zamparalık peşinde.
-Gerçekten mi? Ben öyle görmedim. -Sahi mi?
İkinizi mutfakta sohbet ederken gördüm. Nasıl biri olduğunu düşündün?
Ne üzerinde çalıştığımı soruyordu. Hayranımmış.
-Aman Tanrım. -Ve...
Renee'nin mülkü hakkında konuştuk.
Kiraz çiçeği ağaçları diktirmiş, onları anlattı.
Ve o bir bahçıvan değil.
Mülk bekçisi.
Öyle mi? Bekçi demek.
Yani çimleri biçmekten fazlasını mı yapıyor?
-Bu kadar züppe olma. -İlgili biri.
Bu arada, onunla tanıştınız aslında.
Birkaç yıl önce evimiz için onunla görüşmüştük.
Görüşmüş müydük? Hatırlamıyorum.
Belki de pek bir izlenim bırakmamıştır. Ben yukarı çıkıyorum.
-Sen çık. Birazdan gelirim. Güle güle. -Çıkıyorum.
Maggie Miller?
-Nasılsın? -İyiyim.
Kamyonetini geçen günden tanıdım.
Sadece kamyonet mi gözüne çarptı?
Özür dilerim.
Araştırma nasıl gidiyor?
İyi. Verimli birkaç gün oldu.
Şu postayı eve kadar götürmem gerekiyor.
Sonrasında bir fincan kahve içmek ister misin?
İstersen fikrimi alabilirsin,
küçük bir kasabadaki hayata yerel bir bakış açısı.
Cazip ama sanmıyorum.
Neden?
Çünkü bu kasabada arkadaşlarım var, eminim senin de vardır.
O zaman benimle araziyi gezmeye ne dersin?
Çok güzel bir arazi.
Merak etme. Evde kimse yok. Orada konuşabiliriz.
Beni takip et. Orada kimse arabanı görmez.
Sakıncası yoksa, sana bir şey gösterebilir miyim?
Fikrini almak istiyorum. -Elbette.
Ev sahibi bunu satmak istiyor.
Biraz elden geçmesi gerekiyor ama çok güzel.
-Muhteşem. -Evet.
Çok lüks ama bana gayet iyi bir fiyat vereceğini söyledi.
Sanırım bunu almak istiyorum.
Evet. Bence de almalısın.
Yani, ev sahibi...
burada değil.
Doğru.
Bir şey söylemeyecektim
ama bu akşam, yazmamla ilgili yorumun hoşuma gitmedi.
Yazmamandan mı bahsediyorsun?
Vay be. Gerçekten mi?
Özür dilemek istemiyor musun? Üste mi çıkacaksın?
Bu kadar korkmayı bırakmanı istiyorum.
Sen çok iyi bir yazarsın.
Ne olmuş yani, bir tane kötü eleştiri aldın.
Kötü eleştirilerden başka bir şey almadım, düzinelerce kötü eleştiri.
Evet, ama bir kitap için.
Yani, ondan önceki kitap,
"Evrendeki Her Şey," iyi iş yaptı.
Evet, iyiydi. Ama plan bu değildi, değil mi?
Rüya bu değildi, değil mi Maggie?
Rüyayı biliyorsun. Rüya, "o kitabı" yazmak, Maggie.
"O kitap."
Ne yazık ki bunun gerçekleşmeyeceği sonucuna varıyorum.
-Denemezsen gerçekleşmez. -İstemediğimi mi sanıyorsun?
Böyle mi düşünüyorsun? İstiyorum. Güven bana.
Sadece bulamıyorum.
Buna inanmıyorum.
Mesela bu akşam yemekte, ilk dairemiz ve sıçan hakkındaki hikâye.
İyi bir kısa hikâye olur.
Düşünsene, 90'larda
New York'a edebiyat hayallerinin peşinden gelen
20'li yaşlarda iki çocuk...
Rica ediyorum. Bana hikâye fikirleri sunma, tamam mı?
Ya da bilge yazar tavsiyeleri verme.
Bunları Johnny Çimbiçer ve kiraz ağaçlarına sakla.
Tanrım.
O zaman lütfen kendine acımayı bırakıp
oturup yazar mısın?
-Böyle debelenmen beni öldürüyor. -Öldürüyor mu?
"Sessizliğe Düşmek" saçmalığı da neydi hem?
Yani, söyleyecek çok şeyin var.
Sadece otur ve işini yap!
Senin yapabilmene seviniyorum.
Sen oturup...
Manhattan'ın memnuniyetsiz anneleri, dadıları, köpek bakıcıları
ve becermek istedikleri eğitmenleri hakkında hikâyeler anlatabilirsin
ama ben yapamam. Yapamam çünkü benim yaptığım iş
hassasiyet, odaklanma, araştırma ve disiplin gerektiriyor!
Öylece akış durumuna teslim olamam!
Ne hâlin varsa gör Nick!
Kendine acımandan daha az seksi olan tek şey,
kıskançlığın.
Lanet olası pislik.
Günaydın.
-Tünaydın. -Evet, bunun için üzgünüm.
Bu kadar uyuduğuma inanamıyorum. Keşke uyandırsaydın.
Ortalığı temizlemeye yardım ederdim.
Sorun değil. Benim evim, benim dağınıklığım.
İstersen kahve var. -Teşekkür ederim.
Bu arada, ablamdan haber aldım.
Nick'le birlikte dün gece seninle tanıştıklarına çok memnun olmuşlar.
Onları ağırladığın için teşekkürler.
Onlarla tanışmak benim de hoşuma gitti. Nick'i sevdim.
Ablanı sevmek daha zor.
Sana söylemiştim. Sert olabiliyor.
Evet. Sonunda işler iyice garipleşti. -O hiçbir şeydi.
Gariplik görmek istiyorsan, kardeşim Eve ve kocasıyla yemek yiyelim.
Yemin ederim, o ikisi birbirlerinde ne buldular, asla bilemeyeceğim.
Bazı ilişkilerin başlangıcı böyle.
Başlangıçta hoşlandığın şey sonunda seni iter. Mesela Tom,
başlangıçta çok tatlıydı. Arabasında yaşıyordu,
sefil bir sanatçıydı, ona ben bakıyordum, harikaydı.
15 yıl sonra, "Dostum, ev kredisini ödememe yardım et," diyorsun.
Evet, eskiler demişken, Tina arıyor. Açmamın sakıncası var mı?
Bekle, ne? Bu telefona bakmayacaksın.
Bu sabah beş kere falan aradı, yani...
Yani?
Burada benimleyken neden o telefona cevap veresin ki?
Çünkü belki de acil bir durumdur.
Bu kadar önemli ne olabilir ki?
Çocuğunuz olsaydı, o zaman belki. Ama yok.
Açayım da rahatlayayım. Bilmiyorum, belki kediyle ilgilidir.
Kediymiş!
Kedi...
-Ne oldu? Her şey yolunda mı? -Neredeyim, tahmin et.
Evimizde şarap içiyorum.
O anahtarı geri vermen gerekecek, yoksa kilitleri değiştireceğim.
Tamam. Sakin ol.
Bir şeyler almam gerektiğini söylemiştim, onun için geldim.
Belki sana rastlamayı da umuyordum.
Bir şeyler içmek ve konuşmak için buluşmak istiyorum.
Romantik kaçamağından ne zaman dönüyorsun?
Öncelikle, bir şeyler içmek için buluşmayacağız.
Buluşmak istiyorsan kahvaltı yapabiliriz. Ne dersin?
Kendine güvenmiyor musun?
Hayır, geçen geceden sonra sana güvenmiyorum.
İyi o zaman. Kahvaltı olsun. Detayları sana mesaj atarım.
Tamam. Görüşürüz.
Günaydın.
Merhaba.
Başın nasıl?
İçerisi sirk gibi. Dinle.
Dün gece için özür dilerim.
Açıkçası, biraz fazla içmiştim ve...
Ben özür dilerim. Söylediklerimi söylememeliydim.
Benden kariyer tavsiyesine ihtiyacın olmadığını biliyorum.
En azından bu konuda hemfikiriz. Bu sabah erken kalkmışsın?
Evet. Uyuyamadım. Son bir ilham patlaması yaşadım.
Kitabı bitirdim.
Ne?
Aferin sana, Mags.
Teşekkür ederim.
Nereye gidiyoruz?
Şey, ben... birkaç kopya çıkarmak için şehre gidiyorum.
Belki biraz market alışverişi yapar ve kırmızı şarap alırım, kutlarız.
Tamamdır. Kutlayalım. Tabii ki.
Ben bir şeyler hazırlarım.
-Tamam. -Görüşürüz.
Görüşürüz.
Bu cümleye bayıldım.
"Duvar süsünden beter.
Alçıpanın arkasına gizlenmiş evin iskeleti o.
İki çarpı dört kadar canlı."
Okumaya devam et.
Bu arada, başlığın ne anlama geldiğini bildiğim için daha da çok sevdim.
Beğeneceğini düşünmüştüm.
Maggie Miller, değil mi?
Tanışıyor muyuz?
Dennis Long.
Siz ve kocanız birkaç yıl önce benimle iş görüşmesi yapmıştınız.
Ben bakıcıyım, mülk yöneticisi, ev bekçisi, bu tür şeyler.
Evet. Sizi tekrar görmek güzel.
Hatırlamıyorsanız sorun değil. Uzun zaman önceydi.
Tabii ki kim olduğunuzu hatırlıyorum çünkü hayranınızım.
-Gerçekten mi? -"Katlanır Sandalye" ile başladım.
"Kaynar Su"ya bayıldım.
Burada yazdığınız neydi?
-"Kar Küremek." -Evet, ona bayıldım.
Buranın sezon dışı zamanını adeta yerlisi gibi anlatmışsınız.
-Sıkı bir hayranmışsınız. -Çok eskiyim.
İlki ne zaman çıkmıştı, 98'de mi? -Tanrım.
-99'da mı? -Hatırlatmayın.
Çok uzun zaman önceydi. 1997.
Sırada ne var? Üzerinde çalıştığınız bir şey var mı?
Birkaç yanlış başlangıç yaptım. Aslında bu yüzden buradayım.
İlham arıyorum, biraz araştırma yapıyorum.
Yardımcı olabileceğim bir şey olursa, haber verin.
Doğma büyüme buralıyım.
-Ben geldim. -Buradayım.
Akşam yemeği planımız var mı?
Pek aç değilim. Smoothie gibi bir şey yapacaktım.
Sen niye smoothie'ye sardın? Diyet falan mı yapıyorsun?
Hayır, sadece o kadar aç değilim.
Belki makarna falan hazırlayabilirsin?
Basit bir şey.
Buzdolabında kalan yemekler var. Onları ısıtabilirsin.
Gerçekten mi? Bir şey pişirmek istemiyor musun?
Birlikte yemek yiyebiliriz diye düşünmüştüm.
Çalışıyorum.
Buna kim ilham verdi? Şerefsiz gazeteci mi?
Son zamanlarda, senin için vazgeçtiğim şeyler hakkında çok düşündüm.
Artık bunu yapmayacağım.
Müziğe geri dönmek istiyorsam, döneceğim.
Beğenmiyorsan umurumda değil.
Vay be. Sakin ol.
Pişmanlıklarını bana yıkma. Hepimizin pişmanlıkları var.
Benim için hiçbir şeyi bırakmanı istemedim.
Dalga mı geçiyorsun?
Los Angeles'ı senin için terk ettim. Senin için arkadaşlarımı bıraktım.
Senin için grubumu bıraktım.
Benim için grubunu bıraktın çünkü hamileydin.
Evet, çünkü sen önerdin.
Sen benim menajerim ve kocamdın. Seni dinledim.
O zamanlar ikimiz için de doğru karardı,
ailemizin iyiliği için. Bunu kabul etmelisin!
Hayır, hayır, öyle değil.
Kariyerin umduğun gibi gitmediği için üzgünüm
ama güzel bir hayatımız var, değil mi?
Bize güzel bir hayat sağlamadım mı?
Bunun için bir gram bile minnettarlık görmüyorum,
onca emeğim için tek bir teşekkür bile almıyorum.
Onun yerine, tek istediğin beni değiştirmek.
Seni değiştirmek mi? Ayık kalmanı istiyorum.
Bu çok mu abes bir istek?
Seni yine hayal kırıklığına uğrattım. Öyle mi?
Evet. Bir kez daha.
Bu evlilikte mutlu musun?
Bu konuşmayı sen içerken yapmak istemiyorum.
Ben içerken mi? Alt tarafı bira. Sarhoş değilim.
Evet, henüz değilsin. Ama olacaksın.
Hey. İyi miyiz? Başka bir konuda yardımıma ihtiyacın var mı?
Hayır, iyiyiz.
-Kilitlememi falan ister misin? -Hayır, kendi kendine kilitleniyor.
Bu hafta sonu bizim için büyük bir sınavdı.
Bence başarıyla geçtik, değil mi?
Geceyi birlikte geçirmek başka,
bütün bir hafta sonu... -Kapıyı açabilir misin?
Evet.
Seni kızdıracak ne yaptığımı söylemek ister misin?
-Bilmiyor musun? -Hayır.
-Gerçekten mi? -Hiçbir fikrim yok.
Hafta sonu benimle kalman için seni evime davet ediyorum.
Seni arkadaşlarımla tanıştırmak istiyorum.
Ve sen eski karından bir telefon aldın, açmamanı istememe rağmen.
Daha da kötüsü, saklayacak bir şeyin varmış gibi dışarıda açtın.
Saklayacak bir şeyin mi var?
Öncelikle, o henüz eski karım değil. Yani, sadece ayrıldık.
Bu da ne demek oluyor?
Onunla tekrar bir araya gelmek mi istiyorsun?
Hayır, hiç de değil. Sadece gerçekleri söylüyorum.
Gerçekleri söylüyorsun. Tamam, işte bir gerçek.
Tina iyi bir insan değil.
Kız kardeşinin kocasında ne gördüğünü bilmediğini söyledin.
Sen Tina'da ne gördün ki?
Bilmen gerekiyorsa,
çok iyi ve tatlı olabildiği zamanlar vardı.
Var mıydı? Hiç görmedim.
Renee, ne yapıyorsun?
Harika bir hafta sonu geçirdik, buruk ayrılalım mı istiyorsun?
Ne mi yapıyorum?
Hayır, hayır, hayır.
Karının telefonunu açmakta ısrar eden sendin.
Merhaba.
Çok uzun sürdü.
Biliyorum. Özür dilerim.
Bu hafta sonu trafik yazın olduğundan daha kötü.
Kaza falan oldu galiba.
Tamam.
Peki...
Şarap arabada mı?
Lanet olsun. Unuttum.
Şarabı unuttun.
Hiç sana göre değil.
Eh, küçük kutlamamız iptal oldu.
Fazladan kopyalar bastırdım.
Okumak istersen, sonra kutlarız.
Evet, sonra bakarım.
Ben yukarı çıkıp biraz kestireceğim. Dün gece uyuyamadım.
Eve?
Ben biraz dışarı çıkıyorum.
Yemek yapsan ölür müydün?
Eve!
Uyuyor musun?
Evet.
Gidip bir şeyler yiyeceğim.
Gerçi yemek artıkları da fena değildi.
Bir gün uyanıp değişmek istemesini umuyorsun.
Bilemiyorum. Üç ay ayık kalır ve hiçbir şey değişmez.
Hiç değişiklik yapmayı düşündün mü?
Evet, ama bilmiyorum. Sanırım gençken, belki.
Ama şimdi bunu hayal etmek biraz zor, anlıyor musun?
Benim yaşımda dünyada yalnız olmak...
Senin yaşında mı? Çok saçma.
Yani, çok güzelsin. Zekisin. Çok yeteneklisin.
Asla yalnız kalmazsın.
Neyse, evime geldik.
Gerçekten yaşlı hissetmek istiyorsan, bu bina eskiden Area'ydı.
-Hatırlıyor musun? -Gece kulübü?
-Evet. -Hadi canım!
1987'de tam bu ara sokakta durduğuma eminim, muhtemelen kafam güzeldi.
Artık öyle parti yapmıyorsun, değil mi?
Hayır, o bir ömür önceydi.
Şimdi, en fazla, zar zor içiyorum.
Tabii hoşlandığım biriyle aynı şişeyi paylaşmıyorsam.
Birkaç soru daha sormak isteyebileceğini söylemiştin.
Scott bu hafta sonu turnede olacak.
İstersen, ne bileyim, belki bir öğle yemeği yiyebiliriz.
Evet, kesinlikle.
Bunu çok isterim.
Ne var biliyor musun?
Yarın taşraya dönmem gerekiyor.
Tamam. Yani, başka bir zaman.
Bak ne diyeceğim, eğer... Eğer rahatsız olmazsan, sadece...
iki saatlik bir tren yolculuğu.
Öğle yemeği için mi?
Evet, ya da... gece kalabilirsin.
Hayır, yani, eğer buna açıksan.
Evet, düşüneceğim.
Tamam, oldu.
-Evet. -Görüşürüz.
Bak, telefona cevap verdiğim için üzgünüm.
Seni bu kadar üzeceğini bilseydim asla cevap vermezdim.
Acil bir durum muydu? Yani, umarım kedi iyidir.
-Çantanı alayım. -Hayır, bagajı aç. Ben kendim alırım.
Renee, bekle.
Burada neler oluyor? Sadece bir telefon görüşmesiydi.
Biliyorum. Ben...
Bu tepkiye ben de en az senin kadar şaşırdım.
Bu beni korkutuyor çünkü senden gerçekten hoşlanıyorum.
Bu iyi bir şey, değil mi? Ben de senden hoşlanıyorum.
Ve artık onunla konuşmamın seni nasıl etkilediğini bildiğim için
söz veriyorum bu konuda daha dikkatli olacağım.
Özür dilerim.
Tamam. Teşekkür ederim. Ben de özür dilerim.
Tom'dan sonra halletmem gereken güven sorunlarım var.
Ve unutma, Tina'yı tanıyorum.
Ne kadar manipülatif ve kindar olabileceğini biliyorum.
Evet, biliyorum. Ona rağmen endişelenecek bir şey yok diyorum.
Umarım yarın geceki planımız hâlâ geçerlidir.
Evet.
Tamam, güzel.
-Yarın görüşürüz. -Tamam.
-Güle güle. -Hoşça kal.
Dün gece kitabımda pek ilerlemediğini fark ettim.
-Evet. -Beğenmedin mi?
Aslında, kenara koymak zorunda kaldım.
Neden?
Biraz fazla tanıdık geldi.
Ne açıdan?
Şey, ben...
Akşam yemeği bölümüne geldim.
Koca karakteri yiyecekleri doğruyor, hazırlıyor, pişiriyor
ve ürünlerin ne kadar taze olduğundan bahsediyordu.
Ve karısından tadına bakmasını istedi.
Evet. Sonra?
Sonra aydınlatıcı, güçlü bir ayrıntı vardı.
Adam onu eliyle beslerken kadının ağzını açmaya isteksizliği
ve adamın en ufak dokunuşundan nasıl tiksindiği gibi.
Çoğunlukla...
...adamın muhtaç bir şekilde yemeklerini tatmasını istemesinden
kadın çok rahatsızdı.
Nick. O, biz değiliz. Adam sen değilsin.
Evet, özellikle gümüş saçlı kocanın
çocuklar gittiği için zor zamanlar geçirdiğini söyleyip üzülmesini sevdim.
Ve bir noktada, aşırı tanıdık bir öneride bulunuyor.
"Daireyi satalım," diyor çünkü kızları olmadan orası çok hüzünlü.
Sen yazarsın, Tanrı aşkına, Nick! Kurgu bu.
Tanrım...
Beni daha önce de kullandın ama bu... Ne bileyim...
Tanrım.
Özür dilerim. Çok mu bekledin? Trafiğe takıldım.
Bir de şarap almak istedim. -Sorun yok.
-Bu arada, harika görünüyorsun. -Teşekkür ederim.
Ne?
Sadece burada olduğun için mutluyum.
Hey, şu evi yeri görüyor musun?
Laurel Canyon'daki hayallerinin evi var ya?
Orası benim. Teknoloji kodamanının teki almış.
-Biraz hava alacağım. -İyi misin? Rengin soldu gibi.
İyiyim. Sadece biraz gerginim.
Gerilmene gerek yok.
İyi olduğuna emin misin? -Evet.
Hemen dönerim.
Merhaba.
Buluşmayı kabul ettiğin için teşekkür ederim.
Evet, tabii ki.
Anahtarların.
Teşekkür ederim.
Geçen gece için özür dilemeliyim. Biraz kontrolden çıkmıştım.
Benim de sana bir özür borcum var.
Beni ve Renee'yi bu şekilde öğrenmene gerek yoktu.
Daha önce söylemek istedim ama nasıl yapacağımı bilemedim.
Nasıl gidiyor peki?
İyi sanırım.
O benden çok farklı ama ondan neden hoşlandığını anlayabiliyorum.
Merhaba. Kahve de ister misiniz?
Biz birlikteyken aranızda gerçekten hiçbir şey olmadı mı?
Hadi ama. Dalga mı geçiyorsun? Tabii ki olmadı.
O zamanlar ona hiç bakmadım bile.
Aramızda olan bu şey tamamen beklenmedikti.
Onu benden daha mı çekici buluyorsun?
Buna cevap vermeyeceğim.
Yani, kendine has bir tarzı var.
Ama ben ondan çok daha seksiyim. Bu tür şeylerden hoşlanıyorsan tabii.
İtiraz etmediğin gözümden kaçmadı.
Onun hakkında konuşmayacağız.
Benim hakkımda konuşuyoruz zaten. Beni hâlâ çekici buluyor musun?
-Bu neden önemli ki? -Önemli işte.
O zaman evet, tabii ki. Yani, bu değişmeyecek.
Bildiğin gibi, bu bizim sorunlarımızdan biri değildi.
Değildi.
Tamam.
Sana söylemek istediğim bir şey var.
O gece çakırkeyif olmama rağmen dairemize girdiğimde
belli bir niyetim vardı.
Pekâlâ. Neymiş o?
Seni özledim.
-Biraz daha iyi misin? -Evet. Kusura bakma.
Önemli değil. İçeri gelsene.
İçecek bir şeyler hazırlayayım.
-Burası gerçekten çok güzel. -Büyüleyici, değil mi?
Benim değil ama. Kardeşim yazarken kullanmama izin veriyor.
Burada odaklanmak biraz daha kolay oluyor.
İşte burası.
Fakirhaneme hoş geldin. -Güzelmiş.
Daha rahat edeceksen üst katta bir misafir odası var.
Sanırım şimdilik en iyisi bu.
Ben de öyle düşünmüştüm.
Ama yalnız hissedersen diye kapımı açık bırakacağım.
Tamam.
Yukarı gelsene.
Banyon burada.
Çok kötü değil, değil mi?
Burası gerçekten güzel.
Vay canına, burası çok büyük. Çok güzel.
Rahat edecek misin?
Ne?
-Rahat olacağım. -Güzel.
Önce dişlerimi fırçalamalıyım.
Evet. Tamam. Bu iyi bir fikir.
Sonra da yerleşmek için birkaç dakikaya ihtiyacım olabilir.
Evet, tabii.
İstersen röportaja devam edebiliriz.
Notlarımı alıp sana birkaç soru daha sorabilirim.
-Tamam. -Güzel.
İçecek ne istersin? Şarap? Daha sert bir şey belki?
Sanırım şimdilik sadece su.
Su mu? Tabii.
Arkada buluşalım. Çimenlerde konuşuruz.
Tamam, bak, üzgünüm. Yapamam.
-Neyi yapamazsın? -Bence ne olduğunu biliyorsun.
Hadi ama. Kimsenin bilmesine gerek yok. Eğlenceli olabilir.
Evet, çok eğlenceli olabilir.
Ama her şeyi bitirmek isteyenin sen olduğunu unutuyorsun, değil mi?
"Yeni bir sayfa" istemiştin.
Biliyorum. Biliyorum.
Seni özlemeyeceğim anlamına gelmiyor.
Bence en iyisi hesabı alıp buradan gidelim.
Hadi ama. Küçük sırrımız olabilir.
Yukarıda oda tuttum bile.
Vay be.
Ne gün ama.
Burası benim en sevdiğim yer. Gel, otur.
Bunları gerçekten kitabında kullanacak mısın?
Şöyle söyleyeyim.
En sevdiğim bölüm olmaya tehlikeli bir şekilde yakınsın.
Tanrım.
Söylemeden edemeyeceğim; bana ilham verdin.
İlk söyleşimizin ertesi günü eve gittim ve yazmaya başladım.
Yıllar sonra ilk kez şarkı yazdım.
Bu inanılmaz. Aferin sana. Sana söylemiştim, asla geç değildir.
Peki, şarkı hakkında ne hissediyorsun?
Bence çok özel bir şarkı.
İçimden dökülüverdi ki bu genelde iyiye işarettir.
Adını ne koydun?
"Işığın Solmasın."
Yeni başlangıçlar hakkında.
İkinci perdeler...
Yeni başlangıçların vaadi diyebiliriz.
Evde bir gitarım var aslında. Eğer şarkını bana çalmak istersen...
Bayan Eve Miller'dan kişisel bir konser.
Varım.
Düşüncelerini duymak isterim.
Belki yemekten sonra. -Tamam. Anlaştık.
-Alo? -Renee. Merhaba, ben Tina.
Selam, Tina. Senin için ne yapabilirim?
Andy'yle neden çıktığını bilmek istiyorum.
Arkadaş olduğumuzu sanıyordum.
Evet, ama dürüst olalım, iyi arkadaşlar değiliz.
Senin izlenimin bu. Ben farklı düşünmüştüm.
Chanel'den ayrıldıktan sonra senden haber almadım.
Boşandıktan sonra seni aradığımı hatırlıyorum, hiç geri aramadın.
Başımda bir sürü şey vardı. Yeni iş, daha fazla sorumluluk.
Üzgünüm, kafam dağınıktı.
Özür dilemene gerek yok. Kızgın değildim. Sadece...
Bizi hiç iyi arkadaş olarak görmememin sebebi bu.
Andy ve ilişkimiz hakkında konuştuğumuzu hatırlıyorum.
Bunları onunla paylaştın mı?
-Hayır. -Güzel.
Söylediğim bazı şeyler için çok kötü hissediyorum.
Hissetmelisin çünkü çok acımasız olabiliyorsun.
Bu yüzden mi peşinden gittin?
Peşinden gitmedim.
Nasıl birlikte oldunuz?
Birbirimize rastladık aslında. Tesadüftü.
Peki yatağa nasıl girdiniz?
Sanırım çok iyi anlaştık.
Andy ile olan bu şey devam edecek mi?
Sanırım edecek.
İlginç.
Bugün onu gördüğümde edindiğim izlenim bu değildi.
Ben yürüyüşe çıkıyorum. Bana katılmak ister misin?
Hayır, teşekkürler.
"Doldurma İstasyonu"na devam edeceğim.
Emin misin? İstemiyorsan mecbur değilsin.
İstiyorum. Böylece, bitirdiğimde kutlayabiliriz.
Tamam, harika.
İyi olmuş Mags.
Yani, her zaman iyi. Sen her zaman iyisin.
Hâlâ zengin insanlar ve onların şampanya sorunları var ama...
Bildiğim şeyi yazıyorum.
Bunu ilk kez yapmıyorsun, değil mi?
-Neden böyle dedin? -Bilmiyorum.
Çok rahat görünüyorsun.
Kime kıyasla? Çok mu ilişkin oldu?
Şey...
Yazın burada bir sürü mutsuz kadınla karşılaşıyorum diyelim.
Neden bu kadar mutsuzlar?
Muhtemelen seninle aynı sebeplerden.
Mutsuz olduğumu kim söyledi?
Değil misin?
Hayır. Neden böyle düşündün ki?
Çünkü buradasın, kocanla evde değilsin.
Belki de tek eşliliğe inanmıyorumdur.
Belki kocamla bu konuda anlaşmamız vardır.
Var mı?
Dışarısı buz gibi olmuş.
Tanrım, çok güzel kokuyorsun.
Teşekkür ederim.
Parfümünü öğle yemeğinden de hatırlıyorum.
Teşekkür ederim.
Bir kadeh istemediğine emin misin?
Gerçekten, böyle iyiyim. Yine de teşekkürler.
Demek sen ve kocan burada ev almadınız, ha?
Evet. Scott yazın New York'u seven az sayıdaki insandan biri.
Yani her sokak köşesindeki sidik kokusunun hayranı.
Sanırım şehirde kimsenin olmamasını seviyor.
Gerçek New Yorkluların kalabalık metrolardan, soğuk kışlardan
veya sidik kokusundan şikâyet etmediklerini söyler.
Tamam Sert Adam.
Bunlar olmadan da mutlu olabileceğimi bilecek kadar orada zaman geçirdim.
Bu yüzden buraya bu kadar sık geliyorum.
Peki neden buradan ev almadın?
Öncelikle büyük rock'n roll gruplarının menajerliğini yapmıyorum.
Sadece onlar hakkında yazıyorum.
Ama soruna cevap olarak,
çoğunlukla Kuzey Kaliforniya'da büyüdüm.
Ama ailem boşandığında babam New York'a geri taşındı,
her yaz onu ziyarete giderdik.
Bizi hep burada bir haftalık tatile getirirdi.
Ormanda bir kulübe tutar, balık tutar, yürüyüş yapardık.
Buraya o şekilde âşık oldum.
Buraya gelirken kardeşlerim hep
zengin olduklarında yaşayacağımız evleri ya da çiftlikleri gösterirlerdi.
Ama her yaz farklı bir ev seçerlerdi.
Ben hep aynı evi seçerdim.
-Kodamanın aldığı Viktoryan ev. -Evet.
Bir gün o evi alacak parayı bulacağıma gerçekten inanıyordum.
Bunu 30 yaşıma kadar yapacağıma inanıyordum
çünkü o zamana kadar çok satan bir yazar olacaktım.
Ama yazılarım yayımlanmadı bile. Evlendim ve iki çocuğum oldu.
Böylece 30 yaş, oldu sana 40.
Çok satan bir kitap yazmak yerine kendimi kadife bir tabutun içinde
dergilere vasat grupların değerlendirmesini yaparken buldum.
Sonra boşandım ve...
40 yaş, 50'ye döndü.
Bugün seninle buraya gelirken,
ilk kez o evin önünden geçerken bir gün benim olacağını düşünmedim.
45 yıllık lanet bir rüya sonunda sona erdi.
Evet...
Uzun sürmeyen zevklere ve gerçekleşmeyen hayallere içelim.
Ama biliyor musun?
Bu yeni kitapla belki de hayallerimdeki ev elimin altındadır.
En azından gelip kullanabileceğin bir yerin var, değil mi?
Yazdığın bir kitabın var.
Bu... bu...
Bence bu konunun çok büyük bir potansiyeli var. 90'lar ve...
Çok güzelsin, bunu biliyor musun?
Hayır.
Ne? Ne oldu?
Çok üzgünüm Johnny. Senden gerçekten hoşlanıyorum.
Ama...
Bu benim için büyük bir adım.
Kendi hızımda gitmeliyim.
Evet, tabii. Benim hatam.
Bu benim için de kolay değil.
Sanırım biraz paslanmışım.
Sadece, senden gerçekten hoşlanıyorum, Eve.
Ve umuyordum ki...
Neyse, ben gidip ızgarayı kontrol edeyim.
Merhaba Eve. Nasılsın?
Senden bir şey rica edebilir miyim?
-İyi misin? Neden fısıldıyorsun? -İyiyim.
Her şey yolunda. Aslında senin oralardayım.
Bir kız arkadaşıma kalmaya geldim ve...
erkek arkadaşının beklenmedik bir şekilde geleceğini söyledi.
Geceyi senin evinde geçirsem sorun olur mu diye soracaktım.
Ne zaman? Bu gece mi?
Evet, şimdi.
Evet, tabii. Gel hadi.
Tamam, teşekkürler. Araç çağırayım. Yakında görüşürüz.
-Tamam. -Teşekkürler, Mags.
Şaraba ihtiyacın varmış gibi görünüyorsun.
Tanrım, evet, lütfen.
Rahatsız etmediğime emin misin?
Eve, saçmalama. Seni gördüğüme sevindim.
Nick nerede? Evde mi?
Evet, evde. Sadece kendini iyi hissetmiyordu.
Yatmaya gitti.
Çok şanslısınız, biliyor musun? İlişkiniz açısından.
Scott ve benim de sizin gibi bir ilişkimiz olmasını diledim hep.
Evet. Yani...
Biliyor musun? Bugün kitabımı bitirdim.
-Vay canına! Bu, o mu? -Evet.
Maggie Miller'dan "Doldurma İstasyonu."
İsmin baskıda çok güzel görünüyor.
Vay canına.
Bekârlık soyadını kullandığına hiç pişman oldun mu?
Hayır.
Geriye dönüp baktığımda annemin bize verdiği tek iyi tavsiye buydu.
-Neden böyle dedin? -Çünkü ikimiz de sanatçıyız.
Eser bizim. Onu sahiplenmeliyiz.
Evet, Scott'ın hep içerlediği şeylerden biri de buydu.
Kudursun.
Haklısın. Kudursun.
Canı cehenneme.
Yıllar boyunca bu evde harika zamanlarımız oldu.
Değil mi, Mags?
Elbette.
Çocuklar küçükken ve annem hâlâ hayattayken.
En sevdiğim yazlardı.
Güzel zamanlardı.
Şimdi çok zor, değil mi?
Yaşlanmak...
evlenmek, çocukların gitmesi, her şey...
Evet. Zor olabiliyor.
Yani, hiç geriye dönüp her şeyi farklı yapmayı dilediğin oldu mu?
Her şeye yeniden başlamayı?
Elbette Eve. Herkes bazen bunu yapmak ister.
Kendime öyle çok kızıyorum ki...
Onca yılı çöpe attım, anlıyor musun?
Aslında çok iyiydim.
Ama Scott'ı dinledim.
Ve her şeyden vazgeçtim. Her şeyi bıraktım.
Sanki yapabildiğim tek şey
çocukları almak, akşam yemekleri ve...
Aslında yapabilecek çok şeyim vardı.
Her neyse.
Bu çok saçma.
Neyse, ben yatmaya gidiyorum.
-Emin misin? -Çok yorgunum, evet.
Tamam. Çocukların odalarından birini al.
Tamam. Teşekkürler.
-İyi uykular. -Sağ ol.
Dün için gerçekten özür dilemek istiyorum.
Aşırı tepki gösterdim ve çok güzel olan bir zamanı mahvettim.
Düşündüm de
kardeşin Eve ve kocasıyla bir araya gelip onları da tanımak harika olur.
Belki hafta sonu şehirde akşam yemeği yeriz.
Ya da belki Maggie ve Nick onları ağırlar
ve ailece bir şeyler yaparız.
Kardeşlerin ve Tina'nın birbirlerinden nefret ettiklerini söylemiştin sanırım.
Belki benden nefret etmezler, çok iyi olabilir. Ne dersin?
Evet, bu durumlardan biri olabilir.
Bugün Tina ile buluştuğunu bana söyleyecek miydin?
Aslında söylemeyecektim.
Gerçekten mi? Neden söylemeyecektin?
Çünkü şu anki tepkinden de anlaşılacağı üzere, bunun seni üzeceğini düşündüm.
Söylememen beni daha çok üzdü.
Nasıldı peki?
Bir şey olmadı. Olaysızdı. Ama sen bunu nasıl öğrendin?
Çünkü hemen sonra beni aradı.
Onun fikri miydi yoksa senin mi?
Onun fikriydi.
Geçen geceki davranışından dolayı özür dilemek için buluşmak istedi,
ben de anahtarımı geri almak istedim,
böylece bir daha böyle bir durum yaşamayacaktık.
Neden bana söylemedin?
Cidden mi? Çünkü...
Yani, hadi ama. O benim eski karım. Bu seni ilgilendirmez.
Benimle dalga mı geçiyorsun?
Biz çıkıyoruz.
Tabii ki beni ilgilendirir.
Evet ama o benim eski karım.
Zaman zaman onunla uğraşmak zorunda kalacağım.
Bunu anlamalısın.
Sen de bazen Tom'la uğraşmak zorunda kalmıyor musun?
Evet ama uğraşmamaya çalışıyorum.
Ama bunu bana söylemek zorunda olduğunu sanmıyorum.
Kendimi savunmam gerekirse,
Tina'dan ayrılmam, Tom'la boşanmandan biraz daha yeni.
-Bu ne demek oluyor? -Beni rahat bırakmalısın.
Bu benim için yeni bir alan, tamam mı? Anlamaya çalışıyorum.
Kuralları bilmiyorum. Yapılması ve yapılmaması gerekenleri bilmiyorum.
Hâlâ ayakta mısın?
Eve nasıl?
Pek iyi değil.
Kitabını bitirdim.
Nasıl buldun?
Başka biriyle mi görüşüyorsun, Maggie?
Ne? Hayır.
Hayır, bekle.
Sadece dinle.
32 yıl boyunca hiç sadakatsizlik etmedin mi?
Nick.
Ben uyuyacağım.
Kitap harika olmuş.
Şimdiye kadarki en iyi kitabın.
Yani... iyi iş çıkardın.
Sırf artık benimlesin diye seni geri istiyor. Biliyorsun, değil mi?
Artık onu beklemediğini görüyor
ve seni geri alıp alamayacağını görmek istiyor.
Onun ne düşündüğü ya da ne hissettiği önemli değil.
Önemli olan benim ne düşündüğüm ve hissettiğim.
Onunla birlikte olmak istemiyorum.
Seninle olmak istiyorum.
Peki oraya neden gittin?
Bilmiyorum.
Yani, bak, 15 yıldır evliydik.
Belki de bir anlık
zayıflık ya da güvensizlikte...
Tamam, bir şey olup olmadığını görmek istedim belki, bilmiyorum.
Tekrar bir araya gelebilir miyiz diye görmek istedim.
Evet diyeceğini düşünmemiştim.
Çok mu erken? Şampanya?
Buradayım sonuçta.
-Bize. -Bize.
Bak, bu iş daha ileri gitmeden önce,
bundan ne istiyorsun?
Ne demek istiyorsun?
Nereye varmasını umuyorsun?
Barışmaya mı çalışıyoruz? Sadece sevişmek için mi buradayız?
Yoksa, beni ve Renee'yi ayırmak mı istiyorsun?
Üçü de.
Bak Renee, özür dilerim.
Berbat ettiğimi biliyorum ama onunla tekrar birlikte olmak istemiyorum.
Burada, seninle olmak istiyorum.
İyi bir yerde olmak için çok çalıştım.
Yıllarca anne olmakla, çok zor bir işte çalışmakla,
berbat bir koca arasında mekik dokudum.
Ve o iğrenç evlilikten kurtuldum.
Ama sorun değil çünkü çocuklarım harika.
Yaptığım işi de seviyorum.
Ama sanırım şimdi istediğim şey...
ve hak ettiğim şey...
iyi vakit geçirmek.
Karmaşık bir ilişkide olmak değil.
Daha doğrusu, sorunlu bir ilişkide.
Senden gerçekten hoşlanıyorum.
Ama?
Üzgünüm, Andy.
Dün gece kalmama izin verdiğin için teşekkür ederim.
Tabii ki. İyi olacak mısın?
Evet, iyi olacağım.
Ya sen?
-Görüşürüz. -Hoşça kal.
Nick?
Döndüm.
Nick?