Benim adım Archibald.
Archibald Suchot.
Bir mühendisim ve 10 yılı aşkın bir süreyi Afrika'da her tür
faydalı nesneler imal ederek geçirdim.
Bu arada, hikâyemizin başladığı yer Afrika'nın tam kalbinde.
Burası Afrika değil, burası Connecticut.
Bu da gizemli bir şekilde ortadan kaybolmadan önce yaşadığım ev.
Ama bu torunumun daha iyi anlatabileceği başka hikâye.
Çok şirin bir çocuk olduğunu göreceksiniz, ismi de...
Arthur!
ARTHUR VE MİNİMOYLAR
Bu defa nereye gitti bu?
Köpek de ortalarda yok.
Alfred!
"Tabii, göreceksin, harika bir bekçi köpeği olacak."
Alfred!
Tam olarak neye bekçilik edecek acaba?
En azından seslendiğimde cevap verebilirsin!
Arthur.
Arthur!
Saldırı! Askerler, yardım edin!
Sakin ol! Benim! Ninen!
Affedersin.
Afrika'daydım.
Belli oluyor.
Seyahatin iyi miydi?
Harikaydı! Dedemle bir kabiledeydim.
Bak!
Dedem çadır bezini boyayıp daire gibi germiş.
Hayvanlar etrafında dönüp duruyor, bizi bulamıyorlar. Görünmezmişiz gibi.
Görünmez, ama kokmaz değil! Bu sabah banyonu yaptın mı?
Bu kitabı bulduğumda gidiyordum!
Bu inanılmaz!
Bunlar hep dedemin yalnız kabileler için yaptığı icatlar.
Evet, Afrika kabileleri ile kendininkinden fazla ilgiliydi.
Bak! Süper derin bir kuyu kazmış ve bambu kamışlarından tam bir
sulama sistemi icat etmiş!
Biliyorsun, bunu icat eden deden değildi.
Romalılardı.
Onlar buna viyadük derdi.
Romalılar mı?
O kabileyi hiç duymadım.
Çok eski bir uygarlıktır.
Liderlerinin adı Sezar'dı.
Salata gibi mi?
Evet salata gibi.
O kitabı aldığın yere koy.
-Alışverişe gitmemiz gerek. -Peki.
Nine, lütfen, dönüşte ben sürebilir miyim?
Bilmiyorum, Arthur, bakarız.
Lütfen, dedem olsa yapardı.
Şu an deden burada değil ve patron benim.
İyi günler, Bayan Suchot!
Memur Bey, merhaba!
Sizi kasabada görmek daima bir zevk.
Teşekkürler Memur Bey, seni görmek de bir zevk.
-İyi günler Memur Bey. -İyi günler.
Arthur.
İşte alışveriş listesi ve ben beş dakikalığına
caddenin karşısında olacağım, sonra seninle orada buluşuruz.
-Biraz pipet alabilir miyim? -Tabii, ne kadar istersen.
-Seni izledi mi? -Sanmıyorum.
Harika! Harika!
-İşte. Hepsi burada. -Mükemmel.
Harika, çok teşekkür ederim.
-Borcum ne kadar? -Sen deli misin, ne borcu!
Borcun falan yok! Hadi, seni yakalamadan gitsen iyi olur.
Şaşkınım, nasıl teşekkür etmeli bilmiyorum.
Katılmama izin verdin ya! Hiçbir şey beni daha mutlu edemezdi!
-Hadi, git artık! -Çok teşekkür ederim.
Nasıl gittiği konusunda bana haber vereceğine inanıyorum.
Veririm. Seni yarın ararım.
Yarına konuşuruz.
-Hoşça kal. -Güle güle.
Arthur?
Arthur, hayır, hayır, sorun değil! Sen git oyna hadi!
-Hava kararmadan git. -Emin misin?
-Tabii ki. Evet. -Teşekkürler, nine.
Bir şey değil.
Evet!
Evet! Dünya şampiyonu!
Alfred!
Dikkatli izle, Alfred!
Eyaletin en büyük sulama sisteminin icadına tanık olmak üzeresin.
Dedeminkinden daha büyük.
Sezar'ınkinden daha iyi.
İşte bu Arthur'un icadı.
Mükemmel!
Hadi bakalım!
Evet!
Alfred!
Tebrikler!
Bu tarihe geçecek olağanüstü bir icat! İnan bana!
Arthur! Telefon!
Bana izin verir misin?
Muhtemelen tebrik etmek için devlet başkanı arıyordur.
Sezar'ınki gibi bir sulama sistemi yaptım.
Artık turplar daha hızlı büyüyecek!
Benim tatlı kekim mi konuşuyor?
Şu "Seesher"da kimmiş?
Dedemin arkadaşlarından biri.
Dedemin notlarını takip ettim ve çok iyi işe yarıyor!
Umarım hava kararmadan önce gelirsiniz,
böylece görebilirsiniz. Şimdi neredesiniz?
Hâlâ şehirdeyiz Arthur.
Yarın sabah görürsünüz sanırım?
Hayır, biz gelemeyeceğiz Arthur.
Ama orada olamasak da, seni düşündüğümüzü söylemek istedik.
Çünkü bugün senin doğum günün.
İyi ki doğdun evlat!
Unuttuk sandın, değil mi?
Ama 10 yaş çok önemlidir!
Artık koca bir oğlansın, değil mi?
Hediyeni nasıl buldun?
-Henüz almadık, seni ahmak! -Ne?
Hayır, ben ninenle hallettim.
Evet, yarın ninenle şehre in ve ne hoşuna giderse al.
Çok pahalı olmasın!
Şaka yaptım oğlum!
Ama çok yakında görüşeceğiz ve kendine
dikkat etmeyi unutma. Mutlu yaşlara! -Mutlu yaşlara!
Başkan aramadı.
Mutlu yıllar sana!
Mutlu yıllar sevgili Arthur.
Mutlu yıllar sana!
Biliyor musun, sen dünyanın en iyi ninesisin.
Sen de en iyi torunsun!
Hadi, mumları üfle!
Önce hediyeler?
Tamam. Bu Alfred'den.
Hiç yeni topum olmamıştı.
Teşekkür ederim, Alfred!
Hayır! Onu fırlatmak için dışarı çıkana kadar beklersen çok sevinirim.
Doğru. Haklısın.
Ve bu da benden.
Çok güzel.
Peki pastayı nasıl yapabildin?
Fırın arızalı sanıyordum.
Aslında onu nalburdaki Bayan Kerman yaptı!
Yine de sevdin mi?
Bir harika.
Üç kişi için çok büyük ama.
Onları suçlama, Arthur.
Ellerinden geleni yapıyorlar.
Bütün yılı İngiltere'de yatılı okulda geçirdim.
Tatile geldiğimde bile yanımda yoklar!
Neyse, alıştım artık.
Yaş günümde hiç yanımda olmadılar.
Dur! Bir dilek tut.
Bir dahaki yaş günümde dedemin de burada olmasını diliyorum.
Mumlu kek yemek istemiyorsan hemen üflesen iyi olur.
Her gece, bu muhteşem günbatımı tamamen bizimdi.
İşte annenin dünyaya geldiği yer tam olarak burası.
Ben anneni doğururken, deden de bunu resmediyordu.
-Bunlar kim? -Bogo-Matassalailer.
Deden bir sulama hendeği yapmalarına yardım etmiş.
Onlar da karşılığında koca bir torba yakut vermişler.
-Sahi mi? -Sahi.
-Sana bütün gece hikâye anlatabilirim. -Harika, hadi anlat.
Hayır, bu akşam değil, Arthur, belki yarın.
-Hadi ama. -Hayır, mutfağı temizlemedim bile.
Lütfen nine! Sadece birazcık.
Bugün yaş günüm!
-Pekala, sadece bir dakika. -Tamam.
Bogo-Matassalailer, çok çok uzun boylularmış.
Doğanın kendisini, nesnelerin zıtları ile dengelediğini söylerlermiş.
Mükemmel uyumu bulmak için yüzyıllarca zıtlarını aramışlar.
-Peki bulmuşlar mı? -Evet.
Hemen yanı başlarında yaşayan başka bir kabile varmış
ve özellikleri de bit kadar olmalarıymış.
Onlara "Minimoylar" diyorlarmış.
Vay canına.
-İyi anlaşmışlar mı? -Hem de mükemmel!
Kısa sürede ayrılamaz olmuşlar!
Bir taraf olabildiğine uzun, diğer taraf inanılmaz küçük.
Ancak bir aradayken bir bütün olabilmişler.
Bu kim?
Bu Prenses Selenia.
Minimoylar'ın krallarının kızı.
Güzel kızmış!
Yani bu inanılmaz!
Evet. Ve kral dedene onu ne zaman isterse nasıl bulacağının sırrını
bizzat söylemiş.
Bunlar dedenin anlattıkları.
Her zaman biraz sarhoştu.
Ben de Minimoylar'la tanışmak isterdim.
Şimdi uyku zamanı.
Tatlı rüyalar.
Seni özledik, Archibald.
Hem de çok.
Hayır!
Ne haber çocuk?
Güzel atış.
Bay Davido, beni korkuttunuz!
Özür dilerim!
Bahar temizliği mi? Yardım lazım mı?
Hayır, teşekkürler. Bu kez ne istiyorsunuz?
İşte burada. İmzalandı, mühürlendi ve teslim edildi.
Hiç vakit kaybetmemişsiniz!
Sadece bir tesadüftü aslında. Bu sabah kilisedeydim.
Kilisede miydiniz? Sizi orada hiç görmedim.
Genelde arkada otururum.
Alçakgönüllülük yani.
Keşke siz de orada olsaydınız.
Böylece bu arazi ve üzerindeki her şeyin iki gün içinde bana ait olacağını
ilan eden belgeyi imzalayan belediye başkanını ve borcunuzu
bana devreden banka müdürünü görmüş olurdunuz.
Ve ne kadar şaşırtıcı da olsa, bilin bakalım başka kim vardı?
Tahliye kararını onaylayan noter ve polis şefi.
Anlayacağınız, bir tek imza eksik değil.
Eşiniz önümüzdeki 48 saat içinde belgeyi imzalamazsa,
çamaşırlarınızın kurumasını beklemeden sizi bu mülkten
ben çıkarmak zorunda kalacağım.
Onu da kuruması için assanız iyi olur!
Evi boşaltmamız mı gerekiyor?
Korkarım öyle.
Bu akbaba Davido'yu daha fazla uzak tutamayacağım.
Peki ya hazine?
Matassalailer'in dedeme verdiği yakutlar?
Deden onları bu koca bahçede bir yerlere gömmüş.
Haftalarca kazdım.
Öyle güzel saklamış ki, onları asla bulamadım.
Nereye gidiyorsun?
48 saat öyle oturup bekleyeceğimi mi düşünüyorsun? Hazineyi bulacağım!
Tıpkı dedesi gibi.
Oturup beni izleyeceğine gidip arabamı bulsan iyi olur.
Yardımcı olabilir miyim?
Affedersiniz!
Bir keresinde evime gelip bunu bırakmıştınız.
İstersek mobilya ya da süs eşyalarını alabileceğinizi söylemiştiniz.
-Öyle mi? -Ben...
Ben bunu getirdim. Bu özel koleksiyonumdan.
Bunun değerini merak ediyordum.
Ne bu?
Bir karnaval maskesi mi?
Hayır, bu bir Afrika maskesi.
Bu Bogo-Matassalai kabilesinin şefine ait.
-İki dolar. -İki dolar mı?
-Ama bu paha biçilmez değerde. -Peki, peki, iki buçuk. Elimden gelen bu!
Bu çeşit egzotik objeler artık pek satmıyor.
İnsanlar pratik, beton, modern şeyler istiyor, anlarsınız.
Hazineyi bahçeye gömdüğüne inanamıyorum.
Onu bulmamıza yardım edecek bir ipucu ya da bir not bile bırakmadan.
Malthazar, Şeytani. M.
Umarım bir gün seninle tanışma şerefine ulaşırım, Prenses.
Bu arada, öpmeme izin verir misin?
Kıskanç!
Biliyordum!
"Minimoylar'ın topraklarına ulaşabilmek için, Shakespeare'e güven."
Shakespeare mi?
Hangi kabileden?
Ev burada.
Güney bu tarafta.
Ağaç, elf, ay.
Hepsi orada. Alfred, bulduk! Evet!
-Orada dur bakalım, genç adam. -Arthur, sana kaç kere söylemem gerek?
Bu odada oynamanı istemiyorum!
-Affedersiniz. Lütfen, devam edin. -Teşekkürler.
Nine, bu adamlar kim?
Bu bey, dedenin bazı eşyalarına değer biçecek.
-Nine? -Ne?
Dedemin eşyalarını satmayacaksın, değil mi?
-Korkarım artık başka çarem yok. -Evet, var! Bak!
-Bu Minimoylar'a giden harita! -Ne haritası?
Buradalar! Dedem onları Afrika'dan yanında getirmiş.
Onlara ulaşabilirsek eminim bize hazineye giden yolu gösterebilirler.
Arthur, sen artık büyüdün, tamam mı?
Gerçekten bahçede, senin kendilerini ziyaret etmeni bekleyen ve sana
bir kese yakut vermeye hevesli elflerin yaşadığına inanmıyorsun, değil mi?
Affedersiniz?
Yok bir şey. Sadece, torunumla konuşuyordum.
Mücevherleriniz varsa ilgilenebiliriz.
Ne yazık ki, ufukta hiç mücevher yok.
Doğru odana, hemen.
"Bazı sözcükler diğerlerini gizliyor olabilir." William S.
-Sokrat'ın S'si mi acaba? -Shakespeare.
William Shakespeare.
-Yaklaşmışım. -Evet.
İyisi mi acele edin ve fikrimi değiştirmeden seçiminizi yapın.
-Hadi, git. Hadi. Gidelim. -Nine.
300 dolar.
30 yıllık hatıralar için pek bir şey değil.
Peşinat. Onları satabilirsem, daha fazla verebilirim.
Teşekkür ederim.
-Bayan Suchot? -Evet?
Frederic De Saint-Clair, icra memuru.
Umarım müsait bir zamanda gelmişimdir.
Sizi ilgilendiren bir borç hesabı var.
Bay Davido Ernest tarafından sağlanan hizmetlerin bedelleri ödenmemiş.
Toplam borcunuz 252 dolar.
Tabii buna yüzde altı gecikme faizi ve usul harcı eklenecek.
Böylece toplam borcunuz 295 dolar ve beş sent oluyor.
İzninizle?
İşte paranızın üstü.
-Alo? -Tatlım, ben annen.
-Her şey yolunda mı? -Harika, bu gün temizlik yapıyoruz.
Burada ne çok ıvır zıvırın birikmiş olduğunu görsen inanamazsın.
Ama ninem sağ olsun, hepsini atıyoruz.
Arthur, anneni üzme.
-Telefonu annenin yüzüne mi kapattın? -Tabii ki hayır. Kendi kapandı.
-Neyse birazdan yine arar. -Nine!
Telefon hattını kestiler! Neler olduğunu görmüyor musun?
Tuzaklarına düştük ve her geçen dakika daha da sıkışıyoruz.
Ama yaşadığım ve nefes aldığım sürece, bu evi bizden alamayacaklar.
Gördün mü? Muhtemelen tamircidir.
-İyi günler efendim. -Tam zamanında geldiniz.
Telefonumuz birden kesildi ve sanırım insanları önceden uyarmalısınız.
Haklısınız efendim.
Telefon şirketinden değilim, elektrik şirketindenim.
Elektriğinizin kesileceğini söylemeye geldim.
Borcunuzu ödemediğinizden.
"Bazı sözcükler diğerlerini gizliyor olabilir."
Dede, bana yardım et!
Ne zaman keseceksiniz?
Sanırım bu yeterince açık bir cevaptı.
Kımıldama, mum getireyim.
"Bazı sözcükler diğerlerini gizliyor olabilir." Tabii ya!
"Sevgili Arthur'um.
Bilmeceyi çözebilmek için sana güvenebileceğime eminim.
Bu kadar akıllı olduğuna göre en az 10 yaşında olmalısın.
Diğer yandan ben pek akıllı davranmadım.
Bu notu okuyorsan, muhtemelen ölmüşümdür.
Bu sebeple, yarım kalan görevimi tamamlamanın ağır kısmı sana düşüyor.
Kabul edersen tabii."
Kabul ediyorum, dede.
"Kabul edeceğini biliyordum. Aferin.
Mimimoylar'ın ülkesine girebilmek için,
oraya giden geçidin hangi gün açılacağını bilmelisin.
Yılda sadece bir kez olur.
Masamdan evrensel takvimi al.
Onuncu ayın gecesinde, tam da gece yarısında,
ay ışığı geçidi açılacaktır.
Eğer talimatlarıma uyarsan, dünyayı avucunun içine alırsın."
Ağustosun biri.
Yani bugün.
Sabah ola hayrola, Arthur. Şimdi yatalım.
Yarın bir çözüm buluruz.
-İyi geceler, nine. -İyi geceler.
Dünya ellerimde.
"Bacanın sağ tarafında, bir düğme var.
Düğmeyi sonuna kadar sağa çevir ve sonra tekrar sola çevir."
Gece yarısına 20 dakika kala.
Bir şeyler yapmalıyım.
"Eğer kapı açıksa en kısa sürede ofisime git."
"Kapı kilitliyse, ninen geldiği içindir.
O zaman bir yolunu bulman gerekecek."
Banyoda olduğunu sanıyordum.
Hayır, oturma odasındaydım, uyku ilacımı arıyordum
ve hemen şu anda yatağına dönmezsen sana bütün şişeyi içiririm. Git!
Hadi, hadi!
Biliyorsun, bunu yapmak hoşuma gitmiyor ama seni içeri kilitleyeceğim.
Bu gece aptalca şeyler yapmanı istemiyorum.
-Tamam. -Tamam.
Alfred, ne yapıyorsun?
Git, uyu!
Dolunaydan falan mı ne?
Sağ ol, Alfred.
Nine?
Baca.
"Anahtarı hep yanında tut."
Bahçe, ağaç, teleskop.
Aman Tanrım!
Daha çok ışık lazım.
Ninemi bunu yaparken yüz kez gördüm.
Fren.
Hayır! Hayır!
Harika.
Üzgünüm, ihtiyar.
Şimdi de bebekler.
Alfred?
Arthur?
Evet.
Beni izle.
Tamam.
Merhaba.
Gitme vakti.
Sen gelmiyor musun?
Sadece bir kişi geçebilir ve görünüşe göre Şeytani M ile
savaşmak için doğru seçim sen gibisin.
Malthazar mı?
Asla, o kelimeyi asla söyleme.
-Kötü şans getirir. -Tamam, tamam.
Deden, onu alt etmek için gitti ve onun savaşını devam ettirme sırası sende.
Gurur duydum ama sanırım yerimi sizden birine bıraksam daha iyi olur.
Yani benden daha büyük ve güçlüsünüz.
Kalbin, silahların en güçlüsüdür.
Peki.
İlk halka beden için; üç kez
sağa doğru.
İkinci halka zihin için; üç kez
sola doğru.
Ve üçüncü halka.
Tam bir tur ruh için.
İşte. Kapı açıldı.
Kendini tanıtabilirsin.
-Kendimi mi tanıtayım? -Evet.
İkna edici olmaya çalış. Çünkü sadece beş dakikan var.
Tamam, ikna edici olacağım.
Tamam, tamam.
Burada...
Archibald?
Hayır, hayır.
Kendini tanıt.
Onun torunuyum, adım Arthur.
Sen kimsin?
Saimono Matrodoy de Betameche.
-Peki. -Ama bana Beta diyebilirsin.
Memnun oldum, Beta.
Umarım geçidi açmak için iyi bir nedenin vardır.
Çünkü konsey bunu yasaklamıştı.
Devam et, devam et.
Bu çok acil bir durum.
İki gün içinde bahçe yıkılacak.
Neden bahsediyorsun, genç adam? Sen de deden gibi şakacı biri misin?
Bu şaka değil Bay Betameche.
Bir müteahhit araziyi dümdüz edip buraya apartman dikmek istiyor.
Apartman dediğin ne?
Betondan yapılma devasa evler.
Bütün bahçeyi kaplayacaklar ve çiçeklerin büyümesine engel olacaklar.
Bu berbat bir şey!
Bunu engellemenin tek yolu dedemin bir yerlere sakladığı hazineyi bulmam.
Böylece müteahhide olan borcu öderim ve bunların hiçbiri olmaz.
Bu çok iyi bir fikir! Sana kolay gelsin. Görüşürüz!
Dur, dur, dur!
Bunu yapabilmem için dünyanıza girmem gerek.
Böylece hazineyi aramaya başlayabilirim.
Bu mümkün değil. Bu şekilde yolculuk edemezsin.
Önce konsül toplanmalı ve sonra onlara derdini anlatmalısın ve sonra
yemek molası veririz ve... -Ve iki gün içinde arazi dümdüz edilir
ve hepiniz ölürsünüz!
-Yani bu acil bir durum? -Evet!
Ve hemen harekete geçmeliyiz çünkü halkının geleceği senin ellerinde.
Evet, haklısın, benim ellerimde.
Harekete geçmeliyiz!
Uyan! Ferryman! Ferryman! Uyan, acil durum!
Çok iyiydin.
Umarım onları ikna etmeye yeter.
Betameche, seni işe yaramaz küçük şey!
Gidip uyuyan düzgün insanları uyandırmaktan başka yapacak işin yok mu?
-Ama ışık aktive edildi! -Ne? Yine mi?
Neden herkes aniden seyahat etmek istiyor?
Sonuncusu üç yıl önceydi.
Aynen, ben de öyle diyorum, yeni kestirmeye başlamıştım.
-Acele et, çocuğun Kralı görmesi gerek! -Kral! Kral!
Önce, ay!
Dolunay var mı?
Mükemmel, mükemmel! Şimdi, yüzüklere gelelim.
Şimdi beden için sağa üç tur.
Can için sağa üç tur.
Ve şimdi de, ruh için tam bir tur.
Ne oluyor bana?
Kardeşlerimize katılacaksın, Minimoylar'a.
-Seni Yedi Krallığa götürecekler. -Dur!
-Yardım edin! -Sadece 36 saatin var.
-Nine! -Öbür gün öğlende
geçit kapanacak ve tam bin gün kapalı kalacak.
36 saat!
Elimden geleni yapacağım.
İyi şanslar, Arthur.
Anahtar. Anahtar sende mi?
Anahtar mı?
Evet anahtar bende.
Tamam, şimdi git kilidi aç.
Kilit.
Bu o olmalı.
Güzel. Güzel. Şimdi anahtarı çevir.
Öleceğim!
Evet!
Hayır! Hayır! Hayır!
Minimoylar'ın ülkesine hoş geldin.
Hiç komik değil. Beni çok korkuttun. Orada öleceğimi sandım.
-Bu inanılmaz. -Ne inanılmaz?
Bilmiyorum. Elbiselerime baksana. Değişmişler.
Kendinle daha sonra böbürlenirsin. Konsey seni bekliyor.
Hadi, beni takip et!
Sanırım biraz kestirmek istiyorum.
-Bitiyor mu? -Şaka mı yapıyorsun?
Daha yeni başladılar.
Prenses Selenia.
Benim küçük kızım.
Baba!
Affedersin.
Prenses Selenia, atalarımızın ruhları rehberin olsun.
-Baba! -Evet?
-Baba? -Neredesin?
Buradayım.
-Oğlum. -Bunu kasten yaptın, değil mi?
Soytarılık yapmadan 10 saniye bekleyemedin mi?
Çok önemli bir iş üstündeyim.
Çünkü benim görevim pek önemli değil, öyle mi?
Kılıcı çıkaramayacak kadar kibirlisin! Öylesin biliyorsun!
Yeter! Siz ikiniz dalaşmayı kesin.
Betameche! Umarım bu önemli seremoniyi bölmenin iyi bir nedeni vardır.
Var, baba. Üst dünya ışın demeti bugün aktifleştirildi!
Buna kim cüret edebilir?
Adı Arthur. Archibald'ın torunu.
Bizi ölümcül bir felaket konusunda uyarmaya gelmiş ve...
Büyük felaketimizin bir adı var; Şeytani M.
Bir de şu Arthur kişisine ihtiyacımız yok.
Hanedan prensesi olarak halkımızı koruma görevi bana düşer.
Evet ama tatlım...
Yapabilecek mi dersiniz?
Kıpırdıyor. Tuttum! Tuttum!
Hissediyorum.
Gördün mü? Söyledim. Fazla kibirlisin.
Koşullar göz önüne alındığında, konsey bu genç adamı dinlemekte hemfikir.
Nereden gelmiş?
-Havalı mı? -Sıradan.
Sizi tüm kalbimle selamlıyorum, Prenses Selenia.
Ona adımı kim söyledi?
"Sizi tüm kalbimle selamlıyorum, Prenses Selenia."
Eminim sendin, bunu bilen tek sensin Arthur.
Zaten hiç sır tutamazsın.
Sizi tüm kalbimle selamlıyorum, majesteleri.
-Evet, ben de seni selam. -Arthur!
Seninle tanıştığıma çok sevindim.
Ben deden Archibald'ın yakın arkadaşıydım.
Miro, onu rahat bırak.
Genç adam, kulağımız sende.
Durum şöyle; iki gün içinde bazı adamlar gelip evimi, bahçemi,
dünyamı yıkacaklar, sizin dünyanızı da. -Ve sen,
iki buçuk milim boyunla bizi kurtarmaya geldin, öyle mi?
Bu adamları durdurmanın tek yolu onlara para ödemek.
Dedemin üç yıl önce size gelme amacı buydu.
Bir hazinenin peşindeydi, ben de görevini tamamlamaya geldim.
Deden eşine az rastlanır bir adamdı.
Bize pek çok şey öğretti.
Miro'ya görüntüleri ve ışığı nasıl kullanacağını öğreten oydu.
Sonra bir gün şu meşhur hazineyi aramak için gitti.
Dünyamızı oluşturan yedi ülkeyi dolaştıktan sonra
nihayet hazineyi buldu.
Nekropolis şehrinin tam göbeğindeki o şehir Şeytani M'nin hakimiyetinde
ve ne yazık ki, hiç kimse o yasak ülkeden dönmedi.
Yani...
Dikkat edin! Büyük kapı!
Bu Gondolo, büyük nehrin sihirbazı.
Bu inanılmaz, yasak ülkede sonsuza dek kaybolduğunu düşünüyorduk.
Dur!
Ne oldu, Arthur?
Efendim, şuraya bakın. Sanki sıyrılmış gibi.
Bence bu bir tuzak. Bu boyalı bir çadır bezi.
Dedem böyle bir şeyi vahşi hayvanlardan korunmak için Afrika'da kullanmış.
Biz vahşi hayvanlar değiliz ve bu zavallı yaratığı
ölüme terk etmeyeceğiz. Al, bir işe yara.
Tanrım.
Gondolo.
-Selenia! -Evet, rahatlamaya çalış Gondolo.
Bu bir tuzak.
Aman Tanrım!
Sivrisinekler!
-Arthur! -Kapatın! Kapıyı kapatın!
Hücum!
Yakalayın!
Hadi!
Ateşe hazır!
Dikkat!
Peşimden saraya gelin!
-Çabuk ol, baba! -Tamam, tamam, geliyorum.
Özür dilerim, çok sakarım.
Mükemmel zamanlama. Bacaklarımı biraz açmak istiyordum.
Baba, git saklan, çabuk!
Söz konusu olamaz!
Bir kralın görevi, kaderi ile yüzleşmektir.
Ayakta tek bir adam kalacaksa, o da ben olurum.
-Savaşa devam etmemiz gerek! -Tabii ama neyle?
Silahımı sen al, ben başka bulurum!
Bu çalışmıyor!
Beyler, gerçekle yüzleşme zamanı.
Dikkat edin! Duvarlarda bubi tuzağı var.
Beni takip edin daha güvenli.
Seninle aynı fikirdeyim.
Gelin muhabbet kuşlarım!
Bu, birbirinizi gerçekten sevdiğinizi kanıtlamanız için bir şans. İşte bakın.
Pekala, son kez birbirlerini öpsünler.
Pekala, bu kadar yeter!
Düdük çaldığımda Romeo'yu serbest bırak. Böylece Juliet'ine geri gidebilir!
Tamam!
Hadi gidelim!
Hayır.
Merhaba.
Oynamak ister misin?
Pekala, işte başlıyoruz.
Hadi!
Pekala, araba sürmekten daha karmaşık olamaz!
Beta! Dikkat et!
Arthur, seni asla unutmayacağım!
Hayır, seni sersem!
Hayır, yemek zamanı değil!
Hayır, araya olmaz!
Araya olmaz!
Pekala, tekrar başlıyoruz!
İşte böyle, yakaladım!
Bir sivrisinek daha vuruldu!
Evet, daha iyi! Hadi şimdi peşine!
Ne kadar cesur, ne kadar yiğit!
Bana bu kadar benzemesi çok şaşırtıcı! Sana iyi bir partner olurdu.
Baba, kendime bakacak kadar büyüdüm artık.
Boş ver. Boş ver.
Sıradaki kim?
Hayır!
Evet.
Betameche!
Arthur?
-Bir şeyler yap! -Dayan, Arthur. Geliyorum.
Tanrı vergisi.
Biraz düşününce, gerçekten de seni andırıyor.
-İyi misin? Kırık yok ya? -Emin değilim.
Popomdan başka bir yerimi hissedemiyorum.
Tek bir soru; böyle uçmayı nerede öğrendin?
Dedemle araba sürerek.
Şimdi anlaşıldı.
Mogoth, beni kaldır.
Ani bir baskındı ama bayağı iyiydik.
Bu sivrisinekleri yenmeye hazır ol, Mogoth!
Bekle! Kalk hadi! Kalk! Mogoth!
Selenia, Efendi seni görmek istiyor.
Bizi takip et. Kimse zarar görmesin.
-Gel kendin götür! -Pekala, git onu yakala!
-Niye ben? -Kim gidecek ya?
-Mesela sen. -Ben mi? Neden ben?
Dördünüz bir kadına saldırıyorsunuz!
Kendinizden utanmıyor musunuz?
-Hayır. -Kendi cüssenizde birini bulun!
Büyük bir zevkle...
Çok yaşa kralımız!
Kızım!
Evladım! Bir şeyler yapmalıyım! Beni koruyun!
Teşekkürler!
Kudret kılıcı.
Bu bir mucize!
Pekala, artık yeter!
Diz çökün ve prensesten af dileyin!
Diz çökün ve prensesten af dileyin dedim!
Affet bizi, Prenses Selenia.
Sizi duyduğumuzu sanmıyorum.
En içten özürlerimizi sunuyoruz, Prenses Selenia.
Bunu düşüneceğim.
İşte benim kızım.
Tıpkı annesi gibi.
Bir prens gibi dövüştün.
Teşekkürler. Bu kılıç çok hafif görünüyor. Her şey çok kolay gibi.
Elbette, bu büyülü bir kılıç.
Yıllardır o kayaya saplı duruyordu ve kimse onu oradan çıkaramamıştı.
-Sahi mi? -Evet, dostum.
Sen artık bir kahramansın.
Kahraman Arthur!
-Kahraman Arthur! -Çok yaşa Kahraman Arthur!
Çok yaşa Kahraman Arthur!
Baba, kılıç artık taştan çıkarıldığına göre, harekete geçmemiz lazım.
Görevime devam etmek için iznini istiyorum.
Maalesef kabul etmem gerek, çocuğum.
Ama ısrar etmeliyim, bir şartım var.
Ne şartıymış o?
Arthur çok cesur ve saf bir kalbi var.
O da seninle gelecek.
Nasıl istersen, baba.
Aferin, Arthur.
Eminim iyi bir takım olacaksınız.
-Yol temiz! -Bir şey unutmadığına emin misin?
Eminim, hadi! Bırakın.
Baba, Betameche'i yanımıza almak zorunda mıyız?
Kardeşin henüz çok genç olsa da, bir gün o da büyüyecek.
Arthur. Eğer gözlük takan ve Mino diye seslenince cevap veren
küçük bir köstebeğe rastlarsan, o benim oğlum.
Neredeyse üç aydır kayıp.
Bana güvenebilirsin.
Teşekkürler, Arthur.
Kahraman, hadi gidelim.
Beni bekleyin!
En azından beni bekleyebilirsiniz!
Bekleyin!
Gerçekten tuzağa düşmeyeceklerini umuyorum.
Kütük gibi uyumuşum.
Arthur, kalkma vakti.
Selenia, biraz yavaşlar mısın, lütfen?
Olmaz! Gamallus gibi onca şey yüklenmen senin hatan.
Her şeyden biraz aldım.
-Yani ne olur, ne olmaz. -Gamallus nedir?
-Pachymollet gibi, biraz büyüğü. -Pachymollet nasıl bir şey?
Böyle bir şey.
Çantanda Pachymolletler'i halletmek için kullanabilecek bir şey var mı?
Merak etme. Yanımda 300 fonksiyonlu çakım var.
Çiftli bıçak, çoklu klips, sabun köpüğü, müzik kutusu ve sıcak zamanlar için fan.
Çok kullanışlı bir şey değil mi?
Sonra diğer klasik fonksiyonlar var, lale soğanı, kibrit, lolipop,
düdük, jelibon. -Orada dilini kesmeye yarayacak
bir şey yok mu acaba? -Hayır ama senin uzmanlık alanın.
Değil mi?
Orada kalın!
İşaretimle fırlayın.
Şimdi!
İşte geldik.
Evde kimse var mı?
Bu tarafa kimse gelmiyor gibi.
Daha önce deneseydin nedenini anlardın.
Kimse yok mu?
-Dikkat etsene! -Hayır. Özür dilerim.
Sizi zil sandım.
Yani, canlı olduğunuzu aslında fark edemedim.
Dur bakalım, "ma ke fa, stupido?"
Müşterilerimi böyle kaçırarak ne yaptığını sanıyorsun?
Sanki başımda yeterince dert yokmuş gibi.
-Merhaba. Ben Prenses Selenia. -Bunu biliyorum.
Ve sen de aptal kardeşisin.
Peki müşterilerimi kaçıran üçüncü komedyen kim?
Adım Arthur ve dedemi arıyorum.
Dedeni birkaç yıl önce taşımıştım.
Yaşlı, enteresan çılgın bir adamdı.
Seidler'in bölgesinin derinliklerine götürülmek için öyle ısrar etmişti ki.
Nekropolis'e.
Bu o! Benim dedem!
Bizim de gitmek istediğimiz yer tam orası!
Bilet kalmadı!
Nekropolis'miş, tabii ya. Niye aya gitmiyorsunuz?
Aya gitmek istemiyoruz, Nekropolis'e üç bilet istiyoruz.
Yeterince anlaşıldı mı?
Arthur!
Arthur.
Anahtarı çalmak için kapımı mı kırdın?
Bana cevap ver, Arthur!
Arthur!
Ne iş ama!
Bu taraftan.
Hadi, hâlâ gençken biraz hareket edin!
Evet, bu bir yaprak. Hadi buradan yürü.
O süs için değil. Ona ihtiyacın olacak.
"Arrivederçi", bebek.
Arthur?
Arthur!
Araba?
Arabanın burada ne işi var?
Nekropolis mi? Tanrım. Hadi bakalım.
İşte burada.
Bu harika.
Aynısının pembesi de var, görmek ister misin?
Beta, yeterince ışığımız var.
Arthur?
Tam olarak nereye gidiyoruz?
Buradayız ve buraya gidiyoruz.
Tanrım, burayı biliyorum.
Su tankının hemen altı.
İsmi lazım değilin ellerindeki dev su tankı.
-Şimdi anlamaya başladım. -Kimden bahsediyorsun?
Kötülerin en kötüsü.
Malthazar.
Kutsal kambur gamallus!
Kimse sana dilini tutmayı öğretmedi mi?
Çok üzgünüm.
Arthur!
Nine?
Ve gidiyoruz!
Arthur?
Yolculuk ne kadar sürer?
Hoş olmayan şeylerle karşılaşmazsak oldukça kısa.
Ne demek hoş olmayan şeyler?
Kutsal yaban arısı! Kapıyı kırdı, içeride sıkıştık.
-Bu da ne? -Bir fikrim yok.
Ama öğrenmek için beklememeliyiz.
-Ne, ne yapıyorsun? -Buradan çıkıyorum.
Eyvah.
Sıkı durun!
Bu şeyi dururken daha çok seviyorum.
Bununla birileri yaralanacak.
Buna ben tutunayım, böyle daha güvenli olur.
Su!
Bir şeyler yap Arthur! Bizi buradan çıkar!
Görünüşe göre sizin beni buradan çıkarmanız gerek!
Teknemde bir delik var!
Minimoylar yüzemez!
-Geliyorum. -Arthur!
Arthur, lütfen!
Geliyorum, geliyorum!
Bu nehri biliyorum.
Önce, sağa bir dönemeç, sonra da, sola sert bir viraj.
Şimdi, onlara yetişmek için tek yapmam gereken kuş uçuşu dümdüz karşıya geçmek.
Üzgünüm ama kuş uçuşu kuş uçuşu gibidir!
Gördünüz mü, sizi terk etmedim.
Harika! Sadece ikimiz boğulacakken şimdi üçümüz birlikte boğulabiliriz!
Kimse boğulmayacak, Selenia.
Küçük bir ırmağın sizi korkutmasına izin vermeyin.
Benim korktuğum nehir değil! İşte şu!
Peki Bay Arthur, biz boğulmadan önce bir fikrin var mı?
Tabii, tabii ki var.
Beta 300 fonksiyonlu çakının üzerinde halat olma ihtimali var mı?
Hayır, bu sadece küçük model.
Bir fikrim var!
Yakında ölecek olmamız özgür davranabileceğin anlamına gelmez.
Hayır, beni yanlış anladın.
Oradaki ağaca atmak için bir ipe ihtiyacım var.
Nedense bu fikrinden emin değilim.
Ama ben eminim.
Arthur, daha önce hiç böyle kılıç fırlattın mı?
Hayır. Ama dart oynamaktan daha zor olamaz.
Betameche, önce sen git! Selenia, sonra da sen!
Peki efendim!
Sıra sende, Selenia.
Betameche, acele et!
Yapamıyorum, kayıyorum!
Selenia! İki elinle tutun!
Kesinlikle olmaz.
-Güvendeyiz. -Pek sayılmaz!
Hadi, Arthur. Acele et. Bütün günümüz yok.
Geliyorum!
Selenia, itiraf etmelisin, bu çocuk oldukça çevik.
İki elin de serbest olunca kolay.
Sağ ol.
Arthur, muhteşemdin.
Pekala, belki Bay Fantastik ipimi geri verebilir artık?
Kocam yokken zaten her şey çok zor.
Arthur olmadan nasıl yaşarım bilmiyorum?
Eminim yakınlarda bir yere gitmiştir.
-Bütün bu olanlar sanırım onu üzdü. -Evet.
Çok uzağa gittiğini sanmıyorum.
Onu bulmak için elimizden gelen her şeyi yapacağız, efendim.
-Tamam. -Bize güvenebilirsiniz.
Efendim.
-O neydi? -İnsanlar.
-Sahi mi? -Evet. Bazen bütün gün böyle sürüyor.
Olamaz. Bu harita ıslanıp tamamen çürümüş.
Yolumuzu nasıl bulacağız şimdi?
Güneş yükseldiği zaman ona bakarak yönümüzü tespit edeceğiz.
Bu arada uyuyabileceğimiz bir yer bulsak iyi olur.
Rahat bir yer olduğundan emin ol, Selenia, çünkü her yerim ağrıyor.
Beta, bir daha mızmızlanırsan, Bullmunch'ın altında yatman gerekecek.
Bullmunch ne?
Gamallus gibi bir şey ama çok daha büyük.
-Beta, bıçağına ihtiyacım var. -Geliyor!
Metagluyu nereye koymuş olabili...
Affedersin!
Ver şunu bana, Beta! Birilerini yaralamadan önce!
Dur biraz, daha yeni aldım.
-Daha yaş günümde geldi. -Kaç yaşındasın?
300 yaşındayım.
60 yıl daha geçsin, yetişkin olacağım.
-Peki, Selenia kaç yaşında? -Bin yaşına girmek üzere.
-Bin yaşına mı? -Evet.
Mantık yaşı. İki gün sonra yaş günü.
Bu nasıl çalışıyor?
Tamamdır.
-Ne yapmaya çalışıyor? -Yatakları yapıyor.
Çok yorgunum.
İyi geceler.
Uyumakta hiç zorlanmıyor gibi görünüyor, değil mi?
-Çok normal. Hâlâ çok genç. -300 yaş. Fena değil.
Çok iyi.
Peki ya sen?
Gerçekten iki gün sonra bin yaşına mı basıyorsun?
Evet, iki gün sonra babamın görevini devralıp Minimoy halkına
göz kulak olacağım, ta ki bir gün benim de çocuğum bin yaşına basıp
bu görevi benden devralana kadar.
Geleneğimiz böyle.
Ama çocuğunun olması için bir koca lazım.
Biliyorum ama endişeli değilim. Hâlâ birini bulmak için iki koca günüm var.
Ve şimdi
iyi geceler
Arthur.
İyi geceler, Prenses.
Arthur!
Hadi, kalkma vakti, beyler!
Bugün önümüzde uzun bir yolculuk var.
Kalkın diyorum!
Pekala, taktik değiştirmek gerekiyor.
Hadi bakalım, duş zamanı!
Bu çok kaba bir uyandırma şekli.
Kendini şanslı say.
Beni son 300 yıldır neredeyse her sabah böyle uyandırıyor.
Bunlar öncekilerden de iyiymiş. Al, bir tane dene.
Tadı güzelmiş. Bu tam olarak ne?
Yusufçuk yumurtası.
Gelip şuna bir bakın!
Bu berbat.
Sanırım bu açıdan bakınca daha az çekici.
Bu şey neye yarar bir fikri olan var mı?
Bu bir sulama sistemi.
-Suyu taşımaya yarıyor. -Su mu? Yine mi su?
-Gerçekten üzgünüm. Hiçbir fikrim yoktu. -Dur, dur, dur! Dur bir dakika!
Yani bu ucubeyi sen mi inşa ettin demek istiyorsun?
Evet ama sadece turpları sulamak istemiştim.
-Ninem turp sever. -Ne? Bu iğrenç şeyleri yiyor musunuz?
Öyleyse icadının Şeytani M'nin eline geçmemesini umalım.
Yoksa, bununla neler yapabileceğini çok iyi biliyorum.
Hadi!
Düşüyor!
Dikkat edin!
Pipetlerim, pipetlerimi çalıyorlar!
O şeyleri yok ettikleri sürece bize iyilik yapıyorlar derim.
Konuşmadan önce düşünmeyi dene, Betameche.
Şeytani M, Minimoylar'ın suya dayanamadığını çok iyi biliyor.
Ve arkadaşın Arthur ona su taşıması için bir yöntem sağlamış.
-Suyu nereye gönderecektir dersin? -Köyümüze.
Arthur, nereye gidiyorsun?
Verdiğim zararı telafi etmeye.
Bu çocuğa inanamıyorum. İnsanlar gerçekten çok çılgın.
Öyle olabilir ama bence Arthur haklı.
Pipetleri Nekropolis'e götürecekler ve onlarla beraber de bizi.
Hiçbir şeye ben karar veremiyorum!
Benimle gelmen büyük incelik.
Sadece ben yokken aptalca bir şey yapmandan endişeliyim.
Beta, acele et!
İşte yine başlıyoruz.
En azından su yolunun nereye gittiğini biliyor musun?
Hayır. Ama sonuçta bütün nehir ve su yolları bir yerde buluşur.
Her zaman parlak fikirlerin var, değil mi?
Merak etme, bununla ilgilenirim!
-Bana ipini yine ver! -Kesinlikle olmaz!
Buna tutunun.
Toplu taşımadan nefret ediyorum.
Merhaba!
Aşağıda ne yapıyorsunuz?
Seidler bizi bulursa sana söylemeye fırsatımız olmayacak.
Seidler mi?
Bir sorun mu var?
Hayır, bir şey yok. Sadece akordeon parçasını kontrol ediyordum.
O parçaya gerek yok, sadece direkler lazım.
Evet, direkler. Tabii ki.
-Hadi kımılda, patron bekliyor. -Tabii, patron. Tabii ya.
No problemo!
Ne yaparsanız yapın, ben dönene dek kımıldamayın, anladınız mı?
No problemo!
Peki, senin şu kaçakların nerede?
Onları çok gizli bir yere sakladım.
-Harika, değil mi? -Evet. Ve dediğin gibi çok gizli.
Jack gazoz, herkese?
-Evet, lütfen. -Tabii, tabii, tabii.
Tabii, teşekkürler.
Jack, doldur, bu seferkiler benden.
Çok iyi!
Çok yaşa Yedi Krallık!
Evet!
-Evet. -İhtiyacım olan şeydi.
Evet, aynen öyle!
Bu, kasabanın en iyi Jack gazozu bebek!
Affedersiniz.
Yedi Krallığa!
Epey ferahlatıcıymış!
Burada benimle olduğunuz sürece, korkacak bir şey yok.
Burada patron benim. Benim adım Max.
Merhaba, Max.
Peki sen genç hanım, sen kimsin?
Selenia. Hanedanın 15.ci kralı, birinci Krallığın varisi
İmparator Sifrat Matradoy'un kızı.
Vay canına!
Tanıştığımıza sevindim, bebek.
Jack, aynısından.
Sen! Easylow?
-Evet, patron? -Hadi gösteri başlasın!
Tamamdır!
Bu dansı bana lütfeder misin, prenses?
Selenia? Gitmemiz lazım, gidecek uzun bir yolumuz var.
Tabii.
Benim için çok yaşlı zaten!
O bin yaşında, ben sadece 10!
Neden yaşlı bir kadınla olmak isteyeyim ki?
Senin gibi yakışıklı bir çocuk önünde boş bir bardakla ne yapıyor?
Boş olmasa dolduramazsın, değil mi?
Espri anlayışı beğendim çocuk.
Seninle çok iyi anlaşacağımızı söyleyebilirim. Jack!
Yavaş ol!
İki günde koca bulmak istiyorsan, o zaman kaybedecek vaktin yok.
-İstersen sana yardımcı olabilirim. -Ne tatlısın, teşekkürler.
Yardımcı olmak isterim, ayrıca, şu an her şey çok sıkıcı zaten.
-Sadece yedi karım var. -Vay, yedi mi?
İşin zor olmalı.
Zor işleri severim. Gece gündüz, hatta haftada yedi gün çalışabilirim.
Ve asla yorulmam.
Bu harika!
Peki, nereyi imzalayayım?
Nereyi istersen çocuk, hiç fark etmez.
-Selenia! -Affedersin ama
başka yeri imzaladı bile.
Selenia, gerçekten bin yaşına mı gireceksin?
Evet, biz yılları selenyum çiçeklerine göre sayarız.
Selenyum hanedan çiçeğidir.
Tamam, selenyumlar.
Peki, bu benim yaşımı kaç yapıyor?
-Neredeyse benimle aynı. -Vay canına. Bu inanılmaz!
Yani, önceleri sen de benim gibi küçük bir kız mıydın?
-Ne? -Hayır!
Yani ben oğlanım tabii ki ama
sen de mahalledeki diğer küçük kızlar gibi küçük bir kız mıydın?
Hayır, olduğum gibi doğdum ve Yedi Krallığın dışına hiç adım atmadım.
Seni bir gün benim dünyama götürmek isterdim.
-Bu Malthazar mı? -Hayır.
Şanslısın ki bu sadece oğlu Darkos.
Darkos, bu bir şeref!
Harika zamanlama.
Bu akşam burada çok güzel bir atmosfer var.
Bunu görüyorum.
Şimdi de arkadaşlarını davet etmeden parti düzenliyorsun, öyle mi?
Yok yahu, planlı değildi.
Şu yeni müşterileri etkilemek için spontane bir şey oldu, bilirsin.
Yeni yüzler mi?
Bu tarafa gelirse haber ver.
Darkos, ne haber?
Selenia, senin gibi cici bir prenses böyle bir yerde ne yapıyor?
Bir dans için uğradım.
Hadi öyleyse dans edelim!
Darkos canım, seninle dans etmektense ölürüm daha iyi!
Dileğiniz benim için emirdir, Prenses.
Dans edeceksin sonsuza kadar!
Easylow, salla burayı!
Yakalayın!
Arthur, dikkat et!
Güzel kavga ediyorlar! Bakalım nasıl dans ediyorlar?
Staying alive
Sanırım ben destek getireceğim.
-Evet! -Bu çocuğa bayıldım.
Bire karşı üç mü?
O zaman gücü üç katına çıkaracağım!
-Ne tatlısın! -Yani hiç gerek yoktu!
Gerçekten, bir şey değil.
İşte benim kızım!
Gullybars, beni korkuttun!
Burada ne yapıyorsun?
Bıçağımı kaybettim, başka bir şey bulmalıyım.
-Bir şey buldun mu? -Hayır.
Bıçağım!
İşte eğlence bu!
Easylow. Sanırım kapatma zamanı!
-Hücum. -Çok beklersiniz!
-Yakaladım! -İşte oradalar!
Ben de yakaladım!
-O biri beni ısırdı! -Affedersin patron!
Birisi ışıkları açsın.
Neler oluyor?
Sadece emirlerinizi uyguluyorum lordum, saat 10.00'da sokağa çıkma yasağı var!
Ve saat 10.00.
Geç açılış ruhsatı verildi!
Çok iyi, çok iyi!
Hadi çocuklar, beni izleyin.
Bakın, bu tarafa giderseniz güvende olursunuz.
Harika!
Bu Max'ten.
Sizi doğruca M'nin karargâhına götürür.
Yerinizde olmadığım için memnunum.
Açılın, kenara çekilin!
Onları hemen istiyorum!
Bu korkunç çığlık da ne?
Sadece Darkos sinir krizi geçiriyor.
Sence Max onu yeterince oyalayabilir mi?
Max iyi bir konuşmacıdır, bence ona güvenebiliriz.
-Hadi, gidelim. -Evet, tabii, tabii.
Nasıl böyle bir adama güvenmeyi düşünebilirsin?
-Dur. Dur, dur. -Başlama yine, Betameche.
Çeneni kapat ve yürümene bak, lütfen.
-Bu homurtu sesi de ne? -Ne homurtusu?
-Ben bir şey duymuyorum. -Kes şunu, Selenia.
Beni korkutmak için söylediğini biliyorum.
-Hadi ama neydi bu? -Bu Yeti.
Homurdanıyor çünkü onu uyandırdın. Şimdi seni yiyecek.
Yeti mi? Sahiden mi?
Sürpriz!
Evet, işte bu tam bir sürpriz.
Arthur nerede?
O şey bahçede.
Bahçede derken?
-İşte burası. -Teşekkürler Betameche.
Sen olmasan tamamen kaybolurduk.
-Bana çakını ver! -Tamam, ama kırma!
Hadi beyler, gidelim.
Önden sen, Selenia.
Prensesler önden.
Erkekler ancak işlerine gelince centilmen oluyor, değil mi?
Prens ikinci.
Sanırım sıra bende.
Kayboldu da ne demek?
Ona her gece dedesinin Afrika'daki maceralarını anlatırdım.
Ve geçen gece ona Minimoylar'dan söz ettim.
-Mini... Mini ney? -Minimoylar.
Ve onların bahçemizde yaşadığını düşünmeye başladı.
Bahçede mi?
Bunlar sadece peri masalı ve efsane nine.
Tabii ama sonra, ona para problemimizden bahsederek hata yaptım.
Bu yüzden dedesinin gizlediği hazineyi bulmaya gitti.
Ne hazinesi?
Tatlım!
Arthur artık burada değilken hazineyi bulmanın ne anlamı var?
Endişelenme nine, eminim Arthur hemen dönecektir.
O, o sadece biraz yalnız kalmak istemiş olmalı, hepsi bu!
-Hayır, deliğe tutacaksın. -Affedersin.
Yüzüme değil!
Çabuk!
Selenia, burası Seid kaynıyor!
Burada niye saklanıyoruz sanıyorsun?
-Ne yapıyorlar? -Efendilerine yemek götürüyor olmalılar.
Onları takip edelim.
-Sence o orada mı? -Evet.
Ne yapacağız, Selenia?
Yemeğini burnundan getireceğim.
Bundan hiç hoşlanmayacak.
-Ama... -Yollarımız burada ayrılıyor, Arthur.
-Bunu tek başıma halletmeliyim. -Nasıl yani?
Takımız sanıyordum.
Takım şimdi ayrılmak üzere.
Sen hazinenin peşine düş, ben de M'yi halledeceğim.
Eğer başarırsam, burada buluşuruz.
Ya başaramazsan?
Başaramazsam, bütün güçlerimi sana miras bırakıyorum.
Nasıl yani?
İyi bir kral ol!
Ama dur biz...
Sele...
Tebrikler Arthur, harika bir düğündü.
Gerçekten gördüğüm en güzel düğünlerden biriydi.
Çok hareketli, temiz, özlü ve çabuk.
-Evet, biraz çabuk oldu. -Hayır, çok önemli şeylere sahipsin.
Onun eli ve kalbi daha başka ne istiyorsun?
Bilmiyorum, belki bir parti ya da öyle bir şey?
Bana bu zevki verirsen, bu partiyi hazırlamaktan mutluluk duyarım.
O kılıcı günler boyu mükemmele ulaşmak için biledim.
Bu sesi her yerde tanırım.
Hem o kılıcı senden başka kim o taşın içinden çıkarabilir ki, Selenia!
Seni gördüğüme sevindim, Prenses.
Ben de. Böylece seni kendi ellerimle öldürebileceğim!
Bu nefretin nedeni ne?
Çünkü sen kendi halkına ihanet ettin.
Koca bir nüfusu katlettin, kalanları da kendine köle yaptın!
Sen canavardan başka bir şey değilsin!
Canavarlardan bahsetme!
Ve de hakkında bilgin olmayan şeylerden.
İyi Malthazar olarak bilindiğim zamanlarda, Cömert Malthazar,
gözleyen ve koruyan, öyle bir güven ve itimat uyandırdım ki,
bin yıl süren kuraklık geldiğinde Haçlı seferi için seçtikleri bendim.
Tabii ki suyu geri getirme görevi için de ama aynı zamanda
toplayabildiğim tüm zenginlikleri toplamak için de...
Fatih Malthazar!
Ayrılırken beni nasıl övdü alkışladılar ama her zorluğa tek başıma göğüs gerdim.
Düşman diyarlar, vahşi hayvanlar, kana susamış kabileler.
İnsanların bile gitmeye cesaret edemediği kirlenmiş yaylaların
derinlerinde pusuya yatmışlardı.
Ama hepsinden sağ çıktım.
Ve görevimi tamamlayarak köyüme döndüm.
Kahraman Malthazar olarak!
Ama çok geçmeden yolculuğum sırasında karşılaştığım hastalıklar ve
büyüler vücudumu çirkinleştirmeye başladı.
İnsanlara korku yayıldı, bulaşma korkusu.
İnsanlar benimle konuşmayı bıraktı, yaklaştığımda karşıdan karşıya geçtiler.
Ve çok geçmeden, Malthazar, Şeytani M oldum!
Tarih kitaplarında anlatılanlar birazcık farklı.
Anlatılanlara göre görevinden döndükten sonra aylarca kutlamışsın
ve sonra her geçen gün daha fazla nefret ve depresyona gömülmüşsün.
Ta ki her türden böcekle dostluk kurana dek, hatta zehirlilerle bile.
-Mesela şu küçük, genç kımıl gibi. -Sessizlik!
Ona güçlerini vermişsin, o da sana güçlerini vermiş.
Bu kadar yeter, dedim!
Ben sarhoştum!
Kendini kontrol edemiyorsan, içmemeliydin.
Evet, biliyorum.
Kendimi biraz kaptırdım ve doğru, ona bir öpücük verdim.
Bütün hayatımı mahveden tek bir öpücük.
Bir dahakine arkadaş seçiminde daha dikkatli olmalısın.
Bir dahakine, partnerim herkesin en güzeli olacak.
Bir narin çiçek gibi açışını dikkatle izlediğim biri.
Ve uzun zamandır benim olmasını hayal ettiğim biri.
Dikkatli ol, narin çiçeklerin dikeni olabilir.
Evet. Ama sadece bu güzel çiçeğin bana yapılmış büyüyü bozma ve
beni yeniden yüzüne bakılır bir hâle getirme gücü var.
Sadece bir prensesin ilk öpücüğü bu güce sahip.
Biliyorum ve bana gelen bilgiler doğruysa, hâlâ evli değilsin.
Sana gelen bilgilerin biraz tarihi geçmiş.
-Efendim? -Beni rahatsız eden kim?
Ben Bruce. Maskem yeni de.
-Söyle. -Bu bir tuzak.
Evet Selenia.
Sandığımdan daha zekiymişsin.
Teşekkür ederim.
Hayatımı kurtarabilirdin ama kurtarmamayı seçtin.
Seninkini bağışlamam için bana güvenme.
Merak etme, Selenia, hemen ölmeyeceksin.
Bir süre halkının yok edilmesini izleyerek acı çekeceksin.
Sen bir canavarsın Malthazar.
Biliyorum, karımdan öğrendim.
Götürün onu!
Bırakın beni! Bırakın diyorum!
Beş dakikada evlendim, şimdiden dul gibi hissediyorum. Bir de hapishanedeyim.
Buradan çıkmamız gerek, Beta. Bir şeyler düşünmeliyiz.
-Düşünüyorum, Arthur, düşünüyorum. -Güçler.
-Beni öptüğünde bana verdiği güçler ne? -Bilmiyorum.
-Ne demek bilmiyorum? -Onun boğazına sarılmak işe yaramaz.
Hem yemek yemek istiyorsan enerjini idareli kullanmalısın.
Ne demek istiyorsun?
Burada yemek yemek istiyorsan onlara her gün yeni bir şey öğretmelisin.
Yoksa aç kalırsın. Bu mantıklı, çok mantıklı.
Bilgi gerçek servettir, öyle değil mi?
Ne tür şeyler öğrenmek istiyorlar?
Her şey olabilir.
Fiziğin temel yasalarından tut da, böceklerin davranış prensiplerine kadar.
Fasulyenin faydalarını bile öğrenmek istiyorlar.
-Ben yazmayı öğrettim. -Ve de resim yapmayı.
Özellikle büyük çadır bezlerine.
Ve aynaları kullanarak ışıktan faydalanmayı
ve suyu bir yerden başka bir yere taşımayı.
Evet, bu doğru ama nereden biliyorsun?
Çünkü bütün bunları icat eden kişi benim dedem.
-Arthur? -Dede!
Torunum!
Seni yine gördüğüme çok sevindim.
Dur sana bir bakayım.
Ne kadar da büyümüşsün.
Aslında bakarsan küçüldüm.
Evet, bu doğru. Ama buraya gelmeyi nasıl becerdin?
Bilmeceni buldum.
Evet, tabii! Bilmecem, o, sen tam bir kahramansın!
Merhaba, Archibald. Beni hatırladın mı?
Betameche?
Gerçekten sen misin?
Seni yine gördüğüme çok sevindim.
Baban, asil kral nasıl?
Çok çok iyi, teşekkürler.
Peki ya kız kardeşin, güzel Prenses Selenia?
Selenia?
Başaramadım, Arthur.
Üzgünüm.
Her şeyi kaybettik.
Hayır, biz hayatta olduğumuz sürece hiçbir şey bitmiş sayılmaz.
Çok umut dolusun.
Umut etmekten asla vazgeçemezsin.
Bana bak. Daha dün küçük, yalnız bir çocuktum.
Ama bu gün bir prensesle evlendim.
Mutlu bir prenses Çünkü sonunda yakışıklı prensini buldu.
Dur, dur, dur, zaman doldu!
Kaba olmak istemem ama geleneğe saygı göstermeniz gerektiğini
düşünmüyor musunuz? -Evet, haklı.
Ne düşünüyordum?
Archibald! Nasılsın?
İşte, idare eder, Selenia. Seni yine görmek büyük bir zevk.
Aynen, aynen.
Selenia, şu gelenek işi ne?
İlk öpücük verildiği andan itibaren bir bin yıl daha beklemek zorundasın.
Çünkü dilek ve kader seni test edecek. Ve bu test her şeyden daha değerli.
Doğru söylüyor, biliyorsun.
Ve bir Prenses olarak, Büyük Kitap'ın öğretilerini takip etmek benim görevim.
Hem benden öpücük çalmak yerine sen de aynısını yapmalısın!
Ben mi? Ben mi seni öptüm, öpen sen...
Gelin bakalım muhabbet kuşları!
Gösteri zamanı!
Dikkat ediniz.
Kapı açıldı, patron.
Tanrım, bunları onlara öğrettiğim zamanları düşünüyorum da,
şimdi bize karşı kullanacaklar.
Pipetleri de onlara benim verdiğimi düşünürsek.
Bakın, bu Mino, Miro'nun oğlu! Hâlâ hayatta!
Hazine!
Archibald!
Seni yine görmek ne büyük bir şeref!
O şeref bana ait.
Archibald, engin bilgini böyle muhteşem bir şekilde kullanmamız
gururunu okşuyor mu? -Güzel bir yapı gibi duruyor.
Ama Minimoylar'ı boğmak için kullanıldığını görmek yazık.
Hayır, tek bu değil.
Onları boğacak, ezecek ve sonsuza dek yok edeceğiz.
Dudaklarında benim ismimle can çekişecekler.
Bakın. Dudaklarımı okuyun.
Mal- ta- zar.
Sen gerçek bir canavarsın.
Belki ama aynı zamanda asil olmasını da bilirim. Serbestsiniz.
Gördünüz mü?
Tek yapmanız gereken bu tüneli takip etmek, kısa sürede evde olursunuz.
Biz tünele girince suyla dolduracaksın.
Zavallı Selenia'm, ne kadar da fesatsın.
Hadi, fikrimi değiştirmeden acele edin.
-Efendimiz? -Şimdi ne var?
Ölmeden önce sizden son bir iyilik isteyebilir miyim?
Bu çocuğu sevdim.
Nedir isteğin?
Sahip olduğum tek değerli şeyi,
bu bilekliği arkadaşım Mino'ya bırakmak istiyorum.
Olur.
Beni baban gönderdi. Seni buradan çıkaracağım.
Ama öğle vaktinde yerini tam olarak işaret etmelisin.
Yerimi mi işaret edeceğim? Nasıl?
Aynalarını kullanarak Mino. Aynalar.
Evet, aynalar.
Bu kadar yeter!
Sabır, kendime sınır koyduğum tek şeydir.
Öğlen, tam öğle vaktinde.
Size tam üç dakika süre veriyorum!
Umarım cehennemde yanar.
Vaktimiz azalıyor, Selenia, çabuk.
-Darkos. -Evet, baba?
Sel kapaklarını açmaya hazırlan.
Hadi, hadi!
Atıştıracak bir şey yok mu?
Güzel bir şov izlerken atıştırmayı severim.
Devam edemeyeceğim.
-Hem kaçmanın ne anlamı var ki? -Dede!
-Hadi! Çabuk! -Siz gidin.
Ben burada kalıyorum. Ölümümü bekleyeceğim, haysiyetimle.
-Hadi, dede! Yapabilirsin! -Arthur, ne anlamı var?
Bununla yüzleşmelisin oğlum, işimiz bitti.
Majesteleri, biraz çerez getirdim.
-Lezzetliymiş. Biraz daha getir. -Emredersiniz, efendim.
Bir çözüm olmalı! Her zaman bir çözüm vardır!
Tek çare dua etmek, çocuklarım, bir mucize için dua etmek.
Problem şu ki, büyük orman Tanrıçasına bir mucize için sürekli dua ediyorum.
Korkarım çok kızacak.
-Mucize! -Mucize mi?
-Nerede? -Tam burada dede, üstünde oturuyorsun.
Bak!
Hadi, bana yardım edin!
Hadi, itin!
Bu şey de ne?
Bir araba; bir spor araba, 250 GTI, 12 silindir.
-Bir yaş günü hediyesi. -Nasıl süreceğini bildiğini söyleme?
Tabii ki biliyorum. Genç hanım şöyle buyurmaz mı?
Tanrım, her neyse!
Bingo!
Çabuk, Arthur!
Bütün yolu gitmesini istiyorsak, gidebildiği kadar hızlandırmalıyız.
-Arthur, su geliyor! -Arthur, lütfen!
Oldu!
İlk kez bir kızı arabayla gezdiriyorum, biliyor musun?
-Son olmamasını umalım! Hadi gazla! -Gidiyoruz!
Daha hızlı!
Umarım yolda radar yoktur, yoksa cezayı yeriz!
Sola dön!
Bir dahakine daha erken uyarırsan sevinirim.
Tamam, sağa dön!
-Şimdi ne tarafa, sağ mı sol mu? -Aşağı!
-Selenia, pek iyi hissetmiyorum. -Dayan biraz.
Yol birazdan düzelir.
Tatlım, tuhaf bir ses duydun mu? Sanki toprağın altından su sesi geliyor.
Harika! Şimdi de sesler duymaya başladın, tıpkı Jan Dark gibi.
Birazdan küçük melekler görmeye başlarsan şaşırmam.
Hemen arkasından da büyük hayalet ve kutsal ruh gelecek sanırım.
Dur dur dur, hemen arkanı dönmen gerek, orada...
Orada kolyeli ve tüylü çok uzun adamlar var. Ben bilmiyorum ben...
Ne?
Saati söyler misin lütfen?
Saat mi! Tabii!
Hesaplamalarımıza göre, su köye üç top zamanında ulaşacak.
Saat kaç, sevgili Miro'm?
Öğlene beş dakika var, Kralım.
Sadece beş dakikaları kaldı ve hâlâ haber yok.
İnancınızı yitirmeyin efendim, eminim başaracaklar.
Tanrılar seni duysun, Miro. Tanrılar seni duysun!
Bakın, geçit orada!
-Başardık! Evet! -Evet!
Arthur, bizi yarı yolda bırakmayacaksın, değil mi?
Üzgünüm, sanırım inip koşmamız gerekecek! Koşun!
-Ne? Bu gürültü de ne? -Fikrim yok, efendim ama
içimde kötü bir his var.
Baba, benim, Selenia!
-Kızım! Döndüler! -Kapıyı açın!
Evet, evet!
Kapıyı açın, derhâl!
-Kapat kapıyı, hemen! -Kapıyı aç, kapıyı kapat. Karar verin.
Hep beraber şimdi!
Başardın, baba. Başardın!
Artık tüm krallıkların rakipsiz tek hakimisin!
Tanrı biliyor ya şanla unvanla işim olmaz.
Ama itiraf etmeliyim ki, mutlak hakim olmak güzel bir duyguymuş.
-Şimdi hazırlanalım. -Hazırlanalım.
-Kapı dayanacak gibi duruyor. -Uzun dayanmaz.
-Evlatlarım! -Baba!
Seni özledik, baba!
Evlatlarım. Sizler bu krallığın en değerli varlıklarısınız.
Sorun ne?
Hayır, telefon kesik, çalışmıyor.
Sorun ne?
-Dışardalar! -Dışarda ne var?
-Beş! -Beş ne?
Siyahi!
-Neden bahsediyorsun? -Dev!
Nereye gidiyorsun? Beni yalnız bırakma, hayır, nine lütfen!
Öğlen oluyor!
Bir dakika!
Acele et. Bir dakikan kaldı.
Suyu belki bir saat kadar tutabiliriz ama sana güvenebileceğimi biliyorum.
Ne de olsa, artık bizden birisin ve umarım kapımızın sana
hep açık olduğunu biliyorsundur.
Ve tekerleğin ikinci turu can için.
Yaşamımız ellerinizde, dostum.
-Sana ve torununa güveniyoruz. -Merak etme.
Arthur'un bir planı var ve işe yarayacağına eminim.
Sen yokken burası çok sıkıcı olacak.
Yakında dönersin, değil mi?
10. ayda. Söz veriyorum.
10 ay, bu bize kendimizi test etmek ve protokole saygı göstermek için
bolca zaman verir!
Geleneği boş ver!
Ve teker üçüncü kez ruh için dönüyor.
Görüşürüz.
10 ay sonra!
-Teşekkürler! -İyi misin?
Evet, sağ ol!
Anne? Anne!
-Anne? -Ne? Bırak.
Arthur?
Neredeydin?
-Minimoylar'la birlikteydim! -Mini ne?
Minimoylar'la.
Anne!
Dede!
İyi misin?
Kardeşlerim!
Sizi yeniden görmek çok güzel!
Bak sen şuna!
Dede, vaktimiz kalmadı! Gitmemiz gerek!
Haklısın.
Tam öğle vakti.
Ve görünürde kimse yok.
Korkarım, güzel bir pazar günü olmasına rağmen,
kutsal bir gün olmasına rağmen görünürde bir mucize yok. Yani...
Haklısın, Davido.
Çok güzel, çok güzel bir pazar.
İmzalanması gereken bazı kağıtlar vardı, değil mi?
İstersen içeri geçelim, daha rahat ederiz.
Ben zaman kazanmaya çalışırken sen de hazineyi bulmaya çalış.
Tamam.
Mino?
Mino, neredesin?
Mino!
Bu kolay olmayacak.
Işık!
Size güç ve zenginlik sözü verdim ve Malthazar her zaman sözlerini tutar.
Artık bizi kimse durduramaz.
Yedi Krallık artık benim.
Yani bizim demek istedim.
Ne?
Affedersiniz, saatin kaç olduğunu söyleyebilir misiniz? Gözlerim bozuk da.
Öğlen.
-Teşekkürler. -Benim sadık ve korkusuz savaşçılarım.
Kutlamalar başlasın!
Yaşasın!
Şimdi tam tersini yaparsam, aşağı doğru yansıyan ışık o zaman yukarı doğru
yansıyacaktır.
Mino, bir harikasın!
Ne? Ne yapıyor o?
Darkos, bu salak yerimizi belli edecek! O ışığı derhâl kapatmasını sağla!
Işığı kapat!
Üzgünüm. Gözlerim bozuk olduğu için işitmede de zorluk çekiyorum.
Seni aptal!
Malthazar'a karşı çıktığın için pişman olacaksın.
Ciddi bir şey değil.
Onu buraya getirin.
Dikkat! Çok kötü olabilirim.
Tabii. Hadi, göster o zaman!
-Şuna bakın! -Ay giderek büyüyor!
Bu şey de ne?
Biliyorum, biliyorum, yüce Lordum, bu bir çeşit...
Su.
Baba, kanalı tıkamışlar.
Lanet olsun!
Baba, şimdi ne yapayım?
Ben ne olacağım, baba?
Oğlum seni kraliyet kuvvetlerinin komutanı olarak atıyorum.
Teşekkür ederim, baba.
Çok iyisin ama bir masa başı işi olsa? Sayılarla aram çok iyidir.
Bir komutan kalesini asla terk etmez.
Baba beni buradan...
Hadi, dışarı gel.
Evet!
Biraz daha kahve?
Hayır, bu kadar kahve yeter, teşekkürler.
Ama kağıtları imzalarsanız çok sevinirim.
Elbette.
Kalemim nerede benim?
-Ne güzel bir kalem. -Yeterince vakit kaybettik!
-İmzalayın! -Elbette.
Şimdi de para.
Tabii ya para!
Şu numaralarından birini nasıl yapacağını görmek isterdim.
İşte.
Aferin, evladım!
Bu ne?
Ve şimdi "paralar, bozulmasın aralar", değil mi?
İşte buyur, bu tamamını öder.
Bayım, şimdi güle güle demek zorundayım.
-Güle güle hadi. -Güle güle.
Tebrikler.
Kimse kımıldamasın, dedim.
Demek burayı bu yüzden istedin?
Tabii ya! Buna açgözlülük deniyor, şimdi ve sonsuza dek!
Bir gecede çok şeyin oldu ve bana bu hazineden bahsettin.
O günden beri geceleri gözüme uyku girmedi!
Ama şimdi o benim!
Teşekkürler evlat, aferin sana!
Şimdi sizlere veda ediyorum.
Bir daha beni görmeyeceğinize emin olabilirsiniz.
Çünkü çok, çok uzaklara gidiyorum.
Benimle geliyorsun.
Hadi!
Ellerini çek üstümden! Ben valiyi tanıyorum!
Onu ben alayım. Ben alayım.
Bir dahakine lütfen, hediyenizi emin bir yere koyun.
-Bu bir söz. -Onu ben alayım.
Bende daha güvende olacaktır.
Merak etme, Mino. Seninle ilgileneceğim.
Başardılar.
Evet! Başardılar! Başardılar! Oğlum!
-Başardılar! -Bravo!
Oğlum.
Küçük Mino'mun da bunu görebilmesini ne çok isterdim.
Seni anlıyorum Miro ama halkımız artık güvende.
Bu da şükretmemiz gereken bir şey.
Elbette, elbette.
Durun! Bunu sanırım biliyorum.
-Bu Mino! -Mino!
-Oğlum! -Baba!
Oğlum!
Oldu işte, her şey çok iyi bitti!
Pek sayılmaz.
İzninizle.
-Sanırım hazır. -Uzun süre bu anı bekledik.
Affedersiniz.
Buna kadeh kaldıralım!
-Şerefe! -Burada, burada, işte geliyor!
-Bu ne? -En sevdiğim yemek!
Afrika usulü zürafa boynu!
-Archibald! -Ne?
-Tatlım, tatlım! -Rosie!
Rosie! Rosie! Uyan tatlım!
Ne zaman fazla heyecanlansa hep böyle olur.
Arthur nerede?
O, yıkanmaya gitti.
Birazdan burada olur.
Sadece 10 ay, Selenia.
Seni bekleyeceğim.