Hadi, hokey oynayalım!
TERS YÜZ 2
Ben Neşe, Riley'nin zihninden canlı yayındayız.
Bugün Sis Düdükleri olarak harika bir şampiyonluk kazanmayı umuyoruz.
Riley hayranları, ayağa kalkın
ve tezahürata başlayın!
Bastır!
Bastırın Sis Düdükleri!
Toplanın!
Üç deyince Sis Düdükleri!
- Bir, iki, üç... - Sis Düdükleri!
Şimdi de Riley Takımı'nı görelim!
Takımda 13'üncü senesinde, ceza kulübesinden yeni çıkan
Riley'nin Öfkesi!
Kumandayı bana ver!
Kask, pedler, eldivenler. Koruyucu ekipmanlar tamam.
Bundan sonrası kolay...
Dikkat!
Bu da Korku, Riley'yi tetikte tutar.
Dişlik takmalıyız arkadaşlar.
Hayır, sakın! O bizim değil!
Bu da meşhur Tiksinti. İyi ki bizim takımda.
28 numaralı Andersen çelme attı.
Olamaz!
Son olarak da
herkesin sevgilisi,
biriciğimiz...
Ceza aldık.
Evet, Üzüntü bizlerle birlikte!
Yaşasın...
Andersen kulübeye geçiyor.
İki dakika ceza.
Riley nefeslenene dek birkaç dakikamız var gibi.
Hızlı bir özet geçeyim.
Riley hâlâ olağanüstü biri.
Buyurun!
Nefis.
Sadece sınıf birincisi olduğu için böyle demiyorum.
Riley, buraya bak!
Aynı zamanda çok yardımsever.
Sokak kedilerine karşı da şefkatli. Daha ne olsun!
Ayrıca artık resmen genç kız oldu.
Bir çırpıda sırık gibi uzadı.
- Bir gecede mi büyüdük arkadaş? - Tüh, en sevdiğimiz üst buydu.
Ekstra lastikli diş tellerimiz bile oldu!
- Nasıl? - Harika?
Pardon.
Riley'nin Kişilik Adaları hâlâ sapasağlam ayakta.
Neyse ki Boy Band Adası sonunda dağıldı.
Ama Maskaralık Adası maymunluğa devam ediyor.
- Aile Adası nereye kayboldu? - Hemen şurada.
Hah, şimdi gördüm.
Neyin gölgesinde kalmış öyle?
Dostluk Adası'nın. Muhteşem değil mi?
Ama anılarının oluşturduğu tek şeyin adalar olmadığını fark ettik.
Çok derinlerde, köklerin olduğu yerde inançlar da oluşuyordu.
Ev ödevi yasak olmalı.
Kalk ve Işılda en harika grup!
Gelelim en sevdiğime...
Çok iyi bir dostum.
Bozukluklarınız dünyanın bozukluklarını gidersin! Eyvah!
- Tüh, bir şey yapmalıyız. - Hayır! O kız sosyal Titanik gibi.
Sakın o gemiye binme.
Arkadaşlar...
Vay canına.
Çok güzel.
Dert etme. Ben de hep bir şeyler düşürürüm.
Ben Riley.
Ben Grace.
Ben Bree.
Meğer tüm bu inançlar bir araya geldiğinde en güzel şeyi meydana getiriyorlarmış.
Onun Benlik Algısı'nı.
İyi bir insanım.
Bu, Riley'nin iyi tercihler yapmasını sağlıyor.
On üç yıllık emeğimiz
tam bir şahesere dönüştü desek yalan olmaz.
Karşılaştığımız en büyük sorunlardan biri...
Olamaz! Maça döndük.
Maç berabere.
Nasıl vaktinde gol atacağız?
- Sert vuruşla! - Olmaz. Kaleye hücum etmeliyiz!
Ama Grace henüz gol atmadı.
Riley halleder.
İğne deliği taktiği!
Hadi Riley.
İşte bu!
Kızıma bak!
Sis Düdükleri şampiyon oldu!
- Vurdu ve gol! - Şampiyonuz!
Selam kızlar.
Galibiyetinizi kutlarım.
Bu, lise koçu!
Ne maç ama!
O son hücumda
üçünüz harikaydınız.
Teşekkürler Koç Roberts.
Biraz son dakika oldu ama her sene üç günlük kamp yaparım.
Bölgedeki tüm iyi oyuncuları çağırırım.
Gelirseniz çok sevinirim.
Rüya mı bu? Biri beni çimdiklesin.
Uyumadığım kesin.
Koçun gözüne girersek önümüzdeki yıl bizi takıma alır.
Kızıl Şahinler!
İşte bu takım tutulur arkadaş.
Ne dersiniz?
- Evet! - Kesinlikle!
- Geliyoruz! - Teşekkürler!
Harika. Yarın görüşürüz.
Harika!
Ne büyük bir gündü!
Yıldız oyuncusun!
Koç senden çok etkilenecektir!
- Hokey bursu ufukta göründü! - Baba, dur ya.
Neticede basit bir kamp.
Kim bilir ne olacak.
28 numaralı Andersen çelme attı.
Aldığım ceza yüzünden az daha maçı kaybedecektik.
Ya kampta her şeyi batırırsam?
Öyle şeyler söyleme.
Bugün harika oynadın tatlım.
Kesinlikle. Anne anlıyor.
Evet, galiba öyle.
Seninle çok gurur duyuyoruz.
İyi geceler maymunum.
Tamam, hadi.
İyi uykular tatlım.
- Riley kendine haksızlık ediyor. - Ama her şeyi kolaylaştırabiliriz.
Karşınızda süper teknolojik Riley koruma sistemim.
Bakmayın, sorun yok.
Bu sistemle kötü anıları Zihin Gerisi'ne atacağız.
Mesela bu ceza canını sıkıyor. Hadi yükünü hafifletelim.
Tek yön biletini kestik, gidiyor. "Artık bunu düşünmek yok."
- Hiç fena değil. - Neşe.
- Etkileyici. - Çalışmışsın.
Riley seninle emin ellerde.
Sağ ol, uğraşıyorum.
Hadi, temizlik yapalım.
Bunda, arkasındaki kıza el sallayan oğlana yanlışlıkla el sallamıştı.
Çok fenaydı. İyi seçim.
Bunda da o kızın adını unutmuştu.
Çok zor bir andı.
- Adı neydi? - Ne bileyim, Janet falan.
Neyse, atalım gitsin.
En iyileri saklayalım, gerisini atalım.
İyi iş çıkardınız millet.
Pekâlâ Öfke, kalanları uzun vadeli anılara at.
Hadi artık biraz uyuyalım. Yarın büyük gün.
Neşe, onu düşündüğüm yere mi götürüyorsun?
- Bu sefer gelmek ister misin? - Evet.
Aslında hayır. Yok. Gitmesem daha iyi.
İnanç Sistemi'ne gitmeyen bir sen kaldın.
Yeni ya, o yüzden. Ne kadar önemli olduğunu biliyorum.
Elimden bir kaza çıkar diye korkuyorum. Yanlışlıkla yakarım falan.
Zarar vermeyeceğine adım gibi eminim. Sana hiç kötü tavsiye verdim mi?
Evet, pek çok kez.
Nazlanma.
Ben nereye, sen oraya.
Vay canına.
Annem babam benimle gurur duyuyor.
Yılların eskitemediği inanç.
Yardımseverim.
Ne hoş.
Güçlüyüm. Cesurum.
Gerçek bir dostum.
Başarılıyım.
Tüm bu inançlar bir araya gelerek bizim Riley'mizi oluşturur.
İyi bir insanım.
O da neyin nesi?
ERGENLİK
Kapat şunu Neşe!
Millet, dünyanın sonu geldi!
Dursana!
Ne yapıyorsun?
Sorun çözüldü.
Neşe.
Hadi, tadilata başlıyoruz.
Bugün yıkım günü.
Ne yıkımı yahu?
Hop, durun, ne oluyor?
Ne oluyor?
Siz de kimsiniz?
Pardon, sorumlu sen misin?
ERGENLİK DAĞINIKLIKTIR
Merkez'i paramparça etmez misiniz?
Olmaz. Duymadın mı? İzinler çıktı.
- İzin mi? Ne için? - Mekânı büyütüyoruz.
Diğerleri için.
- Diğerleri kim? - Daha gelmediler mi?
Margie, kumandayı hallettin mi?
- Hallediyorum. Patlama! - Hop! Ne yapıyorsun?
- Tamam. Hazır. - Neye hazır?
Hadi Riley. Kalk bakalım.
Kamp zamanı.
Yemek paydosu!
Dur! Böylece bırakamazsınız!
Merak etme, geri geleceğiz.
Hadi, geç kalacağız.
- Olamaz! - Kalk hadi!
Riley, hâlâ hazır değil misin?
Sürekli üstüme geliyorsun! Bir saniye rahat bıraksan olmaz mı?
- Biraz aşırı olmadı mı? - Tam basmadım bile.
O sersemler kumandayı bozmuş.
Riley, ne oldu?
Anne üzgün görünüyor.
Çok kötüyüm!
Hayır tatlım.
- Tam basmadım bile. - Ben de öyle dedim.
İşi uzmanına bırakın.
İğrencim, kampı bırak, bir daha hiçbir yere gidemem!
Evet, bu kesinlikle bozuk.
- Günün birinde bunun olacağını biliyorduk. - Unutma, büyütmeyeceğiz diye karar aldık.
- Ama sahiden koku fena. - Felaket.
Sakin olun. Hazırladığımız metne sadık kalın.
İğrenç değilsin tatlım.
Sadece değişiyorsun.
Geçen hafta parkta gördüğümüz güzel kelebeği hatırla.
- Aslında o eskiden tırtıldı. - Yavaş...
Sen de o tırtıl gibi...
- Yavaş... - ...kanatlanacaksın.
- Aklına takılan... - Anne ya! Git başımdan!
Önümüzdeki on yılın nasıl geçeceği belli oldu.
- Riley! - Yaşasın!
- Çok eğleneceğiz! - Tamam.
Hokey kampına hazır mıyız?
Evet!
Tam olarak çözene dek
kimse kumandaya dokunmasın. Acil durumlar hariç.
Hafta sonu bizi bekliyor. Ne yapmak istersin?
Artık garajı temizleriz. Hatta yukarı katta...
Gelecek yıl harika olacak!
Koç Roberts'ın takımı her sene eyalet şampiyonu olur.
Ayrıca takım kaptanı şu anda Val Ortiz.
Bu Valentina Ortiz takıntısı iyice rayından çıktı.
- Takıma girdiğinde henüz lise birdi. - Bunu başarmak çok zor.
Kampta harikalar yarattık mı
koç bizi takıma alır, biz de Kızıl Şahin oluruz!
- Bir saniye, o ne? - Ne, ne?
O bakış. Hiç hoşuma gitmedi.
Ne? Paranoyaksın.
Benden kaçmaz.
224 ila 176'yı büyüt.
Tespit et. Zumla.
İşte şu!
- E? - Bir şey saklıyor.
Ama ne?
- Ne yapıyor? - Bakışımıza bakıyor!
Hayır, ondan da öte.
Bana aynı göründü.
Üst üste koy ve kıyasla.
Gördünüz mü? Bu öncesi, bu da şimdi. Önce, şimdi.
Çok açık!
Ama anlamı ne?
Bir şey sakladığımızı biliyor.
- Şu anda ne oluyor? - Bilmiyorum!
Artık dayanamayacağım!
Çayı döktün!
- Koç Roberts'ın takımında olmayacağız. - Grace!
Seneye başka lisede olacağız.
Olamaz.
Peki.
Tamam. Olabilir.
- Nasıl olur ya? - Bittik!
Şaka mı bu?
Ne zamandır biliyorlar?
- Onlar olmadan liseye gidemeyiz. - Kimseyi tanımıyoruz.
Yine birlikte takılırız.
Hem bu hafta sonu da birlikteyiz. Son kez aynı takımda oynayacağız.
Sonsuza dek dostuz, değil mi?
Evet. Tabii.
Sahaya çıkmayı iple çekiyorum.
- Programlar ne zaman belli olacak? - Odamız manzaralıymış.
Çok üzücü bu.
Dur Üzüntü!
- Hayır! Yapma! - Tutamıyorum!
Arabadan inene kadar bekle.
İşte geldik.
HOKEY KAMPINA HOŞ GELDİNİZ!
Burası bir harika.
Koça sor, yardımcı arıyorsa ben müsaitim.
- Bill! - Olmaz mı? Peki.
- Görüşürüz. - İyi eğlenceler!
Bizi çok özleme.
- Görüşürüz! - Dur Riley.
Her şeyi aldın mı?
- Sopa? - Evet.
- Eldiven? - Evet.
- Telefon? - Elbette.
- Şarjı tam mı? - Yüzde 50 gibi.
- Ne? - Yeterli.
Bir şey olursa ara. Seni seviyorum. Canlarına oku.
Tamam. Ben de sizi.
- Deodorantını unutma! - Anne!
Hoşça kal maymunum.
Tamam, şimdi bas.
Sorun yok. Ağlamaya da ihtiyacımız var.
Arkadaşlar, bunlar liseli.
- Bizi ağlarken görmesinler. - Haklısın.
Üzülmeyin, kamptan sonra bol bol düşünecek zaman olacak.
Bree ve Grace nereye kayboldu?
- Oradalar. - Dur. O hainler bizim için artık bitti!
Onlar kankamız, olur mu hiç.
Hop!
İyi misin?
- Normal davranın. Bu, Valentina Ortiz. - Bir şey demeliyiz.
Selam.
- Merhaba. Ben Val... - Biliyorum. Takım kaptanı.
Lise ikide gol rekoru kırdın. Sevdiğin renk kırmızı ve...
- Ne diyoruz böyle? - Hiç havalı değiliz.
Niye hâlâ elini tutuyoruz?
Benim gibi.
Koç senden bahsetmişti. Michigan'lı Riley, değil mi?
- Minnesota şekerim. - Sakın! Val Ortiz'i düzeltemeyiz.
Bendeniz!
Michigan'lı Riley.
Turuncu mu? Bunu kim turuncu yaptı?
- Turuncu muyum? - Ben değmedim.
- Tarzım değil. - Bana bakma.
Herkese merhaba.
Vay canına. Senin büyük hayranınım.
Şu anda yüz yüze tanıştığımıza inanamıyorum.
Nasıl yardımcı olabilirim?
Not alır kahve getiririm, program yapar köpek gezdiririm,
- eşyalarını taşırım, uyurken izlerim. - Vay canına, amma enerjiksin.
Şimdilik kıpırdamadan dur.
Ne olursa yaparım. Çağır, hemen gelirim.
Bildiğim iyi oldu. Adın neydi?
Pardon, kendimi kaptırdım. Ben Kaygı. Riley'nin yeni duygularından.
Hepimiz çok heyecanlıyız. Çantalarımı nereye koyayım?
"Hepimiz" derken?
Keşke sizin kadar uzun olsaydım.
Sen de kimsin?
Ben Gıpta.
Saçın ne güzel.
Aklından bile geçirme.
Onun saçı çok güzel!
Bize böyle saç lazım.
Ah, saçındaki kırmızılara bayıldım.
Ne yapıyorsun?
Takıma girdiğimde belki ben de Kızıllar Takımı'na katılırım!
Herhâlde yani.
Bu kim şimdi?
- Adın ne koca oğlan? - Bu, Utanç.
Göz temasını veya konuşmayı pek sevmez ama çok tatlıdır.
Merkez'e hoş geldin Utanç.
Yumruk mu... Yok.
Çak o zaman.
Elin de pek terliymiş.
Benimle gelmek ister misin?
Diğer Şahinler'le tanış.
Çok heyecanlı.
Ama heyecanımızı belli etmemeliyiz.
Olur tabii.
Bu ne biçim bir duygu?
Bu Bıkkınlık.
Bık... Ne?
Bıkkınlık.
Sizin sıkılma dediğiniz şey işte.
O zaman yanımıza gel Bakanlık!
Doğru dedim mi?
Bıkanlık. Olmadı.
- En iyisi senin adın "Bık-Bık" olsun. - Olmasın.
Kontrol nasıl sende?
Kumanda uygulaması.
Kes şunu! Yeter.
Sakin ol. Bazen yeni duygular ilk başta işi yokuşa sürer gibi gelir
ve içinden onlara "Neden bu kadar uyuzsun?" demek gelir.
Ama zamanla öğrendim ki her duygunun Riley'ye bir faydası var.
Bu şapşalın bile.
Tamam, peki.
Harika. Önden buyur.
Tamam. Çantanı al ve beni takip et.
Ya dostlarımız?
Val bizim geleceğimiz.
Yüzde yüz katılıyorum.
Yeni dost edinmeliyiz yoksa lisede yapayalnız kalırız.
- Değil mi? - Şey...
- Belki de... - Hadi!
Bekle.
Etrafı gezdirdiğin için sağ ol.
Dur, niye böyle yaptın?
- Pardon. Ne yaptım? - Dostlarımızı yalnız bıraktık.
- Ya tanışacağımız yeni dostlar? - Bir saniye.
Önümüzdeki üç gün odağımız Bree ve Grace.
Neşe, bu üç gün önümüzdeki dört yılı belirleyebilir.
Bence biraz abartıyorsun.
Neşe amma eski kafalı.
Ne?
Hepimizin bir işi var.
Sen Riley'yi mutlu edersin.
Üzüntü onu üzer.
Korku onu gördüğü şeylerden korur.
Benim işimse onu göremediği şeylerden korumak.
Ben gelecek için plan yaparım.
Bak, göstereyim. Bayılacaksın.
Onu bardaklık sanıyordum.
Ekibim tüm verileri inceledi, olası senaryolar şöyle.
İlk senaryo, kampı önemsemeyip dostlarımızla eğleniriz.
Riley, Val'in önünde komik duruma düşer.
Koçun gözüne giremez ve Kızıl Şahin olamaz.
Liseye geldiğinde kimsesi yoktur.
Yalnız yemek yer, sadece öğretmenler adını biliyordur.
Seninle çok iyi anlaşacağız.
Bu üzücü bir hikâye.
Bence saçma bir hikâye.
Enerjine diyecek lafım yok ama biraz abarttın.
- Bunların hiçbiri olmayacak. - Tamam. Sen bilirsin. Patron sensin.
Hep birlikte Merkez'e geldiğimiz zamanı hatırlıyor musunuz?
Geleli daha 30 saniye oldu Nostalji.
Evet, hey gidi günler.
Nostalji, burada ne işin var?
Gelmene daha 10 yıl var. İki mezuniyet ve bir dostun düğünü olsun,
söz seni çağıracağım.
- Hazır mısın Riley? - Herkes odaklansın!
Val bizi kutsal odalarına götürüyor!
İşte geldik!
Bu kızlar çok havalı!
Ve yaşça büyük.
- Onların önünde soyunamayız. - Bir şey olmaz!
Bu odalarda herkes saygılıdır.
Gel, diğer Kızıl Şahinler'le tanış.
- Selam. - Ne haber?
Selam.
Riley, Michigan'dan geldi.
Sakız gibi yapıştı artık.
Harika. Neresinden?
Olamaz. Ne diyeceğiz?
Pekâlâ, bozuntuya vermek yok.
- Michigan şehirleri... - Bir şey uyduralım.
İçindenim.
Güzel. Sahada görüşürüz.
Bizimle otursana.
Yanına çağırdı!
Her şey tıkırında gidiyor!
Bree ve Grace için yer yok.
Şuraya oturalım.
Arkadaşlarıma yer tutacağım. Yine de sağ ol.
Tamam, peki.
Sorun yok.
- Gördün mü? Zor muydu? - Hayır. Çok haklısın.
Bu karardan hayatımız boyunca pişman olmayacağız.
- İnanmam! - Bree ve Grace!
- Buradasın demek! - Riley.
Kutlama vakti!
Hep birlikte...
Tamam kızlar. Yerleşin bakalım.
Neşe?
- Dur, bir saniye. - Kızlar!
Yerleşin demek, susup oturun demek.
Dikkatinizi verin.
Telefonlarınızı toplayacağım.
Hepsini.
Buraya idmana geldiniz, makara yapmaya değil.
Anladın mı Andersen?
Evet Koç.
Lütfen telefonlarınızı kutuya koyun. Kamp bitince alırsınız.
Vay be. Koç da amma ciddi.
- Neşe, acaba diyorum, ben şey yapsam... - Sağ ol ama şimdi olmaz.
Hiç sorma.
Çok mu komik buldun?
Bak bu da komiktir, kayma idmanı.
Buza çıkın kızlar!
Sağ ol be Michigan.
Sadece o yapsın.
Bravo Neşe. Çok iyi uyum sağladı.
Sağ ol be Bık-Bık.
Çok yavaşsın Andersen!
- Daha hızlı kay! - Çok fena.
Pekâlâ kızlar, biraz dinlenin.
Sonra iki takıma ayrılacağız.
Michigan'lı kız çok kötü başladı.
Olamaz.
Bizden mi bahsediyorlar?
Aklını başına alması lazım, yoksa Koç takıma almaz.
Dani, sen birinci sınıfken çok mu usluydun sanki?
O kadar toy değildim.
Dani, daha dün akşam burnuna pipet soktun yahu.
Ben basarım koca oğlan.
Hep insanlar bizi konuşsun istemiştim ama böyle değil.
Neşe, şimdi ne yapacağız?
- Şey yapabiliriz... - Aklıma bir fikir geldi.
Tamam.
Val bizi desteklerse her şey yoluna girer.
Val?
Selam Riley. Ne oldu?
Çok özür dilerim. Takımın ceza almasını istemezdim.
Çok üzüldüm. Sana saygım sonsuz. Seni hiç üzmek istemem.
Biraz abartmaya başladık.
- Neşe. - Harikasın,
çok iyi bir lidersin.
- Seni örnek alıyorum ve... - Tamam.
Sağ ol.
Dinle, Koç bugün sana fazla yüklendi ama bu kötü bir şey değil.
- Radarındasın demek ki. - Sahiden mi?
İyi ki benimle konuşmaya geldin.
- İkinci kısımda aynı takımda olalım. - Olur, tabii.
Vay canına.
- Harika. - Keşke ben de yapabilsem.
Çok sağ olun ama basit bir şeydi. Sadece yardım etmeye çalıştım.
Katılıyorum. Harika bir iş çıkardın Kaygı.
Ben geri çekildim, sen öne çıktın
ve Riley'yi kurtardın. Kontrolü geri alabilirim.
Ama bu planımın ilk kısmıydı.
İkinci kısmı mı var?
İyi bir planın çok parçası olur.
Pekâlâ, kamptaki takımlarınızı belirleyelim.
Ortadan ikiye ayrılın.
Birinci takım sağda, ikinci takım solda.
- Hadi! - Son kez aynı takımdayız.
Tabii.
Val bizi çağırıyor.
- Ama dostlarımıza söz verdik. - Neşe, gelecek planı yapmalıyız.
Hadi Riley, ayaklarını oynat!
Val'le aynı takımda olmak istiyorsun. Hadi.
Dostlarına söz verdi. Sözünden dönmez.
Çok haklısın Neşe.
- Ne yapıyorsun? - Dur!
Olmaz! Onu alamazsın! Yerine koy.
- Haddimi aşmak istemem ama mecburum. - Ne yapıyorsun? Dur!
Olamaz...
Değişim korkutucudur ama bakın şimdi.
Çok heyecanlıyım.
Güzel. Aramıza hoş geldin Michigan.
Riley böyle biri değil.
Biliyorum. Bu Riley daha iyi.
Seneye yalnız olmayacak bir Riley bu.
Yeni bir Benlik Algısı inşa edeceğiz.
Yepyeni biri olacak.
Hayır, dur!
- Onunla aşağı inemezsin. - Hiç yeltenme, yakarım bak!
Çok üzgünüm. Sizinle çalışmayı iple çekiyordum.
- Dur! Ne yaptığını sanıyorsun? - Bırak!
Hayatı artık karmaşık.
Sizden daha sofistike duygulara ihtiyacı var.
Artık ihtiyaç duyduğu şey siz değilsiniz.
Bu ne cüret hanımefendi!
Bizi böyle esir alamazsın!
Harika fikir.
Nefes alamıyorum!
Ebediyen değil. Riley takıma girene ya da 18 olana kadar. Belki de ebediyen.
Bilemedim. Bakarız.
- Güle güle! - Kaygı!
Riley'nin bize ihtiyacı var!
Pekâlâ. Korkma Riley. Emin ellerdesin.
Şimdi seni baştan yaratalım.
Bu fikre bayıldım ama yeni bir Riley'yi nasıl yapacağız?
- Onların yapması 13 yıl aldı. - İşin güzel yanı, sıfırdan başlamıyoruz.
- Ben de ekmek istiyorum. - Bir dahakine.
Kızıl Şahin olursam yalnız kalmam.
Olamaz!
Derhâl bırakın bizi!
Durun! Bırakın!
Neşe...
KASA
Sonsuza kadar burada kalacağız.
Burası neresi?
Tüm sırları sakladığımız yer.
- Biz sır değiliz ki. - Tabii, hiç değilsiniz.
- Büyük bir hata yapıyoruz, değil mi? - Klasik laflar.
Biz bastırılmış duygularız!
Hemen bırakın bizi!
Korkmayın. Riley'ye bir şey olmayacak. Hiçbir şey olmayacak.
Selam. Biz buna ne deriz, biliyor musunuz?
İnkâr.
"İnkâr" diyebilir misiniz?
Merhaba dostlar.
Hoş geldiniz. Aramıza katılarak ne iyi ettiniz böyle.
- Bu, Bloofy! - Riley'nin sevdiği çocuk programından mı?
Aynen öyle!
Küçük bir sır vereyim.
Riley o programı hâlâ seviyor.
Fil gibi yürü Fare gibi kaç
Bloofy'nin evine gel!
Biri canımı alsın.
Bloofy, başımız dertte. Buradan çıkmamıza yardım eder misin?
Yardımınız lazım. Çıkış yolunu bulabilir misiniz?
Kiminle konuşuyorsun?
Arkadaşlarımla.
Bir anahtar görüyor musunuz?
Ben de görmüyorum.
Hapı yuttuk.
Kesinlikle.
Ebedî kaderinize hoş geldiniz.
- Lance Keskinkılıç? - Ama o, bilgisayar oyunu karakteri.
O niye burada?
Riley gizliden ona âşıktı galiba.
Onda ne buluyor bilmem.
Kahraman olmak için yanıp tutuşurum ama karanlık geçmişim buna mâni olur.
- Ha, tabii. - Şimdi Riley'yi anladım.
- O kim? - O, Riley'nin Derin Karanlık Sırrı.
Ne sırrı?
Bilmek istemezsin.
Dinleyin, kontrolden çıkmış bir duygu Merkez'i ele geçirdi.
Hadi, bizi buradan çıkarın da...
Çocuklar, Latince öğrenme vakti.
Quid pro quo'yu bilir misiniz?
Sizi kavanozdan çıkaralım, siz de bizi kasadan çıkarın.
Olmaz Bloofy. Onların kaderini değiştirmek bize düşmez.
Buraya boşuna sürülmedik.
İşe yaramaz ve değersiz görüldük.
Sakın öyle konuşma.
- Bir kenara atılmayı hak etmiyorsun. - Bir saniye Lance.
Lance'in özel hareketini hatırlasana.
Şimdi elime düştün Riley!
Öyle mi? Bak şimdi!
KAYBETTİN!
Hadi ama!
Beni dinle Lance Keskinkılıç.
Kimse değersiz değildir.
Ama zayıf bir hücum hamlesiyle lanetlenmiş bir savaşçıyım.
O zaman lanetini lütfa çevirmelisin.
Siper alın dostlarım,
sizi özgürlüğe kavuşturacağım!
Bir el atar mısın?
Eline sağlık Karanlık Sır.
Yardım etme sırası şimdi sizde.
Bizi buradan çıkaracak şey çantamda.
Hep bir ağızdan ne diyoruz? "Çantacık!"
Çantacık!
Merhaba millet. Ben Çantacık.
Çantacık, buradan kaçmalıyız. İşimize yarar bir şeyin var mı?
Bende çok şey var.
Sizce hangisi işe yarar çocuklar?
Domates mi?
Kurbağa mı?
- Yoksa patlayan dinamit mi? - Şimdi bir patlarım görürsün!
Yaşasın! Başardık millet!
Hadi, "Başardık" şarkımızı söyleyelim.
Vakit yok!
Teşekkürler dostlar.
Artık bana yol göründü.
Ya Karanlık Sır?
Henüz değil.
Bence de herkes için en iyisi.
Hop! Sizi kim saldı? Kasaya dönün!
- Eyvah. - Ne yapacağız?
Ey tiksintili,
bir zamanlar sen bana inanmıştın, şimdi de ben kendime inanmalıyım.
Hoppala. Bu ne ya?
Ne oluyor?
Hayır!
Dave, kurtar bizi!
Dayanın!
Dave!
ŞAPKAM
Lance!
Elveda dostlar.
Merhaba kader!
Tencere yuvarlanır kapağını bulur. Gidelim!
Ne yapacağız?
Öfke, dur. Nereye gidiyorsun?
Merkez'e dönüyorum, Riley'ye yardıma!
Riley yukarıda değil ki, orada bir yerde.
Benlik Algısı'nı bulmadan geri dönemeyiz.
Ta Zihin Gerisi'ne mi gitmek istiyorsun? Aklını mı kaçırdın?
Ama Neşe, nasıl...
- Durun! - Hadi!
Kımıldamayın!
Oraya nasıl gideceğiz? Planın var mı?
Eminim Kaygı'nın çok iyi bir planı vardır.
Elbette var, olmaz olur mu.
Gelecek planı yapabilen tek o değil.
İlk yapacağımız şey...
Bir saniye.
Bilinç Akışı'nı takip edip
Zihin Gerisi'ne ulaşacağız.
- Kötü anıların olduğu yere. - Aynen.
O çok sevdiğimiz Riley'yi orada bulacağız.
Benlik Algısı'nı yerine koyunca yine bizim eski Riley olacak.
- Doğruya doğru, bu işe yarayabilir. - Yarar tabii!
Sonra Kaygı'ya "Artık endişelenmene gerek yok" derim.
O da bana "Hiç öyle düşünmemiştim. Sağ ol" der.
Sonra sarılıp dost oluruz.
Ben de ona tekmeyi basarım.
Ne? Olmaz Öfke.
Peki peki, tekme yok.
Merak etmeyin, akışın yerini biliyorum.
Üzüntü ile daha önce gelmiştik.
Neşe, burası çıkmaz sokak.
Karşımıza çıkmaz olsun böyle sokaklar!
Her şey çok hızlı değişiyor!
Kaybolduk yani.
Hayır. Eğleniyorsan kaybolmuş sayılmazsın.
Kimse eğlenmiyor ki.
Ne? Üzüntü'ye bakın.
Ağzı kulaklarında.
Yolu biliyorsun sanıyordum.
Biliyorum. Biliyordum.
- Düşünmeliyim. - Bilmiyor.
Burada kaldık!
- Riley uyandı. - Çok erken uyandı, ona ne yapıyorlar?
Gelin, başka bir yol buluruz.
Merak etme Riley, geliyoruz.
Niye bu kadar erken kalktık?
Mon ami, çünkü biraz yol almalıyız.
Bunun için de erkenden deliler gibi idman yapmalıyız.
- Zaten iyi bir oyuncu değil miyiz? - Öyleyiz.
- Ama Kızıl Şahinler çok iyi. - Aynen öyle!
Her ıskada sahayı turluyoruz.
Hokey oyun değil, bir spor.
- Evet! - Vay canına.
Bu harikaydı.
Her seferinde böyle isabetli atmalıyız. Bir daha.
Anlaşılan tek erkenci ben değilmişim.
Millet, Val geldi!
Aynı şeyi düşünmüşüz.
Resmen aynı kafadayız. Kanka olacağız, garanti!
- Ne zamandır buradasın? - Bilmem, bir saat olmuştur.
Canım fazladan çalışmak istedi.
Ben de öyleyim.
İnanılmaz. Bizi anlıyor.
Kızlara Riley halleder demiştim.
İyi olmak için ne lazım biliyorsun.
Aferin ya bize. Harika gidiyoruz!
Evet! Ama Val bizi gerçekten sevmeli.
Ona bir sürü şey soralım. Herkes kendini anlatmaya bayılır.
Takımda ilk senen nasıldı?
Tabii çok çalıştım,
hem de çok... Ama bu sayede dostlarımla tanıştım.
Val bizimle bir şeyler paylaşıyor!
Bu akşam arkadaşlarla takılacağız,
yemek falan söyleyeceğiz. Sen de gel.
Özel bir davet.
Gidiyoruz!
- Cidden mi? - Tabii ki.
Eğlenceli olur.
Pekâlâ kızlar, ısınalım.
Selam Riley.
Merhaba.
Val'i onlarla paylaşmak yok.
- Erken kalkınca çok acıkıyorum. - Ben de, sorma.
- Bir dilim pizza için neler vermezdim. - Aynen!
İşte burada! Bulurum demiştim. Bilinç Akışı.
- Ama Neşe... - Vay canına! Kızımız çok aç.
Leziz bir şeye atlayın!
- Neşe... - Kalın hamur.
Hâlâ sıcak.
Hem de bol peynirli!
Üzüntü, gelsene.
Beni hiç dinlemiyorsun. Tüple dönemeyiz Neşe.
Birinin kumandada olup bizi hatırlatması lazım.
- Doğru diyor. Yoksa mahsur kalırız. - Kaygı bunu düşünürdü.
Hiç sanmam. Peki. Tamam.
O zaman aramızdan biri tüpten tırmanıp
Merkez'e dönecek ve vakti gelince bizi alacak.
- Ben! O Kaygı'yı bir güzel... - Hiç sanmam tekmeci.
- Benimse... - Seni düşünmemiştik.
Oh be.
Bu kıyafetle tüpte mi sürüneyim?
Rüyanda görürsün.
Olmaz, ben gidemem.
Bal gibi de gidersin Üzüntü.
Kumandayı herkesten iyi biliyorsun. Kitapçıkları yalayıp yuttun.
Öyle diyorsun ama 28. Kitapçık, 7. Bölüm'de geçen
"Hafıza Dışı Nesneleri Hatırlama" kısmını pek bilmem.
Savımı kanıtladın. Sen gidiyorsun.
Herkes nerede? Yine molada mısınız?
Telsiz. Al. Ses, bir iki. Sesim geliyor mu? Düğme!
Neşe tamam. Anlaşıldı. Telsize bayılırım.
Varınca haber veririz, sen de bizi geri getirirsin.
Bu, Merkez'e en kestirme yol.
Yapamam ki. Senin gibi güçlü değilim.
Seni iyi tanıyorum. Güçlüsün.
Şu anda aklıma bir örnek gelmiyor ama yapabilirsin.
- Sakın aşağıya bakma ve hiç durma. - Tamam, yapabilirim.
- Halleder. Değil mi? - Yüzde elli.
İster misin?
Bunu hiç sevmeyiz ki, tadı karton gibi.
- Val'e hayır diyemeyiz ki. - Evet, çok haklısın.
- Val ne yerse yiyelim. - İşte budur!
Gıpta, bence olaya hâkimsin. Direksiyona geç, geliyorum.
Beni seçti! Gördün mü Bıkkınlık?
- Beni seçti. - Her şeye fazla önem veriyorsun.
Enteresan bir dokusu var. Tadı şeye benziyor...
Hani, olur ya...
Karton mu? Kuşkonmaz mı? Brokoli mi? Ona yukarıda ne yapıyorlar?
Bilmem ama gitmeliyiz.
- Olmaz! Hayatta buna... - Mecburuz. Bize ihtiyacı var.
Of, tamam ya!
İğrenç. Galiba kusacağım.
İyi hokey oynarsam dostlarım da olur.
Tebrikler Riley.
- Yürü be Michigan. - Güzel.
Pekâlâ kızlar. İyi iş çıkardınız.
Akşam dinlenin.
Evet! Beklediğimiz an geldi.
Val ve müstakbel kankalarımızla takılma vakti!
Niye durduk? Ne oluyor?
İşte orada.
Meşhur kırmızı defter.
- Öyle deme, kız korkacak. - Niye korkayım ki?
Koç'un tüm düşünceleri defterde yazılı da ondan.
İyisiyle kötüsüyle.
- Kimi takıma alacak... - Kimi almayacak.
Kızlar, yeter.
- Niye ki? Doğru. - Kız haklı.
Hakkımızda ne yazmıştır?
Bilmem. Sence kötü müdür?
Değildir umarım!
- Ya favorilerinin arasında biz yoksak? - Ya kötüler listesinin başındaysak?
İkisinde de değilsek daha fena, unutulur gideriz!
Bölüyorum ama arkadaşlar gidiyor.
Gözden kaybolacaklar!
Pekâlâ, grupla ilk takılmamız. Kasmak yok.
- Kollarımız niye böyle sallanıyor? - Sallamadan yürü.
- Deli gibi olduk. - Pekâlâ.
Dani gibi yürü. Onun kolları ritmik.
Daha kötü yaptın!
Niyetim bu değildi. Bir şeyler denediğim için üzgünüm!
Cepler ne güne duruyor?
- Bak bu iyi. - Bıkkınlık, bravo.
Neye gülüyorlar?
- Havalı insanlar neye güler? - Bilmem. Kollara takılmıştık.
Anlamışız gibi yap işte.
Neşe, Öfke hiç yer bırakmadı.
- Korku, senin derdin ne? - Bu aracı hiç sevmedim.
Başka araç yok.
- Ne kadar kaldı? - Ne kadar kaldıysa o kadar.
- Eminim Kaygı dakikasına kadar bilirdi. - Bilmediği şey yok galiba.
Onun ne sözlerini ne de yaptıklarını sevdim
ama onu değiştirebilirim.
Arkadaşlar, muzlu ekmek seven var mı? Varsa el kaldırsın.
Michigan, en sevdiğin müzik grubu hangisi?
Herkes bize bakıyor. Bu sorunun tek doğru cevabı var.
Kalk ve Işılda! Harika bir grup.
Kalk ve Işılda! Ortaokuldayken o gruba bayılırdım.
- Cidden mi? - Evet, o gruba hastaydım. Sakin ol.
Hayır! Onların havalı bulduğu bir grup söylemeliyiz!
Tüm müzik bilgimizi hatırlayalım.
En az bir havalı şarkı biliyoruzdur.
- TripleDent sakız - Gülümsetir
Utanç, şunu kaldır hemen!
İlla bir şey vardır.
- Arıyorum. - Daha iyi bir şarkı.
Hadi. O olmaz. Hayır.
En iyisi bu!
Varsa yoksa reklam müzikleri ve hafif rock.
Ama Kalk ve Işılda'yı hâlâ sevmiyorsundur herhâlde.
Tamam, panik yok. Ne yapacağız?
Sevdikleri bir şey söylemeliyiz, yoksa bizi sevmezler.
Sahtekâr olduğumuz ortaya çıkar.
Pardon. Excusez moi.
Hayatım boyunca bu anı bekledim.
Tabii tabii. Kalk ve Işılda'ya bayılırım.
Kalk ve Işılda'ya bayılırım.
Brokoliyi terk edin!
- Neşe! - Elini uzat! Hadi.
Bu ne şimdi?
İğneleme Kanyonu bu. Kilometrelerce açılabilir!
Canını seven kaçsın!
İğneleme Kanyonu mu? Cidden mi?
Kalk ve Işılda en sevdiğim gruptur.
Ama Kalk ve Işılda'ya bayılır.
- Koreografilerini kendileri yapıyorlar. - Neşe...
Akışı takip edemezsek yolu şaşırırız. Yolu şaşırırsak da akışı takip edemeyiz!
Bitmek bilmeyen bir trajedi döngüsü bu!
- Ya da şu arkadaşlara sorarız. - Tabii. Olur.
İyi ki size rastladık arkadaşlar!
Lütfen, yardımınız lazım!
Yardımınız lazım.
Bunların derdi ne?
Arkadaşlar, cazibenizi konuşturmalısınız.
Selam!
Eminin dünyanın en iyi vinç operatörü sizsinizdir!
Şunlara bak, amma gıcık tipler.
Tabii tabii. Kalk ve Işılda gibisi yoktur.
Riley, ne diyorsun? Kalk ve Işılda'ya bayılırsın.
Selam.
Kankalarımız niye hep bizimle takılmaya çalışıyor?
Yapma Riley, konserlerine daha yeni gittik.
- Tamam da yani... - Yani ne?
Çok eğlendik.
Grace, hiç yardımcı olmuyorsun.
Ne demezsin, çok eğlendik.
Çok eğlendik.
Niye onu rahat bırakmıyorlar?
Şimdi ne yapacağız Neşe?
Uzun yoldan gideceğiz, en iyi yol bu zaten.
Pergelleri aç bakalım Öfke. Yürüyün.
Hayatımın en güzel gecesiydi.
Ne kadar eğlendik anlatamam.
- Kelimeler yetersiz. Biz artık gidelim. - Tamam. Görüşürüz.
Bu grup çok iyi ya!
Michigan müzikten anlıyor!
Bakın, onların sevdiklerini seversek arkadaşsız kalmayız.
İyi akşamlar.
Benden buraya kadar.
- Sahiden mi? - Evet. Geç oldu.
Yarınki denemeden önce iyi bir uyku çek.
Ne denemesi?
Kampın son günü Koç'un klasiğidir.
- Val takıma böyle girmişti. - Niye söylüyorsun?
Val iki gol attı. Birinci sınıftan başka yapan olmadı.
Susar mısın?
Senin için gelecek sene seçmeleri desek yalan olmaz.
Halledersin. Kendin ol yeter.
Duydunuz mu?
Yarın Kızıl Şahin olabiliriz yani.
Yeni benliğimiz hazır değilse nasıl kendimiz olacağız?
Çok haklısın. Bu anıları aşağı kata indirelim.
O bir brokoli mi?
- Ana yoldan iyice uzaklaştık Neşe. - Yerinde bir tespit.
Uzun yol düşündüğümden uzun çıktı.
Şarkı söyleyelim mi?
-"Pes ettim" adlı şarkıyı söylesek? - Ya da tıp oynayalım!
Bir, iki, üç, tıp!
- Bence Merkez'e gidip hepsini bir güzel... - Öfke, hiç sırası değil.
Bu işe yaramıyor. Gerçek Riley kim bilir nerede.
- Onu asla bulamayacağız. - Bunlar gitsin.
Onu bulabilirim. Sadece yükseğe çıkmalıyım.
Bu şey çalışmıyor ama olsun.
- Her şey yolunda. - Boşa uğraşıyoruz.
Bence yol yakınken dönelim.
Çıkmazdan çıkmaza koşuyoruz arkadaş!
O ergenlik alarmından beri hiçbir şey düzgün çalışmaz oldu.
Burası tanınmaz bir hâl aldı.
Gece yarısı hava aydınlık sanki!
Hiç bu kadar çok kavanozun içine girmemiştim.
Üstelik tanıdığımız Riley kayıp!
Neşe bunu göremiyorsa hayal âleminde yaşıyor demektir.
Hayal âlemi mi?
Herhâlde hayal âlemindeyim!
Siz durmadan şikâyet ederken
pozitif kalmak ne kadar zor, farkında mısınız?
Dibi tutmuş elmalı turta aşkına!
Her şeyin cevabı bende mi sanki? Tabii ki değil!
Kendi zihin gerimizi bile bulamıyoruz.
Kaygı haklı!
Riley'nin onlara daha çok ihtiyacı var.
İşte bu çok canımı yakıyor.
Hem de çok.
Neşe, çok hata yaptın. Pek çok.
İleride daha da yapacaksın.
Ama bunlar sana engel olacaksa şimdiden yelkenleri suya indirelim.
Aslında kulağa hoş geliyor.
Hadi.
- Pardon. - Hey! Onu alamazsın.
- Acil durum. - Teşekkürler!
Sıkıca tut!
- Bunu unutabilir miyiz? - Sen yeter ki iste.
Bakın.
Arkandayız.
Bu harika. Kızlar bizi arasına aldı.
Ama takıma giremezsek hepsi nafile.
- Yarın büyük gün. - Bu yüzden yardıma ihtiyacımız var.
- Bıkkınlık, dinliyor musun? - Hayır.
Utanç?
- Ne kadar eğlendik anlatamam. - Utanç?
- Kelimeler yetersiz. - Boş ver.
- Biz artık gidelim. - Görüşürüz.
Bir saniye. Ne yapacaktım?
Bir işin ortasında ne yapacağını unutmak çok kötü oluyor.
Çok yardıma ihtiyacımız var.
Aynı şeyi düşünüyordum.
Bu maç hayatımızın maçı.
Uzun bir gece bizi bekliyor.
Ekibi hazırlayalım.
Hadi, şuradan geçtik mi...
Hayal Dünyası!
Buraya bayılacaksınız.
Patates Kızartması Ormanı, Bulut Şehri burada. Ayrıca...
Burası değişmiş.
Yakışıklılar Dağı mı?
İlk dörtte bunlar mı var?
Benim gönlüm Lance'te.
- En azından bu, fotojenik tarafı. - Onun her tarafı fotojeniktir.
Dedikodu Kazanı mı?
SMS İFŞASI!
- Kaliteli dedikodunun adresi. - Son dakika!
Sıcacık dedikodu, kazandan yeni çıktı!
Öğretmenler odasında jakuzi mi varmış?
Matematik sınıfındaki Lucy medyum muymuş?
Abbie, Mike'a mesaj yağdırıyor ama Mike, Sarah'ya mı yanık?
Habercilik ölmüş arkadaş!
Minder Kalesi hâlâ burada!
Daha da büyümüş.
Ama niye turuncu?
22, Riley idmanda bacağını kırar ve herkes düş kırıklığına uğrar. Güzel.
18, Riley golü kaçırınca Val ve Dani fısıldaşır.
Harika! Riley'nin hazırlanmasına yardım etmeliyiz.
Ters gidebilecek tüm ihtimalleri yukarı yollama vakti.
Geleceğe bakıyoruz.
Riley'nin olası tüm hatalarına.
Hadi 17, senden bir şey göremiyorum.
Riley boş kaleye atamaz, Koç not düşer. İşte bu!
Böyle şeyler istiyorum.
Olamaz!
Hayal gücünü ona karşı kullanıyorlar.
Val'ler şimdi bizi seviyor ama takıma giremesek de severler mi?
Üçe bakalım.
Bree ve Grace'ler kazanınca rezil oluruz.
22 Numara. Val bize pas atar ama yakalayamayız.
Bunu yapmasına izin veremeyiz. Hemen durdurmalıyız.
Bayıldım 37. Riley kendi kalesine gol atar.
- Niye su aygırı çiziyorsun? - Hayır! Riley'yi çiziyorum.
At kuyruğunu unuttun.
Saçına bayılırım. Evet!
"Riley gol atınca herkes ona sarılır" mı? 81, hiç yardımcı olmuyorsun.
Formasıyla aynı renk oje sürer. Herkes onu taklit eder. Çok havalıdır.
Riley dizlik giyer.
Kaybeden takıma çiçek alırız!
Her zaman öfke kusan kişi olamam ki.
Yok, beğendim.
Oje ve dizlik mi?
Görevi anlamadınız galiba.
Ne...
Ne? O düşünceyi Riley'ye kim gönderdi?
- Nereden bileyim? - Bana bakma.
Neler oluyor?
Tüm bu olumlu düşünceleri kim...
Neşe.
Oradasın, biliyorum.
Neşe gerçekten burada mı?
Merkez'den Neşe mi?
Zihin polisi yolda.
En azından denedik.
Kaygı'yı dinlemeyin.
Bu korkunç düşüncelerle Riley'yi değiştirmeye çalışıyor.
Neşe, bunu senin için yapıyorum!
Riley mutlu olsun diye.
Mutlu olmasını isteseydin onun canını sıkmazdın.
Kim benimle?
Sahiden mi? Hiçbiriniz mi?
Üzgünüm Neşe.
İşte bu! Aferin sana 87 numara. Kedi.
Biraz konu dışı ama olsun.
Başka? Hadi arkadaşlar!
Riley, Val'den iyi çıkar da Val ondan nefret ederse?
Ya daha iyi diye Val ona saygı duyarsa?
Evet! İşte oluyor!
Ya Riley beceriksizse ve ebediyen hokeyi bırakmak zorunda kalırsa?
Ya çok iyi oynadığı için koçu ağlarsa ve olimpiyatlara çağrılıp
millîlere altın madalyayı getiren yıldız olursa?
Neşe, gerçeklikten kopmasak?
Olamaz!
Kaygı sizi masalara zincirlemiş, hep kâbus çiziyorsunuz!
Artık boyun eğmeyin!
Kalemleri atın! Düşünceleri bırakın!
Evet!
Canımıza yetti!
Düşüncelerim!
Yastık savaşı!
Riley için!
Hazırlıklı olmalıyız.
Hayır!
- Gitme vakti geldi! - Bence de.
- Gelsenize aynasızlar! - Dur.
Hop, kaçmayın!
Çabuk! Kariyer Günü Geçidi'ne!
Balon kapın!
- Pasta şefi! - Maaşı az!
- Resim öğretmeni! - Kıymet görmez.
- Etnomüzikolog! - O ne ki, anlamadım.
Yüksek mahkeme yargıcı!
- Budur! - Güven veriyor.
Kaçmayın!
Kaçıyorlar!
İşte bu! Nihayet Riley biraz uyuyabilir.
Kavanozu mumla arar oldum!
Neşe anlamıyor. Düşünceler olmadan hazırlanamayız.
Yarın, ölüm kalım günü.
Koç ya bizi takıma alacak ya da dostsuz bir geleceğe mahkûm edecek.
Keşke ne düşündüğünü bilseydik.
- Defteri var ya! - Evet! Harika fikir!
Koç'un tüm düşünceleri defterde.
Tek yapmamız gereken, odasına girip okumak.
Hadi Riley. Ayağa kalk.
İstemiyor mu?
Onu çok mu zorluyoruz?
Defteri okumalıyız! Ancak böyle kendimizi geliştiririz.
Riley, sakın yapma.
Neşe, cevap ver.
Üzüntü? Sorun ne?
Riley niye uyanık? Tamam.
Kaygı onu Koç'un odasına girmeye zorluyor.
- Ne? - Yanlış oluğunu biliyor.
Benlik Algısı'nı geri aldığımızda bilecek.
Üzüntü, onu durdurmalısın.
Ama sakın yakalanma.
Tamam!
Riley, sakın yapma.
Niye durdu?
Üzüntü?
Bıkkınlık! Telefonun nerede?
Telefonum nerede?
Şaka mı bu? Gerçek olamaz!
Hayır, olamaz!
Buralarda bir yerde olmalı. Bulun onu.
Yakalandın!
Üzüntü.
Burada değilim.
Riley'nin yaptığı yanlış geliyor, biliyorum.
Riley öyle biri değil.
Mesele Riley'nin kim olduğu değil, kim olması gerektiği.
Andersen: HAZIR DEĞİL
"Hazır değil" mi?
Bir saniye. Koç çoktan karar vermiş mi? Takıma giremeyecek miyiz?
Hayır. Sadece bir günümüz kaldı.
Ne yapacağız? Ne yapabiliriz?
- Tamam. - Val ne yapardı?
Bir şekilde Koç'un düşüncesini değiştirmeliyiz.
Yani fikre ihtiyacımız var. Hem de çok.
Olamaz, Beyin Fırtınası başladı!
Az kalsın çarpıyordu!
"Kimseye pas atma" mı?
"Diğer takıma sataş" mı?
Güzel!
Bu kötü fikirleri Riley'den uzak tutmalıyız.
Neşe!
- Hepsini parçalayın! - Neşe!
Neşe!
Keşke ben düşünseydim dediklerimi ayırayım.
Olmaz. Bunlar yetersiz. Dahası lazım. Daha çok toplayın!
Balona çıkın!
Bu balon brokoliden beter!
Çabuk! Bir fikir yakalayın.
Bu fikirler çok küçük.
Bu fikirler çok küçük!
Daha büyük bir şey lazım.
Çıkış biletimiz o işte!
Hazır mıyız?
Neşe! Bu fikir bize lazım!
Riley bu fikirleri kullanırsa felaket olur!
Neşe, tek çıkış yukarıda.
Bu büyük bir fikir işte!
Sevdim.
Eyvah.
Tutun beni!
Ciddiyim. Tutun!
Korku, paraşütün mü var?
Var tabii.
Asıl sizin niye yok?
- Ve indik! Harika bir iniş! - Yaşasın!
Başardık!
Oldu işte!
Hadi, Zihin Gerisi'ne gidiyoruz!
İşin bitti Kaygı!
Koç haklı tabii. Riley hazır değil. Ama yeni Riley çok yakında hazır olacak.
Tek eksiğimiz bu.
Her şeyi yapmaya hazır bir oyuncu olduğumuzu gösterelim.
VİŞNE SUYU
Nihayet onlardan biri olduk!
Ne diyorsun Üzüntü?
- Şey... - Muhteşem!
Kırmızı bize yakıştı.
Evet, çok eğlenceli.
Bizi kıskandılar tabii. Kusura bakmasınlar.
Havalı olmak kim, onlar kim.
Selam Michigan.
Kırmızı da yakışmış ha!
- Evet! - Gruba alındık.
Umarın sakıncası yoktur.
Resmen takımda değilim ama
bugün aynı takımdayız, uyumlu olmak istedim.
Tabii, sıkıntı yok. Sen hiç uyudun mu?
Hayır! Büyük maç varken mümkün mü?
- Deneme maçını mı diyorsun? - Kızı korkutmayın demedim mi?
Kafana takma. Hazır olduğun belli.
Gol atmaya hazır ol.
Evet! Atacağım!
Val takıma girmek için iki gol atmıştı.
İkiden iyi kaç var?
- Üç! - Üç!
Ben de tam onu diyecektim. Aynı anda söyleyecektik.
Ama nasıl üç gol atacağız?
Yeni Riley her şeyi halleder.
Bence bu, son dokunuş olacak.
Hemen dönerim.
Hadi!
Çok yaklaştık.
Benlik Algısı şu tepenin en...
Ne çok anı var.
Bu kadar çok mu göndermişim?
Partide cam kapıya çarptığı gün.
Bu da ninesinin en sevdiği tabağını kırdığı an.
Neyse ki bunlar onun bir parçası değil.
Evet!
İşte, orada.
İyi bir insanım.
Olamaz.
Hadi. Oluyor, hadi.
Hadi bakalım!
Yeterli değilim.
Ne?
Yeterli değilim.
Emin misin?
Merak etmeyin. Kişisel gelişimin sonu yok ya, o yüzden.
Riley halleder.
Üzüntü, Benlik Algısı bizde.
Bizi Merkez'e al!
Üzüntü, duydun mu?
Yeterli değilim.
Şimdi hallederim.
Kumandayı tekrar ayarlayıp hazır etmeliyim.
Başka sürprize yer yok.
Bu buraya. Tamam.
Şu şuraya. Tamam.
Tam öyle değil, şöyle.
Biraz daha açalım. Tek kelimeyle mükemmel olmalı.
Bu değer kesin yanlış. Ne oluyor?
Üzüntü, şimdi!
Neşe...
Olamaz!
İyi bir insanım.
Yeterli değilim.
Tek dönüş yolumuzu kaybettik.
- Ne yapacağız? - Çok yaklaşmıştık.
Neşe. Neşe!
Nereye gidiyorsun?
28 numaralı Andersen çelme attı!
Senden daha iyisini beklerdim.
Ama bu...
Nasıl...
Hadi ama, lütfen.
Atladığım şey ne?
İyi bir insanım.
Neşe...
Ne yapacağız?
Bilmiyorum.
Kaygı'yı nasıl durduracağımı bilmiyorum.
Belki de durduramayacağız.
Belki de büyümek böyle bir şeydir.
Büyüdükçe daha az neşe hissediyorsun.
Ama şundan eminim.
Bunu Merkez'e geri götürmezsek Riley asla kendisi olamayacak.
Acele etmeliyiz.
İyi de nasıl?
İyi maçlar Riley.
Sana da.
Yeterli değilim.
Evet! Hadi! Bastır!
Riley, boşum. Pas at, hadi!
Yeterli değilim.
Harikasın Michigan!
Bize de biraz bırak, olur mu?
Harika! Bir gitti, kaldı iki.
Peki Benlik Algısı'nı buradan oraya nasıl götüreceğiz?
Aklıma bir fikir geldi ama bu hiç hoşuma gitmiyor.
Öfke, Riley'nin bize ihtiyacı var.
Çantacık!
Ne bekliyorsunuz? Seslenin hadi!
Çantacık!
Merhaba millet. Ben Çantacık!
Biliyoruz.
Merkez'e dönmeliyiz. İşimize yarar bir şeyin var mı?
Bende çok şey var.
Sizce hangisi işe yarar çocuklar?
Selobant mı?
- Oyuncak ördek mi? - Vakit yok!
Ciddi olamazsın, dinamiti ne yapalım?
Sırt roketi veya uçak gibi işe yarar bir şeyin yok mu?
Daha ne olacaktı?
Ördek verdim, selobant verdim.
Buldum.
Ama daha çok dinamit lazım.
Bana ne ya, ne hâliniz varsa...
Hadi Riley. Diski kap!
Kap hadi, kap!
Yeterli değilim.
Michigan, ne yapıyorsun?
Aynı takımdayız!
İşte bu!
Dani, bize biraz kızmış olabilir ama takıma seçildiğimizde bizi affederler.
Hadi Riley, bir gol daha.
Bir saniye Neşe.
- Bu tepeyi mi patlatacağız? - Evet!
Sonra da kötü anılar çığı ile Merkez'e mi döneceğiz?
Evet!
Kötü anıların kötü inançlar oluşturmayacağı ne malum?
Bilmem.
Peki. En kötü ne olabilir ki? Varım.
Hazır mıyız?
- Riley için. - Hadi.
Geliyoruz Riley.
Atlayın!
Hadi ya!
Of!
Yeterli değilim!
Gol atmalısın!
Andersen, ceza kulübesine, iki dakika.
Olamaz!
Grace, iyi misin?
- Grace'i sakatladık. - Çok hızlı oldu. Onu görmedim bile.
Yeterli değilim.
Olamaz. Ne yaptım ben?
Hayır, hayır.
Düzeltebilirim.
Senden daha iyisini beklerdim.
Dur... Hayır!
Gelin hadi.
Yeterli değilim.
Hadi Riley.
Kendine gel.
Hadi Riley, kendine gel.
Yeterli değilim.
Gol atmalısın Riley!
Yoksa tüm çabamız boşa gidecek!
Kaygı, ona fazla yükleniyorsun.
Pekâlâ, biraz nefeslenelim!
- Üzüntü! - Neşe! Yardım et!
Hadi! Yapabiliriz!
- Olmuyor! - Kaygı yüzünden.
Kaygı, dur!
Riley'nin karakterini belirlemek sana düşmez.
Kaygı...
Artık onu bırakmalısın.
İyi bir insanım.
Neşe.
Özür dilerim.
Sadece onu korumaya çalışıyordum.
Ama haklısın.
Onun kim olduğunu belirlemek bize düşmez.
En iyileri saklayalım, gerisini atalım.
28 numara Andersen çelme attı!
İyi bir insanım.
Neşe! Ne yapıyorsun?
Bencilim.
Yardımseverim.
Yeterli değilim.
İyi bir insanım.
Kabul görmek istiyorum
ama kendim de olmak istiyorum.
Cesurum, yine de bazen korkuyorum.
Başarı her şeydir. Hata yaparım.
Yardımseverim. Kabayım. İyi bir dostum.
Kötü bir dostum. Güçlüyüm. Zayıfım. Bazen yardıma muhtacım.
Riley, iyi misin?
Evet.
Aslında değilim.
Size çok kötü davrandım.
Başka okula gideceğinizi söylediğinizde ne yapacağımı şaşırdım.
Ve...
Çok üzgünüm.
Arkadaşım olmak istemezseniz
sizi anlarım.
Ama...
Umarım beni affedersiniz.
İleride yani.
- Hadi kızlar! - Gel. Maçı bitirelim.
Neşe...
Riley seni istiyor.
Riley!
Evet!
Minnesota, daha ne kadar telefona bakacaksın?
Saat neredeyse iki oldu. Koç listeyi her an paylaşabilir.
- Kaç dakika kaldı? - Altı dakika! Takıma giremezsek ne olacak?
Sorduğun için sağ ol Neşe. Anlatayım.
Anne ve baba düş kırıklığı yaşar.
Ligde oynamayız ve ne olduğunu bilmesek de etnomüzikolog oluruz.
Arkadaşsız kalıp yalnız ölürüz.
Tamam, sakin ol. Bunların hiçbiri şu anda olmuyor.
- Oluyor mu? - Hayır.
Harika! O zaman gel, özel koltuğumuza oturalım.
Çok iyi fikir.
- Nasıl, keyfin yerine geldi mi? - Evet, çok iyi geldi.
Takıma girmek elimizde değil. Peki ne elimizde?
Şey...
Yarın İspanyolca testi var, çalışmalıyız.
- Haklısın. Tamamen... - Olvidamos!
- O ne demek? -"Unuttuk."
- Dersi dinlemiş! - Aklıma gelmezdi.
- Çok akıcı. - Muchas gracias.
Sağ olun.
Ayrıca yeni as takım eğitim programımızı uyguladık.
- Keşke benim aklıma gelseydi. - Sen dedin ya!
Bir saniye, haklısın.
Kendimi kıskandım. Hatırlattığın için sağ ol.
Bir şey değil!
- Onu kim dedi? - Yeni kankam Çantacık.
Merhaba millet. Ben Çantacık!
- Seçilirsek konfeti geliyor! - İyi fikir.
Ama ne olursa olsun Riley'yi seviyoruz.
Seçilmezsek de geliyor!
- Koç'tan mı? - Hayır. Bree ve Grace'ten.
Bol Şans!
Onları özlüyorum ya.
- Hatırlar mısınız, eskiden o kızlarla... - Hâlâ erken.
- Çok erken. - Aşağıya.
Aşağı kattayım, istediğinizde çağırın.
Üç dakika kaldı.
- Riley halleder. - Çünkü arkasındayız.
İşte bu! Değil mi arkadaşlar? Çünkü arkasında... Belki yani...
Yürü be Utanç.
Millet, Utanç'a bakın!
Takıma giremesen de sakın üzülme, seneye yine denersin.
Biliyorum.
- Kızımızı çok seviyorum. - Kim sevmez ki?
Çok zeki.
Hokeyde harika.
Gerçekten yaratıcı.
Sıkılmasına sıkılır ama hiç sıkıcı değildir.
Arada sırada alaycılığı tutar.
Çok kötü fikirleri de olmuyor değil.
Bazen yanlış şeyler yapar.
Bazen de kendine haksızlık eder.
Ama tüm bunlar Riley'yi Riley yapan şeyler.
Kızımızı her yönüyle seviyoruz.
Her karmaşık ve güzel özelliğiyle.
E, Riley, kamp nasıl geçti?
Konuştuğumuz gibi, her şeyi anlatıyoruz.
- Ya ofise girmemiz? - Grace'e çarpmamız?
- Ya yalanlar? - Takımda olanlar?
- Detaya gerek yok. - İtirazım var!
Pardon. Excusez moi.
İyiydi.
Üç gün evde değildi, sadece "iyi" mi diyor?
Ya saçındaki kırmızı?
Çeteye mi girdi?
Tekrar hoş geldin Kaygı.
Üç gün evde değildi, sadece "iyi" mi diyor?
Bana uyar. Maçı izlemeye devam.
Reeves'e akıl dolu bir pas.
Orta sahayı geçti ve hücuma kalktı. Şiir gibi gidiyor!
Çevirmen: Berkcan Navarro
Pekâlâ Derin Karanlık Sır.
Vakit geldi.
Korkma. Çık hadi.
Pekâlâ. Söyle bakalım dostum.
Sırrın ne?
Halıyı yaktık. Delindi.
Sahiden mi? Bu muydu?
Havuza çiş yaptık diyeceksin sanmıştım.
Dur, gitme.
Gitti bile.