Bir saniye.
Evet canım.
Evet, tamam.
Sorun değil, oyalanmadan gelirim eve.
Cathy'den sana bir şeyler hazırlamasını iste.
Tabii ki.
Evet canım.
Baban eve erken gelecek. Ben de elimi çabuk tutacağım.
Kapatıyorum. Öptüm.
Grangier de olacak. O gerzekten önce konuşmaya bak.
- Bir fotoğraf sadece. - Harika, teşekkürler.
Hadi. Teşekkürler.
Ekonomiye saldırdıklarında
zırt pırt ayaklanma çıktığından bahset.
- Merhaba Jacques. - Selam France.
Sayın Bakan...
- Siktir et onu. - Ciddi misin?
Salla!
- Şirret mi olayım? - Abartmadan.
Sorular başlayınca ayağa kalk.
- Harcayayım mı onu? - Kesinlikle.
Biletini kes!
France!
Hanımlar, beyler...
Hükümet yetkilileri...
France de Meurs?
Hazır halkımızın
kulağı buradayken hemşerilerimizin beklentilerini
özetlemek için sizlerle bir araya gelmek istedim.
Şimdi sorularınızı alabilirim.
Mikrofonlar bende değil.
I'den France de Meurs.
Sayın Başkan, Fransız toplumunun
isyancı ve eleştirel durumu
merak ediliyor haliyle.
Bu durum karşısında gafil avlandığınızı düşünüyor musunuz?
Bana hiç yardımcı olmuyorsunuz.
Evet...
İlk konuyla ilgili olarak...
Eksiklerim oldu ve daha iyisi her zaman yapılabilir,
ama gafil avlanmadım.
Ne var ki
burası
eylemlerin yanı sıra, hoşnutsuzlukların
kesin bir dille ifade edildiği,
gerekli değişiklikler için
oybirliğinin nadiren sağlandığı bir ülke.
Şahsen ben
inandığım projenin ilk iki yılında
gayet sağlam durduğumu düşünüyorum.
Fransız halkına, hemşerilerimize cevap borçluyuz.
Karikatürleştirmeden uzak duralım bence
ve reformları hayata geçirmeye bakalım.
"Daha iyi çalışma" taahhüdümüzün arkasındayım,
sorunuza yanıt olarak yani...
Öngördüğümüzden de ileri bir seviyeye
erişebileceğimizi düşünüyorum.
Odak noktası sendin.
İnsanlar seni seçeceğini bildiği için yay gibi gergindi.
Birbirinize attığınız o gülüş...
Çok çılgındı!
Benim için bile inanılmazdı.
Ben...
Aranızdaki o şey...
İnsanlar France'ı seviyor.
Hiçbir fikrin yok ama oradan galip çıktın.
Büyülenmiş duruyordu.
- O gülüş... İnanılmaz. - Bana kayıtsız kalamadı.
Her yerde "Devlet Başkanı adayım France de Meurs!" lafları...
- Saçmalık... - Ortalık kaynıyor, desene.
İnsanlar seni çok seviyor.
Hem de ne kaynamak...
Sen Fransa'nın en büyük gazetecisisin France.
France!
İmza lütfen!
İnsanlar çok...
- René! - Merhaba!
- Sizin için uygun mu? - Evet, Lou'yu görün.
Sizi arayacağım René. Gidelim.
Soru şu aslında: Öncelik nedir?
Borcu azaltmak eşitsizliğe mi zarar veriyor?
Çalışan insanlar prim ve vergi ödeyecekler.
Böylece borç küçülecek.
Bunun adı "sihirli düğme".
Ona basınca her şey tıkır tıkır işler.
Ne var ki ekonomik gerçeklik farklıdır.
Affedersiniz!
Korkarım durmak zorundayız.
Bu büyük bir mesele.
Dinleyin...
Bu gece bir uzlaşmaya varılamayacak.
İzleyicilerimiz bu politikanın risklerini ve muhtemel faydalarını görüyor.
Hepinize teşekkür ederim, şimdi sırada Alexandre Debert var.
Günün gelişmeleriyle karşınızda olacak.
Haftaya pazartesi saat 19.00'da görüşmek üzere.
İyi geceler.
DÜNYAYA BAKIŞ
Teşekkür ederim.
Arkadaşlar...
Birbirinizi dinleyin!
Hiçbiri mantıklı değildi.
Gelmemin bir anlamı olmadı.
Dur Nabil.
Nabil...
Size sorunun ne olduğunu söyleyeyim.
Neymiş?
Sikin kalktı diyebiliriz.
Seni o açıdan kadraja alamayız.
Her zaman nazik bir lafın vardır.
Size sorunun ne olduğunu anlatacağım.
Cinsiyet değiştireceğini söyledi.
Yok canım!
Canlı yayında mı söyleyecek?
Haberlerde yalan söylemek de olmaz.
"Hava durumu sunucusu bey."
Haftaya görüşmek üzere?
Cuma görüşüyor muyuz?
Cuma, 21.00.
Anlaştık. Görüşürüz.
Tartışmak yok!
İkisi birlikte süper olurdu.
Bunlar ibne mi?
Şaşırdım.
Hayır, aslında...
...beklemiyordum.
Hoşça kal Jojo. Güle güle demek yok mu?
Kime diyorum?
- Jojo. - Beni rahat bırak.
- Uçağım var. - Yapma.
- Ne oynuyorsun? - Sana ne!
Kabalık etme.
Yapma.
Öpme.
Yapma!
Öldüm senin yüzünden.
Ortamlarımız farklı. Benden hoşlanmıyor sadece.
Tipi değilim.
Bugünün görevi ne?
Cihatçılarla mücadelede destek sağlanan
bir Tuareg lideriyle buluşuyoruz.
Teşekkür ederim. Oldu mu Lolo?
- Teşekkür ederim. - Rica ederim.
Bir de karşı açıdan çek.
Tamam mı?
Ben sorayım, siz çevirin.
Fransız ordusu IŞİD'e karşı sizi destekliyor.
Fransa'nın
iç işlere olan bu müdahalesini
halk nasıl değerlendiriyor?
İnsanlar
yıllardır her gün acı çekiyordu.
Fransız ordusu Allah düşmanlarına karşı
savaşmamızda bize yardım ediyor.
Buradaki herkes
toprağı için savaşan köylüler.
Baştan alalım. Olur mu?
Tamam.
Fotoğraf mı çekecektiniz?
Viski!
Soruları soralım.
Beni takip et.
Teşekkür ederim.
Suyu arkama alayım.
- Soruyu tekrarlayacağım. Hazır mısın? - Evet.
Sen başla de.
Tamam, evet.
- Hazır mısın? - Evet.
Fransa...
Fransız ordusu...
Fransız ordusu IŞİD'e karşı mücadelenizi destekliyor.
Fransa'nın iç işlere müdahalesini
yerel halk nasıl değerlendiriyor?
Oldu mu?
Kesitler halinde çekelim.
Şu askerlerden birini de al.
Pardon...
Acaba bana çeviri konusunda yardım eder misiniz?
Gelebilir misin?
Birkaç kesit alacağız.
Kameranın oradan şöyle geçebilir misiniz?
Ona bakacaksınız.
Bir dakika, kadrajdayım.
Siz hadi deyin.
Şimdi! Düz gelin, bana bakın.
Harika.
- Oldu mu? - Evet.
Lideri de çekelim...
Şöyle durun.
Beyefendi...
Kamera için yukarıya bakar mısınız? Şuraya.
Elime bakın, şöyle.
Buraya bakın, işte bu kadar. Harika.
Hayır.
Ona bakmasını söyler misiniz?
Oldu mu Lolo?
Şimdi yukarıya bakın.
Çek hadi.
Oraya!
Yukarıya.
Hayır, sadece bakacaksınız.
Yukarıya bakın.
- Şalın. - Oldu mu?
Böyle.
Daha güçlü görünmeye çalışın.
Silahınızı şu şekilde tutun.
Biraz daha sert görünün.
Buraya.
Ellerime bakın.
Tamam mı? Evet.
Buraya, buraya...
Harika, işte bu.
Oradaki adam
oturup kalkabilir mi?
Şuradaki adama sorabilir misiniz?
Ayağa kalkıp silahını kaldırabilir mi?
"Oyun" dediğimde, tamam mı?
Harika, hadi gidelim.
Ben "Oyun!" deyince başlayın.
Oyun!
Olmayacak...
- Çekebildin mi? - Ben alacağımı aldım.
Oyun!
Harika. İşte bu.
Kesin!
Güzel oldu.
Çok teşekkür ederim. Allahaısmarladık.
Evet arkadaşlar.
Selefi cihatçı gruplara karşı
sadık güçleri desteklemeye çalışan Binbaşı Damiens
ve Ouad Operasyonu'nu yürüten adamlarıyla tanıştık.
Fransız ordusunun koruması altında,
düşman gruplarına yakın olan ve yıllarca süren
çatışmalardan yıpranmış bölge sakinleri için savaşan,
çoğunlukla çiftçiler ve onların şeflerinden oluşan
silahlı sadık bir grupla karşılaştık.
Fransız ordusu IŞİD'e karşı sizi destekliyor.
Fransa'nın iç işlere müdahalesi
yerel halk tarafından
nasıl görülüyor?
İnsanlar yıllardır acı çekiyor.
Fransız ordusu Allah'ın düşmanlarıyla savaşmaya yardım ediyor.
Biz topraklarımız için savaşan basit köylüleriz.
Yeniden köylü olmak istiyoruz.
Peki bu kabilelere güvenilebilir mi?
Herkeste şüphe uyandıran bu adamlar
söyledikleri gibiler mi?
Görüntülerimizde de görülen kararlılıkları,
istemeden de olsa kardeş savaşının içine atılmış da olsalar
hatasız ve tereddütsüz.
Birkaç gün önce Sahel'de, savaşçılar ve Fransız kuvvetleri arasında
yaptığımız röportajda
bu bitmeyen çatışmaya tanık oldum ben de.
Ömer Ouahman, siz bölgeye aşinasınız.
Fransız ordusu ve bu silahlı gruplar
cihatçılıkla nasıl mücadele ediyor?
Fransa, birçok ülkeye yayılan
ve bölgeyi istila eden cihatçı gruplara karşı
en ılımlı gruplarla birlikte
çalışmak zorunda.
Sorun o değil. İşini gayet iyi yapıyorsun Chouchou.
Dünyaya Bakış'ta yarın tekrar görüşmek üzere.
Herkese iyi akşamlar. Teşekkürler.
Fransa bu konuyla ilgilenmiyor.
Daha sonra teyit ederim.
- Evet? - Çok iyiydi!
Şunlara bak.
Müthiş.
Süper. Gidelim mi?
Dur bir dakika France.
- Chouchou 15 dakikaya başlıyor. - Hayır.
Hadi... Tuareg röportajını alacaklar.
Tamam mı?
Fred de kitabından ötürü mü gidiyor?
Sorabilirim. Onaylayayım mı?
Yani... Fred'i alacaklarsa onayla.
Peki.
Komik olan ne?
- Kilo mu almışım? - Çok güzelsin.
- Kıçım büyüdü. - Yürü hadi.
Fred...
Bu fotoğraf ne böyle?
On yıllık.
On yıllık ve inanılmaz yanmışsın.
Yaz mevsimiydi, formdaydım.
Çok yakışıklısın.
Annenin bahçesinde.
İlk komünyonu.
Televizyon izleyebilir miyim?
Ne zamandı?
Çok olmadı.
- Ödev bitti mi? - Bunu da yazdın mı?
Rötuş var mı?
- Nasıl? - Rötuş.
Hiç yok.
Öyle mi görünüyorum?
O fotoğrafı altı ay önce Carthagène'de ben çekmiştim.
Carthagène mi?
Bence çok iyi çıkmışsın.
Fotoğrafçı sağ olsun.
Fred'le işler yolunda mı?
Eh işte.
Kitap hakkında ne düşünüyorsun?
Bu cesur bir roman-deneme.
Gerçekten çok iyi.
Ama neden sadece deneme yazmıyorsun?
Çünkü ben bir romancıyım.
Her zamankinden daha ritmik, daha canlı.
Normalde denemeler sıkıcı olur.
Senin yerinde olsaydım hiçbir şey yapmazdım.
Her şeyi olduğu gibi bırakırdım.
Öyle zamanlar vardır ki...
Öyle zamanlarda
hiçbir şey yapman
gerekmez.
Bu bile fazladır.
Evet...
Kendini ağırdan satmalısın.
Evet, katılıyorum.
Evet.
Jo, buradan itibaren yürü, tamam mı? Yoksa geç kalacaksın.
Bana bir öpücük ver.
Jo! Saat dörtte, unutma!
Jo, unutma!
İyi misiniz?
Kalkabilecek misiniz?
Canım acıyor.
İyi misiniz?
Bir yerinize bir şey oldu mu?
İyi misiniz?
Affedersiniz...
Şimdi değil beyefendi. Ben polisim.
Geri çekilin lütfen.
- Beyefendi... - Gerçekten çok üzgünüm.
- Adınız nedir beyefendi? - Baptiste.
Bu civarda mı çalışıyorsunuz? Ne oldu?
Bu civarda mı çalışıyorsunuz? Bir yerinize bir şey oldu mu?
BİR YILDIZ BATIYOR MU?
Laflarını da hiç esirgemiyorlar.
Benim hatam.
Gazetecilerin gıcık olması senin hatan değil.
Hadi ama Lou! Biz de her gün aynısını yapıyoruz.
Nasıl yani? Dalga mı geçiyorsun?
Meslektaşa yapılır mı bu? Korkunç bir manşet.
Artık buradayız.
Ne kadar Fransız kanalı varsa dışarıda bekliyor.
- Bir fotoğraf... - Hayır. - Fotoğraf yok.
Gizli saklı gel demiştim.
- Sen de bir karar ver Lou! - Ne?
- Bir öyle diyorsun, bir böyle. - Nasıl yani?
Aileyi görüp özür dilemem lazım.
Şimdi de saklanmamı mı istiyorsun?
Ben öyle bir şey demedim.
Bu ne demek şimdi?
Hanımlar, beni takip edin lütfen.
Her neyse...
Yürü hadi. Gidelim.
Artık buradayız.
Her gün televizyonda izliyoruz.
Teşekkür ederim. Selam. Aynı televizyondaki gibisiniz.
Çok teşekkür ederim France Hanım.
Onur duyduk.
Teşekkür ederim. Çok teşekkür ederim.
- İyi misiniz Baptiste? - Diz kapağım çıkmış.
Evet, Baptiste'i böyle hastane yatağında görmek çok zor.
Neyse ki sadece yerinden çıkmış...
Bu durumun sorumlusu benim.
Sizi ziyarete geleceğim.
Evet, geri geleceğim...
Asistanım bilgilerinizi alsın, Baptiste'le ilgileneceğim.
Tamam mı Baptiste?
Adresinizi alayım.
Noel'i onlarla mı geçireceksin?
Şaka yapıyorum. Garip geldi de biraz...
Yorum yapacak mısınız?
- Bir imza lütfen. - Bir tane.
O nasıl?
- Lütfen Lou. - Seni arayacağım.
Sülükler.
Bir saat sonra Chidiac'la buluşacaksın.
Joseph'e pasta almak için Marais'de duralım ister misin?
Neyin var France?
Ne oldu canım?
Neler oluyor?
Çikolatalı mı olsun, çilekli mi?
Sanırım geçen sefer
çilekli hoşuna gitmişti.
Çilekli alayım.
Bir misyonum olduğunu hissediyorum.
Bakışım vasıtasıyla
belli bir vizyon ortaya koyabilirim...
Çatışmalara dair yani...
Peki neden
bunun ön planda olması gerektiğini düşünüyorsunuz?
Sizi çok görüyoruz.
Röportaj boyunca
sizi epey görüyoruz.
Evet, bu...
Bir tür mizansen mi?
Mizansen diyemem.
Tarzım böyle. Ben...
Röportajlarımı böyle yapıyorum.
Daha duyarlı bir yaklaşım hedefledim.
Her şey öznel.
Bu insanlarla tanışmam ve insani bir
temas kurmam gerekiyordu.
İnsanlar röportajlarımı bu sebepten seviyorlardır belki.
Gitmeden önce,
yakın zamanda sebep olduğunuz kaza hakkında
bir şeyler söylemek ister misiniz?
Biraz daha bilgi verirdiniz belki. Genç adamdan haber var mı?
Kusura bakmayın, bunun hakkında konuşamayacağım.
Bir kazaydı, evet. Birini devirdim.
Üzgünüm.
- France, niyetim... - Önemli değil.
Bazı sorular sorulmamalı demek ki.
Ortada buluşalım o halde...
Chouchou'ya konuk gittim ve kendimi kaybettim.
Çok utanıyorum.
Bunda utanılacak bir şey yok. Kendini kaybetmek insanca bir şey.
Bunu canlı yayında yaptım üstelik. Herkesin önünde.
Gelen konukların önünde.
Bu seni daha insan yapar.
Daha insan.
- Yakında unuturlar zaten. - Ya tabii.
Hiç merak etme.
Sosyal medyaya bakma, yeter.
Dünyanın sonu değil sonuçta.
Herkes kendini kaybedebilir.
Senin de diğerlerinden bir fazlan yok.
- Eksiğim. - Ne?
Diğerlerimden bir eksiğim yok, fazlam değil.
Hay aksi, gönderdim bak.
Evet, bir eksiğin yok.
İyi haber. Kitap için canlı yayına çıkacağım.
Senin kendini kaybettiğin...
...programa.
Memnun oldum.
Sizin sözde egemenlikçileriniz Avrupa'yı bizim kadar seviyor
fakat teknokratik bir AB'den hazzetmiyor.
- İyi ama Avrupa'yla ittifak... - Reddediyorlar.
Bu böyle devam ederse...
Son 25 yıl gibi devam ederse yani...
AB karşıtı partilerin oluşturduğu Avrupa ittifakı nedir?
AB'ye karşı değiller, onu değiştirmek istiyorlar.
Projelerden, halklardan, uluslardan oluşan bir AB istiyorlar.
Karşılar.
Halklardan ve uluslardan oluşan bir AB.
Egemenlikçi dediğiniz kişilerle istediğimiz AB budur.
Başka lafınız yok çünkü.
Geleneksel sınıflandırmanıza takılıp kalmışsınız.
Pekakâ, izleyicilerimizin mesajı aldığını düşünüyorum.
İyi geceler. Yarın yine aynı yerde, aynı saatte buluşmak dileğiyle.
Hararetli geçti.
İyiydi.
- İyi misiniz? - İyiyim sanırım, evet.
- Akrobatikti ama güzeldi. - Akrobatik derken?
Lafı dolandırdınız.
Basit cümleler demagoglar içindir.
Seçmenin kafasını karıştırsa bile mi?
Seçmenin mi, izleyicinin mi?
Ne farkı var?
Siz gazeteciler hiç değişmiyorsunuz.
Şimdi de sıra gazetecileri paylamakta mı?
Siz başlattınız.
Nasıl yani?
Çok komik. Ne zaman bir gazeteciyi eleştirecek olsak...
Gazetecilerin demagojisi siyasetçilerinkini solluyor.
Siz sayı peşinde koşuyorsunuz, biz seçmeni hedefliyoruz.
Yani? Yani benziyoruz ama siz kârlılık peşindesiniz.
Bu yüzden vaazınızı kullanışlı aptallarınıza saklayın.
Her halükârda
çok güzelsiniz ama kullanışlı bir güzelsiniz.
Süper!
Muhteşem. Tam istediğimiz gibi.
- Ne oldu? - Beni yerin dibine soktu.
Ne?
Kullanışlı güzelmişim!
O ne be?
- İyi misin? - Panik atak.
Yavaş yavaş nefes al.
Geçecek, nefes al.
Başım dönüyor.
- Neler oluyor? - Bilmiyorum.
Başın mı dönüyor, neyin var?
- Lexomil'in var mı? - Hayır, yanımda yok.
Mücevher ve elbise seçmek için Dior'a gidince geçer.
Merak etme.
Geçecek şimdi.
İyi misin?
Basın bürosunu aradım.
Sana lame elbiseyi ödünç verecekler.
Şu sarı olanı.
Senin bedenin varmış ellerinde. İçinde muhteşem görüneceksin.
Hadi. Gidelim.
Büyükelçiliğe vegan olduğunu söyledim.
Ortolan servis edilecekmiş, iğrenç.
- Rengini değiştirebilirsin istersen. - Hayır, bu iyi.
Yeşil tişörtü yoktu. Çok hoşuna gitti.
Belki sevdiği başka bir rengi alır.
Hayır, bu güzel, yeşil ona yakışıyor.
Eksik olmayın France Hanım.
Bizi onurlandırdınız.
France Hanım'ı ağırlamak bizim için bir onur zaten.
Çok mutluyuz.
Kocam çekingendir biraz.
- Ben de çok mutluyum. - Evet.
Baptiste ne kadar zamanda iyileşirmiş?
Üç ay izinli.
Üç ay izinli derken?
Raporlu yani. Evde kalacak.
Baptiste çalışıyor mu?
Normalde çalışıyor.
Kazadan sonra çalışamadı tabii.
Üç ay ara vermesi gerekiyor.
Anladım. Siz çalışıyor musunuz?
Ben çalışamıyorum zaten,
kocam da işsiz.
Çalışamıyorum derken, bir maluliyetten ötürü mü?
Anladım. Kocanız da işsiz.
Nasıl geçineceksiniz peki?
Halledeceğiz.
Kocamın işsizlik maaşıyla
idare ederiz bir şekilde.
Baptiste'in ailenin geçimini sağladığını bana neden söylemediniz?
Olsun. France Hanım'ı burada görmek bizim için büyük bir onur.
Kocam da aynı şekilde düşünüyor.
Ben...
olayın sonuçlarının...
farkında değildim.
Zararınızı tazmin edeceğim.
- Hayır... - Memnuniyetle.
Tabii ki.
- Hiç gerek yok. - Memnuniyetle.
Hiç gerek yok hanımefendi.
Kocam olmaz diyor.
- Gerek yok. - Teşekkür ederiz.
- Dilediğiniz gibi kullanın. - Çok naziksiniz.
Daha önce ne bir hayır kurumuna
ne de bir yakınıma
para vermiştim.
Çok teşekkürler.
Öpeyim.
Teşekkür ederim. Hoşça kalın.
Şeref verdiniz.
Hoşça kal Baptiste.
Görüşmek üzere.
Allahaısmarladık.
Şu işe bak...
Gidiyor.
Buraya bak France!
Teşekkürler France.
Ulusların altın çağı sona erdi.
Uluslar otoritelerini tamamen kaybetti.
Ulusaşırı firmaların CEO'ları,
piyasalara yön verenleri, ekonomiye etki edenleri
yerlerinden edip
kendimizi göstermeli ve önceliklerimizin altını çizmeliyiz.
Yürekten inandığım bu destekle,
amacımızın dünya çapında yeni bir
sosyo-politik düzen inşa etmek olduğunu söylemek isterim.
Bana yardım ettiğiniz için içtenlikle teşekkür ederim.
Başkan ne güzel konuştu!
Ne kadar inançlı! Konuşması tek kelimeyle olağanüstüydü.
Eminim buradaki herkes,
bu masanın etrafındaki dostlarımız,
bağışçılar, hayırseverler, bankacılar, finansörler,
onun söylediği her şeye
harfi harfine katılıyordur.
Aranızdan kimler
"Şu kapitalizm de neyin nesi" diye merak etmiştir?
Kapitalizm, kişinin kendisini başkalarına armağan etmesidir.
Hem ahlaki hem manevi erdemler için
çabalamak anlamına gelir.
Hem kendimiz hem de başkaları için
kefaret, günahlardan arınma
ve kurtuluşun olduğu bir yola girdik hanımefendiciğim.
İnanın bana,
vermeli ve vermeye devam etmeliyiz.
Çok zenginiz, harcamakla tüketemeyiz.
İyi ölmek için,
fakir ölmek gerekir.
Öldüğünüzde geriye nezaketiniz kalır.
İzninizle.
Bayan France de Meurs?
Bir soru sorabilir miyim?
Her akşam sizi izliyorum ama çok merak ediyorum...
Sağcı mısınız, solcu mu?
Sizin için ne fark edecek?
Bunu bilmek önemli, değil mi?
Öyle mi?
Kusura bakmayın, sizi çok seviyorum. Bir imza alabilir miyim lütfen?
Affedersiniz, kaleminiz var mı?
Bu kim böyle?
Aramanın tam sırasıydı.
Yarına ayarladık ya işte...
Bu benim için yeni bir şey.
TELAFİ ZİYARETİ
Bu şöhreti istediğimi düşünüyordum ama artık...
...ona katlanamıyorum.
İnsanların bakışlarına dayanamıyorum.
Kocama dayanamıyorum.
Oğlumla ilgilenirken zorlanıyorum.
Çok acı verici. Çok mutsuzum.
Mutlu olmam lazım ama...
Mutsuzum.
Anlattıklarımı anlıyor musunuz?
Gideyim artık.
Gelecek hafta? Aynı saatte?
Hadi.
Dikkat et.
Ay, canım yandı! Dikkat et.
Burada yapalım.
Bekle... - Tamam mı? - Bir saniye.
- Hepsinden önemlisi keskin nişancılar... - Bir saniye!
Keskin nişancılar,
yorgun düşmüş nüfusu öldürmek için burada konuşlanmıştı.
- Tamam mı? - Acele edin!
Acele edin.
Önüme geç!
Harabe olmuş yerleri çek!
Devam et, aferin.
Çabuk, çabuk!
Şimdi beni çek.
Tamam mı?
Nereye gidersek gidelim
savaş görüntüleri değişmiyor.
Trajedi ve kimsesizlik baki.
Nereye gidersek gidelim savaş görüntüleri değişmiyor.
Mutluluksa...
Baştan alacağım.
Nereye gidersek gidelim
savaş görüntüleri değişmiyor.
Trajedi ve kimsesizlik baki.
Nereye gidersek gidelim savaş görüntüleri değişmiyor.
Trajedi ve kimsesizlik baki.
Yürü hadi!
Böyle iyi mi Lolo? Hazır mısın?
Rejimin, halkına rağmen
yok etmeyi hedeflediği bölgede,
sadece hayatta kalanların
yaşamaya devam ettiği şehit düşmüş şehirde ilerliyoruz.
Oldu mu?
Gel Lolo!
Oldu mu?
Kendi rejimlerinin kurbanı olan siviller,
çocuklar, erkekler ve kadınlar
her gün bombaların altında can veriyorlar.
- Çekiyor musun Lolo? - Evet.
Tamam, yeter. Hadi gidelim!
Atlarken dikkat et biraz.
Efendim Fred?
Beni duyuyor musun?
İyi misin?
Evet, iyiyim.
Evet, üç bin avro. Ne olmuş?
Ne dedin?
Üç bin için mi canımı sıkıyorsun?
Başka bir kıtada, savaşın göbeğinde röportaj peşindeyim,
sen üç bin avroyu mu dert ettin?
Bununla ilgili aramaktan utanmıyor musun?
Salak.
- Nasılsın Abdul? - İyidir.
Bugün için tebrikler.
Hepiniz harikaydınız.
Neden güldün?
Harikaydık?
Sahiden mi?
Ölmediğimiz için mi harikaydı?
Şeydi yani...
Verimli.
Verimli kulağa daha iyi geliyor.
Tamam, harika değil.
Muhabirlere tercümanlık yapmadığın zamanlarda ne yapıyorsun?
Savaş.
Başka seçenek yok.
Peki savaş bittiğinde?
Mimarlık. Mesleğim bu.
Öyle mi?
Bak bu harika işte.
- Yeniden inşa edilecek çok şey olacak. - Evet.
Her şey yeniden inşa edilecek.
Mimar olduğun gelmezdi aklıma.
Seni tercüman olarak düşündüm hep.
Hayal gücün çok geniş değil.
Bir şey içmek ister misin?
Sen ne içiyorsun?
Beyaz şarap.
Ben de aynısından alayım.
Burası oldukça güzel bir ülke.
- Parayı verdim. - Verdin?
- Evet, verdim. - Kime?
Çarptığım çocuğun ailesine. Ne yapacaksın?
- Bunu neden yaptın ki? - Hatamı telafi etmek için.
Bunun için sigortamız var!
Niye dert oldu şimdi bu? Üç bin avro ne ki?
Ne ki...
Ne dememi bekliyorsun?
Cevap vermeme bile lüzum yok!
Benim param değil mi?
Senin paran değil, bizim paramız!
Bizim paramız mı? Senden beş kat fazla kazanıyorum!
Tabii ya, beş kat fazla kazanıyorsun. Ne aptalım...
Yeterince kâr getiren bir iş yapmıyorum.
- Fred! - Yeter!
Babamdan beş kat fazla mı kazanıyorsun?
Sen karışma.
O zaman beş kat fazla harçlık borçlusun.
Neyse, ben Jordan'larda kalacağım. Hoşça kal.
Jordan'larda mı?
Nereye gidersek gidelim savaş görüntüleri değişmiyor.
Trajedi ve kimsesizlik baki.
Rejimin, halkına rağmen
yok etmeyi hedeflediği bölgede, sadece hayatta kalanların
yaşamaya devam ettiği şehit düşmüş şehirde ilerliyoruz.
İki gün önce çekilen bu röportaj gizli bir savaşı gösteriyor,
daha doğrusu bir rejimin kendi halkını nasıl öldürdüğünü...
Kadın, erkek, çocuk ayırt etmeden kan döktüğünü...
General de Lavoisière,
Ruanda'da bir Fransız birliğinin başındaydınız.
Bir ordu kendi halkını öldürür mü?
Bertolt Brecht bir zamanlar şöyle yazmış:
"Halk ve parti aynı fikirde değilse halkı dağıtırlar."
Müthiş...
Ne kadar yetenekli...
Neden duruyor?
Çünkü...
Sanatçılar bunu yapar, durur...
Kendini yeniden keşfedecek, anla işte.
Oyun bu...
Bu yüzden müthiş.
...ya da düşmanın suç ortakları.
Buna ne eklemek istersiniz?
Bir rejimin aşırı radikalleştiğini görüyoruz.
Eskiden faşizm ve totaliterlikte görülen vakalara
benzer bir şekilde.
Öyle şeyler yapıyor ki...
...hiçbir şey anlamıyorsun
ama müthiş bir şey var ortada.
Asla değişmeyen diktatörlük rejimlerinin stratejisine
tutulan ilgi çekici bir ışık.
Beyler, teşekkür ederim.
Size söylemek istediğim bir şey var...
Ben... televizyonu bırakmaya karar verdim.
Sadakatiniz için teşekkür ederim.
Yeni bir hayata
başlıyorum.
Sizlere içtenlikle teşekkür ederim.
Teşekkür ederim.
Ne andı ama!
Şimdi bakalım...
İnternet yıkılıyor.
İnanılmaz.
Bomba attı resmen!
Müthiş ya...
Sizi farklı hayal etmiştim.
Bana bakabilirsiniz.
Burada eşitiz, ayrı gayrı yok.
İnsanlara yardım etmek için buradayız.
Siz ne düşündünüz ki?
Televizyon yıldızı. Üzgün.
Neden ağlıyorsun?
Çünkü mutsuz.
Neden ağlıyorsun?
Ağlarken bile çok güzelsin.
France ağlıyor.
France şimdi de ağlıyor mu?
Bu elmalar bana mı? Ben ısıramam.
Sen ısırabilirsin ama.
Sürtük.
Şu televizyoncu hatun mu?
France, ne oluyor?
Hadi ama, burada işler böyle.
Yap şunu. Ağlamak yok.
Motosiklet burada yasak değil mi?
Dışarıda çalınır.
Haklısın.
Burası iyi mi?
- Memnun musun Baptiste? - Çok memnunum.
Çok güzel bir motor.
Rengi çok güzel.
Oğlum kıskanacak.
- Ben aldım, onun yok mu? - O daha küçük.
- Küçük motor alın? - Bir tane var.
O zaman çok kıskanmaz.
- Artık televizyona çıkmıyor musun? - Bıraktım.
Neden bıraktın?
Ben senin gibi bir TV yıldızı olmak isterdim.
Herkes seni izliyor, seni tanıyor...
Her yerde posterlerin var.
İmza vermek de güzel. İnsanlar seni görüyor,
sana dönüyor, sana sesleniyor...
- Ünlü olmak güzel. - Her zaman değil.
- Ben isterdim. - Merhaba France.
Baksana, herkes seni tanıyor!
Neden bırakmak istedin, hiç anlamıyorum.
Çekebilir miyim?
- Size bayılıyorum. - Ben de istiyorum.
Ne güzel.
Bana ne yaptırdın, gördün mü?
Çok güzelsin. Gülümsemen de
yüzünü aydınlatıyor.
Çok hoş.
Böyle bir gülümsemen varken üzgün olmak neden?
Baksana.
Üzülme.
Neyse, ben motoruma bineceğim.
France de Meurs?
Siz o musunuz? Fotoğrafınızı çekebilir miyim?
Buyurun.
Ağlıyor musunuz?
- Neden ağlıyorsunuz? - Yürü hadi.
Birkaç hafta sonra iyi olacaksın, anlıyor musun?
Anlıyorum.
Galiba çocuğa ve ailesine 40 bin avronun üzerinde para verdim.
Şimdilik dinlen, sonra konuşuruz.
- İzninizle. - Buyurun.
Çok sıradışı, değil mi?
Muhteşem.
On yıldır buraya tedavi için gelirim.
Asla bıkmadım.
Büyük bir kayaya bakmanın insana bu kadar iyi gelmesi ne acayip, değil mi?
Tanrım, ne kadar güzel.
Bu arada, sizi tanıdım.
Buraya o kadar çok ünlü geliyor ki...
Şarkıcılar, televizyoncular,
film yıldızları!
Politikacılar!
Film yıldızları ve şarkıcıların metresleri.
Ne kadar ünlü ararsanız burada.
Çok pahalı bir yer olduğu için hayranlar buraya gelemiyor tabii.
Çok uzak bir de, nasıl gelsinler!
O yüzden bütün ünlüler burada.
Tanrım, onu tanıdınız mı?
O şey değil mi... Neydi adı?
Almanya Şansölyesi burada. İsmi gelmiyor aklıma, neydi?
Orada duruyor, görmüyor musunuz? İnanılmaz.
Şansöyle orada. İsmi neydi, aklıma gelmiyor.
Yanında ünlü Alman şarkıcı var. Tanıyor musunuz?
Oyuncu aslında. Amerikalı aktör. Neydi adı?
Neydi adı ya, çok ünlü...
Burada olmamanız lazım.
Tedaviniz için bekleniyorsunuz.
Tedavi zamanım geldi.
Büyük hayranınızım hanımefendi.
Gidelim bakalım.
Şansölye!
- France Hanım, nasıl gidiyor? - Harika!
Teşekkürler.
Dünyanın en güzel manzarası.
Merhaba.
Nasılsınız?
İyi.
Beni tanıdınız mı?
Hayır.
En güzel manzara.
Dünyanın en güzel manzarası.
Bu kıyafetle sizi tanıyamadım.
- Oturabilir miyim? - Tabii.
Bir İngiliz yazar, çocukluğunda Alpleri görünce
keşfetmiş dünyanın güzelliğini.
Alışılmadık bir durum.
Hangi yazar?
Biliyorsunuz...
Siz peki?
Adınız ne?
- Kim olduğumu bilmiyor musunuz? - Neden bileyim ki?
- Başıma pek gelmez de. - Öyle mi?
Âlemsiniz.
- France de Meurs. - Peki.
Gazeteciyim.
- Hangi gazetede? - Televizyonda.
- Televizyonum yok. - Ne güzel.
Benim adım Charles Castro.
- Memnun oldum. - Latince hocasıyım.
Müthiş.
Müthiş ve ölü.
Burası güzel.
Güzel bir klinik.
Sık geliyor musunuz?
Hayır, ilk seferim. Siz?
Benim de ilk seferim.
- Depresyondaymış gibi görünmüyorsunuz. - Siz de.
Seni burada dört haftada iyileştiriyorlar.
- Fena değil, ha? - Öyle gerçekten.
Affedersiniz.
Fotoğraf çekilebilir miyiz?
Buyurun.
Akrabanız mıydı?
Ben burada kimseyi tanımıyorum.
Ne yapmak...
Ne yapmak istersiniz?
Yürüyüş?
Neden olmasın?
Bence kalalım, burası daha sessiz.
Peki.
Dağlara bakın.
Eminim bize bakmaktan mutludurlar.
Çok âlem birisiniz.
Tekrarın olmadığı hayat hep aynı değil mi?
Burayı sevdim.
Güzel bir değişiklik oldu.
Biraz ferahladım.
İnsanların bakışları beni korkutuyor.
Ama onlarla yüzleşmeye çalışıyorum.
Çünkü...
Çünkü beni olmadığım bir şeye geri yolluyorlar.
Artık olmadığım.
Bu yönde bir arzu...
...hissetmiyorum.
Şeffaf olmak
istiyorum.
Budur.
Tanınmak istemiyorum.
Bu halimi sevdim.
Epey sevdim ve bu yanlış.
Özsaygım aşırı.
Size ne olduğunu aklınızla gayet iyi anlıyorsunuz.
Evet, ama kalbim hasta doktor.
Yarın sizi tekrar göreceğim.
- Sizi bekliyordum. - Neden?
- Şu yürüyüş için. - Doğru ya.
- Dünkü yürüyüş. - Tabii.
Şapkanız güzelmiş.
- Üzerimi değiştireyim. - Tamam.
-Charles... - Geldim.
- Kayıyorum. - Aman...
Burada kendimi özgür hissediyorum.
- Ne güzel. - Hem de çok.
- Buzda yürümek istiyorum. - Yürüyebilirsek neden olmasın...
Ama kırılır.
Hadi.
Ya boğulursam?
Bir şey olmaz, ben buradayım.
Ne söylememi istiyorsun
Şu anda benden
Gözlerimde yaşlar
Hâlâ dinmedi ağlamam
Ne söylememi istiyorsun
Şu anda benden
İstediğin bu belli ki
Beni ağlarken görmek yine
Ne tür bir müzik bu?
Latince bir ortaçağ şarkısı.
- Gerçekten mi? - Çok güzelmiş.
- Ne hakkında? - Dünyanın sonu. Kıyamet.
Ne haber?
- İyidir, senden? - İyiyim, teşekkürler.
- Geciktim. - Olsun.
- Beş dakika sonra dersim var. - Hemen mi?
20 dakikadır buradayım.
- Kusura bakma. - Hiç sorun değil.
Neler yapıyorsun?
- Hiç. - Hiç?
- Kendimi suçlu hissediyorum. - Neden?
Gitmek zorundayım.
France de Meurs hakkındaki yazın bomba gibi!
Araşırız o zaman.
Böyle bir şeyi nasıl yapabildin?
En başından beri bana yalan mı söyledin?
Âşık olacağımızı bilmiyordum.
Âşık mı?
Rüya görüyorum herhalde.
- Şerefsizin önde gidenisin. - Böyle konuşma France...
Klinikte hasta kılığına giren bir gazeteci...
Bu nasıl bir gaddarlık?
Böyle bir fikir aklına nereden geldi?
Benim fikrim değildi.
O hastalıklı tavırların, o sakar öpücüklerin,
yaptığımız o aptal yürüyüş...
Aptal sözlerin.
Bütün bu aptal tiyatro.
İğrenç. İnsanlık dışı.
İnsanlık dışı mı?
Evet, insanlık dışı.
Bir haber uğruna benimle sevişiyorsun.
Seni seviyorum France.
Kapa çeneni!
Aşktan bahsetme bana alçak.
Üzgünüm.
O aptal sözlerini geri al. Bir daha asla duymak istemiyorum.
Her şeyi önceden planlamıştın.
Hedefine ulaşmak için beni etkiledin.
Beni öptün, becerdin!
Demek şimdi üzgünsün?
Üzgünsün!
Yaptığını tamir edecek ne bir söz var ne bir hareket!
Duyuyor musun?
Kaplıcada seni yatağa atmak da ne şerefsizliktir. Yuh yani.
Erkekler gerçekten iğrenç.
Şimdi ne yapacaksın?
Ne yapabilirim ki?
Onu dava et, bu senin özel hayatın.
Ne için? Aşk aldatmacası için mi?
- Aşk nesi için? - Aldatmacası.
Sonuçta bu senin özel hayatın.
DAĞDA TEDAVİ
O sadece işini yapan bir gazeteci.
Kusura bakma da hayır, sadece işini yapan bir gazeteci değil.
İçi çürümüş. Adam narsist bir sapık.
Düzgün erkekler de var.
Öyle mi?
Bilmem.
Kocanı aldatırsan böyle olur.
Baştan çıkarırsan...
Ne alakası var?
Merak etme, geçecek.
Televizyona geri dönüyorum.
- Ne? - Evet.
- Dalga mı geçiyorsun? - Hayır.
Bu harika bir haber!
İnsanlar geri dönmene delirecek!
Gidiyorsun, dönüyorsun...
Çok da iyi görünüyorsun!
Geri döneceksin... Muazzam olacak.
Zafer kazanmış olarak döneceksin.
Harika olacak. İnsanlar buna bayılacak.
Farkında mısın?
Herkese ters köşe yaptın,
sonra küt diye geri geliyorsun!
Harika olacak.
Yok artık...
Konuşabilir miyiz France?
Bu kim, o mu?
- Ben kaçıyorum. - Hayır, kal.
Seni gerçekten sevdim.
Beni reddet ama aşkımıza bunu yapma.
Seni deli gibi sevdim France.
Belli ki kafaları çizmiş.
Ama sırılsıklam âşık.
Ne demezsin.
Beni mahvediyor, ama sorsan seviyor.
Özür dilerim ama seni seviyorum.
Gidelim hadi.
Ne yapayım, öğretmenim beni sevmiyor.
Başarılı olsam bile kötü not veriyor.
- Yine de deneyebilirsin. - Neyi?
Bilmem. Sen de göreceksin...
Yıl tekrarı yapıyorsun, dinlemiyorsun, çalışmıyorsun...
Umurumda değil.
Yine de önemli.
Hayır.
Açıkçası...
Dünyanın sonu gelmeyecek.
Plastik sanatlardan 20 üstünden 5 almışsın.
Jojo, sen bu dersi seversin.
- Sadece çalış, tamam mı? - Hiç umurum değil.
Yine sınıf tekrarı yaparsın bak.
Bence mesajı aldı.
- Anladığını sanmıyorum. - İkimiz de onu azarladık.
Ama bu önemli.
Önemli, ama yine de...
Buna azarlamak mı diyorsun?
Şimdilik bu kadarı yeter.
Notlarını gördün mü?
Yıl tekrarı yapar.
Dünyanın sonu değil ya...
Sana kalsa hiçbir şey dünyanın sonu değil.
Bak, sen bile meçhule gidip döndün.
Döndüğüm falan yok, şu halime bak.
Tekrar ayağa kalkmak zaman alır.
Biliyorum ama canım çok acıyor.
Dağa gitmek sana iyi gelmedi mi?
Dağ bana yardım edebilir mi hiç?
Klinik iyiydi, evet.
Ondan da çok emin değilim.
Bununla yaşamak zorundayım.
Bir daha mı?
- Dur biraz. - Çekiyor musun?
Bana bak.
Tehlike, tehlike!
Şu anda bir dron saldırısı var!
Bombalar ve toplarla yapılan bir dron saldırısı!
Yürü çabuk!
Çabuk ol!
Çabuk, çabuk!
Yaklaş.
Diğer tarafıma geç.
Orada kal.
Tamam mı?
Tamam mısın Lolo?
Geri dönemeyiz.
Tehlike artıyor.
Evet, ama tekneye binmek için bir fırsat var.
Hadi gidelim.
Yürü hadi.
Akdeniz bu duvarların arkasında.
Uzun bir yolculuğun ardından...
Çekiyor musun?
...firariler topraklarını terk ediyor.
Lolo, tam karşıya geçsene!
Tamam mı şimdi?
- Başımıza bir iş gelmedi. - Dur!
Yakına gir!
- Tamam, bana bak! - Ne diyordum unuttum.
Tamamdır.
Güney bölgesindeyiz, iyiyiz...
Lanet olsun!
Güney bölgesindeyiz, iyiyiz. İnsanlar burada...
Yaklaşsana Lolo!
Yürü hadi!
...insanlar burada...
Siktir!
Neden engellendik?
Ne oluyor, söylesene!
Yürü, çekiyor musun?
Şöyle al.
- Ekibimiz burada... - Bekle.
Bir saniye.
Ekibimiz Akdeniz'i geçerek hayatlarını tehlikeye atan
erkek, kadın ve çocuklardan oluşan bir gruba katılacak.
İyi mi?
Bekle...
Sırtına çıkacağım.
Gidelim.
- Hazır mısın? - Bir saniye.
Hazır olduğunuzda söyle. Buma dikkat et.
Yavaş.
Başlıyoruz.
Avrupa'ya geçişlerini size göstermek için onlara katıldık.
Bu yolculuğu ve temsil ettiği şeyi
tüm gerçekliğiyle göstermek istedik.
Onları her gün televizyonda görüyoruz.
Denizde can veriyorlar...
Biz de bu yolculukta yanlarında olacağız.
Baştan alayım.
Bumu çek.
Buma dikkat et.
Baştan alıyorum.
Biz de onlara katıldık.
Bizim teknenin orada ne işi var?
Tekne ne yapıyor orada?
Olaya bak...
Baştan alıyorum.
Biz de onlarla birlikteyiz,
Avrupa'ya geçişlerinin gerçek hikâyesini keşfediyoruz.
TV'de her gün can verdiklerini gördük, şimdi yanlarındayız.
Bugün onlara eşlik edeceğiz.
Sahil Güvenlik!
Lolo, yürü!
Lolo, beni çekme!
Sahil Güvenlik.
Bu yolculuk mutlu bir sona ulaştı.
Çünkü teknelerin alabora olduğu, insanların boğulduğu senaryolar da mevcut.
Sahil Güvenlik soğuktan ve korkudan uyuşmuş bu talihsiz insanları kurtarıyor.
Bu derme çatma teknelerde yelken açma korkusundan...
Böyle kaçma korkusundan...
Ne diyecektim...
Çık hadi.
Kimse düşmedi.
Tamam.
Ağladığım kare kalsın.
Merhaba kızlar.
Muhabirlerin teknesini gösterme.
Hayır, sakın.
Önemli olan kısım sahil güvenliğin geldiği kısım.
O kısım çabucak gelsin.
Sana sonra döneceğim, Lou arıyor.
Çok iyi olacak, çok.
Çok memnunum, görüntüler muhteşem.
Sadece orijinal değil, daha önce kimsenin görmediği görüntüler.
Yani göçmenler arasında
bir gazeteci...
Eşi benzeri görülmemiş bir şey.
Seni sonra arayacağım Lou. Görüşürüz.
Bu salak ne yapıyor burada?
- France. - Burada ne işin var?
France, beni dinle!
Polis çağırırım.
France, bir kez olsun dinle beni!
Seni seviyorum France!
Defol git!
İn çabuk!
Memelerim iyi mi?
Saçım peki?
Ne zaman başlayacağımı söyle.
İyi akşamlar sayın seyirciler. Yeniden kavuştuk.
İlk olarak birkaç gün önce çektiğimiz olağanüstü röportaj geliyor.
Halkı bitmek bilmeyen bir savaşın
bombalarından kaçan, Akdeniz kıyısında yaralı bir şehir.
Ne pahasına olursa olsun kaçmak için hayatlarını tehlikeye atarak
denizi geçip Avrupa'ya gidiyorlar. Sürgün çocuklar, kadınlar ve erkekler....
Onları tanıyoruz: Göçmenler.
Burada, daha önce
hiç görmediğiniz bir şekilde bu yolculuğun öyküsünü izleyeceksiniz.
Belki kendimize bakışımız da değişecek.
Çok iyi bir başlangıç!
Pek yaman!
Kask mı?
Kurşun geçirmez yelek de var. Tehlikeliydi çünkü.
İnanılmaz, savaş bölgesi gibi.
Görüldüğü üzere.
Her taraftan ateş ediyorlar.
Göçmenler nerede peki?
Teknedeler.
Evet, teknede çok iyi çekimler yaptık.
Her gün, diğerleri gibi onlar da
denizi geçerek hayatını riske atıyor.
Başka hiçbir gazeteci bunu yapmadı.
Yaptığın şey inanılmaz France.
Şu diğer tekne neyin nesi?
Çekimi yapan tekne bizim teknemizdi.
Anladım.
Sen o teknede yattın, göçmenlerle değil.
Bitlenebilirdin!
Göçmen teknesinde mi uyuyacaktım?
Bu üzgün yüzler çok güzel. Çocuklar...
Çocukların yüzleri...
Güzel, saçın da dağınık, anlıyoruz ki...
Ağlıyor musun?
Duygusal bir an. Atmayalım dedim.
Gerçekten mi ağlıyorsun?
Elbette.
Şu adam ne kadar üzgün!
Bu çok güzel.
Akşam çökerken.
Olağanüstüsün France.
Bunu başka kim yapar?
Yarı ölü gibiler.
Çılgınlık resmen.
Güzel.
Harika.
Çok ses getirecek. Telefonum yanımda değil ama...
Şuna bak ya!
O tekne ne?
Sahil Güvenlik geliyor.
Tamam, anladım.
O zaman iyi gitmiş. Kimse düşmemiş.
Kimse düşmemiş.
İyi olurmuş ama olmayınca elden ne gelir...
Şaka yapıyorum. Şaka.
Mükemmel, gerçekten çok güzel.
Bir sonraki adımda balinaları kurtaracaksınız.
Şimdi stüdyoya dönelim. Hazır mısın?
Tamamdır.
İşaret ver.
Ne pahasına olursa olsun kaçmak için hayatlarını tehlikeye atarak
denizi geçip Avrupa'ya gidiyorlar. Sürgün çocuklar, kadınlar ve erkekler....
Onlara kucak açmakla reddetmek arasında ne yapabiliriz?
Aranın ardından tartışma başlıyor.
- Yayındasınız! - Hadi be!
Küçük bir sorun var.
Şaka mı bu?
Röportaj sırasında insanlar bizi duymuş.
Şaka mı yapıyorsunuz?
Burada bir sorun olmuş.
Hangi aptal yaptı bunu?
Bu ne biçim iş yapmak!
Bilmiyorum.
Olacak iş mi bu!
Şaka mı bu?
Ne olduğunu bilmiyorum.
Başlarım böyle işe!
Ne oluyor burada!
Bu nasıl olabilir?
Sıçayım!
İzlemiyor muydun?
Boktan teknisyenin işi.
Tamam, neyse ne!
Herkes benden nefret edecek!
İnsanlar söyleniyor, çok normal.
- Çok yazık... - Abartma.
İyi bir şey bu France.
İyi.
Bu iyi bir şey.
Senin açından iyi.
İnsanlar 24 saat boyunca seni konuşacak.
Artık her şey en fazla 24 saat konuşuluyor.
İki gün sonra kötü bir anı olacak.
Bunun şimdi olmuş olması iyi oldu.
Bir kahraman olarak yeniden yükseleceksin. İnsanlar seni sevecek.
Küllerinden doğacaksın.
Oradan çıkacaksın
ve bir ikon gibi görüneceksin.
İkonlar nasıldır, düşün.
Küllerinden doğarlar.
İnsanlar senden nefret edecek, sonra sana tapacaklar.
Önce boka batacaksın.
Sonra tekrar ayağa kalkacaksın.
İzleyicilerin sevgisinin
ışık halesiyle yeniden ayağa kalkacaksın.
Olacak olan bu.
- Öyle mi diyorsun? - Evet.
İnsanlar seni yeniden sevecek, hatta seni
eskisinden de fazla sevecek.
20 yıllık tecrübe konuşuyor. Televizyon işi böyledir.
Bu olanlar kesinlikle müthiş.
Herkesin kariyerinde yaşayabileceği bir şey değil.
- Böyle mi düşünüyorsun? - Yemin ederim.
Her şerde bir hayır var.
Kesinlikle.
YAPTIĞI BOŞBOĞAZLIĞIN ARDINDAN FRANCE YASTA
- Merhaba France. Buyurun. - Teşekkürler.
- Merhaba Danièle. - Sizi hemen tanıdım.
Sizden başka kimseyi kabul etmezdim.
Çok naziksiniz.
Hiçbir şeyden şüphelenmediniz mi?
Asla.
- Bir davranıştan, bir sözden? - Hiçbir şeyden.
20 yıl önce onunla evlendiğinizde biliyor muydunuz?
Sarkıntılıktan tecavüz suçundan hüküm giydiğini biliyordunuz.
Evet, biliyordum.
Birden fazla kadın.
Küçük bir kız da var.
Küçük kızdan hiç bahsetmedi.
Bu kadar kötülük yaptığını bilmiyordum.
Ama hapse gönderildi.
Altı yıl oldu.
Danièle...
Bir kez kötülük yapmak onu hep yapacağınız anlamına gelmez.
Yani...
Birinin değişebileceğini düşünmüyorsanız...
Ne demek istiyorsunuz Danièle?
Verdiği onca zarar...
Bir kere yapmış olması hep yapacağı anlamına gelmez.
Aksi takdirde hiçbir şeye inanmazsınız.
Herkes değişebilir.
Danièle, tamam da, saflığın da âlemi yok.
Bazı dürtüler yok olmuyor, değil mi?
Ben bittiğini sanıyordum.
20 yıl önceydi.
20 yıldır hiçbir şey olmadı.
Anlıyor musunuz?
Bunca zaman orada burada bir şey yapmadığı ne malum?
Nasıl emin olabiliyorsunuz?
Bir canavarla yaşamışım.
Bu kadar basit.
Bir canavarla, hanımefendi.
Biraz ara verelim.
Bu yüzden buradayız Danièle.
Bazı şeylerin söylenmesi gerekiyor. Daha önce demiştim.
İzleyicilerin neler yaşadığınızı anlaması gerekiyor.
Teşekkür ederim...
Kimse neler yaşadığımı bilemez.
Kimse.
- Oldu mu? - Oldu.
Karşı açıdan?
- Yapalım. - Tamam.
Baştan alayım mı?
Evet...
İlki...
Hiç...
Baştan alayım.
Kocanızla ilgili hiçbir şeyden şüphelenmediniz mi?
Bir davranıştan, bir sözden?
Danièle...
Bunca zaman...
Bunca zaman orada burada bir şey yapmadığı ne malum?
Oldu mu?
Gördün mü tatlım?
- Fotoğrafları gördün mü? - Evet.
Gördün mü?
Üzücü, değil mi?
France de Meurs...
Bir fotoğraf çekelim hadi tatlım.
Gidip ona sor hadi.
Fotoğraf?
Korkutucu.
Ne güzel.
Değil mi?
Danièle,
canavar dediği ve tanımadığı bir adamla
20 yıl geçirdi.
Adamın yolu genç komşuları Sandra'nınkiyle kesişti.
Danièle...
...canavar dediği ve tanımadığı bir adamla
20 yıl geçirdi.
Adamın yolu genç komşuları Sandra'nınkiyle kesişti.
Seni neden içeri aldığımı bilmiyorum.
Bunu bilmek zor, evet.
Ee?
Beni affedecek misin?
Zalimliğin için mi?
O zamandan beri daha beter acılar yaşadım. Bu ne ki?
Hayat insana tokadıyla öğretir.
Gerçek canavarlar var, biliyorsun.
Yani sen...
Seni çok sevmiştim.
Çok...
Yaptığım iş beni öldürüyordu.
Bu çılgın şöhret...
Sen bütün bunların dışındaydın.
Gerçekten öyleydin.
Boş ver.
İşim bu, ne yapalım?
Kabul ediyorum. Olduğu gibi alıyorum.
Elimden bu kadarı geliyor.
Daha parlak bir gelecekmiş,
ilerleme, idealler... Boş versene. Hepsi öldü.
Bize acı çektiren de bu. Anlıyor musun?
Bir tek şimdiki zaman var.
Burası ve şimdi.
Tüm beklentileri unut.
Şimdiyi erteleme.
O şimdinin içindeyiz Charles.
Biraz hava alacağım.
Siktir!
Senin de mi canın dayak çekti!