Gerçekten çok güzel!
Işığı yansıtan kirpikleri sevdim.
Şapkayı deneyelim.
-Burada bir şey var. -Teşekkürler.
Tamam, şimdi bir bakayım.
Bir dakika lütfen.
-Güzel. -Evet.
-Çok iyiler. -Evet.
Hoşuma gitti. Siz ne düşünüyorsunuz?
Ben de sevdim.
-Tamam! -Herkese iyi günler!
Yaşasın, bitirdik!
-Teşekkür ederim, hoşça kalın. -Kendinize iyi bakın!
Benimle gel.
-Sonra görüşürüz. -Görüşürüz!
-Kendine iyi bak. -Teşekkürler, hoşça kal.
Ne?
Onunla daha yeni tanıştın! Nasıl bu kadar iyi anlaştınız?
Bir noktadan sonra şöyle demeye başladı:
"Tsu, sen düşündüğüm gibi biri değilmişsin."
"Tsu" mu?
Bar sahibi bize takma isim önermişti.
Tsugumi için "Tsu", Kazuaki için "Ka".
Ben de ona ilk başta benim hakkımda ne düşündüğünü sordum.
Tanıştığımızda güzel olduğumu düşünmüş.
-Evet, evet. -Tabii, tabii.
Ama tanışmadan önceki e-posta yazışmalarımızdan dolayı...
...soğuk biri olduğum izlenimine kapılmış.
İş iletişimi bu şekilde olmalı.
Ama benim ne kadar arkadaş canlısı olduğumu biliyorsun.
"Bu zıtlık beni şaşırttı," dedi.
Ben de dedim ki, "Aslında, seninle konuşmak da fena değil."
Açıkçası zampara gibi görünüyordu.
-Zampara mı? -Ama tam olarak değil.
Yani, çok yakışıklı bir adam.
-Yakışıklı diye zampara demek değil. -Yani, ne bileyim.
Bana zaman zaman kadınların gözdesi gibi geldi...
...ama olumsuz bir şekilde değil.
Aoyama'da evden çalışıyormuş. Orası zamparalar cenneti!
Hmm, onu bilemiyorum. Ne iş yapıyormuş?
Bir iç tasarım şirketinin başında ve yatırım yapıyor.
Tamam, zamparaymış o zaman.
Gerçekten mi, Gumi? Sen öyle tipleri sevmezsin.
Biliyorum. Onunla birlikte olmaktan bu kadar hoşlanmama şaşırdım.
Anlıyorum.
İş teklifini reddettim ve o da ısrar etmedi.
Ama sohbet etmeye devam ettik ve farkına bile varmadan iki saat geçti.
Sonra, "Kahve içmek ister misin?"den "İçki içelim mi?"ye dönüştü.
Ve son treni kaçırdık.
İnanılmaz. Ne kadar sürdü?
Toplantı öğlen 1'de başladı, yani toplam 15 saat.
-Yuh! -Biliyorum.
Bir şekilde çocukluklarımız hakkında konuşmaya başladık.
Yetiştirilme tarzlarımız çok benziyor, onlar da çok taşınmış.
İkimizin de insanlara mesafeli yaklaşmamızın nedeninin...
...bu olduğunu hemen anladık.
Ona hiç kimseye anlatmadığım şeyleri anlattım.
Sana bile anlatmadığım şeyleri Meiko. O da hiç anlatmamış.
Belki de nazik olmak için beni taklit ediyordu.
Ama...
Onun içinde derin bir şeye dokunduğumu hissedebiliyordum.
Onun da benim içime dokunduğunu hissettim.
Kulağa erotik geliyor.
Öyle değil mi?
Dürüst olmak gerekirse, çok erotik bir şey hissettim.
Konuşmanın bu kadar erotik olabileceğini bilmiyordum.
-Edepsiz konuştunuz mu? -Hayır.
Edepsiz konuşma, fiziksel dokunma yok.
Anlamıyorum.
Ama konuşurken birbirimizin ruhunu okşadık gibi oldu.
Bu çok erotik.
Bir çift olarak nasıl olacağımız hakkında konuştuk.
-Siz âşıksınız! -Sanırım.
İkimiz de birbirimize âşık olduğumuzu hissettik...
...ya da en azından gerçekten iyi anlaştığımızı.
Aslında, o işi yapabileceğimizi düşündük.
-Bu edepsiz konuşmak değil mi? -Hayır.
Konuşma kendiliğinden öyle aktı.
Çok olgunsun!
Ama "Hayır, bugün olmaz," dedik.
Sonra vedalaştık ve taksiyle eve döndük.
Ne? Neden ki?
-Hayır, hayır, hayır. -Hayır mı?
İlk buluşmada seks normal mi?
Bilmiyorum ama senin durumunda, normal olabilirdi.
Hmm, bu konuda haklısın.
Peki ya sen, Meiko? Sen hiç...
-Ne demek istiyorsun? -İlk buluşmada yaptın mı?
Hayır, ilk buluşma değil.
-İkinci ya da üçüncüde? -Evet, öyle olmuşluğu var.
-Hiç yapmadın mı? -Hayır.
Yapamam. Bu benim için çok hızlı.
Çoğu erkek üçüncü seferde ister.
Biliyorum. Bu yüzden onları zampara sepetine koyuyorum.
Gumi, çok acımasızsın!
-Sen ve ben bu konuda farklıyız. -Evet.
Ama dürüst olmak gerekirse...
...kötü bir fikir değildi.
İlk randevuda yapabileceğimi hiç düşünmemiştim.
Aslında, istedim.
Sonrasında nasıl olacağımızı merak ettim.
Eğer sohbet o kadar iyiyse...
Sonuçlarını düşündüm ve pek emin olamadım.
Ama sanırım ona sinyaller veriyordum.
Ne tür sinyaller?
Söylemeyeceğim. Söyleyemem.
-Hadi ama! -O anda oldu.
Biliyorsun... kendini tutan oydu.
Kaldıramadı mı?
Sus!
Kısacası, zihinsel olarak buna hazır hissetmedi.
Dedi ki...
...eski sevgilisiyle ayrılmışlar çünkü onu aldatmış.
Ah... bu tanıdık geliyor.
Evet, sen de aldattın! Özür dile.
Affedilmek için dua edelim.
Biliyor musun, birden fazla kez aldatılmış.
Ama onu o kadar çok sevmiş ve o kadar çok acı çekmiş ki...
...muhtemelen bir daha kimseyi sevemeyeceğini düşünmüş.
-Bu ne zaman olmuş? -Yaklaşık iki yıl önce.
-Hâlâ unutamamış mı? -Biliyorum! Ama...
Bununla empati kurabilirim.
Anlıyorum.
Ayrıca benimle çok eğlendiğini ama hazırlıksız hissettiğini söyledi.
Bu birden ortaya çıktı.
Bu onu heyecanlandırdı ama...
...âşık olmaktan korktuğunu da fark etmesini sağladı.
Ona eski sevgilisini hatırlattığımı söyledi.
-Ona mı benziyorsun? -Hayır.
Yüzüm ya da kişiliğim değildi.
Ama biriyle konuşurken hiç bu kadar rahat hissetmemişti.
Sonra eski sevgilisiyle hiç böyle konuşamadığını hatırladı.
Hmm... rahat.
Evet, aklıma takıldı, ben de dedim ki...
... "Rahat hissetmek romantizmle aynı şey değildir."
O ne dedi?
"Ne düşünüyorsun, Tsu?"
Ne kadar sinir bozucu.
Nüansları açıklamak zor.
Birlikte gerçekten büyülü bir zaman geçirdik.
İkimiz de daha önce hiç böyle bir deneyim yaşamadığımızı hissettik.
Başkalarını hep uzakta tutmuş olan bizler için...
...yollarımızın kesişmesinin özel olduğunu söyledi.
Söylediklerinde ciddi olduğunu biliyordum.
Sonra bu şekilde bırakmamızı söyledi, "Bugünlük bu kadar yeter," dedi.
Dedi ki, "Bir dahaki buluşmamızda sihir kaybolursa, öyle olsun."
Sihir, ha?
Bu kelime bizim için mükemmeldi.
"Gerçekten hayatımın en güzel gününü geçirdim," dedi.
"Bir sonraki buluşmamız daha da iyi olursa harika olacak.
Hakkımızda iyimser hissediyorum. Umarım başarırız."
Sonra el sıkışarak vedalaştık.
Cidden mi?
Bir dahaki buluşma için korkuyor musun?
Evet. Hem de çok.
Yine de onu görmek istiyorum.
Gumi, harika görünüyorsun.
-Şu anda parlıyorsun. -Teşekkürler.
-Teşekkür ederim. -Teşekkür ederim.
Çok teşekkür ederim.
-İyi geceler. -Görüşürüz.
Affedersiniz.
Geldiğimiz yoldan geri dönebilir miyiz?
Başkan içeride mi?
-Pardon? -Girebilir miyim?
-Siz kimsiniz? -Arkadaşıyım. Affedersiniz.
Buyurun?
Konuşmamız lazım.
Bayan Morita, gidebilirsiniz.
Ama...
Merak etmeyin. Gerisini kendim hallederim.
Elbette.
-İyi geceler o hâlde. -İyi geceler.
İyi geceler.
Çok hoş.
Ne?
Ofisini taşımışsın.
Eskisi de şirindi.
Yatağın nerede şimdi?
-Üst katta. -Anlıyorum.
Başarılı görünüyorsun.
Ne konuşmak istiyorsun?
Yatırım yapmaya başladığını duydum.
Kotarabiliyor musun? Seni hiç öyle bir tip olarak görmemiştim.
Bunu sana kim söyledi?
İkiniz birlikte büyülü bir zaman geçirmişsiniz.
"Tsu" ve "Ka" mı? Çok eziksiniz.
Onu tanıyor musun?
Gumi'yi mi? En iyi arkadaşım.
"Gumi" mi?
Tsugumi'nin kısaltması. Bugün bir çekimimiz vardı.
Şaşırdın mı?
Şaşırmak mı? İnanması oldukça zor.
Neye inanmak bu kadar zor?
Sana benden mi bahsetti?
Tam olarak değil. Bahsettiği kişinin sen olduğunu fark ettim.
Ona bizden bahsettin mi?
Hayır. Nasıl söyleyebilirdim ki?
Doğru.
Gumi'ye âşık mısın?
-Henüz bilmiyorum. -Nasıl bilemezsin?
"Büyülü bir zaman" demişsin.
"Hayatımın en güzel günü" demişsin?
Hey, kes şunu.
Kıskandığımı mı düşünüyorsun?
-Kıskanmadın mı? -Hiç kıskanmadım.
Sana hiç âşık değilim, Kazu.
Aklımdan bile geçmedin.
Ne kadar kolay olmuş.
Kendini aldatılmış, travma geçirmiş biri gibi gösterdin.
Bunu o mu söyledi?
Hayır. Kısmen benim yorumum.
Sen kim oluyorsun da o gece için beni sorguluyorsun?
"O gece" mi?
Çık dışarı. Sapık gibi davranıyorsun. Delirmişsin sen.
Merak etme, delice davranışlarımın farkındayım.
O zaman normal davranıyorsun.
-Beni tanıyorsun. -Neden buraya geldin?
-Bilmek mi istiyorsun? -Bilmem gerek. Korkuyorum.
Doğruyu söylemek gerekirse, bilmiyorum.
Bilmiyor musun?
Ama bu konuda konuşabileceğim başka kimse yok.
Gumi'yle konuşamam.
İki yıl sonra bile olsa beni dinleyeceğini biliyordum.
-Nasılsın? -Neyi dinleyecekmişim?
Bilmiyorum.
Ama eskiden söylediklerimi dinlemekten hoşlanırdın.
-Nasılsın? -Ne bilmek istiyorsun?
Onunla aranızda olanları duyunca çok sinirlendim.
Üzüldüm de.
Ama artık sana âşık değilim.
-Ve sen... -Yapma.
Belki de benim olduğuna inandığım birini kaybettiğim içindir.
-Ben sana ait değilim. -Gumi'den bahsediyorum.
Bak kadın. O kız da senin değil.
Neden bana "kadın" dedin?
Benimle hiç böyle konuşmamıştın.
Bir daha öyle dersen giderim.
Kadın, git.
Ayrıca Gumi'den "o kız" diye bahsetmen hoşuma gitmedi.
-Bayan Konno sana ait değil. -Ne istiyorsun?
Henüz bilmiyorum.
Bir dahaki sefere onunla yatacak mısın?
Bu seni ilgilendirmez.
Sıradan, sıkıcı bir ilişkinin içindesin.
Ne diyorsun sen?
O büyüleyici ilk buluşma için ağlayacaksın.
Beni lanetliyor musun?
-Belki. -Bu da ne?
Bana kızgın mısın?
Sana kızgın mıyım emin değilim ama belki de kızgınımdır.
O zaman Tsugumi'ye mi kızgınsın?
-Bu Tsu'nun hatası değil. -Ona Tsu deme.
Şey...
Eğer kızgınsam, muhtemelen kaderimize kızgınımdır.
Kader mi?
Kaderimiz kimsenin suçu değil.
Bu hikâyede kötü biri varsa, o da sensin.
Neden? Seni aldattığım için mi?
Sadece aldatmakla kalmadın.
-Başka? -Sebeplerin iğrençti.
Zengin bir adamla seks deneyimi yaşamak istedin.
Doğru, öyle söyledim.
İğrençsin.
Evet ama bunun nedeni sürekli sorup durmandı.
Düşüncelerimi dile getirmeye hazır değildim ama sen beni zorladın.
-Kelimeler doğru gelmedi. -Peki ya gerçek?
Cinsel bıkkınlık.
Ve merak.
Bana kötü diyorsun da...
...senin beni hayal kırıklığına uğratman ne olacak?
-Ben senin dildon değilim. -Dildolar daha iyi. Alçakgönüllü ol.
Beni korkuttun!
-Bu senin miydi? -Defol.
Kontrolümü kaybedip seni öldürebilirim.
O zaman Tsu'yu bir daha göremezsin.
-Nereye gidiyorsun? -Bırak beni! Gidiyorum.
-Sen burada yaşıyorsun. -Kaybol buradan!
-Yine mi kaçıyorsun? -Evet!
-Neden beni incitip duruyorsun? -Bilmem. Aşktan olabilir.
Çocukken hoşlandığım erkeklerin canını yakardım.
Kes şunu. Beni bir daha kandırmana izin vermeyeceğim.
Seni seviyor olabilirim ama emin değilim.
Ne?
-Bu eğlenceli değil mi? -Hiç de değil.
Tartışmalarımızda bir ritim var. Eski günlerdeki gibi.
Sadece senin olduğunu düşündüğün adamı kaybettiğin için kızgınsın.
Sadece söylediklerimi tekrarlıyorsun.
Her zaman seni sevmemi istedin. Beni cepte gördün.
Ayrıldıktan sonra bile, beni sevmesen bile.
Evet, belki.
Git hadi.
Birlikte olamayız. En azından ben seninle olamam.
-Anlıyorum ama neden? -Sana katlanamıyorum.
Ama beni çok seviyormuşsun.
Bunu Gumi'den duydum.
Ve benden sonra perişan olmuşsun.
Ama Kazu, bahse girerim hiç tahmin etmemişsindir.
Neyi?
Seni incitmenin beni ne kadar çok incittiğini.
Hayır, hayır. Dur.
Bu çok kolay oldu.
Elimde değil, seni seviyorum.
Her zaman sevdim.
-Peki ya Gumi? -Sana henüz bilmediğimi söyledim.
Ona karşı hislerim farklı.
Eğer bana sarılırsan, Tsugumi yok olur. Tamam mı?
Ve senin olacağımı garanti edemem.
İkimizi de kaybedebilirsin.
Hiçbir şey için söz veremem.
Ben buyum işte. Beni kabul edebilir misin?
Kusacağım.
Beni hep sevdin mi? Bunca zamandır?
-Bilmem. -Az önce öyle dedin.
Anlıktı.
Gerçekler bazen düşünmeden ortaya çıkar.
Buraya bir dürtüyle geldim.
Sende gerçek dışında her şey var.
Öyle mi?
En azından güven verici bir şey yok.
Doğru. Çünkü bilmiyorum.
-Neden buradasın? -Kendinden emin misin Kazu?
Çünkü değilsin. Gumi konusunda gönülsüzsün.
Gumi'yi gerçekten seviyorum.
O harika biri.
Bence birbirinize uygunsunuz.
Ama o zor biri.
Dik kafalı olabiliyor.
Anladım.
Sen ve Gumi birbirinize benziyorsunuz.
Haklı olabilirsin.
Bu çok doğru.
Benim neyimi o kadar çok sevdin?
Dürüst olmanı.
Evet, öyleyim.
Sen güvenilir bir insandın, Meiko.
Ama seni aldattım.
Aldatmak mıydı o?
Seni kendi malım gibi görmemeye çalıştım.
Böylece canın yanmayacaktı.
Bunu geride bırakamaz mısın?
Bir kere bile benimle gerçekten yüzleşmeye çalıştın mı?
Seni anlamaya çalıştım.
Seni dinleyebildiğim kadar dinledim.
Soruma cevap ver.
"Gerçekten yüzleşmek" ne demek?
Eğer bilmiyorsan, Tsugumi ile aynı hataları tekrarlayacaksın...
...ve sonunda onu inciteceksin.
Sen incindin mi Meiko?
-Evet. -Neden?
Tek yapabildiğim sevdiklerimi incitmek.
Aşkın insanları mutlu etmesi gerekir.
Mutlu zamanlarımız oldu.
Kendimi defolu ürün gibi hissediyorum.
Öyle hisseden bir tek sen değilsin. Ben bir dildo bile değilim.
Çok nazik olduğun için...
...bana göre değilsin.
Sen ve Gumi iyi bir çift olacaksınız.
Biliyorum.
Kazu.
Sihirden daha az güven veren bir şeye inanmaya cesaret edebilir misin?
Affedersiniz. Bilgisayarımı unutmuşum.
Aklında olduğunu söylediğin kadın o mu?
Hayır, değil.
O zaman neden peşinden koşuyorsun?
-Bu kötü bir şey mi? -Tabii ki kötü.
Gumi, iyi bir şey mi oldu?
Neden?
Çok güzel görünüyorsun.
Ne oldu?
Sana bahsettiğim adam bu gece bana çıkma teklif etti.
Sohbet etmek için buluşmak istiyor.
Anlıyorum.
Yok artık!
Bu o.
-Ben gideyim. -Kal! Ne düşündüğünü merak ediyorum.
Buradayız!
Bu ne sürpriz! Seni durdurduğum için özür dilerim.
Bu benim arkadaşım, Meiko. Bu da Bay Kubota.
Üzgünüm, ona senden bahsetmiştim.
-Karar verdin mi? -Neye?
Kimi seçeceksin Kazu?
Üzgünüm, Gumi.
Ben onun eski kız arkadaşıyım.
Korkunç bir tesadüf, değil mi? Çok komik.
Seninle konuştuktan hemen sonra onu görmeye gittim.
Sanki iki yıl bir anda yok olmuş gibi hissettim.
Sihir gibiydi.
Sonra fark ettim ki...
...seni seviyorum, Kazu.
Tüm kalbimle.
Tek istediğim sensin.
Sensiz bir hayat düşünemiyorum.
Gumi ile karşılaşmanızın bizim için bir sihir olduğunu fark ettim.
Bunu sen de fark etmiş olmalısın.
Arkadaşım Meiko ile tanış.
Bu da Bay Kubota.
Üzgünüm, ona senden bahsetmiştim.
Ben gideyim.
Ne? Kalsana!
Görgü kurallarını biliyorum.
Şunu sen halleder misin?
-Yakışıyorsunuz! -Kes şunu.
Hesabı ben hallederim.
Hayır. Yapma.
Lütfen, izin ver. Sonra bir yere gideriz.
Tamam. Nereye?
Yazmayı bitirdikten sonra lütfen cama yapıştırın.
Şimdi, bir insanı uzak hissettiren nedir?
Lütfen kendi aranızda tartışın.
İnsanların onurlandırıcı ifadeler kullanması gibi.
Lütfen! Lütfen!
Size yalvarıyorum!
Ayağa kalk.
Geleceğim size bağlı.
İşimi etkileyecek!
Umurumda değil.
Sasaki?
Lütfen! Neden bana yardım etmiyorsunuz?
Kendinden utanmalısın.
Affedersiniz. Profesör Segawa.
Açık kalsın.
Taciz gibi görünüyor.
Kapalıyken daha çok öyle görünür. Lütfen açık bırak.
Hadi, dağılın.
Gidelim. Tartışmaya devam edin.
Hadi kalk.
Geç kaldın.
Üzgünüm, biraz uzun sürdü. Dersten sonra sorularım vardı.
Hey!
Çok gençsin.
Şimdiden giyindin mi?
Çocuğumu almam lazım.
-Hâlâ vaktin var. -Ama duş almışsın.
Senin için bütün gün soğuk duş alabilirim.
Bir yaz semineri gezisi mi?
Bir yıl geri kaldım. Neden gideyim ki?
En azından sen davet edildin, benim aksime.
Seni grup sohbetinin dışında bıraktıklarını unutmuşum.
Özür dilerim.
Vay be. Bu acıttı.
Yine de komik.
Sözlerinin beni incitebileceğini umursuyor musun?
İncitiyor mu?
Kimin umurunda?
Nefret edilmek istediğimden değil.
-Belki de bu benim hatam. -Tabii ki öyle.
Akışına bırakmıyorsun ve duvar örüyorsun.
Duvar mı? Ben mi?
Herkes onlara tepeden bakıyormuşsun gibi hissettirdiğini söylüyor.
-Kimler? -Herkes.
-Gerçekten mi? -Evet, gerçekten.
O kampüs hayatını yaşayamayacağım.
Bunları aşan sadece ben varım, o yüzden şükret.
Üniversiteye gitmek için cesaretimi topladığımı düşününce...
Beni buldun en azından.
Başka bir yerde de yatacak birilerini bulabilirim.
İşte bundan bahsediyorum.
Neymiş o?
Bu yüzden kızların sohbet grubunda yoksun.
Sohbet grubu mu?
Kana'dan duydum. Gülüyordu.
Ben de komik buldum, üzgünüm.
Tuhaf. Sanırım ağlayacağım.
Ağla hadi. Ağla.
Ciddi misin?
Profesör Segawa kazandı mı? Bu harika.
Hayır, değil.
Bu prestijli bir ödül.
20 küsur yıl yazamadım.
Ama bu romanı tereddüt etmeden yazabildim.
Baştan sona.
Aslında kitabı şu anda yanımda. Çantamda duruyor.
Hemen aldın mı?
Senin de okumanı istiyorum.
Tabii ki hayır.
Yenilikçi edebi üslubu ve zekice hikâye yapısıyla alkış topladı.
Bu haberi sunan ben olabilirdim.
Demek onun eski öğrencisisin? Bize biraz anlatır mısın?
Evet, eski öğrencisiyim. Çok mahcup oldum.
Başına dert açtığımı biliyorum.
Nasıl biriydi?
Çok sertti.
Çok iyi bir öğrenci değildim. Belki de o yüzden beni pek sevmezdi.
Hey. Bu kısmı okusana.
Hey!
Mezun olmak için Fransızca zorunlu, yani bu senin hatan.
Araki sırf derse geldiğim için geçmeme izin verecekti...
...ama hamile kalması gerekti.
Tanrım.
İşi alamadığına sevindim. İyi olmuş bence.
-Neden? -Çünkü.
Kimse beni işe almaz.
Yerel kanallar bile.
Bu ne böyle ya? Herif sapığın teki.
Profesör Segawa'nın yaşındaki birinin çoktan pörsümüş olması gerekirdi.
Ama sevindim ve bu beni tahrik etti.
Gerçekten mi?
Aklıma bir fikir geldi.
Ne fikri?
Bal tuzağı.
Profesöre bal tuzağı mı?
Evet. Bana yardım etmelisin, Nao.
Neden?
O benim geleceğimi öldürdü, ben de bu iyiliğe karşılık vermek istiyorum.
Adil, değil mi?
Hayır. Benim adamla bir derdim yok, onu seviyorum.
Ciddi misin sen?
-Benimle seks yapmaktan daha mı çok? -Saçmalama.
Yardım yoksa, seks de yok. Yollarımız ayrılır.
Ne?
Kampüste seni görmezden geleceğim.
-Bunu şimdi de yapıyorsun. -Seni dışlayacağım.
Zavallı şey.
Hadi ama.
Sorabileceğim tek kişi sensin.
Seninle seks yapmaya devam etmek istiyorum.
O zaman bal tuzağı yok.
Vücut kimyalarımız birbiriyle tamamen uyumlu.
Yani, lütfen.
-Gitmem gerek. Kalk hadi. -Hadi ama.
Daha iyi hissetmeme yardım et.
Dur.
Bayan Murayama.
Beni hatırladınız mı? İnanamıyorum.
Elbette. Size nasıl yardımcı olabilirim?
Akutagawa Ödülü için tebrikler.
Teşekkür ederim.
İmzanızı alabilir miyim?
Elbette.
Gerçekten çok hoşuma gitti.
Teşekkür ederim. İçeri buyurun.
Kusura bakmayın. Lütfen açık bırakın.
Tamam. Özür dilerim.
Önemli değil.
Burayı imzalayabilir misiniz?
Kapağı imzalamayayım mı?
Bu sayfada çizdiğiniz resme gerçekten bayıldım.
Buradaki imzanız beni her okuduğumda mutlu edecek.
Olur mu?
Evet, elbette.
Çok teşekkür ederim.
Hayır, ben teşekkür ederim.
Vay canına.
Profesör, ödülü kazandığınız için çok mutluyum.
İlk ve ikinci yılımda Fransızca dersinize girmiştim.
Evet, hatırlıyorum.
Bu bir yıl önceydi.
Etkilendim.
Evet, dikkat çekiyordunuz.
Doğru.
Yaşım diğer öğrencilerden büyük.
Hayır, o yüzden değil.
Ders sırasında ve sonrasında çok soru soruyordunuz.
Evet, o benim.
Özellikle derslerinizden çok keyif aldım.
Çok titizsiniz ve Fransızca telaffuzunuz çok güzel.
Değil.
Şey... eğer zamanınız varsa ve sakıncası yoksa...
Evet?
Kitabınız hakkında birkaç soru sorabilir miyim?
Tabii.
Şu an meşgul müsünüz?
Hayır, bir işim yok.
-Bir kafeye gitmek ister misiniz? -Hayır, burası daha iyi.
Bize çay koyayım.
-Gerek yok, zahmet etmeyin. -Sorun değil. Otur lütfen.
Şimdi kaçıncı sınıftasın?
Son sınıftayım. Zaman gerçekten uçup gidiyor.
Planladığın bir iş var mı?
Pek sayılmaz.
-Yine ev hanımı olacağım. -Evli misin yani?
Evet, evliyim. Bir de kızım var.
Okula geri dönmek zor olmuştur.
Psikoloji okumak istiyordum.
Al bakalım. Dikkat et, sıcak.
Teşekkür ederim.
Yüksek lisans söz konusu değil, bu yüzden bitiremeyeceğim.
Çok fazla geliyor.
Anlıyorum.
Benden bu kadar bahsettiğimiz yeter. Sizi dinlemek istiyorum.
-Ama ne soracağımı bilmiyorum. -Ne istersen.
Profesör Segawa, aileniz var mı? Evli misiniz?
Hayır, bekârım.
Özür dilerim. Kitabınızla ilgili soruları kastetmiştiniz.
Aslında birkaç soru düşünmüştüm.
İmzaladığınız bu sayfadaki sahne hakkında...
Gerçekten... çok etkileyici bir betimleme.
"Elimin tersiyle kendimi dik tuttum.
Böylece o beni tıraş ederken penisim engel olmayacaktı.
Testislerime kanadı kırık küçük bir kuş gibi davrandı.
Penisimle çok az ilgilendi...
...ve sadece ara sıra...
...tıraş ederken elinin tersiyle destekledi.
"Penisim yavaş yavaş sertleşti."
Ama jileti sabit bir hızla...
...testislerimin sıkı derisi üzerinde kaydırmaya devam etti.
Tıraştan sonra...
...tıraş kremini, ılık suya batırılmış bir havluyla nazikçe yıkadı.
Geride kıl bırakmamak için...
...testislerimle metal lavabo arasına dikkatlice girdi.
Son kez sildikten sonra...
...pürüzsüz testislerimle arasında hiçbir şey kalmadığında...
...ilk kez gururla gülümsedi.
Sonra ağzını açtı...
...ve ustalığını bozmayacak şekilde...
...sağ testisimi ağzına aldı.
Penisim o kadar sertleşmişti ki artık desteklenmeye ihtiyacı yoktu...
...ama avucunu çevirdi ve nazikçe tuttu.
Onun nezaketinden başka hiçbir şey hissetmedim.
Testisimi ağzına alırken araya hiçbir şey girmeyecekti.
Tıpkı bir marangozun cıvatayı kumpasla ölçmesi gibi...
...ağzının ve testisimin büyüklüğünü eşleştirmeye çalıştı.
Ağzını genişçe her açtığında...
...testisimin boşlukları dolduracak kadar genişleyeceğini umdum."
İzninle lütfen.
"Salyasını silmek dışında...
...çenesini ve dilini aşağı yukarı hareket ettirirken...
...sağ testisimi ölçmekten başka bir şeye odaklanmadı.
Onun o kadar rahat olduğunu görünce...
...sertleşmiş penisim yüzünden yerin dibine girdim.
Aşağılanmam ve sertlik doğru orantılıydı.
Utancım, ağrılı bir acıya dönüştü.
Ağzından salyalar akarak büyük bir nefes aldığı an...
...boşaldım.
Ardından sağ testisimi bıraktı.
Sönmekte olan penisimi sol elinde tutarken...
...dedi ki 'Özür dilerim.' Yüzüme bir kez bile bakmadan.
Yavaşça ağzını tekrar açtı...
...sol testisimi yuttu ve ölçmeye başladı.
Penisim hâlâ sönükken, tekrar boşaldım.
O özür dilemeden önce...
...diz çöktüm ve alnımla yere dokundum.
Gözlerim yaşardı. Titremeye devam ettim.
Bir süre sıvılarımın akmasına izin verdim."
Profesör.
Evet?
Böyle yazmanıza ne sebep oluyor?
Ne mi?
Cevap karmaşık.
Karmaşık mı?
Birincisi hikâye yapısı. Basitçe söylemek gerekirse...
...belli bir okuyucu kitlesine hitap ediyor.
Bu pasajın, kitabın ortalarında olmasıyla...
...okuyucuların sonuna kadar okumaya devam etmek isteyeceklerini düşündüm.
Bir editör, kitabımı şiddetle reddetti.
Bu pasajın romanı çok ucuzlattığını söyledi.
Belki de doğrudur.
Ben bu pasajı çok sevdim.
Hatta, bu bölümü yazarken zevk aldığınız izlenimine kapıldım.
Belki de almışımdır.
Ancak, benim istediğimden ziyade, kelimelerin istediği buydu.
Kelimeler mi?
Bu da benim diğer nedenim.
Onların düzenini kendi ilişkileri belirliyor.
Kelimeler kelimeleri ister ki bu benim istediğimden farklıdır.
Ortaya çıkan sözcük dizisi benim standartlarıma göre doğruysa...
...onları olduğu gibi bırakırım.
Bu sahneyi yazarken, ereksiyon hâlinde miydiniz?
Evet, olabilir.
Tahmin etmiştim.
Sanırım öyle olmalıyım zaten. Sahnenin uyandırması gereken bu.
Tabii ki.
Bu alıntıyı okumaktan mutlu oldum.
Neden?
Konu seks olunca zayıfım.
Öyle misin?
Evet.
Cinsel cazibeye sık sık yenik düşüyorum.
-Sık sık mı? -Evet.
Etkilendiğim erkekleri reddedemiyorum.
Şu anda birkaç kişiyle ilişkim var.
Söylemek istediğim şey...
...belki siz de aynı zayıflığa sahipsinizdir.
Cinsel cazibeye boyun eğmek gibi mi?
Evet.
Belki de.
Roman yazmak için zayıflıklarınızdan en iyi şekilde yararlanmanız gerekir.
Hiç kendinizi kaptırdığınız oldu mu?
Çok sıkıcı bir hayatım var.
Beni kışkırtan bir şeyle hiç karşılaşmadım.
Karşılaşsaydım, muhtemelen anında sırtımı dönerdim.
Sıkıcı bir hayatı olan biri nasıl roman yazabilir?
Ben sadece...
...kelimelerle ifade edilebilecek şeyleri maksimize ediyorum.
Deneyimlerime yer yok.
Kelimeler okuyucunun deneyimiyle rezonansa girer.
Örneğin, senin deneyimin.
Benim deneyimim mi?
Özel konulara girdiğim için üzgünüm...
...ama seksin, zayıflığın olduğunu söyledin.
Evet, öyle.
Peki bu seni endişelendiren bir şey mi?
Eğer öyleyse, belki de bir danışmanla konuşmalısın, benimle değil.
Kocamın bir gün öğrenmesinden korkuyorum.
Ama kişilik açısından çok endişeli değilim...
...çünkü bağımlı değilim.
Sadece biraz daha güçlü bir iradeye ihtiyacım olduğunu hissediyorum.
Bana göre, diğer öğrencilere kıyasla çok güçlü bir iradeye sahipsin.
Teşekkür ederim. Onlardan yaşça büyük olduğum içindir.
Hayır. Bu yaşla ilgili değil, yetenekle ilgili.
Bu ne tür bir yetenek olabilir ki?
Tarif edilemez olma ve tanımsız kalma yeteneğin.
Basitçe söylemek gerekirse...
...sağduyuya bağlı kalmadan düşünüp hareket edebiliyorsun.
Bu çok zor, özellikle de Japon toplumunda.
O kadar da büyük bir mesele değil.
Sadece libidom diğerlerinden daha güçlü...
...ya da özdenetimim daha zayıf.
Diğer insanların standartlarına uymuyorum.
Ben de bunu söylüyorum. Bence bu harika bir şey.
Öyle mi?
Hiçbir zaman diğerlerinden daha iyi olduğumu düşünmedim.
Bence bu da zekânın bir göstergesi.
İnanılmazsınız Profesör.
Nasıl yani?
Hiç kimse benim hakkımda bu kadar emin olmamıştı.
Öyle mi?
Ama buna katılmıyorum. Ben bir aptalım.
Eğer öyleyse, lütfen beni ikna et, çünkü ben öyle düşünmüyorum.
Bu biraz zaman alacak...
...çünkü çocukluğumdan başlamam gerekecek.
Muhtemelen bana tekrar bir danışmana gitmemi söylersiniz.
Kabalığım için özür dilerim.
Ancak, danışmana gitmek kötü bir şey değildir.
Evet.
Bir gün bir psikolojik danışmandan yardım almalıyım.
Sanırım aptallığımı kanıtlamak için ihtiyacım olan tek şey bu.
Profesör...
...bunca zamandır sizi ayartmaya çalıştığımı biliyor muydunuz?
Hayır, hiç aklımdan geçmedi.
Peki, ne olduğunu düşündünüz?
Sadece çok tuhaf olduğunu düşündüm.
Dürüst olmak gerekirse, biraz da korkmuştum.
Evet, ben de korkardım.
Sanırım temkinliydim, çünkü davranışlarını anlamıyordum.
Neyi neden yaptığını çözemedim.
Dediğim gibi, sizi baştan çıkarmaya çalışıyordum.
Amacım, beni baştan çıkarmanıza yol açacak...
...ifadeler ve eylemlerde bulunmaktı.
Ne yapacaktın peki?
Kaydedip medyaya satacaktım.
Şimdi de kayıtta mısın?
-Evet, durdurayım. -Başından beri mi?
Kitabı okurken de mi?
Evet, kayıttaydı.
İnanılmaz.
-Özür dilerim. -Lütfen beni iyi dinle.
Umarım beni yanlış anlamazsın.
Kaydettiğin verileri alabilir miyim?
Dinlerken, "keşke kaydediyor olsaydım" dedim...
...çünkü bu bir daha olmayabilirdi.
Ama kaydetmişsin.
Çok heyecanlıyım.
Eminim bu senin için garip bir durumdur.
Kitaptan okuduğun kısım da yanıltıcı olabilir.
Böyle güzel sesli birinin, yazdıklarımı okuması...
...heyecan vericiydi.
Hiç bilmiyordum.
Gelecekte birçok fırsatınız olacak.
Hayır, inanılmaz olan senin sesindi.
-Teşekkür ederim. -Hayır, ben teşekkür ederim.
Profesör Segawa...
...sizi neden tuzağa düşürmeye çalıştığımı bilmek istemiyor musunuz?
Çok basit. Benden hoşlanmadığın için değil mi?
Hayır. Sizden hoşlanmamam için bir sebep yok.
Sadece kendin olduğun için sevilmiyor olabilirsin.
Ama, ben neysem oyum; olduğum kişiyi değiştiremem.
Bu durumda...
...sadece kendim olduğum için benden nefret ediliyorsa...
...ne yapmam gerekiyor?
Bilmiyorum.
Olduğum kişi, yani değiştiremeyeceğim bir şey...
...insanların midesini bulandırıyorsa...
...ne yapmalıyım?
Hayatında ne oldu, neler yaşadın, geçmişinde ne var bilmiyorum.
Ama etrafındaki insanlar sana değersiz olduğunu düşündürdüyse...
...lütfen karşı koy.
Toplumun cetveli seni ölçmeye çalıştığında reddet.
Sadece senin bildiğin kendi değerini kucaklamalısın.
Bunu tek başına yapmak çok acı verici.
Yine de yapmalısın.
Çünkü sadece bunu yapanlar...
...beklenmedik bir şekilde birileriyle bağlantı kurabilir...
...ve birilerini cesaretlendirebilir.
Bu asla gerçekleşmeyebilir...
...ama kimse yapmazsa asla gerçekleşmeyecektir.
Kimse yapamaz.
Toplum tarafından tanınacak kadar yetenekliydiniz.
Bu yüzden bunu söyleyebiliyorsunuz.
Doğru.
Keşke ödülden önce de böyle konuşabilseydik.
Ama kazanmasaydım da burada olmazdık.
Haklısınız.
Özür dilerim. Kitabınızı daha önce okumalıydım.
Okuman gereken başka kitaplar da var.
Başka bir şey okumadım.
Buna imrenmedim desem yalan.
Pekâlâ. Kaydı size nasıl göndereyim?
E-posta ile gönderebilir misin?
Evet, gönderebilirim.
Üniversite alan adıyla birlikte "segawa" adresine gönder.
Tamam.
Profesör, kaydı aldığınızda...
...onunla tuhaf bir şey yapmayı planlıyor musunuz?
Ne gibi tuhaf?
-Yani mastürbasyon. -Hayır, sanmıyorum.
O zaman gönderemem.
Eğer kaydı istiyorsanız, bana söz vermelisiniz.
Sesimle en az bir kez mastürbasyon yapacaksınız.
Ancak o zaman alabilirsiniz.
Anlıyorum.
Söz veriyorum, en az bir kere sesinle mastürbasyon yapacağım.
Tamam, göndereceğim.
Teşekkür ederim.
Ben de yaparken sizi düşünsem sorun olur mu?
Lütfen çekinme.
Eğer isterseniz, size kitabı baştan sona okuduğum...
...bir kayıt gönderebilirim.
Bunu yapar mısın?
Birinin sesimi beğenmesinden mutluyum...
...ve o biri sizsiniz.
Kolay olmayacak.
Benim için zevk olacak.
Çok teşekkür ederim.
Ben teşekkür ederim.
Minnettarım.
-Kapı? -Lütfen açık kalsın.
-Hoşça kalın. -Güle güle.
-Biz geldik! -Hoş geldiniz!
-Dışarı çıktığını sanıyordum. -Planlarım değişti.
Sagawa Express bir teslimat notu bırakmış.
Gerçekten mi?
-Yamato. -Teşekkür ederim! Yamato mu?
"Sagawa", Yamato değil.
Sagawa... Sagawa...
Bu doğru.
Yiyecek bir şeyimiz kalmadı, dışarıda yiyelim.
Tamam, ne yemek istersin?
Yapabilirsin! Aferin kızıma!
Çok iyi.
Yok artık!
Hiç değişmemişsin.
-Gerçekten mi? -Evet, gerçekten.
Burada ne işin var senin?
Ama sanki sen değişmişsin gibi.
Evet, değiştim. Ne kadar oldu?
Neler yapıyorsun?
-Düzeltmen olarak çalışıyorum. -Hadi ya!
Şirketim redaksiyon departmanını yeni kapattı.
Şimdi ne iş yapıyorsun?
Yayıncılık. Ben editörüm.
Edebiyattan sorumluyum. Komik, değil mi?
Bana kartvizitini ver.
Neden?
Düzeltmelerimizi dışarıdan yaptıracağız. Seni arayalım.
-Üzerimde hiç yok. -Şirketin adı ne?
Bu bir sır.
Vay be.
Ne oldu?
Bana kızgın mısın yoksa?
Sen roman bile okumazsın.
Artık okuyacağım.
Ama sanırım beni eşsiz yapan şey bu.
Muhtemelen bu yüzden işi bana verdiler.
Sürekli entel takılmak sıkıcı.
-Satmıyor. -Affedersin.
Lütfen çeneni kapatır mısın?
Biliyorsun, hepsi benim hatam değil.
Segawa işi bıraktı ve sen boşandın.
Bunların hiçbiriyle benim bir ilgim yok.
Biliyorum.
Yine de...
...yöneticinin yanlışlıkla senin seksi e-postanı alması harikaydı.
-Segawa ve Sagawa. -Kes şunu.
Segawa'yla Sagawa'yı karıştırdığına inanamıyorum.
Bence hâlâ komik.
Ben de inanamıyorum.
Nao, sana bunları yaptırdığım için kendimi kötü hissediyorum.
Ama gerçekten minnettarım.
Kendi aptallığım beni ağlatıyor.
Artık ondan haber alamıyoruz. Neler yaptığını merak ediyorum.
Bilmiyorum.
Yaşıyor mu acaba?
Ondan bir kitap yazmasını isteyebilirsin.
Hayır. Adam ortadan kayboldu.
Diğer editörlerden ipucu alabilirsin, değil mi?
Neden alayım ki?
Bir gün...
...onun çalışmalarını düzenleyebilirsin.
Ben de düzeltebilirim.
Olmaz.
-Güzel bir iş birliği olmaz mıydı? -Hiç güzel olmazdı.
Sonraki durak...
-Burada mı iniyorsun? -Evet.
Evleniyorum, Nao.
-"Tebrikler" yok mu? -Tebrikler.
Teşekkürler.
Bana ondan bahset.
İş arkadaşım, iki yaş büyük, 30'undan önce evlenmek istiyor.
Tuzağa düştüm.
Tebrikler.
Mutluluklar dilerim.
Mutluluk dilemeni beklemiyordum.
-Bu nedir? -Kartım.
-Var mıydı? -Fikrimi değiştirdim.
Kadeh kaldırma zamanı. Şerefe!
Şerefe!
Sizi tekrar görmek güzel.
-Hiç değişmemişsin. -Gerçekten mi?
-Biraz bile. Beni hatırladın mı? -Tabii. Kiyohara.
-Kiyomiya. -Özür dilerim.
Sen o tiplerdensin.
-Hangi tiplerden? -Masum tip.
-Ağır oldu biraz. -Evet.
Bir şey mi yaptım?
-Birini görmeye mi geldin? -Pek sayılmaz.
-Neden buradasın? -Olmamalı mıyım?
Kalabalıkları sevmediğini sanıyordum.
Bay Fujisaki'nin tarih dersini severdim.
-Yanına gitmek ister misin? -Hayır. Garip olur şimdi.
Sen de öyle miydin?
Öyle miydin derken ne demek istediğini anlamadım.
Yani, etek giymişsin.
Etek sevdiğimi keşfettim. Garip, değil mi?
Yumuşamışsın.
Evet, yumuşak ve sıradan oldum.
-Hiç alakası yok bence. -Ne?
-Harika görünüyorsun, çok yakışmış. -Teşekkürler.
Hadi buradan partiye de gidelim.
Gidiyor musun?
Evet. Teşekkürler.
-Hoşça kal. -Görüşürüz.
Görüşürüz.
-Bayım... -Evet?
-Nefis! -Teşekkür ederim.
Lisedeyken hep buraya gelirdim, beni hatırladınız mı?
Üzgünüm, hafızam pek iyi değil, çıkaramadım.
Önemli değil.
Yemek gerçekten leziz.
Afiyet olsun.
-Yakında yine gel. -Geleceğim!
Yukarıda bekle.
-Aşağı geleyim mi? -Yukarıda bekle!
Tamam.
-Bu ne sürpriz! -Evet.
İnanılmaz!
-Neden buradasın? -Mezunlar toplantısı için.
Lise buluşması mı?
-Hiç haberim olmadı. -Gerçekten mi?
Eminim soyadım ve adresim değiştiği içindir.
Evet, ama seni görebildim.
Evet, sevindim.
-Hâlâ Tokyo'da mı yaşıyorsun? -Evet.
-Geri mi dönüyorsun? -Evet.
Vaktin var mı?
Çay içmeye gidebilir miyiz?
Bu büyük rastlantıyı mahvetmek için aptalca bir sebep ama...
...kargo için 14:00-16:00 arasında evde olmam gerekiyor.
-Anladım. -"Hayır" demiyorum. Benimle eve gel.
Vaktin varsa tabii. Çayı bende içelim.
Zamanım var ama rahatsız etmeyeyim?
Merak etme. Gündüzleri evde kimse olmuyor.
-Olur mu? -Anlaştık.
15 dakika yürüme mesafesinde, Kadan'a yakın.
Güzel bir yer.
Bana uygun bir yer.
Buluşmada kimler vardı?
Kimin kim olduğunu anlayamadım.
20 yıl oldu, hepsinin soyadları değişmiş.
Doğru.
Sohbete ayak uyduramadım.
Sanırım onlar da beni tanımadı.
Hiç arkadaşım olmadığını düşünüyor olmalısın.
Düşünmüyorum.
O zaman hepsi kafamın içindeydi.
Ama sanat kulübünden Kiyomiya ile konuştum.
Kiyomiya mı? Hatırlayamadım.
Şimdi bizim okulda resim öğretmeni olmuş.
Gerçekten mi?
Onun için modellik yapmamı istedi.
-Çıplak model mi? -Asla olmaz!
Emin değilim gerçi.
O zamanlar çok havalıydın.
Kiyomiya hiç değişmediğimi söyledi. Bu doğru olamaz.
Belki de öyledir. İkimiz de değiştik.
Sen ne iş yapıyorsun?
Sistem mühendisiyim. Bilgi işlem.
-Yani... -Evet, artık işsizim.
Çok kötü.
Ama birikimim var ve IT çalışanları ekstra işsizlik yardımı alıyor.
Bunu bir mola olarak görmeye çalışıyorum.
Çok iyi yapıyorsun.
Merhaba.
-Hava ne kadar sıcak, değil mi? -Öyle.
-Yu sizdeyken çok eğlenmiş. -Sevindim.
Hitomi de istediği zaman bize gelip oynayabilir.
Teşekkürler, buna bayılır.
-İyi günler. -Size de.
Buna inanmak biraz zor.
Öyle mi?
Çocuğun kaç yaşında?
16 yaşında bir oğlum ve 14 yaşında bir kızım var.
-Gerçekten mi? -Evet.
-İnanılmaz -Değil.
-İşte geldik. -Vay canına.
"Kobayashi."
İçeri gel.
Çantanı istediğin yere koyabilirsin.
Eşin...
...ne iş yapıyor?
Bir ilaç şirketinde araştırma ve geliştirme bölümünde.
Mantıklı.
-Neymiş mantıklı olan? -Hiç.
Etkilendi mi peki?
Virüsten mi?
Araştırma verileri sızdırıldı...
...ama diğer şirketler için de aynı şey geçerli.
İş için tek ihtiyacı bir mikroskop, yani sorun yok.
Anlıyorum.
Bugün neler yaptın?
-Çay kursum vardı. -Gerçekten mi?
Ne?
Şaşırdım ama eminim çay seremonileri için biçilmiş kaftansın.
Teşekkürler.
Ama şimdilik normal çay yapıyorum.
Bana uyar.
Tatlı fasulye jölesi ister misin? Dondurdum.
-En iyisi bu. -Zahmet olmasın?
Ailem bunu benim sevdiğim kadar sevmiyor.
Yazık ediyorlar.
Yardım edebileceğim bir şey var mı?
Yok, sen rahatına bak.
-Dokunma ona! -Özür dilerim. Özür dilerim.
Oğlun bunu hayranı mı?
Evet, onları çok seviyor.
Anlıyorum.
Utanıyorum.
Ama bugünlerde animeler ilgi çekici.
Bugün gelecek olan kargoda bir anime DVD'si var...
...çünkü VOD servisleri artık çalışmıyor.
İki gün önce paketi teslim alamamıştım.
Oğlum izlemeyince çok huysuzlanıyor.
-Sen de izliyor musun? -Hayır. Sen izliyor musun?
Artık vakit öldürmek için izliyorum.
Kafam almaz oldu.
Neler konuşulduğunu anlamıyorum.
-Dikkatli izlersen anlarsın. -Belki. Ama ilgilenmiyorum.
İnsanlar neyi seviyorsa izlesin, benim ilgimi çekmiyor.
O, kayınvalidemin.
Gerçekten mi?
Hâlâ piyano çalıyor musun?
Hâlâ mı?
Çalmıyorum.
Peki.
Ama sadece kızımın kemanına eşlik için çalıyorum.
-Sessizlikten korkuyor gibisin. -Öyle mi?
Önemli olan şeylerden kaçıyorsun. 20 yıl geçmesine rağmen.
Önemli olan ne?
Şu anda mutlu musun?
Bu evi gördükten sonra bunu sormak aptalca geliyor.
Ama tek sorum bu.
Bunu hiç düşünmedim.
Düşünmene gerek yok.
Bilmiyorum.
Her gün geçinmek için elimden geleni yapıyorum.
Zor zamanlar geçirdim ama mutsuz değildim.
Objektif bakarsak çok mutlu olmalıyım.
Mutlu olmadığımı söylersem azar işitecekmişim gibi hissediyorum.
Ben senin ne düşündüğünü soruyorum.
Bilmiyorum.
Sen mutlu musun?
Değilim.
Neden? İşin yüzünden mi?
Hayır.
Duygularım için savaşmamış olmanın pişmanlığını yaşıyorum.
Sonuç değişmeyecek olsa bile vazgeçmemeliydim.
Ama o zamanlar cahildim.
Daha fazla incinmekten korkuyordum.
Bu yüzden buraya seni görmeye geldim.
Bekle.
Açıklamama izin ver çünkü bu konuşma senin için önemli görünüyor.
Neyi?
Dürüst olmak gerekirse, adını hatırlayamıyorum.
Ciddi misin sen?
Özür dilerim. Hatırlayacağımı ya da konuşurken söyleyeceğini umuyordum.
Nasıl unutabilirsin ki?
Sonra merak ettim.
Neyi?
Acaba sen benim adımı biliyor musun?
Tabii ki biliyorum.
O zaman ben kimim?
Mika Yuki.
Aya Kobayashi.
Benim adım Aya Kobayashi.
Bekârlık soyadım Nomura. Her halükârda ben Mika Yuki değilim.
-Sen Mika değil misin? -Hayır.
Ben Aya Kobayashi'yim ve sınıf arkadaşın değilim.
Yanlış kişiyi yakaladın.
Ama sen de beni hatırladığını söylemiştin.
Yürüyen merdivende karşılaştık, değil mi?
Birbirimizin yanından geçerken bana şaşkın şaşkın bakmıştın.
Ben de tanıdığım biri olduğunu düşündüm.
Yukarı çıktığımda sen aşağı inince birden telaşa kapıldım.
Hatırlamak için çok uğraştım. Sonra aklıma geldi.
"Üniversite için Tokyo'ya giden sınıf arkadaşım."
Bu beni tanıdığın anlamına gelmiyor mu?
-Nerede okudun? -Miyagi Kız Lisesi.
Ben Sendai Lisesi'ne gittim.
Gördün mü? Özür dilerim, benim hatamdı.
Yani, bizim hatamız.
Buna inanamıyorum.
Onu görmeyi çok istemiş olmalısın.
Evet, bu doğru.
Onu çok özledim.
Bu yüzden benzer yaştaki beni Mika sanmış olmalısın.
Olamaz.
Ama onu 20 yıldır görmedin.
Hiç görüştünüz mü?
Hayır.
Çünkü üniversiteden sonra evlendiğini duydum.
Bu Mika'yla romantik bir ilişkiniz mi vardı?
Özür dilerim.
Affedersiniz.
Paketinizi getirdim.
Teşekkür ederim.
Lütfen şurayı imzalayın.
Elbette.
-Buyurun. -Teşekkür ederim.
Neden biraz daha kalmıyorsun?
Tatlı fasulye jölesi ve çaydanlık hazır.
Tatlı fasulye dondurması gibi!
Değil mi?
Yüksek kaliteli bir versiyonu.
Mika olmadığına emin misin?
Ben Mika değilim. Özür dilerim.
Mika senin ilk aşkın mıydı?
Aşk olup olmadığından emin değilim.
Ama ilk partnerimdi.
Lisenin sonunda çıktık.
Ben Tokyo'ya taşındıktan sonra uzun mesafe ilişkisi oldu.
Sonra onun bir erkek arkadaşı oldu.
Benim gibi değildi, yani bunun olacağını tahmin etmeliydim.
Yine de gafil avlandım.
Yani, sadece sen mi gerçek bir lezbiyendin?
"Gerçek" mi?
Evet.
Üniversiteden sonra Tokyo'da birlikte yaşamayı planlıyorduk.
Ama o aldatınca ayrıldık. Her şey değişti.
Anlıyorum. Onu bir daha görmedin mi?
Evet. Daha sonra biri bana o adamla evlendiğini söyledi.
Onu seviyor muydun?
Kocam...
Lisedeki eski sevgilisiyle görüşüyordu.
Gerçekten mi?
Virüs, e-postalarını bana gönderdiği için öğrendim.
Sen daha iyi bilirsin, cevaplarının geçmişi görülebiliyor.
Evet.
E-postada "Seni görmeyi çok istiyorum ama görüşmemeliyiz," yazmış.
"Ailelerimizi sevdiğimizi biliyorum."
Sadıkmış.
Sadık.
Sen nasıl hissettin?
Bilmiyorum. Kelimelere dökmek zor.
Ama çok güzel yazılmıştı.
-Kelimeleri beni şaşırttı. -Hangi kelimeler?
"Bana söylediğin şeyler şu anda bile devam etmemi sağlıyor.
Senin varlığın bugün bile benim dayanağım.
Seninle tanışmak hayatımda başıma gelen en güzel şeylerden biriydi."
Vay canına.
Okumaya devam ettim.
Ama sadece bir tane "en güzel" olması gerekmez mi?
Evet, garip bir ifade.
Ona okuduğunu söyledin mi?
Hayır.
Eşin... Yani, kocan beyefendi fark etti mi?
"Kocam beyefendi"?
Emin değilim. Sanırım o zamanlar çok meşguldü.
Neredeyse her şey sızdırılmıştı.
Neyin açığa çıkıp neyin çıkmadığını tam bilmiyordu.
Ona söylemeyecek misin?
Bu sadece işleri garipleştirir.
Sonuçta onunla iletişime geçti.
Ve onu görmek istedi.
Onu affedemiyor musun?
Sırf düşündüğü için mi?
Bence birini görmeyi istemekten vazgeçemezsin.
Bu kadar anlayışlı olmak zorunda değilsin.
Kusura bakma. Seni tanımıyorum bile.
Sorun değil.
Anlayışlı biri gibi mi görünüyorum?
-Ne oldu? -Sende Mika'yı görüp duruyorum.
Ona o kadar çok mu benziyorum?
Belki de hâlinden tavrından dolayıdır.
Onun şu anda böyle biri olacağını hayal etmiştim hep.
Mika anlayışlı mıydı?
Hiç de değil.
Anlayışlı gibi görünüyor ama onu ikna edemezsin.
Belki de gerçekten benim gibidir.
İstersen Mika'yı oynayabilirim.
Oynamak mı?
Yoksa boşa gidecek.
Nedir o?
Bu dramatik rastlantı.
Ne demek istiyorsun?
Görünüşüm ve kişiliğim uyuyor gibi.
-Mesele bu değil. -Yeterince iyi olmayabilirim.
Ama bunun senin için çok önemli olduğunu biliyorum.
Geç olduğunu biliyorum ama adını sorabilir miyim?
Natsuko Higuchi.
Natsuko "yaz çocuğu" demek.
Natsuko.
Güzel isim.
Natsuko...
Mutlu olmadığını söylemiştin.
Bu benim hatam mı?
Kes şunu.
Benden sonra kimseyle çıkmadın mı?
Birkaç kişi oldu...
...ama gerçekten bağlanamadım.
Bana gerçekten bağlandın mı?
Kızdın mı?
Evet.
Kızgınım.
Özür dilerim.
Üzülme. Sorun sen değilsin.
Söylemem gereken şeyleri söylemediğim için kızgınım.
Ne gibi?
Söyleyemediklerim.
Beni son aradığında Shibuya Center-gai'deydim.
Popüler şarkılar ve süper bronzlaşmış kızlar gerçekten gürültülüydü.
Ama sesini net bir şekilde duyabiliyordum.
Sesin kararlı geliyordu.
Aramadan önce yeterince acı çektiğini hissettim.
Bu yüzden bir şey söyleyemedim.
Söylersem, daha fazla acı çekeceğini biliyordum.
Bu yüzden telefonu kapattım ve bir daha aramadım.
Ama söylemek istediğim tek şey...
...tek aşkım olduğundu.
Sen başkasını sevebilirsin ama ben başkasını sevemem.
Benimle birlikte olmak hayatını zorlaştırabilir.
Ama beni seçmeni istedim.
Bunu söyleyemezdim.
Anlıyorum.
Ama buraya senden bir şey istediğim için gelmedim.
Sadece sana bu sözleri söyleyemeyeceğimi söylemek istedim.
Acı çekmene neden olsa bile söylemeliydim.
Acının hayatımız için gerekli olduğunu artık biliyorum.
Senin de benim gibi hayatında bir boşluk olacağını düşündüm.
Bu yüzden geldim.
Bir boşluk mu?
Hiçbir şeyin dolduramayacağı bir boşluğun olmalı.
Benim onu doldurmamın bir yolu yok.
Ama bende de sende olan boşluk var.
Birbirimize hâlâ o delikten bağlı olabiliriz.
Sana bunu söylemeye geldim.
Ben geldim.
Burada mı?
Merhaba de.
Merhaba.
Memnun oldum.
Çok yakışıklı.
İnek olduğunu düşünmüştüm.
Merhaba bile diyemiyor.
-Ben artık gideyim. -Sorun değil. Aşağı gelmez.
Kızın da gelecek. Ben gideyim.
Tamam. Seninle istasyona kadar yürüyebilir miyim?
Olur. Sağ ol.
Kei, arkadaşımla istasyona kadar yürüyeceğim.
Demek oğlunun adı Kei.
Evet.
-Kızınki de Yu. -Doğru.
-Nereden biliyorsun? -Bahsetmiştin.
Evet.
Yu "oynamak" demek.
Güzel, basit isimler.
İleriki yaşamlarında herhangi bir engel olmaması için...
...cinsiyetsiz isimler koymak istedik.
İlerici birisin.
Kocan nasıl biri?
İstikrarlı, çalışkan biri.
En iyisi de o bence.
-Öyle mi düşünüyorsun? -Onu tanımıyorum.
Ama ses tonunuzdan güven ve biraz mesafe hissettim.
Haklısın.
-Ama "aşk "ı kaçırdın. -Üzgünüm.
Sorun değil.
Daha önce kimseye söylememiştim.
Onur duydum.
Şaşırdım.
Ne oldu?
Beni kiminle karıştırdığını hiç konuşmadık.
Liseden sınıf arkadaşımdı. Erkeksi bir kızdı.
-İkiniz yakın mıydınız? -Pek değil. O kadar yakın değildik.
Öğle tatillerinde tek başına piyano çalardı.
Ben de hobi olarak piyano çalardım.
Öğle yemeklerinde müzik odasında buluşmaya başladık.
Öğle tatilinde sırayla piyano çalıyor...
...ve birbirimizin piyanosunu dinleyerek yemek yiyorduk.
Sınıfta konuşmuyorduk. Sadece müzik odasında.
-Ne güzel bir anı. -Evet. Özel sayılırdı.
Tokyo'ya gittikten sonra irtibatı kaybettik.
Haydi.
-Yine rol yapalım. -Nereden başlayalım?
Bu sefer ben senin erkeksi piyanistin olacağım.
Ama çok net hatırlamıyorum.
-Biraz haksızlık oluyor. -Neden?
Bırak da yapayım!
Sen oradan yürü.
Yürüyen merdivenden çıktığımda buluşuruz, tamam mı?
Skeç gibi yani.
Aya?
Sen misin?
-Beni tanıdın mı? -Evet, liseden.
-Ama adını hatırlayamıyorum. -Önemli değil.
Birlikte piyano çaldığımızı hatırlıyor musun?
Tabii ki. Tokyo'dan neden döndün?
Buluşma için gelmiştim. Oradan dönüyorum.
Neden sen davet edildin de ben edilmedim?
Kim bilir? Boş ver!
Ama seni gördüğüme sevindim. Nasıl olduğunu merak ediyordum.
-Ciddi misin? -Ciddiyim.
Sevindim. Liseden kimsenin beni hatırlamayacağını sanıyordum.
Yok canım.
Seninle konuşabildiğim için gizliden gizliye gurur duyuyordum.
-Öyle mi? -Evet.
Antisosyal biri gibi görünüyordun...
...ama birçok insan seninle konuşmak istiyordu.
-Emin misin? -Eminim. Takdir ediliyordun.
Kes şunu. Beni ağlatacaksın.
Nasılsın?
İyiyim. Zorluklar var ama her günü dolu dolu yaşıyorum.
Değişmediğine çok sevindim.
Peki ya sen? Sen iyi misin?
Senin gibi hemen cevap veremem.
İyi değil misin?
-Vücudum iyi. -O zaman...
Büyük bir sorun değil.
Ama bazen neden burada olduğumu merak ediyorum.
Her şey olabilirdim ama zaman ben farkına varmadan akıp gitti.
Hayatımdan memnun sayılırım.
Bu benim seçimimdi.
Daha fazlasını istemenin yanlış olduğunu biliyorum.
Ama...
Artık hiçbir şey için tutkulu değilim.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Zaman beni yavaş yavaş öldürüyor.
Bunu birdenbire söylediğim için üzgünüm.
Önemli değil.
O zamanlar seni nasıl gördüğümü anlatabilir miyim?
Elbette.
Herkesin bana hayran olduğunu söyledin ama bu yanlış.
Kendimi hep farklı hissettim, sanki herkes beni uzaktan izliyormuş gibi.
Hep dışlanmış gibi hissettim.
Adım atan tek kişi sendin.
Sadece bir adımdı ama benim için çok şey ifade ediyordu.
Sen benim için tek ışıktın. Nerede olursan ol seni bulabilirdim.
Varlığın bana her zaman güç verdi. Yemin ederim.
İnsanlara güç verme yeteneğine sahipsin. Lütfen bunu unutma.
Teşekkür ederim.
Ama herkesin sana hayran olduğunu söylemedim.
Öyle mi?
Ben sana hayrandım.
Teşekkür ederim.
Seninle tanıştığıma memnun oldum.
Ben de seninle tanıştığıma sevindim.
Hoşça kal.
Görüşürüz!
Görüşürüz.
-Bekle. -Ne oldu?
-Önemli bir şey değil. -Ne oldu?
Ama sadece sana söyleyebilirim.
Bana her şeyi anlatabilirsin.
-Hatırladım. -Neyi?
Adını.
Nozomi.
Nozomi mi?
-Nozomi! -Nozomi!
-Peki ya soyadı? -Hatırlayamıyorum.