- Orada! Bak. - Dwight!
- Dwight, yapma. Yapma dur. - Ahmak herif!
Salak mısın sen?
Şapkamı görmüyor musun? Bilakis turuncu taktık, aptal!
Defolun bu ormandan!
Burada avlanmaya hakkım var! İzin aldım!
Dwight, adamın izni varsa--
Defolun!
Gidelim.
Bu Dwight Armstrong, üvey babam. Üvey kısmı önemli.
Asıl mesleği avukatlıktır ama zamanının çoğunu Vermont'taki...
..."Balıkların ve Vahşi Hayat'ın Dostları" denen...
...memelileri koruyan grubun başkanlığını yaparak geçirir.
Grup üyelerinin çoğu, hem kadın hem de erkekleri...
...tıpkı Dwight'a benzer.
Gerçek babam ben altı yaşımdayken bir motosiklet kazasında öldü.
İki yıl sonra da annem bu Bay Şahsiyetle evlendi.
Evliliklerinin pek eğlenceli olduğu söylenemez.
Bugünkü av partisinin bir özelliği vardı aslında.
Evdeki son gecemdi.
Ertesi gün New York Üniversitesi Sinema Okulu'ndaki ilk yılıma...
...başlamak üzere New York'a gidecektim. Yeni başlıyordum.
Veda yemeğim tipik olarak çok yakın bir aile ilişkisi içinde...
...sıcak ve sevecen duygularla geçti.
Al, bu sana yeter herhalde.
Daha sonra Clark bana harcamam için 600 dolar verdi...
Sağ ol Dwight.
...ve sevgiyle elimi sıktı.
Bozukluğunuz var mı? Bir iki sent atın.
- Metro nerede acaba? - Alt katta.
- Bu tarafta mı? - Evet efendim.
- Teşekkürler. - Bir şey değil.
Affedersiniz.
Takma kafana. Şu anda o başka dünyalarda.
Bu şehrin yüz karaları. İyi misin? Bir yerin kırıldı mı?
- Hayır. İyiyim. - Fena düştün dostum.
- İyiyim. - Emin misin?
Çantalarını taşımana yardım edeyim mi?
Sağ ol. Gerek yok.
Akılı çocuksun. Bir numaralı kural, o kişiyi tanımadıkça ve...
...sigortalı olduğundan emin olmadıkça kimseye çantanı verme.
Harika. Çok teşekkürler.
Ama ben sigortalıyım, ki bu da senin için şanstır.
Boş ver onu.
Benimle konuşan bu yabancı da kim diyorsundur.
Adım Victor Ray, Victor Ray Araba Servisi'nin genel müdürüyüm.
Yanılmıyorsam, üniversiteye gidiyorsun değil mi?
- Evet. New York Üniversitesi. - İyi okuldur.
Sağ ol. Yine metronun yerini şaşırdım. Sen biliyor musun?
Evet, ama metroya binmek istemezsin.
Hayır istiyorum. Metroya binmek istiyorum.
- Tamam, şu tarafta. - Sağ ol.
Koşun, koşun. Şu tarafa. Hadi!
Oğlum, New York'ta üç seçkin sosyal sınıf vardır.
A: günde bir milyon kazanıp gece Trump Tower'a kadınları götürenler.
B: Times Meydanı'nda oturup kaldırımda satılan...
...kurabiyelerden yiyenler, C: benim gibiler.
Yani 'toplumu bir arada tutanlar' diyebileceklerin.
Metroya binersen yaşamazsın. Yakında hepsi parçalanacak zaten.
- Zenginle fakirin savaşı. - Tam bunun kıyısındayız.
Vic amcanla gel.
65 dolara havalandırmalı ve huzurlu bir yolculuk geçireceksin.
- Hayır, o kadar param yok. - Bu yeni fiyat.
Seni eski fiyata götürebilirim, o da 50 eder.
- Hayır, bu beni aşar. - Peki ne kadar verebilirsin?
- Ne kadar mı? Bilmem. - Diyelim ki 40.
- Ki bu benim için sadaka olur. - Mümkün değil.
- Hayır, ancak 10 dolar verebilirim. - 10 dolar mı?
Cillop gibi bir Bonneville'le yapacağın güvenli yolculuk için mi?
- Ben de yemek yemeliyim. - Fazlasını veremem.
Önemli değil. Dinle, belki yürür ya da otobüse binerim.
Tamam, 10 dolar. 10 dolara götürürüm.
Ama bir şartım var.
Kimseye seni 10 dolara götürdüğümü söylemeyeceğine söz ver.
- Bir duyulursa işim biter. - Kimseye söylemem.
Tamam. Beni izle.
Sokağın aşağısına ücretsiz bir yere park ettim. Gidelim.
- Dikkat et! Dikkat et! - Tanrım.
Yavaş! İntihar mı ediyorsun?
Düşündüğümden daha büyükmüş.
Manhattan'da her şey için bu geçerlidir.
Diğer mahallelerde de. Yanlış anlama.
Queens'te de büyük şeyler vardır. Çantalarını al oğlum.
İçerden elektronik olarak açılır. Bir şeyini unutma.
New York'ta ne kadar çok hırsız olduğunu bilsen şaşar kalırdın.
Dur! Bekle! Durdur arabayı! Dur!
Lütfen arabayı durdur!
New York'a geleli 90 dakika 11 saniye olmuştu...
...ve şimdiden mahvolmuştum.
Kamera! Oda arkadaşı gelir.
Gel, Gelsene. Korkma. Evet. İçeri gel.
Şu anda seni bir yönetmenin diyeceği gibi, göğüs çekim alıyorum.
- Çok güzel. Çok sinematik. - Adım Clark Ke--
Kafası karıştı. Hoşuma gitti. Tutar bu.
Kameranın önünde düşünüyorsun. Çok güzel.
Oyuncularımda bu hoşuma gider. Şimdi yaklaşıyorum.
Doğru odaya mı geldim?
Kes! Toplanın. Işıklar, çocuklar.
- Kellogg mu? - Evet. Sen?
- Steve Bushak. - Nasılsın?
Çok memnun oldum.
- Herhalde polise gitmem gerekiyor. - Kojak hayali bir karakterdir.
- Ciddi mi? - İşe polisi karıştırma.
- O zaman bir mağdurum. - Clark, bu şehirde herkes mağdur.
New York'a hoş geldin.
- Çok etkilendim. - Durumunuzu anlıyorum. Ben...
Film tanıtımı dersinde "Sinemadaki Bakış Açıları" ve...
..."Sinemadan Seçilmiş Senaryolar" kitapları olmadan başarılı olamazsın.
Yazarı Fleeber.
Evet, sizin kitaplarınız olduğunu biliyorum.
Almak da istiyorum.
Hayır, "benim" kitaplarım olarak düşünmemelisiniz Bay Kellogg.
Bunlar sahip olmanız gereken düzinelerce kitap gibi...
...özenle seçilmiş ve okumak zorunda olduğunuz kitaplardır.
En az 700 dolar tutar.
Bir araştırma yapıyorum.
Adı: "Ve tekerlekler yavaşça döner, 42. Cadde'de Biçim ve İşlev."
Bu çok ilginç bir fikir. Böyle bir müzikali alıp da...
Para istemek için aileni aramanı öneririm.
Hayır, olmaz. Üvey babam bana yardım etmez.
Tıpkı Dickens'ın hikayeleri gibi.
Bir sokak serserisi tarafından soyuluyorsunuz.
Kötü bir üvey babanız var. Ne diyeceğimi bilemiyorum.
Kitapları şimdi alamayacağımı anlatmaya çalışıyorum.
Ben sadece danışmanınızım, sosyal hizmet görevlisi değil.
Sadece akademik kariyerinizle ilgileniyorum ve doğrusu...
...siz hiç de etkileyici olmayan başlangıç yaptınız.
Evet, özür dilerim ama New York'ta yeniyim ve...
Kellogg.
Affedersiniz. Şimdi gitmem gerek.
Kellogg!
Bakar mısın?
Dur!
Bekle!
Durdurun onu! Dur!
- Dikkat etsene! - Hoşça kal.
Dur!
Paramı ve eşyalarımı istiyorum! Hemen!
Dur, dur. İngilizce bilmiyorum!
Paramı ve eşyalarımı ver, yoksa polis çağırırım!
İngilizce bilmem!
Kes şunu! Kim olduğunu biliyorum!
Bıktım bu saçmalıktan! Eşyalarım nerede?
Yukarıda. Şunları taşımama yardım et olur mu?
- Şaka yapıyorsun herhalde. - Parti bitti.
Seni zayıf bir anında mağdur ettim, şimdi adalet yerini buldu.
Hadi yardım et.
Param sende mi?
Beni duydun mu? Param sende mi dedim!
Bastığın yere dikkat et. Yerler ıslak.
Bana hemen paramı vermezsen...
Clark, inan bana bunu yapmayı çok isterdim.
Ama yine de çok tuhaf bir anda karşılaştık.
Maalesef benim bir kumar sorunum var.
Senden ayrıldıktan sonra bir atın üzerine bahis oynadım.
Kaybettim tabii.
Paramı bir at yüzünden mi kaybettin? Hepsini mi?
Şimdi düşünüyorum, onun at olduğundan da emin değilim.
Tanrım.
Clark yemin ederim. Kötü bir bahis değildi.
1'e 4 veriyorlardı. Ne diyebilirim ki?
Meydan okumalıydım. Ama elbiselerinin çoğu burada.
- Ben polise gidiyorum. - Polis nereden çıktı şimdi?
Sen bir üniversite öğrencisisin. Ben de işçiyim.
- Bunun polisle hiçbir ilgisi yok. - Öyle mi?
Hırsızlık New York'ta hâlâ bir suç, değil mi? Yasal değil.
- Bu koşullara bağlı. - Hadi be!
Ya sana bir iş bulursam? İnanılmaz bir fırsat.
- Evet. Sen de tam adamısın. - Ciddiyim.
Hatta-- Hayır, boş ver gitsin.
- Ne? - Hayır.
Sorumsuzluk etmiş olurum. Çok para var.
Söyle, ne?
Sana bu işi önermem bile hata Clark.
Ama beni çok tuhaf bir durumda bırakıyorsun.
Sana karşı olan korkunç vicdan azabım ve...
...ailevi görevlerimin arasında kaldım.
Neden bahsettiğini anlamıyorum.
Kardeşimin oğlu Franky'ye söz verdiğim bir işi öneriyorum.
Senin gibi bir öğrenci için çok uygun olur.
Uygun saatler, bol para. Kız kardeşim beni öldürecek.
Bir silah alacak ve beynimi dağıtacak.
Ne işiymiş bu, araba mı çalacağım?
Böyle konuşmaya başlayacaksan...
Sahip olduğum her şeyi çaldıktan sonra sana nasıl güveneyim?
İstemediğin hiçbir şeyi yapmak zorunda değilsin.
Sadece sana bir seçenek sunuyorum.
Ama eğer gerçekten iyi para kazanmak istiyorsan...
...yarın öğleden sonra bu adrese git. Saat ikide.
Hester Caddesi 120 numara. Eski Dünya Sosyal Kulübü.
Evet. Amcam Carmine için çalışacaksın. Harika biridir.
Ailenin en akıllısı odur.
Kimler gelmiş! Çekinme Clark. İçeri gel.
Doğru yere mi geldim diye bakıyordum.
Burası. New York'taki en iyi mahalledesin.
Gel, amcam Carmine seni bekliyor. Gel hadi.
- Masada oturan. İşte o. - O senin amcan mı?
Evet. Bana bir iyilik yap.
Sakın ona kumar oynadığımı söyleme, yoksa canıma okur.
Ona nasılsın dedim.
- Çok iyiyim dedi. - Merhaba.
Lorenzo, bu benim dostumdur, Clark. Kansaslı.
Vermont.
"Seninle tanıştığım için kalbim mutlulukla doldu" dedi.
Yüce tanrım.
Biliyorum, ne benzerlik ama diye düşünüyorsun değil mi?
- İnanamıyorum. - O gerçek. Hepsi orijinal.
Onu gördükten sonra filmi çektiler.
- Yani o bir mafya babası mı? - Hayır, hayır.
Yerel bir işadamı. İthalatçı.
- Nasıl ama? - İnanılmaz.
Clark, bu benim amcam Carmine Sabatini.
Carmine amca, bu Clark.
Bu arada bana hiç soyadını söylemedin.
- Kellogg. - Kellogg.
- Mısır gevreğinin adı gibi. - Evet.
Kahvaltıda yenenler gibi.
Biliyor musunuz, Baba'ya olan benzerliğiniz--
- Clark, Clark. Geç otur. - Bir iskemle çek.
Teşekkür ederim.
- Ceviz ister misin? - Hayır, almayayım.
- Ben de istemem Carmine amca. - Peki.
- Hiç İtalyan kahvesini denedin mi? - Hayır.
- Denemeye ne dersin? Bir fincan iç. - Tabii. Neden olmasın.
- Ben içmem Carmine amca. - Lorenzo!
İki espresso dedi.
Hani şu duvardaki resim var ya. O Mussolini olamaz herhalde değil mi?
Tony Bennett olmadığı kesin.
Kulübün eski üyelerinden biri.
Ne bileyim, anı olsun diye astık işte.
- Anı ha? - Evet, bilirsin, eski günler.
Evet. Eski günler için. İyisi de vardı kötüsü de.
Herhalde senin için olsa the Beatles'ın resmi asılırdı.
- Evet, the Beatles. - Aslında onlar da benden önceydi.
- Her neyse. Anladın işte. - Tabii.
Herhalde resmi politik nedenlerden dolayı asılı tutmuyorsunuz.
- Hayır, politik değil. - Kesinlikle politikayla ilgili değil.
Yeğenim bana Kansaslı olduğunu söyledi.
- Vermont'tanım. - Vermont.
Ne fark eder? Ha Vermont, ha Kansas!
Asıl önemli olan hepimizin Amerikalı olması. Evet öyle.
- Evet, doğru. - Harika. Lorenzo.
- Sağ ol dedi. - Biliyorum.
İşte bu gerçek İtalyan kahvesidir.
Sıradan kahvelere benzemez. Anladın mı?
Biraz sert olduğu için içine biraz şeker koyuyoruz.
Şeker de kahvenin o keskin tadını yumuşatıyor, hepsi bu.
Evet. İç hadi. Bir yudumda.
- Şerefe. - Şerefe.
Güzel. Göğsünde kıl çıkartır.
- Yeğenim sana bu işi anlattı mı? - Hayır, pek sayılmaz.
Sen açıklarsan daha iyi olur Carmine amca.
Bu karışık bir iş değil ama çok dikkatli yapılması gerek.
- Diğer işler gibi işte. - Tabii.
Yarın öğlen saat birde kulübün önünde bir araba olacak.
- Araba neydi? - Sedan de Ville.
- Bir Sedan de Ville. - Yani bir Cadillac. Cadillac mı?
Evet, o bir Cadillac'tır.
Şimdi, bu arabayla JFK kargo terminaline gideceksin.
Oradan Larry London'ın adına gönderilmiş bir paket alacaksın.
O paketi Cherry Hill, New Jersey'ye götüreceksin. Hepsi bu.
Yol ne kadar sürer? Bütün gün falan mı?
Hayır. Gidiş geliş, üç saatten fazla zamanını almaz.
- Belli olmaz. Trafiğe bağlı tabii. - Evet, tabii belli olmaz.
Bir bakarsın ışık hızıyla gitmişsin bir bakarsın üç saat...
...trafikte şeyinle oynarsın.
Neyse, bu yüzden işi yapmak için, aklını kullanabilecek...
...ne olursa olsun soğukkanlılığını kaybetmeyecek biri lazım.
- Anladın mı? - Evet. Anladım.
İyi, güzel. Bu hizmetin için sana 500 dolar ödeyeceğim.
500 dolar mı?
Kardeşimin neden kızdığını anladın mı şimdi?
Kızgın demek de az kalır aslında.
Haftada en az 1000 dolar kazanacaksın evlat.
- Haftada 1000 dolar mı? - Evet.
Haftada en az iki kez gitmen gerekecek.
Ve tabii, eğer işler yoğunlaşırsa daha da fazla.
Tanrım, bu kadar çok para olacağı aklıma gelmemişti.
- Bilemiyorum. - Neyi bilemiyorsun?
Rahat bırak çocuğu. Bırak düşünsün.
Bu akıllı olduğunu gösterir.
İşin nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalışıyor.
- Evet, ne düşünüyorsun Kent? - Clark.
Evet. Affedersin, Clark.
Önce bir şey sormalıyım. Umarım beni yanlış anlamazsınız.
Saçmalama. İstediğini sor, hadi.
- Bir bit yeniği kokusu alıyorum? - Bit yeniği mi?
- Evet. - Bit yeniğiymiş.
Evet öyle.
Bunu neden sordun biliyor musun? Tanrı sana bir beyin vermiş de ondan.
Çünkü kendi kendine, "Clark, diyorsun, ne bu?
Adam bana bir paketi alıp bir yere götürmem için 500 dolar mı verecek?"
- Böyle mi düşünüyorsun? - Evet. Böyle hissettim.
- Bu çok doğal. Doğal. - Harika. Yani anlıyorsunuz.
Tabii ki anlıyorum, yüzde 100.
Elini ver.
- Bunun ne olduğunu biliyor musun? - Elimi tutmanız mı?
- Buna dostluğun eli deriz. - Biz mi?
Clark, yani Carmine amcan sana dostluk elini uzatıyor.
Bu fırsatı değerlendirmeni istiyorum. Tamamen yasal bir iş.
Haftada 1000 dolar kazanacaksın.
Yüzümü kara çıkarmayacağını biliyorum.
Buna nasıl hayır diyebilirim ki?
Bu evet demek değil.
Evet dediğini duymak istiyorum.
Evet. Evet.
İyi.
Çok güzel. Çok mutlu oldum. Ama neden mutlu olduğumu bilmiyorum.
Çok güzel. Hadi.
Herkes kalksın.
Clark. Bu akşam Queens'teki evime gelmeni istiyorum. O sana...
Anahtarları oradan alacaksın. Evi tarif ederim.
Biliyor musun, senin için iyi şeyler hissediyorum.
Çok duygulandım.
Benim hiç oğlum olmadı.
15 yıldır kimseyle böyle konuştuğunu duymadım.
Kimseyle.
Senatör.
İkimiz de aynı riyakârlığın bir parçasıyız.
Ama bu benim ailem için geçerli değil.
Tamam.
Bazı insanların küçük oyunlar oynaması gerekir.
Siz sizinkini oynayın.
Bana para ödüyorsunuz çünkü bu sizin işinize geliyor.
Ama yarın öğlene kadar cevabınızı ve parayı istiyorum.
Bir şey daha. Bir daha sakın beni görmeye gelme.
Bundan sonra Turnbull'la görüşeceksin. Kapıyı aç oğlum.
Senatör, isterseniz cevabımı şimdi vereyim.
Teklifim şu: hiçbir şey.
Kumar izni için tek kuruş vermeyeceğim.
Eğer şahsen öderseniz minnettar kalacağım.
"Senatör, teklifim şu: hiçbir şey."
O önemli anda Michael Corlione bütün rüşvetlerin eşit olduğunu söylüyor.
Gansterler için de politikacılar için de hiçbir ayrım yapılmayacağını.
Şimdi, Fleeber'ın eserinde, "Silahlar ve Provolone" bölümünde...
...Karl Marx'ın "Das Kapital"i, Immanuel Kant'ın...
..."Saf Aklın Eleştirisi" ve "Baba 2" filmindeki...
...Tahoe Gölü sahneleri arasındaki benzerliklerle ne anlatılmak...
- ...isteniyordu? Bay Kellogg? - Efendim.
- Hâlâ kitabı okumadınız mı yoksa? - Evrim geçiren toplum...
Bay Bushak'ten yardım mı almanız gerekiyor?
Hayır efendim.
O zaman belki Bay Bushak yarın öğlen masamda istediğim...
...bu sorumla ilgili beş sayfalık ödevi hazırlamanıza yardım eder.
Bay Glassman.
Evrim geçiren toplumda şiddet ve narsistliğin yerine...
Kapa çeneni!
Bu adamdan nefret ediyorum.
- Clark sen misin? - Evet, Clark benim.
Ben Tina. Carmine Sabatini'nin tek kızıyım.
Kızı olduğunu bilmiyordum. Hem de tek.
Var. Benim. İçeri gel.
Sağ ol.
Burası harika bir ev. Çok Avrupai.
İçecek bir şey ister misin? Bira? Gazoz?
Hayır, teşekkürler.
Tanrım, şuna bak.
- Vay canına, iyi bir çalışma. - Çalışma mı?
İyi kopya demek istedim. En ince ayrıntısına kadar harika.
- Bu kopya değil. Gerçeği. - Tabii.
- Çok ciddiyim. - Bu kopyası olmak zorunda, tamam mı?
10 yıl önce orijinali ülkede turneye çıkmıştı, hatırlıyor musun?
- Öyle mi? - Louvre müzesinden getirmişlerdi.
- Kimler? - Ne bileyim? Onlar.
Ama Amerika'ya getirdiklerini söylüyorum.
- Ve? - Ve burada kaldı.
Paris'e geri götürdükleri, o kalın camların arkasında duran...
...turistlerin resimlerini çektiği resmin kopyası.
Babam böyle bir şaheserin cam arkasında durmasının...
...yazık olacağını düşündü. Bu onun için özel bir anlam taşır.
Bütün hayatıdır. Bir takıntı diyebiliriz.
Yani Mona Lisa'ya el mi koydu?
Buraya geldiği gün aşağı yukarı 9 yaşımdaydım.
Babam onu kocaman kutusunun içinden çıkarttı.
Evin her yeri ambalaj ve gazete kağıdıyla dolmuştu.
Ve birdenbire o çıkıverdi.
Sonra bana döndü. Bunu hiç unutmayacağım.
Dedi ki: "Şimdi çok mutluyum canım. Artık Mona Lisa benim."
Peki Queens'te güvende mi?
Clark.
Kimse babamdan bir şey çalamaz.
- Öyle mi? - Hayır.
Dans etmek ister misin?
- Burada mı? - Burada.
- Çok sıcak oldu. - Çıkar kazağını.
- Babam Nebraska'lı olduğunu söyledi. - Vermont.
- New York'u nasıl buldun? - 24 saat önce düşünmekten vazgeçtim.
İçgüdüsel olarak hareket edeceğim.
New York'ta da öyle yapılır zaten.
- Baban şu anda evde mi? - Hayır.
Bronx'ta bir toplantıda.
Angelina hala?
Bu başım beni öldürecek. Yatmam gerek.
Angelina hala, bu Clark. Hatırladın mı, babam anlatmıştı.
- Kim? - Clark. Babam için çalışan çocuk.
Ben yatmaya gidiyorum. Riziko'yu seyredeceğim.
- Geliyor musun Tina? - Clark gittikten sonra.
- İyi geceler Angelina hala. - Sağ ol.
Babamın ablası. Annem ölünce yanımıza taşındı. 4 yaşımdaydım.
- Ben de 6. - Annen mi öldü?
Hayır, babam. Sonra her şey değişti.
- Evet, ama ne yapabilirsin ki? - Hiçbir şey.
Hiçbir şey.
Arabanın anahtarlarını getireyim.
Kutsal Bakire kolejindeki ikinci sınıftayım. Sakın gülme.
- Seneye Harvard'a geçiyorum. - Harvard'a mı? Bu harika.
Lisedeki notlarım yüzünden başvurmaya bile zahmet etmedim.
Çok da düşük değillerdi.
Benim notlarım da yüksek değil. Ortalama B eksi.
O zaman nasıl girdin? İdaredekiler canavar diye duymuştum.
Babam halletti. Harvard'ı aradı ve gitmek istediğimi söyledi.
Onlar da tabii dediler.
Bir dakika. Aynı Harvard'dan mı bahsediyoruz?
- Cambridge, Massachusetts'te olan mı? - Elbette.
Harvard'ın babama ihtiyacı var.
Hademelerin greve girmesini, bahçe ve çamaşır işlerinin...
...yarım kalmasını istemezler. Kocaman ağaçlar, bahçeler var.
Ama baban ithalatçı, değil mi?
Tanıştığımıza çok memnun oldum Clark. Vermont'lu biri.
- Gerçek Amerikalı, New England'lı. - Dur.
- O bir ithalatçı. Söyle hadi. - Evet, bir ithalatçı.
Çok güçlü bir ithalatçı. Böyle insanlar da var.
- Ne peki? - Ne ne?
- Havaalanından alacağım şey ne? - İpucu: çok büyük bir şey.
- Yanında yardım için birini götür. - Ama o ne?
Babam söylemediyse ben de söyleyemem.
Ama kutuya konmuş ölü bir adam falan değildi, değil mi?
Nasıl bir hayal gücü.
İnanılmaz şirinsin. Tekrar görüşmek için sabırsızlanıyorum.
Seni canlı canlı yiyebilirim.
Yarın için iyi şanslar.
Beni mi arıyorsunuz?
- Sen Leo musun? - Ben Koca Leo.
- Burada sadece Leo yazıyor. - Aynı kişiyiz. Leo ve koca Leo.
- Eş anlamlısınız. - Öyleyizdir.
Evet çocuklar, gelin bakalım.
- Siz getirmeyecek misiniz? - Hayır. Bunu getirmem.
"Bunu getirmem" dedi. Bu sözleri unutma.
Pek iç açıcı değil.
İşte burada. Tamamen sizin.
Bu sabah Borneo'dan gece uçağıyla geldi.
Yediğim her şeyi kusacağım.
- Ne bu? - Bir kertenkele.
- Bu şey bir kertenkele mi? - Evet. Komodo ejderi derler.
Memleketi Endonezya, Sumatra, Komodo Adalarında'ymış.
Bu arada, Bay Sabatini'ye söyleyin, bunu geçirmek...
- ...fazladan bir 8'liğe mal oldu. - Efendim?
Sen söyle. O anlar. Burayı imzala, X'in yanını.
- Alıcı yazan yeri. - Yani ben.
Yani sen. Alıcı sensin.
Onu arabanın arka koltuğuna koyup camları açın.
Bol bol temiz hava almalıymış. Solungaçları için gerekliymiş.
- Onun solungaçları yok ki. - Neyse işte. Bana öyle dendi.
Temiz hava. Emniyet kemerini de takmayı unutmayın.
Çünkü eğer üzerinize atlarsa başınız derde girer. Büyük derde.
Otur oğlum.
O köpek değil ki!
Aslında onu kucağımıza almalıyız.
- Kucağımıza mı? - Evet.
- Neyle?! - Ellerimizle.
O kadar da kötü değil. Gerçekten.
Yardım edeceğim dedim ama hayatımı tehlikeye atamam.
- Tanrı aşkına bana yardım et! - Kusura bakma.
Ama bu hayvanı kucağıma almayı reddediyorum.
Kamyonun altına gidiyor.
- Kapıyı aç. - Açamam. Kilitledin, unuttun mu?
Evet, doğru.
- Sen alır mısın? - Ne?
- Bir iki dakika tutuver. Korkma. - Onu alan sensin.
Çabuk. Elbisemi kirletirse çok kızarım.
- Biraz daha çabuk olur musun? - Tamam. Tamam.
- Sen diğer tarafa geçip, oradan tut. - Büyük dertmiş.
Emniyet kemerini takmalıyız.
- Ciddi olamazsın. - Hayır, çok ciddiyim.
Bu iğrenç şeyin çok değerli olduğu ortada. Hadi.
- Hangi emniyet kemeri? - Bunu takalım. Kemer.
- Bunu kolunun altından geçir. - Hangi kol?
Bu! Buna kertenkele kolu derler! Altından geçir!
Tamam. O kertenkele kolu demek. Anladım. Görmemiştim.
- Oldu galiba. - Tamam, gidelim.
- Halinden memnun. - Tamam.
Ölüyorum. Pencereyi kapa, havalandırmayı aç.
- Pencereyi açın dedi. - Kim? İri adam Leo mu?
Ne o, zoolog mu? O ne anlar? Sorumluluğu üzerime alıyorum.
Peki.
Kusar demiştim sana.
Tanrım. Özür dilerim. Pencereyi açmak zorundayım.
Resmen cinayet.
Rahatladın mı bari? Mide ağrın geçti mi?
İğrenç kokuyor.
Dayanamıyorum, arabayı yıkamamız lazım.
- Benzin istasyonuna gir. - Peki.
Bakar mısınız? Merhaba.
- Biraz su almalıyım. Hortum var mı? - Evet, köşeyi dönünce. Kendin al.
Teşekkürler. Oradaymış. Arkada.
Clark?
Arabanın altına girdi.
Sen o tarafa git.
Sürüngenin sahibi, danışmaya lütfen.
Aman Tanrım. Ya onu bulamazsak?
Ülkeyi terk edersin. 5-10 yıl sonra geri dönersin.
Sen dalga geç! Ben ciddiyim!
Güvenlik ekibi B bölümüne.
Anne!
Kuyruğunu tut.
Yürü.
Sürüngenin sahibi, danışmaya gelin lütfen.
Yavaş yürü.
- Kayıyor. - Tamam.
- Tutsana. - Tamam.
Gerçekten korkuyorum.
Bay London?
Edward?
Geldi! Nihayet.
- Sen Edward mısın? - Benim.
Ne güzel bir şey bu.
Bu yaramaz çocuk yüzdü mü yoksa?
Bilmiyoruz. Biz havaalanından alıp doğruca buraya geldik.
Yüzme havuzuna bayılırlar. Ama işte klor.
Ona çok yaramaz bir ejder olduğunu söyledim.
Şaka canım.
- İyi espriydi. Çok değişik. - Espriler de olmasa ne yapardık?
- Güzel değil mi? - Burası hayvanat bahçesi gibi mi?
Hayvanat bahçesi gibi.
İnanabiliyor musun?
Nesli tükenen hayvanları mı alıyorsunuz?
Arada sırada.
Kim bu çocuklar?
Carmine bir çocuk demişti. Burada iki var.
- Gençler, bu Bay Larry London. - Bay London, ben Clark Kellogg.
Carmine bir çocuk demişti. Burada iki var.
Evet, farkındayım efendim.
İki kişiyiz, aynen sizin belirttiğiniz gibi.
Buraların yabancısı olduğum için...
...bir de Tina bu paket için yardıma ihtiyacım olabileceğini söylemişti.
Güzel Tina dedi.
Evet, güzel Tina.
Ama yine de efendim, bir yanlış anlaşılma olmasın diye...
Carmine bir çocuk demişti burada iki var.
Bu adama bayılacaksın.
- Fesleğen kokuyor. - Aferin.
- Kremalı fesleğen sosu. - Demek aslında bir aşçısınız.
- Mesleğinizi anlayamamıştım da. - Şimdi de paranı alacaksın.
Paranın bir kese kağıdında olması gerekiyordu.
- Pek iyi görünmediğini biliyorum. - Önemli değil efendim, önemli değil.
İlle de saymak istersen saygısızlık olarak kabul etmem.
Buna gerek yok. Size ve Bay Sabatini'ye güvenim sonsuz.
- "Kalbim kanda yüzüyor" demekti bu. - Evet.
Galiba bu bir Bengal kaplanı bayanlar baylar.
Bir terslik var. Hem de çok fena.
Nasılsın canım? New York nasıl?
Ben de seni özledim. Deliler gibi.
Bir anne gibi konuşmam gerekse bile söyleyeceğim.
Hayır, çok şükür o uyuyor. Neden?
Bir iş buldum anne. Dinler misin? New York çok pahalı bir yer.
Mecburdum. Daha ziyade şoförlük gibi.
- Bir de bir sürüngeni aldım. - Nasıl bir sürüngen? Clark--
- Komodo ejderi. - Komodo ejderi mi?
- Duymadın mı? - Hayır hiç duymadım.
Ansiklopediden bakar mısın?
Ne var?
- Komodo. K'le mi yazılıyor? - Evet.
Koalamundi. Kodyak. Komodo ejderi. Buldum.
Latince adı varanus komodoensis.
Geyik ve yaban domuzuyla beslenirlermiş.
Endonezya'daki hayvanat bahçelerinin dışında bundan 7 tane varmış.
- Aman Tanrım... - Ne oldu?
- Clark. - Ne?
"Hayatta kalma şansı bilimsel olarak sıfırdır."
Clark, bu nesli tükenen bir hayvan.
Tanrım. Emin misin anne?
Yanında kırmızı bir işaret var. Bu nesli tükenmek üzere demek.
Clark, ne biçim bir iş bu?
Bilmiyorum anne. Yarın işi bırakacağım.
Komodo ejderi.
Neslinin tükendiğini bilmiyorlar mı?
Hayır. Merak etme. Ben de bilmiyordum.
Bu o.
- Emin misin? - Kesinlikle.
O Dwight Armstrong'un üvey oğlu. İnanılır gibi değil.
- Merhaba. - Merhaba. Bay Sabatini içerde mi?
- Evet, içeri gel. - Teşekkür ederim.
- Charlie, bir dakika. - Teşekkürler.
General Motors 10 puan arttı ve sen bana haber vermedin mi?
Ya Polaroid?
Düştü mü? Ne kadar?
Charlie, daha önce de söyledim, düşmeleri hiç hoşuma gitmiyor.
Daha önce bir adamım vardı ve bana hep düşen hisselerden aldı.
Bu hiç hoşuma gitmiyordu Charlie. Hiç hoşuma gitmiyordu.
Bir dakika. Çok doğru.
Bir dahaki sefere beni aradığında iyi haberler duymak istiyorum.
Tamam mı? Sadece iyi haberler.
Yumuşuyorum galiba. Ne bileyim, işler işte.
Bu ülkede bütün işleri çocuklar yürütüyor. Erkekler değil.
Boş ver. Bir fincan espressoya ne dersin?
- Hayır teşekkürler. - İki espresso.
- Efendim, sizinle konuşmam gerek. - Sana bir şey söylemek istiyorum.
Az önce Larry London beni aradı. Senden bahsetmeye başladı.
Hiç susmuyordu.
Anlata anlata bitiremedi.
Çok enteresan bir adama benziyordu.
Alıveriş merkezinde küçük bir macera yaşamışsınız diye duydum.
- Duydunuz mu? - Elbette.
Sağ ol Lorenzo. Clark, ne söyleyecektin?
Sizinle konuşmam gerek. Şeyle ilgili... Teşekkür ederim.
O hayvanlarla ilgili. Şu sürüngenlerle.
- Evet. Ne olmuş onlara? - Nesilleri tükeniyor.
- Artık tükenmiyor. Jersey'deler. İyi durumdalar.
Hayır. Onları bu ülkeye getirmek kanunlara aykırı. Bu bir suç.
Sen genelleme yapıyorsun.
Bana yaptığım işin yasalara uygun olduğunu söylemiştiniz.
Ne diyorsun sen? Tamamen yasalara uygun.
Hayır, değil. Kanunsuz yoldan nesli tükenen yaratıkları taşıyorum.
Lütfen efendim. Bu işi bırakmak istiyorum.
- Bir dakika, bu mümkün değil. - Nasıl yani? Neden?
Bak Clark. Benim iş hayatında belli bir yerim var.
Arkamdan ne derler?
Üniversiteli bir çocuk beni aptal durumuna mı düşürecek?
Bu hakaret olur. Büyük bir hakaret. Herkes arkamdan konuşmaya başlar.
"Nesi var bunun?" derler. Anlıyor musun?
Bundan kimseye bahsetmem. Yani ikimizin arasında kalır.
- Bir dakika. - Yani ben sadece...
Bir dakika. Kalbimi mi kırmaya çalışıyorsun?
Hayır! Hayır, hayır. Söz konusu bile değil.
Çünkü sana yüreğimden gelen bir şey söyleyeceğim.
Sen harika bir çocuksun. Eşin benzerin bulunmaz.
- Teşekkür ederim. - Hayır, ciddiyim.
Benim için pek çok genç çalıştı. Serseriler, hırsızlar.
Ama sen Connecticut'lısın.
Bu kişisel bir şey değil. Sizinle bir ilgisi yok.
Bu arada ilişkimizi tartışırken, en önemli şeyi unutmayalım.
- Nedir o? - Kızımla evleniyorsun.
Dün akşam Tina'yı bir duymalıydın.
Clark şöyle, Clark böyle. Babacığım, n'olur.
O dün evlenmek istiyordu.
Ama ben bahara kadar beklemesini söyledim.
Böyle şeyler bir gecede hazırlanmaz ki.
Yani yemekler, mekan, zaman.
Kim çağırılacak, kim çağırılmayacak.
Düşünmek lazım. Sadece iş arkadaşlarım 2000 kişi eder.
Daha senatörler, milletvekilleri, hakimler var.
Polisleri de unutmamak lazım. Ama ne yaparsın, aşk işte.
Aşk bu soruları sormaz. Haksız mıyım?
Evet. Galiba.
Dışarı gelmeni istiyorum. Sana bir sürprizim var.
Hadi.
Bu evlilik lafları nasıl başladı bilmiyorum ama...
...ben gerçekten hazır değilim.
Önce hayatta biraz daha deneyim kazanmak istiyorum.
Dur. Clark, evlendikten sonra deneyim kazanırsın.
Yani erkekler öyle yapar. Evlilik bir kurumdur.
Toplumun bel kemiğidir.
Senin bahsettiğin şey küçük bir macera. Bunu anlayabiliyorum.
Ama benim bahsettiğim toplumun düzeni.
- Kendinizi benim yerime koyun. - Keşke koyabilsem Clarkie.
Sen harika bir çocuksun. Gel.
Seni neden bu kadar çok seviyorum biliyor musun?
- Bilmiyorum, hayır. - Söyleyeyim. Çünkü sinsi değilsin.
Buraya kulübüme geldin ve bana yüreğini açtın.
Aklında ne varsa söylüyorsun.
Bu yüzden ilerde bir yılan olmayacağından eminim.
Çalılıklardaki bir yılan.
Bu yüzden bana sadık kalacağından eminim. Ölene kadar.
- Gerçek bir oğul gibi. - Bilemiyorum.
Sahip olamadığım oğlum.
Gel, gel buraya.
Sana küçük bir nişan hediyem var.
Büyük bir şey değil ama içimden geldi.
- Bu benim mi? - Dünyanın en şanslı adamı kim?
Binip bir tur at istersen. Tina'yı alırsın.
Seni okulda bekliyor.
Hayır, hayır.
Anlıyorum.
Bazen hayatta duygularını kelimelerle ifade edemezsin.
Git hadi. Vic.
İyi şanslar.
Queens'teki Kutsal Bakire Koleji. Adresi yazıp torpidoya bıraktım.
Gidelim.
Beni dudağımdan öptü.
Clark, bunun büyüklüğünü anlamıyor musun?
Bu öpücüklerin öpücüğüdür. En büyüğüdür!
Hayatın boyunca onunlasın artık! Artık kardeş sayılırız.
Tanrı seni korusun.
Arabada bir sorun çıkarsa beni ara, yenisini alırız.
İyi eğlenceler.
Şimdi de.
Şimdi.
Kahretsin.
Sağa dön! Sağa!
Park mı ediyor?
Bakar mısınız?
Gördünüz mü?
İçindekiler iyi mi?
Mükemmel bir düğün olmasını istiyorum, anlıyor musunuz?
Kilisede, eski düğünler gibi olsun istiyorum.
- Tina! - Merhaba Clark.
- Merhaba, konuşmalıyız! - Clark.
Bu müzik derslerimize gelen Peder Frenk.
Biz de tam düğünümüzün müziğini konuşuyorduk.
Ben giriş için Ave Maria'yı düşünüyorum.
Anlıyorum. Biraz izin verebilir misiniz?
- Elbette. Ve tebrik ederim oğlum. - Teşekkür ederim peder.
- Kolumu acıtıyorsun! - Biraz gerginim de.
Az önce hızlı bir kovalamaca yaşadım.
- Ee? - Ee mi? Ee'si yok.
Böyle şeyler senin günlük hayatının bir parçası olabilir.
Ama benim değil! Peşimde adamlar var!
Onlar selektör yapınca ben de kaçmak zorunda kaldım tabii.
Saçmalama. Normal bir iş günü işte.
Normal bir iş günü falan değil!
Babama söz veren sensin. Kimse seni zorlamadı!
Bu bir söz değil, resmen kölelik!
Ne zaman kiminle evleneceğim bile söyleniyor!
Benimle evlenmek istemiyor musun?
Kimseyle evlenmek istemiyorum. Daha değil.
O zaman bekleriz.
Aceleye getirmemize hiç gerek yok hayatım.
Beni beklediğini ve aileden biri olduğunu bildikten sonra.
- Artık sonsuza dek öylesin. - Bu sonsuza dek saçmalığı da ne?
Baban beni dudağımdan öpüyor, Vic sonsuza dek diyor.
- Ama öyle! - Değil!
Bunlar birer hata! Vic beni metroda soydu.
Ondan sonra da ben onu yakaladım. Ne?
Onunla karşılaşmanın tesadüf olduğunu mu sanıyorsun?
Sen seçildin Clark.
Özel olarak seçildin. Bu büyük bir şereftir.
Ne diyorsun sen?
Kuzenim Vic'in insanlar konusunda özel bir içgüdüsü vardır.
Seni nerede buldu? Grand istasyonunda mı?
- Başından beri bir tuzak mıydı? - Tuzak çok kötü bir kelime.
Bu öyle karmaşık bir şey ki hayal bile edemezsin.
Karmaşasını duymak istemiyorum. Hayatımı geri istiyorum!
Böyle sinirliyken seninle konuşamam. Benim tanıdığım Clark bu değil.
Ne şimdi bu? Ne oluyor? Keriz miyim ben?
Okul yıllığıma baktılar ve "işte bu şapşal" mı dediler?
Ciddi misin? Keriz mi? Bir kerizle evlenir miydim sence?
Herkes senin yaptığın işten söz ediyor.
Bütün kent konuşuyor. Larry London babamı aramış.
Ne kadar akıllı, nazik, zeki olduğunu söylemiş.
Eğer böyle biri olmasaydın Vic bugün senin için...
...silah ruhsatı çıkartmaya gider miydi hiç?
Silah ruhsatı mı? Silah ruhsatına ihtihacım yok.
Silah taşıyacaksan ruhsatın da olmak zorunda.
Clark, peşinde adamlar var.
- Bu iyi bir hikaye. Çekici. - Ben pek öyle diyemiyorum.
Hayır, tam bir suç filmi niteliğinde öyle değil mi?
New Jersey'ye kaçak kertenkele sokmak.
Gerektiği gibi çekilirse, siyah beyaz, eski tarz.
Tıpkı "Öp Beni Öldüresiye" tarzı.
Bu bir film senaryosu değil. Bu benim hayatım.
Hayat ve sanat Kellogg, kameranın merceğinden geçerken aynı gibi...
Clark Kellogg.
Bay Kellogg, adım Chuck Greenwald. Bu da Lloyd Simpson.
Adalet Bakanlığı'ndan geliyoruz. Balık ve Vahşi Hayat Bölümünden.
- Size ulaşmaya çalışıyorduk. - İşte bundan bahsediyordum.
Ben bir şey bilmiyorum. Sadece bir film projesini konuşuyorduk.
Tanrım, geç kalmışım. Affedersiniz, izninizle.
Bay Kellogg.
Yani burası gerçekten federal bir büro mu?
- Kılık değiştirdik de Bay Kellogg. - Özel ajanız.
Galiba bir avukat arasam iyi olacak.
Bu hakkınız tabii. Avukatınız var mı?
Üvey babam, herhalde.
Ne?
Bay Kellogg, sizi ihbar eden üvey babanızdı zaten.
Üvey babam mı? O bu konuyu nereden öğrenmiş ki?
Bay Kellogg, Carmine Sabatini'yi tanıyorsunuz herhalde.
- Tukan Jimmy olarak da tanınır. - Tukan'ı duymamıştım.
Üvey babam mı? Öz üvey babam mı?
Asıl adı Hans Kurt Schlegel olan Larry London'ı tanıyor musunuz?
Evet tanıştık. Ama tanıdığımı söyleyemem...
Bu adamlar arkadaş Bay Kellogg.
Ve onların el altından yürüttükleri işlere son vermek sizin ellerinizde.
- Neden bahsettiğinizi bilmiyorum. - Bay Kellogg.
- Hiç Gurme Kulübü lafı geçti mi? - Hayır.
Sabatini ve Schlegel Gurme Kulübü operasyonunu ilk olarak...
...1985'te başlattı. Bir ayaklı restoran.
Asla aynı yerde iki kez durmuyor.
Üç ile altı ayda bir yemek servisi yapılıyor.
- Avlara göre değişiyor. - Menüde fiyat yok.
Bu kulüpte yenen yemekler tabak başına 200 bin dolardan başlıyor.
- Bir yemek mi? - Sıradan bir yemek değil Bay Kellogg.
Bütün menü nesli tükenen hayvanlardan oluşuyor.
- O hayvanları pişiriyorlar mı? - Evet, o hayvanları pişiriyorlar.
Soysuz, pislik Avrupalı müşterileri için.
Bu hayvanları yemek için 200 bin dolar mı ödüyorlar?
En az.
Hayvan ne kadar az bulunursa fiyatı da o kadar artıyor.
Eğer yaratıktan dünyada beş altı tane kalmışsa...
...mezesi bile yarım milyon dolara kadar çıkıyor.
O yaratığın son kalan parçalarını yemek ise...
Rahat bir milyon.
Tahminlerimize göre o ejderin tabağını 350 bine satarlar.
Bunu da kremalı fesleğen sosuyla karıştırıp kemiksiz sunacaklar.
Schlegel'in özel sosudur.
Fileto yapacak olurlarsa, ki Schlegel fileto yapmaya bayılır...
...bir ejderden 60 porsiyon çıkarabilirler.
Bu da 20 milyona yakın bir para eder.
Bay Sabatini'nin bunu yapacağına inanmıyorum.
Sen onun ne olduğunu sanıyorsun? Piskopos Tutu mu?
- Sadece yapacağına inanmıyorum. - İnan!
Sabatini'yi istiyorum! O zavallı hayvanı yedirmeden istiyorum onu!
Sadece nerede ve ne zaman servis yapacaklarını öğren.
Muhbirlik yapmamı mı istiyorsunuz?
Ya muhbirlik edersin ya da içerde 2 yıl yatarsın.
2 yıl mı? Beni 2 yıl hapse mi atacaksınız?
İnan atarım. Ama ihtiyarı teslim edersen kurtulursun.
Bunu bir düşüneyim.
Hapı yutmuş olmanın verdiği bir özgürlük duygusu var.
Durumunuzun daha kötü olamayacağınızı biliyorsunuz.
- Clark, öylece kaçamazsın. - Sen ne yapardın?
Onu polise teslim eder ve kendimden iğrenirdim.
- Bunu yapabilir misin? - Bilmiyorum.
Clark Kellogg'u arıyorum. Bu odalardan birindeymiş.
Burada. Girin. Evet, burada.
- İyi akşamlar. - İyi akşamlar.
Clark söylemişti ama bu kadar benzemenizi...
Bu Steve Bushak, oda arkadaşım. Bu da Bay Sabatini.
Şeref duydum efendim.
Rica etsem bizi birkaç dakika yalnız bırakabilir misin?
Damadımla biraz konuşmak istiyorum da.
- Sakıncası yoksa kalmak isterim. - Ne?
Evet, çok isterim. Hiç sesimi çıkarmam.
Hayır, bizi yalnız bırakırsan çok daha iyi olacak.
Başka söze gerek yok. Ayakkabılarımı alayım, gidiyorum.
Dışarıda giysen olur mu?
Dışarıda mı? Hep öyle yaparım zaten.
Otur Clark. Sana bir şey sormak istiyorum.
- Beni izledin değil mi? - İzlemek mi?
Evet. Biraz, bu akşam. Biri beni izlediğinde hemen anlarım.
Kulüpten çıktım ve sen sürekli etrafımdaydın.
Caddede, pazarda. Etrafımda. Ben hissederim böyle şeyleri.
- Doğru değil mi? - Evet.
Aklımda bir sürü şey var.
Hayır, hayır. Açıklamana gerek yok.
- Galiba yatmaya hazırlanıyordun. - Evet.
- Sana masal okumamı ister misin? - Efendim.
Tina'nın en sevdiği masal Meraklı Maymun George'tu.
Her akşam ona farklı bir hikâye anlatırdım.
Meraklı George şuraya gitmiş, meraklı George şöyle yapmış.
Hepsini ezbere bilirdi.
Öz babam da her gece bana onları okurdu.
Peki Meraklı George'a bakan adam kimdi? Bakıcısı.
- Evet, sarı şapkalı adam. - Evet, sarı şapkalı adam. Tanrım.
Bu gerçek baban mı?
O resimde üç yaşımdayım.
Öldüğünde 6 yaşımdaydım. Motosiklet kazasında.
- Baban ne iş yapardı? - Şairdi.
Putney Okulu'nda İngilizce öğretmeniydi.
- Şiirlerini hatırlıyor musun? - Bazılarını.
- Birini okur musun? - Şiirlerinden birini mi?
Evet, sadece küçük bir kısmını.
"Boylston Caddesi'nde Bir Kapı" diye sevdiğim bir şiiri var.
Hani Boston'da olan.
Tamam. Yüksek sesle okumayalı uzun zaman oldu.
Boylston Caddesi'nde büyük bir kapı.
Giyerim takım elbisemi ve ayakkabılarımı.
Her zamanki gibi yanımda o güzel kadın.
Önünden geçerim, yine günlerden salı.
Bembeyaz bir İran kedisi pamuk yumağı.
Heybetle önümden geçti sevgiyle. Hızla geçip gitti.
Tüyleri kadar kesin bir şekilde.
- Bu kapının önündeki bir kedi mi? - Evet.
Tüyleri kadar kesin.
- Beğendiniz mi? - Çok beğendim. Hem de çok.
Ama daha ziyade şiirlerini hatırlaman çok hoşuma gitti.
Bu çok güzel.
Tek söylemek istediğim buydu.
Senin de söylemek istediğin bir şey varsa söylersin biliyorum.
Evet.
Daha önce bana işi bırakmak istediğini söylemiştin.
Gerçekten istediğin buysa, bırakabilirsin. Seni özleyeceğim.
Ama bırakabilirsin. Şimdi yat bakalım.
İyi geceler.
Demek üniversite böyle oluyor.
Bir şey kaçırmamışım.
Bizi bir saat sonra Miami'ye götürmek için bekleyen bir uçak var.
- Tamam. - Sakın büyütme.
Senin yaptığını biliyorum Fredo. Kalbimi kırdın.
"Sendin Fredo." Aydınlanma ânı.
Michael Corleone kardeşini dudaklarından öper.
Sevgiyi, gücü temsil eden inanılmaz bir görüntü.
Bu ikiyüzlü ve namussuz dünyada dosta ve aileye bağlılıktan...
- ...daha önemli bir şey var mıdır? - Yok.
Peki bağlılığı kimler hak eder? Evet?
Efendim, Clark Kellogg'u dersten almak zorundayım.
Demek Clark Kellogg'u dersten almak zorundasın.
Bay Kellogg'la görüşmeniz neden bu kadar acil?
Ben Carmine Sabatini'nin kızıyım, Tina.
- Tukan Jimmy'nin mi? - Kimse ona böyle hitap etmez.
Clark? Sadece bir dakikalığına, yemin ederim.
- Kalkın Bay Kellogg, kalkın! - Hemen dönerim efendim.
Hayır acele etmeyin Bay Kellogg. Çok etkilendim doğrusu.
- Tukan Jimmy mi? - Evet, inanılmaz biridir.
Bundan eminim. Onunla tanışabilir miyim acaba?
Pek sanmıyorum efendim.
Babam Clark'ın hep A alacak bir öğrenci olduğunu düşünüyor.
Evet, o çok iyi bir delikanlı.
A alacak dedim, babam öyle düşünüyor.
Evet! Kesinlikle! A artı! İyi eğlenceler.
Babanıza saygılarımı iletin. Tukan Jimmy.
Aklını mı kaçırdın, Fleeber tehdit edilir mi?
Sana yardım ediyordum.
Burada yardımına ihtiyacım yok, anladın mı?
- Tamam. Etmem ben de. - Güzel!
Nereye gidiyoruz bu arada?
Vic el sallıyor.
Ne güzel.
Herkes kayabilir!
Sol, sağ, sol, sağ!
Efendim, konuşmamız gerek.
- Çek. Konuşmamız mı gerek? - Evet.
Size söylemem gereken şeyler var. Çok önemli şeyler.
- Tina, elbiseleri getirdin mi? - Evet, soyunma odasında.
Soyunma odasına gidip, üzerini değiştir.
- Efendim. - Sonra bizi götüreceksin. Çek.
Sizi nereye götüreceğim?
Birlikte Gurme Kulübüne gideceğiz. Bugün Cuma.
Hayır efendim, önce sizinle konuşmam gerek.
- Arabada giderken konuşuruz. - Söz mü?
Benim ağzımdan çıkan her kelime sözdür. Hadi.
Bir Porsche kullanma fikri bana hep cazip gelmişti.
Ta ki şimdiye kadar.
- Newsweek okur musun? - Bazen.
Şu ozon tabakası meselesi beni çok endişelendiriyor.
- Gerçekten çok endişeleniyorum. - Sizinle konuşmam gerek.
Evet, bunu biliyorum.
Dün akşam da benimle konuşmak istedin ama yapamadın.
Cesaretini ancak bir günde toplayacağını biliyorum.
- Peşimde federal ajanlar var. - İsimlerini aldın mı?
Greenwald ve Simpson.
Onları Gurme Kulübe götürmezsem beni 2 yıl hapse attıracaklarmış.
Hayır, korkma. Seni hapse göndermezler.
- Göndermezler mi? - Hayır, sadece beynini dağıtırlar.
Mükemmel bir iş yaptığınızı söylemek istiyorum.
Teşekkürler. Sana minnettarız.
O iki salak Bonelli ailesi için çalışır.
- Güney Amboy'da iş yaparlar. - Devlet için çalışmıyorlar mı?
Evet, devlet için çalışıyorlar ama asıl parayı Bonelli'den alırlar.
İnanılmaz değil mi Clark? Ahlaksızlık yani.
Evet, ahlaksızlık diz boyu.
- Şuna bakın, mafya için çalışıyor. - Üstelik üniversiteli. Çok üzücü.
Yani bu adamlar sadece Bonelliler için peşinizde...
...ve beni kullandılar. Size ulaşırlarsa...
Seni vuracaklar.
- Aman Tanrım. Bu korkunç! - Ama bu işler böyle.
Seni bu işe karıştırdığım için üzgünüm ama...
...artık bulaştın ve seni bir şekilde kurtaracağız.
Tanrım!
Bir yolunu bulmuştu. Greenwald ve Simpson'ı tuzağa düşürecek...
...riskli bir plandı.
Bu sayede nesli tükenmiş hayvanlar işinden de kurtulacaktı.
İpucu: Planda beni ve kertenkeleyi yem olarak kullanmak da vardı.
Bu mükemmel Gurme Kulübü'ndeki son yemek olacaktı.
Bayanlar baylar, bu akşamın ev sahiplerinden...
...Bay Carmine Sabatini!
Carmine'ın yanında güzel kızı Tina ve nişanlısı Montana eyaletinden...
...Bay Clark Kellogg var.
Carmine ve mutlu çifte Gurme Kulübe yakışır bir şekilde...
...hoş geldin diyelim.
- Hans. - Carmine.
Bayanlar baylar, hepimizin beklediği an geldi.
Gurme Kulübü özel kılan o müthiş an.
Dünyada son kez servis edilecek olan ana yemeğimiz...
...sevgili Komodo Ejderi!
Şu mısır tarlasına gir. Tamamen terk edilmiş.
Güzel.
Ben limonlu bir Rob Roy alayım. Sen ne içeceksin?
- Diyet kola. - Amcam sana olacakları anlattı mı?
Evet. Greenwald ve Simpson hepimizi öldürecek.
Onlar Bonelli ailesinin bir parçası, Güney Amboy'da çalışıyorlar.
Bu biraz abartılı Clark. Hepimiz öldürülebiliriz.
Ama çok düşük bir ihtimalle.
Önemli olan seni gerektiği gibi hazırlamak.
- Bir İtalyan pasaportu. - Açsana.
Çok başarılı, öyle değil mi?
- Ne bu? Rudolfo Lasparri mi? - Clark, benden söylemesi.
Çok büyük bir ihtimalle bu gece hepimiz Palermo...
...Sicilya'ya gitmek üzere uçağa binmiş olacağız.
Hâlâ yürüyebiliyor olursak.
Ben Palermo, Sicilya'ya gitmek istemiyorum!
- Hiç gittin mi? - Hayır, tabii ki gitmedim!
O zaman bildiğinden konuşmuyorsun değil mi Rudolfo?
Gitmeyeceğim! Artık buna katlanamıyorum, anladın mı?
Hayatımın kalanını kaçarak ve saklanarak geçirmek istemiyorum!
Yeter artık! Bu işin hemen hallolmasını istiyorum!
- Demek öyle. - Evet!
Ne diye gülüyorsun?
Çünkü her zamanki gibi Carmine amcam haklıydı.
- Hazırsın. Freddy'ye hazırsın. - Freddy'ye hazırsın da ne demek?
Gösteri zamanı geldi demek.
Yani iki dakika sonra çıkıp federallere işaret vereceksin.
- Bunu ne için aldınız? - Balık ve vahşi hayat grubundayız...
...diye sosyal hizmet görevlisi değiliz Bay Armstrong.
Bayanlar baylar bu akşamki diğer ev sahibiniz...
...Bay Larry London! Larry!
İyi akşamlar bayanlar baylar.
Bu hepimiz için çok özel bir gece, bu akşam dünya üzerinde...
...sadece sekiz tane bulunan Komodo ejderinden...
...bir tanesini yeme şerefine erişeceksiniz.
Bu yüzden tabak başına 350 bin dolar fiyat biçilmiştir.
Servis dahildir.
Teşekkürler. Peşin ödediğiniz için teşekkürler.
O küçük paralar olmasa...
Güzel kokuyor.
Yarısını başka bir çantaya geçir ve şuradaki tencerenin içine koy.
- Tamam. - Hadi.
Afiyet olsun.
Galiba ona ejder konusunda yardım etmeni istiyor.
Tamam. Peki.
İyi şanslar. İhtiyacın olduğundan değil. Herkes sana güveniyor.
Çocuk bize işaret veriyor.
- Emin misin? - Kesinlikle.
Dans pistinden geçerken kalbim hızla çarpıyordu.
Birkaç dakika sonra özgür ya da ölü olacaktım.
Ya da Palermo Sicilya'da Rudolfo Lasparri olacaktım.
Her şey bana bağlıydı. Gösteri başlamak üzereydi.
Kertenkele benden daha tedirgin görünüyordu. Aynı gemideydik.
Herkes dışarı çıksın, çıkın.
İyi şanslar.
Hoşça kal.
- Verin o ejderi bana! - Kımıldamayın!
Adalet bakanlığı, Balık ve Vahşi hayat bölümü!
Carmine Sabatini ve Hans Kurt Schlegel...
...tutuklama emriniz var.
- Dwight! - Suçumuz ne?
Varanus komodoensisi yani diğer adıyla Komodo Ejderini...
...kanunsuz yollardan ülkeye sokup katletmek.
- Her şey bitti ihtiyar. - Bana ihanet ettin!
- Hayır! - Evet. Bana ihanet ettin!
- Hayır! - Geri çekilin!
- Silahını at yoksa beynini dağıtırım! - Efendim!
- Bunu bana nasıl yapabildin? - Yanılıyorsunuz!
- Bana nasıl ihanet edersin? - Efendim!
- Seni pis yalancı. - Yapmayın!
- Efendim. - Elveda oğlum.
- Efendim! - Tanrım. Carmine.
Başka şansım yoktu! Her şeyi gördünüz.
Başka şansın yoktu. Kaderi böyleydi.
Duygularını anlıyorum oğlum, ama sen bir kahramansın.
- Dondum kaldım. - Sigara?
Evet. Çok iyi olur.
- Onu gerçekten severdim. - Bundan eminim.
Bu arada, para. Delil olarak almamız gerek.
Evet, şuradaki büyük kazanın içinde.
Harikaydın oğlum. Delili rapor etmemiz gerekiyor.
Elinize sağlık. Herkes burada kalsın.
- Tebrik ederim. - Yürü.
- Artık gitsek iyi olur. - Ben hiçbir yere gitmiyorum.
- Oğlum. - Bana oğlum deme!
- Başka seçeneğim yoktu. - Evet, vardı.
- Beni ele vermeyebilirdin. - Eğer senin oğlun olsaydı...
Benim oğlum olsaydı, ona oğlum gibi davranırdım.
Üvey oğlum olsaydı, yine oğlum gibi davranırdım.
- O hayvan-- - Dwight, iyi geceler!
Anneme söyle onu yarın ararım.
İyi geceler.
FBI beyler. Charles Greenwald, Lloyd Simpson.
Ettiğiniz yemini bozduğunuz için tutuklusunuz.
Sahtekarlık, haraç ve Rico yasasının ihlalinden de.
- Kelepçeleri tak. - İhtiyar bizi tuzağa düşürdü.
- Sabatini mi? - Çocukla birlikte.
Mısırlara dikkat beyler.
Bu saçmalıklar için çok yaşlandım.
Bitti mi?
Bitti.
- Nasılsın? - Çok kötüyüm.
Rahatsız etmek istemezdim ama içerdekiler sabırsızlanıyor.
Tamam, hadi o zaman.
Hans, bu akşam yemekte konuklarımıza ne vereceğiz?
Hawaii pisi balığı ve Virginya'dan gelmiş hindi füme.
Hindi füme mi? Bütün bunlar bir düzmece miydi?
- Bu Gurme işi falan? - Düzmece, çirkin bir kelime.
Bu işti. Eğer işin içinde olmak istiyorsan bunu yaparsın.
Hindi füme için tam 350 bin dolar.
Ama hepsi Gurme Kulübün bu son gecesinde çok eğleniyordu.
Dwight Vermont'ta gitmek üzere otobüse binmişti.
Greenwald ve Simpson hapse gidiyordu.
Hayvanlar da Bronx Hayvanat Bahçesi'ne götürülüyordu.
Hepsi Sabatini Nesli Tükenen Hayvanlar çatısı altında...
...toplanacaktı. Artık Carmine bir yardımsever olmuştu.
Bense sadece bir öğrenciydim.
Bilseydin, bunların hiçbirini yapmazdın.
- Tabii ki yapmazdım. - Bu yüzden söylemedik.
Yani başından beri Dwight'ın üvey babam olduğunu biliyor muydu?
Bu yüzden mi o balık ve vahşi hayatçıları çağırdı?
Elbette.
- O bir dâhi. - O bir dâhi.
İyi geceler canım.
Sen her zaman en büyük aşkımdın.
Artık gidiyorum, o yüzden itiraf edebilirim.
Hans.
Harikaydın genç adam, harika!
Biz eğlenmeye gidiyoruz. Seninle çalışmak güzeldi.
- Kendine iyi bak. - Hadi Edward. Çabuk.
- Gösteri bitti. - Yani evlilik işi de...
- Lütfen. - İyi. Yanlış anlama...
Biliyorum. En çok ne istiyorum biliyor musun?
Neymiş?
Bir geceyi seninle kampüste senin odanda geçirmek isterim.
- Sahi mi? - Evet, hem de çok.
Bunu çok isterim.
Daha sakin ortamlarda birbirimizi daha iyi tanırız.
Ben Vic'e yardım edeyim.
Artık hepsi bitti Clark. Vermont'a dönebilirsin.
- Nereli olduğumu hatırlıyor musun? - Hep biliyordum.
Bütün o saçmalıklar için özür dilerim ama sonucu fena olmadı.
Evet. Öyle oldu.
Sana bir şey söyleyeyim mi? Çok cesurdun. Seninle gurur duydum.
Teşekkür ederim.
Neyse, umarım iyi bir hayatın olur. Hoşça kal.
Hoşça kalın efendim. Hoşça kalın.
Sana söylediğim her şeyde samimiydim Clark.
İyi geceler patron.
Hadi, senin neyin var? Amma uyuşuk bir hayvanmışsın.
Yürü. Hadi, gitmemiz gerek. Benimle yürümek istemiyor musun?
- Senden iyi çanta olurdu. - Efendim!
Yürümek istemiyor. Oturdu, kalkmıyor.
- Aslında onlar yürümez. - Evet.
- Durun ben alayım. - Bir dakika, çok ağır. Ne yapıyorsun?
- Yok, alabilirim. - Ama çok ağır dikkat et.
Tamam, tamam aldım.
Unutmadan söyleyeyim.
Okulunu bitirdikten sonra beni mutlaka ara.
Çünkü Hollywood'da bir sürü tanıdığım var.
- Sahi mi? - Evet.
Senin için bir iki kapıyı açtırabilirim.
Bir iki tane fırsat yakalamana yardım edebilirim.
Hayır, hayır. Bunun gerekli olacağını sanmıyorum.
Hayır, benim için çok kolay. Sadece bir telefon açacağım.
- Hayır. - İşini kolaylaştıracağım.