Merhaba, nereye gideceksin canım?
44. Cadde, 9 ve 10. Cadde arası.
Al bakalım.
Hiç uyumayan şehrin büyüsünü hissedin.
Broadway'in ışıklarından Central Park yollarına kadar.
New York'ta kendi oyun bahçenizi bulun...
Tamam.
Kahretsin.
Adi herif.
44 ve 9. Cadde mi?
Evet.
Midtown.
Bildiğimiz Midtown.
Bu geceki son müşterimsin.
- Öyle mi? - Evet.
Ben mi kazandın?
Sen kazandın canım, evet.
Kazandığım için ne alıyorum?
Ne istersen.
Evet.
Zor bir gün geçirdim.
Kısa mesafeler, ekstra bir şey çıkmadı.
Şu kredi kartı işi bozdu.
Nakit verince insanlar 10, 20, 50 dolar bahşiş bırakır.
Monopoly parası, değil mi?
Ama o kartı okuturken, düşünecek vaktin oluyor.
O küçük sayılara bakıyorsun,
bir bakmışsın,
yine kazığı ben yemişim.
Şu kahrolası uygulamalar yüzünden.
Kahve, hamburger, sabun, çorap,
şarap, su, ot, Çin yemeği.
Hepsini oradan alıyor, elini cüzdanına atmıyorsun.
Hayır, bahşiş için bile.
Tuz eskiden paraylaydı.
Bildiğin tuz,
yumurtanın üzerine serpilen şey.
Şimdi her sabah yumurtanın üzerine o ucuz şeyden serpip,
eskiden insanların onun için öldüğünü bilmiyorsun.
Çay, kahve, aynı şey.
Markette dikkatini bile çekmeyen şeyler için
bir zamanlar
insanlar birbirini öldürürdü.
Bütün bunlara kuş bakışı bakınca?
Yıllar boyunca tuzdan altına, kağıda para verildiğini görüyorsun.
Ve şimdi para, sadece bir fikir,
ekranda çıkan bir sayı.
Dokunamıyorsun, gömemiyorsun,
yerini gösteren bir çarpı işareti koyamıyorsun.
Hayır, onu bir kelebeğe bağlayıp
yukarıdaki bir buluta gönderiyorsun.
Ama günün birinde, benden söylemesi,
o bulut açılacak ve bizim o aptal suratımıza
asit yağmuru yağdıracak.
Ben hallederim.
Öyle mi?
Bagajdaki çantam halleder.
- Nasıl? - Tuzla dolu.
Çok iyiydi. Çok iyi.
Bunun için kredi kartı kullanabilirsin canım.
Şu anda durum böyle.
Taksi... Sarı taksiler Blockbuster gibi oldu.
Değil mi?
On yıl sonra, sarı taksi falan kalmayacak.
Ve diğerleri, uygulama kullananlar
yerimize geçenler,
göz açıp kapayıncaya kadar
ekrandaki biplere dönüşecekler sonunda.
Evet, önceki gibi telefonundan araba çağıracaksın.
Ama bindiğin zaman,
direksiyonun başında insan olmayacak,
onu söyleyeyim.
Araba çağıracaksın,
ve gitmek istediğin yere
seni araba kendi kendine götürecek.
Hız yapmayacak, kötü kokmayacak, mideni bulandırmayacak.
Hiç kaybolmayacak.
Hatta günün nasıl geçti diye bile sorabilir.
- Kahrolası uygulamalar. - Kahrolası uygulamalar.
Radyo açayım mı?
İstemem.
Evet.
Tamam.
Kafanı telefonuna gömmemen ne güzel.
Benimle konuşmaya devam etmek zorunda değilsin ama...
İyi bir şey.
Telefonun içine düşmemiş birini görmek.
Adın ne?
Neden?
İnsanların adını öğrenmeyi severim.
Hadi be, gerçekten insansın.
Çok tatlı.
Clark.
- Clark. - Vinny diyeceğimi sandın.
- Ne sandığımı bilmiyorum. - Yok, olsun.
Yani Clark. Clark...
Hamptons'ta bir evi var,
tenis oynar, operaya falan gider.
Ben asla öyle bir adam olmayacağım.
Elinde olsa hangi ismi seçerdin?
Vinny.
- Vinny. - Vinny. Klasik.
Tabii ki.
Burada yaşıyorsun, öyle mi?
- Doğru. - Evet.
Kıyafetin seni ele verdi.
Kıyafetin mi?
Hakkında çok şey anlatıyor.
Ne anlatıyor?
Başının çaresine bakabiliyorsun.
Bunu nereden bilebilirsin?
İnsanları yorumlamak o kadar da zor değil.
Hızla bindin, her zamanki gibi,
arka koltuktaki küçük ekranı kapattın,
çünkü hangi Broadway
gösterilerinin olduğunu biliyorsun.
Emniyet kemerini takmaya yeltenmedin.
Neden takacaksın ki?
Yeterince araca bindin. Öyle değil mi?
- Başka? - Telefonunda gördüğün
ezbere adres yerine, iki cadde ismi verdin.
Taksimetreyi de dert etmediğin belli,
çünkü havaalanının sabit ücret olduğunu biliyorsun.
- Etkileyici. - Evet.
Dedektif olduğumu iddia etmiyorum,
sadece dikkatli bir insanım.
Uzun bir gün olmuş, yorulmuşsun.
Eve gitmek,
duş almak, kendi yatağında uyumak istiyorsun,
ve taksi sırasına girdin.
İşte bu dikkatli bir New York'lu.
Ne olduğunu bilen biri.
Ve gözümün içine bakmaktan korkmuyorsun.
Dediğim gibi,
başının çaresine bakabiliyorsun.
Öyle düşünmek istiyorum.
Nereden geldin?
Oklahoma.
Ne var Oklahoma'da?
Orada büyüdüm.
Peki ya aksanın?
- Anlamadım, ne? - Aksanın.
- Aksanım mı? - Evet.
Oklahoma'lı insanlar böyle konuşmaz mı?
Hepimiz konuşmuyoruz demek ki.
Sen nerelisin? Eyaletin neresinden?
Küçük bir kasaba.
Hangi kasaba?
- Hiç duymamışsındır. - Hangi kasaba?
Tamam, Oklahoma tencere şeklinde, değil mi?
Kolumu sapı gibi düşünürsen...
Evet?
Benim büyüdüğüm yer burası.
- Koltuk altı. - Oklahoma'nın.
Adı ne?
- Gage. - Gage, Oklahoma.
Evet.
Gerçekten, Oklahoma olduğunu asla tahmin edemezdim.
- Sen ne derdin? - Koltuk altı değil, orası kesin.
Ne zamandır New York'tasın?
- Haziranda dokuz yıl olacak. - Ciddi mi?
Ciddi.
Bir yıl sonra resmen New Yorkluyum.
- Ne iş yapıyorsun? - Programcıyım.
- Bilgisayar mı? - Bilgisayar.
- Ciddi mi? - Ciddi.
Birler sıfırlar falan mı?
Birler sıfırlar falan.
Daha kız işi bir şey bekliyordun, değil mi?
- Evet. - Evet.
Evet, düğün organizatörü falan bekliyordum.
- Veya moda. - Moda.
Yazılımcı çok az kadın var, sen de haklısın.
Evet, kendine bir çizgi çizdin,
bacağını kaldırdın ve izini bıraktın.
Çömelmekte beis görmem.
Peki birlerle sıfırların olayı ne?
Ne gibi?
Biraz yapı taşı gibi.
Ben bilgisayarıma bakınca, bir sürü
aslında bir ve sıfırlar var.
Evet, öyle bir şey.
Anlatsana. Gerçekten bilmek istiyorum.
Hiçbir şey bilmezsem ukalalık edemem.
Tamam.
Özünde...
Bilgisayar elektrik kullanarak
bir ve sıfırlarlarla
temsil edilen açma kapamalar yapar.
Bir açık, sıfır kapalı.
Ama çoğu zaman bir şeyin
doğru veya yanlış olmasını temsil ederler.
Bir ve sıfır, doğru ve yanlış mı demek?
Her zaman değil.
Ayrıca numara ve başka şeyler de temsil edebilirler.
Ama yaptığım işin büyük kısmı,
bir şeyin doğru veya yanlış olduğunu test etmek,
ve biri her zaman doğru için kullanırım...
Sıfırı da yanlış için.
Bildin.
Bilgisayardaki her şey,
renkler, görüntüler, müzik,
para, üç boyutlu dünyalar,
hepsi,
birler ve sıfırlarla temsil edilir.
Doğru ve yanlış.
Evet.
Aslında,
gördüğün her şey böyle işler.
Yani, mantıklı.
Bunu hepimiz yaparız.
Bir ve sıfırdan tuğlalarımızı dizeriz,
ve kendimize bir kale yaparız.
Ve bu işler genç yaşta başlıyor, değil mi?
Sen aptalsın,
doğru mu, yanlış mı?
Sen çirkinsin, doğru mu, yanlış mı?
Annen seni seviyor, doğru mu, yanlış mı?
Ve büyüdüğün zaman da bitmiyor.
İklim değişikliği, doğru mu, yanlış mı?
İsa, doğru mu, yanlış mı?
Bugün pantolon giymen lazım, doğru mu, yanlış mı?
Böyle uzayıp gidiyor.
Karar verdiğimiz her şeyde sıfırlarla birler arasında
tercih yapıyoruz, değil mi?
Bu, işleyişimizin temeli haline geliyor.
Veya belki de saçmalıyorum.
Sıfır.
Sen...
Sen şaşırtıcı bir insansın,
- söylemeden geçemeyeceğim. - Tüh.
Artık beni çok az şey şaşırtıyor.
- Peki ya sen? - Peki ya ben ne?
- Sen nerelisin? - Hell's Kitchen.
Veya eski Hell's Kitchen,
gideceğimiz yere çok uzak değil.
Çocukluğunda nasıldı?
Benim zamanımda,
cehennemin gerçekten mutfağı olsaydı,
kesin orası olurdu.
Adım başı bir keş,
her köşe başında hayat kadını.
"Kız ister misin? Kız ister misin?"
Harikaydı.
Hâlâ Manhattan'da mı yaşıyorsun?
Bir evim var, Jackson Heights'ta.
- Küçük bir ev. - Yine de ev.
Kesinlikle öyle.
Yani Clark Queens'te mi yaşıyor?
Hayır, hayır, hayır.
Vinny Queens'te yaşıyor.
Clark'ın Tribeca'da çatı dairesi var.
Evet.
Kahretsin. Bu iyi değil.
Olamaz.
İleride küçük bir kaza olmuş.
Kusura bakma canım, böyle şeylerden nefret ederim.
Senin suçun değil.
Bu yolları avucumun içi gibi bilirim,
ama hâlâ bunları öngöremiyorum.
O uygulamaların bana göre tek avantajı bu.
Bir tek bu iyiliği var.
- Önemli değil, gerçekten. - Hayır, önemli.
Bu profesyonellik dışı, dikkat etmem gerekirdi,
ara yoldan gidebilirdim.
Neyse...
Sabit ücretteyim.
Yani...
Hayır, taksimetreyi açacağım.
Hayır. Olmaz.
Ben kazandım. Yine ben kazandım.
Bana toz yutturuyorsun.
İki sıfır.
Oklahoma'da ne kadar kaldın?
İki hafta.
Aile ziyareti mi?
Üvey kız kardeşim var.
Nasıl biri? Kardeşin?
O...
Açıkçası biraz gıcık.
Nasıl gıcık? Ne yaptı ki?
Böyle küçük şeyler...
Bacaklarımla dalga geçiyor.
- Bacakların mı? - Ayak bileklerim kalın.
Hayır, asla inanmam.
- Öyle ama. - Sen minyonsun.
Minyonum, ve bileklerim kalın.
Öyle bir şey var mı?
Öyle bir şey var.
- Çok tatlıymış. - Teşekkürler.
Tatlıdır.
Herhalde sürtükle çok sık görüşmüyorsunuz.
Onu yıllardır görmemiştim.
Neden?
Konuşmuyorduk.
Kavga falan etmedik, sadece
iletişimi kestik.
Neden şimdi?
Beni bulmuş, ziyaret etmemi istedi,
ben de
hayır demek için sebep bulamadım.
Güzel vakit geçirdik.
Yani gerçekten gıcık,
ama çok güldük ve...
Çok içtik ve çok güldük.
Evli mi?
- Kız arkadaşı var. - Güzel.
Adı Eagle.
Hadi be, Amerikan yerlisi falan mı?
Evet.
Ne kadar havalıymış.
Evet. Mutlu görünüyorlar.
Karavanda yaşıyorlar ve bir muhabbet kuşu almışlar.
Seneye seyahat etmek için para biriktiriyorlar. O...
Çok yol kat etti.
Senden büyük mü, küçük mü?
Ben doğduğumda o 11 yaşındaymış, yani...
Çocukken annem gibiydi.
Ama sorunlu bir anne gibiydi. Ciddi sorunlu.
Ayak ve el bileklerimi birbirine bağlar,
ve beni küvete sokardı,
sonra banyoya kilitlerdi.
Ne?
- Küvet doluyken mi? - Boş.
Bunu neden yapıyordu?
Alıştırma yapmama yardım etmek için.
Ne alıştırması?
Eğer kaçırılırsam, kaçabilmem için.
Mantığı buydu.
Bağlanmak hoşuna gider miydi?
Kurtulmaya çalışmayı severdim.
Kurtuldun, değil mi?
O soğuk küvette oturdun,
o soğuk, boş küvette,
ve her seferinde de
kendini kurtardın.
Çocuk kaçıranlar düşünsün.
Dediğim gibi, başının çaresine bakıyorsun.
Kurtulmanın ödülü var mıydı?
Pek sayılmaz.
Ben kurtulana kadar, o işe falan gitmiş olurdu.
- Peki annen neredeydi? - Annem gitmişti.
Nereye gitti?
Annem sigara almaya diye çıktı
ve bir daha geri dönmedi.
Çok komik.
Sen çok komiksin.
Yaşın kaç? 25, 26?
Hayır, hayır. Bu soruya cevap vermem.
- Nedenmiş? - Çünkü saçma.
Ne, yaşını sorun falan mı ediyorsun?
Tüm dünya yaşımı sorun ediyor.
Sana 24 veya 34 yaşındayım dersem,
hakkımdaki düşüncen ciddi şekilde değişecek.
Bu doğru değil.
Kadınlar için doğru.
Bu gerçekten doğru.
30'umuza girdiğimiz anda, değerimiz yarı yarıya düşer.
Peki. Boş ver, doğru.
- Bu gerçekten doğru. - Bu gerçekten doğru.
Ama dinle, 20'li yaşlarda gibi duruyorsun,
ama konuşmana bakılırsa, aklın başında falan,
eğer bakmasam, 50 yaşındasın derdim.
Güneşin etrafında kaç tur döndüğümün ne önemi var?
Bir bilsem.
Galiba bu şekilde anlamaya çalışıyorum.
Neyi anlamaya?
22 yaşında gösteren, ama uzay gemisi gibi
bir hatunla tanışmak şaşırtıcı.
Uzay gemisi mi?
Sen busun.
- Evet, ben buyum. - Evet. Bunu hisset, benimse.
Hissediyorum.
Tüm dünyayı ele geçireceksin, şüphesiz.
Küçük bir imparatorluk kurup
- gerisini bırakacağım. - Evet.
O imparatorluğu biriyle paylaşmayı düşünüyor musun?
Bir erkek arkadaş, kız arkadaş falan?
Ne? Birini dövmemi ister misin?
Hayır, gerek yok.
Adı ne?
Adının önemi yok.
O kadar mı fena batırdı?
Hadi, ben adımı söyledim, sen de onunkini söyle.
Söylemesem daha iyi.
Tamam. Şimdi anladım.
- Ne anladın? - Anladım, adam evli.
Neden evli olduğunu sandın?
Adını söylesen, asla anlamazdım.
Koca New York'ta sadece bir tane Bob,
Sam veya Jeff yok ki.
Adını söylemeye korkuyorsun, çünkü adam evli,
veya sen evlisin, veya biri evli
ve kimse bunu yüksek sesle söylemek istemiyor.
Sakız?
Evet, lütfen.
- Teşekkürler. - Rica ederim.
- Evli. - Evli olduğunu biliyorum!
İnsan sarrafıyım.
20 yıl taksicilik yapıp insan sarrafı olmayan yoktur.
Sana bir tavsiye,
ve bunu iki kere evlenmiş bir adam olarak söylüyorum,
çok şey görüp geçirdim.
Hazır mısın?
Asla sevdiğini söyleme, tamam mı? Sakın söyleme.
Hayatım...
Söyledin bile, değil mi?
Söyledin, sevdiğini söyledin.
Of canım!
Bu resmen intihar demek. Bunu bilmiyor muydun?
Bunu senden duymak istemez.
Annesinden, karısından, çocuklarından duymak ister,
ama senden duymak istemez.
Hayat dediği o bilişsel döngüde,
senin görevin bu değil.
- Neymiş benim görevim? - Seks.
Seks. Dokun, yala, em,
ama beni sevme. Sakın beni seveyim deme.
Hayır, hayır, hayır, hayır. Bu hiç...
Ben öyle...
Ben öyle bir kız değilim. Tamam mı?
Ama söylemeden duramadım.
Evet, peki ne yapacak? O da seni mi sevecek?
Kocaman beyaz atına atlayıp
seni kaptığı gibi Yunanistan'da bir uçuruma mı gidecek?
Saçını kır çiçekleriyle, unutma beni çiçeğiyle
örerek mi geçirecek? Tabii ki hayır.
Gençliğin solduğu anda
yanında olmayacak hayatım.
Sen o kadar önemli değilsin.
Bunu o da biliyor, ben de biliyorum.
Ayak uydurmak zorundasın. Bir şey yok.
Birlerini sıfırla değiştirmen lazım canım.
Anlıyorum, zaman alıyor.
Gerçekten, ilk karımda isteyebileceğim her şey vardı.
Boy 1,72, kilo 52. Memeler böyle,
saçları sarı, biraz boş kafalı.
Erkekler salak kadınlara bayılır.
Yatak odasında da domuz gibi olurlar.
Yatak odasında domuz gibi,
ve biz buna bayılırız.
Sence akıllı kadınlar...
Yatak odasında domuz gibi olamaz mı?
Doğru. İkisi birden olmaz, öyle bir şey yok.
- Bu doğru değil. - Sen akıllı kızsın.
Üniversiteye gitmişsin, çok okumuşsun, siyaset konuşuyorsun,
- falan filan ya? - Evet.
Yatak odasında domuz gibi oldun mu?
Domuzdan kastın nedir?
Bak işte, aptal kızlara açıklaman gerekmez,
sadece yaparlar.
İşte ilk karım öyleydi.
Bir erkeğin isteyebileceği her şey.
Sonra kilo almaya başladı,
kendini beğenmemeye başladı
ve şey yapmak istemez oldu...
Domuzluk?
Kadınlık görevlerini falan.
Evet, kadınlık görevleri.
Sonra, bir an önce, gerçekten
kendime 19'luk bir çıtır buldum, ona ev açtım,
her şeyin parasını ödedim.
Dalga mı geçiyorsun?
Evet. Çok güzel bir kızdı.
Polonyalı, uzun bacaklı, onu bir güzel becerdim.
Hayatımın en güzel yılıydı.
Onunla daha uzun süre birlikte olurdum, ama...
Seviyorum dedi.
Senin görevin değil.
Sen eşleri çocuk doğurdu ve şişmanladı,
veya kariyer yaptı, veya kanser oldu falan diye varsın.
Ama erkekler böyle şeyleri senin ağzından duymak istemez.
Senden tek kelime bile duymak istemezler hatta.
O zaman neden evleniyorlar? Neden erkekler bekâr kalıp
istedikleri "kişiylen", istedikleri zaman ve yerde sevişmiyor?
İstedikleri kişiyle.
Affedersin. Gerçekten mi?
Erkekler...
Başka erkeklere iyi görünmek isteriz,
anlatabildim mi?
Şık bir takım elbise, büyük bir ev, hızlı bir araba isteriz.
En çok oyuncakla ölen kazanır, evet.
Takım elbise, araba ve ev dedim,
ama buna eş ve çocuklar da dahil.
Oyuncaklar.
Bir sürü erkek, belki gerçekten âşık oluyor,
belki gerçekten evlenip çocuk yapmak istiyorlar,
bu da olabilir. Ama içten içe,
gerçekten dürüst olursak,
aile erkeği gibi görünmek, öyle olmaktan daha önemli.
İyi erkekler de var.
Evet, ama çok nadir bulunur.
Bilmek istediğinden daha fazla.
- Kadınlar da aldatıyor. - Farklı sebeplerle.
Kadınlar kendini seksi hissetmek ister.
Seksi olmak isterler,
çünkü arzulandıklarını hissetmek isterler,
arzulandığını hissetmek isterler,
çünkü sevilme ihtiyacı duyarlar. İşte böyle.
- Yine sevmek dedim. - Bu çok saçma.
Erkekler gibi aldatan bir sürü
kadın olduğundan eminim.
Evet. Evet, bazı kadınlar
sadece yatmak istiyor, şüphesiz.
Ama o kadınlar, sokaktaki herhangi bir adamla yatmıyor.
Hayır, becerilerini parası olan erkeklere saklıyorlar.
Gücü olan erkeklere,
dolayısıyla erkekler dünyası
para ve güç sahibi olmayı daha çok istiyor.
Takım elbise, ev, araba, böyle şeyler istiyoruz.
Böyle şeyler istiyoruz,
çünkü o becerikli kadınların
hiçbir beklenti olmadan bizimle yatmasını istiyoruz.
Dolayısıyla siz kadınlar,
bizim dengimiz olmak için o kadar uğraşırken,
aslında, özünde
biz hâlâ sizi oyuncağa indirgiyoruz.
Böylece döngü devam ediyor.
Şu anda senden gerçekten nefret ediyorum.
İşte dünyanın sorunu da bu.
Bak, sonuçta,
sana katılıyorum.
Erkek veya kadın, insan insandır.
- Teşekkürler. - Ve insanlar yalnızlık çeker.
Sebebinin önemi yok.
İnsanlar başını
bir saatliğine de olsa yumuşak bir yere yaslamak ister,
kendinden uzaklaşmak için bir saat.
Ama senin durumunda, özel olarak senin durumunda...
- Benim durumumda ne? - İsteyerek söyledin.
İçinden gelmese, sevdiğini söylemezsin, değil mi?
Bak, öyle bir kız olmadığını biliyorum, tamam mı? Belli oluyor.
Senin derdin bebek yapmak değil,
saçma sapan şeyler değil.
Onca yıl önce
Gage, Oklahoma'da
her ne halt olduysa, onu unutmak için
kendini yeterince oyalamaya çalışıyorsun.
Sonra bir gün, bir sebeple, bu adam dikkatini çekiyor.
Birden kendini tanıyamaz oluyorsun.
Birden, daha önce hiç istemediğin şeyler istiyorsun.
- Haklı mıyım? - Hayır.
Senin için iyi haber,
bu bir daha olduğunda hemen anlayacaksın,
çünkü ne olduğunu bileceksin.
Bir sonraki sefer donun
bileklerine inmişken yakalanmayacaksın canım.
Tabii kendin istemezsen.
Lütfen "don" kelimesini kullanma,
başka bir şey söyle.
- Külot, iç çamaşırı! - Harika.
Yine de, bir daha olacak.
Evet, biriyle tanışacaksın. Biriyle tanışacaksın.
Yeri fark etmez.
Ve sohbet belli bir yönde ilerleyecek,
erkekler bunu yapmayı bilir,
ilgisi var mı diye bakmak için sohbeti yönlendirir.
O adamla tanıştığında, o da aynısını yapıyordu.
Ona verecek şekerin var mı diye seni yokladı.
Ve sen de orada, bu adam ne harika diye düşündün,
ne kadar güzel dinliyor,
ne kadar sıcak, mükemmel bir tebessümü var,
sıcacık bakışları var. Palavra!
Resmen palavra canım. Bu bir tesadüf değil.
Bunu daha önce de yaptı ve yine yapacak.
Onda özel bir şey yok.
Ve şimdi...
Çok fena çişim geldi.
Hayır.
- Sakın burada yapma. - Ne yapayım peki?
- Dışarıda yap. - Tutuklasınlar mı?
Seni kim tutuklayacak? Yapma Hell's Kitchen'lı.
Sanki daha önce hiç sokağa işemedin.
Kahretsin.
Nereye gittiğini sanıyorsun?
Bana kartını verdi.
Ne?
Bana kartını verdi.
Numaramı falan istemedi.
Evet, evet. İşte bak.
Hayır, ben de onu diyorum.
Bana kartını verdi, ben de e-posta yazdım,
- tam tersi olmadı. - Evet, adam iyi.
Kesin gittiği her yerde bir sürü kart dağıtıyordur.
Bu bir piyango gibi.
Bazen şeker buluyor,
bazen bulamıyor, ama şuna inan,
o kartları dondurma satar gibi dağıtıyor.
Ve sen iletişime geçtiğinde canım,
ilk şekerini ona vermiş oldun.
Bir erkeği daha fazlasını istediği için suçlayamazsın.
Bunu bir düşün.
Kartın üzerinde iş e-posta adresi vardı, değil mi?
Seni daha özel
bir ortama davet etmesi ne kadar sürdü?
Göz açıp kapayıncaya kadar, değil mi?
O aşk aramıyordu canım.
Karısının yerine birini aramıyordu.
Kim o kadar zahmete girmek ister?
Hayır.
Tam istediği gibi bir şey buldu.
Oynayacak yeni bir oyuncak arıyordu,
ve açıkçası, onu buldu.
Tüm zekana, kendine bir kale
kurmak için verdiğin
tüm emeklere rağmen,
nasıl olduysa kendini yeniden o küvetin içinde buldun.
Ellerin ve bacakların bağlı,
kurtulmak için çırpınıyorsun.
2-1. Yetişiyorum.
- Bitti mi? - Ne?
Uzun zamandır bana zaten bilmediğim
- çok az şey söyledin. - Yani?
Yani s...tir git.
Dinle, bazen çenemi tutamam, benim sorunum bu.
Damara basmayı severim.
Böyle şeyler...
İnsanlar böyle şeyleri konuşmayı sevmez.
Kim bunları konuşmak ister ki?
Kimse. Bak...
Bak, sen harika birisin.
İnsansın. Bana adımı falan sordun,
ve güzel bir kalbin var. Bunu görebiliyorum,
bu yüzden sana şunu söylemem gerek,
onu bıraksan daha iyi olur.
Bunu kendimi senden daha zeki gördüğüm için söylemiyorum.
Söylüyorum, çünkü
ben de sevgilinin yaptığını yapan bir adamdım.
Ve şimdi yüzüne bakıyorum, üzüldün falan.
O yüzden artık tam şeker peşinde değilim.
Arada bir, bir yerlerde
aletimi emiyorlar ama...
Bazı kızlar sabah vicdan azabı duyuyor,
ben böyle şeylere gelemem, çok yaşlandım.
Seninki genç mi, yaşlı mı?
- Yaşlı. - Ne kadar?
- Yaşlı. - Ne gibi? Baba gibi mi?
Babam olacak yaşta, evet.
Herhalde baban yok, değil mi?
- Yani var ama... - Hayır, ama baban yok,
ve onun baban olmasını istedin. Doğru mu?
Ona baba diyor musun?
- 2-2. - Berabereyiz.
Berabereyiz.
- Ona baba diyorsun. - Diyorum.
- Çok seksi. - Çok kötü.
Bunda kötü bir şey yok.
Psikolojiden pek anlamam,
ama içinde küçük bir kız olduğunu
anlamak için bilim insanı olmaya gerek yok.
Eski halin, hiçbir yere gitmedi.
Ve o küçük kızın bir babası yoktu,
ama hâlâ bir babaya ihtiyacı var, değil mi?
Kel ve yaşlılık benleri olan bir adam buldun,
veya nasıl bir tipse işte.
Bu senin yaşında birçok kızın midesini bulandırır, sende olmadı.
Çünkü o zaman içinde kalan her şey
bu adamda var.
Tüm arkadaşlarında olup,
sende olmayan şey.
Ve içindeki küçük kız,
babasının ona sarılmasını istiyor.
Ona güzel şeyler söylemesini, masallar anlatmasını.
Ama dışarıdan görünen yetişkin kadın?
O da başka bir masal istiyor,
anlarsın ya?
Bu ikisi bir araya gelince,
o adam, başka türlü elini bile süremeyeceği
bir şeye sahip olma şansı buluyor.
Bana.
Sana.
Şekerini alabildiği için çok şanslı bir herif,
kusura bakmazsın umarım.
- Çocuğu var mı? - Var.
- Kaç tane? - Üç.
Of, kaç yaşında?
- Küçük. - Karısı genç mi?
Hayır, galiba beklemişler.
- Onunla tanıştın mı? - Hayır.
- Onu gördün mü? - Hayır.
Ama fotoğraflarını gördün.
Yapma. Böyle bir çağda,
fotoğraf bulmak istersen, bulabilirsin.
Sana ne?
Galiba, açıkçası,
bütün gün bu arabayla dolaşıyorum,
düşünmekten başka yapacak bir şey yok.
İnsan çok düşününce, çok soru soruyor.
Özel bir yanı yok.
Ama hey, boşuna değil.
Bunları başka kiminle konuşacaksın ki?
Zaten beni bir daha görmeyeceksin.
Ben...
Kadının bir fotoğrafını buldum.
Çok yakınlar.
Fotoğrafta ikisi de var mı?
Onlar bir
şirket etkinliğinde, ödül töreni gibi.
Peki fotoğrafta ne yapıyorlar?
Gülümsüyorlar.
Yan yana oturmuşlar ve
- kameraya gülümsüyorlar. - Ve?
Ve normal görünüyorlar.
Normal görünüyorlar.
- Ödülü kazandı mı? - Evet.
Ne peki, başarılı biri mi?
- Ben tanır mıyım? - Evet.
Kadın kaç yaşında? Karısı?
40'ların sonunda herhalde.
Güzel mi?
Çok tatlı görünüyor.
Yani güzel değil.
Sevimli.
Kocaman bir gülüşü var.
Böyle çok...
Mutlu bir gülüş.
O fotoğrafa çok uzun süre baktım,
ve tuhaf bir hisse kapıldım, belki
onunla arkadaş olabilirdik.
Belki.
Başka zaman, başka yerde belki.
- Çocuklarla tanıştın mı? - Yok artık.
Fotoğraf gördün mü?
Bana fotoğrafları gösteriyor.
Hadi be, telefonda mı?
Evet. Videoları da.
Hadi be. Amma güveniyor.
Burada ciddi bir güven var.
Yani...
Ne?
Yaptın işte.
- Ne yaptın? - Bilmiyorum. Ama bir şey yaptın.
Sana kapılarını açmış.
Senin konumundaki biri ancak bu kadar ileri gidebilir.
Bununla ne yapmam gerekiyor?
Bak, bu hiçbir şeyi değiştirmez,
ama bu bir iltifat.
Çocukları tatlı mı?
Çok sevimliler.
Kız mı, oğlan mı?
İkiz oğlanlar, bir de kız.
Bana kızının dans ettiği videoyu izletti.
Daha üç yaşında,
ve kırmızı bir pelerin takmış,
prenses pelerini gibi bir şey,
ve dönüyor, dönüyor ve dönüyor.
Babası için dans ediyor.
Ne tatlı.
Sen hiç babana dans ettin mi?
Yani çocukken gerçek babana.
Hayır.
Pelerinim vardı ama.
Uzun, mor bir pelerin,
ve uçabilecekmişim gibi hissettirirdi.
Pelerin yalan söylememiş.
Gayet güzel uçuyorsun.
Peki ya ikizler? Onlar ne yapıyor?
İyi çocuklara benziyorlar.
Peki başka bir zamanda, başka bir yerde çocuklarla da
arkadaş olabileceğini hissediyor musun?
Evet, yani
senin babanmış gibi davranabilir,
ama onların gerçek babası olmak zorunda,
Yunanistan'a neden gidemediğini anla.
Açıldı.
Of, bu küçük bir kaza değilmiş.
11 yıl.
Büyük bir fark.
Ablan senden çok büyükmüş.
Evet.
Birlikte evden ayrıldığımızda o daha 17 yaşındaydı.
Ben altı yaşındaydım.
Evden mi kaçtın?
Onun yanına gittim.
Oklahoma'da hiçbir hakimin
buna izin vereceğini sanmıyorum.
Hayır, hayır.
Kimse izin vermedi, ama öyle oldu.
Koltuk altında ablanla birlikte mi yaşadın?
Taşındık aslında, Woodward'a.
20 dakikalık mesafede,
erkek arkadaşının evine.
Erkek arkadaş mı?
O zamanlar erkeklerle çıkardı.
Neden ablanda kalmaya gittin?
Baban bir şey mi yaptı?
Yapmaması gereken bir şey?
Hayır, öyle bir şey olmadı.
Nasıl bir şey oldu?
Şey, o...
Aslında bana hiç dokunmadı.
Yani sarılmadı bile? Bir kez olsun?
Sarılması şart değil.
Sırtımı sıvazlasa da olurdu,
veya beşlik çaksa.
Ama gittiğimiz günü hatırlıyorum,
ablam arabasına bindi,
babam verandada oturuyordu.
Ve gitmeden önce dönüp ona baktım,
o da bana baktı ve...
Sonra kalktı, bana doğru yürüdü,
elini uzattı ve...
Elimi sıktı.
Daha önce kimsenin elini sıkmamıştım.
Altı yaşındaydım.
Daha çok küçüktüm. Ama ne demek olduğunu biliyordum.
Nasıl bir tipti? Baban?
O bir kovboydu.
Hiç kovboyla tanışmadım.
Bunu da listeme ekleyeyim.
İşte, ölmeden önce.
22 numara, bir kovboyla tanış.
Listende başka ne var?
Çoğunu çoktan yaptım bile.
Ne gibi?
Mesela,
geçen sene tüplü dalış yapmayı öğrendim.
Nassau'ya gittim, teknenin kenarında oturdum.
Ve tersten atlamanı söylüyorlar ya?
Suya ters düşüyorsun,
sonra kendini bırakıyorsun,
ve batıyorsun, batıyorsun.
Ben çok dibe gitmedim,
bunun için eğitimim yok,
gemi enkazı gibi çılgın şeyler yapamadım.
Hatta mavi bir balina gördüm, evet.
Kocaman bir balina yanımızdan geçti.
Sanki hiçbir şey yokmuş gibi yanımızda yüzdü.
Şiir gibiydi gerçekten.
- Vay be. - Evet, gerçekten vay be.
Ama bir daha yapar mıyım bilmem.
Neden?
Suyun altında nefes almak cesaret istiyor.
En büyük zorluk bu, şeyi...
Bedenine aslında
yapmaması gereken bir şeyi yapmasını söylemek.
Köpekbalığı görmekten,
yalnız kalmaktan korkmadım. En çok...
nefes almaktan korktum.
Nefes almaktan korkmak gerçekten çok korkutucu.
Köpekbalıklarını hep sevmişimdir.
Ondan gördün mü?
Hayır.
Ama herkese gördüğümü söylüyorum. Tamam mı?
Büyük beyaz köpekbalığı, 4 metre boyunda,
iki üç ton, etrafımda yemek aranarak yüzdü.
Sonra gözünün ta içine baktım,
ona hareket çektim,
sonra köpekbalığı yüzerek gitti,
çünkü neye çattığını anladı.
Vay be. Hikayen bu mu?
Evet, bu hikayeye bayılıyorum.
Peki listede yapmadığın ne var?
Bir gün Japonya'ya gitmek istiyorum.
Hakkında çok şey duydum.
İçinde kullanılmış
içlikler olan
otomat makineleri varmış.
- İçlik mi? - Donlar!
Hadi ama! Bunu konuşmuştuk.
Başka bir şey demeye çalıştım,
ama ne olduğunu anlamadın.
Kullanılmış donlar var!
- Tanrım, hayır. - Donlar.
- Otomat makinesinde donlar. - Hayır.
- Aman Tanrım. - Ben öyle duydum.
Bunu görmem lazım.
Gerçekten kullanılmış olamaz.
Yine de umurumda değil,
ben hayal gücüme güvenirim.
Peki ya sen?
Senin listende ne var?
- Bilmem ki. - Hadi, anlat biraz.
Hep swing dansı öğrenmek istemişimdir.
- Öyle mi? - Evet.
Birileri beni fırlatsın falan.
Çok eğlenceli görünüyor. Bence çok iyi yapabilirdim.
Bence de yaparsın.
Ve Central Park'taki
tuhaf kuş gözlemcilerinden olmak isterdim,
tüm kuşlar hakkında her şeyi bilenlerden.
Ötüşlerinden onları tanıyanlardan.
Kuşçu teyze olmak istiyorum.
Başka?
Ben...
Penceremin önünde küçük bir
ot bahçesi olsun istiyorum.
Fesleğen falan işte.
Yemek yaparken onu kullanmayı akıl etmeye çalışırdım,
ki çok sık yapmıyorum.
Ama orada olduğunu düşünmek güzel.
Başka?
Mükemmel İspanyolca konuşmak istiyorum.
Turp Gecesi'nde Oaxaca'ya gitmek
ve her şeyi yemek istiyorum.
Mesela karıncalar, cırcır böcekleri.
Ve evet, Yunanistan'da bir uçurumun kenarında durmak
ve ona atlamak istiyorum.
Başka?
Ne demek başka? Bir sürü şey saydım.
Ne, el yükseltme sırası bana mı geldi?
Evet, çok doğru.
Masada kaç jetonun var?
İki. Berabereyiz, unuttun mu?
- 2-2. - Ve sen arttırıyorsun.
Ama iyi bir şey olsun.
İyi bir şey anlatırsam, aynısını yapabilecek misin?
Kazanmana izin vermeyeceğim, orası kesin.
Tamam, tamam. Beklerim.
Ve özel bir şey olması lazım, tamam mı?
Küçük anekdotlarından değil.
Hadi be, bilmem ki.
Mesela...
Karınla nasıl tanıştın?
Hangisiyle?
İlki.
Taksime kusmuştu.
- Çok zarif. - Evet, kulüpten çıkmış.
Kız arkadaşlarıyla birlikteydi,
kızlar gecesi gibi bir şey.
Ve daracık elbiseler, topuklu ayakkabılar giymişler,
içki ve ter kokuyorlardı,
bir de çiçek.
Ve cennetteydim.
Bir sürü güzel kız taksime doluşmuş,
kucak kucağa oturuyor, bağıra çağıra konuşuyor,
gülüyor, pencereden dışarıya bağırıyorlar.
Ve şunu söyleyeyim, dürüst olacağım.
Aletim öyle sertleşti ki,
resmen iç çamaşırımda hissettim,
- çünkü... - Aman Tanrım.
Tanrım, büyük ihtimalle o gece biriyle yatacaktım.
Biriyle yatmasam bile, en azından gecenin sonunda
kendimi tatmin etmek için güzel şeyler görmüştüm. Anladın mı?
Sonra bir anda,
sarışın kız iki büklüm oldu,
midesindekileri boşalttı.
Neyse ki çok fazla şey yokmuş.
Peki ne oldu?
Yapacak bir şey yok, değil mi?
Onları bıraktım, garaja döndüm,
taksiyi bir güzel yıkadım.
Ve işte oradaydı.
Çantası.
Ertesi gün şirkete telefon etti,
ben de centilmen olduğum için,
çantayı bizzat götürmeyi teklif ettim.
Ve onu ziyaret ettikten sonra mastürbasyona gerek kalmadı,
o kadarını söyleyeyim.
Evet.
Onunla neden evlendin?
Çok güzeldi.
Aşırı salaktı. Ama yine de o...
Çok tatlıydı.
Ona şakalar yapardım.
Kanepenin arkasına saklanıp, birden çıkardım.
Veya tuzluğa şeker koyardım,
böyle aptalca şeyler.
Ve buna hep gülerdi.
Bunlara gülmeyi tercih ederdi.
Bir şey olduğu zaman,
seçim hakkın var,
ya sinirlenmeyi
ya da gülmeyi seçersin,
o gülerdi.
Her seferinde gülmeyi seçerdi.
- O da sana yapar mıydı? - Ne? Şaka mı?
Bir kere yaptı.
Duştayken üzerime
soğuk su döktü.
Bir kova buzlu su, Niagara Şelaleleri.
Ve seçeneklerim aynıydı.
Ya sinirlenecek, ya da gülüp geçecektim.
Peki hangisini seçtin?
Deli gibi güldüm.
Anadan doğma halde onu evde kovaladım,
küçük bir kız gibi çığlık çığlığaydı,
ebelemece oynar gibiydik.
Sonunda onu mutfakta yakaladım.
Güzel bir gündü.
Kesin zannettiğinden çok daha akıllıdır.
Onu özlüyor musun?
Bazen özlüyorum. Evet.
Bir yaz günü gibiydi.
Çok karışık değil,
bira ve bir paket cips, başka şeye gerek yoktu.
3-2. Buna denk bir hikayen var mı?
Bu sonuncuyu geçmen biraz zor.
- Evet, beni şaşırttın. - Kendimi de şaşırttım,
- böyle şeyler anlatmam ben. - Ben anlatır mıyım sence?
Hadi bakalım. Masada bu var.
Böyle şeyleri konuşalım, her şeyi konuşalım.
- Tamam. Peki. - Tamam.
- Tamam.
Cazip bir şey bulayım.
Kolay.
Baban hakkında olsun.
Hangisi?
- Sen seç. - Kahretsin.
Hadi.
Bana anlatmadığın en az bir şey daha vardır.
Birine anlatmaya can attığın bir şey.
Acele etme.
Bir yere gittiğim yok.
Kazanmak istiyorsan birkaç dakikan kaldı.
Ne kaldı?
Bana neyi anlatmadın?
Dün gece, ablam ve ben...
Biz sarhoş olduk.
Çok fena sarhoş olduk
ve karavanın önünde oturuyorduk.
Ve onda
küçük biber şeklindeki ışıklardan var.
Hani şu Noel ışıkları gibi olanlardan.
Onları sarmış,
eski plaj sandalyelerinde oturduk,
içtik de içtik.
Peki ya Eagle?
Eagle oradaydı,
köfte pişiriyordu.
Küveti konuştunuz mu?
Konuştuk. Ben konuyu açtım, o da güldü.
Öyle çok güldü ki, gözünden yaş geldi.
Benden özür falan dilemedi, inanılmazdı.
Başka ne konuştunuz?
Her şeyden konuştuk,
annemin bize yaptığı permalar,
mutfakta taburede omzumuza
koyduğumuz eski pembe havluyla oturmamızı,
o kokuyu, günlerce geçmek bilmeyen
o korkunç perma kokusunu.
Ve o gün hakkında konuşmaya başladık,
beni evden götürdüğü günü.
Ona kendi hatırladıklarımı anlattım, sonra...
Sonra o kendi bildiklerini anlattı.
Sana ne anlattı?
Babamızın o gün verandada olduğunu söyledi.
Ve...
Arabaya doğru yürürken önünden geçtiğimizi.
Sonra arabaya bindiğini söyledi,
sonra ben de arabaya binmişim,
ve çekip gitmişiz.
Dedi ki: "O gün senin elini sıkmadı."
Ama ben düşündüğüm zaman, çok saçma geliyor.
Çünkü çok net hatırlıyorum.
Elinin dokusunu bile hatırlıyorum.
Zımpara kağıdı gibi gelmişti.
Peki hanginiz haklı?
Sen mi, ablan mı?
Bilmiyorum.
Ama,
eğer o anı gerçek değilse,
babamın sonunda bana dokunduğu an,
o zaman gerçek nedir bilmiyorum.
Birler ve sıfırlar.
Evet, birler ve sıfırlar.
Benim de böyle bir hikayem var.
Babam hakkında.
Her şeyin
anlaşıldığı an.
Sonra
yeniden gidiyor.
Ama o hikayeyi başka bir taksi yolculuğunda anlatırım.
Yine berabereyiz.
- 3-3. - 3-3.
Güzel.
Dün gece yağmur dansı yaptık.
Üçümüz, sarhoşken.
Ama Eagle, nasıl yapacağımızı gösterdi.
Yağdı mı?
Mesele de bu.
İki hafta önce Oklahoma'ya giderken,
hamileydim.
Baban bu işe ne dedi?
Ona söylemedim.
Ben...
Kimseye söylemedim.
Bebeği aldırdın mı?
O beni aldırdı.
Oklahoma'daki ilk günümde, kanamam başladı,
ve ablam bilmiyordu.
Ona reglim yoğun geçiyor dedim,
çok kötü hem de...
Çok uyumama izin verdi,
sıcak su torbası ve dondurma verdi ve...
Ama sonra yedi günün ardından,
kanamam devam edince,
tamponları saklayıp
normal bir regl gibi
davrandım, bitmiş gibi.
Kalkıp, dışarı çıkıp arkadaşlarıyla buluşuyordum ve...
Kendimi böyle
değersiz hissettim.
Onu doğurmayacaktım.
Kararımı vermiştim, doğurmayacaktım,
kimseye de söylemeyecektim.
Ama sonra...
Ama sonra bu olunca...
Bu böyle
kendiliğinden olunca,
ben
ben çok
rahatladım.
Hayatımda hiç bu kadar rahatlamamıştım.
Sonra dün gece
biz dans ederken,
içimden,
gerçekten üzerime yağmur yağması için göklere yalvardım.
Beni arındırsın diye.
Hepsini alıp götürsün diye.
Her şeyi.
Göklerden bunu benden
almasını istedim.
Sonra bu sabah uyandım,
ve kanamam bitmişti.
İki hafta sonra durmuştu.
Yağmur dansı işe yaradı.
- 4-3. - Kahretsin, çekiliyorum.
- Ben mi kazandım? - Bunu geçemem, orası kesin.
S...tir.
Kahretsin.
Yanımda nakit yok.
- Özür dilerim. - Kimsede olmuyor.
Özür dilerim. Yüklü bir bahşiş bırakacağım ama.
Evet, tavsiyelerim bedava değil.
Fatura ister misin?
Hayır, gerek yok.
Ödeme alınıyor Bahşiş miktarı: 500 dolar
Teşekkürler Eşyalarınızı almayı unutmayın
Evet...
İyi olacak mısın?
Bilmiyorum.
Beynin,
şu anda biraz karıştı.
Panik halinde, çünkü
suyun altında nefes almaya alışık değilsin,
ve sana boyunu aştığını söylüyor.
"Bu kadar, çıkış yok. Bitti, hikayenin sonu."
Nefes almaya devam et.
Ne kadar derine inersen in,
nefes almaya devam et.
İyi olacaksın.
Senin gibi biri...
Sen gemi enkazı değilsin.
Yeniden yüzeye çıkacaksın.
Sana yakışan ışığa, hayata, renklere doğru
yeniden çıkacaksın.
Mavi balina bile görebilirsin.
Umarım.
Teşekkürler.
Rica ederim.
Sana iyi geceler.
Sana da.
Mikey.
Ne?
Kendime hep Mikey adını yakıştırdım,
Vinny veya Clark değil.
Bana sorsalar,
Mikey'yi seçerdim.
İyi geceler Mikey.