HEM GÜRCÜCE HEM DE TÜRKÇE CİNSİYETSİZ DİLLERDİR.
DİLBİLGİSEL CİNSİYET AYRIMLARI YOKTUR.
GEÇİŞ
Arabayı yine aldın diye kızdı sana.
Çok da umurumdaydı.
Lan!
Duymuyor musun beni?
Ne istiyorsun?
Sen yine arabamı mı aldın?
Yok ya! Ne arabası?
Yok mu?
Birkaç Türk turisti sınırdan aldım, o kadar.
Türk turist mi?
Para kazanmaya çalışıyorum işte, söylenip duruyorsun ya?
Karımın önünde böyle mi oturuyorsun?
Sen de git öteki odada hallet işini!
Ne var? Üstüm kapalı ya!
Yürü içeri!
Kapıda bir kadın var.
Yok artık.
Lia Hocam?
Lia Hocam.
Ruso, gel bak buraya! Misarifirimiz var!
Lia Hocam, beni tanımadınız mı?
Hayır.
Öğrencinizdim. Zaza?
Ne kadar kilo almışsın.
Lia Hocam, burada ne yapıyorsunuz?
Yeğenimi tanıyan biri var mıdır diye bakıyorum.
Şu kulübelerin birinde oturuyormuş.
Öyle mi?
Evet, sınırı geçip İstanbul’a gitmiş diyorlar.
İçeri gelin, karıma soralım.
O bir şeyler biliyordur. Buyurun.
Ruso!
Habersiz geldiğim için kusuruma bakmayın.
Aşk olsun. Oturun lütfen.
Lan!
İyi şişelerden birini getir.
Bu kadın zarif bir hanımefendidir,
size benzemez.
Gürcistan’ın geleceği...
Ahlaksızlar.
İt sürüsünden farkları yok.
Bardakları getir!
Geldim.
Ee, Lia Hocam...
Şerefe.
Diyeceklerim için kusuruma bakmayın.
Neden özür diliyorsun ki?
O kulübelerde oturan tipler biraz değişikti.
Fahişe gibi yani.
Yeğeniniz için demiyorum tabii ama...
Adı neydi yeğeninizin?
Tekla adını...
kullanıyormuş.
Ee? Tanıyor musun bu kızı?
Hayır.
Oradaki trans kızlardan birinden bahsediyor!
Ağzını topla lan!
Kardeşimin kusuruna bakmayın.
Ne var, ben yardımcı olmaya çalışıyorum!
Geçmiş olsun, Lia Hocam.
Böyle şeyler aileler için büyük felaket oluyor.
Öyle.
Oğlum.
Evet?
Onu tanıyor musun?
Yok. Arada görüyordum, o kadar.
Birkaç tanesi birlikte kalıyordu. Sonra evden atıldılar.
Oldu o zaman...
Lia Hocam, niye arıyorsunuz ki onu? Bırakın ne hali varsa görsün.
Çat kapı geldiğim için tekrar kusuruma bakmayın.
Rica ederiz.
Bayan!
Bayan, bekle!
Yeğeni aramaya İstanbul’a mı gideceksiniz?
Bende adresi var.
Bakayım.
Bir saniye...
Gördün mü?
Ne görmem gerekiyor ki?
Türkçe bu.
- Şuraya Gürcüce yaz bakayım. - Ben de seninle gelebilir miyim?
Annem de orada yaşıyor,
belki onu bulurum, bir işe de girerim.
Biraz Türkçe biliyorum.
Youtube’dan İngilizce de öğrendim biraz.
Çevirmenin olurum.
Merhaba. Nasılsın? Kaç para?
- Gerçekten adresi bu mu? - Yemin ederim ki bu!
Biri gelip sorarsa diye bıraktı.
Birlikte sigara içerdik.
Orada arkadaşları varmış, öyle demişti.
Bu onların adresi. Yanlarına gitti.
İkimizin de işi görülmüş olur.
- Tamam. - Tamam mı? Harbi mi?
Dur biraz, ne zaman gidiyoruz?
- Hemen. - Hemen mi?
Nasıl hemen? Hemen şimdi?
- Kimliğin var mı? - Evet, evde.
Yarın sabah sınırda buluşalım.
Yok artık ya.
Bayan!
- Ne oluyor oğlum? - Seni evine bırakayım.
Ne istiyorsun? Ne oldu?
Bırakayım işte be!
Yarın sabah demedim mi sana?
- Nerede oturuyorsun? - Khulo’da.
Kimliğim abimdeydi, almak için herifi yumruklamak zorunda kaldım.
Şişko suratının ortasına çaktım bir tane!
Şaşkınlığını görmen lazımdı.
Sen onun teyzesi oluyorsun o zaman, değil mi?
Doğru.
- Annesi de kardeşin yani? - Genelde öyle olur.
- Kardeşin nerde? - Vefat etti.
O zaman Tekla’yı bulup ne yapacaksın?
Onu bulup evine götürmek için annesine söz verdim.
- Son isteği buydu. - Abim aslında Tekla’yı yakından tanır.
Kızın kulübesine gizlice kaç kez girmiştir bilmiyorum.
Peki, şimdi sen heyecanlı mısın...
Yetti artık bu saçmalıklar.
Yol boyunca vır vır konuşmanı çekemem, anladın mı?
Sen nasıl dersen, bayan.
İçki, uyuşturucu filan da istemem. Anlaşıldı mı?
Sen beni ne sandın?
Gözün yolda olsun.
Ne duruyorsun orada? Gel içeri, kapıyı da kapat.
Odunum bitti.
Gece çok soğuk oluyor.
Yardım et bana.
Git de komşunun bahçesinden domates, salatalık kopar.
Ciddi misin ya, neden?
Yürü haydi.
Haydi uyan.
Yanında hiç para var mı?
Pek yok maalesef.
O zaman salatalıkları niye götürdüğümüzü anlamışsındır.
- Lia Teyze. - Ne istiyorsun?
Annem bahçemizden domates, salatalık aldığınızı görmüş.
Acaba pelamushi d e ister misiniz diye merak etti.
Merak etti demek.
- O çocuk kim? - Seni ilgilendirmez.
Tatile mi çıkıyorsunuz?
Evet, evladım. Söyle annene, Paris’e gidiyorum.
Paris’e mi?
Vay be!
Haydi.
Sağ ol.
Umurumda değil. Nasıl olsa geri dönmeyeceğim.
Pasaport ya da kimlik?
Bir saniye.
Teşekkürler.
Merhaba.
E aynısı.
Ne bekliyordun?
Burası başka bir ülke değil mi?
İstanbul’u görene kadar bekle.
Nasıl, sen İstanbul’a gittin mi?
Bir kez.
Nasıldı peki?
Arabada söylediklerimi hatırlıyor musun?
Evet, pardon. Çene yok, Lia Hanım.
Ama süperdir, değil mi?
Güzeldi.
- Merhaba. - Merhaba.
Hepsi olacak.
Rize’ye çaya mı gidiyorsunuz?
Evet.
Altın da bozuyor musunuz?
Bozarız.
Bunlar kardeşime düğününde takıldı.
Ondan önce de anneannemindi.
Güya şans getireceklerdi.
Yıllar içinde hepsini tek tek bozduk ama bu ikisini sakladım.
- Alırım. - Kaça?
- 2500 lira. - Dalga mı geçiyorsun?
Kazıklıyor seni. Satma.
Otobüs biletine paran var mı?
Yok.
Utan kendinden, utan!
Batum’da üç katına bozdururduk.
Yavşak!
Uzatma çocuk!
Gördünüz mü, bu da sarraf çıktı.
Sağ olun.
Ah, churchkhela .
Ne?
Ne var ya? Isırılmış yeri yemezsen bir şey olmaz ki.
İster misin?
Ciddi misin? Çaça mı aldın yanına?
Hani alkol yoktu?
Çok sıcak ya.
Menopozdan olabilir.
Ne? Anneannem de böyleydi.
Bir şeyi açıkça konuşalım.
Ben sana bakıcılık yapamam.
Anlıyor musun?
Yediğim bir şey dokundu herhalde. Geçti zaten.
Bakıcıya ihtiyacım yok ki.
Gürcü kadınlarında hiç namus kalmadı.
Eskiden kadınlarımızın bir zarafeti vardı.
Lia Hanım.
Lia Hanım, uyan!
Dışarı baksana, geldik.
Bak.
- Çantamız. - Dur...
Git de şu otobüste bakmaya doyamadığın kızla bir konuş bakalım.
Adresi göster ona.
Pardon.
Şuraya en hızlı ve ucuz yoldan nasıl gidilir?
Bilmiyorum, ben de buraya çalışmaya geldim.
- Telefondan niye bakmıyorsun? - Burada internetim yok.
Şu yolu takip et. Oradan vapura binersin.
Tamam, teşekkürler.
Bir şey değil.
Git!
Git, git!
Ne taraf? Ben gösteririm.
Ne taraf?
Git!
- Adresi göstersene. - Dolandıracak bizi.
- Göster sen. - Kesin okuması bile yoktur.
Al işte, demedim mi?
Haydi!
Yaş? Numara?
Tekla kaç yaşında?
28.
Yok. Yok Tekla.
Bıktırdın yahu! Git artık!
Nereye kayboldun?
Sana verdiği adres gerçekten burası mı?
Evet.
Kendine seçtiği hayat bu mu?
Bunun bir seçim olduğunu sanmıyorum.
Şimdi ne yapacağız?
Dinleneceğim,
yatmadan önce bir temizleneyim.
Duş alayım, uyuyayım.
Yarın sabah ilk iş, kapı kapı dolaşacağım.
Birileri bir şey biliyordur. Böyle yapacağım.
Seninle gelebilir miyim?
Gelmiyor musun?
Geldim, geldim.
- İki yatak uygun mu? - Evet, iki yatak.
- Ne diyor? - Hiç, boş ver.
- Oda iyi? - Evet.
Havlular şurada. Wi-fi şifresi. Anahtar.
- Teşekkürler. - Rica ederim.
Banyo yok.
Duş da tuvalet de burada.
Hay aksi.
Kapı kilitlenmiyor.
Sen burada dur
ben çıkana kadar kapıyı bekle.
Suyun sesini duyanlar içerinin dolu olduğunu anlamaz mı?
Burası kesin sapık doludur.
- Tamam mı? - Tamam.
Ne bakıyorsun?
Günde bir çaça giren eve doktor girmediğini duymadın mı?
Bence o “günde bir elma” ama.
Vücuttaki mikrobu kırar.
İster misin?
- Lia Hanım... - Evet.
- Bir şey sorabilir miyim? - Hayır.
Tekla’yı bulduktan sonraki planın ne?
Plan mı? Nasıl yani?
Yani gelecekten beklediklerin filan.
Geleceğim de yok, planım da.
Gidene kadar buradayım, o kadar.
Işığı kapat, uyuyalım artık.
Lia Hanım?
Tekla’yı en son ne zaman gördün?
Mülakat mı yapıyoruz?
Uyu dedim ya sana.
Pardon.
Çok yıl oldu...
Babası onu evden kovmadan önce gördüm en son.
Niye, trans olduğu için mi?
Başka ne için olacaktı?
Ailemizin şerefine
leke sürüldü.
Köydekilerin tepkisini hayal edebiliyor musun?
Etmek istemiyorum.
Çok akıllı, çok meraklı bir çocuktu.
Sürekli soru sorardı, aklına ne takılırsa.
Gerçekten iyi yerlere gelebilirdi.
O zamanlar böyle şeyleri bilmezdik.
Tabii ki kulağıma gelen dedikodular vardı ama...
Mesela komşu köyde bir çocuk vurulmuştu.
Çocuğun babası tüfeğini temizlerken kazara ateş aldığını iddia etmiş.
Peki...
Onu görünce ne diyeceksin?
Ben...
bilmiyorum.
Uyu artık.
Pardon. İyi geceler.
Hasiktir ya...
- Merhaba. - Merhaba.
Burada bana iş var mı?
Tamam. Sağ ol.
Merhaba.
Burada bana iş var mı?
Yok mu?
Tamam. Teşekkürler.
Ne yapıyorsun?
Hiç. Geziyorum.
İş arıyorum.
- Nerelisin? - Batum.
- Kafkas. - Evet, Kafkas.
Komşu!
Ben Çerkesim.
Çerkes. O da Kafkas.
Biz bir partiye gidiyoruz. Gelmek ister misin?
- Parti? - Evet.
Haydi gidelim!
Evet, cidden öyle.
Seni seviyorum ya!
Ne istiyorsun?
- Merhaba. - Ne?
Merhaba.
Hatırladın mı beni?
Patlıcan.
Tekla’yı tanıyor musun?
Tekla, Tekla?
Rusça biliyor musun?
Batum.
Yok! Tekla yok!
Neredeydin? Sabahtan beri burada bekliyorum.
Dün gece için özür dilerim.
Yürüyüşe çıktım, iş bakarım diye düşündüm.
Sonra hostelden birilerine rastladım, saati fark etmemişim.
Güzel haberlerim var. Bir dernekte çalışan bir kızla tanıştım.
Bize yardımı dokunabilirmiş.
- Sana tatlı da getirdim. - Teşekkürler.
Sabahtan beri seni kızın ofisine götürmek için bekliyorum
ama gelmedin.
Herhalde kapanmıştır şimdi.
Adresini resepsiyona bırak. Yarın kendim gidip konuşurum.
Yapma, dışarı çıkmam gerekiyordu.
Tekla’yı bulmak için elimden geleni yapacağım.
Şerefim üstüne söz veriyorum.
Abin senin hakkında haklıymış.
Topla eşyalarını, çık git.
Eşyam yok.
Peki o zaman.
Siktir git!
Alkolik kocakarı!
Hayret bir şey...
Ne var?
Aç mısın?
Açlıktan ölüyorum.
Gel o zaman.
Sadece pilavla patates alırsak çok pahalı olmaz.
Salatalığın kokusuna bayılıyorum.
Alabilir miyim?
Niye soruyorsun?
Pardon. Sigara?
Teşekkürler.
Pardon?
Gürcü müsünüz?
Evet.
Tatile mi geldiniz?
Evet.
Ben burada yaşıyorum, işyerim var.
Bu da Hasan.
O buranın Gürcülerinden, Karadenizli üçüncü kuşaktan.
Bu nedir? Sadece bunları mı yiyorsunuz?
Misafirim olun.
Hayır, gerek yok. Teşekkürler.
Ne içiyorsunuz?
Gerçekten gerek yok. Teşekkürler.
- Hiç rakı denediniz mi? - Hayır ama teşekkürler.
Bakın ne kadar güzel kokuyor.
- Şerefe. - Şerefe.
Buraya ilk kez geliyorsunuz herhalde?
Hayır, bir kere de çocukken gelmiştim.
- Öyle mi? - Evet. Babam getirmişti.
Bana tarih öğretmeni olmam için
ilham veren de bu geziydi.
Tarih öğretmeni misiniz?
Eskiden. Emekli oldum.
Kusura bakmayın, kalkmam lazım.
- Memnun oldum. - Ben de.
- İyi akşamlar. - İyi akşamlar.
Oğlunuz mu?
Hayır...
Yeğenimin arkadaşı.
Şerefe.
Şerefine Ramaz! İstanbul’daki Gürcü kardeşimiz.
- Şerefe. - Şerefe.
- İyi çocuğa benziyor. - Öyledir.
- Gitmeyelim mi artık? - Kabalık etme.
Yapmayın Ramaz Bey, hiç gerek yoktu...
Rica ediyorum, ben ödeyeceğim.
Gerçekten gerek yoktu.
Sizin gibi Gürcülerle başka ne zaman karşılaşacağım?
Kendi aileniz var mı?
Yalnızca yeğenim var.
Peki ya...
siz?
Vardı.
10 yıl önce ayrıldık.
Yazık olmuş.
- Şerefe. - Şerefe.
Kusura bakmayın.
Hemen dönüyorum.
Sen ciddi misin ya?
Neye taktın şimdi?
Ben ne yaptığımı biliyorum.
Kesin biliyorsundur.
Achi.
Lia bana yeğenini aradığınızı söyledi.
Belki benim de yardımım dokunur.
Buradaki Gürcü kilisesine haber verebiliriz.
Evet, kesin çok yardımcı olurlar...
- Nerede o? - Ben nereden bileyim?
Kaçırttın mı adamı?
Ne dedin?
Hiç. Gittiğini gördüm sadece.
Ne dedin, söyle!
- Ne diyeceğim ki? - Bırakmamalıydın.
- Ne yapabilirdim? - Bize yardım edecekti!
Ne yapmalıydım? Bağlasa mıydım? Adamı korkuttun!
İyi misin?
Çok özür dilerim.
Böyle olmasını istemezdim.
Genç kızken tam bir afettim, biliyor musun?
Adamlar kapımda köle olurdu.
Şimdi de pek fena sayılmazsın.
- Öyle mi? - Öyle.
Köyün en iyi dansçısı da bendim.
Ne yapıyorsun?
Hiç.
Öldüm mü sandın?
Yok.
Nefesin leş gibi kokuyor. Hayata döndürdü beni.
Sana bir şey söylemek istiyorum.
Bu arada annene ne oldu senin?
Nasıl yani?
Annenin burada yaşadığını söylemiştin.
Öyle mi demiştim?
Hatırlamıyor musun? Batum’dayken.
Evet, doğru.
Ben çocukken çalışmak için buraya gelmiş.
Bir süre sonra da ortadan kaybolmuş.
Ama...
Bence...
Annem öldü ama bana söylemek istemediler.
Beni öylece bırakıp gitmiş olamaz.
Tabii ki gitmemiştir.
Bence de.
Hele de şişko üvey abimin yanına.
Bir şey diyeyim mi?
Bana öyle geliyor ki İstanbul
insanların ortadan kaybolmak için
geldikleri bir yer.
Herhalde akşam bozuk bir şey yedim.
Tabii, kesin ondandır.
Gideceğimiz yer uzak mı?
Karşıya geçmemiz lazım.
Nereden geliyoruz demiştiniz?
Batum, Gürcistan.
Bu da trans mı?
Ben nereden bileyim?
Evet, ben transım.
Transmış, öyle dedi.
- Adı neydi? - Tekla.
Elinizde adres var mı?
Yok.
Ne diyorlar?
Ne oluyor?
Bulunmak istediğinden emin misiniz?
Hayır.
- Ne oluyor? - Bir saniye.
- Bu onun annesi mi? - Annesinin kardeşi.
Anladım.
- Siz sadece arkadaşı mısınız? - Evet.
Tanıyorlar mıymış?
Bilmiyorum, o kadar Türkçe anlayamıyorum.
- Tekla’yı tanıyor muymuş? - Evet ama emin değil. Göreceğiz.
Emin olmadıklarını söyledi.
Sizi oraya götürebilirim.
Ama bizi götürebilirmiş.
Sor bakalım, bu kadar yüksek topuklarla yürümek zor değil miymiş?
Yok artık ya!
Sor.
- Ne var? - Hiç.
Hayır, söyleyin.
Merak ediyor, ayakkabılarınız...
Zor mu diyor.
Hayır! Seviyorum.
- Ne dedi? - Rahatmış.
Ben hayatta giyemem.
Teşekkürler.
Ne diyorlar?
- Bir şey söylemek istiyorum. - Ne var?
Aslında bende adresi yoktu.
Google’da “İstanbul trans kadınlar” diye bakıp gösterdim sana.
Biliyordum zaten.
Gelin.
Şerefe.
Haydi.
Benimle Batum’a dönecek misin?
Burada kalacağım.
Hostelde bir iş verebilirlermiş belki.
Teyze?
Tekla?
Tekla.
Tekla!
Aynı annene benziyorsun.
Gerçekten sen misin?
Bahçemi beğendin mi?
Her şeyi öğrettiğin gibi yaptım.
Birkaç domatesim var. Minik salatalıklarım var.
Bizim bahçe nasıl?
İlgilenecek vaktim olmadı.
Yazık olmuş.
Burada kiminle yaşıyorsun?
Erkek arkadaşımın dairesi.
Alttaki kuaförün sahibi.
Etrafımdaki herkesin saçını ben keserdim, hatırlıyor musun?
Saçını kestirip boyatman lazım.
Anlatsana, ona ne söylerdin?
Onu yüzüstü bıraktığımızı...
söylerdim.
Hem annesinin hem de benim.
Onun için hiçbir şey yapmadık.
O kadar zaman kaybettik ki.
Yalnızca elalem ne der diye düşündük.
Ona bunları söylerdim.
Bir de
annesinin onu çok ama çok sevdiğini.
Her şeye rağmen.
Ona
benim de onu çok sevdiğimi söylerdim.
Burada kalacağım.
Seni bulana dek aramaya devam edeceğim.
Bunu biliyorum.
Çeviri: Derya Yanmış fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!