Tüm ekiplerin dikkatine. Şüphelinin aracı tespit edildi.
Dikkatli ilerleyin.
Buradayım!
Ellerin görebileceğim bir yerde olsun!
Üzgünüm!
Sağ elin, lütfen.
Bozarsan ödersin, evlat.
Korkudan ödümü patlattın.
Buraya tazecik et getirmişler.
Neden girdin?
Suçlu değilim.
Peki. Herkes masum zaten.
Sen masum musun?
Benim sabıka kaydıyla şu hapishanenin bütün duvarlarını
kaplarsın. Sana efsane bir hücre arkadaşı düştü.
Peki.
Ne sandın? Hırsızlık, mala zarar verme, hapisten kaçma,
kamu düzenini bozma. Liste böyle uzayıp gidiyor.
Dur.
Hapisten mi kaçtın?
Birçok defa, sürtük! Beni asla yakalayamazsın.
- Ama hâlâ buradasın. - Şimdilik.
Peki.
Buradan çıkmalıyım.
Peki.
Beni tanımıyorsun, ressam.
Ben ve benim hatun, büyük hayallerimiz var.
Hayaller mi? Evet. Tamam.
Sırtımda "Umurumda mı?" yazan bir tabela var mı?
Geri zekalı herif.
Ama bir çıkış yolum var diyorsan--
Evet. Sende ne var?
Biraz paramız var.
Palavra. Ne yaptınız? Kız izciler gibi kurabiye mi sattınız?
Kaç para?
İki yüz elli bin dolar nakit.
Dalga mı geçiyorsun?
Yemin ederim. Saçım üzerine.
- Yarın 3:30'a kadar vaktimiz var. - Ne var 3:30'da?
Çıkmama yardım edecek misin?
Bak dostum,
ben kimseye güvenmem. Kendime bile. Anlıyor musun?
Ya ben bana güveneceğine
güvensem?
Tamam, bak.
Bir yol biliyorum falan demiyorum ama
biliyor olsaydım ne olacaktı?
Senin kız bana çanta dolusu para mı verecek?
- Orada olacak. - Nerede?
Haydi ama kanımı kaynat. Ne dönüyor söyle.
Para nereden geliyor? Kim bu kız? Şimdi nerede?
Ve en önemlisi de benim payım ne?
Paranın hepsi senin olabilir. Benim tek derdim, hatunuma kavuşmak.
Ne saçmalıyorsun? Bu hatunun memeleri altın falan mı?
O benim hatunum.
Ne olursa olsun, onu hep korurum.
Herkese karşı,
ne zaman olursa olsun ve
neden olursa olsun.
Çeyrek milyon? Çeyrek mi, dostum?
Haydi, zaman işliyor. Baştan sonra anlat.
- Çıkmama yardım edecek misin? - Beni inandırabilecek misin?
Her şeyi anlatabilirim
ama tüm hikayeyi duymak istediğinden emin değilim.
Anlat bakalım.
Ama gözlerimi açık tutacağıma söz veremem.
Kimseye tek kelime etmeyeceksin.
Bu, senin kulakların ve duvarlar arasında kalacak.
Adım Baron, bu arada.
Bir zamanlar sadece tarlalarda
annemin peşinde koşan küçük bir çocuktum.
O güzel altın renkli ışığın içinde.
Havadaki o kokuyu ve tenime vuran o güzel rüzgarı hatırlıyorum.
Hayır, hayır, hayır! Kes!
Hayır, bir varmış bir yokmuş saçmalığına girme, velet!
Bana kendini bıçaklatma. Lafı dolandırma, dostum!
Ama göreceksin, her şey detaylarda.
Başlarım detaylara! Başlarım anneme!
Hızlı ileri sar.
Tamam.
Peki.
Postanede çalışıyordum.
Hatta hayatımda sahip olduğum en iyi işti.
Başka insanların hayatlarına şöyle bir göz atmayı hep sevmişimdir.
Ama çoğu zaman hiçbir şey kolay olmaz.
Annem hep "Eğer bir şey seni aşağı çekiyorsa, sevdiğin insanları bul"
"ve onlara vaat edilmiş topraklara kadar sıkı sıkı sarıl." derdi.
- Merhaba! - Merhaba, Bayan Jenkins.
Biscuit, tatlım! Sadece Baron!
Merhaba, Biscuit!
Tatlım!
Torunumun düğün davetiyesi!
Bebeği de yolda. Ve yeni bir karavan aldılar.
Canım benim!
Kimi için her şey daha çabuk oluyor.
Annemin bana ihtiyacı var.
Kendini de düşünmen lazım ama.
Tanrı biliyor ya hiçbirimiz gençleşmiyoruz.
Doğru.
Hayatın olduğu yerde umut da vardır.
Tamam, bekle biraz.
Kroket muhabbeti neydi?
Ne muhabbeti?
- Az önce kroket dedin. - Kroket mi?
Hayır. Hayır, tığ işi dedim.
- Tığ işi örgü gibi bir şeydir. - Ben de biliyorum ne olduğunu!
Benim de büyükannem var!
Bak, hikayeni cidden anlamaya çalışıyorum
ama şu resmi biraz daha iyi çizmen lazım, anladın mı?
Anladım galiba.
Gün geldi, Baron! Altı aydır sana o koca Yeti kafanı
tıraş ettirmeni söylüyorum.
Artık gitmeli.
Bayan Sandy, size daha önce de söyledim. Bu saçları ben--
Artık Posta Servisi'nde çalışmıyorsun.
Her türlü bağın şu an itibarıyla tamamen kesilmiş bulunuyor.
- Annem için bu işe ihtiyacım var. - Şimdi değil!
Burada da değil!
Tatlım, iş senindir.
Mola. Mola.
Yani şimdi saçını kesmediğin için işinden mi oldun?
Tahmin edebileceğin gibi,
bir gün bir videoda reggae yapan bir tipler gördüm,
adada bir yerlerdeydiler.
O rastalı saçlar onları tanımlıyordu.
Bilmiyorum. Saçımı asla kestirmem.
Tabii ya! Tam bir Bob Marley'sin!
Teşekkür ederim.
Merhaba, anne!
Sana "Moon Pie" aldım.
İlaçların fiyatını yine artırmışlar.
O insanlar kızışmış yılanlardan bile daha alçaklar.
Aç.
Şimdi, hiç merak etme.
Bir yolunu bulacağım.
Hiç kimse hiçbir yerde, hiç kimseyi işe almıyordu.
Merhaba, Ron.
Birileri bana bir keresinde
"Daha iyi olmadan önce her şey daha da kötüleşir." demişti.
Ama benim için
hayat gittikçe koca bir hiçliğe dönüşüyordu.
Ama işte o an, hiçliğin ortasında
alev gibi bir--
Vay canına! Kızıl mı seviyorsun?
Yok, yok, yok! Alev gibi! Yoksa saçları pembeydi.
Gördüğüm en güzel şeydi.
Hayallerimin kızı.
Öldüğünü sanmıştım.
Bir cesede denk geldim sandım. Haftamın en iyi anı olurdu.
Hayır, ölmedim sanırım.
Bu b.ktan kasabadan mısın?
Evet.
- Yapacak ne var? - Hiçbir şey.
Hiçbir şey mi?
Yapacak hiçbir şey yok mu?
Bilmem ki.
Peki.
Bu da bir yolu tabii.
Gece bağıran armadilloları duyabileceğin bir yürüyüş yolu var.
Dibi yokmuş gibi hissettiren terk edilmiş bir taş ocağı.
Küçük evlerde büyük hayaller kurup hiçbir imkanı olmayan insanlar.
Sebepsiz yere uzun saçlardan nefret eden
huysuz bir patron kadının yönettiği bir postanemiz de var.
Tek bir trafik ışığı. Tek bir dondurmacı.
Bir sürü sıcakkanlı insan. O kadar sıcak ki polisimiz yok,
itfaiyemiz yok, hiçbir şeyimiz yok. Nereden geldin bilmiyorum
ama
bizde pek bir şey yok. Bende hiçbir şey yok ama
burası evim.
Ve
bildiğim tek yer.
Vay canına.
Bana etrafı gezdirecek misin?
Marmalade.
Bu adım. Marmalade.
İsimle reçel tek bir kelimede birleşmiş gibi.
Daha önce de duydum.
Ben Baron.
Baron, orada kontrolden çıkmış bir kukla gibi görünüyordun.
Sen tüm ormanı devirmeden yola çıkalım.
İyi misin?
Bana garip derecede uzun süre bakmaya devam mı edeceksin?
Tamam.
Atla, Kukla.
Ama kafamı falan kesmeyeceğine söz ver.
O günden sonra ayrılmaz olduk. İkimizin hamuru da aynı gibiydi.
1, 2--
2, 3.
- Patlıcan. - Patlıcan.
Biliyorum! Kaç oldu şimdi?
- Dört. Evet. - Onda dört.
Hiç kötü değil. Yarısı gibi.
Biliyor musun,
ben de ağaçlara dalardım.
Senin yaptığın gibi. Küçük bir kızken.
Neden öyle yaptın?
Sanki--
Nasıl anlatsam bilmiyorum.
- Şerefe koca kulak! - Şerefe.
- Denemek ister misin? - Tabii.
Dene.
Annem, yani anacığım sonunda gidip başka bir herifle evlendi.
Evet. Ve sıvıştım.
Yine.
Yük trenlerine atladım. Sonra
Bug Bay'de bir serseriyle tanıştım. Bana Big Bertha'yı verdi.
Ona öyle diyorum.
Big B.
- Öylece mi verdi? - Evet.
Öylece verdi.
Kim bilir bir sonraki durağım neresi olacak.
Evet. Ben annemi bırakıp gidemem.
Gerçek annem değildi.
O kadın bambaşka bir hikaye.
Küçüklüğümden beri hep
koruyucu ailelerle kaldım.
Kimseye söylemem ama babam astronottu.
- Uydurma. - Annem öyle dedi.
Benimle tanışmaya gelemedi çünkü roket yapmakla meşguldü. Ama
o içindeyken patladı.
Uzayda.
Annem olmasaydı yarın sabah çoktan gitmiş olurdum.
- Adı ne? - Eda. Eda Anne.
Eda Anne. Sevdim.
Çok hasta.
İlaçlarının fiyatını bir gecede yükselttiler yine.
Kimse karşılayamıyor. O açgözlü adamın umurunda değil. Ve o kadar
zengin ki
ilk teknesi ıslanınca gidip bir tane daha alıyor.
Ne derim, biliyor musun?
Sistem seni yüzüstü bırakırsa
kendi sistemini kuracaksın.
Hak ettiklerini görecekler.
Merak etme.
Hak ettiklerini görecekler.
Tamam, Baron, sana iki sorum var.
Fazla ileri gidiyorsam hemen suratıma söyle, olur mu?
Birinci soru!
Bu gece kalabileceğim bir yerin var mı?
- Evet. - Vay canına.
Diğer soru neydi?
Başka soru yoktu.
İlkini pat diye reddedersen diye yedekte tutuyordum.
Ocağı gösterecek misin bana?
Aman.
Önemli değil. Orada bırakmamalıydım.
Anne?
- Merhaba, anne. - Merhaba, Eda Anne.
- Bu Marmalade. Özür dilerim. - Ben Marmalade.
- Memnun oldum. - İşte bu da Eda Anne.
Baron senden o kadar bahsetti ki anlatamam. Seni şimdiden
- tanıyormuşum gibi hissediyorum. - Evet.
Peki.
- Yorgunum, o yüzden. - Tabii ya. Gideyim.
Seni yalnız bırakayım.
- Sabah erkenden gidecek misin? - Duruma bağlı.
Belki o iş olmazsa,
başka bir plan yaparız.
İkimiz için.
- Ve Eda Anne için elbette. - Evet, bunu isterdim.
- İyi geceler, Kukla. - Evet.
İyi geceler.
Ne kadar ıslak olursan ol yine de kahramanımsın.
Aramıza hiçbir şeyin girmesini istemiyorum.
Tamam. O zaman şimdi bir tane Safinaz,
bir tane de Temel Reis için.
- Merhaba. Merhaba? - Merhaba!
Hâlâ buradasın.
- Odamda. - Evet.
Odandayım.
Dur, sana nasıl yapıldığını göstereyim.
Merhaba, anne.
- Onlar ne? - Aman Tanrım. Neredeyse unutuyordum.
Senin için.
Kukla, ciddi misin? Aman Tanrım! Teşekkür ederim.
Dikkat. Dikkat
Kimse bana çiçek almamıştı.
Güzel kokmuyorlar mı?
Ben koku almıyorum.
Yok, hayır, şu büyük olan değil. Küçükleri.
Hayır, yani gerçekten koku almıyorum. Hep böyleydi.
Doğuştan koku alamıyorum. Acayip nadir bir şeymiş.
Burnumu ödünç alabilirsin. Güzel kokuyorlar. Aynı senin gibi.
- Onu artık dert etme. - Öyle mi dersin?
Çünkü artık ben varım.
Beğendin mi?
Şimdi onunla ilgilenmeliyim.
Belki sonra seninle biraz maceraya atılırız. Aslında düşündüm de
yukarıda kimsenin kullanmadığı fazladan bir oda var.
Kukla, haydi banka soyalım.
Ne dedin?
Haydi
gidip
banka soyalım.
Ne yapacağız?
Dalga geçmeyi bırak!
Haydi ama. Şu şapşal tipe bak.
Bak, sen var ya şu Marmalade'e
mektubun ucunu yakmışsın. Fena çatlaksın. Haydi ama.
Bunu pek anlamadım.
Postanede çalışıyorsun ama mektup ucu yakmak nedir bilmiyor musun?
Tüm saygımla söylüyorum, biraz saf mısın?
Neyse, devam et.
Banka mı?
- Daha şey bir şey bulmam lazım-- - Ne gibi bir şey?
Öyle
sihirli bir şeyler olacak da
ansızın gökten para yağmaya mı başlayacak?
- Marmalade. - Kukla.
Marmalade.
Baron.
Senden hoşlanıyorum.
Bence aramızda özel bir şey var.
Sanki buraya beni korumak için gönderilmişsin. Sanki bir
şövalye gibi.
Ama gerçekler var,
değil mi? Ve hayaller var.
Yukarıda.
Ama sonra bir de burası var.
Tam ikisinin ortasında.
Tam burada. Tam şu anda.
O Pleneksia hapları annemin hayatta kalmasını sağlayan tek şeydi.
Ama onları almak için-- Banka soymaktan falan hiç anlamıyorduk.
Ama Marmalade bir liste hazırladı.
Bir, gözetleme.
Atı tersten okuduğunda "ta" oluyor.
Köpeği tersten okuduğunda "kepök" oluyor.
Aslında köpeği de andırıyor değil mi? "Kepök-köpek"
- Çok açık burası. - Ne?
Her yer insan kaynıyor. Bu iş olmaz.
Daha gözetlemeye başlamadık sanmıyordum.
Kukla!
Buna ciddi yaklaşmamız lazım.
Tamam mı? Hayalimdeki hayatı yaşamak istiyorum.
Hayalimizdeki hayatı.
Birkaç kasaba ileride bir banka var. Bildim bileli orada.
İki, mekanda keşif yap.
- Bebeğim, burası mükemmel. - Öyle mi dersin?
Öyle diyorum! Öyle diyorum! Öyle diyorum! Öyle diyorum!
- Haydi! - Şimdi mi?
Hayır, şimdi yapmayacağız. O kadar da salak değiliz.
Tamam.
Şimdi. Kameraları sayacağız. Gişe camlarının yüksekliğini ölçeceğiz.
- Memur sayısı, girişler, çıkışlar. - Memur sayısı mı?
Nasıl?
Doğal davran, Kukla. İçime yattı bu iş benim.
Vay canına.
- Kahretsin. - Öncelikle, Kukla.
Sorun yok. Sorun yok. Sorun yok. Sorun yok.
Üzgünüm.
Kafanı ver. Şimdi, ben giriyorum. Sen şurada X'te bekliyorsun.
X'te bekliyorum.
Memura gidiyorum, parayı isteyip kasayı soruyorum.
Kasa burada işte.
Evet. Burası kasa. Sen kamerayı vuruyorsun sonra da kaçıyoruz.
- Dan, dan. İş tamam. - Vuruyor muyum?
Kamerayı neyle vuruyorum?
Üç, silah eğitimi.
Tamam.
Kafamızı verebilir miyiz?
Evet. Üzgünüm, daha önce hiç silah kullanmadım da.
Ben neye benziyorum? Silah manyağına mı?
Cevap verme.
Sadece nişan al.
Kurşunun nereye gideceğini düşün. Ateş.
Tamam.
Al bakalım.
İşte orada.
İşini bitireceğim! Elimden kaçamazsın. Buraya gel!
Dört, takım bağı oluşturma.
- Yardımcı olabilir miyim? - Evet.
Soyunma kabinleri nerede, tatlım?
Seni seviyorum ve hep seveceğim.
Kahretsin. Anladım. Yeter.
Detayları falan öğrenmek istiyorum tabii, kanka.
Ama harbiden ortamı kasıyorsun.
Şu tuvalet kağıdını uzat.
Neyse işte.
Marmalade'in vücudunun her köşesinde dövmeleri vardı.
Daha önce görmediğim yerlerde bile.
Beni boş bir tuval gibi görürdü.
Devam et.
Marmalade, sonra kalp dövmesi yaptırdı.
Bayıldım. Bayıldım.
Baron yazdırdı.
Ama benim için--
Hayır. Hayır, hayır, hayır. Seni salak. M-A-R-M.
O geri zekalı Marmalade'i yanlış yazdı.
Neyse ki son anda durdurduk.
M-A ve M harfleri kaldı. Küçük bir "a" eklemesi yeterdi
En azından annemi akla getirir diye düşündüm. Tam oldu.
- Marmalade'in çok dövmesi var mıydı? - Birkaç küçük dövme var.
Ama boynunda bir yapboz parçası vardı.
Yapboz mu?
Peki. Ne anlama geliyor?
Hani yapboz yaparken bir parça bulursun ya.
- Sonra tek kalmış parçalar vardır-- - Yapboz parçaları
nasıldır biliyorum. Dedem vardı.
Ama yani,
boynundaki büyük bir şey miydi? Büyük mü?
- Evet. Niye ki? - Niye mi?
Detaylar önemli diyen sendin.
Bana kendimi kötü hissettirdin. Anlıyor musun? Şimdi, ilham geldi.
Merakımı gider. Haydi, kanka.
Affedersiniz.
Bu ne? Ben yirmilik verdim.
Sanmıyorum, bebeğim. Bana onluk verdin.
Kukla, ona yirmilik vermedim mi?
Marmalade'in her şey için kendi kuralları vardı.
Evet, Gary, o yirmilikti. Kusura bakma ama gördüm.
Bu sabah üçüncü kahvemi içmedim.
- Üzgünüm, Baron. - Sorun değil.
Teşekkür ederim.
- Hazır mısın, Kukla? - Evet.
Teşekkürler, Gary.
Eda'ya selam söyle, evlat.
Annem.
Üzgünüm, geç kaldım. Ama Marmalade'le--
Evet.
Biliyorum.
Büyük planlar yapıyorduk. Evet.
Bir yolunu buldu.
Doğrusunu söylemek gerekirse
ne halt yediğimi bilmiyorum.
Marmalede
banka soymak istiyor.
Biliyorum.
Ama işte
haplar var ve--
Ben de işte--
Galiba onu seviyorum.
Hayal kırıklığına uğratmak istemiyorum.
Korkuyorum, anne.
Anne?
İyi misin? Tamam.
Merak etme, anne.
Halledeceğiz, tamam mı?
Söz veriyorum.
Söz.
Aman Tanrım, az kalsın altına dolduruyordun.
- Gerçekten kaçırdın mı? - Neden böyle yapıyorsun?
Erken kalkan yol alır. Plan, plan, plan, plan! Haydi!
Annemin haplarını gördün mü?
Senin annene ne oldu? Biyolojik annene?
Bana koruyuculu ailede büyüdüğünü söylemiştin.
Koruyucu aile. Koruyuculu değil.
Tamam, koruyucu aile. Peki, ne oldu? Marmalade?
Beş, güvenli ev.
Bana bunu sormayı bırak, tamam mı?
Neden anlatmıyorsun?
Hiçbir şey olmadı, tamam mı? Annem gelip beni kurtarmadı, hepsi bu.
O lanet olası kafayı çoktan yakmıştı.
Kurtarmak mı?
Seni neden kurtarmadı? Marmalade?
Koruyucu babalarımın birinden, tamam mı?
Mutlu oldun mu?
Ne yaptı?
Bilmek istemezsin.
- Bilmek istiyorum. - Bahsetmek istemiyorum.
Neden?
- Çünkü konuşmak istemiyorum! - Neden?
Yeter!
Benim hayatım seninki gibi değil, tamam mı?
- Ne yaşadığımı bilmek istemezsin. - İstiyorum. Gerçekten istiyorum.
- Hiç istemiyorsun! İstemezsin. - Evet.
Ne gibi?
Mesela
Her gece odana süzülen biri gibi.
Biz
daha küçücük çocuklardık.
Daha çocuktuk.
Ve işini bitirdiğinde
seni o aptal garajına götürüp bir köpek kafesine kilitliyordu.
Köpek kafesleri vardı.
Sonra elindeki beyaz bastonuyla seni dürtüklerdi.
Sinirlenince sol gözü seğirirdi.
Fırsatım varken o bastonu alıp o şişko pisliği öldürmeliydim.
Eve hâlâ çocuklar aldığını duydum.
Arkadaki garajda kesin hâlâ kafesleri vardır.
Bu şeyleri bilmek istemezsin.
Ama ben senin şövalyenim.
Hatırladın mı?
- Hatırladın mı? - Evet. Evet. Hatırladım.
Doğru.
Ama şimdi,
- kendi kurallarımızı koyacağız. - Evet.
Tamam. Pekala.
Ben de seni seviyorum.
- Geliyor musun? - Evet. Tanrım.
Altı, kılık değiştirme.
Marmalade?
Şimdi, kılık değiştirme konusunda çok düşünmemiz gerekiyor.
Çünkü böyle ünlü olunca, nasıl saçma isim
uydururlarsa uydursunlar, sonsuza kadar o isimle anılacağız.
Ne? Kim yani?
Bir şey ifade etmeli. Ama çok da aptalca olmamalı.
Şu nasıl?
Belki
horoz çetesi olabiliriz.
- Bu olur mu? - Yok.
Bize tavuk çetesi falan derler sonra. Sen isterdin ama değil mi?
Kukla, bak! Bak, bak, bak, bak! Yardım et, yardım et.
İşte.
Bir Marmalade'den daha iyi ne vardır?
Üç Marmalade.
Bunlara paramızın yeteceğini sanmıyorum.
Taksana.
Haydi. Denesene.
Sen ve ben, hayatımız boyunca tekmelendik.
Karşılık verme zamanı geldi.
Yere yat.
Haydi. Yat yere!
Yat yere dedim!
Kahretsin! Kaçalım, Kukla. Haydi, gidelim.
Haydi, gel. Gidelim.
Lütfen.
- Bir saniye. - Bebeğim, sadece oyun oynuyordum.
Bana bak.
Benim.
Sadece birazcık uf oldu. Tamam mı? Seni şapşal, Kukla.
Yarın için sinirlerimizi yatıştıracak bir eğlenceydi.
Yarın mı?
Büyük gün.
Beyzbol kartı koleksiyonum var.
- Onu satabiliriz. Onunla-- - Kadın ölecek, Baron.
- Ölecek. - Öyle söyleme.
Bak,
bu son işimiz olacak. Söz veriyorum.
Daha ilk işimizi bile yapmadık.
Yarın gideceğiz, tamam mı?
Bazı şeylerde bana güvenmelisin.
Yedi, banka notu.
Maskeler
yüzümüzü gizler. Notlar...
sesimizi gizler.
Ama parayı yanlış yazmışsın.
Ne? Biliyorum.
Yazım hataları onları şaşırtır. Bir imza gibi bırakabilirsin.
Ne istiyorsun?
Dünyadaki tüm fırsatlara sahibiz. Ne istiyorsun?
- Annemin iyileşmesini istiyorum. - Hayır, Kukla. Sen ne istiyorsun?
Sen'in, Baron'ın, neye ihtiyacı var?
Sana. Seni istiyorum. Sana ihtiyacım var.
Ben de seni istiyorum.
Bunu istiyorum. Bizi istiyorum.
Ama tek yolu bu.
Bunu yapmalıyız.
- Anneme bakacağım. - O iyi. O iyi, bebeğim.
- Ayaklarını ovmalıyım, tamam mı? - Ben yaparım.
- Tamam mı? - Tamam.
Ben yaparım.
O artık benim de annem.
Bazen Tanrı'ya insanlar neden hasta oluyor diye soruyorum.
Bazıları zamanla iyileşiyor. Ama bazıları gittikçe kötüleşiyor.
Tüm iyiliği o yaratıyorsa
kötülüğü de yaratıyor olmalı.
Bu, sevdiklerimiz için
ne kadar ileri gitmemiz gerektiğini düşündürüyor.
Özellikle de işler ters gittiğinde.
Hayat olduğu sürece umut da vardır.
- Aman Tanrım! Kahretsin! - Ne oldu?
- Bilmiyorum. Bilmiyorum.
Mutfaktaydım.
Ve geri geldiğimde burada bu hâlde yatıyordu.
- Ne oldu? - Bilmiyorum. Burada değildim.
Neyi var?
Öldü mü yoksa, Kukla? Neyi var? Ona bakamıyorum.
İyi misin?
O ilacın fiyatını sürekli artırdılar.
Baksana, kanka.
Biliyorum,
pek faydası olmaz ama
benim annem de hayatım boyunca hastaydı.
Hâlâ hayatta mı, bilmiyorum bile.
Konuşmuyor musunuz?
Kingston'da.
Jamaika'da. Orada büyüdü.
Ve
durum karışık işte.
Ama o tek annen.
Sahip olacağın tek kişi.
Onlara güzel yemekler verin, kurtlar gibi yerler
ve şeytan gibi dövüşürler.
Tamam, bak. İşini yoluna koyabilirim ama--
Daha hikayenin tamamını bile anlatmadım.
Enayi, fazla zamanımız yok.
Biz zamanın kölesiyiz ve zaman
bizi gitmeye zorlar.
Shakespeare vaazları. Eğer ilgilenirseniz
bendeniz tarafından her cuma dinlenme saatinde.
Otur şuraya.
Bak buraya, yemek vakti. Çıkıp o yemeklerini yiyeceksin
ama bu adamların karşısında sürtük gibi ağlamak yok, tamam mı?
Seni fena harcarlar.
İşte. Al bunu, al bunu.
Tamam.
Başını dik tut. Dik yürü. Göğsünü çıkar. Anladın mı? Haydi.
Ve kalçanı sık.
Galiba sakalında bir şey var.
Kalk, kalk! Kalk, haydi! Yürü, yürü.
- Geç bakalım. Yürü. Haydi! - Tamam, tamam. Kes şunu.
Ne yapacaksın?
- Yürü! - Ne yapacaksın?
Gir şuraya.
Ne yapacaksın?
Kusura bakma, patron.
Dövmeli herif bizden değil, değil mi?
Hayır, bizden değil. Ama tarzı harika, değil mi?
- Özel Ajan? - Evet.
Dedektif Gray.
Yerel ekiptenim. Güzel. Güzel iş çıkarmışsınız.
- Ama ufak bir sorunumuz var. - Dur, dur. Ne sorunu?
Aramızda kalsın ama galiba
"Aptallar İçin Zencilik Kılavuzu"nu yukarıda unutmuşsun.
"Ne haber, kanka?" Daha önce hiç öyle bir şey duymadım.
Ciddi misin sen?
Tam olarak istediğim gibi ifade edemedim.
Ekip burada.
Herkes konuya hakim mi? Tamam. Bir saniye. Teşekkür ederim.
Pek zamanımız kalmadı. Bağlantı yenilenmeli. Haydi, haydi, haydi!
Bize kalırsa onu biraz fazla zorladınız.
Artık biz devralıyoruz.
Ne? Affedersin, sen kimsin?
- Şef Aldo Dixon. - Bana bak,
bu Marmalade benim Bug Bay haydudum.
Benim yetki alanımda.
Ona geçen sefer neredeyse kız arkadaşıyla ilgili
her şeyi anlattıracaktım. Üstelik kılık bile değiştirmemiştim.
Şef, saygısızlık olmasın ama iki yıldır o kadının peşindeyim.
Onun aynı kişi olduğundan daha emin bile değilsin.
Tamam. Peki.
Bug Bay haydudu, namı diğer Bebek Haydut.
Birçok soygun, hepsinde aynı yöntem.
Hep aynı pembe bebek elbisesini giyiyor. Bak,
aynı el yazısı, aynı yazım hataları. Hiç iz bırakmıyor.
Bu, elimizdeki tek ipucu.
- Onu sorgu odasına götürüyorum. - Efendim, lütfen yapmayın.
Affedersin?
Kabalık olmasın ama duydunuz. Görüşmeden önce
en ufak bir pürüz çıkarsa
- yine izini kaybettirir. - Aynen öyle.
Efendim, inanmayacaksınız ama telefon görüşmesi yapmak istiyor.
- Takip edebilir miyiz? - Kesinlikle olmaz.
- Bağlantıyı çoktan kurdum. - Ne? Yapmasana!
Sinyal sesinden sonra mesaj bırakın.
Alo? Marmalade?
Duydun mu bilmiyorum ama beni yakaladılar.
Ama merak etme, geliyorum.
Burada çok iyi biri var, bana--
Sen--
Sen sadece dediğin gibi saat üç buçukta buluşma noktamızda ol.
Tamam mı?
Seni görmek için sabırsızlanıyorum.
Sana iyi bakacağım. Söz.
Bu arada, ben Baron.
Onu hapishanemden çıkaramazsınız!
Bizi ona götürecek. Hemen buraya geri döneceğiz.
Kadının ortaya çıkacağı falan yok, tamam mı?
Bu tek şansımız.
- Vali, kısmi bir af çıkarabilir. - Zamanımız yok.
O çocuk bir kutu pastel boya kadar salak.
Adamın çözülmesi imkansız.
Ancak
biri onu çözerse başka.
Evet. Evet!
- Tamam. - Evet.
Tamam. İçeri giriyorum. Konuşmazsa, ne yapacağınızı biliyorsunuz.
Bir çırpı firar planına geçiyoruz. Dedektif Gray'i bilgilendirin.
Bir çırpı mı? Firar mı?
Eşyalarıma dokunma. Haydi, hikayeni bitir.
Annem cennete gittikten sonra
banka soymamıza gerek kalmadı diye düşündüm.
Plana sadık kalmalıyız, Kukla.
- Yolumuzdan sapamayız. - Kararımı verdim.
Yarın postaneye geri dönüp işimi geri alacağım,
- tamam mı? - Hayır, almayacaksın.
- Alacağım! - Hayır, almayacaksın!
Kendime, soygun işi bitene kadar bekleyeceğim demiştim.
Ama şu düşük çenem yok mu!
Sürpriz olsun istemiştim.
Sürpriz mi? Ne sürprizi?
Hamileyim.
Küçük bir kukla, Kukla.
Tanrım,
annemi yanına kabul etmen için dua ediyorum.
Bugün Marmalade'i ve küçük yavrumuzu kollarına al,
onları soygun sırasında koru. Çünkü Tanrım, korkuyoruz.
Tamam. Üzgünüm, korkuyorsun.
Az önce bankaya bile gitmeyeceğini söylemiştin. Peki.
Kaçış sürücüsü olacağımı söyledim. Tamam mı?
- İyi, iyi. İyi, iyi, iyi. Harika. - Evet.
Amin.
Netleştirelim, direksiyonu sen mi yoksa İsa mı tutacak? Özür dilerim.
İkimiz tutacağız.
Bu iyi, iyi haber. Tamam. Sıra sende, Kukla.
Masken nerede?
Kukla, tek bir işin vardı!
Tamam.
Sekiz, iş.
Tamam.
Güvenliği artırmak için
çift maske takalım.
Senin için endişeleniyorum. İkiniz için de.
Tamam. Bana bak. Motoru durdurma.
Dışarı çıktığımda, cehennemden kaçıyormuş gibi gazı ver, tamam mı?
- Bekle. Bekle! - Ne?
Ne yapıyorsun? Direksiyona geç.
Tanrım.
Yürü, yürü, yürü, yürü, yürü.
Haydi, Kukla. Haydi! Haydi!
Para! Para! Para! Para! Para!
Para! Para! Para! Para! Para! Para!
Ne kadar var?
Çok.
Çok mu çok para.
Evet.
Sadece başlangıç için biraz paraya ihtiyacımız var demiştin ama bu
birazdan fazla gibi.
Herhalde şanslıydık.
Bilmiyorum.
- Bir terslik kokusu alıyorum. - Koku almıyorum, unuttun mu?
Hayır, o değil. Sadece--
Bir sapıtma makinesisin, biliyor musun?
Biliyorum. Biliyorum. Ama işte
- çok fazla. - Evet, çok fazla.
Aynı yere çıkar. Ne yani?
Bugün bir teslimat almış olmalılar.
Nereden bildin?
Bilmiyordum.
Sadece
şans işte.
Peki, nasıl bu kadar şey biliyorsun?
Ne hakkında?
Bilmem. Bunun hakkında.
Şunun hakkında. Her şey hakkında.
Ne önemi var?
Dedin ki hayalimizdeki yaşamı kurmaya başladığımızda--
Bu hayalimizdeki yaşam.
- Başladı bile. - Tamam. O zaman doğruyu söyle.
Kızmayacağına söz ver.
Olur.
Bunu bir kez yapmış olabilirim.
Bug Bay'de küçük bir banka.
O kadar mı?
Birkaç banka daha. Kahretsin.
Ama hepsi sadece
üç beş kuruştu.
Bozukluktu. Hiçbiri böyle değildi. Hiçbiri böyle değildi.
Vazgeçmek istedim, Kukla, gerçekten ama--
Kahretsin! Sana rastladım ve
tüm dünyayı istedim.
Ve ayı.
Bunu geri vermeliyiz.
Hayır. Geri veremeyiz. Onu yapamayız.
Bu, annemin ilaçları için olacaktı.
Bir dakikaya ihtiyacım var.
Bak, Kukla.
Ben bunu--
Osurdun mu sen?
Koku almıyorsun sanıyordum.
Evet, almıyorum. Ama yüzünde garip bir
suçluluk ifadesi var.
Bak. Neyse.
Kavga etmek istemiyorum, Kukla.
Biliyorsun, şu an kafamda çok şey var.
Ama unutma, tüm dünyaya karşı sen ve ben.
Evet ve bebeğimiz.
Bebeğimiz.
Evet.
Ve bebek kukla.
Üçümüz.
Evet.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
Büyük bebeğimiz pantolonunu çekti mi bakalım?
Takılıyorum. Bebeğim, arabadan maskeleri getirir misin?
Neden?
Çünkü yakmamız gerek.
Tamam.
Tabii.
Bebeğim, bir an önce Big Bertha'dan kurtulmalıyız!
Kukla?
Annemin ilaçları neden sende?
Ne?
Ne diyorsun?
Kukla,
onları sadece acil durum için tutuyordum.
Arabaya koydum
ve sonra unuttum.
Tamam mı? Ciddiyim. Unuttum işte.
- Elimizden geleni yaptık. - Dur!
Sadece
dur.
Tamam.
- Bilemiyorum. - Neyi bilemiyorsun?
Gerçekten dürüst olup olmadığını.
Eda Anne'nin zamanı geldi, o kadar.
Tamam mı?
Büyük bir gün geçirdik.
Ben bittim, sen de bittin.
- Haydi şunu-- - Daha fazla yaklaşma.
Silahı bırakalım, Kukla.
Ne yapacağız?
Tamam.
Dışarı çıkmazsan biz içeri geliyoruz. Seçim senin.
Dışarı çıkıp özür dilemeliyiz.
Tamam mı? Tamam mı?
Bebeğim, bebeğim, kafanı ver! Tamam mı?
Tamam.
Parayı bölüşüp kaçacağız, tamam mı?
Şu sevdiğimiz yer var ya, konuştuğumuz yer?
- Evet? - Oraya git.
Eğer birimiz gelmezse yakalanmış demektir.
- Tamam. Peki. - Tamam mı?
Ve öyle olursa, diğerimiz
- sonsuza kadar kaybolur. Tamam mı? - Sonsuza kadar mı?
Bana bak.
Yarın 3:30'da.
Tamam, on saniyeniz var, hanımefendi.
- Tamam mı? Söyle, anladın mı? - Yarın 3:30.
- Söyle, anladın mı? - Anladım.
- Anladım.
Tamam.
Gel buraya. Gel. Gel.
Sekiz, yedi...
Kimseyi seni sevdiğim kadar sevmedim.
Ve beni kimse senin gibi--
Beni kimse hiç sevmedi ki.
Sen hayallerimdeki adamısın.
- Yarın 3:30, tamam mı, kukla? - Tamam.
Ya büyük hayaller kur ya hiç hayal kurma.
Altı,
beş,
dört,
üç,..
Buradayım!
iki--
Buradayım!
Özür dilerim!
Marmalade!
Nerede o?
Üç buçukta orada olacak, beni bekleyecek.
Nerede?
Sadece ikimizin bildiği gizli bir yer. Ama zamanımız yok.
Beni kandırma, dostum. Bir anlaşmamız vardı.
Beni dışarı çıkar, yolu gösteririm.
250 bin dolar.
Tamam.
Seni çifte oyuna getirdiği hiç aklına geldi mi? Anlıyor musun?
O tetiği çekmeye hazırdın.
Bunu unutma. Belki de gelmeye hiç niyeti yok.
Aşkımıza inanıyor musun?
Çünkü ne bildiğimi biliyorum.
Hissettiğim şeyi hissettim.
Gerisi bana bağlı değil.
Ne yapacağımızı söyleyeyim. Firar edeceğiz.
İyi ya da kötü diye bir şey yoktur.
Düşünce onları öyle kılar.
Başlayana kadar dikkat çekme.
Mahkum 326, çamaşır teslimatı!
Bunu giy, atla.
Haydi, dostum çabuk.
Sorun mu var?
Sorun yok.
- Sorun yok, öyle mi? - Evet.
- Çamaşırları doğuya götürmelisin. - Evet, biliyorum.
Git Marmalade'ini bul.
- İşitme problemin mi var? - Kızını al, dostum.
Sakin ol! Her şey yolunda!
- Kalkma! Kıpırdama! - Sana söylüyorum.
Sorun yok. Sorun yok, dedim.
- FBI. O temiz! Temiz! - FBI! Bırak onu. Sorun yok.
Sen Walmart polisi falan mısın? Ne oldu?
- Plan onunla beraber gitmekti. - Biliyorum. Şef müdahale etti.
Buraya zamanında gelemedik.
- Takip ediyorlar mı? - Evet. Her hareketini.
Şimdi her şey ortaya serilmiştir.
Gidelim.
Yakalama emri çıktı. Boynunda bir yapboz parçası dövmesi var.
Evet bir de sol bileğinde "Baron" yazan kalp dövmesi var.
Muhtemelen çilek sarısı ya da pembe saçlı. Silahlı ve tehlikeli.
Bir kez daha, savaşın içine, sevgili dostlarım.
- Bir kez daha. - Bir kez daha.
Gerçekten, Ted, Shakespeare karakterinden
başka bir şey bulmalısın, tamam mı? Bu biraz yoğun oluyor.
Performansınız için benim de birkaç notum var.
Affedersin, ne dedin?
Şüphelinin aracı ileride durdu.
Anlaşıldı.
Görünüşe göre Main Street'in kuzey tarafında bir tür bakkal.
Ne aldığını düşünüyorsunuz?
Umarım, kıza bir şeyler alıyordur.
Tanrım. O döküntüyle bir yere gidebilirse mucize sayılır.
- Nereden bulduk bu hurdayı? - Bilmiyorum.
O özel aracım. Gönüllü oldum.
Güzel. Teşekkürler. Aferin.
İşte!
Yola çıktık.
Patron, tepenin ötesine giderse biz burada hazırız.
Tek bir annen olur.
O çocuğa ısındınız, öyle mi?
Zavallı. Suç ortaklığından beş ila on yıl alacak.
En azından, Eda Anne'yi bir kez daha görebildi.
Umarım hatununu da görür.
Yola çıktık.
Görünüşe göre tekrar duruyor, patron.
Bilginiz olsun konum bir kandırmaca olabilir.
Kimlik tespiti için gözlerinizi açık tutun.
Anlaşıldı.
Neden burada duruyor?
Dondurma seviyordur.
Haydi, Marmalade. Neredesin? Neredesin? Neredesin?
Saat 3:15.
Tamam. Hatırlayın, 3:30'da buluşmaları gerekiyor.
İşte oldu. Sırada buluşma var.
Gidelim.
Sağ dönüş. On dakika. Onu görüyoruz.
Takip, takip.
Bu kadar da olmaz!
- Şimdi ne yapıyor? - Mahallenin etrafını dönüyor.
Bekleyin.
Birinin onu takip edip etmediğini kontrol ediyor.
İşte bu.
Haydi! Onu gördünüz mü?
Olamaz, olamaz. Yürüyün, yürüyün!
- FBI! - Evet, ellerini kaldır. İn!
- Tamam, sakin ol. Ellerini kaldır. - Eller yukarı! Hareket etme!
Kıpırdama!
Arabanın bende kalabileceğini söyledi.
Temiz.
İkisi için yakalama kararı çıkarın.
Tekrar ediyorum,
kuzeye gitmesi muhtemel bir çift.
Tüm kontrol noktalarının kapalı olduğundan emin olun.
Kaçmamalılar!
Özel Ajan, siz nereye gidiyorsunuz?
Anlıyorum.
Neden bahsettiğini anlıyorum.
Hayır. Ne dediğini anlamıyorum.
Neden bahsettiğini anlıyorum.
Bankadaki güvenlik kamerası görüntülerini aldın mı?
Çekil, çekil, çekil, çekil!
Ne arıyorsunuz?
- Olamaz. - Ne?
Bu
Marmalade'in dövmesi değil.
Bagajı aç, haydi.
Burası temiz.
İyi günler dilerim, hanımefendi.
Kendine iyi bak.
Efendim, şimdi nelere dikkat etmeliler?
Baksana, şu anda durumumuz hakkında hiçbir fikrim yok.
Hiçbir fikrim yok.
Sadece tekrar güney aksanıyla konuşan sarışın, erkeğe geçsinler.
Bilmiyorum. Bilmiyorum. Bilmiyorum.
Anlaşıldı.
- Durun. Ya kız ne olacak? - Kız falan yok.
- Ne? - Kız falan yok.
- Merhaba. - Merhaba. Nasıl yardımcı olabilirim?
Bir kaç gün önce Pleneksia için sipariş vermiştim.
- İsmini tekrar hatırlatır mısınız? - Lamram.
L-A-M-R-A-M.
Gelmeyeceğinizi düşünmeye başlamıştım.
Biraz gecikme oldu.
Manson Drive yolu mu?
Teşekkür ederiz. Teşekkür ederiz. Efendim! Efendim!
- Adresi buldum. - Neyi?
Hapishanede yaptığı telefon görüşmesinde izlenen numara.
Binin.
Gidelim.
Merkez, numarayı bir tür ilaç şirketine kadar takip etti.
Bu kadar mı?
Lamram. Lamram. Lamram. Lamram.
Buradan. Sağda, sağda, sağda!
Memurlar yaklaşıyor. Geçişe izin verin.
Buradan, buradan, buradan.
Pahalı ilaçlar.
Baş belası Warbucks.
Zenginler hep zenginleşiyor.
- Neredeyiz? - Hangi sokak olduğunu bilmiyorum.
- Haritaya bakıyorsun! - Burası Greenville mı?
Bütün depom orada. Son hapa kadar.
Sizin için mi?
Hayır.
Annem için.
Koruyucu annem için.
Sol, sol. Burada, burada, burada. Evet, evet. Evet, evet.
En sonunda artık!
- Ne? Özür dilerim, anlamadım. - Özür mü? Özür dilemelisin.
Şerif ofisi biri öğlene kadar gelir demişti.
Efendim sanırım bir yanlış anlaşılma oldu.
Bir ton para ortadan kayboldu. Yanlış anlaşılma mı? Palavra!
Ne? Beyefendi, özür dilerim, anlayamadım.
İşlemlerimi Bug Bay üzerinden yapardım.
- O adi yer de bizi fena soyuyordu. - Beyefendi, Bug Bay mi dediniz?
Sağır mısın? Evet! Bug Bay. Ne o, hapishanede
boş boş oturmaktan başka şey yapmıyor musunuz siz?
Bir dakika. O soygunda çalınan o para sizin miydi?
Aman Tanrım, sizinle aynı dili konuşmuyor muyum?
Dün o banka olacak kıytırık yerden yarım milyon dolarım çalındı gitti.
Tamam, tamam. Haydi sakin olalım.
Beyefendi,
burası iş yeriniz mi?
Tabii ki. Don Frankles. İcra Kurulu Başkanı.
Baron Eczacılık.
Sigorta şirketi altına pislemek üzere
ve siz daha mağduru tanımıyorsunuz.
Baron Eczacılık.
Beyefendi,
hani olur ya Pleneksia ilacını üretiyor olabilir misiniz?
Evet, üretiyoruz.
Evet. Anlaşılan bana verecek bir haberiniz yok.
O yüzden, hemen arazimden kaybolun ve gidip paralarımı bulup getirin.
Ciğeri beş para etmez herifler.
Bay Frankles.
- Affedersiniz, efendim. - Ne?
- Evlat edindiğiniz çocuklar var mı? - Ne dedin?
Evlat edindiğiniz çocuklar. Var mı? Hiç oldu mu?
- Bunun ne alakası var? - Evlat edindiğiniz çocuklar
var mı?
Doğru, var.
Bir sürü uyuşturucu bağımlısını alır,
onları bir şeylere dönüştürürsün.
Haberleşeceğiz.
İşe yaramaz pislikler.
Bana hemen telefonla şerifi bul.
- O neydi öyle? - Her şey bir yapboz parçası.
Adresini bul ve hemen bir ekibi Bay Frankles'ın evine gönder.
Bir dakika. Ne oldu?
Bilmiyorum. İçimde bir his var, bir şey bulacağımızı düşünüyorum.
Don veya Donald Frankles için ev adresi talep ediyorum.
Arka garajı araştırmalarını söyle.
Ya da evlat edindiği çocuklarla konuşsunlar.
- Evet. Ve garaja da bakın. - Ne bulacaklar ki?
Bilmiyorum.
- Belki kafesler. - Kafesler mi?
- Kafesler. Yani siz onun-- - Marmalade, tacizcisinin
bir bastonu olduğunu ve sinirlendiğinde
sağ gözünün seğirdiğini söylemişti. Bir şy çağrıştırıyor mu?
- Efendim? - Evet?
Evinin bir sokak ilerisinde bir ekip var.
Garajı varmış. Ve dışarıda bir kavanoz marmelat görmüşler.
Görünüşe göre üç kafes var.
Neyse ki yakın zamanda kullanılmamış ama
her yerde deliller var.
Şef evlat edindiği çocukları sorguluyor. Yani--
İşin aslı ne?
Gerçek olan ne, sahte olan ne?
Bir içki iyi gelirdi.
Evet. Bir sokak ileride bir yer var.
Orada buluşalım.
İnsan ömrü boyunca birçok rol oynar.
Haydi ama. İlk iki içki benden, kanka.
- Bir daha yapmam, efendim. - Evet.
İyi günler. FBI. Burada bugün gördüğünüz--
Bununla hiç ilgim yok. Hakkında hiçbir şey bilmiyorum.
İlaçlarını aldı ve vantilatör fabrikasındaki
- bir osuruk gibi kayboldu. - Ne--
Özür dilerim. Hangi ilaçlar?
- Plenoksia. - Ne için?
Bilmiyorum. Annesi için.
- Bakın, burada bir sorun çıkmasını- - Nereye gitti?
Hemen köşeden bilet alacağını söyledi.
Aloha. Bonjur. Almakla kalmayın, Thomas Cook'tan alın.
- Nasılsınız? Merak ediyorum da-- - Ajans Huxley?
Evet?
Harika, harika, harika.
Her şey burada hazır.
FBI.
Hemen geleceğinizi söylemişti.
Bu kadar hızlı olacağını düşünmemiştim ama.
Yani, bu iyi bir şey ama--
Size bir not bıraktı.
- Çok üzgünüm, başınız sağ olsun. - Ne?
Göz atmış olabilirim.
Bana ihtiyacınız olursa buradayım.
Başkasının mektuplarını okumayı bırakmanı istiyorum. Yasadışı.
Hayat sadece geriye dönük anlaşılabilir.
Ama ileri doğru yaşanmalıdır.
Anneme bakıyorum.
Umarım siz de aynısını yaparsınız.
Elveda, Gizli Ajan.
Saçın.
Anahtarlar.
Harika. Tamam.