Kalkın, kalkın, kalkın.
Kirpi.
- Ne oldu, baba? - Baba, ne oldu?
Bana bakmayın, oraya bakın.
Bir şey ekinlerimizi ezip geçmiş.
- Bunu yapan canavar olmalı. - Canavardan başkası olamaz.
Baba, orada bir kirpi yakaladım.
- Vay. - Aynen.
Bu gece nöbet tutacaksınız.
- Evet, Vanya. - Nöbet tut Vanya.
Baksana kirpi, kral olmak harika. Tahta oturup bir şey yapmıyorsun.
Herkes seni bir sebepten dolayı seviyor. Tıpkı kralımız gibi. Şu an uyuyor olmalı.
Keşke kralımızın gözüne girecek bir şey yapabilseydim. Elimi sıkıp şöyle derdi:
"Vanya, bundan sonra dostumsun. Etrafımda konuşabileceğim biri yok. Herkes çok aptal."
Sessiz ol.
Demek ekinlerimizi ezen şey sendin.
Dur bakalım. Dur, dur, orada dur.
Kaçtı.
Kim kimi yakaladı göreceğiz.
Yakaladım seni.
Seni pazarda satacağım. Altın bir şapka alacağım.
Hayır, sana binip saraya gideceğim. Krala işte bak ben geldim diyeceğim.
Yavaşla.
Dur. İncineceğiz. Nereye gidiyorsun?
Vay be, manzara çok güzel.
Anneciğim.
Yine mi sen?
Ne oldu? Çamura mı saplandın?
Şimdi seni pazara nasıl götüreceğim?
Çabala. Bacaklarını oynat. Seni çıkarmama yardımcı ol.
Hadi, hadi. Toynaklarını oynat.
Buldum, buldum, buldum.
Hadi.
Hadi, hadi. Tamamdır.
İşte oldu.
Hadi. Hadi. Çık hadi. Çık.
Dön, dönsene.
Dön hadi.
Hadi. Hadi.
Seni zor bir duruma soktum ama sen de ekinlerimizi ezdin.
Ne oldu?
Peki, tamam.
Ekinimizi ezmeyeceğine söz veriyor musun peki?
Söz veriyor musun?
Pekala, anlaştık.
Tamam. Çıkardım.
Git hadi, özgürsün. Anlaşmamızı unutma ama.
Evet. Bu sefer babam beni kesin öldürecek.
- Burası ne tür bir sirk böyle? - Uyan Vanya, dostlarınla tanış.
- Kim var orada? Çık dışarı. - Ne kadar da misafirperversin.
- Tırmığı bırak. - Bırakacağım.
- Dikkatli ol Vanya. Kendini incitme. - Beni korkutamazsın, korkusuzum ben.
Çık dışarı.
Sağ ol anne. Beni buna mı yolladın? Tamam, başka bir şekilde deneyelim.
Korktun mu?
Korkarsın tabii.
Seni selamlıyorum, sevgili dostum.
KÜÇÜK KAMBUR AT ÇEVİRİ: JAVAJAVA2002
Hey.
Hey, Vanya. Uyan hadi.
Olamaz.
- O tırmığı sallamamalıydın. - Nesin sen, bir at mısın?
Atım.
Ne?
- At mı? - At.
- Kambur. Evet. Küçük Kambur At. - Nasıl istersen öyle hitap et.
Ama beni okşama, okşanmayı sevmem.
- Çok güzeller. - Bu kısraklar annemin sana hediyesi.
Harika.
Sen de mi bir hediyesin peki?
Hayır Vanya, ben hediye değilim. Annem durumundan bahsetti biraz.
Bir dosta, bir akıl hocasına ihtiyacın olduğunu söyledi.
Daha büyük bir akıl hocası yok muydu? Yani bunlar gibi.
Onlarla konuşamazsın ki. Onlar sıradan birer at.
Ama harikalar.
Dinle beni, sen nankör ve aşağılık bir adamsın.
- Vanya. - Baba.
- Bu sefer kesin öldüm. - Ekinleri ezdirmişsin.
Kahretsin.
Şimdi ne yapacağız, ha?
- Bin hadi. - Sana mı? Sakin. Sakin.
- Olmadı. - Ayaklarını kaldır, Başını eğ. Üç deyince.
- Bu da neydi şimdi? - Dörtnala diyebilirsin.
Bu arada en hızlısı değildi. Tam ısınmamıştım.
- Daha hızlısı da mı var? - Elbette. Mesela böyle bir sıçrayış.
- Öyleyse şu sıçramanı yap da geri dönelim. - Niye ki?
Atları alıp pazara götüreceğim. Onlara binemesem de onlardan para kazanabilirim.
Bunun için geri dönmemize gerek yok Vanya. Şuna bak.
Kulaklarını kapat.
- Baba, nerdeyse yakalıyorduk. - Yakalamamıza çok az kalmıştı.
- Sana itaat ettikleri ıslığı bana da öğret. - Çok basit.
Dudaklarını bu şekilde büzmelisin.
Bu şekilde büzecek kadar büyük dudağım yok ki benim.
Mevzu dudaklar değil, Vanya. Doğuştan yetenekli olmalısın.
Yetenek mevzusu bence saçma. Kralın yeteneği yok ama herkes onu seviyor.
Çünkü o bir kral.
Pekala, Van. Kendine güven. Benden başka kimseyi dinleme.
Daha akıllı gözük. Ağzını da çok açma.
Atlar ne iş, evlat?
- At mı satıyorsun evlat? - Takas ediyorum.
- Atları getir de pazarlık edelim. - Bunları alacak sincap derin yok.
Dur.
- Sakın oraya gitme. - Pazarlık yeri orası.
Atları satacaksın. Hadi oraya gidelim.
- Niye oraya gidiyoruz ki? - Sezgi. Bana güvenmelisin.
- Dinle. Sana kötü tavsiye vermem. Dediğimi yap. - Evet, hadi gidelim.
İşte kralın sarayı.
Yüce kralımızın sarayı.
Kesin önemli işlerle meşguldür.
Kraliyet kanına susamış gulyabani. Öldürün şunu.
Majesteleri.
Sessizlik.
Kanasusamış nasıl yazılıyordu?
- İnfaz edildi. - İnfaz. İnfaz edildi.
İnfaz edildi.
Kralımız çok yaşa!
İşte benim halkım.
Size daha yakın olmak istiyorum. Bugün beni neyle mutlu edeceksiniz?
İşte bu.
Bu beni mutlu eder, değil mi?
- Bir ruble veriyorum. - Bir rubleyi ben sana vereyim.
- Dört veriyorum. - O kadarcık mı?
Böyle kısrakların önünde şapka çıkarmanız gerekir.
Cidden çıkardınız.
Kısraklarını alıp yanıma gel.
Bunun gibi bir dilenci bu kısrakları nasıl almış ki?
- Çalmıştır. Onlar kraliyete ait kralım. - Kesinlikle.
Kısraklar benim. Ahıra koyun.
Kralım, tekerlekli arabaya binin.
Bak işte, kısrakları krala hediye etmiş oldun. Para filan kazanamadın.
Para mevzusunu unuttum ben. Kralım. Yüce kralım, bekleyin.
Bir şey sorabilir miyim?
- Sor. - Kral olmak zor mu?
Çok zor.
Küçük At, bu nasıl oldu? Gördün mü?
Boş ver Vanya. Kafana takma. Onları semerleyip sonra da koştururlar artık.
Yeni bir at arabasına bağlarlar. Biz de ancak onlara el sallarız.
Söylesene, şimdi ne yapacağız?
- Islık çal. Belki sana itaat ederler. - Islık mı çalayım? Çalamam ki.
Sana pazarın bu tarafına gitme demiştim. Neyse ki beni almadılar.
Korktular galiba.
Bir dahakine seni dinleyeceğim, dostum ama bana şu an yardım et.
Pekala, ama bu son olacak.
Dur.
Beni nereye götürüyorsunuz, mallar? Yakalayın şu atları.
Bıraksanıza beni.
Durun. Durun. Aferin size.
Kaldırın hadi.
Kanunları unuttum da. Alaycılığın cezası neydi söyleyin. İnfaz mıydı?
O kaldırıldı, majesteleri.
- Değiştirildi. - Öyle mi?
Para cezasına çevrildi.
Bu iyi değil. Her şey para olmuş. İnfaz cezasını geri getirmeliyiz.
Yüce kralımız, üzgünüm.
- Para vermeyi unuttunuz. - Öyle mi?
- Öyle. - Ben hiçbir şeyi unutmam.
- Verecektim. Sandığı getirin. - Burada zaten.
Bak.
Ne kadar para istiyorsun?
İki gümüş başlık.
Her zamanki gibi para yok.
Parayı ödesek bile atlar yine kaçacaktır.
Bana hizmet etmek ister misin, Ivan?
Kralına. Majestene.
Fısıldaşmalar.
Seyisim olarak.
Kırmızı kaftan ve yeni çizmeler verilecek mi?
Kabul ediyorum.
Aptal herif.
O da benimle.
Yolu açın. Yolu açın.
O da benimle.
Baksanıza. Şu küçük ata bakın. Geçit törenindeymiş gibi yürüyor.
Çok bilmiş.
Bu hiç iyi değil, kralım. Seyis aptalın teki ama halk onu sevdi.
Onu infaz etseydik iyi olurdu aslında.
Haklısın. Ondan her geçen gün daha çok nefret ediyorum. Bak.
Genç, güçlü, yetenekli. Bense bir kuşu bulamadım.
Kralım, o bir ateş kuşu. Eski efsanelerden duydum.
Evet. Aklıma bir fikir geldi. Ivan bu ateş kuşunu bulsun.
Ama aslında böyle bir kuş olmadığından asla bulamayacak.
Kraliyet emrini yerine getirememiş olacak. Ne kadar dahiyane bir fikir.
Evet. Kırk yılda bir aklına iyi fikir geldi.
Seni yakalayacağım.
- Hazırlan da yola çıkalım. - Tamam. Toynaklarımızı vuralım.
- Kral bana bir emir verdi. - Ne emri?
- Ateş kuşunu bulacağım. - Neyi?
Krallık açısından çok önemli bu görev bize verildi, anlasana.
Saklanma orada. Yolculuğa hazırlan. Yulaf yiyip su iç. Yol uzun sürecek.
Sabaha kadar onu bulursam kral bana kırmızı, saten, altın işlemeli bir kaftan verecekmiş.
Ya bulamazsan?
Bulamazsam başım ve omuzlarım konusunda üzgün olacağını dedi.
Ne babacan biri değil mi?
Durum anlaşıldı. Pekala Vanya, kral sana imkansız bir görev vermiş.
Ateş kuşunu aramaya giden herkes kayboldu ve bir daha geri dönemedi.
Kimisi su ejderhalarını geçemedi.
Kimisi de şiddetli fırtınaları.
Kıyıya ulaşmayı başaranlarsa, Vanya...
...acı verici bir azapla öldüler.
Onu öylece alt edemezsin. Bir şekilde kandırmalısın.
Uyku cevizi ağacını bulmalısın ve cevizlerle ateş kuşunu beslemelisin.
Nasıl öyle ıslık çalıyorsun ki?
- Vanya, ıslık çalmayı kes, sus. - Pardon. Ateş kuşu ceviz seviyor.
- Lezzetli olmalılar, değil mi? - Sessiz ol, tamam mı?
Yok artık.
Küçük At, baksana. Aradığımız ağaç bu olmalı.
Ceviz, ceviz.
- Ivan, aptal mısın? - Ne demek istiyorsun?
O cevizi ateş kuşuna vereceğiz.
Cevizi yiyecek ve uykuya dalacak, mevzuyu çaktın mı?
- Gerçekten de tehlikeli mi? - Uydurduğumu mu düşünüyorsun?
Baksana, Küçük At. İnsan yazımı bir tabela. Bataklığa dikkat et, ne ki bu?
Bataklığa girersen seni içine çeker.
Fırlat hadi.
Biraz daha at. Ortaya çıkması için daha çok ceviz atmalısın.
Ya işe yaramazsa bu?
- Kulaklarını çek. - Tamam.
Tamamdır. Şimdi bekleyelim. Birazdan karını doyuracaktır.
Sonra da uykuya dalacaktır.
O uyuyunca beni uyandır, tamam mı?
Ama ateşi tamamen sönene dek bekle.
Uykuya daldı.
Küçük At, uyan, işe yaradı. Kalk hadi, kuş uykuya daldı.
Ateşi söndü. Hadi, kalksana.
Kaçalım.
Kızarmış tavuk, sıkıysa yakala beni.
Niye bu kadar gücendin? Şaka yapıyordum.
- Sen kızarmış tavuk falan değilsin. - Kızarmış tavuk. Gel de gücümün tadına bak.
Buldum.
Cevizi at.
Dal, batacak.
Onu saraya nasıl götüreceğiz? Kuruduğunda tekrar alevlenecek.
Alevlenemez. Alevlenebilmesi için ateş kuşunun özgür olması gerekir.
Ne oldu?
Ne oldu, güzelim?
Ateş gözyaşı.
Pekala, kralın hediyesi delindi.
Korkarım öleceğim.
Tamam, uç hadi.
Uç güzelim. Uç hadi.
Islık çaldım.
Islık çaldım, Küçük At.
- Vay be, amma sıcak. - Pekala Vanya. Kuşu bıraktık.
Ateş kuşu olmadan kralın yanına dönmesek iyi olacak. Kaçalım mı?
- Nereye? - Denizlerin ötesine, Vanya. Orada bizi kimse bulamaz. Orası iyidir.
- Çok geç olmadan kaçalım mı, ha? - Hiçbir yere kaçmaya niyetim yok.
Onu yakaladım, gördün mü? İşte.
Pekala, Vanya.
Kralın emrini yerine getiremedin.
- Şansın yaver gitmedi mi yoksa? - Şansım yaver gitti, yüce kralım.
- Onu yakaladım. - Hadi canım!
- Evet. - Ateş kuşunu mu?
- Sonra ne oldu? - Sonra onu bıraktım.
Onu bırakmış.
Vanya, Vanya, hadi kaçalım. Ateş kuşu olmadan sana inanmazlar.
Bana inanmıyorsunuz, değil mi?
Bana kanadından bir tüy verdi.
Alevlen, alevlen.
Alevlen, alevlen, alevlen hadi.
Alevlenmeni söylüyorum sana.
Pekala, aptal.
- Yüce kralım, hani dosttuk! - İşini bir an önce bitirin.
- Hadi. Geciktirmeyin. - Dur. Ciddi olamazsın.
Üzgünüm Vanya. İstemesen de seni kurtaracağım.
Alevlendi.
Bakın, bakın, ateş kuşu.
Ateş kuşu.
Hayret, bu mucizevi bir şey.
Gerçekmiş. Gerçekmiş. Gerçekmiş.
- Bu da ne böyle? - Halk sevinçli kralım.
Gerçekmiş. Gerçekmiş. Gerçekmiş.
Sağır değilim. Dur. Çıkarın.
Götürün onu.
Yüce kralım, halkınız için birkaç şey deyin.
Fermanımdır.
Akşama şenlik var.
Bal likörü de olacak mı?
Bal likörü de olacak.
- Bedava mı? - Bedava.
İşe yaradı, Küçük At. Bana inanmamıştın ama işe yaradı.
Şanslıydın.
- Sizi seviyorlar kralım. Seviyorlar. - Yanılıyorsun.
Beni sevmiyorlar.
Kendi krallığımda, bir başkası gece ve gündüz değişimini kontrol ediyor.
Aklıma harika bir fikir geldi.
Onu boğalım.
Belki de sizi infaz etmeliyim.
- Ha? - Aklıma bir şey geldi, kralım.
Genç ve dinçsiniz, kralım. Evlenmeyi düşünür müsünüz?
Seyisin bununla ne ilgisi var?
Bulut Krallığı'nın kraliçesini size getirmesi için onu oraya gönderelim.
- Bulamaz. - Bulamaz mı?
- Bulamaz. - Bulamaz.
Bulamaz. Bulamaz. Bulamaz.
Sevgili kralımız, Bulut Krallığı'nın kraliçesiyle evlemeye karar vermiştir.
İyi şanslar, Vanya. Tanrı yardımcın olsun.
İyi şanslar, Vanya.
- Güzel bir içecek ister misin Ivan? - Kraliçeyi getirdiğimde içerim.
Kahraman.
Kraliçe, ateş kuşuna benzemez, Ivan. Onu öylece uyutamazsın. Korunuyor da.
Muazzam güçleri olan 3 şövalye tarafından. Onları ne hile ne de cesaretle yenemezsin.
Yani, bu sefer hiç şansın yok Vanya.
Bu arada en kötüsü bu değil, Vanya.
Bu 3 şövalyeyi geçmeyi başarırsan buzlu yansıma sarayına gireceksin.
Geri dönüş yolunu asla bulamayacaksın. Sonsuza dek orada kalacaksın, anladın mı?
İnatçı keçi.
Hey Van, ne dediğimi duydun mu? Çok geç olmadan geri dönelim mi?
- Bahsettiğin şu şövalyeler nerede ki? - Bilmem.
Hayatları boyunca buradaydılar. Belki yemeğe filan gitmiştirler.
- O zaman onlar yemekten dönmeden girelim. - Dur. Artık ikna oldun mu?
Burası sihirli bir krallık. Her şey yanılsama ve kandırmaca. Fizik kuralları geçersiz burda.
Madem bu kadar bilgilisin...
- Bize içeri nasıl gireceğimizi söyle. - Tüyü kullanabiliriz.
İçeri girdi. Vay be.
Başardın, Küçük At. Küçük At.
Küçük At, Küçük At.
Bekle, bekle, bekle.
Olamaz.
Kanatlar şu an çok işime yarardı.
Hangisi kraliçe? Hepsi aynı kişi.
Кışt, git hadi, git dedim.
Kraliçe.
- Merhaba. - Kimsin? Kral, prens, dük?
- Ben Ivan. - Aman ya!
- Üç adım geri git şövalye. - Ben şövalye değilim. Kral seni getirmemi istedi benden.
- Evlenmek istiyor da. - Kralın daha iyi birini gönderemedi mi?
- Bu iş için bir seyis mi gönderdi? - Sıradan bir seyis değil. Baş seyis.
- Kraliyet baş seyisiyim. - Peki Ivan, kral nasıl biri söyle bana.
- Genç mi, yakışıklı mı, zeki mi? - Nasıl söylesem bilemiyorum.
- Yani, o kral. - Evet.
Her şeyi kendin görüp anlasan daha iyi. Ona aşık olacaksın.
- Evlenmekten bahsediyorsun. - Evet.
- O halde bana yardım et. - Tamam.
- Artık beni bırakabilirsin. - Anlamadım?
- Yatağı tut. - Tutuyorum.
- Tuttun mu? - Tuttum, tuttum.
- Sıkı tutuyor musun? - Evet.
- İniyorum. - Tamamdır.
Çok güzelsin. Kral şanslı biri.
Çek ellerini benden.
Elimi tut.
- Nereye gidiyorsun? - Yolculuğa çıkıyorum.
- Beni orada bekle, seyis Ivan. - Burada mı?
Orada.
Kraliçe, yardım edeyim. Yavaşla.
Seninle geleyim.
Dikkatli ol kraliçe. Düşeceksin.
Niyetimi çok iyi anladın, seyis. Uzun zaman önce bir karar aldım.
Asla evlenmeyeceğim. Çünkü buna değer biri yok.
Bütün şövalyeler, prensler ve krallar korkak ve zayıf. Hiçbiri beni bulamadı.
- Ben buldum ya. - Sen bir seyissin.
Şövalyelerin işini seyislerin yaptığı bu dünyada benim gibi kızların bir yeri yok.
- O yüzden elveda. - Ne demek istiyorsun?
- Uçma vakti. - Ne yapıyorsun?
Yakaladım.
Elini uzat, elini uzat.
- Niye atladın? - Senin için.
- Ya yere çakılsaydın? - Seninle korkmuyorum.
Ben şaka yapıyordum. Ölmeye niyetim yoktu.
- Elbisem bir nevi paraşüt. - Evet, çok güzel.
- Niye hızlı alçalıyoruz? - Ne?
- Ne? Eteğimi delmişsin. Çıkar. - Ne?
- Ayağını çıkar. Hadi. - Tamam. Hemen çıkarıyorum.
Ninem bana köylü erkeklerden uzak dur demişti.
Nereden başıma bela oldun? Çıkarsana.
Hayır. Hayır. Hayır.
Vanya, uçuyorum. Vanya.
Üzgünüm.
Daha erken alırdım ama kanatlarımı açamadım. Uzun zamandır uçmadım da.
- Küçük At, dünyadaki en iyi atsın. - Sonunda anladın.
Vanya, kızı daha sıkı tut yoksa sana karşı hiçbir şey hissetmez.
- Uçuyorum. - Ben uçuyorum. Sen üstümde oturuyorsun.
Ivan, unutma, kızı krala götürüyoruz.
Çok güzel bir kadın.
Nefes alıyor.
Vanya.
- Ivan. - Ha?
Gelsene biraz.
- Ne oldu? - Delirdin mi sen? Kraliyet gelinine aşık oldun.
- Ben mi? - Evet, sen.
Bence onu ne krala götürelim ne de yanımızda götürelim.
Biraz dinlenip gözyaşı dökelim, sonra da onsuz denizlerin ötesine gidelim, olur mu?
Hiçbir yere gitmiyoruz.
Neyin var Ivan? Orada böyle bir kız. Hiç ona göre değil.
Ivan.
Böyle bir kızı hiçbir yerde bulamazsın.
Tüm diyeceğin bu mu?
Deneyimlemek.
Sevmediğim birini gördüm. Bana kraliçeyi asla bulamaz demiştin.
Kralım yanılmışım. Ama iyi yanından bakın. Seyisin size getirdiği gelin çok göz alıcı.
- Bu kraliçe. - Bulut Krallığı'nın kraliçesi.
İşte kralın baş seyisi.
- Böyle biriyle evlenirdim. - Ben de düşünmeden evlenirdim.
Çok yaşa Ivan, çok yaşa!
- Kralım, seyise teşekkür etmeliyiz. Halk onu seviyor. - Takdir ediyorlar.
Kralım, bazı ödüller infazdan daha kötüdür.
Ödüllendirilecek.
Kraliçeyi kendisine getirmek için gösterdiği cesaret için kralımız seyise teşekkür ediyor.
Bir köylü oğlu olan baş kraliyet seyisi Ivan'ı onursal John adıyla ödüllendiriyor.
Saf altından bir şövalye madalyonu ve değerli taşlarla süslü kraliyet kaftanı.
Altın bir semer ve altın bir eyer de cabası.
- Vay. Vanya, bu sen misin? - Artık adım John oldu.
- Bu da senin için. - Beni sirk midillisi mi sandın, John?
Şarkı söylüyor ama geçenlerde kendini uçurumdan aşağı attı.
Şu an kralla evlenmek isteyip istemediğini anlamak çok zor.
- Sen ne düşünüyorsun? - Ne düşüneceğimi bilmiyorum.
- Aşk güzel bir şey. Aile mutluluğu. - Aynen, bir sürü çocuk da cabası.
- Hazırlan hadi. Çiçek toplamaya gidelim. - Ivan, çiçekleri sabah toplayalım bence.
- Uyu ve bu konuyu iyice düşün. - Beni anlamıyorsun galiba.
- Ivan, çiçek büketi yıkanmamış suratına fırlatılacak. - Pekala.
Kendim hallederim.
Kraliçe. Kraliçe. Uyuyor muydun?
Orada yüz yıl uyudum. Ne yapıyorsun burada?
Tek başına sıkılıp sıkılmadığını merak ettim.
Bak, etrafta muhafızlar var. Seni görürlerse çok kötü olur.
Daha fazla bekleyemedim.
Bunu şimdi yapmalıydım.
Bunlar senin için.
Yapman gereken bu muydu, seyis Ivan?
Bana Ivan desen yeter.
Kendimi tanıtayım, Kraliçe. Ben Kraliyet modacısı Tapkin.
Kral, tanışma amacıyla sizi akşam yemeğine davet ediyor.
İstediğiniz kıyafeti ve aksesuarı seçin.
O zarif parçayı size tavsiye ederim.
Tamam. Tamam.
- Amatörce. - Çok ilginç.
Bunu nereden aldın ki? Ne kadar güzel bir kaşkorse ve ne kadar müthiş bir kuş?
Pardon, ne yapıyorsunuz?
Merhaba.
Buranın kralı kim?
Sen misin?
Ben değilim.
Devam edelim.
Kral kesinlikle sensin. Kral olduğun çok bariz.
Doğu krallarına benziyorsun.
Hayır.
- Bu nedir? - Hazine sandığı ama içinde para yok.
- Şüpheniz olmasın diye ben... - Bunu da başardın. Sen misin?
Kral mı? Nasıl da anlayamadım. Böyle bir altın zincirle elbette kral sensin.
Canım benim, sana bir sorum olacak.
Gelir gideri nasıl hesaplıyor...
Nereye gidiyorsun Tapkin kılıklı?
- Sen kralın kraliçesisin, gel buraya. - Tut şunu.
Bunu kime söyledin küstah herif? Ben kralın karısı olacağım.
Benim kim olduğumu sanıyorsun ki.
Kral sensin.
Tanıyamadım majesteleri. Beni affedin lütfen. Sizin şey olduğunuzu sandım...
- Eğlenceden sorumlu kişi. - Yani soytarı mı?
Hayır. Balo planlayıcısı sandım. Çok genç ve çekici görünüyorsunuz.
Çok çağdaşsınız.
- Tantanayı duyuyorsun. Kutlamalar başladı. - Evet.
Hayatın kanunu bu. Kraliçe kralla evlenir. Bitti, Ivan.
Kafana takma, sorun papatyalar değil. Papatyalar lezzetli ve sağlıklılar.
Seni inatçı keçi.
Pekala.
Güzelim, sevgilim, benden hoşlandın mı?
- Beni beğendin mi? - Resmen dilim tutuldu.
Beni beğendiysen yarın düğün yapıp tüm krallığa duyururuz.
Düğün işleri o kadar basit bir olay değil. İyi hazırlanılmalı.
Kendime yeni bir gelinlik dikeceğim. Sen de kendine uygun bir kıyafet bul.
- Önemli bir konu daha var. - Nedir?
Yüzük.
- Yüzük olmadan evlenmem. - Hey.
Kraliçeye düğün yüzüğünü getirin.
Dur, senin yüzüğünü istemiyorum. Aile yadigarım yüzüğü istiyorum.
Onu anlamadan okyanusa düşürdüm. O yüzük olmadan bu evlilik olmaz.
Olmaz diyorsun.
Olmaz.
Ninem, o yüzüğü takmadan mutlu olamayacağımı söylerdi hep bana.
Yüce kralım. Yüce kralım. Bana yeni bir görev verin.
Çok daha zorlu bir görev olsun.
Nereye gideceğimi bilmediğim ve karşıma ne çıkacağını bilmediğim.
İyi ki geldin, seyis Ivan.
Seni aptal.
Anne. Anne. Buraya kadarmış!
Anne, bulduğun şu köylü oğlan.
Yapmamı istediğin şeyi yapmaya çabalıyorum. Ama kafası almıyor.
İnatçı ve başına buyruk biri. Mantığıyla değil kalbiyle düşünüyor.
O yüzden aptalca işler yapıp sonra da aşık oldu.
Bir yüzüğü bulmaya gönüllü oldu. Yerini öğrenip bulmaya çalışacağız.
Nerede?
Balina'da.
Bu da neydi? Hey, kimsin sen?
Kim miyim? Ben rüzgarım.
Rüzgar mı?
Tabii ya, rüzgar. Dinle, rüzgar. Aile yadigarı yüzüğün yerini biliyor musun?
Balina Mucize Yudo tarafından yutuldu.
Balina daha sonra bir adaya dönüştü.
Adaya. Tamam, anladım.
Rüzgar, hangi yöne gitmeliyiz?
Bu yöne.
Sen acı çekerken Ivan, ben dünyayı dolaştım. Güneşle ayla konuştum. Ama yardım etmediler.
Ama rüzgar bize yardım etmeyi kabul etti. Yüzüğü, Mucize Yudo'nun yuttuğunu söyledi.
Mucize Yudo'yu nerede bulacağımızı dedi mi?
Onu bulacağız, Ivan. Gözlerini dört aç yeter.
- Vanya, ben de tam suya dalıyordum. - İşte Balina Mucize Yudo. Tam orada.
Aman ne güzel.
- Çabuk ol Vanya. Gidelim. - Küçük At, dev dalga var.
- Sıkıntı yok. - Havalan hadi.
- Telaş yapma. Yaklaşsın. - Ne kadar daha yaklaşacak?
Gidelim.
Balina ne yapmış ki acaba? Bir haydut gibi zincirlenmiş.
- Sızlanıyor. - İnliyor.
Bize bir şey diyor galiba. Ama onu nasıl anlayacağım.
Ben sana tercüme edeyim. "Ben bir aptalım" diyor.
Yüzden fazla gemiyi yutmuş. Bunun için de cezalandırılmış.
Ama onları nasıl serbest bırakacağını bilmiyormuş.
Gözyaşı döküyor.
Aslında bunun kendi hatası olmadığını söylüyor ama nasıl çözeceğini bilmiyor.
Çözümü ben de bilmiyorum ama ona yardım etmeliyiz.
Çok yaşa, Vanya.
- Onu hapşırtmamız lazım. - Ne?
Onu hapşırtırsak herkesi serbest bırakır. Hapşırmasını sağlayalım.
- Nasıl ama? - Balinanın burun deliğine gir.
Çabuk ol. Kapanmadan girelim.
- Şu güzelliğe bak. - Evet, epey kokulu.
- Burun kenarına yanaş, Küçük At. Kanadınla gıdıkla. - Sakin olsana.
İşime karışma.
Harikasın.
- Küçük At, hapşıracak. Yavaşla. - Tamam da nasıl?
- Geri dön, geri dön. - Sıkı tutun, Vanya.
- Hadi. Hadi. Hapşırmak üzere. - Elimden geleni yapıyorum.
Son sürat yardırıyorum. Sıkı tutun, Ivan.
İşe yaradı, Küçük At. İşe yaradı.
Şanslıyız.
Neden hala seni terk etmedim biliyor musun?
Neden?
Çünkü ancak senin gibi ahmak biri başkasının derdi için kendininkini unutur.
Balinaya yüzüğü hiç sormadın da.
- Yüzüğü unuttum ben. - Unuttun.
Aslına bakarsan Ivan, durum çok da kötü değil.
Yengecin ne dediğini tercüme edeyim. Balina bu yüzüğü sana göndermiş, Ivan.
Teşekkürlerimi sunuyorum.
Pekala, artık evine dönebilirsin.
- Neden mutlu değilsin? - Ha? Mutluyum. Çok mutluyum.
Düşünceye dalmışım.
Neyle ilgili?
Şimdi ne yapacağımla ilgili.
Sakin ol, sessiz ol dedim ya.
Bakın kim geri dönmüş. Anlaşılan yüzüğü bulmuş.
Vanya, kendine gel. Sen bir seyissin. Oysa bir kraliçe. Onun dengi değilsin.
- Al bakalım. - Seni aptal.
Ve o bir at değil. Kesinlikle bir at değil.
Daha önce nasıl farkedemedim, O bir iblis.
Kraliçe. Kraliçe, uyuyor musun?
Bulmuşsun.
Onu nasıl buldun ki?
Yüzüğü buldum. Yani öbür şey olmayacak.
Kapıyı kırın.
Gelir misin? Benimle.
Vanya kendini tamamen kaybetti.
Bırakın da konuşmamızı bitirelim.
Vanya, hemen üzerime bin de gidelim.
Vanya.
Küçük At.
İnfaz edildi.
Kraliçeyi kaçırma girişimi ve iblisle anlaştığı için...
...ayrıca kraliyet sarayına sinsice sızmaya çalıştığı için...
Kraliyet nişanı, metalik kalem tüyü.
...kraliyet baş seyisi Ivan'ın rütbesi ve görevi elinden alındı.
Minik kuş, sen nereden geldin?
Seni takip etmemi mi istiyorsun?
Tamamdır. Sağ ol sarı civciv. Artık gidebilirsin.
- Küçük At, hayattasın. - Ivan ne durumda?
Durum kötü. Suçlu bulunduğu için infazına karar verildi.
Krala ebedi gençliğin tarifini söyledim. Elimden geleni yaptım, ama bir şekilde...
...işler pek istediğim gibi gitmedi.
Benin Tutankamon'um, rüyamda öldüğünü gördüm.
Çok yaşlı, eskimiş. Shmyak ve ben yalnız kaldık ve yalnız kalmaktan çok korkuyorum.
Sana yalvarıyorum.
- Siegfried'im, gençleş. - Bunu söylemesi kolay.
- Ama nasıl olacak? - Merhum ninemin bir tarifi var.
Yarın öğle saatlerinde meydana üç kazan konacak.
Birincisinde kaynar su, ikincisinde buz gibi soğuk su, üçüncüsünde ise kaynar süt olacak.
- Kral, bu üç kazana da girip gençleşecek. - Sinsice. Kral ikinci kazana bile varamaz.
Ama kral kazana atlamıyor, kazana ilk Vanya atlayacak.
- Ama ya tarif işe yaramazsa? Sonuçta kazanda kaynar su var. - Vaz mı geçtin?
- Yoksa beni sevmiyor musun sen? - Yüce kralım.
Sohbetinize istemeden kulak misafiri oldum.
Bağışlayın. Gençleşme konusu ilgimi çok çekiyor. Ama önce gözümüzle bir görelim.
Kazanlara önce seyisiniz Ivan atlasın.
Vay canına, bu çok zekice.
Ben de deminden beri düşünüp duruyorum. İlk düğünü yapıp...
...sonra mı infazı yapsam? Yoksa tam tersi mi yapsam? Sorun çözüldü.
İdam olmayacak.
Kazanlara atılacak.
Anneciğim ya. O kazanda canlı canlı pişecek Ivan.
Bak, ilk kazana ninemin yüzüğünü, ikincisine ateş kuşunun tüyünü...
...üçüncüsüne de yaşam ve ölümün çiçeğini atmalıyız.
- Böylece Ivan hayatta kalır. - Nereden biliyorsun ki?
- Ninem demişti. - Ninen demek. Yüzük sende.
Ivan zindanda ama ateş kuşu onu duyacaktır. Geriye çiçek kalıyor.
- Nerede bulurum? - Dünyanın ucunda.
Dünyanın bir sürü ucu var. Öğlene kadar yetişemem ki.
Sende böyle kanatlar varken rüzgardan bile hızlı gidersin.
- Boş şans. - Git hadi.
Son sürat koşmam gerekecek.
Bu günü yıllarca hatırlayacaksınız. Yılın ana etkinliğinin vakti geldi.
Ulusal öneme sahip, eşsiz ve benzersiz bir etkinlik.
Herkes saray meydanında toplansın.
- Bu da ne böyle? - Kaynar su var, kaynıyor.
Çık bakalım.
- Bakın, bakın, bu kraliyet seyisi. - Ivan bu.
- Utanmaz herif. - İblisle işbirliği yapmışsın.
- Kralın kraliçesine göz diktin. - Bize ışığı, ateş kuşunu getirdi.
Kralımız için.
Halkım! İyi kalplilik, her kralda olmayan bir duygudur.
Ama bende var.
Burada bir krallık suçlusu var. Bu adam benden çalmaya kalkıştı.
Kraliçeyle konuşup bir karar aldım.
Benim yerimde başka bir kral olsa onu hemen infaz ederdi ama ben ona...
...bir şans veriyorum.
Yüce kralımız, suçluyu dinlemek isterim.
- İzin verin konuşsun, kralım. - Konuşmasına izin veriyorum.
Konuşayım o zaman.
Babamın ve kardeşlerimin nezdinde bir suçluyum ben.
Sırf kendimi düşündüğüm için dostumu dinlemedim ve o benim yüzümden öldü.
Çünkü aşık olmuştum. O kadar çok aşık oldum ki.
Keşke onun dengi olabilseydim.
Atla artık, Ivan. Atla hadi. Kazana atlayıp biraz gençleş.
İyi kalpliliğimi de unutma, hadi.
Neredesin, neredesin, Küçük At.
Yaşam ve ölüm çiçeği sensin demek.
Beni koparanın kaderi ne olur biliyor musun?
Evet. Evet. Ölür. Ve hayat çok güzel.
- Bunu bir düşün. - Düşünecek zamanım yok şu an.
Gösteri bitti. Dağılalım artık.
- Şansı yokmuş. - Kazandan çıkamadı.
Canlı canlı pişti.
Ölümün ne kadar sessiz olursa canın o kadar kolay çıkar derler.
Bakın, bakın.
Aşkım, bekle beni. Gençleşip geliyorum.
Tam bir delikanlı olacağım.
Hey, neredesiniz? Çıkarın beni burdan sersemler.
Çabuk olun.
Beni buradan çıkarın.
Dursana.
Bu iş daha bitmedi. Geri dönüp hepinizi idam edeceğim.
- Ey ahali, kralsız ne yapacağız? - Yeni bir krala ihtiyacımız var.
- Evet, yeni bir kral gerek. - Nereden bulacağız ki?
Ivan.
Kral, Ivan olsun.
- Daha iyi bir kral bulamayız. - O zaman Ivan'ı kral yapalım.
Ivan. Ivan. Ivan.
Neyi bekliyorsun peki?
Bana üç adım at, şövalye.
Küçük At nerede?
Elveda hayatım, çok güzeldin.
İşte orada.
Küçük At, nereye kayboldun?
Daha kaybolmadım. Ama hazırlanıyordum. Yine kaftanı giymişsin, terfi mi aldın?
- Bırak da huzur içinde öleyim. - Niye ölüyorsun ki?
Çiçek, kaderimin böyle olacağını söyledi bana.
Bu konuda yapabileceğin bir şey yok. Masalın sonu geldi. Çok üzgünüm Ivan.
Sen benim hayatımsın.
- Ölemezsin dostum. Sensiz ne yaparım? - O çiçek, bu lafı herkese söylüyor.
Ölümden korkup çiçeği koparmaktan vazgeçip geçmeyeceğini görmek için.
Ama korkmadın, dostun için hayatını riske attın ve artık hiç ölmeyeceksin.
- Öyle mi? Daha önce deseydin ya! - Küçük At, sen benim hayatımsın.
- Ivan. Kes şunu. Boğuluyorum. - Ölemezsin.
- Ivan, ölmeyeceğim, duydun mu? - Ölmeyeceksin.
Hayattayım.