Cloaca
Geri ver.
Doğum günü hediyelerini. 21 yıl sonra. Geri ver. 21 yıl sonra.
Geri ver. Geri ver.
Son 21 yılın doğum günü hediyelerini geri ver.
21 yıl. Geri ver.
Seni asla affetmeyeceğim.
Affedemem.
Arka kapını çalanlar da mı var, Pieter?
Bu gece söylediğiniz her şeyi duydum. Her kelimeyi.
- Ama bu imkansız. - Evet, eminim ki şoka girmişsindir.
Çünkü o benim. Bana ait.
Şehre ya da sana değil. Bana ait.
- Ayrıca tamamen yasal. - Sana biraz imtiyaz tanıyayım.
Hepsini birden istemiyorum. 21'in 13'ü sende kalsın.
Sekiz Van Goppel bende kalacak.
Teklifim kesinlikle onları kapsamıyor.
Onları geri vermelisin, sekizini de. Hem de elinden geldiğince erken.
Başlayalım mı artık?
Evet, geliyorum.
Dediğiniz mümkün değil, olamaz yani.
- Yarına fikrin değişir. - Yarına ne değişecek ki?
Yeni bir gün.
Yeni moda bu ve giyimi çok rahat
Yeni moda ve...
İç çamaşırınla
Barcelona'nın merkezinde
Yataktayken bana "Gelecek hakkında ne düşünüyorsun?" diye sordu.
Şaşırtmaca sorusu olduğunu anlamadım, o yüzden ben de kanalda bir daire...
...Fransa'da küçük bir çiftlik ve bir yat hayalim olduğundan bahsettim.
Açıklamak, açıklamak zorundaydım. Düşünüyorum da, neden? Pisliğin tekiyim.
Sonra dedim ki: Tamam, bir yat mı? Seyahat için ama başka?
Fransa'da bir çiftlik mi? Kitaplarımı orada tutardım ve belki bir üzüm bağım olurdu.
Şehirdeki daire de keyif içindi: Konserler, sinema.
Ne dedi, biliyor musun? Ben bunların bir parçası değilim, sen beni öyle görmüyorsun.
Sen beni öyle görmüyorsun dedi. Tanrı aşkına!
Bir bakmışsın elinde bir bardak var, ardından da bir çatal.
Hiçbir şey olmadı. Birkaç şey aldım...
...ve çekip gittim.
Burnum kanadı, çünkü karanlıkta valizimi arıyordum...
...derken kamp malzemeleri ve iki hokey sopası üstüme düştü.
Hangi salak valizlerin üstüne hokey sopası koyar ki?
Bu umursamaz hâlim, aile denilen şeyin birkaç aptal hayvandan oluşan...
...bir sürüden daha fazlası olduğunu idrak etmemi engellemiş.
Hayvani miskinliğin bizdeki hâli.
Tükenmez kalemler. Meclisten bir sürü tükenmez kalem getirmiştim.
Ama bir telefon numarası yazacak olduğumda tüm kalemler kayboluyor nedense.
Onu askılığa fırlattığımı görmüştüm bir keresinde.
Askının ucunu kafatasındaki yumuşak noktaya sokuyordum.
Tabii ki yok böyle bir şey.
Katı, şiddetli... Hayır, gergin. Tanrım, karı abartı gergin.
Tom, kapıyı açanlar da kim?
Taşındın mı?
Hayır.
Malzeme tanımlayıcı. - Malzeme mi?
Benim işim bu işte.
Hâlâ avukatım, ama "Hastalar için Meslekler" vesilesiyle şimdilik bunu yapabilirim.
Hasta mı? Evine ne oldu?
Satışa çıktı. Nasıl olduysa biraz borç yapmışım.
Boğazına kadar borca batmışsın resmen.
Squash. - Squash mı?
İkimiz, 3 ay önce, her hafta. - Evet, oradaydım. Hatırladın mı?
Gündüzleri top koştururduk...
...akşamları da barda DRAM'ı kutlardım...
...DRAM, Dinamik RAM belleği. Kazandığımı söylemiştim, değil mi?
Müşterilerimle kadeh kaldırıyorum...
...ve 24 saat sonra sadece iç çamaşırlarımla Barcelona'dayım. Nasıl gittiğimi bilmiyorum.
İşte böyle o hastaneye yatırıldım. Akut manikmişim.
Uzaklarda olduğunu biliyordum.
Ama saunaları ve jakuzileri olan bir kaplıcadasın sanmıştım.
Kıskanmıştım hatta. - Kıskandın mı?
Bir cam parçasıyla kolumu deşiyordum.
Tanrım, Tom.
Bir an öyle, bir an böyle. Çok acayip.
- Burada kalamam. - Pieter'e gideriz öyleyse.
- Hayır, Pieter evinde değil. - Maarten'e gidelim o zaman.
- Sen de mi geliyorsun? - Burada kalacak değilim.
Biraz gizemli ol. Her şeyi açıklıyorsun ama buna gerek yok.
- Üstümdekilerden kurtulayım mı? - Tabii, nasıl istersen.
Kanal.
Kapat şu telefonu. Kapat.
Al şunu. Laura, kapat.
- Araba kullanıyorum, Joep. - Durdur, durdur şunu.
Kenara çek ve dur. Çabuk.
- Bak, görüyor musun? - Tom, kes artık.
Durdur, ineceğim.
Sonra anlatırım, ama işler sarpa sarmadan şunu...
Aç kapıyı. Sende kalabilir miyim? Aç kapıyı.
- İki aydır ters vitese almamıştım. - Aç şu lanet kapıyı.
Bir sürü borçlanmış, biliyor musun? Tom. Kafayı sıyırmış iyice.
- Çok borçlanmış. - Seni sonra ararım, Joep, affedersin.
Laura. Haydi ama.
Lütfen?
Lütfen.
Küçük tatlı kız mı?
Küçük tatlı kız.
Kafayı sıyırmış. Sende kalabilir miyim?
Joep, tanıdığın iyi bir avukat var mı? Tom bayağı meşgul de bu aralar.
Tam da o geliyor. Az sonra görüşürüz.
Lanet olsun, Tom. Dur!
Tramvayla gidebilirim.
Olmaz, seni eve ben bırakırım.
- Tom, çek ellerini üzerimden, bırak beni. - Benim için sorun yok.
- Burada kalabileceğini söylemedim. - Şimdi bir otele gidemem.
- Kalabilirsin ama kal demedim sana. - İnsanlar otele gidersem arkamdan konuşur.
Otele gitmene gerek yok.
- Bundan sonra ne yapacağıma karar verene kadar... - Pekala.
Başka çarem kalmadı. - Joep...
Duş almam lazım.
Tom, bırak beni. Hadi ama.
- Sana kötü haberlerim var. - Pietje, Pietje.
Bu akşam işin olacağını sanıyordum.
Burada olman benim için çok iyi oldu. Bir avukata ihtiyacım var.
İşteki bir dava yüzünden.
- Dava derken? - Dava derken mi?
Bana verecek bir davan mı var?
Evet.
Bana mı danışıyorsun?
- Klinikten ayrıldıktan beri ilk davam bu. - Klinik mi?
- İşteki bir dava diyordun. - Evet.
Piet, havlu verir misin?
Barselona'da pataklanırken kendimi bir filmde oynuyormuş gibi hissettim.
Neden bahsediyorsun sen?
Sanki senaryoda benim dayak yemem vardı. Neyse ki geçti gitti.
- Gelelim işteki sorununa. - Tom, saçmalamayı bırak.
Tüm ayrıntılarıyla birlikte olayları sırasıyla öğrenmek istiyorum.
Toplumun yarısı manik, geri kalanı ise depresif.
Benim için her şey çok ani oldu. Korkunç bir şeydi.
Bilmiyordum.
Aylarca birbirimizi görmeden yaşayıp gittik.
Ama yanında olmam gerekirdi.
Seni suçlamıyorum. Canım kimseyi görmek istemiyordu.
Birbirinizi görmeyeli ne kadar oldu?
Ben de insanım. Ara sıra pompaya ihtiyaç duyuyorum.
Altı tane bisiklet pompası almıştım.
İhtiyacım olunca hiç birisini bulamam. Bu kadın ne yapıyor onlarla?
Bunlar evin düzenini bozuyormuş. Lanet bir karmaşa yaratıyormuş.
Salondaki lavaboda fareler yaşıyor. Neler yaptıklarını tahmin edebiliyor musun?
Conny ve çocuklar, oraya tıklıyorlar ki Catweazle onları yakalayamasın.
O bizim salak ve epileptik kedimiz.
Bilmiyordum, Tom. Bilmiyordum.
Genelde uzaklardaydın, veya çok meşguldün. Ya da buna benzeyen başka şeyler oluyordu.
- İki ay klinikte mi kaldın? - Hayır, bir ay kaldım.
- Bir ay demek. - Evet, sonra da tımarhaneye geçtim.
- Tımarhaneye mi? - Evet.
Benim bipolar kişiliğime uygun arkadaş edinmek için.
Klinikteki bir ay benim aletin huyunu suyunu değiştirdi.
Şimdi nasılsın?
Lityum, mükemmel bir şey.
- Şimdi düşündüm de sanırım anlıyorum. - Senin sorunun neydi?
Mutfakta su sızıyor. Altına tava koydum. Tesisatçı çağır diyebilirsin.
Ama olmaz, çünkü Catweazle o tavadan su içiyor. Anlatabildim mi?
Ben hiçbir şey anlamadım.
- Davaya geçelim artık. - Patates cipsi, ya bitmiştir, ya da bozuktur.
Çikolataya gelince. Bir teneke dolusu boş çikolata kağıdı emrinize amade.
Sonra da bir sandviç. Ama ekmek bayat.
Bir sorunum var.
Aslında seninkilere göre sorun bile sayılmaz.
- Bana her şeyi anlat. - Neden benim istediklerim hiç olmuyor?
Neden bir yat veya derli toplu bir ev hayali kuramıyorum?
Tahmin et telefonumu nerede buldum?
Joep'in ne söylediğini bilmek istiyor musun?
Hayır.
Harikaydı.
Sonraki hafta da açığız.
Senin için hazırlanacağım.
Her şey doğum günümü unuttuklarının farkına vardığı ilk yıl başladı.
Zor durumlar için kullanılmak üzere paramız vardı ama hediyemi almadılar.
Hiç düşünmemiştim. Hiçbir şey istemiyordum.
Olmadı Depot Zero'dan bir şeyler alırım demiştim.
Orası, kullanılmayan sanat ürünlerinin depolandığı bir yer.
Genellikle dandik şeyler var. 800 metrekarelik kasvet, korkunç bir yer.
Neyse boş ver, bir şeyler içmek ister misin?
Hayır, anlatmaya devam et. Daha yeni ısınıyorum.
Her şey çok açıktı.
Herkes her şeyi biliyordu, bölüm başkanı Vermeulen bile.
Bunca yıldır birikim yaptın yani...
- Bu arada kaç yıldır oradasın? - Yakında 22 yıl olacak.
Korkağın tekisin.
Neden öyle söyledin?
Bu bir yaz işi, Pieter. Yaz işiydi. Ama 22 yıldır oradasın.
- Durum çok mu kötü? - Belediyede çalışmak için...
...sanat tarihi okumadın. De Kooning hakkında bir kitap yazacaktın sadece.
- Artık öyle değil. - Seni hep böyle hayal etmiştim.
Yıllardır ondan bahsedip duruyordun.
- Duygusal bir kaliteye ulaşabilirmiş. - Başarısız bir sanatçının saçma sözleriydi.
O akşamlar, düşünmek için harikaydı.
- İçinde bir ateş, tutku vardı. - Hepimizde vardı.
- Bende yoktu. - Sende de vardı.
Sanat tarihinden, psikolojiden, hukuktan hepsinden nefret ederdim.
Sen işe başlayınca bunların sana lazım olacağını düşündün.
İşe başladığımdan beri, bir çok açıdan darbe yedim ama içimdeki ateş...
Belki de başka bir avukat tutmalıyım.
Bu işi istiyorum. Hadi ama.
Tekrardan o küçük odada yaşamayacaksın.
Bundan sonra burada kalacaksın.
Ben uyumaya gidiyorum, hışım çıktı.
Resmimizi çeker misin, Tom?
Pijamalarıyla Conny ve et çatalıyla ben, olur mu?
Ben başka bir şey düşünüyordum.
Patronumla hiç yemeğe çıkmadım ama patronumun patronu Brest'le çıkmıştım.
Bu daha önce hiç olmamıştı, ben de daha başka bir şey düşündüm.
- Bir dekorasyon mu? - Evet.
Bir dekorasyon, ama öyle yürümedi mevzu.
Durum benim için daha anlaşılır hale geliyor.
Birikimin, toplu bir sigortaya benzeyebilir.
21 yıl katkı payı ödedin...
...ve bunun için de 21 puan önde olmalısın.
Böyle olmadı. Hep birikimin yüzünden.
Sanırım katkı payını geri almalısın.
Eğer yönetmeliklere aykırı bir ödeme şekli tercih etmende...
...ısrar ederlerse, bırak sanat dedikleri şeyi götlerine soksunlar.
Ama ben böyle olsun istemiyorum.
Bir ibneyle birlikte kalacak kadar deli miyim?
- Böyle kalsın istiyorum. - Ayarlama haftalar sürebilir.
Hayır, yalnızca günler. Dedikodular duydum.
Şehir Meclis benden hediyeleri iade etmemi istiyor.
Onları iade etmiyorum.
O hurdayı vermek istemiyor musun?
O, hurda değil.
Hurda falan değil.
Bunu halledebilirim, Tom. Belki de ihtiyacım olan kıvılcım budur.
Üstesinden gelebilirim. Hep geldim.
Bara gidip birini görebilirim. Yapabilirim.
Kalabalık bir plajda ya da dolu bir diskoda, bir tane gözüme kestiririm.
Gerçek mi değil mi konusunda kusursuz bir hissiyatım vardır, öyle bir şey işte.
Depot Zero'daki işe dayanılmaz çirkinlerin içinde sıyrılabilirim...
...ve cevherlerden anlarım. Van Goppel de anladım bunu.
8 yıl boyunca, her yıl sanat programının bir parçası olarak...
...çizim teslim etti, ben de doğum günümde, depodan çıkaracaktım.
Şimdi ise Brest benden onları geri vermemi istiyor. Mümkün değil.
Neler oluyor anladın mı?
Şimdi ise Van Goppel'inkiler ölümünden sonra değere bindi.
"Dokumenta the City" bir sergi düzenliyor ve onları geri istiyor.
Peki onlara neden bu kadar bağlandın?
Çünkü onlar güzel. De Kooning'den daha iyiler.
Şeytanın avukatlığını yapayım mı? Onların yerinde olsaydım seni şikayet ederdim.
- Ne için? - Görevi suistimalden.
Sen şeytanın avukatı değilsin.
Bunu kaldıramam. Önümüzdeki hafta bakan oluyorum.
İbne dedik tamam ama görevi suistimal eden bir ibneyse, ben yokum.
- Herkes onların hediye olduğunu biliyordu. - Bunu kayda geçmeliyiz.
Evet, öyle bir şey yapmalıyız.
Ne yapabileceğime bir bakayım. Bir yasa ya da kararname bulabilirim.
- Üstlerinin isimlerini bilmem gerek. - Kulağa çirkin geliyor. Yapamam...
Hayır, bu planı sağlam yürütmeliyiz. Onlara görüşünü güzel yoldan anlatmalısın.
Sekiz Van Goppel için ne kadar ileri gidilir?
Bu kalitede mi? Kağıda değil, tuvale yapılmış.
İki, üç milyon eder.
Üç milyon.
Üç milyon mu?
Şu hikayeyi bir daha anlatsana, yavaş ol bu sefer. 3 Milyon mu?
Nerdeler? Onları nereye astın?
Şu işi halletsek beyler.
Bu ıvır zıvırlarla New York'u alırsın be.
Kolombiyalı bir çiftçiden 100 Avroya altın kaynayan toprak satın alabilirsin.
Plastiğe 'yapay deri' diyebilirsin. Sen deme ama yapabilirsin, biliyorsun.
Ama eğer hiç kimse onların sana verildiğini beyan etmezse, bu kanunlara aykırı.
Dinle, Piet. Brest ve Vermeulen hakkında ahlâka aykırı...
...bir davranış varsa, bana söylemek zorundasın.
Alkol bağımlılığı, cinsel istismar, bunu bilmek durumundayım.
- Daha az sert bir çözüm yolu yok mu? - Yok. 3 milyon için mi?
Bunun çok daha azı istifa eden bakanlar oldu. Buna ihtiyacım yok.
Sanki bu hoşuma gidiyor.
Hangileri bunlar?
Bunlar da depodan, ama bunlar kalabilirmiş.
Hiç Van Goppel tablosu yok mu burada?
Sigortasını karşılayamam. Çok pahalı.
- Neredeler peki? - Bir kasada.
- Bir kasada mı? - Evet.
Tom, bunu kendine sakla. Ben evde yaşıyorum, tamam mı?
Brest ve Vermeulen ile alakalı en ufak bir pislik varsa...
...gözün üstünde olsun, ufak bir ihtimal bunlar Piet'e kalabilir.
Conny ararsa, evet ararsa...
Bakalım onu tekrar arayabilecek miyim.
3 ay önce dana derisinden bir çantam vardı, 3 parçalı bir takım giyip...
...hükümet salonlarında vals yapıyordum.
Evet, biraz hafiften alsana? Okuyacak bir şeyin var mı?
Akşam yemeğiyle ilgilenecek misin?
Karel Brest ile hesapta olmayan...
...bir yemeğe çıktım.
Karel Brest, doğru. Pieter patronla yemeğe çıkmıştı.
Muhtemelen hepiniz neden olduğunu merak ediyorsunuzdur.
Belki de son gelişmeleri aktarmışsındır. Haksız mıyım, Jacques?
Herkes Jacques Vermeulen'den özel bir çağrı aldı mı?
- En azından bana söyleyebilirdin. - Ne diyecektim ki?
Van Goppelleri iade etmek zorunda olduğumu.
Maarten, bu gün biraz geç gidebilir misin? Doğum günü var da.
- Kimin? - Laura'nın.
Ona bir sürprizimiz var. Yukarı gel, buna bayılacak.
Bir, iki, üç.
Bir, iki, üç!
- Bu gün doğum günü olduğunu bilmiyordum. - Sürprizim sen misin?
Hayır, sürpriz...
...sürpriz yolda.
Geri ver onu.
Aptal olma.
- Al bakalım. - Selam, bebeğim.
- Sana gelmiş bu. - Çok şirin bu ya!
Teşekkür ederim.
İşte buradasın, sevimli şey.
10 yıl çok geç ama sonunda geldi işte.
Laura sekiz yaşından beri bir köpek istiyordu.
Nihayet bir tane köpeği oldu. Geç, ama burada işte.
O senin evinde mi?
- Kim? - Hayır, bilmek istemiyorum.
Selam, bebeğim.
Günaydın.
- Tom. - Evrak çantamı kaybettim, takımımı değil.
Süper, mükemmel hissediyorum. Koridorlar, takım elbise, oda.
- Şu an toplantıdayım. - Ben de.
Kafamda düzenlemek zorunda olduğum bir beyanname var.
Pieter'in iş arkadaşları bu hediyeleri, bağış olarak göstermek için...
...bir beyanname imzalamak zorundalar.
- Brest veya Vermeulen ile konuştun mu? - Henüz değil.
- Ama bütün gün boştun. - Başbakan adayıyla görüşmek zorundayım.
Görüşme formalitedendi. Dİ'lerine giriyorum. Başka kim var orada?
- Dİ nedir? - Dışişleri.
Evde işler kötü, dışarıda vakit geçirmem süper olacak.
- Bir şey mi dedin? Bir şey mi dedin? - Hayır.
İstifa ediyorum, bu kadarını kaldıramam. Ama bu dosyadan dolayı gaza geldim.
Bu gece, şimdi değil, burada değil.
Tamam, tamam.
Beyannameyi ben hallederim.
Daha tam kendine gelemedin. Hafiften al.
Piet'in evine git, biraz kestir. Akşam yemeği hazırla.
- Her zaman böyleyimdir. - Biliyorum ama bu pek iyi bir zaman değil.
- Fasulye sever misin? - Sen fasulyeleri al. Akşam görüşürüz.
- Maarten, yankı tamam mı? - Evet.
Mavi hakkında konuşabilir miyiz? Sanki deniz altı gibi olmuş burası.
- Denizin altı zaten. - Denizin altı mı?
Neredeyse bütün sahne su altında.
Bunu nereden bileceğiz peki?
Açık maviden.
Ya da yukarıdan ağ atalım da, balık takılmasını mı bekleyelim?
10 dakika içinde başlamak istiyorum. Hızlı çalışın.
Laura, senin makyajın nerede?
Seninle kalıyor, değil mi?
- Hayır. - Evet.
- Bugün benim doğum günüm, tamam mı? - Doğum günün mü?
Çok hoş.
Haftaya açılış var, Laura. Kafamda bir sürü şey var ve buna ihtiyacım yok.
Joep benimle kalmıyor. Nokta.
Şimdi provaya dönelim.
Siktir!
10 dakika.
Yapmamalıydım. Gösterişsiz oldu.
Beyannameyi hazırladım.
- Elden ele gezdirmek zorunda mıyım? - Evet ama şimdi değil.
Joep'in Brest ve Vermeulen ile hâlâ işi var.
Tanrım.
Biraz önce evimden mektuplarımı aldım. Al bakalım.
Ve yatak odası lambasını, salona koyduğunu fark ettim. Niye?
Amaç ne? İddialı gibi görünmek için yapılan çelimsiz bir hareket.
Yatak odası lambası kanepenin yanındayken, nasıl mektup okuyayım ben.
Ama bir not var. Salsa dersimden sonra gelirim, dışarıda yeriz, annen.
Salsa dersi mi? Kalça sallamayı sevmez ki, beceremez bile. Provokasyonun âlâsı.
Metresin var mı?
- Evet. - Harbi mi?
- Sayılır. - Niye onun yanında kalmıyorsun?
- Kalamam. - Hiçbir sebep göremiyorum.
- Kocası kızabilir. - Aman ne güzel.
Sonra Teddy, "O çok tatlı, baba" dedi.
Ben de paniğe katılıp üst kata koştum. Tahmin et sonra ne oldu?
Çocuklara köpek almış. Ne yapmaya çalışıyor bu?
- Cloaca. - Bu korkunç bir şey.
Çocuklarım beni özlemiyor bile.
Bilmiyordum. Joep dün söyledi. Ayrılmışsın, değil mi?
Biz duymadan olması ne kadar da ilginç.
Spaya filan mı gittin?
Spa mı? Kolunu bir parça camla deşti o kadar.
Evet, tabi. Üzgünüm ama şu an daha iyisin. Duvarlara sıçramıyorsun en azından.
O günler geride kaldı.
- Hepsini anlatmalısın. - Şimdi mi?
Uzun zamandır düşünüyordum.
Biz bayağı iyiyiz, değil mi?
Tekrar birleşmeliyiz. Şok edici mavi tekrar sahneleniyor, ciddiyim.
- Tekrar oynamak istemez miydiniz? - Belki koalisyondan sonra.
- Joep, o bayağı iyi. - Kim?
Laura, Laura'n.
Onu alıp, bırakıyorum sadece. Yol üstünde. İyi bir evcil hayvan.
- Köpek mi? - Evet.
- Onu neden alıyorsun? - O da oynuyor, unuttun mu?
- Ne deniyordu? - lxion'un tekerleği.
- Seninle mi? Tiyatroda mı? - Hayır, oyunda.
Sadece Laura, güzel bir elbise giyip etrafta dans edecek sanıyordum.
lxion'un tekerleği bir yunan efsanesidir, Joep.
- Kızım senin için mi oynuyor. - Evet, Maarten için oynuyor.
Benim oyunumda, dikiz şovunda değil.
Öyle mi? Ne yaptığını biliyorsun yani.
- Ne demek bu? - Beni duydun.
Bu kabul edilemez.
- Ne diyorsun? - Zaten dedim.
Oyunlarımda sadece arada sırada çıplak rol olur.
- Eğer buna porno diyorsan... - Benim kızım çıplak mı rol yapıyor?
Kızın benimle staj yapmak istemişti.
- Anadan doğma mı? - Çöpü çıkarmam gerekiyordu, çöp de oydu.
- Anadan doğma mı, Maarten? - Öyle de denebilir.
Ne demek istediğimi anladın mı?
- Onu atmamı mı istiyorsun? - Hayır, bırak da elbise giysin.
Konseptime uygun değil.
Sana bıraksak pamuk prensese tanga giydirirsin...
...ve 9 cüceleri de ereksiyon halinde dolaştırırsın.
- 7, Joep. - Ne?
7 cüce.
- İşimden nefret ediyorsun. - Ama Laura'nın çıplaklığı yüzünden değil.
- Evet, öyle. - Evet.
- Onu kovmamı mı istiyorsunuz? - Hepimiz senin işinden iğreniyoruz, bilmiyor musun?
- Laura'nın çıplaklığı yüzünden mi? - Hayır, çünkü bu gerçek.
Senin şovuna gitmeden önce dört çifte ekspresso içtik.
Toplamda 24 ekspresso yapar.
Bir saat geçmesine rağmen, Tom Pieter'in omzunda uyuyordu.
- Bu doğru mu, Tom? - Değil.
Elbise. Kızım elbise giyecek.
O pis ellerini ona sürmeyeceksin, tamam mı?
Köpeği nereden bildin? Evime mi gidiyorsun?
Conny ile ilgin mi var? Tabi ya. - Joep, bir ara ver.
Conny beni Perş'i görmem için içeri davet etti.
- Perş? - Evet, bugün perşembe çünkü.
Kadın onu bugün aldı.
- Kim? - Kim? Laura.
Bugün on sekizine bastı.
Seni tekrar görmek güzeldi, Maarten.
Pazartesi bir şeyler yapalım mı?
- Açılış gecesi mi? - Hayır, Joep’in doğum günü.
- O zamana kadar evde olur. - Belli olmaz.
- O zaman onu yemeğe götürürüz. - Olmaz, çok sıkıcı. Bununla başa çıkamam.
Bir düşünsene, 20 yıl boyu yemeklerimizi bir yemek servisi getirecek.
Sen neden bahsediyorsun?
Onun eğleneceği ve hissedebileceği şeylerden.
Joep'e bir şeyleri ne hissettirebilir peki?
Evet, süper fikir.
On sekiz. Kızım on sekiz yaşında.
Bu iyi.
İyi bir şey yapıyoruz.
Bunu yapmamız gerek. Bunu Joep için yapmalıyız.
- Tom, ben kalleşim. - Evet, bu da doğru.
Bu onun için bir şey yapmaktan daha fazlası. Bu bir jest.
Benim tarafımdan bir jest.
Bazen beklenmedik...
...şeyler olur.
Harika, nerede üstümü değiştireceğim?
Bu çok aptalca. Gerçekte öyle.
Evet, cevabım "Evet".
"Evet" mi?
Evet, bir kereliğine de olsa burada olman gerekirdi.
Ben... Ben mahvettim.
Tom, üzgünüm.
Hepsi de benim evimde.
Zaman geldi. Cuma günü başbakan seçimlerine gideceğim.
Gent ya da Maastricht'e gidelim. Acil olduğunu söylersin.
Akşam yemeği yiyip pahalı bir otelde kalacağız.
Ama benim doğum günüm. Unutmadın, değil mi?
Tanrım, öğretmenle konuşmakmış. Bunu beceremez mi?
Hayır, senin kocan.
Kaçağı iyi oynadın.
Sınıfta başarılı değil mi? Öğretmenler hep bunu der. Jenny...
Hayır, özür dilerim.
Tatlım, özür dilerim dedim.
Hoşça kal, sevgilim.
Güle güle, sana öğretmenle iyi konuşmalar.
- Merhaba? - Ben baban, annen orada mı?
- Telefona gelemez. - Sen çağır yine de, Bram.
Neden? Acil olduğunu söyle.
- Gelemez baba, işi var. - Ne? Söyle ona gelsin.
İspanyol yemeği pişiriyor bugün.
Ne pişirdiği umurumda değil. Söyle ona telefona gelsin.
- Yine başlama, baba. - Hayır, o... Bram.
- Görüşürüz, baba. - Conny, telefona gel hemen.
- Güle güle. - Conny...
Kim o?
Hâlâ paslanmamışız be!
- Olay nedir? Benim yatağımda olmaz. - Elbette.
- Gross, hayır. - O profesyonel, plastik örtüsü var.
Evet, hasta bezleri.
Bez mi? Harbi mi? Geç dalganı.
Benim yatağımda olmaz, beyler. Evi geçtim artık.
- Bez tutmanız lazım. - Çok umurunda olmaz.
Tutmak zorundasınız.
Üzgünüm ama, bunu yapıyorsan, dört dörtlük olmalı.
Bu sezaryen. Yara izin var, Sezaryen olmuşsun.
Bu benim doğum günüm.
Güzel hediye.
Eğer yatak odasındaysalar, gizlice geri dönebiliriz.
Misafirlerim geldiğinde evde olmak isterim.
36 saat sonra, konuşmayı kesti. Elimi tuttu, ama konuşmadı.
Ben de sandım... Sandım ki ölüyor.
Eşim ölmeseydi, bir tek bu çocuğumun doğum günü olmayacaktı.
Ne yapacağımı bilmiyordum. Conny ölecek sandım ve...
Hatırlamıyorum. Hastane, ambulans.
Koridorda telaşla koşturan onca insan.
Birisi üzerime ameliyat elbisesi geçirdi. Diğeri "Sezaryen!" diye bağırdı.
Ve anestezi...
Conny ile ameliyathanedeydim.
Tamamen kendinden geçti. Birisi elime kamera tutuşturdu...
...ve fotoğraf çekmemi söyledi. Bir sürü fotoğraf çekmemi.
Ben de çektim. Deliler gibi deklanşöre bastım.
Elim boş kalmasın diye çektim sandım.
Sonra bunu yapmam gerektiğini öğrendim.
Fotoğraflar Conny'yi kollarında kendi bebeğini...
...tuttuğuna inandırmak için gerekliydi.
Genel anestezi ile doğum yapan kadınların takıntılı şüpheleri olur.
Bizim öyle olmadı. Bizim olup olmadığını bilmeseydik bile, hiç şüphelenmezdik.
On dakika sonra Laura kendini astı.
Her bir kasılmayla...
...göbek bağı boynuna dolandı. Orada kısıldı.
Ama doğdu. İyi iş başardılar.
Merak ediyorum, savunmasız bir anda...
...nerede, ne zaman ve neden...
...her şey darmadağın oldu?
Conny ile ne zaman birbirimizi sevmeyi bıraktık?
Neden her şey tepetaklak oldu?
Tanrım. Özür dilerim, çok üzgünüm.
Beni anlayabilseydin...
...her şey yolunda olurdu, İsimsiz Adam.
Çok acı çektiğini hissediyorum.
Ama niçin?
Göbeğimdeki yara izi yüzünden mi?
Daha önce kimsenin umurunda olmamıştı.
Umursamayacak kadar azgındılar.
Daha önce kimse fark etmemişti.
Ben de acı çekiyorum, hem de çok.
Ben bir orospu değilim, anlıyor musun?
Ben bir anneyim. İki kızım var.
Birbirimizi çok iyi anlıyoruz, değil mi? Gerçekten anlıyoruz.
Bir kez daha ağlarsam şaşırma. Birazdan gözyaşlarına...
...boğulacakmışım gibi hissediyorum.
Bunun nereden geldiğini de biliyorum.
Tam burama saplanmış, boynuma. Ve ondan kurtulmak istiyorum.
Millet, harika.
Aslında onunla sevişmen gerekiyordu.
Bunun iyi bir fikir olmadığını söylemiştim.
Böyle planlamamıştık, ama iyi geldi.
- Onunla sevişmedin mi? - Hayır.
- Hayır mı? Niye ki? - Karışma, sevişmek bunaltıcı olabilir.
- Biraz saçınla oynadı, bir de şarkı söyledi diye işi bitti mi? Ne olmuş? Böyle iyi.
- 300 avroyu bunun için ödemedim ben. - Evine gidebilir.
Dans et.
Gösterim yakında başlayacak. Biraz rahatlamamın ne sakıncası var?
Dans et.
Kibarca sor, pislik herif. Kibarca sor.
- “Lütfen, Helena?” de. - Ne istiyor?
Tuhaf ama sanırım bir insan gibi davranılmak istiyor.
Ne yani "Lütfen?" demezsem bana vuracak mı?
O vurmayabilir, ama ben vururum.
Burası kimin evi? Yanlış hatırlamıyorsam benim.
Helena, bu güzel akşam için teşekkürler. Bizi şimdi yalnız bırakabilir misin?
- Bize dans borcu var. - Burası benim evim.
Bu benim hayatım ve sen bir hıyarsın. O gidebilir.
Senin sakat ve ibne organın bunu anlamıyor olabilir ama bu her erkeğin rüyası.
Pardon? Sakat ve ibne organım mı?
O benim hediyem ve ben gidebileceğini söylüyorum.
O hâlde ben de onu yatak odasına götürürüm.
Benim yatak odama götüremezsin.
Sorun ne? Birdenbire neler olmaya başladı?
Sakat ve ibne bir organın olduğunu söylediğim için mi? Ben bunu dert etmiyorum.
Seni 20 senedir tanıyorum, neden bu beni şimdi rahatsız etmeye başlasın ki?
Pieter, biliyorsun. Benim için dert değil.
Millet bırakın da güzel zaman geçireyim. Gösterim yakında başlayacak.
Gel buraya.
Aslında kocamandı.
Şeytanın bacağını kır, Maarten.
Gelmek zorunda değilsiniz.
Aslında gelmemeniz daha iyi.
Kızım elbise giyecek mi?
Şimdi hepiniz beraber yaşadığınız için, buradaki tek hıyar benmişim gibi gözüküyor.
Önce, sırtınıza senede iki kez gösteri açılışıma gelmeyi yükledim.
Tanrım, çok özür dilerim. O hâlde gelmeyin.
Şimdi de kadını tartakladım. Onun umurunda bile değil, sadece sizin umurunuzda.
O kadın ve ben, birbirimizi anlıyoruz.
Kızım elbise giyecek mi?
Ne kurul, ne yönetim, ne destekçilerim...
...ne de eleştirmenler oyunlarımı nasıl yöneteceğimi söylüyor.
- Demek istediğin? - Demek istediğim, bir baba da söyleyemez.
Süper bir fiyattan alınmış, çiçek tasarımlı yorgan kılıfı.
Harika bir dekolte için alttan destekli yumuşak ve çekici bir sütyen.
Sahte vizon kürklü yakalı ve çekici bir manşete sahip terzi yapımı bir ceket.
Bira isteyen var mı?
Bira kalmadı.
Ne bilmek isterdim, biliyor musun Piet?
Sen güzeli çirkinden ayırabiliyorsun.
- Peki sadece eşyalarda mı, yoksa insanlarda da mı geçerli? - İnsanlarda da geçerli.
O hâlde neden hâlâ bekarsın?
- Ben onları görüyorum, ama onlar beni görmüyor. - Ne üzücü.
Benim ilkem: Günü geçirmek.
Peki ya ilerisini düşünmek?
Belli bir yaşı geçtikten sonra çok tatsız oluyor.
Demek genç erkekleri seviyorsun.
- Önceliğim fiziksel görünüş değil. - Öyle mi?
- 30 yaşından küçük bir fıstıkla zar zor konuşabiliyorum. - Ya da 30 yaşını geçmiş.
Eğer fiziksel değilse, nedir?
Oldukları gibi çok güzeller.
Hırslı, kendini beğenmiş, kibirli.
Ve işlerin yolunda gideceği konusunda doğuştan emin.
- Biz de öyle miydik? - Evet.
- İşlerin yolunda gidip gitmeyeceğini Cuma günü öğreneceğiz. - Conny ile mi?
Hayır, Conny ile değil. Başbakanlık seçimleri. Bir Bakan ile konuşuyorsun.
Senin kadar hırslı birini daha tanımadım.
- Ama bu hoşuna gidiyor. - Sende değil.
Senin hırsının acımasız bir yönü de var.
- Berbat bir herife mi dönüştüm? - Evet.
Ama Maarten benden de berbat.
Siz ikiniz grubumuzdaki yumuşak başlılarsınız. Peki bu daha mı iyi?
Delirdin ve hâlâ bekarsın.
Bunu gerçekten dedim mi?
Berbat herifin tekiyim.
- Demek o bir alkolik. - Ve cinsel açıdan yetersiz.
Senin için araştırdım, Piet. O kadar da kötü değil.
Yurt dışına çıkmadan önce, Vermeulen'i senin için sıkıştıracağım.
Yeminli ifadeyi yollamak için meslektaşlarının adreslerin lazım olacak.
- Van Goppel'in eserlerini görelim. - Kasadalar.
- Sekizi de mi? - Dört tanesi.
Sekiz taneler, değil mi?
- Sekiz taneler, evet. - Ama sen dört tane dedin.
- Orijinali sekiz tane. - Orijinali mi?
Dört tanesini satmak zorunda kaldım.
- Bizimle dalga mı geçiyorsun? - Maaşımla bu mekanın parasını ödeyemiyorum.
Van Goppel'lere kalacak daha büyük bir yer bulmam gerekiyordu.
Onlar burada duruyorlardı, ama değerleri yükseldi, artık onları satamam.
Bu da resimler için kötü oldu, onları asmalıydım, daha büyük bir yer lazım oldu.
O zaman, Avustralyalı koleksiyoncu buluştuğumda...
...kalbimi kırdı, gerçekten kırdı ama ikisini satmam gerekiyordu.
- İkisini mi? - Dördünü.
Ama, ondan sonra elimde kalan ve değeri gitgide artan...
...altı tane Van Goppel ile kısır bir döngüye girdim.
Kasamdaki para yavaş yavaş suyunu çekmeye başladığında...
Ben de bir karar verdim...
- Hayır, kıpırdama. - Kapı çalıyor açmamın bir sakıncası var mı?
- Yani, sana biraz zaman verdikten sonra... - Sen de iki tane daha satmaya karar verdin.
Onlar değerlenmeye devam ettikçe, ben de umutsuzca tedbirler almak zorunda kaldım.
Bunu önceden tahmin edemedim.
- Satıcı değilim. Satmak da istemiyorum. - Bunu kanıtlamak zor olacak.
Nasıl olacak da o sekiz taneyi geri teslim edeceksin?
Edemem, bunu size söyledim.
Dairenizi satın.
Onları almak için kredi alırdım ama, artık bunu da yapamam.
Ya beceremezsen.
O zaman dipsiz kuyuyu boyladım demektir.
Gitsem iyi olacak.
Geç oldu, gösterim yakında başlıyor zaten.
Şeytanın bacağını kır, Maarten.
Gelmek zorunda değilsiniz, anlıyorum.
Hayır, geleceğim. Kızım orada olacak.
Tamam, güzel. Gitsem iyi olacak.
Yapacağım. Ofise beyanname vereceğim.
- Yarın. - Evet.
Yapacağım. Ya da hafta sonuna doğru.
Ama yapacağım.
- İyi akşamlar. - Yarına görüşürüz.
Van Goppel'lerin bedelini fazla mesai yaparak mı ödeyeceksin, Pieter?
Maarten, en iyi sensin. Kır şeytanın bacağını.
İyi geceler.
Selam, Joost, şuna bir baksana.
Ne ile alakalı olduğunu anladın mı?
Özür dilerim. Özür dilerim.
Bunun ne ile alakalı olduğunu biliyor musun?
- Tom. - İşe yaradı. İmzayı aldım.
Hükümetteki Joost Uylenburg denen adam imzayı attı.
Maarten'e iyi şanslar diliyorum. Bütün meslektaşlarımla konuşacağım.
Tamam, bu harika.
Hadi.
Hadi ama, yoksa burada dikilip durmak mı istiyorsun?
- Annelieze. - Evet?
Ben Pieter. Sana bir açıklama yapmak için geldim.
Tamam, gel bakalım.
Bana hediye demişlerdi Annelieze?
Onlar hediye ve onları geri veremem. Veremem işte.
Theo, ben Pieter.
Bu gece bir yerlerde buluşup görüşebilir miyiz diye merak ediyordum.
Oldukça önemli. Evet.
İyi. Evet, birazdan görüşürüz. Görüşürüz, Theo.
Yalnızlık, pişman olduğumuz kin dolu fiiliyat.
Bu gece için şampanya. Sen de davetlisin.
- Baba. Baba. - Selam, tatlım.
- Merhaba, Bram. - Merhaba, baba.
Merhaba, hayatım. İyi misin?
- Neredeyse seni tanımıyordum? - Fark ettim.
- Köpekçiğin nasıl? - Sevimli.
- Nerede uyuyor peki? - Laura'nın yatağında uyuyor.
Terk edecek kadar cesaretinin olması iyi bir şey. Haklıydın.
Bitmiş. Tamamen bitmiş.
Çocuklar, Laura bizi bekliyor.
Göt herif.
- Ne? - Sen göt herifin önde gidenisin.
- Bir şeyler söylemeliydin. - Onu duydun, iyi ki gittin dedi.
Ama kıpırdamadan da durdu.
Yani?
Anlaman için illa hecelemem mi gerek?
Sana şans vermek için, öyle durdu. Senden bir hareket bekliyordu.
Göt herif.
Sana baktı ve sen hiç bir şey demedin.
İşte o zaman onu terk etmenin iyi bir şey olduğuna karar verdi.
Kendi evime gelip, orada yaşayabilir miyim diye mi soracaktım?
- Hayır, seninle. - Seninle mi?
Evet, geri dönüp seninle yaşayabilir miyim?
- Benim repliğim de buydu yani. - Evet.
Senin evde daha fazla durmanı istiyor, başka kadınlarla değil...
Pekala, öyle demedim. Hayır, öyle demedim.
Ama, hâlâ zaman var.
Hâlâ zaman var mı?
Tanrı aşkına, Joep.
Senin zamanın doldu, hem de uzun zaman önce.
Bir şeyler yap.
Nereye gidiyorsun?
Hadi, Tom. Geri dönelim.
Yalnız kalmak istiyorum.
- Bunun iyi bir fikir olduğunu düşünmüyorum. - Ben de öyle.
- Kes şunu, adamım. - Her şeyin vardı, her şeyin.
Diz üstüne çöküp, alabildiğince gül alıp, ondan özür dileyebilirdin.
Oradaydım, Joep. Sen hiçbir şey yapmadın.
Sensiz yaşayamıyorum, eve dönmek istiyorum deseydin.
Eve dönmek istiyorum.
- Babam nerede? - Gösteriyi mi izliyor?
Babam, neden burada değil?
Baban, burada bir yerlerde olmalıdır. - Ben öyle sanmıyorum.
Nerede o şerefsiz? - Baban gitti.
- Gelmeyecek miydi? - Dur bakalım.
- Baban gitti ama niye? Gitti işte, sebebi falan yok.
Bu histerik davranılacak bir şey mi? Hayır değil.
Kes bakalım.
Bir içki getireyim de bu olayı kutlayalım.
Ondan galiba nefret ediyorum anne.
Bundan böyle onu dinlersem, onun için bir şey yaparsam ne olsun.
- Neredesin? - Conny orada mı?
- Neredesin dedim? - Ben sadece...
Joep, neredesin? - Eve gideceğim.
Yarın önemli bir toplantım var.
Pieter'lara gitmeyecek misin? - Bir dakika, birisi daha arıyor.
İyi görünüyorsun.
- Uzakta mıydınız? - Hayır, tam olarak öyle denemez.
- Onunla konuşmam gerekiyor. - Tamam da o burada değil ki.
Nasıl gitti? Ayakta mı alkışladılar?
Ben gelemedim. İşlerim vardı. Pieter görülecek işleri vardı.
Dinle, Piet, buna daha fazla dayanamam. Artık bu işe kendimi veremiyorum.
Bu tür saçmalıklar, bitti gitti bir kere.
Sonsuz aşk veya kankalık saçmalıkları.
Sırf becereceğin için bir kızı 6 hafta Meksika'ya götür falan.
O kadar çok beklentileri var ki.
Partiye gitmeyi düşünmüyor musun?
Dinle, Laura... Laura iyi. Laura başka bir hikaye.
- Laura mı? - Joep'e çok benziyor.
İyi sevişiyor, hepsi bu. Gece kalmıyor bile.
Sen ve Laura.
- Ciddi olamazsın. - Duygusal biridir. Joep anlayabilirdi.
Ve önce ben söylesem daha iyi olur dedim. Bazı şeyleri ortaya döksem.
Bakış açısı kazandırmak açısından hani.
- O senin çocukluk arkadaşın. - Çocukluk arkadaşım değil.
- O da daha 18 yaşında. - Yaşı bana bir şey ifade etmiyor.
Onu daha bir günlükken kucağına aldın. Etmeliydi.
Peki ya Joep? Az kalsın bir posta kutusunu becerecekti. Conny ile konuşmalısın.
Şimdiye kadar hiçbir arkadaşımı evimden atmamıştım. Defol git.
Joep'in seni gördüğü zaman burada olmak istemiyorum.
Git hadi.
Pekala, tamam.
- Tom nerede? - Şehirde bir yerlerde kayboldu.
Git de ara seni göt oğlanı. Tek başına kalmamalı.
- Adam 42 yaşında. - Ve kafası karışık.
Ben değil miyim? Ben de öyleyim.
Genç bir kadının vücudu ve onca su...
...gözümün önünden bir türlü gitmiyor.
Onca su kadının vücudunu soyuyor. Çok güzeldi.
Sen de görmeliydin Piet. Bu... Yok, gerçekten mükemmel.
Çok iyi, ahbap.
Özür dilerim. Sana en başından güvenmem gerekirdi.
Çok özür dilerim.
Conny ile karşılaştım, onun yüzündeki ifade...
Onu gördüm ve...
Tom, yaptığım her şeyin yanlış olduğunu söyledi.
Çocuklarla gitti. Üzgünüm.
- Peki, Tom orada mıydı? - Maalesef, evet.
- Tom? - Cloaca.
- Anlamıştım. - Homurdanan sendin.
Elbette, kafamı dinlemem lazımdı.
İkiniz de zorbasınız. Piet'in sebepleri var ve ben de bu işle ilgileniyorum.
12 imzadan 7 tanesi. - Güzel. İşte bu elle tutulur bir şey.
Şimdi eve git. Sen değil, Piet, sen burada yaşıyorsun. Ama ikiniz gitmek zorundasınız.
Hepimizin burada kalırsak, sorun çıkacak. Sürekli düşüş halindeyiz.
Bu bedbahtlık değil ki o bile iyi sayılırdı. Piet'in sorunu çözülecek gibi.
Ama Joep...
...sen beni geriyorsun.
Sorununla ilgilenmek istemiyorum. Sorununu yaşamak istemiyorum, tek başına çöz.
Gerçekten durumun kötü. Harbiden kötü.
- Sorun değil. - Merak etme ikimiz icabına bakarız.
Sen, Joep. Ve sen, Maarten.
Şunu açıkça söyleyeyim. Senin için burada değilim, üzgünüm.
Joep, Ben...
...geri dönüyorum. - Tamam, Laura'ya selamımı ilet.
Laura... Ona anlatır mısın?
Ona durumumu açıklayabilir misin?
Git de bu meseleyi hallet.
Joep, Ben...
...sana dönerim. - Tamam.
Tamam, tamam, tamam.
Peki davamız... Davamız henüz kapanmadı.
- Joep, Vermeulen'e çalışacaktın, değil mi? - Evet.
Müsait midir?
- O mu? - Bir yer alıp, yarına taşınmış olurum.
Almak istediğim davayı biliyorsun.
Tüm zamanların en büyük dolandırıcılık davası, ABD ve Rusya'ya karşı olacak.
Çok büyük bir itham. İnanılmaz.
Nedenini biliyor musun? Ay görevleri.
Hepsi saçmalık. İmkansız gibi bir şey. İmkansız denebilirse...
Bir düşünün. Elimizde ne kanıt var?
Ağır takımlarıyla etrafta süzülen bir kaç adam görüntüsü.
Ve tabii kağıttan yapılma bir roket. Kesin sahte.
Tom, iyice dağılmaya başladın. Git de biraz uyu hadi.
Ne uykusu. Ben yürüyüşe çıkıyorum.
- Bir defa hayır diyemez misin? - Hayır.
Tom... - Yarın.
Yarın...
İşler planlandığı gibi gitmedi. Hiçbir şey planlandığı gibi gitmedi.
Sonuçları herkes için kötü olacak.
Bu işlerden elimi ayağımı çekmeliyim, Tom. Dönemime böyle başlayamam.
Dış işleri yalan oldu.
Dış işleri mi?
Vermeulen'in kıçına birini taktım. O çetin ceviz.
Brest'e gelince; o iyi gitti.
Sazan gibi atladı ve tabloların hediye olduğunu kabul etti.
Gördüğün gibi, Brest'in bir yığın yasa dışı dosyası var.
Brest mi? Vermeulen'den daha iyidir.
Ama bu bilgiyi kullanmayacağız. Pieter'e sen anlatacaksın.
O nedenmiş, bay Başkan?
Tablo çalan arkadaşlarımı ağzımdan kaçırma gibi...
...bir lüksümün olmadığı bir göreve atandım.
Ben bu işten çekiliyorum.
Bu davayı kapatabiliriz. Şimdi çekilemezsin, bu doğru olmaz.
Olabilir, ama oldu işte. Her şey senin bildiğin gibi değil.
- Anlaşmıştık. - Van Goppel tablolarından haberim yoktu.
- Evet, tabi ki de oldu. - Lânet şeyler şehre geri götürülecek.
- Birisi sana baskı mı yapıyor? - Hayır.
O zaman neden korkuyorsun? Sen, bütün bunlardan uzak duracaksın.
Şehrin diğer yakasında bir yer kiraladım. Ne buraya geldim, ne burada kaldım.
Bak, Joep, onun için bu meseleyi halledeceğimize söz verdik.
Kültür. Oyuna geldim.
Sen mi? Kültür Bakanı mı oldun?
Kültür Bakanlığı Sekreteri.
Kültür. Ne hezimet ama.
Bu yüzden mi Pieter'i yüzüstü bırakıyorsun?
Elbette, hiçbir şeyi şansa bırakamam.
Bakanlık yeni sekreteri, 8 tablo çalmakla suçlanan arkadaşını savundu.
- Çalmak mı? Sen neden bahsediyorsun? - Hoşça kal, Tom.
Hepsi bu kadar. Hoşça kal, Tom.
Cloaca.
Yani, oyunlarımı yönetmek için verilecek paraya bundan sonra Joep karar verecek.
Ona nasıl söyleyeceğiz?
O kadar kağıt imzalattı.
Bu yetmez.
Brest'in itirafına ihtiyacımız var, o meseleyi Joep halledecekti.
- Her şey yolundaydı. - Piet boku yedi.
Tanrı'm, Piet hakikaten boku yedi.
Onu yüzüstü bırakmayacağım.
Peki ne söyleyeceksin?
Hep onunla irtibatta kalacağım.
Kalmamı ister misin?
- Joep her şeyi üstüme yıktı, gitti. - Tom, ben senin yanındayım.
Teşekkürler.
Ben...
Şimdi gidemezsin.
Ben yaparım. Ona her şeyi anlatacağım...
Çıkmalıyım. Hemen dönerim.
- Tom nerede? - Birkaç dakikalığına dışarı çıktı.
Peki Joep? Kültürü kaptı diye duydum. Joep ve kültür.
Belki de senede iki kez tiyatroya gittiği için seçilmiştir.
Ziyaretçi benmişim gibi oldu.
Beni beklemiyordun.
Sorun ne?
Benim pisliğin teki olduğumu düşünüyorsun, haklısın ama korkak değilim. İşte buradayım.
Hayır. Korkak olan benim, hep de öyle oldum.
Hayır, sen de değilsin. Korkak olan Joep.
Joep gitti. Gitti işte.
Hiç buraya gelmemişmiş.
Gelmemiş miymiş?
- Bak... - Sakın bana, beni yüzüstü bıraktığını söyleme.
Bir an aklıma gelmişti ama yine yanılıyorumdur diye düşündüm.
- Piet, ben senin dostunum... - Bunu duymak istediğimi sanmıyorum.
Bunu söyleyecek kişi de sen değilsin. Bu, Tom'un hiç hoşuna gitmezdi.
- Tom gitti. - Tom asla buna müsaade etmezdi.
Tom gitti. Aniden çıkması lazımdı.
Joep, Brest veya Vermeulen'in peşinden gitmiyor artık. Seni yüzüstü bıraktı.
Evet.
Zaten biliyor muydun?
Hayır, şimdi sen anlattın ya. Başka bir şey var mı?
Ben, seni yüzüstü bırakmam.
Bunun, sana çok ağır maddi bedelleri olacak.
Sana borç verebilirim. Uzun vadeli, faiz yok. Yüz bin civarı filan.
Van Goppel boyamaya başlamadan önce kendini aşırı derecede heyecanlandırırdı.
Önce nedenini anlamadım. Bunu eserlerinde görebiliyordum, ama...
Bunu nasıl yapıyorsun?
Olan biten her şeyi bir kenara atıp nasıl odaklanabiliyorsun?
Tanrı'm, bunu nasıl başarıyorsun?
Peki ben neden hiç başaramadım bunu?
Bunun boya katmanlarıyla ilgisi yok. Hiç ilgisi yok.
Sadece bir öneriydi. Çok hoşuma gitmişti.
Öyle bir öneri ki...
En sonunda...
En sonunda duyguyu elle tutulabilir hâle getirebiliyordu.
Van Goppel, bir tablonun bitip bitmediğini tam olarak kestiremezdi.
Ben kestirebiliyorum.
Çeviriye katılanlar: PhalanX, jeekepy_35, UpuauT,...
...Attiwolf, Aranelevo, nymph, LoneStar,...
...hasannbey34, dmg. Redaktör: Marvel