Yabancı bir dilde dua ediyor.
Hadi, abla.
Çok hızlısın!
Tabii ki öyleyim!
Çok yavaşsın, abla!
İşte para üstü.
- Teşekkürler, hanımefendi. - Teşekkürler, bayan.
Bian! Hanif!
- Eve koşarak gitmeseniz olmaz mı? - Ben kazandım!
Sadece erken başladığın için.
İkiniz de ter içinde kalmışsınız.
Üst kata çıkıp değişin, sonra birlikte öğle yemeği yeriz.
Tam zamanı. Karnım açlıktan zil çalıyor.
- Dayı! - Kadar Dayı.
En sevdiğim yeğenlerim.
İkiniz de çok uzamışsınız.
Evet. Annem her gün süt içiriyor.
Ama midemi bozuyor.
Hanif, Bian, gidip üstünüzü değiştirin.
Islak üniformalarla üşütmek istemezsiniz.
Affedersin, Dayı.
Tabii.
Buyurun.
Sana sürekli para veremem.
Bian ve Hanif'in ne kadar hızlı büyüdüğünü fark etmişsindir.
En azından bir iş aramayı dene--
Buraya bunun için gelmedim.
Peki neden buradasın?
Annemi konuşmaya geldim.
Sana ne demiştim?
Onlarla iletişime geçme!
Geçmedim! Mbok Yati birden beni aradı.
Annemin durumu kötüleşmiş dedi.
Annem ölüyor.
Belki bizi bekliyordur.
Onu affetmenin senin için zor olduğunu biliyorum.
Peki senin için zor değil mi?
Bizi kapı dışarı etti!
Belki artık farklılıklarımızı bir kenara bırakma zamanı gelmiştir.
Kim bilir, sorularımıza cevap bulabiliriz.
Cevap aramak ilgimi çekmiyor.
Ona bir şey olursa pişman olmayacağından emin misin?
Hadi eve gidelim.
Gitmelisin. Çocukların yemeğini hazırlamam gerek.
Onların da sana aynı şeyi yapmasını ister misin?
Annelerini ihmal etmelerini.
BORCUNU ÖDE… YOKSA TÜM KİŞİSEL BİLGİLERİNİ YAYINLARIM
Dayı. Dayı. Dayı!
Geldik mi?
Hanif, aynı soruyu yedi kere sordun bile.
Saydın mı?
Çok zengin, değil mi?
Aman Tanrım, Kadar!
Mbok Yati!
İçeri gel!
Hadi içeri girelim.
Dikkat et.
Büyükannem çok güzel.
Bu eski bir tablo.
Artık büyük anne gibi görünüyordur.
Burada mı yaşıyorsun?
Evet. Annenin durumu kötüleşmeye başladığından beri.
Onu bu evde yalnız bırakmak istemiyorum.
Bu şarkı her zaman onu sakinleştirir.
Anne…
Anne?
Benim, Kadar.
Tari ve ben seni ziyarete geldik.
Torunların da burada.
Çocuklar, gelin buraya. Büyükannenize merhaba deyin.
Anne, çocuklarımı sana getirdim.
Bu Hanif.
Bian.
Bu da Bian, kızım.
- Mbok! Anne! - Anne!
Mbok!
- Hanımefendi. - Sorun yok.
- Hanımefendi... - Sorun yok.
Sorun yok.
Tamam.
Hanımefendi, torunlarınızla tanışmak için heyecanlı olduğunuzu biliyorum.
Ama onları böyle korkutmayın.
Sorun yok.
Onu hasta eden ne, anne?
Büyükannem kaç yaşında?
Yetmiş.
Garip. Senden daha genç görünüyor.
Hanif, Bian, annenizin eski odasını görmek ister misiniz?
İşte orası.
Hanif, bekle.
Tar, annemde bir terslik olmalı.
Ne olduğunu bulmalıyız.
Ben biraz dinleneceğim. Yorgunum.
Hanif?
Küçük kardeş?
Hanif?
Hanif!
Komik değil!
Anne, beni korkutuyor.
Evet, git annene ağla.
Kimin umurunda?
Bu senin sandalyen mi, Anne?
Büyükanneye ait.
Neden odanda?
Neden umursuyorsun ki?
Sadece merak ediyorum.
Siz çocuklar hep kavga mı edersiniz?
Sen ve Amca Kadar gibi.
MÜLKİYET SERTİFİKASI
Mbok, durumu ne zaman kötüleşmeye başladı?
Sanırım böyle bir ay oldu...
bir aydır böyle.
Neden daha önce söylemedin?
Durumu kötüleşmeden önce,
bana siz ikinize bunu söylemememi tembihlemişti.
Belli ki eve gelmemizi istemiyordu.
Beni affedin.
Doktoru pes edince,
Ki Husein'e sordum ruhlar tarafından mı ele geçirilmiş diye.
Ki Husein mi? Kim o?
Yerel bir şaman.
Bir dakika. Anneyle ilgili sorun ne?
Ki Husein'e göre--
Onun fikrini duymak istemiyorum. Doktor ne dedi bilmek istiyorum.
Doktor ne dedi?
Son defa bir doktor klinikte ona baktığında,
o da hastalığın nedenini anlamadı.
Ki Husein'i tekrar çağırabilir misin?
Ona bir doktor lazım, şaman değil.
Ama ne yaparsan yap.
Sadece üç gün kalacağım.
Sonra çocuklarımla eve döneceğim.
Anneye ne kadar süre kızgın kalacaksın?
Ya çocukların sana böyle yapsa?
Çocuklarımı bu işe karıştırma.
Bu benimle Annem arasında.
Hanif, neden eşyalarına daha iyi bakamıyorsun?
Nereye koyduğumu unuttum.
Zamanımı harcıyorsun.
Anne, oyuncağımı gördün mü?
Nereye koydun?
Git ara onu.
Dışarıda baktın mı?
Ona oyuncağını bulmasına yardım et, Bian.
Hadi.
En son nerede gördün?
Bilmiyorum. O yüzden arıyorum.
Bian, Hanif. Bir şey mi arıyorsunuz?
Teyze,
oyuncağımı gördün mü?
Oyuncağın mı?
Sanmıyorum.
Hadi, bana bulmamda yardım et.
Tamam. Dikkatli ol lütfen.
Anne, yardım et! Yardım et!
Yardım et, anne! Bana yardım et!
Anne! Yardım et!
- Anne! - Anne!
Anne!
Anne…
Bian, Hanif, çıkın!
Anne, sakin ol! Anne!
Anne!
Anne.
Anne…
Anne.
Anne…
Mbok, Ki Husein'i buraya hemen çağır!
Kızım, buraya gel.
Moringa yapraklarını öğüt.
Dur.
Sen, buraya gel.
Ben "sapla" dediğimde,
saplayacaksın.
Evet, Ki.
Sapla!
Anne!
Bunlar büyü iğneleri.
Annenizin içindeydiler.
Onu doğal bir ölümden alıkoyuyorlardı.
Onları güvenli bir yere koyun.
Çünkü onları ait oldukları yere geri götürmek zorundasınız.
Tamam, onları saklayacağım.
Kendine dikkat et.
İzninizle.
Mahallede kimse onun bedenine bakmak istemiyor.
Neden?
Sorun değil.
Bayan Anggun'un bedeni normalde olduğu gibi muamele edilemez.
Ölümünü duyurmayın.
Onun bedeni toprağa gömülemez.
Belirli bir gölette suya gönderilmeli
taş bir mağaranın içinde.
Bir Kliwon Perşembesi'nde.
Kim diyor bunu, Ki?
Bu kurallar kimin?
Her zaman böyle yapılır.
Ve sen de bunu takip etmelisin.
Annenin bedeni sıradan bir ceset değil.
Unutma.
Gelecek Perşembe bir Kliwon Perşembesi.
Şimdi yedi gün var.
Bu sabah bedenini temizle.
Sonra,
onu bir jarik ile ört.
Tamam, Ki.
Kuvvet diliyorum.
Çocuklar, hadi yatın, tamam mı?
Uyuyun.
Bu onun için en iyisi.
Onu açık bir kalple bırakmalıyız.
İyi misin?
Büyükannem…
Endişelenme abla. Seni korurum.
Sence
Büyükannem babamla orada buluşur mu?
Sanmam.
Burada bile babamı hiç görmedi ki.
1. GÜN
Çık, hemen!
Aman Tanrım!
Mbok…
Anne nerede?
Neden bu kadar uzun sürdü?
Bu gece bizimle yatacağını söyledi.
Ne kadar da bebeksin.
Çık, şimdi.
Ne oldu, Tari?
Yorgun olmalısın.
Biraz dinlensen iyi olur.
Hanif…
Hanif.
Hanif!
Anne! Anne!
Bian! Ne oldu?
Büyükannemi battaniyenin altında gördüm! Yataktaydı!
Ne oldu?
Orada bir şey yok.
Her şey yolunda.
GÜN 2
Hey, millet. Hâlâ büyükannemin evindeyim.
Yüzme havuzuna bakın. Kocaman, değil mi?
Keşke içinde su olsaydı.
Hanif!
Saklanalım, millet!
Hanif!
Nif!
Hanif, telefonumu geri ver!
Hanif!
Telefonumu geri ver!
Hanif!
Hanif?
Hanif!
Nif?
Hanif!
Hanif…
Gardıropta biri var!
"Vadesi geçmiş."
40 MİLYON RUPİ VADESİ GEÇMİŞ
%20 CEZA ÖDE 14 GÜN İÇİNDE ÖDE
Kahretsin! Lanet olsun!
40 milyon.
%20 mi?
14 gün içinde. Parayı nereden bulacağım?
Kahretsin!
GÜN 3
Tar, annemin vasiyetini konuşabilir miyiz?
Aman Tanrım!
Annemin bedeni hâlâ burada.
Beni yanlış anlama. Evrak işlerini tamamlamalıyız.
Annemi yeni kaybettik.
Doğal olmayan bir ölümle.
Hiç üzülmüyor musun?
Bu ne cüret!
Tabii ki üzgünüm. O da benim annemdi.
Ama hayatımıza devam etmeliyiz.
Bunu anlamalıydım.
Buraya gelmenin başka bir nedeni vardı.
Sana yalvarmasaydım, bugün burada olur muydun?
Ona karşı kin besliyordun.
Ona kötü niyetliydin.
Bana onunla konuşmamamı söyleyen sendin.
Ona önem vermeyen sendin.
Hanif?
Hanif, o sandalyede ne yapıyorsun?
Hanif?
Nif?
Hanif!
Hanif, bu komik değil.
Üzgünüm, abla.
O maskeyi nereden buldun?
Amca Kadar'ın odasında.
O büyükanneye ait, Hanif. Geri koy.
Bu harika bir maske.
Onu taktığında onu görebiliyorsun. Al, dene.
Ölülere saygı göster, Hanif.
Derler ki ölülerin ruhu yedi gün boyunca etrafta dolaşır.
Buna inanmıyorum.
- Ruhlar seni duyabilir. - Evet, evet.
- Onu geri koy artık! - Tamam. Aman!
Abla, ne yapıyorsun?
Bunu bırakabilir misin? Uyuyorum.
Anne! Anne!
- Anne! - Ne oldu?
- Bian beni korkuttu! - Ne oldu, Hanif?
Ne oldu? Benimle gel.
Sorun yok.
Ne oluyor?
Tatlım?
Ne var, anne?
Yüzü… Onun yüzü…
Hanif, yine mi şaka yapıyorsun?
Yapmıyorum, anne!
Belki sadece bir rüyaydı.
Geri yat, Hanif.
Onunla uyumak istemiyorum.
Ne diyorsun, Hanif?
Ben de burada uyuyacağım.
Seninle burada uyurum. Tamam mı?
Tamam. Hadi.
Tamam, sadece bir rüyaydı. Sadece yorgunsun.
Tamam.
Geri yat.
Bunu nereden buldun?
Hanif, bunu nereden buldun?
Ne var, tatlım?
Özür dilemek istiyorum.
Bana ait olmayan bir şeyi aldım.
Ama yalan söylemedim.
Maskeyi geri koydum.
Peki neden aldın ki?
Çünkü onu taktığımda büyükanneyi görebiliyordum.
Ne demek istiyorsun?
Onu takıp aynaya baktığımda,
büyükanne oluyorum.
Tıpkı resimdeki gibi.
Resimdeki gibi olmak istediğini anlıyorum,
ama sana ait olmayan bir şeyi alamazsın.
Tamam mı?
Bir daha yapma, tamam mı?
Ne zaman eve gidebiliriz?
Burayı sevmiyorum.
Büyükannemi gömdükten sonra.
Yarın otobüs biletlerini alacağım.
GÜN 4
Hâlâ bana kızgın mısın?
Hayır, kızgın değilim.
Korkuyor musun?
Ben de.
Artık seni de koruyacağım.
Seni kollayacağım, küçük kardeşim.
- Tamam. Bu demek ki-- - Ne?
Telefonunu kullanayım.
Bir saat.
İki saat?
Bir saat.
Üç saat, yoksa sana kızarım.
Bu bir başlangıç.
Bian?
Hanif?
Bian?
Hanif?
Uyuyorlar. Bırak öyle kalsınlar.
Gidelim mi?
Yarın sabah şehre gitsek olur mu?
Biletler sınırlı, biliyorsun.
Otobüsler her üç günde bir kez çalışıyor.
Sen git. Ben burada kalacağım.
Tamam. Onlara göz kulak olur musun?
Tabii.
Ciddiyim.
Tamam!
- Gidelim. - Tamam.
Anne?
Amca?
Yenge Yati?
Kimse evde değil.
Bizi burada yalnız nasıl bırakabildiler?
Sanırım bizi uyandırmak istemediler.
Dışarıda bekleyelim.
Ablacığım, annemi ara.
Beni nereye götürüyorsun?
Bunları yeğenlerim için aldım.
Havalı değil mi?
Biliyor musun, annemin evi perili.
Büyü iğnelerinin hayaletleri tarafından rahatsız ediliyor.
O altın iğneleri satacağım.
Borçlarımı ödemem gerekiyor.
Tari'den para istemekten nefret ediyorum.
Yıllardır böyle…
Bu bir çıkmaz sokak!
Üzgünüm.
Bu neydi?
Burası kimin evi? Senin mi?
Neden yeni bir ev almıyorsun?
Yeni bir ev, yeni bir araba, yeni bir bisiklet.
Bebeğim, neden bu evi satıp yeni bir tane almıyorsun?
Bu eski gardırobu değiştir, yatağı da.
Buradaki her şeyi değiştir.
Yakında zengin olacağım.
Yedi ev alacağım.
Arabalar, bisikletler, bir de dükkan evi alacağım.
Dükkan evini Tari'ye vereceğim.
İstediği şeyi satabilir.
Bu şekilde Hanif ve Bian'a bakabilir.
Hanif ve Bian. O çocukları çok seviyorum.
Umarım ki--
Bebeğim, çok ateşlisin.
Şimdi…
Beni bekle.
Ayakkabı. Çıkar.
Diğer ayakkabı. Çıkar.
Zamanı geldi!
Nif, beni banyoya götürebilir misin?
Hadi Nif. Daha fazla tutamıyorum.
Pantolonuma işeyeceğim.
Devam et.
Burada yalnız kalmak mı istiyorsun?
Anne hala açmadı mı?
Hayır. Ne aramalarımı yanıtladı ne de mesajlarımı okudu.
Abla.
- Abla, bitirdin mi? - Bir dakika, Hanif.
Hadi abla.
Abla, hadi! Benim de işemem gerek!
- Hadi! - Bir dakika, Hanif!
Bitirdin mi?
Abla!
Tamam, tamam, bitirdim!
Şimdi çık!
Anne!
Ne oldu?
Büyükanne!
GÜN 5
- Neredeydin? - Tari…
- Neredeydin? - Hiçbir yerde. Sadece mahallede dolaştım.
Sarhoş mu oldun?
- Oldun mu?! - Hayır.
Çocuklarımı sana emanet ettim!
Onlar senin yeğenlerin!
Nasıl yalnız bırakabilirsin?
Sarhoş olmak için!
Üzgünüm, üzgünüm. Affet beni.
Çocuklar iyi, değil mi?
İyi mi?
Ne düşünüyorsun?
Tabii ki iyi değiller!
Merhaba, benim iki favori çocuğum!
Size katılabilir miyim?
Üzgünüm.
Neden suratlar asık?
Yanımda hediyeler getirdim!
Burada ne varmış bakalım?
Bu Hanif için.
Ve bu özel hediye Prenses Bian için.
"Merhaba, Bian!"
Dün gece bizi yalnız bıraktın.
Biliyorum, biliyorum.
Üzgünüm.
Dün gece büyükanne uyandı, Amca.
Tatlım?
Bian?
Hey!
Kimsin sen?
Kızımdan ne istiyorsun?
Sözünü bozma.
Hangi söz?
Sözünü bozma.
Sözünü bozma! Sözünü bozma!
Ne?
Sözünü bozma! Sözünü bozma!
Hangi söz?
Sözünü bozma! Sözünü bozma!
Bian!
6. GÜN
Tari.
Ki Husein'in ne dediğini duydun.
Onun cesedini bir Kliwon Perşembe günü suya batırmalıyız, bugün değil.
Ne dediği umurumda değil!
Hepsi senin o şamanı davet etmen yüzünden!
Beni mi suçluyorsun?
Suçlamıyorum--
Tari!
Her şey hazır.
Bugün onu gömüyoruz.
Dikkatli ol.
- Anahtar nerede? - Buyur.
Kardeşim!
Aman Tanrım!
Mbok Yati'nin evine gidelim.
Çabuk ol!
Eve geri dön! Hadi gidelim!
GÜN 7
Tekrar yap.
- Kardeşim! - Kadar!
Amca!
Orada ne yapıyorsun?
Uyan!
Uyan, Kardeşim!
Kadar.
- Amca, uyan! - Amca!
Kadar, uyan!
Havuzda ne yapıyorsun?
Zamanı geldi.
Daha önce söylediğim gibi,
bugün burada boğulması gerek.
Umarım hatayı düzeltebiliriz,
kimse zarar görmesin diye.
Çok üzgünüm, Ki.
Bize yardım ettiğin için çok teşekkürler.
İğneler.
Bebeğe süt vermiyor musun?
Göğüslerim süt üretmiyor.
Beni affet.
Seni her gün acı çekmeye mahkum ettiğim için.
Sorun değil.
Bir yol bulacağım.
Anne! Lütfen, Anne!
Hemen git! Ve bir daha geri dönme!
- Anne! - Git, şimdi!
Anne!
Anne?
Lütfen beni affet, kızım.
Hepiniz kurban oldunuz…
benim hatama.
Sizi bu evden göndermem gerekiyordu…
büyü iğnelerinin laneti…
benimle birlikte ölsün diye.
Yoksa o da seni mahvederdi, Tari.
Ve Kadar insan kurbanı olurdu.
Çocukların da bunu sürdürmek zorunda kalırdı, Tar.
Lütfen bana yardım et, Tari.
Bu laneti kır.
Bitir bunu.
Ne yapmam gerekiyor, Anne?
İğneleri aldığım yere geri götür.
Sonra maskeyi yok et.
Bunu yaptıktan sonra buradan ayrıl ve bir daha geri dönme.
Geç kalma.
Bu yedinci gün bitmeden yap.
Bu büyüyü oku.
Anne!
Abi!
O iğneler nerede?
Lanetlenmiş iğneler nerede?
- Neyden bahsediyorsun? - İğneleri geri ver! Şimdi!
- Ne? - Altın iğneleri sakladın, değil mi?
Onları onunla boğmadın!
Üzgünüm, Tar. Borçlarımı ödemek için satmam lazım.
Kalpsizsin!
Borçlarını ödemek için hayatımızı tehlikeye atıyorsun?
Onları bana ver! Şimdi!
Tamam, tamam.
Abla!
Bian!
Hanif!
Anne!
- Anne! - Anne!
Hanif!
Anne!
Bian!
Hanif!
Anne!
Hanif!
Onu çek!
Anne!
Hanif!
Beni affet, Tari.
Ne yapmalıyız?
Hanif'i nerede arayacağız?
Bu iğneleri ait oldukları yere geri götürmeliyiz.
Anne.
Lütfen Hanif'i eve getir.
Hanif?
Sana ait olanı geri verdim!
Şimdi oğlumu bana geri ver!
Sadece bana borçlu olanı alıyorum!
Annenin bana vaat ettiğini!
Sözünü bozamazsın!
Beni al yerine!
Kardeşim!
Beni al yerine!
Yapma!
Yapma! Hayır!
Yapma! Yapma!
Hanif…
Hanif!
Hanif! Aman Tanrım.
Hanif, uyan!
Hanif!
Hanif…
Hanif, uyan!
Hanif!
Hanif…
Tari!
Tar… Tari!
Kadar!
Sadece bana ait olanı alıyorum.
Sudan çıkan, suya geri dönmeli.
Ve toprağa vaat edilen, toprağa verilmelidir.
Bu, bozulmaz bir sözdür.
Anne!
Tari…
Kadar!
Amca!
Amca? Amca!
Kadar!
Birinin ölümünden önceki yedinci gün,
bazıları ruhun alemler arasında dolaştığına inanır,
bulunamayan huzuru arayarak.
Doğaüstü işaretler genellikle ortaya çıkar, tamamlanmamış bir yolculuğu simgeler.
GÜN 100