Yakaladım! Kaçsan iyi edersin!
Şimdi yakaladım seni!
Hadi!
Gillian!
Ne?
Tekrar yap.
Baba, sesini biraz kısabilir misin?
Baba, sesini kısabilir misin?
- Tanrım. - Aynen! Bütün yaz buna maruz kaldım.
- Adada kalmalısın, yoksa ben-- - Bunu daha kaç kere söyleyeceksin?
- Döneli üç gün oldu ve sen sürekli-- - Yani, güvensizim.
Bütün yaz yoktun, iki hafta sonra okul başlıyor.
Yeni bir en iyi arkadaş aramalı mıyım, bilmiyorum
ve direksiyondaki kaçık senin baban.
- İşte başlıyoruz. - Aşağılık herif.
Baba, yanlış şerittesin. Gerçekten aptallık ediyorsun.
Sana söylüyorum, o deli.
- Kenara çeker misin lütfen? - Ne?
Sana diyorum! Alo! Seninle biraz konuşmak istiyorum.
Burası iki yönlü bir yol. Neyin var senin?
Kenara çek!
Baba!
- Yol vermeliydin! - Derdin ne?
Derdim yol vermemen. İşareti gördün!
- Ne yazıyordu? - Arabaya bin baba.
- Senin önündeydim! - Önümde miydin?
- Önümdeymiş, duydun mu? - Tutuklanacaksın!
- Sen delisin. - Ben deli değilim!
O tabelayı gördün, "Yol ver" yazıyordu.
- Arabaya bin hadi! - Benden önde değildin.
- Özür dilerim. O biraz... - Rachel.
- Esther ve Paul bizi bekliyor! - Kusura bakma.
- Haklısın, yol vermedi. - Vermedi!
Hadi ama. Cesur olan kapar, tamam mı?
Hadi bakalım. Utanma.
- Paul, bunu denemelisin. - Hayır.
Onları uçarken beslemenin ruhani bir yanı olduğunu söylüyorlar ama...
Denedim. Bir tanesi beni uçarken ısırdı.
Onlara inanma.
- Hadi ama. - Beslerken kasımı incittim zaten.
Hadi gelin bakalım. Alın kuşlar.
- Yemek yemeyene televizyon yok. - Bakalım alacaklar mı.
- Al bakalım. - Harika. Teşekkürler, Esther.
Ona söyledin mi?
Hey, kuşları ne korkuttu?
Senin sesinden kaçtılar Esther. Ürkekler mi, sezgiseller mi acaba?
- Bana ne söyleyeceksin? - Bütün gerçeği.
Limandan ayrılır ayrılmaz anlatması gerekiyordu ama belli ki anlatmamış.
O kuşlar kuduz.
Ne? Hangi gerçek bu?
Şey, David'in karısı...
Şeyde olmuştu...
- Tekne kazasında. - Doğru.
Gillian, nereye?
Esther, anladığı dilden konuşur musun?
Beni hiç dinlemiyor ki.
Hadi ama Gillian, hiç komik değil. İn aşağı!
Gillian, hadi.
Bugün benim doğum günüm, bırak da eğleneyim!
35 yaşına girdin! Yetişkinler eğlenmemeli.
Annene söyle, yetişkinler direğe tırmanmaz.
Yetişkinler direğe tırmanmaz!
Babana söyle, o benim babam değil.
Eğlenceyi seven kocam olması gerekiyordu!
- Bu inanılmaz! - Anne, lütfen!
Paul, onu aşağı indirir misin?
Olur, parmaklarımı açar açmaz.
Anne?
- Neredeyse geldim! - Anne, beni korkutuyorsun.
- Bu harika bir şey! - Artık inebilirsin!
Rachel, tekrar dene. Seni dinler.
Anne!
Gillian!
Anne!
Baba?
Ne?
- Neye bakıyorsun? - Ne?
Hiç.
Hey! Feribot geldi!
Gördün mü David?
Harika.
- "David" mi? - Ona böyle hitap etmemi istedi.
16 yaşındayım, Rachel. Biraz rahat ol.
Yarın onun doğum günü mü? Yani, bu tam iki yıl önce bugün--
Birkaç gün öncesine kadar aklımıza gelmedi.
- Gerçekten. - Sonra da vazgeçmenden korktuk.
Adamı karısının ölüm yıldönümü ve doğum günü olan hafta sonunda
bana ayarlamaya kalkmışsınız! Tabii ki vazgeçerdim.
- Sinirlendi işte. - Teşekkür ederim.
Ne bekliyorsunuz ki?
O bunu nasıl kabul etti Tanrı aşkına?
- Şey... - Aman Tanrım.
- "Aman Tanrım" derken? Dahası mı var? - Bak...
- Senin geleceğini tam olarak bilmiyor. - Hava...
- Geleceğimi bilmiyor mu? - Aslında bir nevi biliyor,
çünkü her zaman ona birini ayarlamaya çalıştığımızı biliyor.
Sadece bu geziye birini getirdiğimizi bilmiyor.
Ama eminim ki akşam yemeğinde hepimiz buna güleceğiz.
Sorun yok.
Endişelenme, güzel olacak. Zaten eğleniyoruz. Bu harika.
Yavaş ol. Al bakalım. Düz aşağı.
- Onları gördüm! İşte oradalar. - Paul!
Merhaba! Merhaba David!
Esther Teyze! Merhaba!
Merhaba!
Harika görünüyorsun!
- Tatlım! Ne güzelsin! - Selam!
Alt tarafı üç gün ayrı kaldık ama değişmişsin.
Değişmedim.
- Merhaba kas yığını. - Merhaba küçük beyin. Peruk yeni mi?
Hayır, eski bu.
- Merhaba canım. - Selam.
Acele edersek trafiği atlatabiliriz. Bavullarınız bu kadar mı?
- Merhaba. - "Merhaba" mı?
Ne demek "Merhaba?" Kimsin sen?
Ben gideyim en iyisi.
Hayır, hayır, hayır, hayır.
David, Kevin Danford'la tanış, iş ortağım.
Tüm yazılımlarımızı o tasarlıyor. Hafta sonu bize katılmaya karar verdi.
Son derece yanlış yönlendirmelerle.
Aslında Kevin yıllar önce bir günlüğüne
üniversitede senin edebiyat derslerinden birine girmişti.
- Dünya ne kadar küçük, değil mi? - Yıllar önce. Evet.
Pekâlâ, hadi gidelim.
Hadi.
Biliyordun.
Kevin adında biri olduğunu biliyordum. Balık tuttuğu bir arkadaşı sandım.
- Paul balık tutmaz. - Belki başlamıştır diye düşündüm.
Sana komik geliyor.
- Lütfen bir sonraki feribotla gideyim. - Hayır, Kevin...
- Yanlış yöne yürüyorsun. - Muhteşem bir hafta sonu olacak.
Muhteşem olacak.
Paul, bavul taşımaktan hoşlandığımı sanıyorsun ama yanılıyorsun.
Hem belboy hem çöpçatan olamam Esther. Bir sorunumuz var.
Sana bu havanın güzelliğinden hiç bahsetmiş miydim?
Kokladım zaten.
Şişele, eve götür, sat, o kadar iyi. Hadi, derin nefes al.
Hadi, derin nefes! İyiler içeri, kötüler dışarı.
Hadi, iyiler içeri, pisler dışarı. Hadi Cindy.
- İyileri çek kötüleri at. - Tamam, hepsi toplandı. Haydi!
Sakin ol! Ve normal sür.
Kevin, sen öne otur.
- Seninle konuşabilir miyim? - Beni çekiştirirsen arabaya binemem.
Dinle, elimizde devasa bir felaket potansiyeli var.
İkisi de yalnız diye ayarladık. Hepsi bu kadar.
Mutlu görün, izliyorlar.
- Merhaba, merhaba! - Elimizden geleni yapalım, tamam mı?
- Negatif bir insansın. - Bir de bu var.
Basmakalıp psikoloji lafları edip durma. Daha beter--
- Eğitimimin faydası olabilir Paul. - Mimarlık eğitimi aldın Esther!
Bu kafa seminerleri, orta yaş krizinin bir parçası.
Derse katkıda bile bulunmuyormuşsun. Neden büyütüyorsun?
Kim söyledi?
- Duydum işte. - Kim dedi?
Hadi! Eğlenceyi geciktirmeyin!
Hadi gidelim.
Kevin, sen ön koltuğa geç. Bu araba bir harika, değil mi?
Gülümse bari.
Dişlerin olduğunu görünce dikkatleri dağılabilir.
Bunu deftere yazıyorum.
Sıkı tutunun millet.
Herkes tamam mı?
Yavaş ol be!
Okyanus havasına bayılıyorum!
Neredeyse hiç kaza yapmaz.
Şişele, eve götür, sat; parayı kırarsın.
Ne yapıyorsun?
Fark ettim de epey gelişimsel bir yıl geçirmişsin.
İğrençsin.
İşte geldik! Herkes kendi odasını seçecek.
İlk gelen alır.
- Sırtımı incittim. - Hava!
- Bu ada havasını içinize çekin! - Hava konusunu kapat Esther.
Seninle biraz yalnız konuşabilir miyim, lütfen?
- Elbette. - Mükemmel!
Çişim geldi.
- Bunu dinlemek isterim. - Unut gitsin Cindy.
İçeri mi girsek? Paul ve Esther en iyi odayı kapar.
Bak, çok üzgünüm.
Karının ölüm yıldönümü olduğunu bilmiyordum.
Yapma, lütfen.
Geleceğimden haberin olmadığını da bilmiyordum.
Bir an önce gidebilirim. Bunu nasıl düşünebildiler, bilmiyorum.
Geldin artık.
Hem yarın plajda kumdan kale yarışmamız var.
Kalelerde harikayımdır. Her şeyi yaparım.
Sütunlar, balkonlar, kolonlar...
Hendek?
Sana ne anlattılar?
- Dostça davranıyorlar. - David sinirlendi.
Bu şimdiye kadarki en büyük gafın.
Onun iyiliği için. Bu inziva sağlıklı değil.
- Karısıydı, Esther. - Benim de kardeşimdi.
- Ama hayat devam ediyor. - Yine psikoloji.
Bunu kabul etmiyorsa, belki de Rachel daimi olarak bizimle kalmalı.
- Hayır, hayır. - 16 yaşına sadece bir kez girecek.
- Bu 16 olayını daha önce de duydum. - Bu yılı asla geri alamayacak.
Güzel ve sakin bir hafta sonu için buradayız.
Üniversite sınavları, dersler, sosyal hayattan bahsetmiyorum bile.
Hep tamamen kendin olmak zorunda mısın?
- Ne? - İki etti.
Bu ikinciyi de yazıyorum.
- Sana söylemedim mi? - Hayır.
Asla. Onu hayatta giyemezsin.
İkimiz de giyiyoruz. Sana da aldım.
Aman Tanrım. Göğüslerine bak!
Destekli. Dekolte.
Ben bu şekilde dışarı çıkmam. Bunu yapmayacağım.
Hayatının bir noktasında bana güvenmek zorundasın.
Bu, o nokta mı? Sen elektrik mavisi diş ipi giymişken mi?
- Diyaframın bile bundan geniş. - Erkeklerle başa çıkmayı
öğrendiğimiz zaman tam da bu zaman. Üzerlerinde pratik yapmalıyız.
Ve onları bu şekilde delirteceğiz.
- Şimdi, yürüyüşümüzü çalışalım. - Yürüyüşümüz mü?
Evet, yürüyüş çok önemli. Kilit noktası kalça, böyle.
Aman Tanrım.
Bunu yapmayacağım.
- Bunu hayatta yapmam! - Sahil bizim olmalı Rach.
Bu da yürüyüşle olur.
- Yürümek istemiyorum. - En azından yavaşla.
- Zaten yavaşız Paul. - Sen 39 yaşındasın, ben 42.
Unutma ki randevuyla seks yapıyorum, o da hep Esther'la.
Bunu neden yapıyorsunuz?
- Bu aşağılamalar falan... - Ciddi değiliz.
- Sıkıcı oluyor. - İğnelemek nezaketin önüne geçiyor,
bu önemli, çünkü nezaket seks getirebilir.
- Ve tam olarak hayal ettiğin gibi. - Tamam, duralım.
Sorun nedir?
Onun doğum gününde birini ayarlaman duyarsızlık değil mi?
Gillian'ın artık doğum günü yok David.
Kulağıma küpe olsun.
- Bak, bir erkek için doğal değil-- - Amaç doğa mı?
Memelilerin çoğu ömürlük çiftleşir, ömürlük! Doğaları bu.
- Doğa konuşması, işte başlıyoruz. - Bazı türlerde, hayatta kalan eş,
erkek öldükten sonra bile sadık ve tek eşli kalır.
- Bunu biliyor muydun? - Dur, "Nova" aboneliğini yenileyeyim.
Buna katlanmak zorunda değilim. Senden hızlı koşabilirim.
Öyle mi?
Her gece oraya gidiyor.
- Perşembe bütün gece dışarıdaydı. - Ne yapıyor?
Okyanusa bakıyor sanırım.
Bu bir hastalık mı?
Psikoloji derslerinde, bu tür davranışlar için bir isim var mı?
Var, evet. Deli.
Baban iyi olacak. Sadece...
onu gerçekten seviyordu.
Sadece o sevmiyordu.
Biliyorum.
- Merhaba. - Merhaba.
Muhtemelen fark etmişsindir, gitmiyorum.
Neden?
Yan evde oturuyorum. Ailem uzakta. Hafta sonu burada yetim kaldım.
- Bu hafta sonunu biliyor musun? - Evet. Bir... yıldönümü.
"Bir" yıldönümü değil. "O" yıldönümü.
Şık yemek, kale yapımı, karaoke.
Gillian başlattı.
Sevdiğini asla kabul etmeyeceğin aptal şarkılar seçiyorlar.
- Nasıl yani? - Mesela Barry Manilow.
Hafta sonu geleneği. Bu, Gillian hafta sonu.
Dalga mı geçiyorsun? Şarkın bu mu?
Evet, ne olmuş?
Utanacağın şarkıları seçmen gerekiyordu. Bu bir klasik!
Bu şarkıya bayılırım.
- Hadi, baştan alalım. - Hayır, gerçekten istemiyorum.
- Harika görünüyorsun. - Biliyorum.
Sakızı at istersen.
Ya da atma.
Sana âşık olmayacak.
Yaşayanlar, ölülerle yarışamazlar. Kime istersen sor.
Teşekkür ederim.
Hiç sanmıyorum.
Affedersin, karaoke için alıştırma yapıyorduk da...
Hayır, böldüğüm için özür dilerim. Sesi duyunca pek inanamadım ve...
- Özür dilerim. - Ben de.
Şey diyecektim. Ben... Esther'I özledim.
Şekerparem?
Sanırım bizi baş başa bırakmak için bir plan var.
Plan, Gillian'ı atlatmamı sağlamak. İki yıl oldu.
Onu unutamadım.
Anlıyorum.
Bak, rahatlayabilirsin.
Çünkü eğer daha iyi hissettirecekse, tipim değilsin.
Teşekkür ederim.
Peki. Yemekte görüşürüz.
Yemek, evet!
- Çok koyma! - Öncelikle...
Bu kadar harika göründüğümüz için hepimize kadeh kaldırmak istiyorum.
- Kesinlikle. - Özellikle de ben.
Bu elbiseye girmek bir saatimi aldı.
Çıkardığını hayal etmemse 10 saniye sürer Kan Emici Ergen.
- Kusuruna bakma. - Kadehler!
- Hepimize. - Şerefe.
Çinçin. Acıktım. Hadi yiyelim.
Rachel bir bebeğin olduğunu söyledi.
- Bebeğin mi var? - Evet, üç yaşında bir oğlum var.
Ve neden şu anda onunla evde olmadığımı anlayamıyorum.
Merakımı mazur gör lütfen, babaya ne oldu?
Yani, boşandığınızı biliyorum.
Onu fena aldatmış.
Rachel söyledi.
Evet, kocam resmin dışında. Tüm velayet bende.
Tamamen resmin dışındaymış David. Duydun mu? Bu iyi haber.
Senin neden çocuğun yok? Kurusıkı mı atıyorsun?
Bu kişisel bir soru, Cindy ama çok merak ediyorsan...
- Söyleyebilir miyim? - Fark etmez.
Senin gibi olmasından korktuk.
Tanrım. Çocuk gibisin cidden.
Yarın kalede bana kim yardım edecek?
Sabah 7'de sahilde olmalıyız. Puanlama saat 14:00'te.
07:00'de mi? Yarın mezarlığa gideceğimizi sanıyordum.
Zaman yok. Erken başlamalıyız.
Megan Weeks'i yenmek istiyorum. Üç yıldır ona kaybediyorum.
Nezaketsiz, kibirli ve bu yıl, kesin yenilginin tadıyla öğürecek.
Dokuz yaşında.
Yarınki eserim bu.
Gördüğünüz gibi yardıma ihtiyacım olacak.
Bu da kuşbakışı görünümü. Rachel, tutabilir misin?
Ne?
Plan mı çizdin?
Elbette, bu organizasyon gerektirir. Şu sütunlara bak. Korint stili.
- Bunu yapman ne kadar sürdü? - Esther.
Bilmiyorum. Fark eder mi?
- "Fark eder mi?" mi? - Balkabağım?
Sen edebiyat profesörüsün.
Zamanını kum mühendisleriyle mi geçiriyorsun?
- Şekerparem... - Her yıl kale yapıyoruz.
Forkliftle değil! Bu tür bir inşaat için izin alman gerek.
Sorun nedir Esther?
Balçöreğim? Çikolatam?
Sorunu bilmek istiyorum.
Sorun yok.
Sorunu bilmek istiyorum.
- Sorunu mu bilmek istiyorsun? - Evet.
Sana sorunu anlatmaya çalışayım.
Bir adada yaşıyorsun, kışın neredeyse ıssız bir adada.
Hiçbir şey yapmıyorsun.
- Kitap yazıyorum. - Gerçekten mi? Ne yazdın? Göster.
Bir tek ben okuyabiliyorum. Diğer herkes bitene kadar bekleyecek.
- Onu koruyorsun. - Korumuyorum.
- Koruduğun suratından belli oluyor. - Korunmaya ihtiyacım yok.
Bir kere de tartışmadan yemek yiyemez miyiz?
Buna dayanamıyorum!
Burnunu sok. Tam içine sok, çekinme.
- Alt tarafı bu benim hayatım! - Sakin olabilir miyiz?
Burada müthiş bir çorbamız var.
Çekinme! Hayatımı mahvet! Üstüne vazife çünkü!
İki ay olmuş gibi davranıyorsun. İki yıl oldu, iki yıl!
Şu hâlinize bakın!
Bunu bir kez olsun yapmasak olmaz mı?
Belki de mutlu bir insan değilsindir. Bilemiyorum.
- Umursamıyorsun da. - Ama yemeği mahvetmek zorunda mısın?
- Bu seni rahatlatıyor mu? - Ben Rachel için endişeleniyorum.
- Mutsuzluğum onun geleceği-- - Balım. Şekerim.
Bana yemekle seslenme!
Burası istikrarlı bir yuva değil.
Korint kum sütunları planlamaktan başka bir şey yapmayan
işsiz bir münzevi ebeveynle yaşıyor.
Benimle çok şeyi konuşabilirsin ama ebeveynlik öğretemezsin.
Ebeveyn olmak hakkında hiçbir şey bilmiyorsun.
O zaman belki de öğrenmemin zamanı gelmiştir.
Belki de Rachel gelip sürekli bizimle yaşamalı.
Rachel...
Esther ve Paul'la yaşamak istiyor musun?
Hayır.
İşte bu kadar. Konu kapandı.
Sevdiği birini kaybeden ilk kişi sen değilsin.
Herkesin başına gelebiliyor.
Ben yürüyüşe çıkıyorum.
Birini getirmişler. Yaşayan bir kadın.
Ölü şakası. Komik.
Hepsi birleşmiş Gil.
Seni bırakmamın zamanı geldiğini söylüyorlar.
Seni bırakmamı istemiyorsun, değil mi?
- Bana böyle sorular soramazsın. - Neden?
Çünkü isteklerimi biliyorsun.
Ya da istediğimi söylediğim şey aslında senin istememi istediğin şey
çünkü ben sadece senin zihnindeyim.
Tabii gerçek değilsem ki bu da hayalet olduğum anlamına gelir
ki buna inanmak istemediğini biliyorum,
çünkü deli olma fikrinden nefret ediyorsun.
- Neden hep böyle yapıyorsun? - Ne yapıyorum?
Kafamı karıştırmak için bu sonu gelmeyen cümlelerle
birleşik fikirler ortaya atıyorsun.
- Öyle bir şey yapmıyorum. - Yapıyorsun.
Asıl sen, gerçekten cevaplamamı istemediğin sorular soruyorsun.
- Tartışmalı, çünkü sen hep kaçıyorsun. - Başta soruyu sormadığın için
- sana korkak dememden korkuyorsun. - Sağken de yapardın,
ölüyken de yapıyorsun.
Cidden benimle çene yarıştıracak mısın?
Rachel nasıl?
Sanırım iyi.
Paul ve Esther'la iyi bir yaz geçirmiş gibi görünüyor.
Tek kuralımız vardı, o önce gelirdi. Buna sadık kaldık.
- Biliyorum. - Sana ihtiyacı var,
özellikle de bu hafta sonu.
Bunu da biliyorum.
İyisin yakışıklı.
Seni özlüyorum.
İyisin.
Gitmem gerek.
Buraya gel.
- Git canlı kızla oyna! - Gillian!
Hadi ama!
Merhaba evlat.
Bağırdığını duydum. Birine mi bağırıyordun?
Kendime.
- Onunla konuşuyorsun, değil mi? - Ne?
Annemle burada konuşuyorsun.
Evet, onunla her zaman konuşuyorum, dualarımda.
Onunla sanki karşındaymış gibi konuşuyorsun.
Hayır. Bazen, evet. Bir şeyler hakkında hayal kuruyorum.
Yazdığın kitap neyle ilgili?
Şey işte... Nasıl desem...
Bilirsin işte.
- Kitap yok. - Evet, yok.
Her şey yolunda mı?
Döndüğünden beri pek konuşmadık.
Evet, o üç gün biraz telaşlıydı, sadece ikimiz vardık.
Seni sevdiğimi yeterince söylüyor muyum?
Bir araştırma okudum.
Gençlere bunu çok fazla söylememek lazımmış
çünkü bir süre sonra umursamıyorlar. Çok az söylersen de zarar verebilirsin.
Çok mu söylüyorum? Az mı yoksa?
Bilmiyorum.
Doğru miktarda söylüyorsun.
- Paul, dışarıda yap şunu. - Mümkün olduğunca da uzağa git.
- Selam bebeğim. - Selam.
Bir dahaki sefere bu performans için para ödemek zorunda kalacaksın.
- Dışarıda babanla mıydın? - Evet.
O nasıl?
İyi. Biraz sakinleşti. Şimdi iyi.
Ne konuştunuz?
Esther, o iyi, tamam mı? Belki biraz fazla karışıyorsun.
Üzgünüm ama bazen onun için korkuyorum.
Senin için de korkuyorum.
Ne zaman istersen çekilmemi söyleyebilirsin.
Evet.
Ama endişelenme, tamam mı? Endişelenmene gerek yok.
Ne?
Endişelenmememi söylüyorsun ama endişelenmekte haksız mıyım?
Yoruldum. Yatmaya gidiyorum.
İyi geceler.
Neden uyuyamıyorsun?
Uyumadığımı nereden bildin?
İki insan yeterince uzun süre birlikte olunca hissederler.
Ayrıca geyik gibi horluyorsun.
Pazartesi sabahı mahkemem var.
Ne demek mahkemem var?
Rachel bu ortamda yaşamamalı.
- Dava mı açacaksın? - Yok, hâkimlerle tenis oynayacağım.
Aklından ne geçiyor senin?
"A" alan bir öğrenciyken "C" ve "D" aldı.
- Annesi öldü. - Hayır. Ertesi yıl da A aldı.
İkinci yıl dibe vurmaya başladı. Sorun Gillian değil; David.
David'in hiç konuşmadığı rehberlik danışmanı,
gittikçe içine kapandığını söylüyor.
Kız iki aydır gülüp eğleniyor.
- Bizimle evet ama buradaki hâline bak. - Onu terk etmek istemiyor.
Tabii ki istemez. Tabii ki babasını incitmek istemiyor.
Ama zarar gören o.
Hiçbir yerde hiçbir yargıcın,
kızını elinden almasına neden olacak bir şey yapmadı.
- Beklememiz mi gerekiyor? - Sana düşmez.
- Kız kardeşimin kızı. - O, onun babası.
Sen onun annesi değilsin, teyzesisin.
Daha fazlası olmak isteyen bir teyze ama yine de sadece teyze.
Bunu da yazmak istersen yaz!
Belki bu şekilde hatırlarsın.
Bunu yapma, Esther.
Yapma bunu.
Yapmak istemiyorum.
Sadece...
...hafta sonu gidişata bakalım.
David'in neden plan çizdirdiğini şimdi anladım. Bu iş ciddi.
Çok. Bunun için Vineyard'dan bile geliyorlar.
Bu, Megan Weeks, geçen yılın kazananı.
Vay canına Megan, ne güzel bir eser.
Bir kurban daha eklemeyi düşünüyorum.
Büyüleyici.
Aman Tanrım!
Seni deli adam!
Dikkatli yürüyün tatlı bakireler, dikkatli yürüyün.
Vay canına!
Esther, kralı öp!
Hepsini geri alıyorum. Bu inanılmaz.
Hepsini geri alıyorum. Sen bir dâhisin.
Teşekkür ederim.
- Bana yok mu? Yardım ettim. - Övgü mü istiyorsun?
- Dün gece deliydim, şimdi ne değişti? - Manevi destek verdim.
- Selam. - Bu gerçekten harika.
Kralı emzirebilirsin.
- Eğer artan olursa da... - Paul!
Ne?
- Ağımıza düştüler. Bakıyorlar. - Kim bakıyor?
Oğlanlar, adamlar. Görmezden gel. Daha çok kırıt.
Bu şey beni öldürüyor. Göğüslerim acıyor.
Sahile seninmiş gibi yürü. Bunu yapabilir misin?
Havalı yürü, buralar hep senin.
Merhaba.
Puanlama sona erdi. Özgürsün.
- Çok şükür. - Kalkın lordum.
Elini ver.
On dakikaya açıklayacaklar.
- İyi misin? - Sana havlu getireyim.
- Bekle. - Güneş çarptı galiba. Bir de gömülmek.
Biraz başım dönüyor.
Belki de sadece rekabetin heyecanıdır?
Müsaadenle.
- Neye bakıyorsun? - Tanrı'nın eserine. İki eserine.
- Arkanızı dönün, sizi tatlı şeyler. - Şuna bak be.
Bebek gibi.
Hayır, hayır.
Rachel!
- Rachel! - Merhaba, baba.
Bırak şimdi "Merhaba"yı. Neredeyse çırılçıplaksın.
- Ne yapıyorsun? - Sana çekidüzen veriyorum.
- Plajdayım ve üzerimde bikini var! - Çocuklar, terk edin burayı. Sen!
- Merhaba. - Ört şu havluyu küçük hanım!
- Sen gerçekten keçileri kaçırdın! - Hiçbir yere gitmiyorum!
Cindy, sorun yok.
- Mükemmelsin. Bunu bilmeni istiyorum. - Sakın bana bakma.
- Saçmalıyorsun! - Neyin var senin?
Baba, sorun ne?
Ne oldu?
Gillian?
Baba?
Gillian!
Baba! Baba!
Uyan.
Haydi. Hey, uyan. Gözlerini aç, hadi.
Hadi, hadi. İşte oldu.
Gillian'ı gördüğünü sandın.
Baba, iyi misin?
- Evet. Bir şeyi yok. - İyiyim.
Güneşten oldu, geçer.
Kazandın.
Kazandın, kazandın!
- Biraz açılabilir miyiz lütfen? - Adam biraz nefes alsın.
Megan Weeks yıkıldı. Hayatı mahvoldu.
- Yapma Rach, o iyi. - İyi değil. Onu gördüğünü sandı.
Belki de bikinin yüzünden bayıldı.
Lafı açılmışken, bu şey kan dolaşımını kesiyor.
İyi ki ben de bayılmadım.
Onun adını haykırdı.
Merhaba.
Bu gece bir parti var. Eğlenceli olacak.
Gitmek ister misin?
- Seninle mi? - Evet.
Tamam, olur.
İstersen sana birini bulabilirim.
Elimi sallasam ellisi canım, sağ ol.
- Seni alırım. Sekiz buçukta. - Harika.
- Randevum var! - Evet, fark ettim.
- Bu gece! - Onu da fark ettim.
- Meditasyonun sebebi ne? - Bir randevum var.
Randevular beni korkutuyor.
Evet. Beni de.
O feribottan inerken gerilmişsindir.
Feribota binmek daha korkutucuydu aslında.
Yanaştığında, ben...
- Pek gergin değildim. - Neden?
Bilmiyorum, gerçekten.
Bu seni şaşırtabilir ama isterdim ki sen ve babam...
- Beni tanımıyorsun bile. - Bu gezegende gibi görünüyorsun.
Balıkları korkutacaksın.
Sen huzur veriyorsundur eminim.
- Daha iyi misin? - Çok.
Harika.
David, bir sorunumuz var.
Esther, Rachel'ın seninle yaşaması konusunda endişeli.
- Bu plağı daha kaç kere çalacağız? - Artık konuşmanın ötesine geçti.
Pazartesi bir hâkimle randevusu var. Sanırım velayet falan için dava açacak.
- Ne? - Tahmin edemedim. Yemin ederim.
Mahkemeye mi gidiyor?
İstemiyor, eminim iş o noktaya gelmez
ama bunu sana kendine gelmen için söylüyorum.
Normal davranmalısın.
Yemekte peçete kullan, cümleler arasında nefes almaya çalış.
Gillian'ı tekrar görürsen, sadece el salla.
David, bu tehlikeli ve yasadışı. Ayrıca benim için sinir bozucu.
Yüksek hızla sorunum var. Hız beni endişelendiriyor. Lütfen.
O zaman gözlerini kapat.
Sana söylediklerimi sır olarak söyledim, David.
Umarım oraya dalıp benim için her şeyi mahvetmezsin.
Esther çocuğumu benden almayı planlarken susacak mıyım? Susmam.
Hayır, doğal bir şekilde söyle. Onu ispiyonladığımı bilmesin.
"Hey, nasılsın? Elbisen güzelmiş. Mahkemeye gidecek misin?"
Kapa çeneni.
- Teşekkür ederim. - Kapa çeneni.
Çok yardımcı oldu.
Yavaşla, lütfen!
Dikkat etsene!
İndir beni burada David. Sen ağaçlara doğru gitmeye devam et.
Esther? Bir dakikanı alabilir miyim?
- Ne oldu? - Konuşmalıyız. Vaktin var mı?
Tabii ki.
Affedersin.
Buraya hafta sonu tatili bahanesiyle gelip yargıçla görüşecekmişsin!
Sakin ol.
Ne bu? Çok acı çektiğim için beni cezalandırıyor musun Esther?
Artık acı çekmemeliyim. Lanet olası acı zaman aşımına uğradı!
- Konuşmama izin ver ki-- - Rachel bu mahkeme olayını biliyor mu?
Hayır ve tabii ki seni terk etmez
ama bunu onun iyiliği için yapıyorum, çünkü--
Evet, onu babasından kopar! Bu onun için en iyisi!
Yetişkin gibi konuşmak mı istiyorsun
yoksa bir dakika içinde ne kadar bağıracağına mı bakıyoruz?
Canın cehenneme. Kaç etti?
Ben de o teknedeydim. Bu konuda önceliğin yok.
- Benim önceliğim kızım. - O zaman öyle davran!
Gitmeni istiyorum! Evimden defol git!
Hayatıma karışmandan bıktım!
Karışmasaydım bir hayatın olmayacaktı David.
Seni bulan bendim, hatırladın mı?
Sen uyku haplarını yuttuktan sonra içeri dalan bendim.
Bu küçük bilgiyi unutmayalım.
Sana ısınmam zaman aldı David.
Umursamam daha da uzun sürdü ama umursuyorum.
Hayatını çöpe atmak istiyorsan, inansan da inanmasan da üzülürüm.
Ama Rachel'ı da dibe götürmene izin vereceğimi sanıyorsan,
beni tanımıyorsun demektir.
Kim olduğumu öğrenmek için en ufak bir çaba sarf etmedin.
- Merhaba. - Merhaba.
- Hazır mısın? - Hazırım.
- Görüşürüz baba, hoşça kal. - Nereye gidiyorsun?
Randevum var. Sana söylemedim mi? Söyledim sanıyordum.
Çok komik. Baba, Joey'yi hatırlarsın. Joey, babam. Baba, Joey.
- Oldu, görüşürüz! - Dur. Onunla mı çıkıyorsun?
- Evet, çok geç kalmayız. Görüşürüz. - Dur bakalım.
- Uyuşturucu kullanıyor musun? - Hayır.
- Kulaklarında kaç delik var? - Altı.
- Burnunda? - Üç. Dört.
İyi geceler, iyi geceler, iyi geceler.
Yemek yemeyeceğim.
Yürüyüşe çıkacağım.
Meteor yağmurunu hatırlıyor musun?
O yıldızların altında bir kız çocuğu dünyaya geldi.
Bugün seni sahilde gördüğümü sandım. Sen değildin, değil mi?
Hayır.
Halüsinasyon gördüm demek ki. Seni burada gördüğümden farklıydı.
Kim bilir?
Belki de haklılar; bir kayaya oturmuş bir hayaletle konuşuyorumdur.
Gidebilirim.
Hayır.
Sanırım başım belada.
Biraz.
Neden?
Hastayım galiba.
İyiymişim gibi davranıyorum.
Hasta mıyım?
Güzel rüyalardan hep nefret ettim.
Uyandığımda yaşadığım hayal kırıklığına dayanamazdım.
Sonra rüya görüp görmediğimi anlamanın bir yolunu buldum.
Sen neden bahsediyorsun?
Rüyalarımın çoğunda kendime "Rüya mı görüyorum?"
diye sorduğumu fark ettim. Uyanıkken hiç sormadım.
Sonunda anladım.
"Bu bir rüya mı, gerçek mi?" diye merak ettiğimde,
rüya olduğunu biliyordum.
Hiç merak ettin mi?
Gitme.
Gitmiyorum.
Joey!
Merhaba Joey!
Danny, Rachel.
- Merhaba. - Merhaba.
Panç alsanıza. Kendi yaptığım eski bir karışım.
Bunun adı zombi.
- Bu zombinin içinde ne var? - Rom falan. Güzel.
Biraz daha getireyim.
Onunla konuşmayı dener misin? Tarafsız bir ses olabilirsin.
Ben ne söylersem söyleyeyim, sanki...
Bu kadar çekinme bence.
- Bu yapmak istediğim bir şey değil. - O zaman yapma.
Bir adam sahilde uzun yürüyüşler yaptığı için kızını kaybetmemeli.
- Sadece o değil. - Ne o zaman?
Bana söylemediğin başka bir şey mi var?
Hayır.
O zaman adamın suçu yok.
Karısı öldü ve onu bırakmak istemiyor.
Benim kocam beni yaşarken terk etti.
Asıl onun deli olduğunu düşünmeyi tercih ederim.
Onunla konuşabilir misin lütfen?
Bis yapma şansım olmamıştı da...
Herkes nerede?
Rachel randevuya çıktı,
David evden kaçtı, Kevin ve Esther onu aramaya gitti.
Yani geriye sadece sen, ben ve ay ışığı kaldı.
- Hadi, bademciklerini muayene edeyim. - Hayatın boyunca zavallı mıydın?
Henüz değil.
Bana öyle bakma. Bu şaka hoşuna gidiyor.
Mayolar, kıyafetler, hormon, "Ben kadınım" kasılmaları.
Ama endişelenme, güvendesin çünkü Esther'la evliyim.
Hayır, hayır, güvendeyim çünkü senin gibi erkekler,
verandada oturup bir şeyler izlemekten başka bir şey yapmazlar;
bir şeyler söylerler ama asla yapmazlar.
Öyle mi düşünüyorsun?
Beni öpmek ister misin?
Pardon?
Flört eder gibi konuşuyoruz ve geldiğinden beri bana bakıp duruyorsun.
Plajda ağzının suyu akıyordu.
Eminim nasıl olacağını hayal etmişsindir.
Belki de görmeliyiz.
Belki de sen...
Ne bileyim, bana biraz dokunmalısın.
Şansını dene.
Kimsenin bilmesine gerek yok.
Gördün mü?
Senin gibi adamlar sadece verandada otururlar.
Hiçbir şey yapmazlar.
Merhaba.
Güzel bir geceydi.
Hepsi için özür dilememin bir faydası olur mu?
Olmaz.
- Kaçık olduğumu düşünüyorsun. - Evet.
Başka bir şey var mı?
Hayır, "kaçık" her şeyi özetliyor.
Bir fikrin vardır ama.
Kaldırabilirim.
Güzeldi, egzotikti ama genç yaşta öldü.
Belki de onu romantikleştirip efsanevi bir şeye,
olmadığı bir şeye dönüştürdün.
18 yıl onunla birlikteydim.
Hafızamda hayali bir şey yok.
Sadece bir teori.
Bu gece yine tek başına sahile gitti.
Eğer hayat büyük bir kamyon olsaydı, hangisi daha kötü olurdu?
Ezilmek mi, yoksa yanından geçip gitmesi mi?
Yolun kenarından geçip gitmesi gibi.
Ne?
Bir kamyon, Esther. Hayat lanet olası bir kamyon olsaydı,
ezilmek mi yoksa geçmesi mi daha iyi olurdu?
- Yolun kenarında mı duruyorsun? - Evet.
Kamyonu ben kullanabilir miyim?
Evet, bu büyük bir şaka.
Unut gitsin. Geç dalganı. Sorun yok, cidden.
Hayat bir kamyon olsaymış...
- Dikkatli ol. - İyiyim. O sonuncuyu içmeyecektim.
Ayrıca bardaklar çok büyüktü. 500 ml falandır kesin.
- Büyüklerdi. - Çok büyüklerdi.
Bu da demek oluyor ki bir litre zombi içtim ve bu çok fazla
çünkü daha önce hiç içki içmemiştim.
Muhtemelen bunu söylememeliydim.
Bol su iç ve ekmek ye.
Yarın miden bulanmaz.
Teşekkürler.
- Çok keyif aldım. - Ben de.
- Belki sinemaya falan gideriz. - Şimdi mi?
Başka bir gece.
Harika olur, bu gerçekten harika olur.
Özür dilerim, şu an başım çok dönüyor.
Sorun yok.
İlk kez dilimi kullanarak öpüştüm!
Keşke bunu da söylemeseydim.
Baba! Merhaba.
Çok üzgünüm. Hiç huyum değildir aslında.
Sarhoş musun sen? Sarhoşsun.
- Sadece... - Sarhoşsun.
- Sarhoş bu. - Bardaklar çok kocamandı.
Büyük bardaklardı.
- Joey'e sonsuza dek hoşça kal de. - Hoşça kal!
Sonsuza dek elveda Joey. Ara beni.
Ara beni, tamam mı?
Özür diledim ya!
Odana çık. Sen karışma Esther. Odana, Rachel!
Sonra? Gelip benimle konuşacak mısın?
Yoksa oraya gidip onunla mı konuşacaksın?
- Kiminle? - Annemle konuştuğunu biliyor musun?
Her gece oraya gidiyor, sohbet ediyor. Annem ortaya çıkıyor.
Onunla yüzüyor, hatta muhtemelen öpüşüyorlar.
Bu gece yine dışarıdaydın, değil mi baba?
Annemle birlikte sudaydın. Değil mi?
Yukarı çıkmanı söylemiştim.
- Ne dedi o? - Çok sarhoş.
Gillian sahilde sana görünüyor mu?
Evet, görünüyor.
Onunla yüzüyor musun?
Evet.
Çıplak mı?
Hepsinin rol olduğunu biliyorum.
Sahile gidip Gillian'la hayali konuşmalar mı yapıyorsun?
- İnsanlar ölülerle hep konuşuyor. - Ama ölüler cevap vermiyor.
David...
Sen hastasın.
İnsanlar hayal kurar, bu normal bir şey.
- Rüya görür, hayal kurarlar... - Bugün sahilde ona seslendin.
- Bu nasıl bir hayal böyle? - O güneş çarpmasıydı.
David, ne yaptığını görmüyor musun? Öldüğünü inkâr etmeye çalışıyorsun.
Bu yüzden mezarlığa gitmiyorsun. Ölmemiş gibi--
Mezarlıkları sevmem.
Ölmüş karınla aktif bir ilişki sürdürüyorsun.
Onu hâlâ seviyorum. Aşkın da ölmesi gerektiğini söyleyen bir kural yok.
Çok şiirsel bir saçmalık.
Aşk bir duygudur, Esther. Hissediyorsam, var demektir.
- Ve eğer varsa, gerçektir. - Keder de bir duygudur ama sen hiç--
Ama ben yas tutmuyorum. Mutluyum.
Geceleri sahile gittiğimde daha iyi hissediyorum.
Gillian'ı görmek için sabırsızlanıyorum.
Bu beni mutlu ediyor.
Çok, çok, çok mutlu ediyor.
Senin adına sevindim Çok çok çok Mutlu Adam
ama gecelerini merhum eşinle geçirmen normal değil.
Normali bana uygulayamazsın.
Normallik uğruna onunla bulduğum mutluluktan vazgeçmeli miyim?
David, hayatını bir fantezide yaşamaya devam edemezsin.
Evet, bu bir fantezi. Doğru.
Kaç tane normal, evli insan eşiyle sevişirken
başka biriyle birlikteymiş gibi davranıyor?
Bu da bir fantezi.
Ama benimki duygusal bir fantezi. Bunun için neden özür dileyeyim ki?
- Tamam, yargıca gururla söylersin. - Buna nasıl cüret edersin?
O benim kızım.
Her zamanki gibi kaçıyor.
Senin kardeşin ve en iyi arkadaşım Paul.
- Bunu nasıl yapabilirler? - Rachel nerede?
Benim hayatımı bilmiyorlar.
- Bilmiyorlar! - Sanırım bildikleri için üzgünler.
Belki de onlara benimle konuştuğunu söylememeliydin.
Ben deli değilim.
Restorana gidip iki kişilik sipariş vermiyorum.
Sinemaya gittiğimde tek bilet alıyorum, biliyorsun.
- Tek bilet. - Bunları ben yaratmadım.
Sadece hayatta kalmaya çalışıyorum!
O lanet direğe ben tırmanmadım!
- Bunu ben yapmadım! - Suçlu benim.
Belki. Bencilce davrandın. Düşünmedin.
Ben aptallık ettim. Sen bencillik ediyorsun.
Sana inmen için bağırdım. Aşağı in diye yalvardım!
Şimdi yukarıda kim var David? Kim yere düşecek?
Bu şekilde sana yardım etmiyorum.
Etmiyorum.
Belki de gitmeliyim.
Hayır! Yapma, gitme.
Bence çok geçmeden olmalı.
Ama bu gece değil, bu gece olmasın.
Gitmek istemiyorum.
İstediğimi mi sanıyorsun? İstemiyorum.
Gitmek istemiyorum.
Ama Boston'a dönersem orada olabilirsin.
Öğretmenlik işimi tekrar teklif ettiler.
Akşam eve geldiğimde,
burada olduğun gibi orada da olabilirsin.
Bilmiyorum.
Seni bırakamam.
Henüz değil.
Yapamam.
Tamam.
Bunu bırakırsam,
sonsuza dek gidersin.
- Hazır değilim. - Biliyorum.
- Hadi. - Ne?
- Eskisi gibi bir gece. - Ne?
Bir gece.
Üstünü değiştirelim.
Çılgınlık bu!
- Eskisi gibi kollarını aç! - Artık gidona tutunuyorum.
- Eller yok! - Anne...
Seni geçiyorum!
- Tamam, işte geliyorum. - İşte böyle!
Geliyorum.
- Hiç şansın yok. - Yaşlısın, anne. Vazgeç artık.
Komik.
- Şimdi kim kimi geçiyor? - Sen öyle san.
Beni geçemeyeceksin.
Anne?
- Rachel! Ne oldu? - O buradaydı.
- Kim? - Annem buradaydı.
- Rüya gördün tatlım. Rüyaydı. - Hayır, annem buradaydı.
Tamam, geçti Rach, sorun yok, sorun yok.
Sadece bir rüyaydı.
- Annem buradaydı. - Rüya gördün.
Buradaydı.
- Annem buradaydı. - Rüya görmüşsün.
- Rüya görmedim. - Rüya gördün.
Annem buradaydı.
Buradaydı.
Çay ister misin?
Evet.
Cindy? Buraya oturur musun?
Evet.
Gidip çay yapayım. İyi olacaksın.
Sorun yok.
Geçti bebeğim. Geçti, geçti. Tamam tatlım.
Bence gerçekten yanına gitmelisin David.
Çay yapıyorum.
David, gerçekten sana ihtiyacı olduğunu düşünüyorum.
- Annesiyle ilgili bir kâbus gördü. - Doğru, kâbustu. Kabus görüp--
Dikkat et!
Dur, dur, dur. Sıkıntı yok.
- Tamam, ben hallediyorum. Sorun yok. - Sorun yok mu David?
Evet, sorun yok. Sorun yok.
Bir kâbus gördü.
Ama o iyi. Bir şeyi yok.
Hayır, iyi değilim.
Sanırım onlarla yaşamalıyım baba.
Yapamıyorum, üzgünüm.
Geceleri oraya gidip onunla konuştuğunu görüyorum.
Onu yaşatmak istediğini biliyorum ama o hayatta değil.
Eminim ki kendini öldürmeye çalıştığını bilmemi de hiç istemedin.
O söylemedi. Gerek de yoktu zaten.
Ama o sahile her gittiğinde...
Göremedim.
Özür dilerim.
Bilmiyordum.
Sen her zaman babam olacaksın.
Ama gitmem gerek.
Annemin ölmesine izin vermeliyim.
Rach, ben ne yapacağım? Sıkıştım kaldım.
Her zaman ziyarete geleceksin.
Harika. Paul'la oyun oynayacağım.
Hep geç kalıyorsun.
Gemi seni beklemez, bunu hiç düşündün mü?
Söylenmenin beni hızlandırmadığını düşündün mü?
Dün gece senden mi bahsediyordu?
Ne?
İnsanlar eşleri olmayan biriyle sevişiyormuş gibi yapıyorlar.
- Sen de yapıyor musun? - Hayır.
- Ya sen? - Asla.
Eskiden sürekli sevişirdik. Şimdi, bilmiyorum, mevsimsel gibi.
- Artık yirmili yaşlarda değiliz. - Evet.
Evliliğimizi nasıl tanımlarsın?
Şöyle tanımlarım.
Bence, çok güzel.
Güzel bir evliliğimiz var Esther. Birçok insan buna sahip değil.
Çoğu çiftin çocuk sahibi olmak istemesinin nedeninin
evliliklerini kutlamak olduğunu söylerler.
Sence bu yüzden mi hiç çocuk yapmak istemedik?
Kutlayacak bir şeyimiz olduğunu hissetmediğimiz için mi?
Dün geceki o şey neydi,
"hayatın geçip gitmesi", hayatın kamyon olması falan, neydi o?
Bir şey yok. Kamyonları severim.
Bir kez olsun dürüst olabilir miyiz? Birbirimize doğruyu söyleyebilir miyiz?
Gerçekle yüzleşmek istemiyoruz.
Gerçek şu ki
David her gece oraya gidip bir hayaletle oynaşarak mest oluyor.
İkimiz de kıskanıyoruz, çünkü bizim hiç bilmediğimiz bir şeye sahip.
Yüzleşmek istemediğimiz gerçek bu.
Bak...
Her gün kalkıyorum,
işe gidiyorum ve eve, yanına geliyorum.
Her zaman seks için yatağa atlamıyor olabilirim ama...
hayata tutunmak için sana ihtiyacım var.
Eğer bu yoksa,
kolum kanadım kırık demektir.
Kahverengi ayakkabılarım nerede?
Dört dakika uyarısı! Bu korna dört dakikamız var demek!
Tamam, gidelim.
- Benim için ona göz kulak ol. - Söz veriyorum.
Onunla çıkmaya çalışma.
Hadi! Size bir gün daha katlanmak istemiyorum.
- David? - Evet.
Ona iyi bakacağız, emin olabilirsin.
Eminim.
- Ben taşırım. - Hayır, hayır, ben alayım.
Hayır, ben hallederim. Sorun değil.
- Seninle tanışmak çok güzeldi. - Geldiğime çok sevindim.
Çok romantik bir adamsın Bay Lewis.
Anakaraya yolun düşerse sana arkadaşlarımdan birini ayarlayabilirim.
Yine dalga geçiyorsun.
Git kızınla vedalaş.
Ne kadar korkunç bir şey genç bir aşkın tomurcuklanması.
Tamam, kartpostallar güzeldir ve ucuzdur. Hoşça kal de, tatlım.
Joey Belmont'ta yaşıyormuş. Burada kiracıymış.
Birkaç haftaya görüşeceğiz.
Harika.
- Seni ararım. - Tamam.
- Hoşça kal. - Güle güle.
Pekâlâ...
Burada söylenmesi gereken bir şey var.
- Keşke ne olduğunu bilseydim. - Ben de.
Onu en çok özlediğim zamanlar bunlar,
çünkü o her zaman ne söyleyeceğini bilirdi.
O, merkezdi.
Baba, merkez sendin.
Her zaman sendin.
Direklere tırmanan oydu.
Gidonları bırakan da.
Gemi kalkacak.
- Üzgünüm, keşke kalabilsem. - Hayır, doğru olanı yapıyorsun.
En iyisini yapıyorsun.
Veda etmemize bile gerek yok, gerçekten.
- Daha çok, "Görüşürüz." gibi. - Evet, görüşürüz.
Birbirimizi göreceğiz, bol bol ziyaret edeceğiz.
Bol bol, bol bol.
Ona benden selam söyle.
Görüşürüz.
- Varır varmaz arayacağım. - Tamamdır.
- Evet... - İyi yolculuklar.
- Kalıyorum. - Kalmıyorsun, gidiyorsun.
Ben de gidiyorum. Üniversitedeki işimi geri alabilirim.
- Ciddi misin? - Ciddiyim, ciddiyim.
Ciddiyim.
Evi kapatmam ve birkaç işi halletmem gerekiyor.
- Sabah feribota bineceğim. - Tamam.
- Artık ağlamak yok. Bu iyi bir şey. - Biliyorum.
Gemi kalkıyor.
Üniversitedeki işine dönecek! Geri dönecek!
Ne bakıyorsun?
Bana bir emlakçı ve iyi bir terapist bul.
Esther'den biraz daha eğitimli biri olsun.
Tamamdır.
Belki bir yer bulana kadar gelip bizimle yaşayabilirsin.
Şarkı söylemeyeceğine söz verirsen.
Merhaba.
- Gölgeni gördüm. - Beni düşünüyordun demek ki.
Kuralımızı hatırlıyor musun?
"Rachel önce gelir."
Bu bizim kuralımızdı, senin kuralındı.
Sana çiçek topladım.
Seni özleyeceğim yakışıklı.
Artık gerçek olmana izin veremem Gil.
Veremem.
Biliyorum, biliyorum.
Rachel için devam etmeliyim.
Kendim için de.
Bugün olmak zorunda mı?
Evet.
Tamam.
Seni sonsuza dek seviyorum.
Ben de.
Hoşça kal.