Şimdi de "Modern Evlilik" başlıklı üçüncü tartışmamızda,
Bay Harold Nicolson ve eşi, seçkin romancı Vita Sackville-West,
modern bir evliliğin temeli hakkındaki düşüncelerini bizimle paylaşıyor.
Evlilik sözleşmesi imzalamadım. Sadece görüştüm.
Beklediğimden çok daha fazla esneklikle karşılaştım.
-Katılır mısın? -Evet.
Evlilik bir mobilyadan ziyade bitki gibi.
Sürekli beslenme ihtiyacı olan canlı bir organizma.
Sahip olduğumuz değil, büyüttüğümüz bir şey.
Bunu yaparken bize onu kendi imajımızla besleme fırsatı sunuluyor.
Evet.
Ancak erkekte kendini bitki,
kadını toprak olarak görme eğilimi var.
Bu iki cins için de zayıf bir hâl.
Kendimde, erkeksi olduğu söylenen niteliklerden zevk alıyorum.
Ben de öyle canım.
Yine de en erkeksi kadının, en kadınsı erkekten
çok daha kadınsı olduğunu tartışabilirim.
Bu tür düşünce mutlak olana zarar verebilir.
Dişilde zorunlu olarak pasif bir şey olduğu ve bu sebeple
fırsatlardan vazgeçenin daima kadın olması gerektiği gibi.
Sence de anneliğin verdiği zevk böyle bir fedakârlığın telafisi değil mi?
Kesinlikle hayır.
Çok satan bir yazar olarak, başarı seni annelikten
daha fazla mı heyecanlandırıyor?
Mesleki başarım farklı bir yanımı memnun ediyor.
Bağımsızlığın cinsiyeti olmaz.
İnsanları utandırdık mı sence?
Şanslıysak evet.
Bloomsbury'ye geliyor musun?
Samimiyetsiz tokalaşmalar ve soluksuz felsefeyle dolu bir geceye
dayanabileceğimi sanmam.
Bence onları yanlış anladığını görürdün.
Annenle iyi şanslar.
Ne tatlısın sen.
-Biraz pasta istiyorum anne. -Çocuklar!
Önce ne diyordunuz?
Sorun değil. Yiyin bakalım.
Bu akşam Bloomsbury'deki bir partiye davetliyim.
En heyecan verici sanatçılar orada olacak ve Hogarth Press'ten tüm yazarlar.
-Şu Woolf'ların işletmesi mi? -Evet. Bu yüzden çok gururluyum.
İyi de onlar sosyalist. Bohemler.
Ciddi beyinler tarafından kabul görmem için bir fırsat bu.
Kadın deli diyorlar.
Hakkımda her duyulana inanılmasını istemezdim.
Elbette seninle ilgili duydukları her şey gerçek.
Virginia zehir gibi bir zekâ ve onu tanımalıyım.
Umarım onunla da kaçmayı düşünmüyorsundur.
Hayır, anne. Elbette hayır.
-Bunu bir daha yaparsan… -Beni yeterince payladın.
Olanlardan ne kadar pişman olduğumu defalarca söyledim.
Violet'la Fransa'ya gittiğimde kitabımın kopyası için
erkek gibi davrandığımı söyledim.
Dedikodular seni yaraladıysa üzgünüm.
Diyordum ki bu davranışını unutmaya çalışayım
ama şimdi de tüm dünyaya anlatmaya karar verdin.
-Yani okudun mu? -Bu bir roman değil.
Gülünç ilişkinin hafifçe makyajlanmış bir anlatımı.
-Baskısı yapıldı bile. -Fakat yayımlanmadı.
Yayımlamayacaksın. Aksi takdirde Harold ile sana para göndermeyi keserim.
Oğlanları da etkinizden korumak için bazı adımlar atarım.
Ciltlemeyi durdurmasını yayımcımdan isteyeceğim.
En çok istediğim şey gurur duyabileceğim bir kız çocuğu.
Beni utandıran bir teşhirci değil.
Cemiyetin beni kabul etmesi için yaptığım onca şeyden sonra…
Gitmeyeceğine gerçekten söz vermelisin.
Demek buradasın Vita.
Seni etrafı karıştırırken görmek Nessa'yı heyecanlandırır mıydı bilmiyorum.
Kendime engel olamadım.
Karımın kız kardeşinin yeni portresi.
Virginia mı?
Pekâlâ. Partiye dönelim ve istersen seni gerçeğiyle tanıştırayım.
Tuvaldeki kadar durgun değildir, bana güvenebilirsin.
Duncan! Vita'yı buldum. Nessa'nın stüdyosundaydı.
-Ona ne yapmalıyız? -Derhâl 40 kırbaç!
Nessa'nın çalışmalarına Duncan'ınkinden daha fazla ilgin var, değil mi Vita?
Bayan Bell'le çalıştığınızı bilmiyordum.
Sürekli. Oradaki işlerin yarısı benimdir.
Dünya görüşleri aynı denebilir Vita.
Virginia'nın dediği gibi, onlarınki bir solak evliliği.
Sizin Nessa'yla evliliğiniz ne oluyor peki?
Kalabalık.
Nessa'yla ben gerçeklerin derinliklerine ulaşmaya çalışıyoruz.
-Vanessa? -Özüne ulaşarak.
Radikal basitleştirme.
Hayır, hayır. Zavallı Vita'yı sıkıyorsun Duncan.
Seni bu sabah radyoda dinledim.
Son romanını yeni bitirdim.
Neden benden daha çok satacağını düşünüyorsun?
Popülarite, dehanın işareti değildir.
Onu içecek misin?
Bedenler, bedenler…
Nasıl hissettiriyor?
-Nereye varacaksın? -Şimdiki ana.
Neden oluşuyor?
Bedensel duyulardan oluşuyor.
Hava soğuk gelir kişinin giysileri altındaki tene.
Bir elin dokunuşu dünyanın merkezine batıyor hissi yaratır.
Bir biçim tarafından sıkıca tutulmak istenen,
sevilme arzusuyla lekelenen an daha da zorlaşır.
Omurgan ve uzuvlarından eriyerek…
…aktığını hissedebiliyor musun?
Bu anın içinde ne var, görebiliyor musun? Hissedebiliyor musun?
Evet. Sertleşmiş.
Sevilme arzusuyla lekelenmiş.
İşte. Bir çırpıda.
Beden bizi oraya götürür ve geri getirir.
Tamamen gerekli ve sürekli bir dikkat dağınıklığı.
Anın içinde sessizce yaşayamazsak
insanın kazancı ne olur ölmekle?
Hayır.
"Bu anda kal." Ne kadar söylense azdır.
Günaydın komşu.
-Günaydın komşu. -Çok güzel bir sabah komşu.
Clive'lar nasıldı?
Saf ilham.
-Onunla tanıştın mı? -Evet.
Ona bayıldım! Sen de bayılırsın.
Bir şey söylemek isteyene kadar tamamen sessiz
ve sonra muhteşem şekilde konuşuyor.
Bloomsbury'deki gecekondulara niye gidersin ki?
Berbat bir züppe olmana gerek yok Harold.
Çoğu kendini mazlum ve ağırbaşlı sanıyor.
Onu küçük yazarlar kulübüme çağırmayı düşündüm, itirazın yoksa tabii?
-Elbette canım. -Muhteşem.
Daveti daha eğlenceli hâle getirecek bu.
Kadının çılgınlıklarından başka bir şey duymuyoruz.
Çılgınlık.
Onun dehasını açıklamak için ne uygun bir yol.
Dehası…
Ona karşı değilim tatlım, sadece epey zor birine benziyor.
Şu genç adam doğuştan aptal.
Nasıl bir kuş beyinliyse Dora Carrington tarafından yönetildi.
Baskı makinesinin silindirini yağlamayı unutmuş
ve yeni tahta baskıları koyduğu yeri hatırlamıyor.
Umarım geçen seferden iyi satarlar.
Baş ağrın sinüslerden mi? Emin misin?
-Çok eminim. -Akşam geç saatlere kadar Vanessa'daydın.
-Yatağa geri dönmelisin. -Kes yaygarayı Leonard.
İşte sefil kalıplarınız.
Sanırım sana söylemiştir.
-Silindiri mi? -Hayır!
Silindire lanet olsun!
İhanete uğrarken silindiri nasıl düşünebilirim?
-Dora bana ihanet etti. -Ne şekilde?
Yalan söyledi.
Lytton'la görüşmediğini söyleyip görüşmüş.
Dürüsttü. Onu görmek istediğini söyledi.
-Lytton'la görüşme, demiştim! -Anlıyorum. Ona söyledin.
Onu seviyorum. O benim!
-Sence aşk bu mu? -Kesinlikle!
Ben…
Izdırap içindeyim!
Bir daha personel ilanı verdiğimizde hadım olma şartı koyalım.
Sıklıkla romantizmin diğer kişiyi bütünüyle tanıyamamak olduğunu düşünürüm.
Bilmemek insanı çıldırtan şeydir.
Sevgili Bayan Woolf.
Clive beni kız kardeşinizin partisine davet ettiğinde
sadece sizinle tanışma niyetiyle gelip
çok ilginç bir varlıkla karşılaştığımı itiraf edeyim.
Ne büyük bir güç ve açıklığa sahipsiniz.
Sanki üstümüzde süzülüyormuşsunuz gibi.
Öyle yüksek bir dağ sırtında düşmeden nasıl yürüyebiliyorsunuz?
Sormama izin verirseniz, Kalem Komitesi kulübümüze katılmanızı çok isteyecektir.
Sizi üye yapmalarına izin vermeyi düşünür müsünüz?
Başka bir sebep yoksa benim için belki.
Bir avuç toprak sahibi aristokrat,
vasat karalamaları için birbirini tebrik ediyor.
Sana da katıksız işkence gibi gelmediğini söyleme.
Vasat karalamalarını tartışmak isteyebilirim.
Vita her hâlükârda benden fazla satıyor.
Son kitabı D. H. Lawrence'tan çok daha fazla sattı.
-Umursaman şaşırtıcı. -Umursamıyorum.
Sadece yasaklamana içerliyorum.
Hiçbir şeyi yasaklamıyorum.
O züppelerin zekâna kötü niyetli yaklaşımları
seni zayıflatıp hiddetlendirir.
Vita erkek kılığına girip Violet Trefusis ile kaçmadı mı?
Dışişleri Bakanlığında yaşamak Nicolson'a zor gelmiştir.
Dedikodudan nefret ederim Ginia.
Aristokrat sapkınlıkları ciddiye almadığımı bilirsin Leonard.
O zaman hemfikiriz.
Kulüp gazetelerinden bunun bir yemek kulübü olduğunu görüyorum
ve deneyimlerim bu kulübe ait olmayacağımı söylüyor.
Çok üzgünüm.
Bayan Woolf'un üye olmasını isteyip hayal kırıklığına mı uğradın
yoksa reddedilmeye mi alışkın değilsin?
Violet ne dedi?
Yurt dışına gidiyor. Beni de çağırdı.
Ayın 20'sinde Lozan'a geliyorsun. Beş dakikalığına diplomat karısı olsan mı?
-Gelmezsen kızarım. -Evet, elbette.
Kesinlikle vicdansız.
Onu tekrar görürsen arzun kokain bağımlısı bir denizanasına dönecek.
Beni kurtarmaya geldiğin için minnettarım.
Yanında biraz daha kalsaydım Violet'ı öldürürdüm.
İkimiz de biterdik. Sen cemiyetten hepten dışlanırdın.
Oğlanları kaybederdin.
Sana yardım etmek için hiçbir şey yapamazdım.
Onunla hiçbir işim olmayacak, şeref sözü.
Bu lezbiyen gösterisinden yoruldum artık.
Tekrar o mutsuzluk girdabına çekilmeye dayanabileceğimi sanmam.
Hadji, ben seni seviyorum.
Seni seviyorum.
Yine de ciğere ulaşıp onu yemeyi seviyorsun Vitti.
Bolca ciğeri.
Çok fazla.
Onunla tekrar görüşmemi hiçbir şey sağlayamaz.
Violet'la yine Fransa'ya gidersen bir uçağa atlayıp
seni geçen seferki gibi geri getiremem.
Ulusu şoke ederek, Lort Curzon'la Katmandu'ya kaçmam gerekir.
Ben sağduyuna güveniyorum Vitti…
Hayatım buna bağlı.
Küçük yazarlar kulübüme katılmadınız.
O yüzden en son yazımı buraya eklemek zorundayım.
Fikrinizi öğrenmeyi çok isterim.
Beğenirseniz sıradakini size adarım.
Hediye olarak.
Hogarth Press isterse tabii.
Olamaz. Şimdi okumamız gerekecek.
Sattığını kabul etmiştin.
-Bizim için yazmasını önerme lütfen. -Çok satan bir yazar.
Satacak Tom Eliot ve Sigmund Freud'umuz olduğunu da unutma.
Belki de bunu düşünmeliyiz ama onun şiiri olmaz, yalvarıyorum.
Onun tek kelimesini basmam.
Sizi daha iyi tanıma iştahımı kaybetmedim.
Bu sebeple çok anlayışlı olmalısınız çünkü cüretkâr davranıp
benimle seyahate çıkar mısınız diye soracağım.
-Teklif size çekici geliyor mu? -Gurur duydum.
Sanırım Bayan Woolf bana sorduğunuzu biliyordur.
Elbette. Yayınladığımız yazarlar hakkında daima ortak karar alırız.
Bize katılmasını isterdim ama şu kapıda çarpı işareti varsa
yazıyordur ve rahatsız edilmesi herkese yasaktır.
Kocasına bile mi?
Kocasına bile.
Demek burada yazıyor, tüm bunların ortasında.
Julian! Belki kısa bir gezi kitabı bize uygundur ama size bırakıyoruz.
-Ginia teyze, bize çörek aldım. -Julian!
Bayan Nicolson burada Virginia.
-Öyle mi? -Nasıl hissediyorsun?
Bazı kelimeleri atınca başım daha iyi oldu.
Julian, harika görünüyorlar. Okuyacağım bir şeyin var mı?
Berbat bir şekilde yazılmışsa en azından kâğıdı yerim.
Bay Woolf, rahatsız edilemezsiniz dedi.
Bay Joyce okumasıyla cebelleşiyordum.
Bizim için yazacak mısınız?
Henüz kabul edemeyeceğim bir düello teklif eden olmadı.
İtalya'da Harold ile buluşacağım.
Hikâyemi dağların zirvelerinde ve yemyeşil göllerin yanında yazacağım.
Kulaklarımı gürültülü nehirlere, burnumu çam kokusuna kapatacağım.
Hikâyeme odaklanacağım.
Sizin için.
Gitmem gerek.
Bloomsbury'den kaçıp benimle seyahate çıkar mıydınız?
Taslağınızı görmek için.
Sanırım her şeye, herkese taslak olarak bakıyorsunuz.
Hoşça kalın Bayan Woolf.
İçimden size uzun, sonsuz bir mektup yazmak geliyor.
Sayfalar dolusu.
İngiltere'den ayrıldığımdan beri ileri safhada sarhoş gibiyim.
Cin ve vermutla değil, heyecan ve çaresizlik,
macera ve memleket özlemiyle hazırlanan kokteyllerle.
Adlarını hiç duymamış olsam bile kimlerle görüştüğünü anlat.
Ara sıra seni gördüğüm hissine kapılıyorum ama sonra…
…kaybolduğunu görüyorum.
İnsanları ne de az tanıyoruz.
Sadece hareketler var.
Mimikler.
Hiçbir şeyin sürekli ve derin…
…bir bağlantısı yok.
Böyle samimi felsefeleri biraz kaba bulmuyor musun?
Onun düşüncelerini niye umursuyorsun ki?
Şanslı olan onlar. Kitapların satıyor, onunkiler satmıyor.
Beni takdir etmesini istiyorum.
Canım…
Umarım bir Gloomsbury olmak üzere değilsindir.
Sana inanamıyorum!
-Bu kabul edilemez. -Lütfen sakin olmaya çalış.
-Sakin olmaya mı çalışayım? -Lütfen.
Sen bu yataktayken nasıl sakin olabilirim?
Katlanamıyorum. Vita, yapmayacağım!
Sakin ol artık.
Bu olağan bir şey mi yani?
İkimizin de yaralı tarafı oynamasında fayda olduğunu sanmıyorum.
Aşka benimkine davrandığın gibi davranamazsın. Yapamazsın!
Buradaki hiçbir şey kusursuz güzellikte değildi.
-İkimiz de yetişkiniz. -Günaydın Geoffrey.
Öyle olsun.
Kitabım hakkında tek kelime bile duymadan
Woolf'ları görme cesaretini nasıl gösterebilirim acaba?
Çok mu nefret ettiler sence?
Belki ne kadar müthiş olduğunu bizzat söylemek istiyorlardır.
Ne düşünüyorum, biliyor musun?
Bu yapay bir mahcubiyet.
Bayan Woolf gibi yazmaya çalıştın ama yapamıyorsun.
Bunu niye istediğini anlamıyorum.
Dottie ve Geoffrey. Aynı anda iki evliliğe izinsiz dalış.
Ciddi değil.
Virginia'yla birbirimizi teselli etmeliyiz.
SEDUCERS IN ECUADOR VITA SACKVILLE-WEST
Sakıncası yoksa bunu sana ithaf etmek istiyorum.
Son karşılaşmamızda her şeye yaklaşımımdan bahsettin.
-Taslak olarak görüyormuşum. -Sahi mi?
-Virginia'yı da çıkarcılıkla suçlamazsın. -Suçladı.
Bu bana çok acı verdi.
Söylediklerinde ciddi miydin
yoksa sana yaklaşmaya çalışanları şaşırtmaktan zevk mi alıyorsun?
Seni gerçekten beğendiğimi çok iyi biliyorsun.
Öyle mi?
Lanet olsun.
Şunu unutma ki o pırıltının altında savunmasız bir Virginia var.
Seni acıtmış olmanın düşüncesi bile katlanılmaz.
Neden birçok şeyi kendine saklamak gibi bir sanat geliştirdin?
Yirmi yıl sonra bile hâlâ çözülecek bir şeyler olacağını,
fark edilmemiş katmanların olacağını düşünüyorum.
Seninle bu kısacık anlar beni çileden çıkarıyor.
Görüş benimle ki birbirimizi tanıyabilelim.
Evden ulaşmaya çalıştım ama Leonard burada olduğunu söyledi.
Bir şeye Leonard'ın sana olan ilgisi kadar odaklanabileceğimi
hiç sanmıyorum.
Doğal, engin ve karmaşık şeyleri seviyorum ben.
-Bunu duydum. -Senin için bir şeyim var.
Bir barış teklifi ve karşı koyma çünkü çok uğraştım.
Kahire'den geldi bu.
Senin hakkında Seducers'ı yazmam için bana ilham veren mavi gözlük.
"Arthur Lomax gözlüğünü çıkarmaya cüret edemediği için
"gerçekçilik artık ona göre değildi."
Tutku, acı ve fanteziyle tüccarlık yapan korkusuz maceracı mı?
Arthur Lomax sensin Vita.
Seducers'ı bana adadın, anlamıyor musun?
-Ne rahatsız edici. -Ne?
Çalışmamı benden daha iyi anlıyor gibi görünmen.
Çalışmanı okuduğumda hüzünlensem mi yüreklensem mi bilmiyorum.
Ne demek istedin?
Hüzünleniyorum çünkü asla öyle yazamayacağım.
Yürekleniyorum çünkü başka biri yapabiliyor.
-Devam et. -Neye?
Bir şeyleri başardığım inancı.
Buna ihtiyacım var.
Yazınla büyüleniyorum ben.
Senden korkmama sebep oluyor.
Her şey ritim.
Bunu bir kez anlayınca yanlış kelimeleri kullanamazsın.
Bir görüntü, bir duygu.
Tarif edecek kelimelere sahip olmadan bir dalga yaratır zihninde.
Yazarken yeniden yakalaman gereken şey zihninde kırılan ve yuvarlanan o dalgadır.
Dinlersen eğer, kendine uygun kelimeler oluşturacaktır.
Geri dönmeliyim.
Dışarıda bu kadar kalmamın sebebi,
Leonard'ın Bayan Dalloway'i okuması ve buna dayanamadım.
Tanrım, Ginia. İyi misin?
Evet.
Bana ne düşündüğünü söyle.
Bu en iyisi.
Kesinlikle en iyisi.
Bu kadar korkmamalısın, özellikle benim düşüncelerimden.
Charleston'da yaşadığın hâl modern değil, ahlak dışı.
-Berbat kadın. -Kocan olmayan bir erkekle,
hayatını karıştırarak evliliğinde saçmalamak.
Elbette biliyorsundur. Bay Grant homoseksüel.
Clive'a her şeyi anlatmadığımı düşündüren nedir?
Hatta çok fazla paylaşıyorsun.
Dünyanın ben, kocam veya çocuklarıma dair söyleyebileceği her şeye kayıtsızım.
Kayıtsız görünüyorsun.
-Neden güldüğünü anlamıyorum. -Öfkene gülüyorum Nessa.
Bayan Dalloway'i sevmeyeceğini biliyordum.
-İyi de hoşuma gitti. -Gitmedi.
-Sadece söyle. -Söylemeyeceğim.
Vazgeçmezsek evi almakla tehdit etmek ve…
Aşağıda sandığının yarısı kadar sefahat yok.
Öyle olsa eğlenceli olabilirdi.
Evimizde istediğin gibi yaşıyorsun.
Yaptığımız ev senin de evin.
Nasıl böyle söylersin?
Tam istediğim gibi yaşıyorum, değil mi?
Sen de meleksin, değil mi Duncan? Seni zorla burada tutan yok.
Göz kamaştırıcı, kaçamak ve sinir bozucu buldum.
Aynı senin gibi.
Tamam o hâlde.
Hayatı dışlanabilir şeymiş gibi yaşamanı hep takdir etmişimdir Nessa.
Bir Okur Olarak'tan daha fazla okumak isteyebileceğim bir şey yok.
Orada ezbere bilmek istediğim bölümler var.
Bir Okur Olarak'ı seçmen normal. Kolay lokma.
-Clive! -Öyle.
Dalloway olaydır. Bir organizma.
-Yaşıyor. -Keşke bunu anlasaydın.
-Neden aksini düşünüyorsun? -Çünkü tekniğe takılıyorsun.
Bir kez ustalaştığında yere çakılması için tutmaman gerektiğini anlamıyorsun.
Doğru! Bu kadar yeter. Size stüdyoda bir şey göstermeliyim.
En sert eleştirmenlerin tuvalime ateş püskürtmesini istiyorum.
Gidelim o zaman.
Bu hafta Knole'dayım. Benimle gel ve benimle kal.
Hayır. Hayır, imkânsız.
Sadece yırtık kıyafetlerim var.
Perde arkasında yemem gerekir. Utanırsın.
Pişman olacağın şeyler isteme.
Hayatımda daha fazla istediğim bir şey olduğunu sanmıyorum.
Bana çok nazik olur muydun?
Seni cumartesi öğle vakti alırım.
-Virginia! -Vita!
Merhaba Leonard.
Merhaba Vita.
-Dikkatli kullan. -Merak etme Leonard.
Emin misin?
Sandviçler ve şampanyamız hazır mı?
-Evet. -Çok iyi.
Ne zarif bir şapka. Çok cesurca.
Merhaba. İkiniz de hoş geldiniz.
-Merhaba. -Merhaba tatlım.
Merhaba tatlım.
Geoffrey Scott. Bu da Dorothy Wellesley.
Küçük partimizin misafirleri. Bu da Virginia Woolf.
Ne hoş. Sizinle olmamı istemeniz ne hoş.
Aptal olma. Özgür kalman çok hoş.
Öyle durma hadi. Yukarı gel.
Ben bunları ütüleyeyim Bayan Woolf.
Uslu ol.
Bu çok iyi. Gerçekten.
Burayla ilgili ne düşünüyorsunuz Bayan Woolf?
Vita sizi etkilemenin zor olduğunu söylemişti.
Umarım sınavı hepimiz geçeriz.
Geçmiş burada canlı, aptalca ve unutulmuş değil.
Tüm yüzyıllar aydınlanmış duruyor.
Burası, arkanızdaki insan kalabalığı, hiç de ölü değil.
Ne kadar muğlaksın.
Hakkımda söylenenlere fazla dikkat etmiş olmalısınız.
Hatalarımı bağışla Virginia. Aptalca yüzeysel şeyler.
Çok değer verdiğim bir yeri sana göstermek istiyorum.
Burası evlendiğim yer.
Kutsal hissettiriyor olmalı.
Evlilik.
Bu noktada gerçekleşen bir ritüel beni buradan kalıcı olarak kopardı.
Bana düşen rolün
bir dizi erkek arasında
savrulmak olduğu bir oyun.
Peki Harold'ı seviyor musun?
Elbette seviyorum.
Çok fazla.
Fakat beni ben yapan bu ev.
Ayrılığımız en büyük acımdı.
Burası ruhumun, ailemin olduğu yer.
Evimden ayrılmaya zorlandım.
Ona sadece kadın olduğumdan sahip olamadım.
Sanki hiç bana ait olmamış bir sevgiliyle yıllarca süren bir ilişki gibi.
Aptalca, eski yasalarla ayrılmaya zorlanmışız
ve onu ancak ziyaret edebilirim.
İyi misin Virginia?
Evet, iyiyim.
Nerede o?
Çılgın Şapkalı ile sanırım.
Daha iyi hissettiğinden emin misin?
-Eminim. -Leonard bana çok kızacak.
Dot ve Geoffrey'yi neden getirdin?
Ben…
Yapamam.
Denedim.
Leonard'la ama ben…
Küçük parçalar kopardı.
Krakerleriyle şımaran çocuklarsa zıplayıp oynuyordu orada…
Acaba resimlerinden birini düzyazıya çevirebilir miyim?
İlhama ihtiyacın yok ki. Bayan Dalloway çok takdir aldı.
Memnun musun?
Evet.
Bazen çok iyi yazıyorum.
Neredeyse kardeşinin resimleri kadar iyi.
Asla.
Seninkilerden neredeyse hep daha iyi.
Vita ne düşünüyor?
Önemli değil. Hayran olduğum şey aklı değil.
Knole'da tam olarak ne oldu?
Beni sanki bir anne gibi koruyor ama arkadaşlığı asla arzudan eksik değil.
Acaba şu Sofistler birbirleriyle tam olarak ne yapıyor?
Gerçekten hayal edemiyorum.
Nessa, elbette edebilirsin.
Muhteşem olmalı. Tüm o kadife kıvrımlar çarpışıyor.
Yine de asıl penetrasyonları kaybetmeleri çok yazık.
Kaybettiklerini düşündüren nedir?
Ondan hoşlanıyor musun Virginia?
Olgunluğunu seviyorum.
Şehvetini de.
Sizce bende ters bir şeyler mi var?
Bağlantısız bir şey mi var?
O kadar sevgiyle dolusun ki.
Pek çok seçeneğe açık birisin.
Açıkçası senin gibi arzulama iznim olmadığından endişe ediyorum.
Seks en önemli şey değil, biliyorsun.
İnsanlar konuşurken hep böyle der.
Niyetim sadece bir diplomat karısı olmak değildi.
Öylesin, hiç itiraz etmediğim diğer harika özelliklerinin haricinde.
Tahran'da hiç olmadığı kadar sorumluluğum olacak.
-Orada eşim olmadan yapamam. -Eş mi?
Kelimeyi böyle zehirlemene gerek yok.
-Gerçeği söylüyorum. -Ben de rolümü mü oynamalıyım?
Rol değilse nedir ki?
Bulunduğumuz yer dışında
hiçbir ortak yanımız olmayan insanlarla birlikte olmak mı?
Evet. Tahran diğer noktalardan farklı olmayacak.
Bu defa dayanamam.
Diplomatlar ve eşleri cinsellikten bahsetmekte
arkadaşların kadar hevesli olmadığı için üzgünüm.
Onlarla bir süre görüşmesen daha mutlu olurdum.
-Kafanı bulandırıyorlar. -Şu an kafam hiç bulanık değil.
-Geoffrey? -O önemli bir şey değildi.
Bunaltıcı karısına döndüğü için de mutlu.
-Dorothy? -Onunla görüşmüyorum.
Hizmetçin. Fransız olan. Adı neydi?
Genoux. Hayır!
-Violet? -Nerede olduğunu bile bilmiyorum.
-Ya Virginia? -Bulanıklık değil ve asla olmaz.
-Ona ulaşmak imkânsız. -O yüzden daha çekici oluyor.
Bana kalırsa, bu yansıttığın öfke
yıllarca severek yaptığın görevlerden çok zamanla ilgili.
Seni şu eşsiz, hastalıklı dehadan uzaklaştırmak zorundayım.
Harold, lütfen kes şunu!
Senin tutkularını sorgulamıyorum.
Ateşle asla oynamam Vita
çünkü senin gibi skandalla flört etme lüksüm yok ve ben daima,
daima seninle olmayı seçerim sonunda.
Hiç risk almıyor musun?
-Lort Curzon, Raymond… -Bu iş izin verdiğim için yürüyor!
Sakın buna inanayım deme!
Seni yanımda istiyorum Vita.
Bu sene sadece 10 hafta birlikte olduk.
Sensiz her şey çok anlamsız geliyor.
Canımı acıtıyor Vita.
-Peki ne süreyle? -Sadece dört ya da beş ay.
-Sadece mi? -İran'ı gördüğünü düşünüyorum.
Evet.
Bize bir seyahat günlüğü yazabilir misin Vita?
Seducers in Ecuador basın için büyük bir başarıydı.
Hiç sormazsın sanmıştım.
Harold için yapmam gereken ev işlerinden biraz nefes almamı sağlar.
-Seni bir daha göremeyeceğim. -Elbette göreceksin.
Haydutlar tarafından kaçırılacağımı mı sanıyorsun?
-Hayır. -Seni kıskandırmadığını biliyorum.
Eski, sisli Bloomsbury'ni yeğlersin.
Keşke Leonard seni kaçırmama izin verseydi.
-Seni yanıma alıp güneşe çıkarsaydım. -Keşke böyle şeyler söylemeyi bıraksan.
Asla mümkün olmayacağını biliyorsun.
Seni sandığından daha fazla özleyeceğim.
O asla böyle basit bir laf etmez, değil mi Leonard?
Diyeceğini öyle zarif ifade ediyor ki her şey anlamını kaybediyor.
Virginia'nın gün yüzüne çıkardığı gerçeğin doğasını anlamıyorsundur.
-Tanıdığım en net akla sahip. -Daima hissettiğimi söylemeye çalışırım.
Seni ölesiye özleyeceğim.
Buradaki her şey donuk ve sönük görünecek. İnanmıyorsan aptalsın demektir.
İşte. Yeterince basit oldu mu?
Vedalaşsak iyi olur Vita.
Kendimi böyle ele vererek beni istemeni sağlayamam.
Zalim olduğumu düşünmüyorsun, değil mi?
Ginia!
Kapıyı kapat. Dışarısı çok soğuk.
Mısır'la anca alfabetik olarak başa çıkılabilir.
Albatr, Amerikalılar, Araplar,
bromit, bufalo, baba, cadı, cahil, cezir, deve,
dervişler, dişil, elem, ekme, fener, fikir,
gayzer, granit, halk, harabe, içme, iftira, jargon, kodyak,
lahitler, makas, milyoner, mumya, Nübye, Obsidyan,
Piramitler, ravent, renkli, saflık, Tutankamon, ütopya, vakit, Virginia.
Dağınık ve amaçsız hissediyorum.
Tatsız. Huzursuz.
Virginia.
Sanki karanlık, çamurlu bir su birikintisi üzerime kapanıyormuş gibi.
Sen yoksun burada.
Bayan Dalloway'e gerçekten bir şey oldu mu?
Pek sayılmaz. Sadece parti veriyor.
Vay canına. Bayıldım.
Senin Farisi'den yine mi şiir?
Sana âşık tabii.
Sana hâlâ Arapça öğretiyor mu?
Hayır, bu Virginia'dan.
Avını yakaladın mı sonunda?
-Sanırım evet. -Şimdi mutlu musun?
"Bayan Ramsay, diye haykırdı Lily
ama hiçbir şey olmadı.
Bu ıstırap insanı ahmaklaştırır, diye düşündü."
İyi olmuş Ginia. Daima iyi oluyor.
Ne kabalık. Denediğini görmek isterim.
Deniz Feneri'ni yeni bitirdi. İnanılmaz.
Mektuplarında çok karışık.
Vita'nın geçmişine dair ne okuduysam benim geleceğim
ama onu okuyup tüketince aniden son buluyor.
Artık Belucistan kıyısına yanaşmıyor. Bağdat'ta bir taksiyle dolaşıyor.
Sadece uykuda. Ölmüş.
Şimdiki zaman anlamsızlaşıyor.
Duydum ki yanan bir trenle Luksor'dan Kahire'ye kadar gitmiş.
Evet! Vagonların altından yükselen alevlerle.
İçin için yanan o diplomatlarla.
Tüm o kaosun ve şiddetin ortasında ne söyledi peki?
-Ne? -Güneydoğu kalıcı bir pişmanlıkmış.
Evet.
Peki başka ne yazdı?
Karla kaplı surları geçerken haydutların saldırısına uğradığını,
bakır sülfatla kaplı tepeleri, karanlıkta çamura boğulan kasabaları,
akbabaların didiklediği ölü develeri ve ölen insanları gördüğünü.
Bu sende yazma mı, yaşama isteği mi uyandırıyor?
İkisi de.
Onu nasıl anlamlandırabilirim Duncan?
-Nasıl? -Tüm parçalarını.
Bana dilin sefil biçimde yetersiz olduğunu hissettiriyor.
Parçalanmış.
Gözlerinle tüm bu lezzeti süzmelisin.
Sonra beynin tadına vararak dinginleşecek
ve kendini düşünerek huzursuz etmeden
tüm olan biteni izleyecektir.
Evet, gözler süzebilir ama beyin yapamaz.
-Beyin yapamaz. -Ne?
Ne? Ne?
Yaşamak.
-Virginia, iyi misin? -Çok üzgünüm.
Göz ve beyin…
Çok üzgünüm.
Göz ve beyin.
Yapamıyorum.
Göz ve…
Ginia?
Çok üzgünüm.
Virginia!
Bekle! Ona zaman ver.
Virginia.
Aklım vücudumun ücra bir köşesine sürülmüş sanki.
Endişelenme sevgilim. Seni geri döndüreceğim.
Ona her zamanki sakinleştiricilerden verin.
Mutlak bir sessizlikte dinlenmeli. Bir krizi önleyebiliriz.
Yazıyor mu?
-Bir romanı yeni bitirdi. -Sanırım bu çöküşlerin sebebi yazması.
Yazmasına engel olursanız ölür.
Bazen kadınların bu kadar akılla baş edemediğini düşünüyorum.
Şey…
Ben doktor değilim elbette
ama dengesizlik yaşamış birkaç erkek tanıyorum.
Dehaları yüzünden miydi bilmiyorum ama şahsi kanaatimce
dünyaya her iki cinsten de parlak zekâlar lazım.
Sırf bize gülmesinler diye kadınlara kulak tıkamak aptallık olurdu.
Doktor beni yatağa bağladı.
Yazmamı yasaklamaya çalıştı.
O yüzden bu son eserim.
Son altı haftayı yatakta geçirince
bir şey emare olarak kaldı ortada.
Sen gücüme inanıyor…
…ve beni yararsız bulmuyorsun.
Keşke iyi olsaydın ve gelip beni görebilseydin,
böylece bu anı birlikte yaşayabilirdik.
İyileşeceğine söz vermelisin.
Sen gerçekten olağanüstü bir insansın.
Sen ölümsüz bir başarısın.
Seni istemeye karar verdim.
İnatla.
Umutsuzca.
Sadakatle.
Umarım bu gönlünü hoş tutar artık.
Benim için çok nahoş.
Eve gitmem gerekiyor.
Virginia, değil mi?
-Selamun aleyküm. -Aleyküm selam.
Onunla ilişki, benzin deposu üstünde sigara içmek gibi olurdu.
-Elhamdülillah, nasılsınız? -Çok iyiyim, teşekkür ederim.
Elimi öpecek bir sonraki kişi tokadı yiyecek.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
İkiyüzlülük bu Harold. Gerçek bir yüzsüzlük.
Virginia'ya âşık olduğunu düşündüğün çok açık.
Violet'la o korkunç karmaşa sırasında söyleyemediklerimi ifade edeyim.
Aşkın birkaç çeşidi vardır Vita.
Virginia'yla seninki burada yaşıyor. Sıkıştırıyor.
Panikletiyor. Tüketiyor.
Bencilce ve yıpratıcı.
Diğeriyse…
İçinde iyi olan her şeyin dışa vurumu.
O burada yaşıyor.
Senin için hissettiğim bu.
Geri dönüyorum.
Üzgünüm ama hiç kimseyi görmemeli. Anlayacağından eminim.
Onu neşelendiremeyeceğimden emin misin?
Onu neşelendirmek hiç kolay değil Vita.
Bir bardak süt içmeye bile ikna edemezken bu biraz iddialı olabilir.
Elbette. Ne kadar aptalım.
Virginia'ya olan ilginizi ne kadar takdir ettiğimi bilseniz
bana bu kadar kızmazdınız sanırım.
Düşündüm ki gelip benimle kalabilirse işleri hepiniz için kolaylaştırmış olurum.
Bunu senin için Harold'ın kütüphanesinden getirdim.
Kafanı dağıtabileceğini düşündüm.
Ona iyi geldiğimi biliyorsun Leonard.
Doğruluk payı olduğundan şüphem yok.
Tehlikede olursa haberdar edecek misin?
Söz veriyorum.
Sonunda birkaç saat uyuyabildi.
Tutarsız konuşmaları kesildi ama hâlâ yemiyor.
İkna etmek için her şeyi yapacağım.
Ginia'nın Vita'yla kalmasına ne diyorsun?
-Virginia onu görmek istiyor mu? -Evet.
-Belki ona iyi gelir. -Vita'nın şöhretini biliyorsun.
Vita onu ayartmaya çalışabilir ama çok ileri gidemez, değil mi?
Fiziksel arzuları açıkça görülüyor Nessa!
Tanrı aşkına Leonard, böyle düşünemezsin.
Eğer Vita'yla kalmasının iyi geleceğini düşünüyorsan
onu durduramam.
Biliyorum, senin için çok zor Leonard.
Ben kıskançlığa inanmıyorum Nessa.
Önce heba edip işe yaramaz bir el yazması gibi atmalısın.
Seninle yine yalnız olmak ne büyük rahatlık.
Leonard'a seni 23.00'e kadar yatıracağıma söz verdim ve sözümü daima tutarım.
Uyumayı düşünemiyorum bile.
Milyonlarca işim var, sana dalmaktan bahsetmiyorum bile.
Acaba ölüm de böyle bir his mi?
Sanki birdenbire duruyor zaman…
…ve bomboş hissediyorsun.
Mutlu musun?
Evet.
Seni eskisinden iyi mi tanıyorum?
Onun çok güzel olduğunu düşünüyorum.
O eski bir ırkın soylusu.
Tüm o soy kesinlikle mükemmel bir vücut yetiştirmiş.
Yazılarına hayransın sanıyordum.
Kızdırmak için söyledim.
Sınırları aşamıyor bile.
Bu kadar abartma Clive.
-Bir kadının çalışması kolay değil. -Endişelenme Nessa.
Eminim Vita büyük zenginliği ve ayrıcalığıyla teselli bulabilir.
Hadi Julian. Yeni plağını çalalım.
Sınıflaşmadan kurtulma konusunda senin nesline güveniyorum.
Hadi Virginia.
Aşkınızı dinleyelim biraz.
Vita ile yatağa girdin mi?
-Evet, Duncan. Girdim. -Öyle mi?
Vanessa, Leonard duyacak.
-Muhtemelen biliyordur. -Nasıl bir his peki?
Böylesine müthiş ve tarifsiz bir fizikselliği
hiç yaşamamıştım.
Bahçe tamamen kazılmış.
Çit kenarlarına turuncu zambaklar ve yağ kutularına yeni güller ekilmiş.
Tek yapmamız gereken kavaklardan kurtulmak
ve pencere altındaki yatakta duran leylakları sökmek.
Bayan Woolf'u da odandaki yataktan çıkaralım.
Woolf'ları seviyorum ama tehlikeli olduğunu bilmelisin.
Hadji, tatlım, lütfen endişelenme.
Ona bir dost olarak adandım ama âşık değilim.
Bu manevi bir şey.
Ayaklarımı yere basmamı sağlıyor. Beni ciddi düşünmeye zorluyor.
Sensiz sefil ve yalnız hissediyorum.
Kıskanmanı gerektirecek hiçbir durum yok.
Biz böyle yaşamıyoruz Vitti.
Seviyorum.
Seni seviyorum.
Etrafını kuşatmasını istediğin o parıltılı zihinlerden hiçbiri
seni benim kadar sevmiyor.
Leonard bana çok katı davranacak. Çok şey yaptığımı söylüyor.
Leonard'ı bırakıp benimle kaçar mıydın?
Ciddiyim.
Yapar mısın?
-Leonard'ı bırakayım mı? -Evet.
Yapamam.
Dayanağımı kaybederim.
Onunla korku duymadan, mükemmel bir özgürlüğü yaşayabilirim.
Sen herkesten daha fazla engeli yıktın ama ben yapamam.
Ben bunu yapamam.
Beni yolda bırakırsan sana zarar veririm.
Yaparım, biliyorum.
Neden hep daha fazlasının peşindesin?
Seninle yataktayken bile fanteziler kurmakta ısrar ediyorsun.
Sen korkularınla, ben fantezilerimle.
Belki sapkınlıklarımız uyuşmuyordur.
Neden birkaç gün daha benimle kalamayacağını anlamıyorum.
Knole'da gayet iyi yazabilirsin.
Seni Bloomsbury'de bırakmaya dayanamıyorum.
Yazmak ve düşünebilmek için orada olmalıyım, malumun.
Leonard'ın yaygara koparıp seni hapsetmesi nahoş bir düşünce.
Leonard'a ihtiyacım var.
Onu seviyorum.
Huzurlu ve iyi olduğumdan emin olmaya çalışıyor.
İyi ama zaten öylesin. Sen iyisin.
Dengeye gelmem çok uzun zaman aldı.
Bu kadar katı bir insan olmasan ne yapardım, biliyor musun?
Garajdan motorumu çıkarır,
bu akşam 23.00'te Bloomsbury'de olur ve pencerene taş atardım.
Aşağı inip beni içeri alırdın ve gece boyunca seninle kalırdım.
Sen senken bunu yapamam.
Farklı bir Virginia için gece Londra'ya bile uçardım.
Benden verebileceğim kadarını aldın.
Şayet sözün bir meydan okumaysa gel o zaman Vita.
Bu akşam gel.
Fırsat kaçtı. Çok üzgünüm.
Sen ve Leonard, Harold ve ben, birlikte olalım mı?
Hafta sonu tutulmayı izleyelim, diyecektim.
Harold birlikte gelmenizi çok istiyor.
Kitabımla ilgili nazik eleştirin için teşekkür edemedim Virginia.
Büyük bir başarıydı Harold.
Karakterlerini hem gerçek hem de hayalî gibi yazıyorsun.
Biyografiler, aynaları tuhaf köşelere konumlandırarak
insanların gerçek kimliklerini anlamamızı sağlar.
Şunu düşünmeden edemiyorum.
Bu çağda bin kameranın herkese, her açıdan doğrultulması
ne kadar da önemli aslında.
Gazeteler, siyaset ve dedikodu.
Dedikodu.
Vita'nın biyografisini yazan onu nasıl yorumlardı sence?
Diplomat karısı olarak mı yoksa ünlü bir romancı mı?
Ya da doyumsuz bir âşık.
Zavallı kocasına kaçamaklarıyla eziyet eden bir şöhret?
Vita'yla sizin bölümünüzün nasıl biteceğine bağlı bu.
Charleston'da konuşuyor olsaydık aşktan bahsedildiğini duymak şaşırtırdı.
Clive bunu çözdüğünü söylüyor, üç saatini yemeğe,
altı saatini uykuya, dördünü işe ve iki saatini aşka ayırıyor.
Vanessa aşk için 10 diyor. Ben aşk için tüm gün diyorum.
Bu her şeyi toz pembe görmek gibi.
Senin hiç âşık olmadığını söylüyorlar.
Sence biri sekse ve onu düşünmeye kaç saat ayırmalı,
zihninde yarattığı hislere ve onun hayaline?
Yansımaları geçtikten çok sonra bile vücut etkisi altında kalıyor.
En sevgili varlık.
Seni yine gördüğümde
daha da fazlasını istiyorum.
Mutsuz olduğumu düşünmeyi sevdiğin malum.
Sen bana hiç yazmıyorken sana yazıyor olmam ne güzel.
DUNCAN GRANT VE VANESSA BELL 30 EYLÜL CUMA
O burada mı?
Vita mı?
Onu hiç görmedim ama Duncan da sormuştu.
Belki bu hafta şehre gelmez.
Vita'yı gördün mü Duncan?
Hayır ama olumlu cevapladı, yani yakında göreceğimizi umuyorum.
Vita'yı gördün mü Leonard?
Lütfen sakin olmaya çalış.
Aşırı geç kaldın.
Ben ve Nigel'ı bu öğlen anneme götürdüm.
Buraya geleceğimi söylediğimde histerik bir hâle büründü
ve "Tüm o eş cinsel vicdani retçiler!" diye bağırmaya başladı.
-Vita. -Clive, bu Mary Campbell.
-Memnun oldum. -Ben de.
Kendini benden saklayan birine bu kadar açık olmakla aptallık etmişim.
-Tatlım. -Bu hâlime dayanamıyorum.
Yeter artık Ginia. Bu kadarı yetmeli.
-Nereye gittiğini söyledi mi? -Söylemedi.
Ona ne söyledin?
Vita'nın ona ihanet ettiğini.
-Bunu neden söyledin peki? -Çünkü gerçek bu.
Zehirli gerçekleri söylemenin bir faydası yok Vanessa.
Hiç yok, en azından Virginia'ya. Bunu biliyorsun.
Virginia!
Leonard.
Aklıma harika bir fikir geldi.
Haftalardır ağzımdan tek kelime çıkmadı.
Ne bir fikir ne başka bir şey. Sonra sudan çıkan bir yüzgeç gibi belirdi.
Aceleyle dönüp kalemimi mürekkebe batırdım ve neredeyse otomatikman yazdım.
Orlando: Bir Yaşam Öyküsü.
Orlando da kim?
16'ncı yüzyıldan bir adam, aynı zamanda kadın.
Ona tüm atalarını anlattırmalıyım.
-Kime? -Ona her şeyi anlattırmalıyım.
-Kime? -Vita'ya!
Orlando çırılçıplak duruyordu.
Dünyanın varoluşundan bu yana
bu kadar büyüleyici görünen kimse olmamıştı.
Bir erkeğin gücüyle kadının zarafetinin birleştiği bir biçimdi o.
Bazı açıklamalar yapmak için bu duraksamadan yararlanabiliriz.
Orlando kadın olmuştu, bu inkâr edilemez.
Otuz yaşındaki bu genç asilzade
hayatın sunduğu her deneyimi yaşamakla kalmamış,
hepsinin değersizliğini de görmüştü.
Aşk ve hırs, kadınlar ve şairler, hepsi eşit derecede boştu.
Edebiyat bir saçmalıktı.
Geriye güvenebileceği sadece iki şeyi kalmıştı.
Köpekleri ve doğaya olan güveni, av köpeği ve gül çalılığı.
Tüm çeşitliliğiyle dünya, tüm karmaşıklığıyla yaşam,
hepsi buna sığmıştı.
Beni bu Orlando şeklinde mi yansıtacaksın?
Evet, hepsi seninle ilgili.
Teninin şehveti ve zihninin cazibesi.
Zamanda bir ok gibi yol alacaksın.
Bir erkek, bir kadın, bir kadim, bir modern olacaksın. Ne dersin?
-Senin için ne eğlenceli. -Bu bir çeşit hayalî biyografi.
Atalarının portreleri olacak, fotoğraflar, çizimler…
Onu kurbanına adamalısın.
Seni görmem gerekecek. Sık sık.
Oturup sana bakmak, seni konuşturmak, şüpheli noktaları düzeltmen gerekecek.
Çok tuhaf olan içindeki aykırı noktaları açığa çıkarıp düzeltmem gerek.
Roy ve Mary'nin sıcak suları yokmuş. Parsons'ı göndereyim mi?
Evet, Hadji, tatlım.
Merhaba Virginia.
Roy ve Mary Campbell oğlanların kulübesinde kalıyorlar.
Neden olmasın?
Virginia, Mary hakkında açıklama yapmalıyım.
Özür dilemeliyim.
Hayır, lütfen canımı sıkma.
Kendini Mary'ye verdiysen seninle paylaşacağım bir şey kalmadı.
Tüm dünyanın okuması için Orlando'da açıkça anlatılacak.
Tek bir mükemmel ilişki kuramıyorum.
Bunu hayatım boyunca denedim ve başaramadım.
Berbat bir bulanıklık, değil mi?
Evet.
İntikam almak istersen ellerinde olduğumu bil.
Şimdi.
Sende farkındalık uyandıran en büyük an hangisiydi?
Bir penisi ilk kez görüşüm.
Knole'a benzemeliydi Nessa.
Knole'a benziyor. Sence benzemiyor mu Duncan?
-Buna karışmak istemem. -Şaşırmadım.
Kitaba gerçek resimlerimi koyma konusunda ciddi olduğunu düşünmemiştim Virginia.
Orlando gerçek hikâye hissini versin.
Tamam.
-Bana teşhir gibi geliyor. -Seni tam da böyle görmek istiyoruz.
Kıpırdama Vita. Mükemmel görünmeni sağlayalım.
Mükemmel görünmüyor mu Nessa?
Bence harika görünüyor.
Vita, biraz daha rahatlarsan daha da iyi görünebilir.
Seni temin ederim ki çabalıyorum Vanessa.
Cinsel olarak etkileneceğin kişiden daha güçlü hissetmen gerekir mi sence?
-Tanrım, ne soru ama. -Sende bir imparator havası var.
-Sanırım bu bana büyük bir zevk veriyor. -Acı vermek mi?
Kendini iyi mi yoksa kötü mü görüyorsun?
Berbattı, Hadji.
Onlar durmadan fotoğraflarken tüm kıyafetlerimi çıkarıp
pembe bir saten parçayla örtündüm.
Virginia heyecanlıydı ama kaçma dürtümü bir türlü bastıramadım.
-Peki okudun mu? -Hayır!
Taslağı görmeme asla izin vermeyecek.
-Berlin nasıl? -Sensiz berbat Vita.
Evet, sana ulaşmayı çok istiyorum. Tüm hücrelerimde hissediyorum.
-Ne zaman gelebilirsin? -Sanırım birkaç gün içinde.
Vita'yla bu kadar zaman geçirmek seni zorlamıyor, değil mi?
Sence hayat dolu görünmüyor muyum?
Evet ama mutlu musun?
Coşkulu ve mest olmuş hâldeyim.
Bir gecede erkekten kadın kahramana dönen,
sonra da kurgu olduğu anlaşılan biyografiyle devrim yapabilirim.
Elbette tüm biyografiler böyledir.
Gitmek zorunda mısın?
-Yapacak çok işimiz var. -Harold'ı Berlin'de ziyaret etmeliyim.
Bir diplomatı sorumluluk sahibi eşinden mahrum edemem.
Bu önemli bir iş Vita.
Devrim gibi bir şeyin parçasısın.
Böyle bir kadın biyografisi hiç olmadı.
-İffet, tevazu buna hep engel oldu. -Tabii bende ikisi de yok.
Keşke bir şeyi ciddiye alsan Vita.
Özünü yakalamayı deniyorum.
Biyografiler her zaman kişinin başına gelenleri anlatır,
bu şeyleri yaşayan kişiyi değil. Sana tünel açıyorum.
Bunun önemini anlamıyor musun? Ne kadar özel olduğunu?
Bayan Woolf'un ilham perisi olduğum için yaşadığım şansı da mı?
Peki ya tüm bu tünellerden sonra orada bir şey bulamazsan?
Beni kaleminle sabitledikten sonra
ne yapacaksın benimle?
Yoksa işin bitecek mi benimle?
Bilmiyorum.
VITA SACKVILLE-WEST BERLİN, ALMANYA
ORLANDO: BİR YAŞAM ÖYKÜSÜ
ORLANDO İNGİLTERE'YE DÖNÜŞÜNDE
Leydi Sackville. Sizin gelmenizi beklemiyordum.
Ben de bunu beklemiyordum.
Sefil bohem balonunun içinde
bunun ne denli tehlikeli olduğunun farkında mısın acaba?
Ama dışarıda, kabul gören cemiyette Vita'yı büyük tehlikeye atıyorsun.
Vita ve oğullarını.
Ben ve Nigel'ı annelerinden ayırmakla tehdit eden tek kişi sizsiniz.
Tutkusu, birbirini önemseyen insanları ayırmak olan
çılgın bir kadınsın sen.
Çalışmalarındaki şiddetin ya farkında değilsin
ya da onları kontrol etmeyecek kadar pervasızsın.
Şükürler olsun ki çocuğun yok.
-Berlin'desin sanıyordum. -Öyleydim ama şimdi buradayım.
Benimle ilgili görüşlerine vuruldum.
Yani kırılmadın, kızmadın mı? Böyle hissedersin sanıyordum.
Bir mağaza vitrininde,
güzel mücevherlerle bezeli bir kaftan giydirilmiş manken gibi hissediyorum.
Böyle zavallı bir askıya nasıl bu kadar güzel bir giysi asabildin?
Virginia, şimdiye kadar okuduğum en bilge, en zengin kitap.
Canım, ne yapıyorsun?
Kek pişiriyorum. Nelly haber verdi. Çaya misafirlerim var.
Onları zehirleyeceksin.
Sende o kadar uzun yaşadım ki acaba sen var mısın yoksa ben mi uydurdum?
Şu an inanılmaz gerçek hissediyorum.
Beni yeniden buldun.
Sadece hayalî bir dünyada sevilmeyeceğim.
Dedikodular başlamadan kaçalım birlikte.
Lütfen Virginia.
Evet. Kesinlikle.
Ne zaman döneceğini neden söyleyemiyorsun ki?
Ayrı kalma süremizi bileyim.
Duygusallık ediyorsun. Yapma bunu.
Hayır, dürüst davranıyorum. Tamamen mantıklı.
-Senin için sürekli endişeleneceğim. -Leonard, dur.
Bir kitabı yeni bitirdin.
Eleştiriler başlayana kadar gergin olacağını biliyorsun.
-Sonra da boğulacaksın. -Bu sefer farklı.
Evet, öyle. Bu farklı hissettiriyor.
Bu yüzden gitmeni istemiyorum.
Orlando'yu yazmak hayatımın en büyük coşkusunu yaşattı.
Bu yüzden senin için çok tehlikeli.
-Vita olacak. -Endişeliyim.
Bazen korumaya çalışırken bana zarar verebiliyorsun.
Gitmene engel olmayacağım.
Vita'yla mümkün gördüğün şey hakkında dikkatlice düşünmeni isteyeceğim.
MARY'YE, ORLANDO'NUN AŞKIYLA VITA'DAN
Virginia, iyi misin?
Burada ne yapıyorsun?
Yıldırım düşse ve ev çökse
altında ölmek nasıl olurdu diye düşünüyordum.
Canım benim.
Oldukça canlıydı.
Acılı mı olurdu?
Evet.
Korkunç olur muydu? Sanırım evet.
Bir baygınlık, bilinçli şekilde yutkunmaya çalışmalar ve sonra…
Nokta, nokta…
-Ölümünü düşünmeye dayanamıyorum. -Bugün olacağını sanmıyorum.
Sadece hayal ediyordum.
-Sen yapmaz mısın? -Hayır.
Ben yapıyorum.
Ölümü yoğun bir merakla düşünüyorum.
Niagara üstünden geçmek gibi büyük bir heyecan olabilir.
Tek bir deneyim, bunu asla tarif edemeyeceğim.
Bir şeyleri hissetmek yerine kaydettiğini düşündün mü hiç?
O eski yarayı kanatıyorsun.
Her şeye ve herkese
kalemimle sömürebileceğim bir şey olarak baktığımı düşündün.
Hayır.
Kendimi düşünüyordum.
Sende çok çelişkili bir şey var.
Ne demek istedin?
Tam bir bağlılık istiyorsun.
Fakat sanki etrafın belirsiz bir sis bulutuyla çevriliydi
ve seni…
Seni sevdiğimde,
sana uzattığım eli tutmak için uzanmayacaksın gibi geldi.
Yazında var.
Kaçamak ama parıltılı bir şey.
Sadakat eksikliği sanırım.
Beni sevdiğinde mi?
Evet.
Sevdim.
Çok fazla.
Hâlâ da seviyorum ama aynı şekilde değil.
Yani Orlando ile içime açtığın onca tünelden sonra
boş bir kabukla karşılaştın.
Hayır. Dinledim.
Beni yolda bırakırsan sana zarar veririm.
Bu kelimeleri bildiğim her şekilde kaydettim.
Onları yazdım.
Kalbime kazıdım ve Orlando'da seni özgür bıraktım.
Serbest yaşayabilmek için senin birçok biçimini yarattım.
Knole'u yakaladım. Sana asla miras kalmayacak şeyi verdim.
Bazen bir şeyleri hissetmekten ziyade dışarıdan gözlemliyormuşum
gibi geliyor.
Belki de insanlardan daha çok önemsediğin şeyler var.
Burası hâlâ kalbini herhangi bir insandan daha fazla burkuyor.
-Yani çok mu soğuğum sence? -Tam aksi.
Tam aksi.
İçinde bir milyon mum yanıyor Vita.
Işığı kırarak evrene yayan, patlayan bir yıldızsın.
Dolayısıyla ışığını tek bir şey ya da tek bir kişi üstüne tutamıyorsun.
Sonuç olarak bunu…
…bana da yapamıyorsun.
Peki şimdi ne olacak?
Son zaten yazıldı.
"Orlando, tabiatı gereği tenha yerleri,
engin manzaraları
ve kendini ebediyen yalnız hissetmeyi severdi."
ORLANDO'NUN SATIŞLARI VIRGINIA'NIN ÖNCEKİ TÜM ROMANLARINI GEÇTİ
VE POPÜLER BİR YAZAR OLARAK KARİYERİNİN AKIŞINI DEĞİŞTİRDİ.
VITA VE VIRGINIA'NIN DOSTLUĞU AŞKLARI SONA ERDİKTEN SONRA DA
VIRGINIA'NIN 1941'DEKİ ÖLÜMÜNE KADAR SÜRDÜ.