- Laura. - Samuel.
Saat kaç?
08:30.
Üç saat önce uyuyakaldım.
- Bırak uyuyayım. - Kalk, tembel!
Sana biraz cips getirdim.
Erkencisin. Bu bilerek mi?
Neden böyle yapayım?
Dün seni arayıp erken gelmeni söylemek istedim ama unuttum.
Neden erken gelmemi istedin?
Fotoğraflarına bakmamız gerekiyor.
Bu iğrenç, çok erken.
- İster misin? - Hayır.
Hayır, teşekkür ederim.
- Alışveriş için. - Teşekkür ederim.
Hayır, teşekkür ederim. Her zamanki gibi.
Beş yıl sonra hala her seferinde bana teşekkür ediyorsun.
Ve beş yıl sonra hala bana yemek alıyor ve evimi temizliyorsun.
Dinle, neden önümüzdeki cumartesi benimle gelmiyorsun?
Ben... Sanmıyorum ki...
Sadece bir süpermarket, Samuel.
Henüz hazır değilim.
- Seninle olacağım. - Laura!
Yapamam.
Peki.
O zaman cumartesi görüşürüz.
Zamanında mı gelmemi istersin, yoksa bugün gibi erken mi?
Nasıl istersen.
Peki.
Hoşça kal.
Her zaman zamanında.
Zamanında olmak güvenilir insanların yaptığı bir şeydir.
- Rahat olduğundan emin misin? - Evet, merak etme.
Bugün nasıl hissediyorsun?
- Rahat. - Yalancı.
Yalan söylediğini görebiliyorum.
Beş yıllık günlük terapiden sonra hala beni kandırabileceğini mi düşünüyorsun?
Seni ne rahatsız ediyor?
Laura.
Hizmetçin seni sinirlendiriyor mu?
O bir arkadaş.
Eğer o bir arkadaşsa neden gerginsin?
Sanırım bana aşık oldu.
Bugün garipti.
Ve dün.
Önceki gün de.
Bana bakışı, benimle konuşma şekli...
Bugün erken geldi ve sevdiğim cipslerden getirdi.
Ama onları istememiştim bile.
Peki ya sen? Bu konuda nasıl hissediyorsun?
Kafam karışık.
Onu görmeyi özlüyorum ama sonra hep onu uzaklaştırmaya çalışıyorum.
Ona karşı ne hissediyorsun?
Ona değer veriyorum.
Eğer seni görmeyi bırakmaya karar verseydi, nasıl hissederdin?
Sanırım üzülürdüm.
Öyle mi düşünüyorsun?
Evet, yani, onu seviyorum,
hem fiziksel olarak hem de bir insan olarak.
Ama bunun yeterli olduğunu sanmıyorum...
Senden bu evi terk etmeni istedi.
- Bunu nereden biliyorsun? - Mantık.
Agorafobin seni beş yıldır burada hapsetti.
Ve terapimiz insan korkusunu yenmene yardımcı olsa bile,
gerçek hayatın bu evin dışında olduğunu hala kabul edemiyorsun.
Yaşadığın travmanın tekrar olabileceğinden hala çok korkuyorsun.
Hey. Seni senden daha iyi tanıyorum.
Bana güven.
Şüphelerin duyguların değil, ne hissettiğini çok iyi biliyorsun.
Onlar, istediğini elde etmek ve Laura ile kalmak için
buradan çıkman gerektiği gerçeğiyle ilgili.
Ne yapmalıyım?
Sistematik duyarsızlaştırmanın ileri bir aşamasındayız.
Korkunun doğasını zaten bulduk.
Tüm fiziksel ve farmasötik prosedürleri yaptık.
Yine insanlarla çevrilisin.
Şu anda, bence yapılacak tek şey içgüdülerini takip etmek.
Duygularını kucakla.
Aşk, korkunu yenmenin bir yolu olabilir.
- Merhaba, yakışıklı. - Daphne.
Şimdiden tahrik oldun mu yoksa biraz yardıma mı ihtiyacın var?
Seni aramayı unuttum.
Bu gece evde kalabilirsin.
Gelmek zorundaydım. Parana ihtiyacım var.
Bu yeni bir şey değil.
Biliyorum. Bu benim işim.
Ne, bana önceden mi ödeme yapıyorsun?
Hadi, buradan çık.
Naber?
Bir şeyler ters gidiyor.
Havamda değilim.
Seni sakinleştirmeme izin ver.
Paranı istediğini söyledin.
İşte burada. Şimdi git.
Değiştin.
Hiçbir şey bilmiyorsun.
Bir kadını düşünüyorsun.
Belki. Ne olmuş yani?
Onu bırakman gerekiyor.
Ya istemezsem?
Beni kaybedeceksin.
Neden parayı almadın ki?
Aşık müşteriler en kötüsüdür.
Uzun süre müşteri kalmazlar.
Ve her seferinde bana 200 ödüyorsun.
Duygularına saygı gösterecek durumda değilim.
Onu arayacak mısın?
Evet, arayacağım.
Neden?
Ona çekiliyorum.
Vücudunu beğeniyorum.
Beni cinsel olarak memnun ediyor.
Yani sadece fiziksel zevk.
Bu konuda çok iyi.
Şüphem yok.
Ama ikna olmuş görünmüyorsun.
Cevapların beni ikna etmiyor.
Hadi ama. Neden bunu yapıyorum?
Ben senin kafanda değilim.
Bu konuda konuşabiliriz.
Ancak, çok okuyorsun. Bu yüzden Oedipus'un kim olduğunu bildiğini düşünüyorum.
- Biliyorum. - O zaman aptalı oynamayı bırak.
Annen bir fahişeydi ve baban onun zengin ve şiddet dolu pezevengiydi.
Miras aldığın parayla, önümüzdeki 40 yıl boyunca işsiz yaşayabilirsin.
Elbette, büyüdüğün ahlaki sefalet,
bir rehber olmadan yaptığın seçimler,
- kaza, agorafobi... - Sadede gel.
Hayatındaki her şey için ebeveynlerini suçluyorsun.
Daphne bir seks makinesi olabilir, ama onsuz yapamamanın nedeni bu değil.
O, annen gibi bir fahişe,
ve ona babanın parasıyla ödeme yapıyorsun.
Ve bu seni gerçek bir Oedipus yapıyor.
Ayrıca, Daphne'ye olan sevgin, Laura ile bir hikaye yaşamanı engelliyor,
seni korkunu yenmeye götürebilecek aynı hikaye.
Rahat bölge, öyle mi?
Ve başa döndük.
Güzel analiz.
Sana yardım etmek için buradayım, seni rahatlatmak için değil.
Senin için doğru olanı yapıyorum, senin doğru olduğunu düşündüğünü değil.
Yakında işler değişmek zorunda kalacak, Samuel.
Geçmişin hayaletlerinin seni etkilemesine izin verme.
Bu değişikliği yapmalısın.
Bu ne zaman olacak?
Bunu ne zaman yapacağım?
Umarım yakında. Herkesin iyiliği için.
Teşekkür ederim.
Rica ederim.
O cipslerden daha iyi.
Belki.
Özür dilemem gerekiyor.
Ne için?
Geçen gün için.
Buradan gitmeni istediğim için.
Ben düşündüm ki sen...
Yani, belki benimle birlikte sen...
Boşver.
Özür dileme.
Kendin için doğru olanı yaptın. Sorun değil.
Hayır, sorun değil.
Er ya da geç yapacağım. Bana inan.
Ama mesele bu, Samuel. Er ya da geç ama ne zaman?
Üzerinde çalışıyorum.
Böyle çalışamayacağını biliyorsun.
Ne demek istiyorsun?
Aptalı oynamayı bırak, Samuel.
Bana nasıl baktığını görüyorum ve aptal değilsin.
Bir süredir arkadaşlıktan daha fazlası olduk.
Bekle, bekle, bekle.
Ne demek istiyorsun?
Bunu söylememi mi istiyorsun? Tamam.
Sana aşığım, Samuel.
Seni bir genç gibi seviyorum,
ve kör bir insan bile senin için de aynı olduğunu görebilir.
Ama nasıl birlikte kalabiliriz? Nasıl bir hikayemiz olabilir?
Hadi yapalım desek bile,
bu kapıdan bile dışarı çıkamazsan bunu nasıl başarabiliriz?
"Er ya da geç yapacağım," diyorsun. Ama ne zaman?
Bana anahtarlarının bir setini verdin,
ama bu beni hayatının bir parçası yapmaya yetmiyor.
Bu ev benim hayatım, Laura.
Ve eğer beni söylediğin gibi seviyorsan, bunu anlamalısın.
Senin için acı çekiyorum, Samuel.
Ama senin hemşiren olamam, sevdiğim adamın dadısı olamam!
Kendim bir mahkum olamam!
Ne demeye çalışıyorsun?
Artık buraya gelemem.
Beni terk mi ediyorsun?
Üzgünüm.
Tony, erken geldin.
Hey! Dur!
Dur!
Sen kimsin lan? Neden buradasın?
Sakin ol, Mancini. Hızlı ve acısız olacağız.
- Evimden çık! - Dur!
Onu incitmeye gelmedik.
- Benden ne istiyorsun? - Sus ve dinle.
Patronumuzun bir fikri vardı.
Bana bu evden hiç çıkmadığını söyledi, doğru mu?
- Seni ilgilendirmez. - Bunu evet olarak alacağım.
Pekala...
Buradan çıksaydın, kimsenin artık kimseyi umursamadığını bilirdin.
Hükümetler işlerini yapıyor ve insanlar onları övüyor.
Her gün aynı bok. Bu yüzden patronun bu fikri vardı.
Sorunu ortadan kaldıracağız.
Bu berbat dünyaya karşı bir darbe vuracağız.
İnananları olmayan bir tanrı gerçek bir tanrı değildir, değil mi?
Bombalar zaten yerleştirildi. Yakında vuracağız.
Sorun şu ki düşmanlarımız var.
Ve polis de.
O piçlerin neredeyse hepimizin dosyaları var.
Ama bizi tutuklayacak kanıtları yok ve bombaların nerede olduğunu bilmiyorlar.
Ama yakında öğrenecekler. İşte burada devreye giriyorsun.
- Ne demek istiyorsun? - Düğmeye sen basacaksın.
Hiç sabıkası olmayan ve evden çıkmayan bir adam.
Polis seni asla yakalayamaz.
Ve bu eve girmek için bir arama iznine ihtiyaçları olacak.
Bu yüzden iki gün içinde sana bir uzaktan kumanda vereceğiz.
Şu andan itibaren üçüncü gün saat 9'da düğmeye basacaksın.
Bu sefer diğer tarafta olacaksın, Samuel.
Patronun sana ne olduğunu bana söylemediğini mi sanıyorsun?
Bu sefer bombayı sen patlatacaksın.
ve bu berbat dünyayı vuracağız.
- Yapmayacağım... - Tabii ki yapmayacaksın.
Kahraman rolü oynayacağını biliyorduk.
Bu yüzden onu da gözlem altında tutuyoruz.
Bu sabah buradan ayrıldığında oldukça üzgün görünüyordu.
İyi kızlara bu şekilde davranmamalısın.
Gördün mü? İşbirliği yapacaksın.
48 saat içinde görüşürüz.
Seni kim gönderdi? Çünkü tanıdığım adam bundan daha fazlasını yapardı.
Bu yüzden ona Yılan diyorlar.
Bir sorun mu var?
- Merdivenlerde birini gördün mü? - Ne?
Boşver.
İçeri girebilir miyim yoksa bugün kapıda mı kalacağız?
Evet, üzgünüm. Kötü bir zaman.
Bana her şeyi anlat. Bugün Laura'yı gördün mü?
- Evet. - Ne oldu?
Anahtarlarını bıraktı. Artık gelmeyecek.
Nasıl hissediyorsun?
Nasıl mı hissediyorum? Sence nasıl?
Berbat!
Ama korkunla yüzleşip arzunun peşinden gitmek yerine acı çekmeyi seçtin.
- Ne yapacağımı bilmiyordum. - Seni köşeye mi sıkıştırdı, ha?
Sana bir ültimatom verdi ve sen hazır değildin.
- Ne yapacağımı bilmediğimi söyledim! - Bu doğru değil. Ne yapacağını biliyordun ve yaptın.
Onu özlediğin için acı çekmiyorsun, ne de reddedişinle onu incittiğin için.
Acı çekiyorsun çünkü buradan çıkmak için tek şansın oydu,
korkunu yenmek için.
Bir kez daha yenildin.
- Başarısız olduğun için acı çekiyorsun. - Bana hiç yardımcı olmuyorsun!
Beni perişan ediyorsun.
Başarısızlıklarımdan zevk alıyorsun.
Aptal olma, Samuel. Sana işlerin nasıl olduğunu gösteriyorum.
Sana ona yaklaşman için cesaret verdim. Başarısız oldum. Önemli değil.
Sana yardım etmek için başka bir yöntem bulacağım.
Yöntemlerin tam bir saçmalık!
Görünüşe göre başka bir şeyden sarsılmışsın.
Konuyu değiştirme.
Merdivenlerde kimi görmeliydim, Samuel?
Seni ilgilendirmez.
Bugün Laura dışında kimle buluştun?
Biliyor musun?
Çık dışarı.
Defol git, seni artık görmek istemiyorum.
Pazartesi görüşürüz.
Laura! Burada ne yapıyorsun?
Bu senin suçun.
Ne?
Bu senin suçun.
- Ben yapmadım... - Beni buldular.
- Hayır, onların... - Senin yüzünden öldüm.
Hayır!
Lanet olsun...
Lanet olsun.
Kim var orada?
Bana zarar verme!
Adın ne? Ne istiyorsun?
- Sonia Petrucci. - Burada ne halt ediyorsun?
Kalacak bir yere ihtiyacım var, lütfen.
Sana zarar vermek istemiyorum. O makası kaldır.
Teşekkürler.
Konuş.
Adınızı öğrenebilir miyim?
Ben Samuel. Şimdi konuş.
Geceyi geçirecek bir yere ihtiyacım var. Şafakta gideceğim, yemin ederim.
Neden benim evim?
Pencere açıktı.
Neden kaçıyorsun?
Seni sorunlarıma dahil etmek istemiyorum.
Evime gizlice girdin. Zaten dahil oldum.
Ve benim de kendi sorunlarım var.
- O zaman benimle konuş ya da seni dışarı atarım. - Polisten kaçıyorum.
Harika. Ne yaptın?
Leverpharma'yı biliyor musun?
- İlaç şirketi mi? - O olan.
Sinir sistemi için ilaç yapıyorlar.
Antidepresanlar, sakinleştiriciler.
Yıllarca onların malzemelerini aldım.
Hiç kutun kaldı mı?
Hayır, terapistim işim bittiğinde hepsini attı.
Belki burada biraz çöp vardır.
Görebilir miyim?
Neden ilaçlarımla ilgileniyorsun?
Hikayemi öğrenmek istiyor musun, istemiyor musun?
Şanslısın. Bu C26N serisindendi.
Ee ne olmuş?
Deneyin bir parçası değildin.
Neden bahsediyorsun?
Duş alabilir miyim?
Aklını kaçırmışsın.
Bu terli kıyafetleri üstümde tutmayacağım.
Benim için yedek kıyafetin var mı?
Hayır, senin için yedek kıyafetim yok.
- Kız arkadaşının bile mi yok? - Benim kız arkadaşım yok...
Tamam, duşunu al. Gerisini ben hallederim.
Teşekkür ederim.
Teşekkürler, Daphne.
Seni aramanı bekleyeceğimi söylediğimde kastettiğim bu değildi.
Senin için.
Umarım kıyafetlerim onun üzerinde güzel duruyordur.
Ve umarım her zamankinden biraz daha ölçülüdürler.
Çocukluğumdan beri kimyayı çok sevdim.
Çok çalıştım,
ama ailem avukat olmamı istedikleri için buna karşıydılar.
Ama otoriteyi hiç umursamadım.
Her zaman kendi bildiğimi yaptım.
Altı ay önce, hayal. Leverpharma ile kalıcı bir sözleşme.
Ve her hayal gibi, uzun sürmedi.
Neden? Ne oldu?
Ben kimseydim.
Hâlâ doktora yok, el emeği, sıfır sorumluluk.
Ekibim, kanser tedavileri üzerine çalışan koca bir dalın sadece küçük bir parçasıydı.
Bu iyi bir şey gibi geliyor, değil mi?
Kendi kobaylarınızı yaratıyorsanız değil.
Ne dedin sen?
Ekibim, hastalara kanser veren ilaçlar üretiyor.
İlaç bilgilerini sahte yapıyorlar, yanlış bilgi veriyorlar.
Depresyondan panik ataklara kadar çeşitli hastalıklar için hastalara verilen C19N serisi tüm ilaçlar,
aslında zararlı.
Ve çılgınca olan şey, bir bütün dalın panzehirler yaratması.
Çifte para.
İmkansız.
Bir adamı bir kara deliğe göndermek ve geri döneceğini ummak imkansızdır.
Ama bu değil.
Bu yüzden ilaçlarınızı kontrol etmek istedim.
Bu saçmalık. Sorumluluğu olmayan bir hiç kimsenin,
yüzyılın suç dolandırıcılığını sadece birkaç gün içinde keşfettiğine inanmamı mı istiyorsun?
Başka bir ekipten bir araştırmacıyla görüşüyordum.
İnsanlar yatakta konuşur. Bunu ondan duydum.
Tabii ki, bu durumu açıklıyor.
Peki ya kaçışın?
Kendimi ihanete uğramış hissettim.
Ben bir suçlu değilim ve biri olmak istemiyorum.
Böyle bir vahşetin parçası asla olamam.
Kanıtları buldum ve bir sabit diske koydum.
Onları yakaladım.
Beni aptal mı sanıyorsun?
Bana dürüstçe söyle.
Bu süper gizli dosyaların
ilk sabit diskli aptalın elinde olduğunu mu inanmamı istiyorsun?
Bana yardım edildi, tamam mı?
- Özel araştırmacınız mı? - BT mühendisi.
Kesinlikle şirketiniz için çok şey yaptınız.
Onunla yatmadım.
Buna inandığımı farz edeceğim.
Yani yöneticiler seni öğrendi ve polise mi bildirdi?
Hayır. Polis hiçbir şey bilemez.
Kaçışım sırasında bir süpermarkete girdiğim için beni arıyorlar.
Kameraları düşünmedin mi?
Zamanım yoktu. Canımı kurtarmak için koşuyordum.
Canını kurtarmak için mi?
Leverpharma beni öldürmek için iki tetikçi tuttu.
Bana yardım eden herkesi zaten öldürdüler.
Ben sonuncuyum.
- Tetikçi mi dedin? - Evet.
İki mi dedin?
Evet.
Biri sakallı, diğeri uzun saçlı mı?
Evet. Onları gördün mü?
Belki de bu ev senin için en güvenli yer değil.
Beş yıl önce bir anarşist grubun parçasıydım.
Kan dökmeye susamış deliler, akıllarını yitirmişlerdi.
Neden orada olduğumu sorma. Sadece oradaydım.
Bu ülkeyi korkutmak istiyorduk.
Otorite olan her şeyden nefret ediyordum.
Liderimiz kendisine Yılan diyordu.
Sanırım birçok kötü adamla tanışmış olabilirsin,
ama Yılan, dünyanın gördüğü en kötüsü.
O acımasız.
Ve Makyavelci.
Ama her şeyden önemlisi, sabırlı.
Manşette olmak istiyordu.
Karnaval gününde merkezi meydanda bir bomba patlatmak...
plan buydu.
Siyasetçileri ve iş insanlarını hedef almak bir şeydi, ama...
çocukları, aileleri öldürmek...
Bu çok fazlaydı.
Bu yüzden bırakmaya karar verdim.
Ama tabii ki, Yılan bunu sevmedi.
Sonra birkaç gün sonra, bir kafede kahvaltı yaparken,
meydanda kavga eden bir çift duydum.
Onu dövüyordu.
Bu yüzden dışarı çıkıp onu durdurmaya karar verdim.
Kavgaları hayatımı kurtardı.
Ben çıktıktan birkaç dakika sonra, kafede bir bomba patladı.
Bu benim içindi.
Ve bu yüzden bu daireden dışarı adım atmayalı beş yıl oldu.
Terapistim agorafobi diyor.
Hayatımın dışarıda tükenişini izlemek için burada kendimi hayatta tuttum.
Geçmişim yüzünden şu anda yaşamaktan korkuyorum.
Ama gerçek şu ki, sadece yalnızım.
Sonunda sevdiğim herkesi kaybediyorum.
Yeterince yaşadım.
Hayatımda bir değişiklik yapmam gerekiyor.
Biliyor musun...
Hikayen deliklerle dolu.
Sanırım bana her şey hakkında yalan söyledin.
İçgüdülerim seni kovmamı söylüyor.
Ama bundan eminim ki:
korkuyorsun.
Bunu gözlerinde görebiliyorum.
Ve ben, herkesten daha fazla, korku içinde yaşamanın ne anlama geldiğini biliyorum.
Bu yüzden sana yardım edeceğim.
Korkularımızla birlikte savaşacağız.
Bu yüzden sana inandığımı farz edeceğim ve sana yardım edeceğim...
eğer sen de bu lanetli evden çıkmama yardım edersen.
Ne düşünüyorsun?
Seni nasıl buldular?
Yılanın kaynakları var.
Bunu yapmaları beş yıl sürdüğüne şaşırdım.
O serseriler... Onları tanımıyorum, yeni olmalılar.
Senden ne istiyor?
- Beni kullanmak istiyor. - Ne için?
Sana söyleyebilir miyim bilmiyorum.
Birbirimize yardım etmemiz gerektiğini düşündüm.
Benden uzaktan kumandayla bir bomba patlatmamı istiyor.
Bir bomba mı? Peki uzaktan kumanda nerede?
Onu yarın gece getiriyorlar.
Salı sabahı düğmeye basmam gerekiyor.
- Bombalar nerede? - Bilmiyorum. Hiçbir fikrim yok.
Eğer yapmazsan ne olur?
- O ölecek. - Kim?
Laura. Aşık olduğumu düşündüğüm kadın.
Tamam.
Ya blöfse?
Blöf mü?
Beş yıldır evden çıkmadın, Samuel.
Söylediklerinin doğru olup olmadığını nasıl anlayabilirsin?
Yılan asla yalan söylemez. Onu iyi tanırım.
Onun aptal olmadığını söyledin. Beş yıldır burada sıkışıp kaldığını biliyor.
Belki de seninle oynadığını nasıl düşünemezsin?
Ne yaparsa yapsın temiz olmak istiyor.
Beni bıraktıran şeyi yapmamı istiyor.
Ya sadece buna inanmanı istiyorsa?
Bombanın gerçekten patlayıp patlamadığını görmek için dışarı çıkmıyorsun, değil mi?
Belki başka bir amacı var.
Nedir?
Bana ulaşmak.
Ne?
Haklısın, sana her şeyi söylemedim.
Yılan ile ne alakan var?
Sen tam bir yalancısın!
- Seni o mu gönderdi? - Hayır.
- Buraya beni uykumda öldürmeye geldin. - Yanılıyorsun.
Ve bana saçmalamayı bırak.
- Sen gerçekten kimsin lan? - Nefes alamıyorum.
Bana gerçeği söyle!
O, Leverpharma'nın ortağı!
Roberto Leccia. Gerçek adı bu, değil mi?
Evet.
1976'da Brescia'da doğdu, sekiz yıl gençlik anarşist gruplarında,
Barbara Levi ile evli.
Bu şeyleri nasıl biliyorsun?
Bu bilgiyi sabit diskte buldum.
Leverpharma'nın ortağı olarak ne kadar süredir?
Beş yıl. Muhtemelen sen bıraktığından beri.
Lanet olsun, bu imkansız.
Bu yüzden aynı tetikçiler.
Ama Yılan'ın evime gireceğini bilmesi imkansızdı.
Yoksa... sen onun suç ortağı mısın?
Yemin ederim ki öyle değil.
- Sana nasıl inanabilirim? - İnanamazsın, Samuel.
Sadece bu duvarların mahkumu değilsin, başkalarının sözlerinin de mahkumusun.
Sözlere güvenmek zorundasın. Ve benimkiler tetikçilerin sözleri kadar iyi.
Tıpkı sana bombalar ve anarşi hakkında söyledikleri gibi,
Sana bombaların blöf olduğunu ve beni istediklerini söylüyorum!
Böylece beni senin evine koşturmayı başardılar,
beni bombalardan korktuğun için tutacağın yere.
Yılan bir taşla iki kuş vurmak istiyor.
Dinle, her iki versiyon da çılgın ve deliklerle dolu,
ama kime inanacağına karar vermek için hiçbir kanıtın yok.
Bu sana kalmış!
Ama bana yardım etmek istediğini söylemiştin.
Bir plana ihtiyacımız var.
Sence işe yarar mı?
Bilmiyorum. Şu an yapabileceğimiz tek şey umut etmek.
- Bir kez daha üzerinden geçelim. Tamam mı? - Tamam.
Yarın saat 16:45'te bana uzaktan kumandayı getirecekler.
- Ama ben saat 14:00'te gitmiş olacağım. - Doğru.
Adamlar geldiğinde seni bulamayacaklar. Yani eğer gerçekten sadece seni istiyorlarsa,
beni bombayla blöf yapmaya devam etmeye zorlanacaklar.
Bu arada polisi isimsiz olarak arayacağım.
ve onlara katillerin senin evinde olduğunu söyleyeceğim.
Tamam, onları oyalayacağım,
ve polislere katillerin Leverpharma sabit diskini çaldığını söyleyeceğim.
Ve kötülük cezalandırılacak.
Kulağa hoş geliyor.
Berbat bir durum, ama tek seçeneğimiz bu.
Ve sonra bekleyeceğiz.
Ne için?
Yılan'ın ortaya çıkması için.
Hayır, bunu asla yapmaz, bana inan.
Evet, yapacak. İntikamını istiyor.
Ve o buradayken...
Onu öldüreceğim.
Birini mi bekliyorsun?
- Kim o? - Samuel, benim.
Bu saatte burada ne yapıyorsun?
Seninle dürüst olacağım, Samuel. Beş yıldır seninle birlikteyim,
ve biraz profesyonelce olmasa da, seni bir arkadaş olarak önemsiyorum.
Ama aynı zamanda, bu işi 15 yıldır yapıyorum ve kimse,
ve kimse, gerçekten kimse, bana senin davrandığın gibi davranmadı.
Sinirlenmeyi alışkanlık haline getirmem, bunu biliyorsun.
Ama bu gece bunu düşündüm durdum. Ve beni incittin.
Özür dilemek için mi geldin?
Son seansımızı bitirmek için buradayım.
Meşgul olduğunu sanmıyorum.
Yoksa birini mi bekliyorsun?
Hayır, hiç de değil. Neden?
Eğer kendine iki fincan kahve yapıyorsan, gerçekten uyumaktan nefret etmelisin.
Oh, hayır, hayır, hayır. Bu...
Bu soğuk.
Hâlâ oldukça garip davranıyorsun.
Laura'nın vedası beni şok etti.
Benden bir şey saklayamayacağından emin olmasam,
Senden bir şey sakladığını söylerdim.
Haklısın.
Sana her şeyi söylemedim.
Daphne'yi tekrar aradım.
Dün merdivenlerde karşılaşmam gereken kişi o muydu?
Doğru.
O zaman neden bunu söylemekte bu kadar zorlandın?
Daphne hakkında konuşmak her zaman kolaydı senin için.
Beni suçlayacağından korktum.
Ne için?
Laura'yı seçmediğim için.
Daphne'yi tekrar aradığım ve korkumu yenmeyi seçmediğim için.
Aptal olma, Samuel. Seni azarlamak için değil, sana yardım etmek için buradayım.
Bu arada, sana teşekkür etmem gerekiyor.
Ne için?
Dün gece televizyonda bir belgesel izledim.
Zararlı ilaçlardan bahsediyorlardı.
Görünüşe göre bir ilaç şirketi başı dertte.
Yeni bir şey yok.
Ama...
ilacın adını söylediler. C19N.
Ve bana panik ataklarım için verdiğin hapları düşündüm.
İyi olanlar.
Her zaman ödevimi yaparım.
C19N'nin biraz fazla agresif olduğunu biliyordum.
Daha hafif bir şey tercih ettim.
Sadece teşekkür etmek istedim.
İlaçlara ne zaman bu kadar ilgi duymaya başladın?
Her gün bir fahişeyle yatıyorum.
Bir şeyleri bilmem gerekiyor, tehlikeli olabilir.
Açıldığın için sevindim.
- Senin için iyi. - Ve yalan söylediğim için üzgünüm.
Endişelenme.
Yarın saat 5'te görüşürüz?
Bu arada, biraz daha geç, mesela akşam 8 civarında gelemez misin?
Daphne sadece 5'te müsaitti.
Elimden geleni yapacağım ama söz veremem.
Bugün zaten bir istisna yaptım.
En azından temiz bir daire bulmama izin ver.
Her şeyi duydun mu?
- Evet. - Biraz kahve yapacağım.
Yapma, neredeyse akşam yemeği vakti.
Evde pek fazla yiyecek yok. Laura gittiğinden beri, ben...
Bu Daphne'ye sorabilirsin.
O, başka tür iştahları tatmin ediyor.
Doğru mu?
Düzenli olarak bir fahişe gördüğüm mü?
Hayır, bu Laura'yı özlediğin anlamında.
Sarsıldığın anlamında.
Ne yiyeceğimiz var, bir bakalım.
Plan hakkında endişeli misin?
Hayır.
Dediğin gibi, sadece umut etmemiz gerekiyor.
Bana kendin hakkında neredeyse hiçbir şey söylemedin.
Daha fazlasını anlat.
Söyleyecek pek bir şey yok,
sadece her zaman yanlış durumların içinde bulmayı başardığımı söyleyebilirim.
Ama hoşlandığın bir şey olmalı.
Bilim kurgu filmleri, rap müzik.
Ailenle iletişimde misin?
İstediğim kadar değil.
Hâlâ seçimlerimle onları hayal kırıklığına uğrattığımdan korkuyorum.
Çocukken bana her şeyi verdiler.
Sanırım yeterince karşılık veremedim.
Keşke daha iyi bir kız olabilseydim.
Şimdi yalnız mısın?
Görüştüğüm tek kişi benim yüzümden öldü.
Kendi işime baksaydım, hâlâ hayatta olurdu
ve bu durumda olmazdık.
Eğer bir teselli olacaksa, ben de mükemmel değilim.
Öncelikle, terapistime yalan söyledim. Laura'nın vedası beni şok etmedi.
Evet, belki ona karşı hislerim vardı.
Belki aşktı, ama yeterli değildi.
Sadece temizlikçiyi özlüyorum.
Söylemesi korkunç, ama doğru.
Onun acısı için üzülmüyor musun?
Hayır. Açıkçası, umurumda değil.
Terapistim, onunla hayatımı değiştirebileceğimi söyledi.
Sorun şu ki, bir evden diğerine taşınmış olurdum,
bir hapishaneden diğerine.
Aşka uygun değilim.
Bana ait değil.
Üzgünüm.
Ben değilim.
Neden bana inanmayı seçtin?
Yani, Yılan beni öldürmek ya da hapse atmak isteseydi,
bunu çoktan yapardı.
Ve onun tehdidi arasındaki tesadüfler,
senin gelişin ve hikayen. kesinlikle çok fazla.
Aslında, hala açıklayamadığım o kadar çok şey var ki.
Sonunda oraya vardın!
Bu, sana tamamen güvendiğimi söylemek değil.
Ama en azından burnumu kırmaya çalışmadın.
Daha hoş bir şey umuyordum.
Agorafobiyim. Nasıl nazik olunacağını bilmiyorum.
Hayır, yapmamalıyız.
Doğru, yapmamalıyız.
Sonia! Sonia, geç oldu. Gitmen gerekiyor.
Tamam, hazırlanacağım.
- Kim o? - Benim, Samuel.
Laura...
- İçeri girebilir miyim? - Evet. Evet, tabii ki.
- Nasılsın? - İyiyim, teşekkür ederim.
Artık kimsenin senin için temizlik yapmadığını görüyorum.
Hayır, kimse yok.
Peki ya market alışverişi? Nasıl yemek yiyorsun?
Neden buradasın?
Özür dilemek istiyorum.
Bir hata yaptım.
Sana söylediğim her şeyi hala düşünüyorum ama...
Seni seviyorum, Samuel.
Seni özlüyorum.
Sensiz yaşayamam.
Seni bekleyeceğim, söz veriyorum. Zamanına saygı göstereceğim.
Ve geleceğe gelince, beklentilerim... Umurumda değil.
Sadece seninle ilgileniyorum.
Pekala, bu beklediğim tepki değildi.
Hayır, Laura, sadece kötü bir zaman.
Bir sorun mu var?
Hayır, hiçbir şey.
Hâlâ o fahişeyle görüşüyorsun, değil mi?
- Daphne'nin bununla bir ilgisi yok. - İnanılmaz.
- Çok aptalım. - Birkaç gün sonra geri gel...
Her zaman yanlış şeyi yapıyorum.
- Laura, lütfen... - Hayır! Deneme bile.
Yalnızlığı hak ediyorsun.
- Nereye gidiyorsun? - Banyoya.
Hayır, kullanamazsın.
- Neden? - Bozuk.
- Tabii, nasıl yapıyorsun? Bırak geçeyim. - Laura, yapamazsın.
Samuel, o banyoda kim var? O fahişe orada saklanıyor, değil mi?
Bırak geçeyim!
Ne yaptın?
Planın ne?
Ben sana yardım ederim. Sen bana yardım edersin.
Onu parçalamak mı istiyorsun?
Evet.
Sonra ne olacak?
Onu çöpe atarız.
Evet, ama sonra ne yapacaksın?
Katilleri bekleyeceğiz ve onları da öldüreceğiz.
Herkesi öldürmek mi istiyorsun?
Eğer gerçekten onu takip ediyorlarsa,
her an burada olacaklar.
Artık 4:45'e kadar bekleyemeyiz.
Laura'yı parçalıyoruz,
katilleri öldür ve polisi ara.
Süpermarkete girdiğinde benden kaçtığını söyleyeceksin.
Tüm Leverpharma verilerini çaldığımı söyleyeceğim.
Yılan ile ilgili her şeyi itiraf edeceğim.
Ben hapse gireceğim, sen özgür olacaksın.
Neden bunu yapasın ki?
Beni bu lanet evden çıkarıp hapse götürmek zorunda kalacaklar.
Bir şekilde ikimiz de istediğimizi elde edeceğiz.
Buradan çıkıp başka bir hücreye mi gitmek istiyorsun?
Bir hapishaneden diğerine mi? Düşünmüyorsun!
Son beş yılda beni en çok seven kadını yeni öldürdüm.
Evet, düşünmüyorum.
Ve terapistin?
Ne demek istiyorsun?
Seni tutukladıklarında ve yalan söyleyip söylemediğini anlamaya çalıştıklarında,
sana birçok soru soracaklar
ve o, her şeyi uydurduğunu, her şeyin yalan olduğunu söyleyecek.
Beş yıldır dışarı çıkmadın.
Hâlâ çantasında notları var, değil mi?
O zaman çantayı çalacağız.
Nasıl?
Gerekli olan her şekilde.
Laura ölmüş olmasına rağmen plana sadık kalıyorlar.
Neden?
Çünkü haklıydım.
Arkadaşını izlemiyorlardı.
Bu bir yalandı.
Bombalar, şantaj...
- Beni istiyorlar. - O zaman neden hâlâ buradasın?
Kaçarsam, polis beni bulur.
Ve yaptıklarımdan sonra, zaten mahvoldum.
Bir daha asla uyuyamayacağım.
Beni şimdi öldürmeleri daha iyi.
Sana zarar vermelerine izin vermeyeceğim.
Neden onu içeri almadın?
Üzgünüm, ne?
Kız. Neden onun banyoya girmesine izin vermedin?
Beni bulacaktı. Ne olmuş yani?
Başka bir fahişen olabilirdim. Neden onu öldürdün?
Senin hakkında bir şey bilmesine gerek yoktu.
Ne bomba hakkında, ne de başka bir şey hakkında.
Gidebilirdi, ama gitmedi.
Ölmesi gerekiyordu.
Delisin.
- Terapistimle konuşurdu. - Ne olmuş yani?
"Hiçbir şeyi saklamıyorsun" gibi şeyler söylemeye başlardı.
Ne yapmam gerektiğinin söylenmesinden bıktım!
Sadece bu lanet evden çıkmak ve hayatımı değiştirmek istiyorum.
Ve Laura'yı öldürmek buna yardımcı oldu.
Hayır, hayır, hayır.
Anlamıyorsun.
Eğer terapistim senden haberdar olsaydı, seninle tanışmak isterdi.
Bana yardım etmek istiyor.
Ama aslında bu lanet evde kilitli kalmamı istiyor.
Beni sürekli utandırıyor,
her zaman yoluma çıkıyor, her zaman bir adım önde.
Sanki kafamın içinde.
Korkumdan kurtulmak gerçek sorun değil.
Gerçek sorun ondan kurtulmak.
Çıldırıyorsun.
Gerçekliği kendi isteğinle çarpıtıyorsun.
Bence o kadar korkuyorsun ki senin için neyin doğru olduğuna artık karar veremiyorsun.
Herkesin sana karşı komplo kurduğunu düşünüyorsun, sana yardım etmek isteyenler bile.
Kahretsin, delisin.
Kontrolden çıktın! Sadece kendini düşünüyorsun!
Benden yardım istedin, beni bu işe soktun,
ve şimdi bir kadın öldü, yakında biz de öleceğiz.
Buradan çıkmak istemeyen sensin,
seni kalmaya zorlayan Tony değil.
Tony mi?
Tony dedin.
Adını nereden biliyorsun? Sana hiç söylemedim.
Ben... lütfen...
Gerçekte nesin sen?
Vay vay, Mancini, her zaman aksiyona hazır.
Sana özgü bir şey.
Umarım bir şeyi bölmedim.
Orada dur. Yoksa...
Ne acele! Bana bir kahve bile ikram etmeyecek misin?
Yeter artık oyunlar. Her şeyi biliyorum.
Beni bilgilendirme nezaketini gösterir misin? Bazı parçaları kaçırıyorum.
Tiyatron bitti.
Eğer Yılan onu istiyorsa, önce beni öldürmek zorunda.
İlginç.
Başkasına feda etmeye istekliysen, hayatın değersiz olmalı.
Ya da belki aşık oldun.
Dur. Ona dokunmaya cüret etme.
Güzel kadın. İlginç.
Sakin ol, Mancini, kız arkadaşına zarar vermek için bir sebebim yok. Burada senin içinim.
Bana saçmalama.
Yılan ve Leverpharma hakkında her şeyi öğrendi.
Bu yüzden en başından beri buradasın.
Bu iyi, Mancini, gerçekten iyi.
Bu kadının kim olduğunu bilmiyorum.
ve bu gevezelikten bıktım.
Hayır. Hayır, işler öyle değil.
Bombalarınız bir blöftü.
Onu Yılan'a götürmek için arıyorsun.
Leverpharma, Yılan'ın daha fazla para kazanabilmesi için seni işe aldı.
zararlı ilaçlardan ve panzehirden.
Buraya geldin çünkü onu burada tutacağımı biliyordun.
Hayal gücünün sınırı yok. Bunun için sana kredi veriyorum, Mancini.
Şimdi beni hayatında hiç kimseyi dinlemediğin gibi dinle.
Bu kızın kim olduğunu bilmiyorum ve senden ne istediğini de bilmiyorum.
Zayıf yönlerini sömürerek kafanı kesinlikle saçmalıklarla doldurmuştur,
belki yatakta birkaç numarayla, daha fazla güvenilirlik kazanmak için.
Bombaların gerçek olmadığını mı düşünüyorsun?
Sana beş yıl önce neredeyse seni öldürdüklerini hatırlatmak istiyorum.
Bana inanmıyor musun?
Fitiller, gübre, çantalar, kar maskeleri,
hatta onları yerine koymak için bir minibüs bile.
Buraya bak.
Görevini yapmaya hazır mısın?
Yoksa sevgili arkadaşını mı öldürelim?
Çok geç kaldın.
Ben zaten yaptım.
Bu mümkün değil.
Evet, mümkün.
Artık bana karşı hiçbir şeyin yok.
O yüzden Yılan'a defolup gitmesini söyle.
O bombaları asla patlatmayacağım.
Beni öldür. Bana sadece bir iyilik yapmış olursun.
Sana acıyorum, Mancini.
Bir hatayı diğerinin ardından yapmak zor olmalı.
Aman Tanrım.
Gözümüzü üzerinde tuttuğumuz kişi oydu.
Yani o kesinlikle o odadaki kişi olamaz.
Sana son bir şans vereceğim.
İşini yapmaya hazır mısın, değil misin?
Hazırım.
Sen kimsin?
Leverpharma komplosu yok, değil mi?
Kaçmadın.
Hiçbir tetikçi tarafından kovalanmadın.
Tony.
Seni o gönderdi, değil mi?
Yoksa benim hakkımda tüm bu şeyleri nasıl bilebilirdin?
Bana kimsin söyle.
Sana gerçeği söyleyemem.
Neden?
Seni korumak için.
Kimden?
Kendinden.
Buna ihtiyacım yok.
Ne bilmek istediğimi biliyorsun.
"Bir adamın niyetleri hakkında gerçeği, onu sorarak öğrenemezsin."
Marcel Proust.
Çiçek Açan Genç Kızların Gölgesinde, 1919.
Bunu istemiyorum.
Bunu talep ediyorum.
Vay canına! Gerginlik biraz yüksek, sence de öyle değil mi?
Uzun zamandır arkadaşız. Senin tarafındayım.
Gerçek, Tony.
Tamam.
Hadi yapalım. Sana her şeyi anlatacağım.
Ve karşılığında, bana bir suçlu gibi davranmayı bırakacaksın.
Anlaştık mı?
Ne söyleyeceğine bağlı.
Bunu evet olarak alıyorum.
Dur!
Zaten kaçmıyorum.
Oturmaya devam et.
Konuş.
İki tür gerçek vardır.
Karşıtı açıkça saçma olan basit gerçekler,
ve karşıtı da derin bir gerçek olan derin gerçekler.
Niels Bohr'un biyografisinde, 1967.
Bu ne?
Bugün alıntı çılgınlığı mı? Ne anlama geliyor?
Hayatında en az bir kez gerçek bir hakikat arayıcısı olmak istiyorsan,
her şeyden mümkün olduğunca derin şüphe etmelisin.
Descartes, Yöntem Üzerine Konuşma, 1637.
Oynamayı bırak!
Gerçekte kim olduğunu söyle.
Benden ne istiyorsun? Neden terapistim oldun?
Neden Sonia'yı gönderdin?
Tüm sorularınızı cevaplayacağım. Ama lütfen rahatınıza bakın.
Söyleyeceklerimi kabul etmeniz kolay olmayacak.
Lütfen.
Gerçek için ödemeye razı olduğun bedel nedir?
Herhangi bir bedel.
Hayatınla birlikte mi?
Çünkü tehlikede olan bu. Hayatın.
Evet.
Hayatınla bile mi, Samuel?
Lanet olsun, buna bahse girebilirsin.
O zaman baştan başlayalım.
Sonia Petrucci ile daha önce hiç tanışmadım.
Saçmalık.
Bunu tüm zaman boyunca yapacak mısın yoksa susup dinleyecek misin?
Onunla hiç tanışmadım ama onu iyi tanıyorum.
Karakter, alışkanlıklar, tuhaflıklar,
tutumlar, amaçlar, motivasyonlar.
Kim olduğunu ve nereden geldiğini biliyorum.
Sonia senin için çalışıyor.
Baştan beri bana yalan söyledi.
Sana yalan söylemedi, benim için hiç çalışmadı.
Onun gerçek doğasını göremeyen sendin.
Ve yine de her şey çok açıktı, gözlerinin önündeydi.
Anlamıyorum.
Söyle bana Samuel, Sonia Petrucci ne zaman daireye girdi?
İki gün önce, sonra...
Daphne odandan ayrıldıktan sonra, acı bir şekilde,
Laura seni terk ettikten sonra,
iki serseri seni bir terör planına sokmak için daireye girdikten sonra.
Bu şeyleri nasıl biliyorsun?
Ve kavga ettikten sonra beni kovdun.
Her tarafta bir çöküş.
Tek bir adam için tek bir günde çok ağır bir yük.
O birkaç saat içinde her şey çok hızlı oldu.
Stres muazzam olmalıydı, şüphesiz.
Ve beni oyalamak için Sonia'yı gönderdin,
acıma son vermek için.
Sonia'yı buraya ben göndermedim.
Hepsini kendi başına yaptın.
Sonia Petrucci hiç var olmadı, Samuel.
Daireme girdi.
Lanet olası banyomu kullandı.
Birlikte uyuduk,
yedik ve seviştik.
Ben uydurmadım.
Samuel, mantıklı düşünmeye çalış.
Hayır, ben...
Lütfen, bunu düşün. Üzerine odaklan.
Onun senin dışında başka biriyle konuştuğunu gördün mü?
Daphne ona bazı kıyafetler verdi.
Daphne onları doğrudan ona mı verdi?
Hayır. Sonia duş alıyordu.
Ve dün gece buraya geldiğimde,
banyo kapısına bakmaya devam ettin.
Orada senin için mi saklanıyordu?
Evet, saklanmıştı.
Ve Laura?
Laura onu hiç gördü mü?
Laura buraya gelip seni sevdiğini söylediğinde ve sen onu öldürdüğünde,
Sonia orada mıydı?
Laura'yı öldürdüğümü nereden biliyorsun?
Sonia orada mıydı?
Hayır, o... Hayır.
Katil,
içeri girdiklerinde onunla konuştular.
Özellikle keçi sakallı olan.
Bu ikisi iyi bir örnek.
Bu ne anlama geliyor?
Bu, Sonia'yı senin yarattığın anlamına geliyor, Samuel.
Kendine benzeyen bir kadın uydurdun.
Hem fiziksel hem de zihinsel olarak en çok sevdiğin özelliklere sahip bir kadın.
O seni tamamlıyor. Seni yargılamıyor.
Yetkililerden kaçıyor, korku içinde yaşıyor.
Hatta düşmanını bile paylaşıyorsun.
Sana anlattığı hikaye deliklerle doluydu,
çünkü bunlar beyninin dolduramadığı delikler,
tıpkı rüyalarda olduğu gibi.
Tüm bu Büyük İlaç hikayesi senin hayal gücünün bir ürünü.
Gerçekten bir süper bilgisayardan gizli verileri çalmanın bu kadar kolay olduğuna inanıyor musun?
Birçok uluslu bir şirketin tüm sırlarının
tek bir sabit diskte saklandığına?
Bununla ilgili senin de şüphelerin vardı.
Zihnin cevap veremediği için işleri basitleştiriyor.
Nedenler ve sonuçlar yarattın.
O tamamen senin zihninden gelen bir yansımandı.
Ve bunu biliyordun.
Gerçek gözlerinin önündeydi. Bir yanın onunla ilgili şüpheler taşıyordu.
Ama bunu görmezden geldin.
Geçmişimi biliyordu.
Geçmişini biliyordu çünkü sen geçmişini biliyordun.
Senin bildiğin her şeyi biliyordu.
Beyniniz durumu yarattı ve siz onu üçüncü şahıs olarak yaşadınız.
Hayır. Hayır!
Lanet olası kanıtını mı istiyorsun?
Pekala, kanıtım var.
Burada cesetler vardı. Ben...
Hepsini öldürdüm. Onlar...
Bu imkansız.
Samuel.
Hiçbiri gerçek değildi.
Ben... Ben yapmıyorum.
Beş yıldır burada yalnız yaşıyorsun.
Hiç kimseyi görmedin.
Buraya benden başka kimse gelmedi.
Laura'nın erken gelmesini istedin ve o erken geldi. Hatırlıyor musun?
Seslerini hatırlıyorum,
adımlarını, kokularını.
"Öğretmek istediğiniz gerçek ne kadar soyut olursa,
duyuları da o kadar baştan çıkarmanız gerekir."
Nietzsche, İyinin ve Kötünün Ötesinde, 1886.
Sana müsamaha gösterdim. Oyununuzu oynadım.
Beş yıl boyunca projeksiyonlarınızı, hem olumlu hem de olumsuz, destekledim,
bunları sizin lehinize kullanmak, gerçeği görmenize yardımcı olmak için.
Umutlarımı Laura'ya bağladım,
onu ve kurgusal ilişkinizi nasıl tanımladığınızı düşünerek.
Gerçekten iyileşme şansınız olduğuna inanmıştım.
Ama çok zor oldu.
Sonra kafan karıştı, işler karıştı...
Projeksiyonlarınız birbirleriyle etkileşime girmeye başladı,
Sonia'nın gelişiyle birlikte.
Ve zihnin için bu dayanılmaz hale geldi.
Bu yüzden hepsini öldürmeyi hayal ettin.
Tabula rasa.
Yoksa gerçekten iki silahlı adamla tek başına başa çıkabileceğini mi düşündün?
İyisin, Tony.
Kahretsin, bu işte gerçekten iyisin.
Ama bazı detayları unuttun.
Anlamı?
Eğer hepsi benim projeksiyonlarımsa,
her seferinde her şeyi nasıl bilebilirdin?
Nasıl bir adım önde olabilirdin?
Laura, Daphne hakkındaki konuşmalarımız...
Sana her şeyi söylemeden önce bile her şeyi biliyordun.
Seninle konuştular, öyle mi?
Zamanı geldi, Samuel.
Sana aynı soruyu tekrar sorduğum noktaya geldik.
Gerçeğin bedelini kendi hayatınla öder miydin?
Tereddütsüz.
O zaman evrak çantamı aç.
İçinde ne var?
Senin hakkındaki gerçek.
Bu ne anlama geliyor?
Bu çok açık.
Bu demek oluyor ki...
Sen de yoktun, Samuel.
Seni ben uydurdum.
Sen benim hayal gücümün bir ürünüydün.
Deneyimlerin, anıların, hayallerin, hepsi benim.
Geçmişin benim geçmişim.
Bu evde sıkışıp kalan benim.
Bahse girerim bu eve beş yıl önce nasıl girdiğini hatırlayamazsın.
Ben terapist değilim, ben hastayım.
Ve terapistim, seni,
zihinsel yansımamı, bu evden çıkarmamı önerdi.
Eğer yapsaydım, şimdi özgür olurdum...
ve sen ölmüş olurdun.
Ama ellerimden kayıp gittin
ve benim senin terapistin olduğuma inanmaya başladın.
- Öyle değil... - Sorun olmaktan vazgeç, gerçeği kabul et!
Nasıl olur da aynı kişi olduğumuzu fark edemezsin?
Her şeyin arkasında benim olduğumu düşündüğünde neredeyse başarılı oluyordun.
Tüm yansımalarımızdan kurtuldun!
Onlardan bahsetmişken, durumumuz için mükemmel olduklarını fark etmedin mi?
Daphne, en Freudcu cinsel dürtü, ete ve kemiğe bürünmüş.
Ona sonsuz bir mirasın parasıyla ödeme yaptın.
Gerçekten bu saçmalığa inanıyor musun?
Ve Laura, tatlı Laura.
Kalıcı bir ilişki, gerçek aşk arzusu,
dayanamadığım şey!
İyileşme, bu evden çıkma arzusunun yansıması.
Tabii, evi böyle görüyorsun, ama böyle değil.
Ben berbat bir hastane odasındayım.
Yılan oradan geliyor.
O, hastalığımızın, bizi hapseden şeyin temsilidir.
Hiçbir hastalık gibi, kişisel olarak görülmemiş, sadece etkilerini görebiliriz.
Sonia, en patlayıcı etki oldu, doğrudan senin tarafından yaratılan bir yansıma.
Ama sen ve ben aynı zihni paylaşıyoruz.
Benim bilgim olmadan hiçbir şey yapamazsın, çünkü sen benim ürünümsün.
Bu yüzden Sonia, onu öldürmeden önce seni korumak istedi.
Bunu öğrenmeni istemedi.
Her gün saat 5'te buluşuyorduk. Garip, değil mi?
Bu, bana ilaçlarımı verdikleri saat.
senden ayrılmamı sağlayanlar.
Aynı zamanda o Leverpharma saçmalığıyla tehlikeli olduğunu düşündüğün şeyler,
kendini kurtarmak için.
Dün gece ve bugün sadece iki istisna yaptım.
Hatırlıyor musun?
Bana izin vermeden önce ne kadar işkence ettiklerini bilemezsin.
Ama çözümün yakınında olduğumu hissettim.
Sen gerçek değilsin, Samuel.
Ve şimdi sana söyledim, buradan gitmeni rica ediyorum.
İyileşmek istiyorum. Ve üzgünüm,
ama bunun olması için,
ölmen gerekiyor.
İçeri gel!
Sana onların başka bir şey olduğunu söylemiştim.
İyi akşamlar, doktor.
İyi akşamlar, Tony. Akşam yemeği vakti.
Lütfen, sabırlı ol. Burada neredeyse bitirdim.
Seninle gurur duyuyorum, Tony.
Bu akşam yemeğinde ne var?
Şef bugün ilham aldı.
Balık.
Güzel.
Kutlamamız lazım.
Bu gece bir misafirimiz var.