Lütfen ayağa kalkın.
Tanrım, bu yüzükleri kutsa.
Bu yüzükleri takan yeni evliler sadakatlerini korusunlar,
senin takdirine ve barışa bağlı kalsınlar, karşılıklı sevgiyle ebediyen yaşasınlar.
Ben Guido,
-sen Monica'yı… -Monica kim lan?
Monica kim lan?
-Ne oldu? -Guido bana Monica dedin.
Hayır bir tanem, Silvia dedim.
-Monica mı dedim? -Evet.
-Affedersiniz. -Affedersiniz mi?
Gerginlikten oldu. Haydi, tekrar başlayalım.
Tekrar bunu yapalım!
-Bekle… -Silvia.
Teşekkürler.
Bekle Silvia!
Yapılan kaba hesaba göre içinde bulunduğumuz şu anda, Roma'da…
-Bırakırsın sanıyordum! -Kahveden sonra bir tane içiyorum.
…15.766 çift tartışıyor.
İKİ ÇEŞME BAR
-Bu dördüncü denemen! -Gel sen park et o zaman!
Bu iş Adem'le Havva'dan beri böyle sürüp gidiyor.
Kaçınılmaz bir durum. Bir adamla kadını yan yana koy
eninde sonunda illaki bir sürtüşme yaşanır.
-Ablamın doğum günü diyorum sana. -Futbol maçı var.
Bu sürtüşmeler sorunlara dönüşür, sorunlar tartışmalara,
tartışmalar da kavgalara.
Bazen kriz kapıyı evlilik yemininden önce çalar.
İşte orada o evliliği kurtarmak için bir mucize gerekir.
Ya da kurtarmayı becerebilecek biri.
İşte geldim. Adım Jacopo. Soyadım Leone.
Meslek, evlilik terapisti.
20 yıllık kariyerimde 80 boşanmanın, 12 intiharın
ve birkaç hadım teşebbüsünün önüne geçtim.
Ne var?
Yemek işini Monica yapıyordu ya, dilim sürçtü işte.
Kadın yaşlı be, sapıksın sen!
Son zamanlarda konuştuğumuz tek şey düğünümüz.
"Monica'yı ara,
havyarlı kanepeleri, Hindistan cevizli nikâh şekerlerini konuşmamız lazım."
Benim işimde aşk bir bilimdir.
Kuralları bilip uygulamanız lazım.
Sapık olan sensin, bir de beni mi suçluyorsun?
Ama tabii denize düşen yılana sarılır.
-Bir şey söylesene. -Kadına para ödüyoruz…
-Parasını babam ödüyor! -Kadına parasını babam ödüyor.
Kız haklı. Sen domuzsun.
Ne, domuz mu?
Domuz. Yakın anlamlılarını söyleyeyim mi?
Hınzır, zampara, serseri, sapık.
Tanrıya şükür ki kilisedeyiz yoksa daha kötülerini söylerdim.
Dürüst olalım, Guido.
Yemek işini yapan kadınla eğleniyormuşsun…
-Yaşlı kadınla! -Yaşlı kadınla eğleniyormuşsun,
bir de gelmişsin burada…
-Silvia! -…Silvia'ya aptal muamelesi yapıyorsun.
Hepimize bir iyilik yap! Senin yerinde olsam çeker giderdim!
Aptallık yapma, sadece dilim sürçtü!
-Hayatımın kadını sensin. -Onun gibi bir kadını hak etmiyorsun.
Bu doğru değil, sen de biliyorsun. Daha kaç kere yemin edeyim?
-Bekle. -Böyle yapma.
Daha da beter olur. Bunların hepsi aynı şeyi söyler.
İnan bana.
-Haydi! -Canımı acıtıyorsun!
-Silvia seni seviyorum. -Bırak onu!
Özür dilerim.
-Ballı lokmam. -Ballı lokmam.
Bir krizi daha çözdük.
Bir kadını mutlu etmekten daha güzel bir şey yoktur.
Ne yazık ki mutlu olanlar hep başkasının kadınları.
Eğer kızla evlenmeseydi, o adamın evine gider…
-Elinize sağlık. -Teşekkür ederim.
-Ben sadece işimi yaptım. -Tebrikler.
-Hoşça kalın. -Resepsiyona kalmıyor musunuz?
-Kalamam. -Kalmalısınız. Kızım çok istiyor.
Katılmak isterdim ama yapamam.
Pirinç?
Evet, lütfen.
Evet?
-Neye evet? -Resepsiyon diyorum!
-Evet, geliyorum dedim ya. -Geliyor.
Şu pirinci bırakır mısın?
-Kusura bakma, atacaksın dediler. -Hâlâ kilisedeler.
Haklısın. Al, sen at.
Natasha'ydı değil mi? Gelmenize çok memnun oldum.
Balayından döndüğümde görüşürüz.
Fotoğrafınızı çekeyim de Facebook'ta paylaşayım. Çok tatlısınız!
-Karıcığım… -Sevgilim!
Sonra görüşürüz.
Altı ay sürer bence.
Anlamadım?
Çok başarılıydınız.
-Ama bir evlilik yürümüyorsa… -Yürümüyorsa düzeltmek mümkün değil mi?
-Hayır! -Hayır mı?
Yapısına bağlı.
Temeli yoksa ya da duvarlar aşırı yük taşıyorsa
üzerine kat çıkamazsınız, yerle yeksan olur.
-Mühendis misiniz? -Mimarım.
-Jacopo. -Sara.
Memnun oldum.
Bence siz danışmanların mesleki ahlak kuralları olmalı.
Her çifte yardım etmemelisiniz.
Enteresan bir fikir. Bir çiftin ilişki ömrünü nasıl bileceksiniz?
Anlaşılıyor.
-Bir örnek göstereyim mi? -Tabii.
Bakın.
-Pencerenin önündeki sarışın kız. -Şuradaki.
Surat asamayacak kadar güzel.
Adam onunla hiç konuşmuyor.
İlişkileri çok uzun sürmez.
-Sürmez mi? -Sürmez.
Bakalım anlamış mıyım?
Şimdi…
Buldum!
Şuradaki çifti görüyor musunuz?
Adam çok düzgün biri
ama kız kallavi bir baş belası.
-Kallavi? -Belli oluyor.
O baş belası benim arkadaşım.
Özür dilerim, sizi kırmak istemedim.
Sorun değil. Ama Sofia bekâr.
-Sofia… -Peki siz?
Ben Jacopo.
Hayır…
Şimdi anladım! Ben bekârım. Bekârların kralıyım!
-Neden sordunuz? -Sizi tanıştırabilirim.
Tanışmamayı tercih ederim, teşekkürler.
İşte düğünümü kurtaran adam.
Bak, arkadaşım sekiz yıldır nişanlı
ama dokuz yıldır problemleri var. Bir konuşsana.
-Ne diyorsun? -Kim, o mu?
-Tipik gizli gey. -Sana kalsa hepsi gey.
Problemleriniz olmasına üzüldüm.
Ofisime gelin. Bastırdığım zaman size kartvizitimi veririm.
Mezuniyet partisi var…
Sara çok güzeldi, normal bir insan olsaydım
peşinden koşar numarasını isterdim. Ama ben yapamam.
Hepsi üstümdeki lanet yüzünden.
Evet, doğru duydunuz.
Her şey Lauretta'yla başladı. Partisine davetli olan tek Zorro bendim.
Harika bir aşk hikâyesi olabilirdi.
Yanıyor!
Ama dışı seni içi beni yakan bir şeye dönüştü.
Sonra sıra Stefania'ya geldi. İlk öpücüğüm için hazırdım.
Çok heyecanlıydım. Ağzımın suyu akıyordu.
Ama suyu boylayan o oldu.
Stefania!
-Unutma Jacopo. -Uslu duracaksınız.
Önce belayı çağıranın kızlar olduğunu düşündüm.
Ama Giulia'yla birlikte can yakan gerçeği gördüm.
Kız arkadaşlarım için bir nevi merdiven, kırık ayna,
13. Cuma, baykuş uluması gibiydim.
Kısaca uğursuzdum!
Bunca felaketin tek iyi yanı Fabrizio'yla tanışmam oldu,
kendisi en yakın dostumdur.
Tükürüğüne alerjisi var.
Tükürüğümde bir şey yok.
Evet.
Yedi vaka daha getirirsen bu birime senin adını veririz.
-Şaka yapıyor. Sussana! -Pekâlâ.
-Anlayamadım. Ne dedi? -Bilmiyorum.
Evet?
Anladım! Sana terliksi hayvan dedi.
Doğru, çok tembelsin.
Kızı bir sinemaya, tiyatroya, pizza yemeye götür.
Hayır!
-Pizza sevmiyor mu? -Seviyor, mantarlı seviyor.
-Çin yemeği? -Hayır.
Çin yemeği yok.
Ne biçim boksun sen! Defol!
Şunu demek istedi:
"Ne biçim boksun sen, defol!"
Hayatım ne demek istiyorsun sen?
O dudaklar için servet ödeyecek bir sürü kadın var.
Siktir git!
Bunu anladım.
Aşk, benim için yalnızca profesyonel bir meseleye dönüştü.
Peşlerinden gitmiyorsam kendi iyilikleri içindir.
Sonunda hepimiz hayatımıza geri döndük.
Yeter!
Hiçbir şeyi düzgün yapamıyorsun!
Şuna bakmaya tahammülüm yok!
Korkunç bir şey. Sana burada artık yer yok.
-Lorenza Bra'dan nefret ediyorum. -Ben de.
İki yüksek lisans diplomam var ama makete ağaç yapıştırıyorum.
-Bir de asistanı olduğunu düşün. -Şey…
Aynen ondan!
Sara, ofisime gel.
İnan bana, o işe yaramaz Anna'yı aramızda tutmak için çabaladım
ama vasatlığı yine galip geldi. O yüzden…
Üzgünüm.
Sana fikrini sormadım.
Verona'dan oğlum aradı. Büyük bir proje için anlaşma imzaladık.
Yeni bir Bebek İsa Kilisesi.
Yani istemiyor olsam da yeni bir asistan seçmek zorundayım.
Seni seçtim.
Kolay olmayacak
ama birlikte başarabiliriz.
Hanımefendi, eşinizin baskın bir kişiliği var,
bu kişilik yıllarca sizi ezmiş.
Yıllar boyunca
içinizde biriktirdiğiniz öfkeyi açığa vurmalısınız.
Yapamaz ki!
Duymazdan gelin. Bana güvenin.
Açılın, özgür olun. Anlaştık mı?
Eşiniz hakkında tam olarak ne düşündüğünüzü söyleyin.
Haydi.
Bazen hiç adil davranmıyorsun.
Ne?
Adil davranmıyor.
Güzel.
-Biraz daha anlatın. -Ve biraz da…
…salaksın.
Harika.
Biraz daha.
Aptal işte.
Size saygısızlık ettiği zamanları düşünün.
Baskıcı.
Hep kendi dediği olsun ister.
Moron.
Aptal.
Göt herif.
Bir sikten haberin yok.
Hatta beni asla anlamadın lan sen!
Anlayacak ne var ki?
Ne?
Senden bir bok olmayacağını anlamalıydım.
İşe yaramaz bok!
Senin nasıl bir bok olduğunu anlamalıydım.
-Senden tiksiniyorum. -Hanımefendi. Çok güzel.
Biraz daha nazik olalım. Birazcık daha…
Evet.
Haklısınız doktor.
Özür dilerim.
Daha sakin.
Bok seni!
Bir daha bana o kaltak sekreterinden bahsedersen
senin götünü keserim! Anladın mı beni?
Harika. Çok güzel oldu. Zamanınız doldu. Haftaya devam ederiz.
-Kokuyorsun. -Hayır, kokmuyorum.
Evet Doktor, kokuyor.
Doktor bu terapinin işe yarayacağından emin misiniz?
-Yürü haydi, aptal. Hoşça kalın. -Hoşça kalın.
-Ben kokmuyorum. -Gidelim, moron.
Bakalım sırada kim varmış.
Renzetti.
Mucizelerin burada mı gerçek oluyor?
İyi misin sen?
Evet.
Evet. Merhaba.
Birkaç gündür seni düşünüyorum.
Ne güzel.
Buraya gelmek doğru mu, değil mi kararsız kaldım.
İçgüdülerini takip etmekle iyi yapmışsın.
-Ne yapacağımızı biliyor musun? -Başımız fena belada. Bize yardım et!
İtiraz ederlerse raporu önlerine koyar hepsini hapse attırırız.
Merhaba, ben Giordano. Size demedim, efendim.
Kapat şunu!
Kusura bakmayın, kapatmam lazım. Toplantıdayım.
İşim biter bitmez sizi arayacağım.
Bir saatim var sonra duruşmaya gideceğim.
Başlasak mı?
Haydi!
Çok düzgün adam.
Beş yıldır birlikteyiz, neden bana taşınmadığını biliyor musun?
-Adliyeden çok uzakta oturuyormuşum. -Benim evden beş dakika mesafede.
-Nasılsın sevgili Spartaco? -Sürekli telefonda.
Asla telefonu kapatmıyor.
Sürekli müvekkilleriyle birlikte.
Eskiden çok konuşurduk, bana işinden,
endişelerinden, hayatından bahsederdi.
Gözleriyle beni yerdi.
Aynı böyle.
Ne diyorduk?
-Tek düşündüğün şey iş. -Öyle mi? Sen işin için yaşıyorsun!
Şimdi bazı şeyler ters gidiyor diye erkek arkadaşın olduğu aklına geldi.
Anlamadım. Bir daha söyle.
Yalan söylüyor. İş yerimde önemli bir pozisyon teklifi aldım.
Önemli bir pozisyon! Tahmin edebiliyorum.
-Benim tepemi attırma! -Affedersiniz.
Teknik bir soru soracağım.
Sıklıkla sevişiyor musunuz?
-Evet. -Hayır.
Ne?
Sıklıkla işte, ortalamanın üstü.
Müebbet yatan müvekkillerinin sayısı kadar ortalama.
Yine de ortalama.
-Avukat Bey müsait değil. -Ver şunu!
Biraz evvel tutuklandı!
Ver şunu! Yeter Sara! Yeter!
-Giordano nereye böyle? -Gidiyorum.
Büyüdüğünde ne yapacağına karar verirsen beni ara ya da mesaj at.
Spartaco sana evde kalmanı söyledim. Ev hapsindesin sen!
Gitti. Çok üzüldüm.
Hayır, cidden üzüldüm.
Böyle ani ayrılıklarda bir terapist ne önerir?
İyi bir evlilik terapisti olmanın ilk kuralı danışanlarla çıkmamaktır. Asla.
Bu akşam ne yapıyorsun?
İşte burası. Tam ihtiyacın olan şey.
Kendimi aşağı atmak mı?
Hayır, içindekileri dökmek.
Çok kolay.
Sıra sende.
-Ne diyeceğim? -Ne istersen.
Sevgilim götleğin teki.
-Nasıl? -Haklısın, daha iyiyim.
-Çok güzel. Bir daha dene. -Tamam.
Dur.
Lezbiyen olmak istiyorum!
Nişan alma!
İşte bu!
Çok sevinme, kaybetmekten nefret ederim.
İzle şunu.
Seks yapmak istiyorum!
Kaybetmekten nefret ettiğimi söylemiştim.
-Tamam da yani… -Zavallısın!
Tanrım, çok geç olmuş!
Siktir!
Sofia, saat çok geç olmuş.
Bana ne. Ben izindeyim.
Yardım et. Dün Giordano'yla kavga ettim ve başka bir adamla yattım.
-Ne kaltaksın sen! -Sessiz ol, hâlâ evde.
-Daha önce hiç böyle bir şey yapmadım. -Tabii canım, hep öyle derler.
Ofise gitmem lazım, Verona'dan insanlar gelecek.
Ne yapıyorsun burada?
-Sıvışıyordun! -Hayır. Gidiyordum.
Yani, bir randevum var.
Seni rahatsız etmek istemedim.
-Ya sen? -Ne olmuş bana?
-Sen de mi sıvışıyordun? -Hayır.
-Öyle mi? -Evet!
Benim de randevum vardı. Seni…
Rahatsız etmek istemedin.
-Ne oldu? -Bende de aynısından var.
Benim de acelem vardı.
Çok ortak noktamız var, işle ilgili sorumluluklar, iç çamaşırı.
Bağlanma korkusu.
Kahvaltı edelim mi? Arkadaş olarak.
-Geç kaldım. -Unut gitsin.
Ama bu akşam yemek yiyebiliriz.
Süper!
Ararım seni.
Hoşça kal.
Akşamı
iple çekiyorum.
Merhaba.
Turano Caddesi 35 numara. Acelem var.
Tamam.
Turano Caddesi.
Adres bulunamadı. Lütfen tekrar edin.
Turano Caddesi.
Turturano Caddesi. Adres doğruysa evet deyiniz.
Böyle işi si…
Adres bulunamadı. Lütfen tekrar edin.
Yolu biliyorum. İstersen ben kullanayım.
-Hayır, kullanacağım navi… -Navigasyonu.
-Anladım. -Tura…
Turano Caddesi 35 numara.
Hayır, benim söylemem lazım.
Daha fazla vakit kaybedemem. Ben iniyorum.
Oto…
-Otobüs geliyor. -Aracın kapısı açık.
-Kapıya mı çarptı o? -Sanırım.
BRA MİMARLIK ŞİRKETİ
-Günaydın. -Günaydın.
Kabus bu!
Ne açıdan baktığına bağlı.
Asansörde güzel bir kadınla mahsur kalmak benim için bir rüya.
-Kes, seninle yatmayacağım. -Bu kadarını beklemiyordum.
Kusura bakma, ağzımdan çıktı…
Affedersin.
O zaman hâlâ umut var?
-Şaka yapıyorum. -Ne gün ama.
Hiçbir şey çalışmıyor!
Kimse var mı?
Ben varım. Bana ne istersen yap.
-Kaldır beni. -Peki.
Vay canına!
-İri kemikliyimdir. -Bir de topuklu ayakkabı giymişsin.
Monsenyör, anne.
Şarabın kalitesi üzümün bağına dayanır.
Bir somelyenin güvenilir üç arkadaşa ihtiyacı vardır. Keskin bir göz…
…koku…
…ve tat duyusu.
İğrenç bir şarap bu.
Daha ilk dersten Barolo "67 beklemiyordun herhâlde?
Hayır ama insan kursa yazıldığına pişman oluyor.
Ne önemi var? Somelye mi olacağız? Hayır.
Bizim amacımız farklı.
Kendi adına konuş.
Ben bu gece Sara'yla buluşacağım.
-Yine mi? -Evet.
Onu da mahvedeceksin ha?
Merak etme.
Aramızda bir bağ yok. Tehlikede değil.
Güzel mekânmış.
Tam ihtiyacım olan şey.
Bugün hayatımın en kötü günüydü.
-Neden? -Başıma peş peşe felaketler geldi.
Ciddi misin?
Ne oldu?
-Hiçbir şey. -Nasıl hiçbir şey?
Betin benzin attı.
-İyi misin sen? -İyiyim.
-Dikkat et. -Ne oluyor yahu?
Affedersin, başına bir şey gelmesinden korktum.
Niye başıma bir şey gelsin?
Çünkü…
…oluyor böyle şeyler.
Evet ama çok şanssız olmam lazım.
Masa değiştirelim mi? Ayak altı olmayan sakin bir yere geçelim.
Şu taraftan dolaş.
-Nereden? -Şuradan.
İyi oldu, burası daha samimi.
Affedersiniz.
Belli.
Evet, ne diyordun?
Bugünün özel bir gün olması gerekiyordu.
İlk defa ofiste…
Beni dinliyor musun?
Ofiste diyordun.
Sen ateşi söndürdüğünde garsonun yüzünü gördün mü?
Ben…
Ben gideyim.
Bir şeyler içmek istemez misin?
-Ben… -Önemli değil.
Hayır, ben…
Çok isterim.
Sadece…
Sara sana bir şey söylemem…
Ne söylemek istiyordun?
Belki sonra söylerim.
Aşk maceramız işte böyle başladı.
Herkesinki gibi normal bir aşk.
Romantik akşam yemekleri…
…alışveriş, uzun bisiklet turları…
…ve tabii ki çılgınca yapılan seksler.
Ama benim sayemde hepsi unutulmaz anılara dönüştü.
Sevgilim!
Dur.
Yıllardır bir erkekle bu kadar mutlu olmamıştım.
-Ama bu ara bir o kadar da şanssızsın. -Onun suçu yok.
Ondan gerçekten hoşlanıyorum.
-Bayan Bra'nın oğlunu gördün mü? -Kim, Mirko'yu mu?
-O da aynı annesi gibi. -Evet, annesinden de fena eş olmaz.
Bir mimar olarak çok yeteneksiz.
Kilise için çizdiği planlar yüzünden aforoz edilecek.
-Umarım kendisine bir şey söylemedin. -Deli misin sen?
Canıma susamadım.
Düşüyorum.
Haydi, en kötü kısım bitti.
Tanrım, harika hissediyorum.
Bana ne verdiler?
Bir de başımıza müptela oldu.
-Dönüyoruz… -Jacopo'yla buluşacaktım ben.
-Ben haber veririm. -Dikkat.
Dikkatli olalım.
Burada bekle, ben röntgen sonuçlarını alacağım.
Ameliyat öncesinde yemek yiyemiyor olmamız hiç hoş değil.
Fırında elmanın ne zararı olacak.
Ya da olur mu?
Yiyecek bir şey alabilir miyim?
Haydi ama!
Nereye gidiyorsun?
Pardon!
-Nereye gidiyoruz? -Cerraha merhaba diyeceğiz. Mutlu musun?
-Ama ben iyiyim. -O kadarını anladım.
Cidden daha önce hiç bu kadar iyi olmamıştım. Harikayım.
Belli, ortalığı yıkıp geçiyorsun.
AMELİYATHANE
Bak ben…
-Ne ameliyatı yapıyoruz? -Kalça protezi.
Çok güzel! Unutturma da resepsiyondan kızın numarasını alayım.
Tabii, Doktor.
Uylukları da fena değilmiş.
-Neşter. -Neşter.
Fabrizio bekle!
-Yanlış insanı ameliyat edeceksin! -Jacopo?
-Bırakın beni! -Güzel kızmış, aferin.
Kendi iyiliği için onu terk etmem lazım.
O zaman akşam benimle shiatsu'ya gelebilirsin.
Bıktım senin bu kurslarından.
Hoşuna gitmiyor mu?
Ben senin gibi değilim. Bir kadınla bağ kurmayı seviyorum ben.
Güldürme beni. Sen sürekli vur kaç yapan bir adamsın.
Evet ama sonra üzülüyorum. Margherita için ne kadar üzülmüştüm, hatırlıyor musun?
Düşüneyim. Margherita…
Bağcıklarını bağlarken bileğini kıran mıydı o?
Hayır, o Laura'ydı. Margherita kulağını yakmıştı.
Kulak rekonstrüksiyonu muydu?
Pek bir şey kaçırmadın.
Margherita'yla da mı yattın?
Bir kerecik.
Hayal kırıklığıydı.
Hayal kırıklığı mı?
Jacopo nasıl da tatlı, gördün mü?
-O olmasaydı… -Burada olmazdık.
Nasıl yani?
Farkında değil misin? Adam uğursuz.
-Her şey ters gidiyor. -Yok artık.
Saçmalama. Zırva zırva konuşuyorsun.
-Merhaba. -Merhaba.
Ben sizi yalnız bırakayım.
-Nasılsın? -Fena değil.
Dinle.
-Çok üzgünüm. -Senin kabahatin yok.
Aslında benim…
Ne oluyor?
Dinle, benim…
Benim sana bir şey söylemem lazım.
Epeydir söylemek istiyorum ama nasıl söyleyeceğimi bilemedim.
Ben de seni seviyorum.
Çok güzel.
Bu…
-Olamaz. -Ne oldu?
Tabii ya! Buraya beni sevdiğini söylemeye gelmedin.
Hayır.
-Tanrım, özür dilerim. Unut bunu. -Ben senden çok hoşlanıyorum.
-Gerçekten hoşlanıyorum… -Ve eğlenceli olduğumu düşünüyorsun.
-Utanma. -Böyle bir şey yaşanmadı.
Kızma.
Sana önemli bir şey söylemeye geldim.
Bence sen…
…harikasın.
Öylesine söylemiyorum.
Sen… Sensiz ben…
…yapamıyorum.
Anlamışsındır zaten. Şu andan da anlaşılıyor.
Herkes görüyor.
Ama bunu yaşayan tek sen değilsin. Diğerleri bile…
Diğerleri mi?
Diğer yaşanılan olaylarda da ben… Hepiniz…
Neden ben diye düşünüyorum? Bunlar neden benim başıma geliyor?
Sen…
Güzelsin, muhteşemsin.
İnsanı mahveden bu şüphe…
Yeter bu kadar! Bunu seninle paylaşmak istedim.
Belki seninle bir fikir alışverişi…
Yeter.
Ne bu be?
Bir yerin mi incindi?
Buram.
Hastanede yaşadığımız aksilikten sonra Sara'nın dinlenmesi gerekir diye düşündüm.
Hafta sonunu taşrada ailemle geçirmeyi teklif ettim.
Harika bir fikirdi.
-Uzun zamandır taşrada mı yaşıyorlar? -Yıllardır.
Eski bir çiftlik evini alıp yenilediler.
İki gönül bir olunca.
İki gönül, bir kulübe ve Rocco.
-Rocco kim? -Köpekleri.
Adını niye Rocco koydular?
Yapma! Kabus bu!
Rocco! Ne yapıyorsun?
Rocco seni sevdi.
-Fark ettim. -Ben hallederim.
-Haydi topunu getir. -Teşekkürler.
-Yavrumuz olursa siz alabilirsiniz. -Çok isterim.
-Leylek mi onlar? -Evet.
Medarıiftiharlarım.
Doğa Derneği üreme projesi kapsamında bakım görevini bana verdi.
Onlar olmasaydı çok yalnız hissederdim.
Eşiniz var.
Ne?
-Eşiniz. -Evet, tabii.
-Bana yardım eder misin canım? -Geliyorum hayatım.
-Keyfin yerinde mi? -Çok tatlı insanlar.
Benim sayemde hâlâ birlikteler.
-Öyle mi? -Evet.
Ben çocukken az kalsın boşanıyorlardı.
Buna dayanamazdım.
Bir kitapçıda evlilik danışmanlığı üzerine bir kitap buldum.
Canıgönülden okudum…
…ve ilk evlilik danışmanlığımı onlara yaptım.
Bundan iyisi Şam'da kayısı.
Rocco hayır!
-Alo. -Sonunda. Neredesin sen? İyi misin?
İyiyim.
Verona'daki kilise için birkaç eskiz bile çizdim.
Aklıma birkaç fikir geldi. Yapma!
Kiminle konuşuyorsun?
Peşimi bırakmayan azgın bir canavarla.
Bu ilk sayılmaz.
İnternette araştırdım,
İtalya'da her 1000 kişiden biri uğursuzmuş.
Bu, Roma'da 3000 kişi demek. Arkadaşın onlardan biri olabilir.
Şu konuyu kapatır mısın?
Tehlikedesin. Çok geç olmadan orayı terk et.
Topu getir!
Bari hasarların sigorta tarafından karşılığından emin ol.
Hayır!
Olamaz!
Özür dilerim. Ne diyeceğimi bilmiyorum.
O zaman bir şey deme.
Merak etme. Ev sigortalı.
Artık alıştık.
Alıştınız mı?
Evet. Jacopo'nun şanssız kadınları seçmek gibi bir huyu var.
Öyle mi?
Evet.
Seninle tanışmadan önce de şanssızlar mıydı?
O oldu. Köşeye sıkışmıştım.
Ona gerçeği söylemek zorundaydım, tüm gerçeği
ve yalnızca gerçeği.
Ona her şeyi anlattım. Lauretta'nın doğum gününü,
Stefania'nın burnunu,
Giulia'nın poposuna yapılan deri naklini. Camilla'yı, Annamaria'yı,
-Flavia'yı, Marta'yı, hepsini. -Ama bu nasıl olabilir?
Uğursuzum.
Bildiğin uğursuzum.
Tamam ama bir sebebi olması lazım.
Çok uzun zaman önceydi.
-İlkokul son sınıftaydım. -Beni görmezden geliyor.
Danışmanlığa çoktan başlamıştım.
Yanındakini yok sayma, terk edilmişlik hissi.
-Çok enteresan. -Kötü öpüştüğümü bile söyledi.
-Suçluluk duygusu yaratma. -Nasıl öpüşüyormuşum sen söyle.
-Ne yapıyorsun sen? -Simona!
-Düşündüğün gibi değil. -İğrençsin.
-Bırak açıklayayım. -Jacopo bunun bedelini ödeyeceksin.
-Seni ebediyen lanetliyorum. -Amin.
Daha sonra Simona'yı gördün mü?
Hayır, sırra kadem bastı.
Laneti kaldırmasını istemek için birkaç yıl önce bulmaya çalıştım.
Ama yok. Biri yurt dışına taşındığını söyledi.
Yani?
Yani ilişkimize son versek daha iyi olur.
Beni bırakmak için harika bir bahane. Bunu daha önce duymamıştım.
Şaka yapmıyorum. Benimle kalırsan hep tehlikede olacaksın.
Tehlikeye bayılırım!
TANGO DERSİ
Evet! Sırtını dik tut.
Tango zariftir, şehvetlidir.
Tango saf tutkudur.
Partnerinizin gözlerinin içine bakın.
Tango yanan bir ateştir.
Fabrizio…
Bu insanlar takıntılı, beni korkutuyorlar. Bu katılıp katılacağım son kurs.
Ne tatlı, biri aşık olmuş.
-Sence ne kadar sürecek? -Şimdi sen uğursuzluğu çağırıyorsun.
-Gerçeği bilmek istiyor musun? -Neymiş?
-İki kaza daha olur ve Sara'ya güle güle. -Sus lütfen!
Bir çözüm buldum.
Ne?
Gel buraya.
Falcı falan istemiyorum ben! Beni eve götür!
-Falcı değil o. -Ne o zaman?
Zorus okültisttir. Başka bir konsept bu.
Daha psikolojik bir alan.
Adı Zorus olan birinin yanına beni nasıl götürürsün?
Affınıza sığınıyorum.
Ablam çok iyi olduğunu söyledi.
Kocasıyla sorunları vardı, ama tek seansta
sorun çözülmüş.
Kayınbiraderin mi?
Kayınbiraderin altı ay önce trafik kazasında ölmemiş miydi?
-Ne olmuş yani? Oluyor böyle şeyler. -Tamam ama…
Sıra sende.
-Gidelim buradan, korkuyorum. -Gir içeri!
-Korkuyorum. -Zaten her şeyi biliyor.
-Her şeyi biliyor mu? -Evet.
Kim o?
Nasıl yani? Hani her şeyi biliyordu?
Ben geldim, Bay Zorus.
Merhaba.
Siz niçin geldiniz?
İçime şeytan girdi.
Anladım.
Bay Zorus…
Yaşıyor musunuz?
-Konsantre oluyorum. -Affedersiniz.
-Sanki böyle… -Sizi
lanetleyen çocuğun adı neydi?
-Simona. -Biliyorum.
Sorununuz Simona'nın sizi lanetlemiş olması.
Bunu biliyordum.
-Bana falcı lazım değil. -Ben falcı değilim.
Okültistim.
Doğru.
Lanetten kurtulmak için bir ritüel yapmamız lazım.
Bana birini getireceksiniz.
Simona'yı.
Olmaz. Onu 30 yıldır görmedim.
-Nerede olduğunu bile bilmiyorum. -Peki.
Önemi yok.
Bir tutam saç da iş görür.
Tamam. Makasınız varsa hemen keseyim.
Sizin değil, Simona'nın saçı.
Anlamıyorsunuz, değil mi?
Çok iyi bir okültist olabilirsiniz
ama ben ne kendisinin ne de saçının nerede olduğunu bilmiyorum.
Önemi yok. Özel bir ritüel yaparız.
Ama biraz daha tuzlu olur.
Ne kadar?
500 avro.
-Biraz tuzlu dediğiniz bu mu? -Ben de ekmeğimin peşindeyim kardeş.
Şimdi ritüel için hazırlık yapalım.
-Neredesin? -Mutfaktayım.
-Merhaba. -Merhaba.
-Çok güzel kokuyor. -Sebze çorbası yaptım.
Ama ben dışarı çıkıp kutlama yapmak istiyordum.
Neyi kutluyoruz?
-Bunları merdivende buldum. -200 avro mu o?
Ciddi misin?
Sadece o değil, ilk seferde park yeri bile buldum.
-Daha önce hiç böyle olmamıştı. -Şu işe bak Zorus…
-Ne dedin? -Park yeri bulmak çok zor.
Bazen motosikletler bile zor buluyor.
Bunu kutlamalıyız.
Kırılmadı!
En iyi çözümün en basit olan olması ne kadar da şaşırtıcı.
-Al bakalım. -Canım.
Lanet mi kaldıracaksınız?
Falcıya gidin. Basit, değil mi?
Ne yapıyorsun?
Kilise için yaptığım projenin üstünden geçiyorum.
-Çok güzel. -Sahi mi?
Uzman değilim ama bence çok güzel.
Diyorsun?
Evet, baksana ne güzel. Önüne araba bile park etmiş.
Yok artık!
Büyüklüğü daha iyi anlaşılsın diye onları oraya koydum.
-Bunu bilmiyordum. -Artık biliyorsun.
-Bayan Bra ne dedi? -Bayan Bra mı?
Ona göstermedim.
Göstersene.
-Hayır. -Niye?
Yarın öğleden sonra kendi projesini sunacak. Geç kaldım.
Öğleden sonra diyorsun. Sabahtan gösterirsin.
Bayan Bra'nın evine git, diyafona bas,
bra bra diye zili çal.
Bra bra diyorsun da ben o kadına dayanamıyorum. Yapamam.
O zaman kapıyı çal.
"Bayan Bra, size bravo.
Sevgiyle çizdiğim şu planlara bir bakın.
Park etmiş araba bile koydum."
Olmaz mı?
Olmaz değil mi?
Ben bunu alacağım. Sen de bilgisayarını al.
-Bu meseleyi unutalım. -Bak, çizimin çok güzel.
Bu harika bir fırsat.
Ona göstermen lazım.
Araba olsun mu olmasın mı?
Olsun.
-Endişeli misin? -Biraz.
Her şey yolunda gidecek, hissediyorum.
Tekerlek mi o?
Evet.
Hayır, arabayı çekemiyoruz.
Su akıyor ama çeşmeden.
Tamam, burada bekleyeceğim.
Anlamıyorum.
Sen anlamıyorsun ama…
…geç oldu.
Kusura bakma, metroya bineceğim. Geciktim.
Önemli değil.
Broşürler hazır mı?
Acele edin millet! Saat dörtte Vatikan'da olmamız lazım!
Elimdeymiş. Hazırlarmış. Güzel.
-Neredeydin? -Özür dilerim, geciktim.
Güzelleşmek için geç kaldıysan buna değmiş.
-Lorenza nerede? -Kendisini rahatsız etmemeni öneririm.
Sakinleşmeye çalışıyor. Huysuzluğu üzerinde.
-Bir konuşabilir miyiz? -Tabii ki.
Sorununuzun cinsel uyum eksikliği olduğu çok belli.
Aşk hâlâ var.
Sadece ilişkinize
biraz tat katmanız lazım.
-Porno mu o? -Evet.
Bu pornoyu
terapi amaçlı veriyorum. Umarım rencide olmadınız.
Hayır, ben bağımlıydım da.
Bağımlı mı?
Yıllar öncesinde kaldı.
Şimdi biraz sinirimi bozuyorlar.
Birlikte izlemeniz gerekiyor, yalnız başınıza değil.
Demek birlikte.
-Sonra bana teşekkür edeceksiniz. -Anne, ben geldim.
Gel canım.
Merhaba.
-Sara'nın burada ne işi var? -Bir teklif yapmaya geldi.
Vaktim yok.
Sadece beş dakika. Kilise için harika bir fikri var.
Onun mu? Güldürme beni, yüzüm kırışacak.
-Gidebilirsiniz. -Şaka yapıyor.
-Gidin. -Şaka yapıyor.
-Her şeye burnumu sokmuyorum ben. -Hayır.
-Sokmuyorum. -Bağırma!
Mahremiyetine saygılıyım.
Ne? Benim mail adresimden Marco'ya…
-Teşekkür ederim. -Rica ederim.
Ne yapıyorsun?
-Özür dilerim Peder. -Ne özrü? Seni tanıyor muyum?
İyi günler.
Beni arkadaşlarınla tanıştırsaydın,
şehirde gezerken kendimi yabancı gibi hissetmeseydim…
Düş yakamdan! İşemek için bile senden izin istiyorum.
Bir kadınla beraber olsam daha iyi.
-Değil mi Doktor? -Öyle mi?
Diyelim ki…
Şöyle… Affedersiniz.
Hastam arıyor.
-Alo? -Kim acaba?
-Bak. Her şeye burnunu sokuyorsun! -Doktor? Ben Staffaroni. Merhaba.
-Buyurun? -Şu DVD vardı ya,
biz biraz gelenekseliz,
kilise görüntüleri bizi pek tahrik etmiyor.
-Kilise mi? Hemen geliyorum. -Psikopatsın sen.
-Sen de… -Vay kutsal kaltak!
Hah aynen! Kaltak!
-Köle! -Doğru, bütün ev işlerini ben yapıyorum.
-Ben banyoyu temizliyorum. -Zaten küçücük bir yer!
-Bulaşıkları kim yıkıyor? -Yemeği kim yapıyor?
Yaptığın her şey cılk yağ içinde yüzüyor.
-Yerde mi yemek pişireyim? -Daha az yağ koy!
Orta Çağ'daki gibi.
-Affedersiniz. -Ne var?
Projem hakkında sizinle konuşmak için…
Nefesini yorma. Kendi iyiliğin için diyorum.
Sara aç şu telefonu!
-Sara kim acaba? -Kadın olmalı.
Haydi canım.
Kusura bakmayın, gitmem lazım.
Acil bir durum var.
-Gördün mü? Kadınmış. -Ben demiştim.
-Motosikletiniz var mı? -Evet.
Bana lazım.
Teşekkürler.
-Kaltak! -Kıskanç.
Günaydın.
Sayın Kardinal.
Sizi görmek ne güzel. Yolculuğunuz nasıl geçti?
İyiydi. Başlayabilir miyiz?
Evet, tabii ki.
Anne füzelerini sakla. Barış niyetiyle geldik.
-Kiliseniz burada. -Tamam, cuma günü görüşürüz.
Cuma günü.
Tasarladığım kilise hem çağdaş hem de geleneksel.
Çağdaş unsurlar
alanın kullanımı ve ibadethaneyi kapsıyor.
Geleneksel unsurlar ise sembol ve şekillerde.
Şekillerin arasında Verona'nın geleneksel ögeleri mevcut.
En klasik ve bilindik ögeleri seçtim.
Bebek İsa'ya atfedilen bir kilise olduğundan Noel esintileri taşıyor.
Bu rezillik nedir?
Noel pastasına benziyor.
Ne düşünüyorsunuz?
Bu şakaydı, değil mi?
Hayır. Neden?
-Biz kilise istedik. -Beton Noel pastası değil.
Sayın Kardinal,
belki de bu yenilikçi tasarım size farklı geldi.
Belki de.
Kusura bakmayın ama kilisemiz için
çok daha klasik bir tasarım lazım.
Belki bir dahaki sefere.
Hayır! Bekleyin.
Evet, bekleyin.
Bir tasarım daha var.
Bu kesinlikle daha klasik.
Üzerinde bizzat kendim çalıştım.
Bize bir beş dakika verebilir misiniz?
Tabii.
Affedersiniz Rahibe, Sanat Galerisi nerede?
Buradan tarif etmek zor.
-Ben eşlik edeyim. -Teşekkürler.
-Bana eşlik mi edeceksiniz? -Ben de öyle dedim, oğlum.
Ama siyatiğim azdı. Uyluk kemiğimi saymıyorum bile.
Yok, saymayalım.
Evet. Artık başlayabiliriz.
Gördüğünüz gibi kısa bir tanıtımla başlıyor.
Görüyorsunuz…
-Hayır! -…bu genç kız…
…günümüz gençliğini temsil ediyor.
Kilisenin el uzatmak istediği gençler.
-Merhaba. -Merhaba.
Merhaba kızlar.
-Daha var mı? -Yok.
-Hemen şurada. -Şurada mı?
Ne yapıyorsun? İndir beni!
Gördüğünüz gibi bu hem uluslar hem de ırklar arası bir proje.
Tanrım!
Geldik.
Sayın Kardinal…
Bu kabul edilemez! Utanın!
Hem de kutsal bir mekânda!
Dehşete düştüm, Sayın Kardinal.
Böyle vahim bir şey nasıl oldu bilmiyorum.
Sara özür dilerim.
-Şimdi bana inandın mı? -Belki inanmışımdır.
Projen burada.
-Sende kalsın! -Belki lazım olur.
Yetti artık.
Yeter!
Sara!
Hayatımdan çıkmanı istiyorum.
Bu sefer seni dinlemeyeceğim, anne.
Bu fırsatı kaçırma lüksümüz yok.
-Jacopo'ya mı gidiyorsun? -Hayır, o iş bitti.
Sonunda iyi bir haber!
Sara…
-Annemle konuştum. -Sağ ol ama beni kovmakta haklı.
Tasarımını göstermek için bir toplantı daha ayarlamayı başardım.
Hakiki olanı. Gerçi öbürünün de bir çekiciliği vardı.
Daha sen görmedin bile.
Senden hoş… Çalışma şeklinden hoşlanıyorum.
Eminim sorun olmayacaktır.
-Annen bunu nasıl karşıladı? -Çok mutlu oldu.
Hatta hevesli bile.
Haydi, çalışmaya koyul Sara.
Ben onun üzerinde çalışmak isterdim.
Sara'yla ayrılınca bir araya ihtiyacım olduğunu düşündüm.
Sürpriz!
Üzgündüm, hayata küsmüş, yenik düşmüştüm.
Anne.
Neyse ki hâlâ sığınabileceğim bir dal vardı.
Hayatım boyunca beni sevecek insanlar.
Yukarıdalar herhâlde.
Aynı zamanda mesleğimdeki en büyük başarım onlardı.
Anne.
Jacopo! Açıklayabilirim. Jacopo!
Jacopo!
Yavrum üzülme bu kadar.
Öyle ciddi bir şey değil.
-Bir de onu mu savunuyorsun? -Olay düşündüğün gibi değil.
-Değil mi? -Değil.
Nasıl o zaman?
Hani çocukken biz ayrılmayalım diye uğraştın ya?
Evet. Ne olmuş?
Öyle üzüldük ki…
…seni daha fazla incitmek istemedik. Sana barıştığımızı söyledik.
-Ama gizli gizli yine kavga ediyorduk. -İkimizin de ilişkileri oldu.
İlişki mi?
Senin de mi anne?
Özellikle onun.
-Erkekler beni beğeniyorsa benim suçum ne. -Kapat şu konuyu.
Sen evden gittikten sonra her şey değişti. Annen Marco'nun yanına taşındı.
Sen geleceğin zaman eve dönüyor. Sen de gelmeden hep haber veriyorsun.
-Marco mu? -Evet.
Çok iyi bir insan.
Demin gördüğün hanım da Adriana'ydı.
Adriana.
Marco, Adriana. Harikaymış!
Bu kadar mı bari?
Bir ara Alberto'yla birlikteydim ama çok uzun sürmedi.
Alay etmek için sordum.
Alay etmek için!
Ama bunlar hiçbir şeyi değiştirmez.
Annen seni hep sevecek.
Annen mi?
-Baba ne olacak? -Tabii baban da.
-Hep anne! -Ve baba dedim!
-Anne de anne. Babanın kıymeti yok. -Ne demek istiyorsun?
-Daha dikkatli olacaktın! -Dikkatli mi?
-Evet, aynen. -Biraz daha isim sayayım mı?
Rosco, Orso, Lapo.
-Bende isim çok! -Yapma şunu!
Hayatım bir yalan yığınıymış.
Mükemmel ebeveynlerim,
normal biri gibi davranıp çaresizce bir kadınla olmaya çalışmam.
Daha da beter oldu.
Hastalarıma söylediğim yalanları saymıyorum bile.
-Aynı annesi gibi. -Annemi karıştırma.
Bu işe dur demenin vaktiydi.
-Kolay bir hedef işte. -Duyuyor musunuz?
Ayrılın.
Ne?
Ayrılın işte.
Hem de çok geç olmadan.
Bu da bir taktik. Geçen seferki gibi yani.
Anlamı yok.
Boşa zaman harcıyorsunuz.
Hep tartışıyorsunuz.
Nefretinizi beslemeye devam edip sonunda birbirinizle konuşmayacaksınız.
Ve en sonunda yaşam sebebiniz olan insan
en büyük düşmanınıza dönüşecek.
Boşanmak kurtuluş olacak.
Sorunlarınız bitecek.
Ama yok! O daha başlangıç.
Avukatlar, çocukların velayeti, nafaka,
panik ataklar, sakinleştiriciler
ve belki de en sonunda güzel bir intihar. Belki ama!
Sizden çift olmaz. İnsanlar çift olmak için yaratılmamış.
Özgür ve yalnız olmak için yaratılmışız. Ve yalnız kalmalıyız.
Beni dinleyin, ben çiftler konusunda uzmanım.
Süreniz doldu. 80 avro alayım.
Engelliler için üç ayrı rampa koyduk.
Bu kadar. Sorunuz var mı?
Veya şüpheniz?
Çok başarılı.
Bu kilise Verona Diocese için bir neşe kaynağı olacak.
Projen harika. Çok heveslendiler.
Devamı gelecek başarıların ilkine.
-Umarım. -Ben eminim.
Sana ne kadar teşekkür etsem az.
Ettin bile,
benimle yemeğe çıktın.
Kalksak iyi olur.
-Sıkıldın mı? -Hayır, biraz yorgunum.
O zaman şöyle yapalım, tatlıyı bende yiyelim.
Merkezde oturuyorum, çatı katı, rahat bir divan, sen ve manzara.
Biraz gevşeriz.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Nereye gidiyoruz?
Havaalanına lütfen.
285 GÜN SONRA
Aylarca dolaştıktan sonra mükemmel yeri buldum.
Ege'de ıssız bir ada.
Nüfusu yedi erkekten oluşuyor.
Ortalama yaş ise 83.
Karşı cinsle tanışma ihtimali yok.
Keçi hariç.
O da benim tipim değil.
En sonunda bir nebze huzur bulmuştum.
Anne!
Hop!
Burada ne işin var?
Kayıp mı oldun?
Kaybolmadım, annemi arıyorum ama seninle konuşmak istemiyorum.
Pekâlâ.
Haydi gidip annenleri bulalım.
Tek kelime bile anlamıyor!
Sinirlenme. Seni anlamıyorum. Annen nerede?
Isaac!
-Anne! -Neredeydin hayatım?
Hanımefendi, çocuğunuza bir zarar gelmedi. Hoşça kalın.
-İtalyan mısınız? -Evet.
Isaac, beyefendiye sana öğrettiğim gibi teşekkür et.
Bana yardım ettiğiniz için teşekkür ederim, efendim.
-Sen İtalyanca biliyor musun? -Biz İtalyan'ız, babası Danimarkalı.
Ben de konuşuyorum da…
-Jacopo, sen misin? -Evet.
İnanamıyorum! 30 yıl geçmiş ama sen hiç değişmemişsin.
Ne açıdan?
Benim, Simona. Hatırlamıyor musun?
İlkokulu beraber okuduk.
Bunun bedelini ödeyeceksin Jacopo. Seni ebediyen lanetliyorum.
Simona! Bu oydu! Aşk enkazlarımın sebebi karşımdaydı!
Sonunda onu bulmuştum.
Simona konuşmamız lazım.
Yani? Kalimera.
Kusura bakma ama anlattıkların çok komik.
Hayatımı mahvettin bir de gülüyor musun?
Lanet ettiğimi hatırlamıyorum bile.
-Hatırlaman lazım! -İlkokuldaymışız yahu!
Sevgili olduğumuzu hatırlıyorum ama sonra bir şey olmuştu.
Hâlâ birlikte olsak ne kadar sıkılacağımızı bir düşünsene.
Çok sıkıcısın!
-Sıkıcı mı? -Haydi gel!
Sen ıslah olmazsın.
Deniz biyoloğu oldum. Akdeniz'i geziyoruz.
Oğluma tapıyor. Her şey mükemmel.
Mutlu musun?
Evet.
Bir noktada bitse bile hayat böyle bir şey. Her şey değişiyor.
Bu uğursuzluk meselesini bağlanmak istemediğin için mi uydurdun?
Nasıl?
Belki de karşındakini bırakmaktan, üzülmekten korkuyorsun.
Sara'ya onu sevdiğini söyledin mi?
Bana biraz müsaade et.
SESLİ MESAJ 40 MESAJ
Merhaba Jacopo, benim. Fabrizio gittiğini söyledi.
Seninle konuşmam lazım
Beni arar mısın?
Terfi bile aldım.
İşte her şey harika gidiyor.
Beni çizimleri göstermeye zorlamasaydın ben asla yapmazdım.
Beni arar mısın?
Aptallık ettim.
Jacopo geri dön.
Kazaları karşılaması için sigorta yaptırdım.
Çok mühim bir şeyin farkına vardım.
Benim en büyük şanssızlığım sensiz olmak.
Ama sonsuza dek bekleyemem.
Seni bir daha aramayacağım.
Üzgünüm.
Hoşça kal Jacopo.
-Anne! Bu balığı arkadaşımla yakaladım. -Öyle mi? Harika.
-Ben gidiyorum. -İyi yolculuklar.
-Hoşça kalın. -Hoşça kal.
Biz emniyeti elden bırakmayalım,
şu laneti kaldırır mısın?
-Lütfen. -Tamam, yaklaş.
Gözlerini kapat.
Oldu!
-Bu kadar mı? -Evet.
-Hoşça kalın. -Hoşça kal.
-Hoş geldin! Merhaba. -Haydi gidelim.
Gidelim.
Ben de seni gördüğüme sevindim.
Sağ ol. Ben gidiyorum.
Vazgeçmeyeceksin değil mi? Diyafonu bozacaksın.
Sara'ya bakmıştım.
-Üçüncü kattaki kız mı? -Evet.
Bugün Saint Eusebius Kilisesi'nde evleniyor.
Kiminle?
Önemli bir mimarın oğluyla.
Çok tatlı kız. Bana nikah şekeri getirdi.
Bu olamaz!
TAKSİ
Saint Eusebius Kilisesi'ne.
Hemen. Ki…
-Ne yapıyorsun? -Ki…
-Kilise Caddesi. Adres doğruysa… -Hayır.
Benim hayır demem lazım.
Adres bulunamadı. Lütfen tekrar edin. Kilise Caddesi'nden sola dönün.
Sola dönün. Sağda kalın. Çıkmaz sokak. Geri dönün.
Rota yeniden oluşturuluyor. Rota…
-Çekil, ben kullanacağım. -Ama…
Yoksa o aleti kafanda parçalayacağım.
Rota yeniden oluşturuluyor. Rota…
Konuşma. Aferin.
Sevgili din kardeşlerim,
bugün Tanrı'nın Evi'nde bu iki gencin evliliğini kutlamak için
mutlulukla toplanmış bulunuyoruz.
Ben Mirko seni karım olarak…
Dur Sara, yapma!
Sen Sara değilsin!
Özür dilerim, yanlış düğünmüş.
-Özür dilerim, gidiyorum. -Jacopo.
Jacopo.
Gelmen çok uzun sürdü.
Evet.
Sara, ben aptallık ettim.
Olan her şey benim suçum,
bağlanmaktan korkuyordum.
Ama seni seviyorum.
Seni seviyorum,
hem de hayatta kimseyi sevmediğim kadar çok.
Seni mutlu edeceğime yemin ederim.
İşler yolunda gitmeyebilir.
Ayrılabiliriz. İstediğimden değil ama.
Ayrılsak bile…
…senden ayrılmış olmak güzel.
Hayat böyle bir şey.
Her şey, insanlar değişiyor. Sen değişmek istersen de ben istemezsem…
-Ya da ben istersem… En iyi yanı da bu. -Yeter!
Anladım.
Şimdi beni öper misin?
Burada mı?
Pardon.
Bu benim düğünüm!
-Haklısın. Özür dileriz. -Gidelim.
Devam edelim.
-Evet? -Tamam.
Dur.
Sara…
…benimle evlenir misin?
Sence de biraz acele etmiyor muyuz?
Acele mi?
Bir şey oldu mu?
Yok, ben merdivenlerden hep böyle inerim.
Kovacaklar bizi.
Seninle evlenirim.
Seninle evlenirim!
Yapılan kaba hesaba göre,
içinde bulunduğumuz şu anda Roma'da 27.280 çift öpüşüyor.
Belki de bir dakika öncesine kadar tartışan çiftlerdi bunlar.
Sonuçta aşk böyledir. Öpüşür, kavga eder, tekrar öpüşürsün.
Bazen aynı insanla, bazen farklı biriyle.
Arkadaşım Simona'nın da dediği gibi hayat bu, her şey değişiyor.
En iyi yanı da bu.
Doktor, ben dersimi aldım. Bir evlilikte saygı her şeydir.
-Değil mi hayatım? -Sana konuşma iznini kim verdi?
Ben izin verdim mi?
-Hayır. -O zaman kapa çeneni pislik.
Bu porno izleme işi çok iyi bir fikir gibiydi.
Ama şimdi de başka bir sorunumuz var.
Evet, hem de çok küçük bir sorun. Çok ama çok küçük!
Maalesef o film, çirkin kıyaslamalara yol açtı.
Kıyaslamaymış!
Başka bir film izlesek?
Mesela belgesel?
Canım benim!
Üzerine düşündük.
-Biz ayrılamayız. -Birbirimizi çok seviyoruz.
-Monica ve ben… -Yine Monica dedin.
Hayır, Silvia dedim.
Hayır, bana yine Monica dedin.
-Şu yemekçi kadınla adını karıştır… -Mario, ben artık dayanamıyorum.
Mario kim?
Tavsiyenizi dinledik. O günden beri kavga etmiyoruz.
Hem de hiç. Ortalık sütliman.
-Ama… -Ama'sı var.
Şöyle ki ilişkimiz çok ağırlaştı! Çok sıkıcı!
Az kalsın ayrılıyorduk.
Balım, canım, çok sıkıcı yahu! Biz tartışmayı seviyorduk.
Buraya da meraktan geldik.
Çok mutlu olduğunuzu duyduk.
-Hâlâ Sara'yla mısınız? -Kendi işine baksana sen.
Bunun için geldik biz. Sormak ayıp değil, cevap vermek kibarlık.
-Klasik dedikodulukçu. -Cahil. Dedikoducu denir ona.
Profesöre bakın siz!
-Ukala dümbeleği! -Bilmiş!
-Her şey yolunda. -Sara'nın başına başka bir şey gelmedi.
Hem de hiç.
Lanetin kalktığını söyleyebiliriz.
Özellikle sen hayatımıza girdiğinden beri.
Hatta sana teşekkür etmek istedik.
-Rica ederim mi dedi o? -Bilmiyorum.
-Bence biraz abartıyor. -Bir de büyüyünce gör.
-Nasıl, bir de büyüyecek mi? -Evet, büyüyecek!
Büyüyeceksin değil mi?
Alt yazı çevirmeni: Azra Özay