Baba. Baba.
Yok bir şey canım.
Baba, baba. Yardım et!
Baba, lütfen yardım et!
Lütfen yardım et, lütfen!
Ve, galiba...
Evet, sonra da uyandım.
Neden bir şey yapmadım?
Bilmem.
Bu üçüncü kez oldu.
Neden öylece orada duruyorum?
Rüyaları yüzünden ona suçluluk hissettirme Paul.
Beni öyle görmüyorsun, değil mi?
Gerçek hayatta böyle tepki vereceğimi düşünmüyorsun.
Havaya uçsam?
Hani bir kere az daha boğuluyordun ya?
Ne çabuk harekete geçmiştim.
Dört yaşındaydı.
Bana anlattığını hatırlıyorum.
- Hoşça kalın! - Hannah!
Unutma, bu akşam evde Sophie'yle kalacaksın.
Hayır, o yarın akşam.
Hayır, oyun bu akşam. Bu akşam dedik.
Gerçekten, birkaç saatliğine evde yalnız kalamaz mı?
- Bana uyar. - Bunu kabul etmiştin.
Tamam, peki. Hoşça kalın.
Orada mı buluşuruz, yoksa...
Evet, herhalde.
Sheila'yla işim ne kadar sürer bilmiyorum, yani...
- Gergin misin? - Hayır, pek değilim.
Bence iyi olacak.
Bence anlayış gösterecek, umarım özür dileyecek ve konu kapanacak.
Kaydedebilir misin?
- Ciddi misin? - Evet.
Telefondan ses kaydı al.
Tepkisini duymak istiyorum.
Vay be.
Çok kindarsın Janet.
Evet, bunu düşüneceğim.
Ama git artık, geç kalacaksın.
Yok, yetişirim.
- Günün güzel geçsin. - Senin de.
Evet, uyum sağlama stratejilerinden söz ederken,
neden zebra böyle görünür?
Kilometrelerce uzaktan bile görünür,
ve bu pek işlevsel olmaz, değil mi?
Siyah beyaz çizgilerin ne faydası olduğuna dair
bir teorisi olan?
Yok mu?
Bildiğimiz kadarıyla çevreye uyum sağlama konusunda
kamuflaj pek işe yaramıyor.
Daha ziyade, sürünün arasına kaynaşma amacı var.
Avcılar, avını tespit etmek zorunda.
Tüm gruba birden saldıramazlar.
Yani başını uzatırsan, kendini hedef haline getirirsin.
- Evet. - Anlatabildim mi?
Merhaba. Hey, odaklanın.
- Öyle mi oldu? - Hayır, artık farklı.
Aranızdaki konuşmayı sınıfla paylaşmak ister misiniz?
Maalesef, hayır.
Tamam, çünkü konuşmamanız gerekirken konuşarak
kendinizi hedef haline getirdiniz.
Benzetmeyi anladın mı?
Benzetmeyi anladım.
Tamam, iyi. Bunun aksine,
göze çarpmanın evrimsel olarak fayda sağladığı
bir durum düşünebilen var mı?
- Evet. - Çiftleşme?
- Çiftleşme. - Madre'ye hoş geldiniz.
Merhaba, rezervasyonum vardı, Paul adına.
Ne oldu?
Affedersiniz, sizi tanıyor muyum?
Bilmem, tanıyor musunuz?
Evet, ben...
Osler'dandır belki. Orada öğretim görevlisiyim.
Hayır, oraya gitmedim.
- Yakın zamanda buraya geldiniz mi? - Hayır.
Evet, peki. Özür dilerim. Ben...
Bu büyük bir deja vu, veya...
- Brian, değil mi? - Paul.
Merhaba Paul.
Seni görmek çok güzel.
Evet, uzun zaman oldu Sheila.
Neredeyse tanımayacaktım. Vay be.
Öyle mi? Sakal yüzünden mi?
Yok, tamamen böyle...
Ee, burada ne kadar kalacaksın?
Birkaç gün, kardeşimi görmeye geldim.
Sende ne var ne yok?
- Hâlâ Osler'dasın, değil mi? - Evet, oradayım.
Duyduğuma göre yeni bir makale yayınlamışsın.
Evet, son düzeltmeleri yapılıyor.
Yani iyi görünüyor.
Nerede çıkacak? Hangi yayın?
İstersen... Menüye bakalım mı?
Evet. Hangi yayın ama?
Nature.
Nature mı?
Evet. Bundan memnunuz.
Uzun zaman oldu, evet.
Neden beni aramadın?
- Ne? - Neden benim adım geçmiyor?
Nasıl yani?
Yapma, sürü zekası?
Koloni algoritması?
Evet.
Bu benim araştırmama çok benziyor.
Ben... Yani yüksek lisans mı?
Evet, o zaman çevre pek ilgini çekmiyordu.
Yaşlanmayla ilgileniyordun.
Evet, ben... Yani son 30 yılda
ilgi alanlarım genişledi.
"Karınca zekası"nı mı kullanıyorsun? O kelimeyi ben buldum.
O kelimeyi kullanmıyorum.
Bak, bir fikir hakkında konuşmak ve tüm işi
yapmak arasında büyük fark var.
Hayır, ben de çalıştım. Bir kitabım var.
Yayınevi buldun mu?
Onu götürmeden önce bitirmek istiyorum.
Herhangi bir kurumsal art niyetten
etkilenmek istemiyorum.
- Taslağı okuyabilir miyim... - Neden?
- Yeni materyale mi ihtiyacın var? - Yapma Paul.
Yetişkin gibi davranalım.
Ne kadar ilerledin?
Daha oturup yazma kısmına geçemedim ama...
Bu benim için her şeyi bozdu Sheila.
Resmen kendine mal etmişsin. Yani...
En azından adım geçse olmaz mıydı?
Sadece öğretim görevlisi olmanın bir sakıncası yok Paul.
Araştırma görevlisi de olmak zorunda değilsin.
Lütfen Sheila. Buna ihtiyacım var.
- Paul. - Jan.
- Merhaba. - Biletleri aldın mı?
Evet. Nasıl geçti?
Ne, Sheila'yla mı?
Evet.
Evet, işte, teknik bir şeydi.
Ne demek istediğimi anladı,
ama bunu tam olarak çözüme ulaştıramadık.
Öyle mi? Peki şimdi ne olacak?
Bir çare bulacağım.
Tamam. Kendini savundu mu?
- Kaydettin mi? - Hayır, hayır.
Bu biraz etik dışı gibi geldi.
- İçeri girmek ister misin? - Evet.
Paul. Paul!
Seni uzaktan gördüm.
- Claire? - Evet.
Merhaba. Tanrım.
Seni görmek çok güzel.
Oyunu mu izledin?
Yani, evet. Tabii ki.
- Bu eşim Janet. - Merhaba.
- Ben Claire.
- Merhaba, Janet. - Ne zaman evlendin?
Vay be. Herhalde, bir düşüneyim...
- 15 yıl. - Evet, 15 yıl önce.
Seninle karşılaştığıma çok sevindim.
Son zamanlarda seni çok düşünüyorum.
Affedersiniz. Siz nereden tanışıyorsunuz?
Şey, Claire'le eskiden çıkıyorduk.
Evet.
Tuhaf, değil mi?
Neyse, son zamanlarda hep aklımdasın.
Öyle mi? Ben seni ne zamandır düşünmedim.
Tamam. İyi ki söyledin.
Neyse, seni düşünmemin sebebi şu,
sürekli rüyalarıma giriyorsun.
- Öyle mi? - Evet.
Şu son birkaç haftada çok.
Çok tuhaf.
Hiçbir şey yapmıyorsun. Öylece duruyorsun,
seninle tamamen alakasız bir rüya olsa bile.
Mesela geçen gece,
yakın bir arkadaşım sokakta yatıyordu,
araba çarpmış, kanlar içinde kollarımda öldü, tamam mı?
Sonra... Bu tabii ki sadece rüya.
Ve durduk yere,
sen orada yürüyerek geçiyorsun.
Vay be. Ben... Yani bu çok tuhaf.
Yani hiç müdahale etmiyor muyum? Yardım etmiyor muyum?
Bunu hâlâ yapıyor musun?
- Ne? - Hakaret arıyorsun.
Hayır, hiçbir şey yapmıyorsun, ama seni suçlamıyorum da.
Terapistimin seni aramamı önerdiğini
söyleyecektim.
Belki seninle bir şeyleri çözmemiz gerekiyordur,
yani bilinçaltında.
Burada olduğunu biliyor muydun?
Hayır, hayır, sizi tesadüfen gördüm,
bu da bir işaret gibi, tevafuk.
Tamam. Tamam. Evet.
Acaba bir kahve falan mı içsek?
Biraz laflarız?
Evet, bunu yapabiliriz. Olur, neden olmasın?
Yani...
Numaranı alayım mı?
- Tamam, evet. - Tamam.
Numaranı buraya yaz.
- Oyunu beğendin mi? - Beğendim, evet. Evet.
Soyadını mı değiştirdin?
Evet, onun soyadını aldım. Bizce daha...
Bence daha uygun olacaktı. Ben istedim.
Tamam.
Neden kıpkırmızı oldun?
Bu olay beni çok şaşırttı.
Eski bir erkek arkadaşın
seni böyle köşeye sıkıştırsa sen de böyle hissetmez miydin?
Ben kekeleyen bir salağa dönüşmezdim bence.
Bence ben kekelemedim.
Seni gördüğüne çok sevinmiş gibiydi.
Evet, şeyden değil... Rüyalar yüzünden.
Neden onu savunuyorsun?
Şu anda benimle kavga çıkarmaya mı çalışıyorsun?
Hayır, ben yokken bu kadının sana neler yapabileceğini
- düşünüp gerildim. - Bana mı?
Bana ne yapacak ki?
Üstüme mi atlayacak?
Neden evli mi diye sordun?
Sohbet olsun diye.
Tamam. Belki biraz abartıyorum,
ama hiç endişeli değilim dersem yalan olur.
Haklısın.
Ama sadece bir kahve içeceğiz, o kadar.
Seni seviyorum.
Hiç başka kadınları hayal ettin mi?
Evet, tabii ki ettim.
- Ama hiç aldatmadın mı? - Aman Tanrım, Janet.
Beni gerçekten o kadar havalı mı buluyorsun?
Sence seni aldatmanın
duygusal yükünü kaldırabilir miyim?
Hayır. Yok, haklısın.
Nevrotikliğinin seni ele geçirmesine izin verme.
Hadi ama. Yine mi cinsiyet psikolojisi saçmalığı?
İkimiz de nevrotizminin yüksek olduğunu biliyoruz.
Bunu bilip pragmatik yaklaşmak daha iyi.
Evet. Senin de şey puanın yüksek... Hödüklük.
Hödüklük puanım mı yüksek?
Evet, bunu benimse. Buna pragmatik yaklaş.
Şuna ne dersin?
Onunla buluştuğumda çok resmi davranacağım.
Gülümsemeyeceğim bile.
- Bu hoşuna gidebilir. - Ne?
- Bu hoşuna gidebilir. - Hayır.
Evet, bu çok...
Çok yoğun, tamam mı?
Genelde rüyalarımı hatırlamam bile.
Vay be. Kafana bu şekilde girdiğim için
özür dileyesim geldi.
Hayır, gerek yok. Ama tuhaf, tamam mı?
Neyse, benimle buluştuğun için teşekkürler.
Tabii ki.
Aslında bir...
Sana sormak istediğim bir şey var.
Öyle mi?
Ne?
Bunu yazmamın sakıncası var mı?
Nasıl yani? Hangi açıdan?
The New Inquiry diye bir dergiye yazı yazıyorum.
Öyle mi? Yazıların mı yayınlanıyor?
Sadece internette.
Daha ziyade blog gibi. Kimse okumuyor aslında.
Ne tür şeyler hakkında yazıyorsun?
Daha çok psikoloji. Jung falan.
Evet, tamam.
Burun kıvıracağını biliyordum.
Affedersin, isteyerek olmadı.
Benim hakkımda mı yazmak istiyorsun?
Hayır, rüyalar hakkında yazacaktım.
Seni tesadüfen görmemi falan.
Bu, yaptığım işe çok uygun.
Evet, eğer beni tam bir ezik olarak
anlatmayacaksan olur, rüyalarındaki gibi.
Gerçekten alınmışsın.
Hayır, tabii ki alınmadım. Şaka yapıyorum.
Yani buna izin verir misin?
- Evet. Evet, yaz. - Evet.
Teşekkürler. Evet.
- Ne? - Yok, bu...
Karım bir art niyetinin olduğundan şüphelendi.
Ne gibi?
Bana karşı hâlâ bir şeyler hissettiğinden,
beni özlediğinden.
Bir dakika. Gerçekten mi?
Çok komik. Neden öyle dedi?
Yani... Bilmiyorum. Ben...
Tüh, hemen gitmem lazım.
Neyse, teşekkürler.
- Bunu yaptığın için sağ ol, gerçekten. - Ne demek.
Galiba o zaman, rüyalarımda görüşürüz.
Evet, tabii ki hayır.
Teşekkürler.
Bu o mu?
- Bu kesin Paul. - Çok tuhaf.
Resmen aynı rüyayı görüyoruz.
Biliyorum, çok tesadüfi. Sanki,
Paul, her gece, nedense.
- Merhaba. - Merhaba.
İyi misiniz?
- Evet. Sen? - Evet.
İnanılmaz.
Ne?
Beni rüyanda görüyor musun?
Seni rüyamda görüyor muyum?
Evet.
Hayatım boyunca mı yani?
Hayır, yakınlarda.
Bilmiyorum. Ben böyle şeyleri takip etmem.
Beni biraz korkutuyorsun. Ne oluyor?
Hiç.
Telefonlarımızı kaldırıp
gerçek anlamda konuşabilir miyiz?
Ee, bugün okul nasıldı Sophie?
- Baba. - Önemli değil,
onu sonra ararım.
Bana gününü anlat.
En azından sesini kısar mısın?
Evet, bir dahakinde öyle yaparım.
Birazdan biter.
Sophie, oyun için hangi karakter olacağına
- karar vermemiş miydiniz... - Evet.
Şunu kapatayım.
Bunu açmam lazım.
Hani yasaktı?
Richard, merhaba.
Müsait misin? Vaktin var mı?
Evet. Ne oldu?
Evet, nereden başlasam?
Vay be. Ciddi galiba.
Hayır, çok tuhaf.
Hani bazen akşam yemeği davetleri veriyorum ya?
Evet. Nihayet davet mi edildim?
Yok, bu... Yine davet verdim.
Tamam, ve?
Kocamı bıktırana kadar anlattım,
ama sürekli gördüğüm bir rüya var,
veya çok belli bir rüya değil de,
rüyamda gördüğüm belli bir insan.
Son derece vasat bir tip.
Hiç dikkat çekmiyor, birden ortaya çıkıyor.
Bir partide kimsenin tanımadığı
bir misafir olarak yer kaplıyor.
Yani Sydney gibi mi?
Evet.
Hayır, yani...
Ben de... Ben de aynı deneyimi yaşadım.
Richard'a zaten anlatmıştım.
- Evet, sana anlattım... - Evet, doğrusunu istersen,
biraz bozuldum.
Başka bir erkek rüyasına giriyor.
Evet, seninkine çok benziyor Naomi.
Ama benimkinde, bir nevi tanıdığımız biri.
- Paul. - Richard'ın eski bir arkadaşı, Paul.
Biz aynı üniversiteye gittik.
O kadar hatırlamaya değer biri değil.
Hatta sıkıcı biri.
Onu neden sevdiğini anlamıyorum.
Sevmiyorum.
Peki nasıl bir tip?
Aslında Sydney'ye çok benziyor.
Fotoğrafı var mı?
Paul?
Aman Tanrım.
- Paul. Paul! - Alo.
Aman Tanrım.
- Orada mısın? - Hey, ne...
Ne oldu?
Hey.
Janet!
Burada 100 tane falan mesaj var.
Herhalde Claire'in yazısı yüzünden.
Herhalde profilime bağlantı verdi.
Biri benimle röportaj yapmak istiyor.
Neden bu kadar heyecanlandın?
- Neden? Ne oldu? - Bu çok tuhaf Paul.
Belki bu kadar önemli bir şey yapmadan önce
biraz durup düşünmelisin.
Neden ben? Bilmiyorum,
özel biriyim herhalde.
Sıradan bir adam, kendini tuhaf bir
rüya salgınının içinde buldu,
bilim insanları buna anlam vermekte zorlanıyor.
Buna neyin sebep olduğunu bilmiyoruz,
ama Mandela etkisinin rüya versiyonu gibi,
onda da birden fazla insan mantıklı bir açıklama
olmadan aynı yanlış anıyı paylaşıyor.
Bir de astral seyahat denen
- bir şey var, değil mi? - Hayır anne, bilmiyorum.
Bu, rüyaya girmenin manevi bir şekli.
Bilimsel olarak tabii ki şüpheli,
- ama bu bildirildi. - Ben bir şey yapmadım.
Benim alanım için çok ilginç bir dönem...
Okulda bunu açıklamak çok tuhaf olacak.
İnternet anketimiz, bu olgunun binlerce kez görüldüğünü gösteriyor.
Neden üzülüyorsun anne? Ben iyiyim.
Tüm bölümü kaçırdım.
Ama ben hep mantıklı düşünmeye meyilliyim,
doğaüstü olan her şey
sosyal olarak oluşturulmalı.
Ama bu seferki bana bile gizemli geldi.
Tamam. Tamam. Lütfen sakin olun.
Sakin olun. Teşekkürler.
Kimler akraba seçilimi dersini dinlemeye geldi?
El kaldırın.
Tamam, diğerlerine derse başlamadan önce
beş dakika ayırıyorum, tamam mı?
Ne soracaksanız sorun.
Evet, sen?
Viral olmak nasıl bir duygu?
Bunu bu senenin sonlarında mem bilimine
geçince konuşuruz.
- Evet, sen? - Bu neden oluyor?
Hiçbir fikrim yok.
Ben de sizin kadar biliyorum.
Peki Stephen Colbert gibi bir şey yapacak mısın?
Asla olmaz.
İnanmayacaksınız, ama ben ismimi saklamayı seviyorum.
Tamam. Sen!
Galiba seni rüyamda gördüm,
ama aşırı flu ve,
rüyalarımı daha iyi hatırlamak istiyorum.
- Peki bunu nasıl yapacağım? - Ben bu konunun uzmanı değilim.
Rüya günlüğü tutmak, yaygın bir uygulama,
ama beni derste gördüğünüz yetmiyor mu?
Kim beni rüyasında gördüğünden emin?
Tamam. Bunu keşfedelim.
İlginç bir yere varabiliriz.
Rüyasını anlatmak isteyen var mı?
- Evet, sen? - Şey...
Bir ormandayım,
dolaşıyorum, tuhaf mantarlar yiyorum,
ve nedense smokin giymişim.
Ve şık giyinmiş başka insanlar da var,
ama hepsi korkuyor, korkudan donakalmışlar.
Sonra bana doğru koşan çok uzun boylu
bir adamdan korktuklarını fark ediyorum.
Saklan.
Bana mı dedin?
Evet Paul, bizi öldürecek.
- Paul! - Bunları hiç görmedim.
Güzel.
Hayır! Hayır!
Tüm hatırladığım bu.
İlginç.
Yani yardım etmek yerine
- mantarlara mı bakıyorum? - Galiba, evet.
Tamam, bir tane daha dinleyelim. Var mı?
Tamam, bunda da gözlem yapıyorum.
Ama çok komik.
İlginçmiş.
Başka?
- Böyle mi bitiyor? - Evet.
Tüm hatırlayabildiğim bu.
Daha orijinal bir rüya gören var mı?
Belki gerçekten bir şey yaptığım bir rüya.
Yok mu?
Tamam, yine de anlatın.
Sıra kimde?
Baba.
Aman Tanrım, sil onu.
Hayır, olsun. Sadece Kyle'a gönderiyorum.
- Kyle kim? - Tammy'nin arkadaşı.
Nedense babam olduğuna inanmıyor.
Siz çıkıyor musunuz?
Hayır, sadece seni sordu.
Sonunda havalı oldum, ha?
O kadar da değil.
Duydun mu Janet?
Artık havalı baba olduğumu söyledi.
Ben... Ben öyle bir şey demedim.
Bugün beni okula sen bırakır mısın?
Benden mi istiyorsun?
Galiba bırakabilirim.
- Janet, olur mu? - Evet, sen götür.
Vay be, bu inanılmaz.
Bununla nasıl başa çıkıyor?
Biz dikkat çekmeyi seven insanlar değiliz,
- anladın mı? - Evet.
Yani bu çok tuhaf.
Çok tuhaf. Çok tuhaf.
Ablam seni tanıdığım için
gerçekten çok etkilendi.
Bana bir yazı gönderdi, dedi ki,
"Şu Paul denen adama bak."
Ben de "Bu Paul Matthews dedim.
Karısını tanıyorum."
- Çok komik. - Evet. Ayrıca sevdiğim
podcast'i dinliyordum.
Orada da Paul'den bahsettiler.
- Öyle mi? - Evet.
Paul'ü eski bir internet mem'ine bağlamışlar.
Sonra tüm mem'lerin rüya
olduğunu söylediler,
- veya öyle bir şey. - Çok ilginç.
Gerçekten ilginç.
Müze nasıl gidiyor bu arada?
- Ne? - Müze.
Evet, evet, evet.
Yok, iyi gidiyor, iyi.
Hâlâ önümüzde bazı engeller
var gibi, ama genel olarak iyi gidiyor.
Sorduğun için sağ ol.
Harika. Biliyorum, benim projem değil,
ama bir şekilde dahil olmak isterim.
Evet.
Yok, teşekkürler. Yani ben...
Şu anda gerek yok.
Evet, aslında,
fikirlerini anlatıp görüş almak istersen...
Evet. Yok, bence... Evet, evet.
Eğer fikir vermek istersen belki... Evet.
Hani sen o projede değildin?
Değildim, ama şimdi Chris beni istiyor.
Bu harika.
- Senin adına sevindim. - Teşekkürler.
Ayrıca Richard'ın meşhur akşam yemeği partilerinden birine
davet edildik.
- Öyle mi? Ne zaman? - Ayın beşinde.
İnanabiliyor musun, onca yıldan sonra?
Hayır diyecektim, ama bence gitmeliyiz.
- Hey, Paul. - Efendim.
Sence neden benim rüyalarıma girmiyorsun?
Çünkü sende gerçeği var.
İkisi birden olsa, haksızlık olurdu.
- Kıskandın mı? - Bilmiyorum. Yani,
- mantıken kıskanmadım, ama... - O zaman belki seni de ziyaret edeyim.
Ne yapmamı istersin?
Rüyanda ne görmek istersin?
Vay be. Seni şey yaparken...
Hani Cadılar Bayramı'nda Talking Heads
kostümü giymiştin ya?
Evet.
Onda bir şey vardı.
Çok tuhaf ve seksi bir şey.
Onu giyip beni bir tür
sorundan kurtar.
Cinsel fantezin bu mu?
Burada sınır yok,
ve komik derecede büyük bir kostüm giymemi mi istedin?
Bilmiyorum, stres altında başarılı olamam.
Çıplak olarak gel, at üzerinde, kocaman bir penisle.
- Oldu mu şimdi? - Kimin penisi büyük?
- Benim mi, atın mı? - Senin.
David Byrne kostümü giyeceğim.
- Karar verildi. - Hayır, biraz düşüneyim.
Hayır, hayır, hayır.
İlk kostüm dedin ve
- onu alacaksın. - Peki.
Sence başkaları seni rüyasında
çıplak görüyor mudur?
Bu seni tahrik eder mi?
Beni tahrik eder mi?
Belki şu anda biri beni rüyasında görüyordur.
- Evet. - Belki bir sürü insan,
aynı anda.
Kaç kişi?
Yüzlerce? Belki binlerce?
Ne kadar sorumsuzsun.
Bunu kabul edemem.
Peki ne yapacaksın?
Seni gözümün önünden ayırmayacağım.
Seni öldürmek zorundayım Paul.
Mecburum!
Sen ne... Ne yapıyorsun?
Sen kimsin?
Polisi ara.
Evimizde ne işin var?
- Özür dilerim, özür dilerim. - Çık dışarı!
Aman Tanrım.
Hannah, Sophie, geri çekilin!
Anne! Anne!
- Bir şey yap! - Hannah...
Hannah, Sophie'yi odana götür ve kapıyı kilitle.
Özür dilerim.
- Bıçağı bırak. - Olmaz, seni öldürmek zorundayım.
Bir şeyler yap Paul!
Mecburum. Mecburum.
Yatak odamızda...
Seni öldürmek zorundayım.
Geçmişte manik nöbetler geçirdi.
Galiba ilaçlarını almayı bırakmış.
Peki ona ne olacak?
Psikolojik değerlendirme, mahkeme tarihi,
sonra hakim karar verecek.
Yani yeniden çıkabilir mi?
Cezasını çektikten sonra, evet.
Şöhretin bazen pek hoş olmayan
yan etkileri olabiliyor.
Tanımadığın insanlar seninle konuşmak isteyebilir,
bazılarının akli dengesi yerinde olmayabilir.
Buna hazırlıklı olmalısın.
Silah almam.
Silahtan söz etmiyorum.
Evde alarm yok.
Giriş kapısı kilitli değil.
Bu seni savunmasız yapar.
Köpek almayı düşünebilirsin.
Sophie'nin, kızımızın alerjisi var.
O zaman yeni bir eve
taşınmayı düşünebilirsin.
Telefon numaranı ve adresini gizlersin.
Hayır, taşınmayacağız. Ben bu evde büyüdüm.
Güvenlik kameraları, şok tabancası,
kilitleri sağlamlaştırmak,
pencereleri kilitlemek ve savunma dersleri.
Bu durumda aciz kalmışsınız.
Belki de bu iptal etmeliyiz.
Bu yüzden ilk başta şüpheliydim.
Tam olarak bunun olacağını biliyor muydun?
Bu tarz bir şey Paul. Tuhaf tesadüfler.
Bence haklı.
Bunu uyarı olarak gör.
Burada gerçekten ateşle oynadığını hissediyorum.
Nasıl yani, ne yapıyorum ki?
Televizyona çıkıp hikayeye uyuyorsun.
Bu iş, delileri sana doğru çekiyor.
Ne demek uymak?
Gerçekten insanların seni öylece
rüyasında gördüğüne mi inanıyorsun?
Sence sürekli haberlerde ve internette
karşılarına çıktığın için değil mi?
Evet, belki bir kısmının sebebi budur,
ama bu her şeyi açıklamıyor.
Tamam, yani sihirli bir şey olduğunu mu sandın?
Neden sadece ben?
Neden sen veya başka biri değil?
Yani özel olduğunu kanıtlıyorsa,
metafiziğe inanıyor musun?
Hayır.
Bilmiyorum, hâlâ anlamaya çalışıyorum.
Ama o çılgın fikirleri olan
kuruntulu bir adamdı.
Bence bu olay bir daha tekrarlanmayacak.
Ama neden riske atalım?
İnsanlar beni tanırsa, bir fırsat
yakalamam daha kolay olur.
Hangi fırsattan söz ediyoruz Paul?
Yayınevi, yazmak istediğim kitap için.
Tamam.
Burada bir orta yaş bunalımı mı seziyorum?
Hadi ama.
Motosiklet alan sensin!
Tamam. Sakin ol.
- Paul? - Merhaba, evet.
Merhaba, ben Molly. Yukarıda seni bekliyorlar.
Harika.
- Ne? - Yok bir şey.
Hayır, söyle.
Seni gerçek hayatta görmek çok tuhaf.
Sen...
Her gece, aralıksız.
İnanılmaz.
Vay be. Umarım uslu durmuşumdur.
Hayır, durmuyorsun. Hayır, hiç durmuyorsun.
Paul geldi.
- İşte geldin. - İşte geldim.
Paul. Trent, merhaba.
Bu görüşme rüyama girdi.
- Evet, benim de. - Gerçekten mi?
Yani gerçekten rüya mı?
Bu görüşme hakkında gerçekten rüyalar gördüm.
Yani, bence normal rüyalardı.
"Rüyalarımdaki bu tuhaf adam da kim?" gibi değil?
Ben tuhaf mıyım?
Hayır, yani sen tuhaf değilsin. Ama bu olay biraz tuhaf, değil mi?
Molly'nin rüyaları çok çılgın...
- Trent! - Madem tuhaf dedik.
Bu benim meslektaşım, Mary Wiggins.
- Merhaba. - Merhaba Paul.
Otur.
- Buraya mı? - Nereye istersen.
Evet.
Nasılsın? Hayat nasıl gidiyor?
Rüyalar başladığından beri
her şey çok değişti.
Ne güzel, değil mi?
Keşke insanların rüyasında gördüğü kişi ben olsaydım.
- Ben de. - Evet.
Hayır, bu büyük olay.
Burada olduğun için çok heyecanlıyız.
Evet, çok keyifliyiz.
Herhalde böyle bir odaya girmek,
biraz ağır gelmiş olabilir.
Yani, "Kim bu insanlar?
Burada ne işim var benim?"
İstersen biraz geri alıp ne iş yaptığımızı anlatalım.
Evet, evet. Bu yılın başında "Fikirler"i kurduk,
yani çok yeni bir ajansız.
Daha çok internete odaklandık,
bütüncül eşleşmiş markalar deniyor,
geleneksel olmayan ünlüler diyebiliriz,
anlatabildim mi?
Ve şu anda seni düşünüyorum,
Paul, dünyanın en ilginç insanısın.
Ne?
Samimi söylüyorum, evet.
Hayır, bunu herkese söylemeyiz.
Hayır, bunu gerçekten herkese söylemeyiz.
Senin avantajın şu Paul,
senin etkin, sadece bir tek
sosyal alanla kısıtlı değil.
Sadece TikTok'taki insanlar için ünlü değilsin,
veya ne bileyim, sadece New Yorker okuyanlar için,
sen uyudukları zaman insanların zihnindesin.
Bu da demek oluyor ki, rüya gören herkes
senin hedef kitlen olabilir.
Bu ne kadar harika bir şey.
Bunu kim söyleyebilir?
Bu yeterince büyük bir kitle mi?
Evet.
O yüzden seninle konuşabileceğimiz
bazı güzel fikirler için
beyin fırtınası yaptık.
Ama bu konuya girmeden önce,
senin ne düşündüğünü merak ettik,
hangi yönde ilerlemek, ne başarmak istersin?
- Senin rüyan ne? - Senin rüyan ne?
Ben aslında birkaç yıldır
kitap yazmak istiyorum.
Ama vakit bulamadım, o yüzden...
Tamam, yani yazar mısın?
Bu harika.
Biz de hayatının hikaye haklarını
bir film stüdyosuna satmayı konuşmuştuk aslında.
Çünkü bu olayın yankıları sayesinde,
altı haneli bir anlaşma yapabiliriz.
Ama bu sadece hayatının hakları.
- Öyle mi? - Evet.
- Hayat hakları mı? - Evet.
Senin hayatının hakları.
Neyse, iyi bir başlangıç noktası olarak
şöyle bir şey düşündük.
Sprite.
- Sprite? - Evet.
Evet. Sosyal medya işlerini bize verdiler.
Galiba orada birileri aklını falan
kaçırmış, ama bu konuda
çok tuhaf davrandılar.
O yüzden biz de her gün
yeni bir fotoğrafını Twitter'da paylaşabiliriz,
elinde bir kutu olur,
altına da bir şey yazarız,
insanların zihnindeki
bağlantıyı, en azından
geçici olarak değiştirerek
seni o ürünle birlikte rüyalarında görmelerini sağlarız.
Ne kadar harika olur, değil mi?
Eğer bunu halledemezsek,
yine de işe yaramış gibi gösterip
bunun etrafında hikayeler oluşturabiliriz.
Evet. Kesinlikle.
Yani, tamamen başarısız olursak, o zaman da
bu da komik bir hikaye.
İnsanların rüyalarında Sprite görmelerini
sağlamaya çalıştık ve işe yaramadı.
- Yani, bu çok saçma... - Buna bayıldım.
Ama çok havalı, bir nevi işe yarıyor.
- Ben bir şey... - Evet.
Kitaba dönebilir miyiz?
- Ne kitabı? - Benim kitabım.
Yazmak istediğim kitap?
Ben sadece bu olayla
anılmak istemediğimi
ifade etmek istiyorum.
Bu Wikipedia'da benim hakkımda yazan
esas şey olmamalı.
Tamam. Peki ne düşünüyorsun?
Ben bir evrim biyoloğuyum.
Hayatımı buna adadım.
Yani ne yaparsak yapalım, doktoramla alakalı
olmasını isterim.
Vay be. Tamam.
Ben bunu bilmiyordum.
Sen rüyalarla meşhur oldun, değil mi?
Herkes bununla ilgileniyor.
Yani bambaşka bir alana geçmek
biraz zorlama olabilir.
Evet.
Ben kadrolu öğretim görevlisiyim. Zaten o alandayım.
Konuştuğumuz konuyla
alakalı olarak,
bu alanda sevdiğin büyük isimlerden
- biraz sayar mısın? - Evet.
Birkaç tane var, Robert Sapolsky.
Kariyeri gerçekten takdire şayan.
O...
Hayır, onu tanıdığımı sanmıyorum.
Herman Tig, belki?
- Kim? - Herman Tig.
Evet. Yok, bu ismi biliyorum.
- Öyle mi? - Evet.
Bunlar aslında ünlü değil galiba.
Hayır, olay da bu, şöhret umurumda değil.
Ben bunu çalışmalarımla
fark edilme fırsatı olarak görüyorum.
Bir kapı diğerini açar ya?
Evet. Yok, anlıyorum.
İzleyiciyi şaşırtalım diyorsun,
bence bu çok akıllıca.
Ciddi bir düşüş olmadan bu kadar büyük bir
dönüş yapabilir misin bilmiyorum.
Yani ne üzerine bir kitap, bitkiler mi?
Evet, ben aslında Sprite reklamı yapmakla ilgilenmiyorum.
Hayır, hayır. Bu sadece bir örnek ama Paul.
Daha bir sürü fikrimiz var.
Bu daha buzdağının görünen kısmı.
Bizde bir sürü fikir var.
Bir fikir de şuydu,
Obama'ya rüyasında seni gördürmek.
Bu seni sözünü ettiğin yüksek kültürlü
yerlere getirir.
Malia'yı tanıyorum, bunu gerçekleştirebiliriz.
Belki de aradığım şey bu değil.
Bence biz burada aynı dili
- konuşmuyoruz. - Hayır Paul.
Eğer öyle hissediyorsan, demek ki başarısız oldum, tamam mı?
Biz lütfen... Baştan başlayabilir miyiz?
Bir yayınevi bulmama yardımcı olursunuz sanmıştım.
- Ben... Ben... - Öncelikle,
özür dilemek istiyorum.
Daha önce yalan söyledim. Seni rüyamda hiç görmedim.
Toplantıya başlamak için
güzellik olur diye düşündüm, tamam mı? Ama şu gerçekten doğru,
seni çok fazla düşünüyorum,
ve birlikte gerçekten özel bir şey
yapacağımızı hissediyorum.
Bitki kitabınla ilerleyeceğiz diyelim.
Bitki falan demedim.
Hayır, kitabının konusu evrim geçiren...
- Bitkiler. - Karıncalar hakkında.
- Karınca. - Karınca.
Tamam, harika.
Bununla ilerliyoruz diyelim.
Bunu yapmana yardım edeceğiz.
- Gerçekten mi? - Evet. Ben...
Seninle çalışmayı gerçekten istiyorum Paul.
Dediğim gibi,
dünyanın en ilginç insanısın.
Tamam, ama o zaman reklam yok, Sprite yok.
Kitaba odaklanıyoruz.
Evet ve
eğer Sprite içine sinmediyse, buna saygı duyarız.
Karşılığında sunumlarımızı dinlemeni
ve açık fikirli olmanı istiyorum,
özellikle Sprite gibi şeylerde, çünkü
orada kapı sonuna kadar açık...
- Evet. - Şu anda.
Ve seninle görüşmeye hazırlar.
Ve o kapı kapanır, benden söylemesi.
Evet, tamam.
Akşam için planın var mı?
Hayır, dönüş uçağımın saati çok erken, yani...
Bir şeyler içmek istersen haber ver.
Daha kolay olacaksa yanına gelebilirim.
Sana Ace'te yer ayırtmışlar, değil mi?
Çok iyiler.
Gerçekten işi biliyorlar.
Bana bir yayınevi ayarlayacaklar
ve kitap işi olacak.
Vay be, bu harika!
Şimdi bir tek yazmak kaldı.
Evet, tabii ki.
Peki ne dediler?
Şu anda dünyanın en ilginç insanı
olduğumu söylediler.
- Ne? - Hiç, yok bir şey.
Eminim çok gurur vericidir.
Hayır, özellikle bunu
herkese söylemediklerini söylediler.
Tamam.
Bence kendimi iyi hissetmem için
söylemediler Janet,
şimdiden benimle çalışmak isteyen
büyük müşterileri varmış.
Mesela kim?
Yani mesela, bu sadece bir örnek,
ama Sprite'tan söz ettiler.
Sprite mı? Sprite'la mı çalışacaksın?
- Janet. - Hemen geliyorum.
- Kim var orada? - Chris.
Yarına kadar yetiştirmemiz lazım,
o yüzden burada bitiriyoruz.
Tamam.
Çocuklar nerede?
Kyle'le birlikte şeker toplamaya çıktılar.
Kyle.
Peki.
Evet, tebrik ederim Paul,
yarın görüşürüz o zaman.
Evet, tamam.
Ayrıca Obama'dan da söz ettiler,
belki rüyasında beni görürmüş.
Tamam.
Sadece Sprite değil yani.
Beni etkilemene gerek yok Paul.
- Seni seviyorum. - Ben de seni seviyorum.
Tamam. Yarın görüşürüz.
Evet. Hoşça kal.
Avustralya'da rüyaları ters gören insanlarla ilgili
yazıyı okudun mu?
- Hayır. - Bu galiba
yerçekimi yüzündenmiş.
İçinde sen de varmışsın, syani...
Çin'de nasıl rüya görüyorlar peki?
Ters mi?
Ne zamandır öğretim görevlisisin?
Vay be, galiba yaklaşık 20 yıl, 1996'dan beri.
Ben 1996'da doğdum.
Hesap lütfen!
Hayır, hayır, şaka.
Bana göre çok küçüksün.
- Sen evli değil misin? - Hayır, onu ima etmedim...
Şaka yaptım.
Evet, yok, yani anladım.
Tamam.
Ama evet, evliyim.
- Peki ya sen? - Hayır.
Çıktığım biri de yok.
Şu anda kariyerime odaklandım.
- Anladın mı? - Evet.
Yani ajans mı?
Hiç sevmedin, değil mi?
Hayır, sadece şey gibiydi...
Tarikat gibi.
Evet. Bir nevi.
Onlara aşırı akıllı bir
hoca olduğunu anlatmaya çalıştım.
Bu saçmalığı hemen görür dedim.
Ama gerçekten, bu Sprite işi iyi.
- Bence yap. - Öyle mi?
- Evet. - Birinin yüzümü görüp
anında Sprite isteyeceğini düşünemiyorum.
Bence olur.
Bir şey sorabilir miyim?
Evet, ne?
Daha önce rüyalarınla ilgili
bir şey ima ettiğini hissettim.
Biraz utanç verici.
Ben tuhaf bir şey mi yapıyorum?
Anlatmam doğru mu bilmem.
Sadece rüya, seni kınamam.
Ne olacağına sen karar veremezsin, yani...
Şey...
Yatıyoruz.
Gerçekten mi?
Çok yoğun cinsel rüyalar görüyorum.
Normalde evde oluyorum, saat geç oluyor,
tek başıma televizyon falan izliyorum.
Ve sonra...
Orada biri mi var?
Sen kimsin?
Hey?
Sen kimsin?
Buraya nasıl girdin?
Lütfen bana zarar verme.
Çok ıslandım.
Özür dilerim, bir içki içtim,
ve ağzımdan çıkanlara karışamıyorum.
Hayır, önemli değil. Önemli değil.
Hayır, çok ayrıntılı oldu, özür dilerim.
Bana anlatmana sevindim.
Genelde sadece pasif bir şekilde
takıldığımı söylüyorlar.
Bir şey yaptığımı duymak güzel.
Galiba şanslıyım.
Yani, onu bilemiyorum.
Hayır, çok güzel. Bana güven.
Bir içki daha ister misin? Ben bir tane daha alacağım.
- Martini, değil mi? - Zeytinli.
Ben bir şarap daha alabilir miyim?
Bir de martini lütfen?
Ve zebraların olayı bu.
Sürüye katılmak için kamuflaj,
çünkü aslan tüm gruba saldıramaz.
Bir tek hedef belirlemek zorunda, değil mi?
Ne?
Affedersin, ama o insanlar bize bakıyor.
Yani, sana tabii ki.
Tanrım, burada durmasak mı,
- yoksa biz... - Neden? Ne oldu?
Hayır, yani... Ben...
Obama'yla görüşeceksem dedikodu çıkmasın.
- Nasıl yani? - Hayır, yani,
ben buna alışık değilim.
- Acaba biz... - Ne?
Bunu aklımdan bir türlü çıkaramıyorum,
burada seninleyim ve... Boş ver, tamam.
Bir şey rica edebilir miyim?
Evet, işte evim burası.
Güzel. Küçük ve güzel.
Evet, ailem zengin değil, yani...
Hayır, eleştiri değildi.
Yani, çok tatlı.
Çok iyi bir şey başarmışsın.
Otursana.
- Evet... - Evet. Bu inanılmaz.
Benim için ne kadar inanılmaz olduğunu bilemezsin.
- Burada olmamam gerek. - Hayır, gitme.
Galiba biraz sarhoşum.
Ben de. Gitme.
Daha yeni geldin, biraz kal.
Sabit vites mi o?
Hayır, normal.
Peki nasıl yapacağız?
Önce üstümü değiştirmek istiyorum.
- Olur mu? - Tabii.
Tamam. Tamam, iki saniye.
Her şey yolunda mı?
Evet.
Peki ben nerede durayım?
Ceketini çıkarır mısın?
Tabii.
Tamam, şimdi şuradaki köşede durur musun?
- Orada mı? - Evet.
Duvarın oraya kadar git.
- Tamam, bu işe yaradı mı... - Pardon, sus.
Sen... Biraz devam eder misin?
Bilgin olsun, ben evliyim.
Biliyorum, istediğin zaman durabiliriz.
Lütfen biraz daha sürdür.
Bu kez lütfen konuşma. Sadece rüyayı yap.
Sen kimsin?
Lütfen bana zarar verme.
Dokun bana.
Ne?
Ben... Rüyamda...
Genelde sen yönlendiriyorsun.
Evet.
Ne istiyorsun?
Affedersin. Gerginlikten.
Olsun. Önemli değil.
- Vücut bazen... - Evet. Olsun.
Biyolojik açıdan, bu son derece...
- Tamam. Rahat ol. - Bu... Sağlıklı bir şey.
- Tamam. - Tamam.
Boşaldın mı?
Kahretsin!
Kahretsin.
Evet, kahretsin.
Kahretsin!
Hocam, ne oldu?
- Gelebilir miyim? - Neden?
- Bir konuda yardım istiyorum. - Tamam.
- Ne? - Koridorda anlatmak istemiyorum.
Sonra konuşsak? Şimdi bir işim var.
Sadece beş dakika.
Ben dışarı geleyim.
Otursak daha iyi olur.
Ne... Ne oluyor?
- Bu bir hataydı. - Nasıl yani?
Az önce olanlar, bu hataydı.
Bunu yapmamalıydın.
Anlamadım.
Bazen çok aptal oluyorsun.
Biliyor musun? Daha önce duymuş muydun?
Tamam. Tamam.
Lütfen git.
- Herkes nerede? - Emin değilim.
- Çok şaşırdım. - Evet, daha kötü oldular.
Hatta bazıları cinsel içerikli,
o yüzden sınıfında olmak onları rahatsız ediyor.
Tanrım, hepsi kötü rüya gördü diye
dersi mi aksatıyor?
Yani, bunu kabul edemeyiz.
Ne yapacağımı bilmiyorum. Tabii ki
öğrencilerin endişelerini de ciddiye almak zorundayım.
Evet, tabii ki.
Ama bu biraz aşırı bir tepki değil mi?
Bunlar rüya. Gerçek değil.
Onlara gerçekten bir şey yapmıyorum.
Daha önce dediğim gibi, bu yeni bir durum.
İnsan Kaynakları'na danışmam gerekecek.
Sence Brett, arkadaşım olarak,
Osler'ın dekanı olarak değil,
öğrenciler kötü rüyalar görüyor diye
bu dönem ara vermeli miyiz?
Ben o rüyalardan görmedim,
o yüzden onlar adına...
Hayır, hayır, yaşanmış deneyim deme.
Ama gerçekten travma geçirmiş gibiler.
Travma bugünlerde moda oldu.
Şaka gibi. Her şey travma.
Bir arkadaşla tartışma travma,
kötü notlar almak travma.
Biraz büyüsünler artık.
- Merhaba. - Richard, çok uzun zaman oldu.
İlk biz mi geldik?
Aslında baş başa olacağız.
Öyle mi? İnsanları bir araya getirdiğin meşhur
etkinliklerinden değil miydi bu?
Dördümüz olursak daha iyi olur diye düşündük.
Tamam, evet. Bize daha çok şarap kalır.
- Şerefe arkadaşlar. - Şerefe.
Ee Carlota, artık yeni bir muayenehanedeymişsin.
- Evet, öyleyim. - Öyle mi?
Evet.
Çok güzel olmuş bu arada.
İnanmıyorum, Brüksel lahanası harika olmuş.
Evet, şeyden aldık...
Shelly's.
Simülasyon teorisi konusunda Nick Bostrum'un
haklı olduğunu düşünmeye başladım.
Bu, durumumu açıklayabilir.
Evet, Nick'i hatırladın mı Carlota?
İsveçli adam, Oxford'da filozof.
- Buraya mı geldi? - Evet, bir iki kere.
Bir dahakinde ikimizi birden çağır.
Herhalde benimle konuşmaya bayılır.
Sana ondan ben söz etmemiş miydim?
Hayır, zannetmiyorum.
Carlota, hâlâ çömlek yapıyor musun?
- Bu kadar sert vurma. - Ne?
Sırtımı acıtıyorsun.
- Pardon. - Her şey yolunda mı?
Bugün işte zor bir gün geçirdi.
Yani...
Tamam.
Hayır. Ne oldu?
Özür dilerim, bunu yapamam. Yapamam.
Ne oluyor?
Hiçbir fikrim yok.
- Richard. - Richard, ne oldu?
Arkadaşlar, müsaade istiyoruz.
Carlota kendini iyi hissetmiyor.
Hayır. Hasta mı?
Senin yüzünden Paul.
Son zamanlarda çok vahşice kâbuslar görüyor.
Vay be. Ben...
Çok üzüldüm, keşke söyleseydiniz.
Ona iptal etmeyelim dedim.
Bunu yapmamalıydım.
Üçümüz bitirsek olmaz mı ama?
- Yazık olacak bu kadar... - Hayır, gitmeniz gerek.
- Gerçekten mi? - Evet, gerçekten.
Neden başka kimse gelmedi sanıyorsun?
Bilişsel davranış terapisinin temel fikri,
bizi tehdit ettiğini hissettiğimiz şeye
kademeli olarak maruz kalarak,
ondan korkmak yerine, ona aşina olmaktır.
Bizi öldürmeyen şey, güçlendirir, değil mi?
Çoğunuzun hocanızla ilgili
rahatsız edici rüyalar gördüğünü biliyorum.
Bu rüyalara göre Paul Matthews
zararlı bir insan.
Yani zihniniz sizi korumaya,
belli duygusal tetikleyiciler oluşturup sizi güvene almaya çalışıyor.
Sizi ondan kaçınmaya yönlendiriyor.
Size Paul'un aslında
kibar, sevgi dolu, zararsız bir
insan olduğunu göstererek bu tetikleyicileri dağıtmak istiyorum.
Tamam. Paul'u odaya davet edeceğim.
Bu kapıdan içeri adım atacak,
oraya kadar gelecek,
herkes onu daha yakına davet etmek için
rahatlayana kadar
güvenli bir mesafede duracak.
Eğer kendini tehlikede hisseden olursa sakince desin ki:
"Candice, şu anda kendimi güvende hissetmiyorum."
Bunu herkes anladı mı?
Evet.
Tamam. Paul!
Tamam. O kadar kötü olmadı, değil mi?
Biraz daha ileri gelsin.
Biraz daha yakına gel.
Paul.
Paul size zarar vermeyecek.
Biraz daha yaklaşmasını söyleyebilir miyiz?
Paul, biraz daha yaklaş lütfen.
Evet...
Leah, dur.
Yaptığını beğendin mi...
Hey! Hey!
Kim yaptı bunu?
Söyleyin çabuk!
Yaramazlığı kesin.
Kim yaptı ulan bunu?
- S...tir git Matthews. - Evine git!
İstifa etsene Paul!
- Güle güle Paul. - Güle güle.
Güle güle.
Peki Brett ne dedi?
Bunu bir tatil olarak görmemi.
İnanabiliyor musun?
Ben kadrolu öğretim görevlisiyim ve okulun idaresini
resmen öğrencilere bırakmışlar.
Peki ne kadar süre çalışmayacaksın?
Şu anda geri dönmek istediğimden emin değilim.
Kendimi tamamen kitabıma vereceğim.
Peki ne yaptın? Her şey neden değişti?
- Ben bir şey yapmadım Hannah. - Bir şey yapmışsındır.
- Ama yapmadım, yani... - Twitter'ı gördün mü?
- Hayır. - Binlerce insan
kâbuslarını paylaşıyor,
- işkence, tecavüz ve... - Yeter, tamam mı?
Yeni kural.
Sofrada telefona bakmak ve rüyaları konuşmak yok, tamam mı?
Sadece diyorum ki, anlıyorum...
Tamam, kuralı zaten çiğnedin Hannah.
O yüzden tekrar söylüyorum.
Bir daha sofrada bundan söz etmeyelim lütfen.
Arabadaki yazıyı temizleyecek misin?
Beni projeden mi atıyorlar?
Galiba son aşamalara gelirken çok daha dikkatli olmak
istiyorlar, sadece önlem olarak.
Paul yüzünden mi?
Evet. Ben linç kültürüne falan
karşıyım biliyorsun, gerçekten.
Ama bence şu anda çok dikkat çekmesen
daha iyi olur, değil mi?
Şu skandal olayı unutulana kadar.
Anlatabildim mi?
Okulda sana Freddy Krueger diyorlar.
Kim olduğunu biliyor musun?
Araştırdım.
Evet, seninle alay etmeye çalışıyorlar.
Julian onu bağlayıp
ayak parmaklarını kesip yediğini söyledi.
Sence birinin ayak parmaklarını keser miyim?
Hayır.
Rüya görmek, psikoz gibidir Sophie.
Beynimiz biz uyurken halüsinasyon görmeye karar verir.
Bu, bakım sürecinin bir parçası.
Buna ihtiyacımız var. Nedense.
Ama neden rüyalarda bu kadar kötüsün?
Bu onların rüyası. Benimle bir alakası yok.
Bunu anlıyorsun, değil mi?
Galiba.
Herhalde yarın evden çıkmam.
Yani yemek yapmamı falan istersen...
- Molly kim? - Ne?
Molly diye birinden mesajlar gelmiş.
Ajanstaki asistan.
Görüşme ayarlıyor.
Ondan hiç söz etmedin.
Merhaba, ben Paul.
Merhaba demek için aradım.
Tamam, başka zaman yaparız.
Sadece konuşmak istedim. Evet.
Sorun değil. Tamam, hoşça kal.
Hoşça kal.
İki saniye Paul.
Mary'yi de eklemeye çalışıyorum.
Evet, sorun değil.
- Merhaba Paul. - Kimsin?
Ben Molly, dinleyici olarak katıldım.
Merhaba Molly. Nasılsın?
Alo? Herkes hatta mı?
Ben buradayım Trent.
- Hey, Mary, bağlandın mı? - Trent,
pardon, Mary mesaj attı, bağlantısında sorun varmış.
Biz başlayalım mı?
- Evet. - Alo?
- Hey, bağlandın. - Beni duyabiliyor musunuz?
Evet. Paul?
Evet, sizi duyuyorum. Ne oluyor arkadaşlar?
Tamam, merhaba. Ne tuhaf haftaydı, değil mi?
Tabii ki burada stratejimizi değiştirip
var olan duruma uyum sağlamalıyız.
Obama işi olacak mı?
Şu anda faydası olabilir, değil mi?
Ne?
Obama, Obama'yla konuştuğunuzu söylediniz, değil mi?
Ben... Obama artık söz konusu değil Paul.
Evet. Hayır. Evet Paul, 180 derecelik
bir dönüş oldu. Yeni bir şekilde düşünmeliyiz.
Kurum kültürü buna dokunmaz. Çok riskli.
Evet, ama başka bir alandan
olumlu sinyaller alıyoruz. Hani şu,
alternatif sağ demek istemiyorum,
ama düzen karşıtı grup,
Jordan Peterson gibiler.
Evet, belki seni Rogan'a falan çıkarabiliriz.
Linç edilme deneyimlerini paylaşırsın,
sonra oradan bitki kitabına bağlarsın.
Arkadaşlar, hayır. Bu fikri hiç sevmedim.
Peki, seni doğru anlamak için soruyorum,
tam olarak neye karşısın?
Kültür savaşına dahil olmak istemiyorum.
Ben... Tartışmalı olmak istemiyorum.
Tamam. Peki, evet,
şu anda söylediğin şeyin tam tersi gerçekleşecek.
Ama bir ihtimal, seni bu hafta
Tucker Carlson'a çıkarabiliriz... Tucker.
Yani çok büyük bir izleyici.
Bunu bir düşün. Hemen cevap verme.
Bir de Fransa var Paul.
Nedense seni orada çok seviyorlar.
Kâbuslara rağmen çok seviyorlar.
Evet. Orada bir hayran kitlen oluşuyor.
Orada yapabileceğim bir hayır işi yok mu belki?
Hayır, çok tatlısın. Ama hayır.
Pişman görünürsün.
- Merhaba. - Güzel, teşekkürler.
- Ne? - Çok özür dilerim beyefendi.
Bunu yapmak istemezdim, ama burada olmanızdan
rahatsız olan bazı insanlar var.
- Tamam. - Evet.
Eğer bu kadar rahatsızlarsa,
onlar gitsin o zaman.
Evet, ama...
Sadece yemeğimi yiyorum.
Hiçbir şey söylemedim, yapmadım.
Evet. Onlara gitmek üzere olduğunuzu
- söyleyebilirim, veya... - Neden ben gidiyorum?
Hiçbir kuralınızı çiğnemedim, değil mi?
- Yani, hayır. - İyi, harika.
- Tamam o zaman. - Evet, herhalde.
Tamam.
Hey, merhaba.
Rica etsem gider misin?
Kimse seni burada istemiyor.
Ama gitmiyorum.
- Emin misin? - Evet, yemeğimi afiyetle yiyip
bittiği zaman kalkacağım, tamam mı?
Tamam.
Dinle, belki artık sen de bir şeyler yapmalısın.
Nasıl yani?
Bir açıklama falan mı yapsan?
- Belki özür dilemelisin. - Ben mi özür dileyeceğim?
Suratıma bak Tanrı aşkına.
İnsanlar seni rahat... Bizi rahat bıraksın diye.
Hayır, bu çok saçma. Bunu yapmayacağım.
Bu işte yalnız değilsin. Az daha işimden oluyordum.
Bu da tam bir haksızlık.
Sophie'yle okulda alay ediyorlar.
Hannah bunalımda.
Gecenin bir yarısı eve tuhaf telefonlar geliyor.
Biri evimize girdi.
Yani bırakalım teröristler mi kazansın?
Özür dilersem bir şeyin değişeceğini nereden biliyorsun?
Yani resmen daha mutsuz olmamızı
seçiyorsun.
Keser misin artık?
Hey!
Görünüşe göre veliler fikir birliğine varmış,
eğer sakıncası yoksa,
buna katılmamanı rica ediyoruz.
Ama var, sakıncası var.
Çok saçma. Bu onun için önemli bir an.
Tabii ki orada olacağım.
- Paul, lütfen. - Ne?
Beni zorla sürgün ediyorlar.
- Bunu kabul mü edeceğim? - Bu kadar abartma.
Birinden kaydetmesini isteriz, tamam mı?
Sen... Sen de izlersin.
Sadece o gece, o odada değil.
Doktoram var, biliyorsun değil mi?
- Evet. - Sen lisans mezunu musun?
- Yüksek lisans. - Yani diyorum ki,
pedagoji konusunda fikrine ihtiyacım yok.
Tamam, orada olmak istemeni anlıyorum.
Ama şu anda, velilerin büyük bir kısmı istemiyor.
Çocuklarının rahatsız olmasından korkuyorlar, tabii ki,
bu tamamen yersiz değil.
İstersen herkesin işini kolaylaştıralım, sen...
Niye benim tarafımı tutmuyorsun Janet?
Sırf sen haklı çıkacaksın diye
cezasını Sophie çekmesin.
Senin ısrarın yüzünden hepimiz ölmeyelim.
Merhaba. Rahatsız ettim, özür dilerim.
Üzerinde "Ezik" yazan araba sizin mi?
Evet.
Nereden başlasam?
Şununla başlayalım.
Özür dilerim.
Daha önce konuşmadığım için özür dilerim.
Korkunç kâbuslar gören herkesten
özür dilerim.
Şu anda duygusal olarak bu kadar sıkıntılı olma
sebebim, benim de bir kâbus görmem.
Çoğunuzun yaşadığını düşündüğüm şeyi yaşadım.
Bana benzeyen bir adam tarafından şiddete
ve istismara uğradım.
Bunu vurgulamam gerek, o adam ben değilim.
Ve bunu kendi yaşadığım deneyime dayanarak söylüyorum.
Ben de sizden biriyim.
Hayatımda iftira attılar, rüyalarımda musallat oldular.
Sırf varlığım bile insanları rahatsız ediyor,
hem de hiçbir şey yapmadım!
İnsanlar bir şeyler yaptığımı hayal etti.
Bunun için cezalandırılmam gerçekten doğru mu?
Bu olayın en büyük mağduru ben değil miyim?
Bunun hayatımı nasıl etkilediğine bakın!
Ama insanlar bir şeyler yaptığımı hayal ettiği için.
Kendimi öldürmek zorunda kalacağım.
Bu yüzden cezalandırılmam doğru mu?
- Ne yapıyor? - Bu olayın
en büyük mağduru ben değil miyim?
Kahretsin.
Bu tamamen samimiyetsiz ve bencilceydi.
Ne? Hangi kısmı?
Tamamı.
Bu utanç verici Paul.
Şu anda seninle evli olmak utanç verici.
Kalmama izin verdiğin için sağ ol.
Evet. Küçük bir uyarı.
Karım bu fikre sıcak bakmadı,
o yüzden sakıncası yoksa bodrumda kalacaksın.
Bu koku ne?
Herhalde propan deposu.
Bir pencere açarım.
Üst katta kanepede uyuyamaz mıyım?
Kusura bakma.
Bir şey lazım olursa mesaj at, ben aşağı gelirim.
- Sağ ol. - Tamam.
Pardon. Beyefendi.
Kızıma bakacağım. Sahnede.
Bay Matthews, değil mi?
- Hayır. - Sen Paul Matthews değil misin?
Hayır.
Güvenliği çağır.
Burada olamazsın Paul.
İzlememe izin ver, bitmeden önce çıkarım.
- Seninle anlaşmıştık. - Hadi ama.
Sadece birkaç dakika izlemek istiyorum.
- Sınırlarımıza saygı duy. - Bu çok saçma.
- Beni içeri al. - Paul!
Bana saldırdı.
O... Paul Matthews bana saldırdı!
Kazayla oldu.
Beni içeri almadı.
Kızımı görmek istiyorum.
Beni içeri almadı.
Kazayla oldu.
Kızımı görmek istiyorum.
- Hey, dur. - Hayır, kazayla oldu.
Kazaydı. Sophie, kazayla oldu.
Durun!
Evet... Sophie, kazayla oldu.
Bırak beni! Bırak beni!
Sıradan bir adam,
kültürel bir olay,
bir rüya, kâbusa döndü.
Bir dönem, uyumak,
bu adamın şiddet riskini göze almak demekti.
Bu olayın nasıl başlayıp
neden bir anda bittiğini hâlâ anlamasak da,
geçtiğimiz sonbaharda bir ortaokul öğretmenine
vahşice saldırdıktan sonra,
Paul Matthews'ın da, ortak rüyalarımızın da tamamen
ortadan kaybolduğunu söyleyebiliriz.
Ama Paul olayından bir tek iyi şey çıktı,
rüya bilimi konusunda bir devrim.
Şimdi kâbusları unutun ve Norio'yla rüya yolculuğunun
olumlu yanlarını deneyimleyin.
Rüya Evi'ne hoş geldiniz!
Burası Rüya Evi,
Hollywood tepelerinin üzerinde,
çok büyük bir yenilik gerçekleşiyor,
rüyanızdaki reklamlar.
"Rüya influencerları" veya zihin reklamcıları.
Henüz resmi bir unvan açıklanmadı.
Bence sosyal medya bitti.
Birinin kafasında bir şarkıyı veya bir ürünü
tanıtabiliyorsanız, bu çok daha etkili.
Eğer bir insan başkalarının rüyalarına girebildiyse,
biz de giremez miyiz?
Bir bilim insanı, bir yol bulmaya çalıştı.
Tüm alanı yeniden düşünmek zorunda kaldık.
Bilinç düşündüğümüzden çok daha karmaşık.
Düalizm haklıydı. Jung haklıydı.
Ortak bir bilinçaltı var.
Paul Matthews yanlışlıkla bile olsa bunu kanıtladı.
O olmasa, Norio kesinlikle var olamazdı.
Brian Berg Norio'nun yaratıcısı,
rüyada yolculuğu mümkün kılan bir alet.
Meditasyon veya hipnagoji gibi bir şey.
Nöroteknolojiyi kullanarak
Norio istediğiniz kişinin rüyasına girmenizi sağlıyor.
Sadece dinleniyor gibi görünebilir.
Ama şu anda, Brian Güney Koreli
19 yaşında rastgele bir çocuğun rüyasında.
Dinlendim.
Eğer insanlar bunu kınıyorsa,
demek ki gerçekten anlamıyorlar.
Bu tuhaf değil.
Sanki kısa bir süre
rüyanıza gireceğiz. Bir ürünü, oyunu
veya yeni bir parçayı kısa bir süre gösterip bir şeyler söyleyecek,
sonra da çıkacağız. Bu kadar.
Paul Matthews rüya seyahati konusunda
birçok insanı şüphede bıraktı.
Ama Norio'da kâbus görmeme garantisi var.
Kişinin rızası olmadığında,
rüya kolaylıkla sonlandırılacak.
İnsanlar Paul Matthews'ü her zaman
ibretlik hikaye olarak anlatıyor.
Tamam, o olmasaydı, bu sektör de olmazdı.
Ama aynı zamanda ona negatif bir etki bıraktı.
Bu kadar büyük bir gücü, sırf insanları
korkutmak için kullanması çok kötü.
Tamam.
Güzel.
Tamam kızlar, yatak odalarına bakıp
beğendiğinizi seçmek ister misiniz?
Ben beğenmedim.
Git odalara bak lütfen.
Arkadaşım bu rüyalardan görüyordu.
Veya en azından öyle iddia etti.
Evet.
Peki ne oldu? Rüyalar bitti mi, yoksa...
Bir süredir onları duymadım.
Evet. Bilmiyorum.
Artık insanlar o rüyaları görmüyor herhalde.
Şimdi bir şey duyarsam, çoğunlukla yurt dışından.
Bu koku ne?
Eski sahipleri hayvanları çok seviyormuş.
Eminim zamanla koku geçer.
Hey, gitmeden önce,
Chris denen adamı bu aralar evin yakınlarında gördünüz mü?
Evet. Evet.
Belki bir hafta önce galiba.
- Sık sık geliyor mu? - Pek sayılmaz.
Sizde kalıyor mu?
Zannetmiyorum.
Hannah, sizde kalıyor mu?
Bilmem.
- Hoşça kal baba. - Güle güle.
- Seni seviyorum. - Seni seviyorum!
Fransa'dan güzel bir şey getiririm.
- Merhaba. - Merhaba.
Ev nasıldı?
Evet, işte, güzeldi.
- Konumu iyi. - İyi.
Galiba Sophie pek beğenmedi.
Sürekli "Neden bizim yanımıza dönmüyorsun?" diye sordu.
Evet.
Peki parası iyi mi?
Osler'la yaptığım anlaşma ve
kitap sözleşmesi var, idare ederim.
- İdare etmekten de fazlası. - Tamam, harika.
Son zamanlarda beni rüyanda görüyor musun bu arada?
Hayır. Neden hep soruyorsun?
Merak ettim.
- Eyvah, geç kaldım. - Nereye gidiyorsun?
Yayıneviyle görüntülü görüşmem var.
Turneyi genişletmek istiyorlar.
Paris'te bir ay kalabilirim.
- İnanılmaz. - Ne güzel.
Herhalde gitmeden önce seni göremem, değil mi?
Dört gün sonra gidiyorum. Uğrayabilirim.
Hayır, gerek yok. Dönünce görüşürüz.
Evet. Tamam.
Hoşça kal.
Güle güle Paul.
Merhaba Paul.
Bu sana çok yakışmış.
Hey, hadi, bir dene. Benimle dans et.
Dışarı çık.
- Dışarı çık! - Hayır, dans etmeye çalış.
Lütfen Dylan'a vurma.
Çünkü yumrukların Alpha Monster Gains'in
bu ekstra lezzetli keto takviyeleriyle daha da güçlenir.
Kahretsin, baştan alayım. Özür dilerim.
Yumrukların Aşırı Lezzetli'den aşırı lezzetli
keto takviyeler sayesinde...
- Kahretsin. - Bir dakika.
Önce Rue Morgue diye bir dergi.
Efsane, tarikat, korku filmi gibi şeyler hakkında yazıyorlar.
Kitabı getirdin mi?
Hayır, hayır. Doğrudan mağazalara gidecek,
orada görürüz.
Eldiveni getir.
Bunu takar mısın?
Takmasam daha iyi.
Ne? Saçmalama, çok güzel.
Hayır, ama istemiyorum.
İstemiyor musun?
Eldiven havalı, bence onu takmalısın.
Hayır diyebilir miyim?
Hadi ama. İyi olur.
Sen kâbus adamsın, çok iyi olur.
Harika oldu.
Zihnini boşalt.
Ve bu en önemli adım.
Ziyaretin için bir niyet belirle.
Hayır, hâlâ mağazada.
Galiba odayı değiştirmişler.
Belki daha geniş yere ihtiyaçları vardı.
Birinin rüyasına
başarıyla girmek için çok deneme yapmak gerek.
Norio'yu almak, sadece birinci adım.
Merhaba Paul.
Merhaba. Vay be, katılım çok.
Hayır, bu diğer etkinlik için.
Ben... Çok üzgünüm.
Bir anlaşmazlık oldu.
Seni alt kata almak zorunda kaldılar,
ama gel, böyle gel.
Evet. İşte burası.
Kitap bu mu?
Henüz kitabın kendisini görmemiştim.
Tamam.
Vay be. Çok ince.
Herhalde çeviriden sonra kısalmış.
Adını da mı değiştirmişler?
Ben Senin Kâbusunum.
- Adı bu değil miydi? - Hayır.
Adı "Rüya Senaryosu" olacaktı.
Ama bu... Bu da iyi herhalde.
Evet, iyi.
Herhalde kitlelere daha iyi hitap eder.
Kim adına imzalayayım?
Kahretsin!
Olamaz. Kahretsin.
İyi misin? Jean!
Kahretsin, nereye gitti? Jean!
Kahretsin.
Merhaba, ben Liam. Bugün size Norio kullanarak
başka birinin rüyasına girmeyi öğreteceğim.
Bunu meditasyon gibi düşünün.
Gözlerinizi kapatın, vücudunuzu gevşetin,
ve rüyasına girmeye çalıştığınız kişiye
iyice odaklanın.
Varlığınızı hoş karşılayacak birini seçmeye çalışın,
yoksa bu iş imkansıza yakın olur.
Evet, rüya gören kişiye ulaştığınızda,
gerisini Norio yapacak...
Keşke bu gerçek olsaydı.