Her şey bir çığlıkla başladı.
Hikaye, annenin
bir erkek çocuk doğuracağıydı.
Ona sezaryen yapılmasına
karar verilmişti.
Kimse onun içinde ne kötülük olduğunu inanamadı.
Doktor, çocuğun deformitesini
düzeltmek için yapabilecek bir şey olmadığını söyledi.
Ne yapacaklarını bilmiyorlardı,
ama kendilerine söz verdiler
onu ne olursa olsun seveceklerdi.
O, onların küçük meleğiydi.
Çocuk için her zaman zor olacaktı.
Çocuk biraz büyüyünce arkadaş edinmeye çalıştı
diğer yaşıtlarıyla.
Onu farklı olduğu için alay ederlerdi,
ama ona iyi davranan birkaç kişi vardı.
Çocuğun alay konusu yaptılar,
ve çocuk bundan hiç hoşlanmadı.
Kimsenin yapabileceği bir şey yoktu.
Çocuk, anne ve babasına her şeyi anlattı,
bu yüzden yapabilecekleri tek şeyi yaptılar.
Onu bodruma koydular.
Ama bodrumda her şey o kadar da kötü değildi.
Çocuğun bir arkadaşı vardı.
Ama cinayet haberi hızla yayıldı.
Kısa sürede öfkeli bir kalabalık evi sardı.
Anne ve baba hiçbir şey yapamadı.
Çocuk, arkadaşını kurtarmaya çalıştı,
ama kapı onun için bile fazla güçlüydü.
Başka çaresi olmayan çocuk,
yanan evden kaçmaya çalıştı.
Anne ve babasını bırakamazdı.
Onlara seslendi, "Anne, baba" ama sonra...
Çok geçmeden kasaba halkı çocuğun kaçtığını gördü.
Rıhtımın kenarına baktıklarında
çocuğun gövdesinin göle battığını gördüler.
gölün dibine doğru.
Tehlikeli bir sis çökmeye başladı,
ve Popeye'ın bedeni asla bulunamadı.
- Merhaba.
- Aman Tanrım, Cherry.
- Biraz zaman tanır diye düşünmüştüm
tüm "vay canına" ve "aah"ları aradan çıkarmak için
onun evine gitmeden önce.
- Tamam. Kes şunu.
- Tamam kızlar, içeride bu oyun saçmalıklarını istemiyorum
içerideyken, tamam mı?
Yakalanmak istemezsiniz. Bu önemli.
- Evet, evet çünkü kaderi
kanalın kaderi buna bağlı.
- Neredeyse iki aydır 100 bin izlenme alan
bir videomuz olmadı, tamam mı?
- Onu daha iyi hale getirmek için gerçekten
iyi fikirlerim var.
- Nasıl?
- Sürpriz.
- Üzgünüm, böldüm arkadaşlar.
Bu konuda kötü bir hissim var.
- Ah, Mia, her zaman kötü bir hissin var.
Aman tanrım. Görüntü alabildin mi?
- Hayır, sadece...
- Bu delilik.
- Neden? Sadece sis.
- Sis çöktüğünde onun geldiğini bilirsin.
15 yıl önceydi,
Popeye dedikleri küçük çocuk bu gölde boğuldu.
Sis daha da çöktüğünde gölün daha fazla çekimini yapacağız.
Havalı bir çekim olacak.
Kameraya hazır mısın?
Bunu çabucak bitirelim, tamam mı?
- Kadraj iyi mi?
- Evet. Ne zaman hazırsan.
- Tekrar hoş geldiniz hortlaklar, başka bir bölüme
"Kötülüğün Lanetli Evleri"ne.
Sizi katillerin evlerinin içine götüren bir seri.
Efsaneye göre Johnny adlı genç bir çocuk
sevgiyle Popeye lakabıyla anılan biri, bir okul arkadaşını
deforme olmuş elleriyle o kadar sert boğmuş ki
gözleri kafatasından fırlamış.
- Kasaba evi Popeye içindeyken yaktı.
- Ve yine de yakın zamanda tekrar satın alındı
ve şu anda restorasyon altında.
- Mevcut sahibi evle ne yapacağını bilmiyor
çünkü bölgede çok fazla kayıp oldu.
- Bakalım Popeye'nin hayaleti bizimle oynamak ister mi...
Mia?
- Sanırım birini gördüm.
- Ne? Sadece hiçbir şey için çekimi mi berbat ettin?
- Yemin ederim! Orada birini gördüm.
- Tekrar denememiz gerekiyor şimdi.
- Hayır, hayır. Sorun değil.
Gerekirse ADR alırım.
Tamam. Hazır mısınız kızlar?
- Hadi gidelim.
Ürkütücü.
- Lütfen, her ihtimale karşı.
- Bodrumdan başlayalım derim.
- Evet, bu iyi bir fikir.
- Bekle, neden sen inip görüntü almıyorsun?
Evet, ben burada oturup ses kaydederim.
- Bunun için sana para vermiyoruz.
- Güzel. İyi bir fikir.
Mia, biraz ses al.
Birazdan geri döneceğiz, tamam mı?
- Tamam.
- Hadi Mia.
Parayı al. Çık git.
Başarabilirsin kızım.
- Evet. Bu çılgınca.
Her şey gazetelerdeki fotoğraflar gibi görünüyor.
gazetelerdeki fotoğraflar gibi görünüyor.
Popeye'in anne babasının da yangında
öldüğü düşünülüyor, bu dünyaya getirdikleri
canavar çocuk Popeye suçlanarak.
Popeye'in anne babasının
hayaletlerinin hâlâ burada olduğunu düşünüyor musun, Cherry?
- Seyirciyi severim.
- Ne yapıyorsun?
- Kamerayı çalışır durumda tut. Farklı bir şey deneyelim.
- Boş ver.
- Ne halt edeceğiz Lora?
Bak, bu konuda düşünme fırsatım oldu.
- İşte böyle.
- Bence mülkü satmak şu an
yapabileceğimiz tek şey.
- Bunu yapamayız.
- Peki neden olmasın?
Anlamıyorum.
Bayan Aster, o lanet tarih öğretmeni
çalıştığın okulun aniden öldü
ve sana Popeye'ın lanet evini bıraktı.
- Sesini alçalt.
- Oh, Tara zaten o çocuk hakkında her şeyi biliyor.
- Ah, senin sayende değil.
- Mülkle ne yapacağımızı konuşuyorduk.
- Onu satmıyoruz.
- Onu öylece orada mı bırakacağız?
Ödemelerde gerideyiz, Lora.
- Erken kalkmışsınız.
- Oh, günaydın. Nasılsın tatlım?
George? - Sarılmak istiyorum. İyiyim.
Aw, iyi eğlenceler.
- Teşekkür ederim.
- Arkadaşların dışarıda uzun zamandır bekliyor.
Ne yapıyordun?
- Oh, bikinimi bulamadım.
Sorun değil.
Donna'ya mesaj attım. Onda yedek var.
- Tamam.
- Seni seviyorum.
- Seni seviyorum. İyi eğlenceler. - Seni seviyorum.
- Hoşça kalın.
- Evet, ama o kadar basit değil, değil mi?
- Bak, bir şey söylemeyeceğim çünkü seni seviyorum Dylan,
ama Tara seni seviyor ve seninle birlikte olmak istiyor.
- Yani, onun seyahat etmeyeceğini mi düşünüyorsun?
- Onun evi burada. Ailesinin evi.
- Onları aldım.
- Ah, Tanrım. Uzun sürdü.
- Bu kadar uzun sürmesine ne sebep oldu?
- Aileme rastladım. Erken kalkmışlardı.
Her şeyin var mı? - Mm-hmm.
- Kathy, Max'in tüm tabelaları
ve temizlik malzemelerini aldığını söyledi,
yani her şeyimiz hazır.
- Harika, görünüşe göre kararmadan önce
biraz iş yapabiliriz.
- Karışma, tamam mı? Sonunda ona söyleyeceğim.
- Kimse sana iyi öpüştüğünü söyledi mi?
- Evet, kız arkadaşım?
- Bunlar daha mı büyüdü?
- Hey millet, eğer öpüşecekseniz,
izlememde bir sakınca var mı?
- Bedava olmaz, Beanie. - Defol git.
- Beni özledin mi?
- Her zaman.
- Tamam arkadaşlar, toplanın.
Gerçekten yardımlarınız için hepinize teşekkür etmek istiyorum.
Gerçekten bizim için dünyalar ifade ediyor.
- Bu ev perili ya da öyle bir şey değil mi?
- İnternette olanlarla ilgili
çok fazla teori dolaşıyor.
Ama sürekli ortaya çıkan şey,
gölde boğulduğu yönünde.
Gölün yakınına bile gitmiyoruz.
- Ne halt?
- Kathy?
Sabah 4'te kalktığımız için ekstra mı alacağız?
- Vay canına. Kathy.
- Birkaç yıl önce yandığını biliyordum.
Peki ne olmuş yani?
Oraya gidip kalanları yıkıp yeniden mi yapacağız?
- Hayır, yer zaten yeniden yapıldı.
- Peki o zaman kim yeniden yapmış olabilir?
- Kimse bilmiyor.
Bence efsanenin hayranları
yeniden inşa etti.
Her halükarda, önümüzdeki birkaç gün içinde,
Popeye'ın evini, davul sesi,
bir perili ev atraksiyonuna dönüştüreceğiz.
- Peki baban bunu nasıl karşılayacak?
- Oh hayır, Bayan Aster anneme öldüğünde evi verdi.
- Anladım.
- Neden ona verdi?
- Ah, anneme sordum,
ama konuşmaktan hoşlanmıyor.
- Peki Bayan Lora'nın Bayan Aster'de nesi var, ha?
Kesin çıplak fotoğraflar, değil mi? (güler)
Bu olmalı. Kesin bu olmalı.
- Nick, kes şunu. Bayan Aster 70 yaşında falan.
Çok iğrenç.
Neden ailen yapmıyor o zaman?
- Çünkü Tara'nın babası bacağını kırdı
ve başka kimseyi tutacak durumu yok.
Ve hepiniz Tara'nın annesi bizim için
neler yaptı unuttunuz mu?
- Evet, o benim favori birinci sınıf öğretmenimdi
ve oldukça çekiciydi. (güler)
- Cidden, bu eğlenceli olacak.
Tamam, iki ayrı arabayla gideceğiz.
Yaklaşık 12 saat içinde orada olmalıyız.
- 12 mi? - Kulağa hoş geliyor.
Bekle, ödemeyi önce mi sonra mı alacağız?
- Tara.
Neden onlara ödeme yapıyorsun?
Bana hepimizin bunu annen için yaptığını söylemiştin.
- Ekstra elemanlara ihtiyacım vardı. Bunu sonra konuşuruz, tamam mı?
- Evet. Sonra.
- O hızla sürerken aklını mı kaçırdın?
- Yaralanmadın mı?
- Burada ne yapıyorsun?
Burada, eski bir terk edilmiş evden başka bir şey yok.
- Ah evet, Popeye'nin evi.
Evi ailem sahiplenmiş.
Onarıyoruz.
- Popeye'nin evi mi?
Ciddi misin, Popeye'nin evine mi gideceksin?
O yerle ilgili söylentileri duymadın mı?
- Ne? Çocukların kamp ateşi hikayeleri gibi mi?
- İnanılmaz.
O yere yaklaşma, cidden.
Bir uyarı. Sisten uzak dur.
Ölümcül.
- Ölümcül sis.
Bir şeyin etkisi altında olmalı. Hadi gidelim.
Tamam, hadi.
- Bu tam bir göz zehir edici, hmm.
Hey, neden bunu kesip atmıyoruz?
- Hayır, ciddi olamazsın. Bu orijinal gibi.
- Hiçbir şey bilmediğini sanıyordum.
- Evet, hiçbir şey bilmiyordum,
ama sonra arabada derinlemesine araştırma yaptım
çünkü Kathy benimle konuşmak istemedi.
- Aman Tanrım. Dalga mı geçiyorsun?
Sinyal yok mu?
- Etrafta bir bak.
- Tamam.
- Bekle, o mu ev?
- Evet ama neden temiz?
- Babamla ben buraya ayda bir gelip temizlik yapıyoruz,
bazı fikirler üzerinde konuşuyoruz.
- Bu çok tuhaf. Orada uyumak istemiyorum.
- Ne? Orada uyumayacağım.
- Tamam. Senin için bir sürprizim var.
- Nedir?
- Şey, sadece bu-
- Bu neydi?
- Ah, ne?
- Bana burada jakuzi olduğunu söylemediniz.
- Burası ne ki?
- Evi düzenlerken önümüzdeki birkaç günü
burada geçireceğiz.
Casa de Friendship'e hoş geldiniz.
- Kathy, herhangi bir sinyal bulabildin mi?
- Dikkatim dağıldı.
Hâlâ bakıyorum.
- Evet, bunun hakkında,
Burada sinyal alamıyoruz,
ama sorun değil, sadece birkaç günlüğüne.
- Haydi, arabadan eşyaları alalım.
- Biraz başım dönüyor tatlım,
yolculuktan dolayı.
Hey Beanie, Donna'ya bagajlarla yardım edebilir misin?
- Tamam.
- Teşekkürler.
- Baş ağrın için bir şey alacağım.
- Evet. Teşekkürler.
- Ve arabayı boşaltacağız.
- Belki sonra burada biraz yüzmek istersin?
- Belki. Bikini getirdim.
- Yeni olan mı?
- Bekleyip görmen gerekecek.
Kathy, tatlım, sinyal yok.
Hadi. Kulübeye gidelim.
- Üzgünüm.
- Buraya gel.
Her şey yoluna girecek. Evet.
Bunu biliyorsun.
Evet, arabayı boşaltacağız
ve sonra kendimize 10 dakika ayıracağız, tamam mı?
- Tamam. - Tamam.
- Siz iki aşık yardım etmek ister misiniz?
- Merak etmeyin arkadaşlar. Sanırım halledebilirim.
- Kahretsin.
- Üzgünüm.
- Sorun değil.
Daha büyük dertlerin var.
Burada nasıl sinyal alıyorsun?
- Bölgede sinyal alan belli yerler var.
Bu kulübe onlardan biri.
- Yani Kathy'ye yalan söyledin, öyle mi?
- Çalışmasını istiyorum.
Onu burada olması için para ödüyorum, değil mi?
- Tara, dinle- - Kahretsin.
Bu hafta sonu hava iyi değil.
- Ne?
- Bak, güneş battığı andan itibaren
tekrar doğana kadar, sis.
Evde kontrol ettiğimde böyle değildi.
- Eminim biraz sisi idare edebiliriz.
- Bu kadar yoğun bir sis değil.
Bu, günlerin kısaldığı anlamına geliyor,
yani herkesi ikna etmem gerekecek
daha sıkı çalışmaları için
ve ah, kahretsin.
- Gel otur, tamam mı?
Elinden gelenin en iyisini yapıyorsun
ve her adımda seninle olacağım, tamam mı?
- Seni seviyorum, kahretsin.
- Bu kulübeler mükemmel.
Her zaman burada mıydılar?
Tara? - Hı?
Oh, özür dilerim.
Biliyorsun, benim ailemden önceki sahipler
yeri yeniden düzenlerken onları kurmuşlar.
- Biraz rahatlamayı denemek ister misin?
- Ev bitmeden önce olmaz.
Lanet olsun.
Arkadaşlar! Arkadaşlar, beni duyabiliyor musunuz?
Yani
hava koşulları işleri biraz
renklendirdiğine göre,
sis gölden yükselmeden önce
birkaç saatlik iş yapmamız iyi bir fikir olabilir.
- Ciddi değilsin, değil mi?
- Sabah yapabilir miyiz
- Arkadaşlar! Hadi ama.
Tara'nın ailesi son zamanlarda kötü günler geçirdi.
- Tara, ekstra vardiya almak zorunda kalıyor
böylece ailesinin evini kaybetmiyorlar.
- Bu demek oluyor ki Lora,
Mrs. Cooper, en iyi öğretmen, o zor durumda.
- Evet, hadi ama arkadaşlar.
Hadi. Hep birlikte yaparsak kolay olacak.
Müzik çalarız, ha?
- Teşekkürler arkadaşlar. Gerçekten size minnettarım.
- Bir yıldır bu topraklarda oturuyoruz.
Biliyorum, arkasında karanlık bir geçmiş var,
ama yarı fiyatına koyarsak satılacağından eminim.
- Bu söz konusu bile değil.
- Bana ne söylemiyorsun?
- Jane, burada ne yapıyorsun?
- Lora, o geri döndü. Bu o olmalı.
Bak.
- Popeye evinde üç ölü.
- O olmalı.
Dylan, çocukların bu hafta sonu bir yere
gideceğini söyledi ama
neresi olduğunu söylemedi.
- Jane, gerçekten
sakinleşmen gerekiyor.
- Nerede olduklarını biliyor musun?
Ve diğerleri?
- Şşş. George evde.
Bu konuyu yarın konuşuruz, olur mu?
- Boyayı dikkatli kullan.
Aynısından bir tane daha alamayız.
Dikkatli olmanızı takdir ediyorum, kızlar. Kırmızıya ne oldu?
- Evet, biraz kişisel bir dokunuş eklemek istedik.
- Kişisel olarak, Tara, gerçekten, gerçekten hoşuna
gittiğini biliyorum.
- Ne? Dur.
- Mükemmel,
- Tamam Tara, bunun hakkında seninle konuşabilir miyim?
Evet, hadi.
- Ne istiyorsun, Beanie?
- Şey, sadece düşünüyordum ki,
bilmiyorum, belki kızlar bir motivasyona ihtiyaç duyar?
- Hayır demeyi öğrenmelisin.
- Hayır dersem, yapmazlar.
- Merhaba, size yardımcı olabilir miyiz?
- Burada olmanız gerekmiyor.
- Üzgünüm. Babam buraya sahip.
- Bu durumdan hoşlanmayacak.
Hiçbirinden.
Şimdi giderseniz, size zarar vermez.
- Ne yapacaksın?
- Evet, ne yapacaksın, orospu?
- Ne yapacağım değil.
- Gerçekçi olalım.
Yediye karşı bir ve kimseyi arayamazsın
çünkü yanlış bir şey yapmıyoruz.
- Bu benim evim.
- Yerel akıl hastanesini aramaya ne dersin, hmm?
Belki bize yardım edebilirler, hmm?
Şimdi hepimiz için bir iyilik yap ve defol git.
- Senin böyle bir orospu olabileceğini hiç bilmiyordum.
- Barda çalışırken,
salaklardan kurtulmanın tek yoluydu.
- Ama bu hiç hoş değildi, Donna.
Belli ki onunla ilgili bir şeyler yanlıştı.
- Onu başka nasıl gönderebilirdim ki?
- Tara, ne yapıyorsun?
İyi iş.
- Lütfen, özür dilerim.
Yapabileceğimiz bir şey var mı?
Bir yere götürmemizi ister misin?
- Hepinizin onun çektiği gibi acı çekmesini istiyorum.
- O sensin. Sen o kişisin.
Seni almaya geliyor.
Kaç.
- Heyecan bittiğine göre gidip...
Ne yapıyorsun?
- Hayatımda gördüğüm en ateşli şeydi.
senin yaptığın.
Ne?
Onlar orada eğleniyorlar.
Dylan korkusuz liderimiz Tara'yı teselli ediyor. Benim eğlencem nerede?
- Tamam çocuklar.
Bu garipti, değil mi?
- Evet, polisi mi arayacak acaba?
- Hayır. O sadece buraya kaybolmuş bir garip kişi.
Hepsi bu.
Sis geliyor.
Birinci günün sonu, çocuklar. Harika iş çıkardınız.
- Hey. Nereye gidiyorsun?
- Nick, kes şunu. Havamda değilim.
Bu senin için heyecan verici olabilir,
ama benim için değil.
- Merhaba, Tara'ya ulaştınız.
Muhtemelen yapılacaklar listemi kontrol ediyorum,
ama lütfen mesaj bırakın
ve size en kısa zamanda döneceğime söz veriyorum.
Yakında görüşürüz. Hoşça kalın.
- Müsait olduğunda lütfen beni geri ara.
Teşekkürler. Seni seviyorum.
- Bir süredir dolanıyorsun.
- Beni sevdiğini biliyorsun, değil mi?
- Evet.
Baştan beri benim koruyucu meleğim oldun
bu süre boyunca.
- Yaptığım her şey ikimiz için de faydalı olsun diye
çünkü sana derinden aşık oldum.
- Evet.
- Lakeman Koleji'ne kabul edildim.
- Dylan, vay canına. Bu harika.
Neden daha önce söylemedin?
- Ülkenin öbür ucunda, Tara.
Benimle gelmeni istiyorum.
- Ayrılamam. Bunu biliyorsun.
- Benim anne babamla senin kadar yakın olmayabilirim,
ama anne ve babayı bırakma zamanı geldi.
Büyüme zamanı geldi.
Lanet olsun.
- Sanki daha önce hiç bir kadına dokunmamışsın gibi.
- Hayır, şey, Donna gerçekten fazla ilgi göstermiyordu, ihtiyacım var.
Ne?
- Nick, seni gerçekten seviyorum.
- Evet, ben de seni seviyorum.
Sence neden buradayım seninle?
- O zaman Donna'dan ayrıl.
- Ne?
- Bu işin gizli olmasından bıktım, seninle benim.
- Ama heyecan verici değil mi?
Yani yakalanabileceğini bilmek, değil mi?
Seni biraz heyecanlandırıyor mu?
- Evet. Evet.
Belki de yakalanmak istiyorum.
- Ne yapıyorsun?
- Eğer ona söylemezsen, ben söyleyeceğim.
- Ne halt etmeye, yapacaksın.
- İzle de gör.
- Tamam o zaman, işimiz bitti.
İşimiz bitti.
Sky, aramızdaki her neyse bitti, ha?
Aslında, bir daha asla lanet suratını görmek istemiyorum.
Ortama ayar vermenin yolu bu, çocuk.
- Lanet olası pislik.
- Onlar.
Beklediğin şey bu.
- İyi uyudunuz mu?
- Aslında kütük gibi uyudum, ama bir melatonin aldım.
- Sky'ı gören var mı?
- Evet. Hayır, daha erken uyandım.
Onun çıktığını gördüm. Bir taksi çağırdı.
- Hmm. Ne?
Neden? Yardım etmek istediğini sanıyordum.
- Evet, ama neden gittiğini gerçekten bilmiyorum.
Emin değilim.
Aile sorunu? Sinirli görünüyordu.
- Bu, bugün çalıştığımız saatleri değiştirmez, değil mi?
- Bunu denemek ister misin?
Bu Green Love Maker adında bir sativa türü.
Yani duyduğum bu.
- Pas geçeceğim. Teşekkürler.
- Ne düşünüyorsun?
Sence gidip ona çıkma teklifi etmeli miyim?
Sonuçta ikimiz de insanız.
Bunu ortak noktamız olarak düşünebiliriz.
- Umurumda bile değil, dostum.
Bu senin hayatın. Ne istersen yap.
- Havama solumayı keser misin?
- Kathy, düşünüyordum da,
beş yaşından beri birbirimizi tanıyoruz.
- Ee?
- Ve şey, seni daha iyi tanımak istiyorum.
Ne dersin? Çıkabilir miyiz?
- Ver telefonunu.
Al bunu. Zaten benimle çıkmak istemezsin.
Onunla ne istersen yapabilirsin.
Defol git, Beanie.
- İyi misin?
Tamam.
- Lanet olası pislik. Kendini ne sanıyor bu kadın?
Zaten hiçbir önemi yok.
Alo?
Lanet orman.
Bu çılgınlık.
- Ah, teslim oluyorum, Tara.
- Klipsiz rahat hissetmiyor musun kendini?
- O bana göre değil.
- Hey Donna, hadi bin artık.
- Bekle. Bir fotoğraf çekeyim.
- Mesaj mıydı o?
Sinyal mi aldın?
Her şey yolunda mı?
- Hayır, sadece bir dakika.
- O zaman bu daha çok bana.
- Bence bu kadar yeter.
- Tamam.
- Lora, sakin ol.
- Sadece üç gün sonra kayıp sayılırlar dediler
ve henüz 24 saat oldu.
- Tanrım, şu an kendini dinle. Ne oluyor?
- Jane, ne yapıyorsun?
- Lora, Dylan'ın günlüğünü buldum.
- Ne?
- Bak, burada bile yazıyor.
Turistler ön kapıdan içeri alınacak
ve eve gösterilecekler
ve sonra kabinlerden bahsediyor
turistlerin kalacağı.
Eve gitmişler, Lora. Oradalar.
- Bir dakika ver.
- Ne oluyor burada?
- Sana söylemedi mi?
- Neyi söylemedi?
- Anahtarlar kaybolmuş.
- Ne dediyse, yalan söylüyor, tamam mı?
- Gerçekten tam bir pisliksin, biliyor musun Nick?
Benimle o kadınla nasıl aldatabildin?
- Ah, kahretsin.
Ne büyük bir mesele anlamıyorum.
Bir adamın ihtiyaçları var.
- O zaman onunla çık?
- Çünkü o benim karım olmasını istediğim kişi değil, Donna.
O sadece, ne bileyim, eğlencelik biriydi.
- Eğlencelik biri mi? Siktir git, Nick.
- Donna, hiçbir yere gitmiyorsun.
- Bırak beni.
- Hiçbir yere gitmiyorsun. Dur.
- Canımı acıtıyorsun.
- Dur.
Bunu konuşamaz mıyız lütfen?
- Nick, çekil.
Seni bir daha görmek istemiyorum. Benden uzak dur.
- Donna! Donna!
Kahretsin! (yumruk sesleri)
Sen ne boktan bir şeysin?
Lanet olsun!
Hayır, lütfen.
Hayır, hayır, hayır, hayır. Lütfen, lütfen, lütfen.
Kahretsin! Hayır, lütfen.
Yalvarıyorum! Yalvarıyorum!
- Ne bok yedin, Nick?
Nick, ne halt var seninle?
Neden...
Nick?
- Saat kaç?
- 18:00.
- Aman tanrım.
Neden beni daha erken uyandırmadın?
- Kimsenin nerede olduğunu bilmiyoruz.
- Ne demek istiyorsun?
- Sanırım Tara'yı bulmuşsun.
- Herkes nerede?
- Bilmiyorum. Her yere baktım.
Az önce evden geldim.
- Tamam, burada panik yapmayalım, tamam mı?
Geri döneceklerdir.
Muhtemelen bira almaya falan gitmişlerdir
ama araba kullanmazlar, değil mi?
- Sanırım mantıklı.
Belki de boşuna paranoyak oluyoruzdur.
- Ya sis? Gölü kontrol ettin mi?
Bir dakika sürecek.
- Hayır, Tara, bekle.
- Dylan, bırak baksın.
Her yere baktık.
Bir dakikaya döner.
- Anne?
- Bir şey bulabildin mi?
- Göl kenarına gitmedim. Bunu buldum.
- Vay. Annemin duvarında aynı resim var.
- Aynı ama arka plandaki çocuk benimkinde yok.
- Evet, aynı. Neden bu kadar kötü yanmış?
- Bekle, resimde olması gerekmeyen kim?
- Hadi bir içki içelim ya da başka bir şey yapalım.
- Evet, bu kötü bir fikir değil.
Oraya geri dönüp diğerlerini bekleyelim, tamam mı?
- Tamam.
- Evet. Gel.
- Lütfen yapma. Lütfen, lütfen.
Hayır, lütfen, lütfen.
Yardım edin.
- Ne oldu?
- Kahretsin!
- Donna!
- Git!
- Aman Tanrım.
- Hadi, hadi.
- Bekle!
- Dylan! Dylan!
Dylan! Dylan!
- Arabalar burada ama ışıklar yanmıyor.
Onlar kulübelerde olmalı.
- Kulübeler hangi tarafta?
- Şu tarafta.
- Dylan? Dylan?
Dylan, sen misin?
- Gerçekten beni korkutuyorsun, Lora.
Benden ne saklıyorsunuz? Tara nerede?
- Tara'yı bulunca her şeyi açıklayacağım.
Jane, hadi gidelim.
- Bu neydi böyle?
- O Popeye. Geri döndü.
- Bekle, bekle. Kathy nerede?
Onun arkamızda olduğunu sanıyordum.
- Çok üzgünüm.
- O gerçek.
Hakkında okuduğum her şeyden sonra.
Hayır, hayır, hayır. Gerçek olamaz.
Gerçek olamaz.
- O zaman bu neydi?
- Öldü. Gölün içinde öldü.
- Biliyorum, tamam mı? Biliyorum.
Sadece arabaya ulaşmalıyız.
- Tanrım, bu kadarı da fazla.
- Bekle, bizi nasıl buldun?
- Annen. Bana basın haberini gösterdi.
- Bekle, annem burada mı?
- Üzgünüm.
- Bekle, ne demek istiyorsun?
- Gitmeliyiz.
Gitmeliyiz. Buradan ayrılmalıyız.
- Bu kadarı yeter.
Bana neler olduğunu anlatacaksın.
- Popeye hakkında sizin bilmediğiniz bir şey mi biliyorsun?
Doğru mu?
- Olanlardan bu yana 15 yıldır duyduğunuz hikayeler
hepsi yalan.
Hepsi yalan.
- Anne, bize anlatabilirsin.
- Dışarıda gördüğünüz şey var ya? O Johnny.
O benim öğrencimdi.
- Johnny mi?
- Popeye'ın gerçek adı bu.
- Ölümünden bir hafta sonra, kabuslarıma girdi.
Her zaman rüyalarımdaydı
ve meğer
Sweetville halkı da aynı korkunç rüyaları görüyormuş.
Sanki rüya bize bir şey yapmamızı söylüyordu.
- Ne yapmamızı?
- Rüya bize evi yeniden inşa etmemizi
ve bir kişinin araziye ve mülke her zaman sahip olmasını
ve onunla hiçbir şey yapmamasını söylüyordu.
Soyadlarına göre alfabetik sırayla kimin araziye sahip olacağına karar verdik.
Julie Aster ilk sıradaydı ve sonra öldü
ve sıra bendeydi.
- Ne kadar çılgınca
- Onu nasıl durduracağımızı anlıyor musun?
- Anne, onu nasıl durdururuz?
- Bilmiyorum.
Keşke o insanlarla o eve gitmeseydim,
ama bir şey yapmam gerektiğini biliyordum
seni pencerenin ardından gördüğümde ve siz ikiniz birlikteydiniz.
- Ne demek istiyorsun?
- Okulda sürekli zorbalığa maruz kalıyordu
ve onlara durmalarını söyledim
ve teneffüste oyunlara onu dahil etmelerini
ama yapmadılar.
Ama sen onu kurtarmaya çalıştın, Tara.
- Ne demek istiyorsun?
- Acısını durdurmaya çalıştın
ama senin güvenliğinden korktum.
Bu yüzden köyden ebeveynlerle birlikte gittim
ve durdurmaya çalıştık.
Çocuklarımıza yönelik tehdidi durdurmaya çalıştık.
Johnny hayatta olduğu sürece tehlikeliydi.
- Anne, ne yaptın?
- Lütfen, lütfen, artık eve gidelim.
Yapamam.
- Lora!
- Kımıldama.
Sana zarar vermeyeceğini biliyordum, Tara,
çünkü sen benim gibisin.
Johnny bana senin hakkında her şeyi anlattı.
Sadece sevgi istiyor. Ona bu sevgiyi sen verdin.
- Sen kimsin?
- Benim adım Olive. Johnny benim kardeşim.
Beni bodruma kilitlediler
böylece beni sakladılar.
Sevgili anneciğim küçük Johnny'i çok severdi.
Çok tatlıydı.
Bodruma inerdi
ve ebeveynlerim unutunca bana yemek getirirdi.
Onu üzgün görmekten nefret ederim.
O gün değil.
Onu kurtaramadım.
O kötü değildi.
O gölde boğulan siz olmalıydınız.
Bunu hak etmedi.
Zavallı Johnny'nin ruhu daima Sweetville ormanlarında dolaşacak.
Bütün katillerin rüyalarını ziyaret ediyor
ve hayatını tümden yıkanların, evimizi geri verene kadar
peşini bırakmayacak.
Johnny'ye söyledim,
gölden gelen sisin içinde yaşıyor.
Sadece küçükken yapmamıza izin verilmeyen şeyi yapmak istiyoruz.
Oynamak.
Oyun.
Öldüğünde seninle biraz eğleneceğim.
- Dur!
- Lora, gitmemiz gerek.
Tara!
- Tara, o seni seviyor.
- Kahretsin!
Hey!
Bu annem için, kaltak.
- Yardım et!
- Anne.
- Yardım et.
- Tara.
Tara, Tara, Tara.
- Öl, seni pislik.
- Artık güvendesin. Güvendesin.
Bu, benimle kalabileceğin anlamına mı geliyor?
Buradan gidelim.
Tara?
Tara!