Sevgili dostlarım!
TUZ VE KÂFUR
Hanımlar ve beyler!
Yabancılar!
Bugün sizlere bir kurgu hikâye anlatacağım.
Dikkatle dinleyin.
Bir zamanlar bir köy varmış.
CHALAMAVAARIPALLI
Yanında bir köy var.
MELDULAPETA KÖYÜ
Bir tane daha.
BAGURAMMAGIRI KÖYÜ
Pek çok köy var
ama içlerinden sadece biri özel.
CHITTI JAYAPURAM'A HOŞ GELDİNİZ
O köy Chitti Jayapuram.
Adı yüzünden bu köyü küçümsemeyin.
Geçmişiyle ünlü.
17. yüzyılda krallar ve savaşlar döneminde
Chaitragiri krallığı vardı.
CHAITRAGIRI
Pala bıyıklı Kral Jayasura Maharaya tarafından yönetiliyordu.
Ne yazık ki krallıkta üç yıl üst üste hiç yağmur yağmadı.
ve ciddi bir kuraklık yaşandı.
Yiyecek yemek, içecek su yoktu.
Chaitragiri'de pek çok insan hayatını kaybetti.
Bu zor zamanlarda
parlak, kel kafalı bir rahip krala bir tavsiye verdi.
"Ülkenin senin için neler..."
Bu Abraham Lincoln'dı.
Rahip dedi ki,
"Dünya bize her şeyi veriyor. Hiç karşılığını verdik mi?"
"Mücevher bezeli tahtımı vereceğim." dedi Kral.
Rahip "Taht Dünya'nın bir işine yaramaz." dedi.
"Dünya sayesinde varız.
"Bu yüzden ölenleri köyün kuzeyine gömmeliyiz."
Kral ve halk bunu kabul etti ve ölülerini gömmeye başladı.
İnsanlar bu buyruğa uydu, nehirler doldu, ekinler iyi büyüdü.
Herkes iyi beslendi ve krallık gelişti.
Ancak bazı insanlar isyan etti ve ölüleri gömmeyi reddetti.
Bunun etkisi oldu mu, bilmiyoruz
ama yağmurlar birden kesildi.
Kel rahip gelip "Size söylemedim mi?" dedi.
Herkes sessizce buna uydu.
Uzun, uzun yıllar sonra,
yani krallar ve savaşlar çağından sonra...
Krallık olmayınca millet ne yapsın?
...krallığın halkı farklı yerlere göç etti.
Uzak krallıktan gelen insanlar
Telugu'da bir köye katıldı.
CHITTI JAYAPURAM
Chitti Jayapuram.
Bu yüzden gelenek ve görenekleri...
Peddi Chandrayya
...çok farklıdır.
Fark ne peki?
Burada biri ölünce
kastına ve dinine bakılmaksızın açık fikirli köylülerce
köyün kuzeyindeki mezarlığa gömülür.
İnsanların mezar taşına
genelde isim, doğum tarihi ve ölüm tarihi yazılır.
Burada özel olan
o kişinin nasıl öldüğünün de yazılması.
AŞIRI SAÇ KAYBI TRAVMASI
Bir şey daha var. Burada kadınlar bile mezarlığa gider.
Kadınlar için bir ayrıcalık.
- Merhaba efendim! - Yürü.
Zor durumdayım. Yardım edin.
- Nasılsınız? - Merhaba.
- Dur. - Ne oldu?
Gelmemi takan yok!
- Seenu. İnin. - Tamam abi.
Selam teyze. Nasılsın?
Çekil. Çekil hadi. Bana bırak. Çekil.
Çekil.
Tut şunu.
Al.
Devam et.
Ne kadar zekiyim bak.
- Çok zekisin Madhubabu. - Evet. Ne sandın ya?
Seni selamlamıyorlardı, mecbur bıraktın.
Ayyaş herif. Gidelim.
Bu Bay Subbaraju.
Köy muhtarıydı, vefat etti.
Tüm köy cenazesine katılıyor.
Muhtarımız, sevgili Bay Subbaraju
bugün hepimizi büyük bir kedere boğdu.
Onun yüceliğini anlatmaya kelimeler yetmez.
Köyümüz ve halkımız için çok çalıştı.
Sisin içinden tıslayarak bir yılan çıktı.
1932'de doğmuştu,
çocukluğundan beri hayatını insanlığa hizmete adadı.
Ne?
İç hadi, iç. Başımın belası.
Buna ne karıştırdın?
Diş macunu, yer fıstığı yağı ve çamaşır sodasını tuvalette karıştırdım. İç.
- Tadı güzel. - Ne...
Çok pürüzsüz.
Gelin hadi.
Evet, kaldırın. Evet. Hadi.
Tanrım!
Tanrım, nedir bu?
Amma büyük.
Sonra yas tutarsın. Gelin hanımefendi.
Nasıl öldüğünü söyleyin. Güzelce yazarım.
Sen anlat.
Vârisleri anlatmalı. Gelenek böyle.
Dün gece annemin yaptığı upma'yı yedikten sonra öldü.
Padmamma! Upma mı?
"U" ile mi yazılıyor, "Vu" ile mi?
Kapa çeneni sersem!
Niye öyle anlatıyorsun?
Onu ben öldürdüm sanacaklar.
- Öldürmedin mi? - Hayır.
Olanları iyice düşün, sonra anlat.
Sonra değiştiremeyiz canım.
Dün gece yatmadan önce annemin yaptığı upma'yı yedi...
Yine mi upma?
Sonra olanları anlat. O kadarı yeter.
Sonra yatağına gitti ve uykusunda huzur içinde öldü.
Sonuna yıldız ya da ay işleyeyim mi?
Dur!
Sersem!
Bekle canım!
Köy muhtarıydı, sen ay yap.
Bu köydeki mezar taşlarının en büyüğü.
Benim mezar taşım bundan daha büyük olmalı ve daha çok parlamalı.
- Anladınız mı? - Evet efendim.
Yeni muhtar bu mu şimdi?
Bebek gibi durmadan ağlıyor mu?
Ayvayı yedik!
- Getir! - Chinna olmadan mı?
Kaldırın. Bay Subbaraju muhtarımız. Bekleyemeyiz.
- Onu mu bekleyeceğiz? Kaldırın. - Hadi.
Kaldır.
Yavaş. Kumaş kayıyor.
- Don da giymemişim. - Dikkat!
Tanrım!
Biri çeksin!
Ne? Düşüyor. Dikkat edin.
Ne yapıyorsunuz? Çekin!
Dur! Dur!
Çıkarıyoruz.
- Çekin. - Sıkı tutun.
Chinna'yı çağırın!
Chinna!
Kaldırın!
Chinna!
Ne oluyor Chinna? O taraftan gelmen gerekmiyor muydu?
Toza alerjim var, o yüzden bu taraftan geldim. Hadi.
- Chinna nerede? - Neredeydin?
- Şu işi hallet. - Ölmek kolay.
Gömmek zor. Sen ne anlarsın?
Adamlarımız tabutu düşürdü.
Şuna bak!
Tanrım! Niye bensiz başladınız?
Şu yaptığınıza bakın.
İşte bu yüzden herkes kendi işini yapmalı.
İpi yanlış bağlamış sersemler.
Hadi be.
Somu, iki adım öne gel.
Sen iki adım geri git.
- Ya ben? - Olduğun yerde kal.
Tamam. Yukarı çekin.
Çekin.
Niye bu kadar ağır?
Fazla yemekten mi ölmüş?
Neyse, hadi.
Çelengi unutuyordum.
Tanrım, lütfen gece bana musallat olmasın.
Niye bu kadar ağır?
Son kez baktınız mı?
- Bay Subbaraju... - Çok yaşa!
Ben gelene kadar kimse kımıldamadı.
Hepsi bön bön bakıyordu.
Her zamanki gibi her şeyi benim halletmem gerekti.
- Böbürlenmeyi kes. - Doğru ama. Gerçekten.
Tabut çukura sıkıştı, biliyor musun?
Tabut mu? Naaşı tabuta koymanın sorunu da bu zaten.
Chutney ister misin?
- Ben isterim efendim. - Kalmadı.
Büyüklerimiz derdi ki,
ceset sadece kefenlenip gömülürse
güzelce toprağa karışır.
Sorunsuz hem de. Bu tabutları kim soktu ki hayatımıza?
Ayran ister misin?
İstemez efendim.
Tabutu geç. Esas mezar taşını görecektin!
Nesi var mezar taşının?
Madras'tan getirtmişler.
Öyle yumuşak ki kaygan neredeyse.
Kaygan taş. Taş nasıl kaygan olur?
O kadar kaygansa her gün gidip üstünden kay.
İlgimi çekmedi.
İlgini çeksin diye değil.
Çok uzak değil. Muhtardı sonuçta, değil mi?
Onu mezarlığın ortasına gömdük.
Yeter! Ne kadar öksüreceksin?
Bitti. Sen yemeğini ye, hadi.
Tamam. Bugün daha iyi. Dün kanaman durmamıştı.
Oğlum, bir isteğim var.
Ben ölünce beni güzel bir yere göm, tamam mı?
Yine başladı.
Güzel bir ağacın altına.
Huzur içinde yatmak istiyorum.
Kes şu saçmalığı! Ne diyorsun sen?
Ne o oğlum? Acı mı çekiyorsun? Yoksa korktun mu?
Kaç ölüm gördük oğlum?
Bu bizim mesleğimiz. Ekmek teknemiz.
Bak. Keder, korku, acı gibi duygular
köylüler için geçerli. Bizim için ne önemi var?
- Sus ya. - Ne? Düzgün konuş.
Annenim ben. Saygılı...
Yüzüme öksürme.
- Tamam, öksürmem. Bir şeyi unutma. - Neyi?
Ben öldükten sonra
güzel, yemyeşil bir ağaç ara.
Sonsuza dek onun altında yatayım.
- Tamam. Burada dur. - Sonsuza dek.
- Merhaba efendim. - Merhaba.
Niye kimse ayağa kalkmıyor?
YENİ MUHTAR YEMİN TÖRENİ
Gel.
Şuraya bak. Poz ver. Oldu.
Al bakalım.
Ayağa kalkmanıza gerek yok. Oturun lütfen.
Süper abi.
Gel şöyle.
Çok sürdü mü?
Yok, sadece iki dakika.
Epey oyalandın...
Bay Narasayya...
Susun. Susalım lütfen. Susun. Lütfen konuşmayı keselim.
Chitti Jayapuram'ımızda
asırlardır aile temelli liderlik uygularız.
- Zekâ... - Dur!
- ...zenginlik, popülerlik. - Dur!
Liderliği bunlara göre verirsek
- insanlar koltuk için kavgaya başlar. - Dur.
Sonra politika başlar.
Bu yüzden bu geleneği oluşturduk.
Aynı geleneğe bağlı olduğumuzdan
Subbaraju'muzun biricik kızı Bayan Apoorva
yeni muhtar seçilmiştir.
Sırada yemin töreni var.
Canım, elini kaldır ve dediklerimi tekrarla.
Öyle bayrak direği gibi değil. Yatay tut.
Söz verir gibi.
- Yani ben... - Yani ben...
Adını söylemelisin canım!
Apoorva, yani ben...
- ...babamdan miras kalan... - Ne mirası?
...babamdan miras kalan bu gücü...
- ...kötüye kullanmayacağıma... - ...kötüye kullanmayacağıma...
- ...yemin ederim. - ...rezil ederim.
Ne? Rezil mi edeceksin? Sorun mu çıkaracaksın?
Kasırga falan mı çıkacak?
Sorun olur o zaman. Kaçalım.
"Rezil" değil canım. "Yemin ederim."
Yemin ederim.
- Kurallara uyacağım. - Kurallara uyacağım.
- İnsanlarla iyi geçineceğim. - İnsanlarla iyi geçineceğim.
- Köyümün insanlarına... - Köyümün insanlarına...
- ...iyi bir yönetim sunacağım. - ...iyi bir yönetim sunacağım.
Al canım.
Bunlar artık senin sorumluluğunda. Al.
Evet, tut. Evet.
Bak, şu üç kişi babana ve dedene de yardım etmişti.
Emin olmadığında onlara sor.
Hem zeki hem becerikli insanlardır. Tamam mı canım? Hadi bana müsaade.
- Baksana. - Abi.
Düne kadar babasının önünde zorla eğiliyorduk.
Şimdi bu sersemin önünde eğileceğiz.
İhtiyarın dediklerini bile düzgün tekrarlayamadı.
Muhtarımız bu mu şimdi?
Bu cumartesi ilk köy konseyimiz var.
Olmadık sorular sorup onu rahatsız edelim.
Dayanamayıp köyden kaçsın.
Demirhindi sıkıyorum, demirhindi Sıkıyorum, sıkıyorum
Lezzetli güveç yaptım Yaptım da yaptım
Merhaba Bay Veerayya. Geçenlerde oğlunu gördüm.
Arkanızdaki evde Sudha vardı ya?
Tombul kız hani. Onunla flört etmeye başladı.
Zamanında sen ve annesi...
Bilmiyor muyum sandın?
Oğluna, kızın başka anneden kardeşi olduğunu nasıl söyleyeyim?
Hayatta olmalıydın. Elinde değil tabii.
Guava, guava Isır, ısır
Olamaz, Bay Bangaraju. Nasıl düştün?
Sabah sabah içtin mi? İçtin mi?
Niye çocukluk yapıyorsun?
Yine düşersen seninle konuşmayı keserim, tamam mı?
Saat 12.30. Yemeğe gidiyorum.
MERHUM BAY RAMANA
MERHUM BAYAN SUJATHA
Ne o Bay Ramana?
Sen gölgede dinlenirken eşini güneşte mi beklettin?
Aramızda kalsın, planın buydu, değil mi?
Yemyeşil bir ağaç.
- Gel çabuk. - Hop!
- Sana diyorum! - Gel çabuk!
Merhaba efendim.
Tanrım, herkes gelmiş bile. Hadi.
Hadi.
Of ya.
Dur.
Çekil başımdan.
Lütfen gelin.
Bize verin.
Bana verdi.
- Ver şunu. - Evet.
Ver... Ver şemsiyeyi!
- Şemsiyeyi ver! - Tanrım, kesin kavgayı!
Bacakların titriyor. Sorun ne?
Baba.
Şey...
Muhtar olmak istemiyorum.
Niye korkuyorsun?
Bir şey diyeyim.
Bu köyde
hiç iş yapmadığı hâlde çok saygı gören biri varsa
o da muhtardır.
Ondan değil.
- Hiçbir şey bilmiyorum... - Bilmene gerek yok.
Son 100 yıldır aynı hayat devam ediyor,
insanlar aynı.
Hayatlarını değiştirecek yeni bir şey yapamazsın.
Tanrım, bunu nasıl unuttum?
Şemsiyeyi dikecek tamirci bul.
Önce seni dikmeli!
- Onu ben dedim! - Sus be!
Selamlar...
Herkese selam.
Köy konseyine hoş geldiniz.
Köyün muhtarı olarak sizden rica ediyorum,
köyde herhangi bir sorun yaşarsanız
beni arayın.
Bunu söylediğin anda...
...herkes sana boş boş bakar.
O zaman onlarla sonraki hafta buluşacağını söyle ve git. Çok basit!
Lanet olsun!
Appu, bazen şu Bheemayya
adamlarına kasten soru sordurur. O zaman...
Baba!
- Anne! - Cesur ol ve dik dur.
Hadi be, evet!
Ne...
Nedir sorununuz?
İyi fiyata domates satamıyoruz artık.
Kilosuna üç rupi bile alamıyoruz.
Lütfen bir şey yapın.
Alım satımda, parayla ilgili işlemlerde
asla direkt cevap verme.
Bu sorunu
başka bir ülkeye bağla.
Bunun nedeni İran'da çıkan savaş.
- İster misin? - Yok.
İran'daki savaşın domateslerimizle ilgisi ne?
Domateslerimizi oraya ihraç ediyoruz.
Savaş devam ederken
domates çorbası yapıp domates turşusu kurarlar mı?
Siz söyleyin!
Söyleyin.
Çözüm ne, onu söyleyin lütfen.
- Irak savaşı bitirene dek... - Irak mı? Demin İran dediniz.
Irak, İran'la savaşıyor, değil mi?
Savaşın durması için dua edelim.
Benden sonra söyleyin!
- İran'daki savaş! - Yaşasın!
"Bitmeli." deyin.
- İran'daki savaş... - Bitsin!
Anlaşılan babası onu iyi eğitmiş.
Yağmur suyu birikince sivrisinek ve böcekler arttı,
yeni hastalıklar çıktı. Buna çözümünüz nedir?
Sonra hastalık ve rahatsızlıklar.
Ses çıkarma.
Seslerini çıkaracaklar!
Kendine güvenerek bilim insanlarının araştırdığını söyle.
Sen anlamasan bile onların anlamasını sağla.
Delhi'de sivrisinek araştırmaları yapılıyor.
Dün okudum.
Başarılı olurlarsa bu solüsyonun tek damlası
bir yıl boyunca sivrisinekleri uzak tutacak.
Bu solüsyon satışa çıktığında
herkesten önce biz köyümüze alalım!
Çok zeki kız!
İngilizcesi bile iyiymiş diyorlar.
- Öyle mi? - Evet.
Kitap bul, biz de öğrenelim.
- Baksana. - Efendim?
Madhubabu'ya sorduğunuzdan daha zor sorular sorun.
Kafası karışıp cevap veremeyecektir.
Sonra ben devreye girerim.
Bakın, Bheemayya'nın adamları bu sefer sert kayaya çattı.
Muhtarı şaşırtacak bir soru soran
sinemamıza ömür boyu ücretsiz girer.
Başlayın.
Abi, sözünü tutacaksın bak, ben sorarım. Şimdi...
Buyurun.
Başka soru var mı?
Bu kadar mı?
Ön tarafa gel de sor.
Senin de mi sorunların var?
Ne o Chinna? Kazmaları mı bileyeceksin?
Hadi ama, benim değil, tüm köyün sorunu bu.
Dün mezarlıkta yürürken bir şey fark ettim.
Dört mezar yeri kalmış.
Sadece dört cenaze daha gömecek yerimiz var.
Sorun bu.
İyi de baba
ya bunların dışında bir sorunla ilgili soru soran olursa?
O da senin kaderin!
Baba!
60 yıl muhtarlık yaptım, kimse öyle bir soru sormadı.
Sana sorarlarsa o da senin kaderindir, değil mi?
O zaman başka seçeneğin kalmaz.
Beynini kullanman gerekir.
Mezarlıkta yer kalmadıysa ben ne yapayım?
Muhtar nasıl "Ben ne yapayım?" der?
Öyle kikirdeyeceğine cevap ver!
Bana biraz zaman tanıyın.
Sorunu iyice inceleyip ne yapılacağını düşünürüm.
Ne kadar zaman lazım?
İki gün. İki gün sonra cevap veririm.
Neydi orada zıplamalar falan?
Sen bir hanımefendisin!
Unuttun mu?
Bluzun yeni! Yırtacaksın sandım!
Dur! Anlamıyor musun?
Beni bir dinle...
Tanrım!
Öldüm ben! Tanrım!
Tanrım!
Hepsi senin yüzünden, seni...
Bu tuhaf bir sorun!
- Hangisi? - O değil, bu!
- Şu mu? - Lan!
300 yıldır insanlar doğuyor ve ölüyor.
Ama nüfus artıyor.
Yer kısıtlı. Dolmayacak mıydı?
MATEMATİK SINAVI
Göster.
- Ders çalışmadım. - Çalışmadın mı?
Dedem rahatsız, tamam mı? Stres oldum.
Yer yok, tamam mı?
Niye köyün sorunu ki? Bu bizim sorunumuz.
Bu taşlar ne olacak?
Bence herkes arka bahçesine mezar kazmaya başlamalı.
Sana uysalar tüm köy mezarlığa döner.
Ölüler arasında yaşıyor gibi oluruz.
İnsanlar ölülerini kafalarına göre bir yere gömemez.
Chitti Jayapuram töre kitabını okursanız anlarsınız.
Başka seçeneğimiz yok.
Tüm mezarların aynı yerde olması gerekiyor,
köyün kuzeyinde.
Chinna. Bekle.
- Bu ilaçları her gün alsın. - Tamam.
Neler oluyor? En son iki ay önce kontrole geldin.
Yüzünü görmeye çok mu meraklıyım sanıyorsun?
Ne?
Bugünlerde köyümüzde herkes sağlık kurallarına uyuyor.
Sorumla ne ilgisi var?
Ancak biri ölünce para alıyorum.
O zaman kontrole gelebiliyoruz.
İyi, tamam.
Duydun mu? İlaçları vaktinde al.
O ilaçlar bir işe yaramıyor.
Sadece para kaybı.
Anne, kes şunu!
Baksana... Sana söylediğim konu ne oldu?
Hava kararmadan gidelim.
- Hadi. - Hop...
Konu mu değiştiriyorsun?
Döverim seni.
Ağacı unut, kimseyi gömecek yer kalmadı.
Chinna, elini ver. Ver.
Kusacak mısın? Dur. Kap getireyim.
Salak! Dinle beni.
Ne olursa olsun beni bu köye gömmelisin.
- Söz ver. - Aman be!
İnsanlar mezar yeri için boğuşuyor, sen dileklerin olsun istiyorsun.
Bak, ailemiz bu köy için çok şey yaptı,
onlara asırlarca hizmet etti.
Bu köyde mezar yeri dilenmeyiz!
Bu bizim hakkımız!
Az önce dediğimi tekrarla.
- Hepsini mi? - Son kısmını!
- Bu bizim hakkımız. - Hakkımız ya.
- Gidelim mi? - Olur, hadi.
Az önce elimi itiyordun. Niye tuttun?
Hiçbir fikrim yok. Sizin var mı?
- Söyleyin. - Benim işim bu değil.
İşim muhasebe ve evraklar.
- Sen? - Ben ilaçlarla ilgileniyorum.
Kanatlılarda Ranikhet hastalığı, koyunlarda zatürre...
Baba, birkaç yıl daha dayansan olmaz mıydı?
Peki ya...
Tek santim bile yok!
Nasıl ya? Ertesi gün toplantıda ne diyeceğim?
Niye bu kadar uğraşıyoruz ki? Herkes gibi yaksak ya.
Hanımefendi...
Bunu bir daha söylemeyin!
Neyse ki biz bizeyiz. Bu fikir burada gömülmeli!
- Gömecek yer yok ki. - Komik değil!
- Köyümüzün geleneği bu! - Geleneğimiz!
Yüzlerce yıl önce...
Hikâyeyi biliyorum ama değiştiremez miyiz?
- Hayır. - Değiştirmemeliyiz!
Dedenizin zamanında başka bir köyden biri
- burada yakılmak istedi... - Büyük kargaşa çıktı!
Evini yaktılar!
Adamı taşladılar, saçından tutup sürüklediler...
Ve köyden attılar!
Tanrım! Bunu bilmiyordum!
- Yer olmadığı için yakmak... - Hanımefendi!
O kelimeyi söylemeyin!
- Asla söylemeyin! - Tamam, söylemem.
Ne yapacağız şimdi?
Seçeneğimiz kalmadı.
Sen misin?
Seninle konuşmam lazım.
Öyle mi? Evime niye geldin?
Niye? Gelemez miyim?
Sen muhtarsın. İnsanları evine çağırırsın.
- Onların evlerine gitmezsin. - Evet, haklısın.
Unutmuşum.
Niye kapıda konuşup duruyorsunuz? İçeri davet etsene.
Buraya kadar geldin madem, içeri buyur.
Otur lütfen.
Sorun yok, otur.
Bize misafir gelmez, o yüzden sıkışmış.
Ailen beni çok iyi tanır. Tek sen tanımıyorsun.
Ciddiyim.
Babanın dedelerini, annenin ninesini ben gömdüm.
Geçenlerde de babanı, hepsini.
Biliyor musun, deden gömülürken
babam beni mezarlığa götürüp her şeyi öğretti.
Bizim Chinna çok zekidir canım.
Çok çabuk öğrenir.
Çay ister misin canım?
İstiyorsun gibi.
Rahatsız olma lütfen.
Ailelerimiz arasındaki bağı anlatıyordum.
Çok ayrıntılı anlattın.
Anlaşıldı.
Neden gelmiştin?
Mezarlıkta yer kalmadı demiştin, değil mi?
Köyde başka bir yer bulmaya çalıştık.
Ama bir metre bile arazi bulamadık.
Ne yapacağımı şaşırdım.
Ertesi güne kadar bir çözüm bulamazsam
başımın etini yerler.
- Şu beş yer... - Beş değil, dört!
- Dört ya da beş... - Hayır, biliyorum. Tam dört.
Öf, tamam. Dört.
Gerildiğim için beş dedim...
Niye gerginsin ki? Dört kişilik yer var, değil mi?
Hepsi aynı gün ölmez ya. O zamana dek vaktimiz var.
Evet ama ne kadar zaman var?
- Nasıl tahmin edebiliriz ki? - Değil mi ya?
Benim için liste yapar mısın?
Bir tarafına köyde ölmeye yakın olanları yaz.
Soyadlarıyla.
Öteki tarafa da ne kadar sürede ölebileceklerini.
Tahminen yazabilir misin?
Kimse öyle bir liste yapamaz.
Bir kişi hariç kimse yapamaz.
- Ölüme yakından tanık olan kim var? - Kim?
Sen!
Doğru diyor. Bunu ancak sen yapabilirsin.
Evet.
Yüzlerine bir baksan ne zaman öleceklerini anlarsın.
- Doğru olabilir. - "Olabilir" değil, doğru.
Yarına kadar listeyi istiyorum.
Ne yapıyorsun? Ezmeye devam et! Durma!
Chitti! Alo, Chitti!
Salak. Buraya gel evlat!
- Chitti kim? Ben Chinna'yım! - Öyle mi?
Yaşlanıyorum işte. Unutuyorum.
ÖLMEK ÜZERE OLANLAR
Chinna ve ben uğraşıp didinip bir liste hazırladık.
Kesin şunu!
Bu listede
birkaç yıl içinde öleceği tahmin edilen
sekiz köylünün adı var.
Dört yerimiz var zaten.
Yani bu listeye göre
gelecek bir, bir buçuk yıl boyunca sorun olmayacak.
Şimdilik endişelenmeye gerek yok.
Abi.
Bu arada çözüm bulmak için hep birlikte çalışalım.
Başka soru yoksa sonra toplanalım.
Hanımefendi.
Bir şüphem var.
Dört yerimiz var deyip sekiz kişi listelemişsiniz.
O dört yeri kim alacak?
Yani öncelik kimde olacak?
Nasıl bir soru o?
Öncelik sorusu nereden çıktı?
İlk ölenler...
...yerleri alacak, doğru mu?
İlk gelen kapar derler ya.
İlk gelen... Ne?
Tapınaklarımızda bile ilk ölen, ilk gelen uygulaması yok.
Ne dersiniz? Buna uyacaksak tapınakta ne diye
VIP ve özel sıra var? Değil mi?
- Kiminle uğraştığını anlayacak. - Ne demek istiyorsun?
Sadede gelelim.
Köydeki herkes ailemizi ve geçmişimizi bilir.
- Biliyorsunuz, değil mi? - Evet.
Yani buraya gömülmek dedemin hakkı.
Kalan üç yer için de sizler didişebilirsiniz artık.
Orada kaç isim var?
Sekiz.
Listeye benim adımı da yazın. Bheemayya!
Böylece dokuz olur.
İyi görünüyorsun. Yakında başına ne gelebilir ki?
Yakında değilse de beş senede. Beş seneye olmazsa on senede.
Mezarım bu köyde olmalı.
Chitti Jayapuram'da. O kadar!
Herkes aynı şeyi söylerse ben ne yapayım?
"Herkes" mi? Herkesten kastın ne?
Ben herkesle bir miyim? Cevap ver!
Tuz ve kâfur birbirine benzese de
tatları çok farklıdır.
Ne diyorsun Shanmukham?
Konuş.
İnsanlar arasında en erdemlisi...
"En erdemlisi", yani ben! Biz! Ailemiz!
Köy mezarlığı için araziyi kim bağışladı, unuttunuz mu?
O araziyi köy halkına atalarım bağışladı.
Bazıları aileleri ve soyları hakkında çok konuşuyor.
Bizim elimize su dökebilecek durumdalar mı? Cevap verin!
Bize hakaret etme!
Durun!
Kırık bacağını hatırla.
Bay Bheemayya kaşını çatınca böyle olur işte.
Kaşını çatınca mı?
Bay Madhubabu kızınca kafana kurşunu yersin.
Kaç kişiyi vuracaksın?
Adamlarımız yarım saate cesetleri serer.
Ne sermesi? Ne seriyorsun?
- Yeter, durun! - Hey!
Zaten mezar yeri yok, bir de adam mı öldüreceksin?
Beyinsiz salaklar ya.
Şimdi çalışacağı mı tuttu? Salak. Aptal, sersem.
İşe yaramaz herif.
- Affedersin abi. - Ne?
Çatlaklar diyarı resmen. Beni de kraliçe yaptılar.
Ne karmaşa ama. Kim mezar yeri için kavga eder?
Herkes yer istiyorsa ben ne yapayım?
Herkese "Susun yoksa tokatlarım!" diye bağırmak istedim.
Ama çok korkmuştum.
Otur lütfen. Otur. Anlatayım.
Biliyor musun, seninle aynı okula gittik.
Neden bahsediyorsun sen?
Dinle.
Aynı okulda, aynı sıradaydık. İkimiz arkadaştık.
- Arkadaş mıydık? - Dinle Appu.
Okuldayken sana böyle derdim. Hatırlamıyor olabilirsin.
Öğretmen bir gün insan sindirim sistemini çizmemizi istedi
ama sen pek iyi çizemedin.
Öğretmen seni cezalandıracak diye çok korkmuştun.
Ben çok iyi çizmiştim, çizimimi sana verdin.
Onu öğretmene verdin, öğretmen de çok etkilendi
ve "Çok iyi çizmişsin." deyip herkese seni alkışlattı.
- Gerçekten mi? - Evet.
Öğretmen sana çikolata verdi. Hatırlamıyor musun?
Okuldan sonra koşarak bana geldin ve dedin ki,
"Chinna, senin çizimin olmasa öğretmen bana ne yapardı?
"Ne yapardım, bilmiyorum."
Bunu çok söylerdin.
Hatırlamıyor olabilirsin.
O gün bana söz verdin.
"Chinna, bugün bana çok yardım ettin.
"Bir gün yardıma ihtiyacın olursa söyle. Ben de sana yardım ederim."
Bu annem! Geçen gün tanıştınız.
Şu anda çok hasta.
Ne zaman öleceğini bilmiyorum.
Son arzusu köy mezarlığımıza gömülmek.
Sen de mi Chinna?
Öyle deme. Ayarlayabilirsin, değil mi?
Olmaz. Kimseyi kayıramam.
Kusura bakma. Alınma lütfen.
Sorun değil.
Yapacak bir şey yok.
Herkesin dileği gerçekleşmiyor.
Chinna...
Bahsettiğin olayı hatırlamıyorum.
- Kaçıncı sınıftaydık? - Dördüncü sınıfta.
Sonra okula devam etmedin mi?
Sonrasında babam öldü. İşini devralmam gerekti.
Baban ölünce senin onun işini devralman gibi. Aynı.
İyi geceler.
Bazen düşünüyorum da
babam yaşasaydı biraz daha okuyabilirdim.
O zaman arkadaşlarım olurdu.
Kadere ne çare?
Hoşça kal.
Tüm köy duysun,
muhtarımız Bayan Apoorva...
Söyleyeyim mi, söylemeyeyim mi? İyiliğiniz için. Ses yapmayın.
Muhtarımız Bayan Apoorva
sabah 09.00'da herkesin toplanmasını rica etti.
Mezarlıkta kalan dört yer kurayla dağıtılacak.
CHITTI JAYAPURAM MEZARLIĞI KURA TÖRENİ
Çekilin!
Tanrım!
Bu ne? Kim yaptı bunu?
Biz yaptık.
- Siz mi? - Çok güzel, değil mi?
Yeterince derdimiz yokmuş gibi.
İşte kavanoz efendim.
Başka işim var, izninizle.
Ne oldu? Niye gerginsin?
Bunlar ne böyle?
Sorun yok. Yapabilirsin.
Hey, sen niye geldin?
Niye geldin?
Kurayı kazandım mı diye bakmaya.
İyi be! Tamam, otur.
Otur!
- İster misin? - Sus be.
- Hangi köydensin? - Sathyaraj Peta'dan.
Buralardaki tüm köylere mikrofon ve hoparlör sağlıyorum.
Bu arada program ne?
Mezarlıkta kalan
son dört yer için kura çekilecek.
Bunun için mi yüzümü pudraladım?
Neyse. Paramı alayım da.
Durun.
Hoş geldiniz!
Bugün köyümüz için özel bir gün.
Görülmüş şey değil, bundan sona da olmayacak.
Mezar yeri için talihliler kurayla belirlenecek.
Kavanozda dokuz kişinin adı var.
Bu küçük kız, kavanozdan dört isim seçecek.
Mezar yerleri o dört kişiye tahsis edilecek.
İlk ismi çekti.
Kimin adı çıktı, öğrenmek ister misiniz?
Hadi Bayan Apoorva!
- Bayan Swamamba. - Bayan Swamamba!
Tanrım!
Kazananlar sevinçle alkışlıyor.
Diğerleri üzülmesin.
Kazanmak için hâlâ üç şansınız var.
Siz olabilirsiniz, şimdi adınız çıkabilir.
Belki de sıra sizde!
Bayan Bangaramma.
Bayan Bangaramma!
Altın anne!
Bir de bana salak diyorlardı.
Kazanan ikinci kişi de kadın!
Kadınlar baskın çıktı!
Erkekler, ne yapıyorsunuz? Bıyıklarınızı burma vakti.
Kazanmalı ve erkeklerin onurunu korumalısınız!
Bay Rajababu.
Rajababu!
Abi, bir dakika! Bir dakika izin ver!
Durun. Bir dakika bekleyin!
Bekle.
Son talihlimiz kim, bilmek ister misiniz?
BHEEMAYYA
Bayan Apoorva...
Bayan Apoorva! Adı söyleyin.
Bayan Kondamma.
Bayan Kondamma. Dağ kadını kazandı!
Kocaman bir alkış!
Alkış!
Şimdi patlat!
Gidelim.
Madhubabu, maytaplar kesmiyor.
- Ne istiyorsun? - Büyük bir şenlik.
Ve bolca içki.
Tamamdır!
Dinleyin, bu gece evimde ziyafet veriyorum. İstediğiniz kadar için!
- Herkes gelsin! - Gelin, o kadar!
- Bay Bheemayya, siz de gelin! - Herkes gelsin!
Mutlaka gelin!
Abi kazandı!
İçeriye bak, hadi.
Yiyin lütfen!
- Akrabalar geldi. - Hallederim.
Nasılsın?
Misafirlere ver.
Afiyet olsun.
İçiyor musunuz? Daha çok için. İçin.
- Oraya da içki servisi yap. - Tamam abi.
Kadehlere dikkat.
Çabuk!
Dur, hey!
Tadı su gibi.
İçki dediğin insanın dilini yakmalı.
- Kim damıttı bunu? - Oradaki.
Uyumak istiyorum...
Şimdi nasıl uyursun?
Muhtar tüm etkinliklere katılmalı.
Ne kadar uykusuzum, biliyor musun?
Mışıl mışıl uyuyacağım. Yarın 10'a kadar beni uyandırma. Git.
Amcacığım. Selamlar!
Nasıl?
- Kenara çekil! - Ne oluyor amca?
Gerçek erkeklere göre bir içki hazırlayacağım.
- Sen bilmezsin. Git. - Çekil.
Bu ne amca? Ne yapıyorsun amca?
Bunu insanlar içecek.
Ne yapıyorsun amca?
- Git, kaybol! - İnsanlar içecek bunu amca!
Amca, lütfen beni dinle!
Amca, bunu servis etmeliyiz!
Yardıma gelin! Buraya gelin! Gelin buraya!
- İşte erkek içkisi! - Hadi amca!
Her şeyi rezil etti moruk. Dökmemiz lazım.
Buna niye terlik koymuşlar? Belki etkisi vardır.
Erken uyandırmayın dedim ya.
Ne oldu?
Chinna. Hey, Chinna!
- Çabuk gel! - Ne oldu?
Bugün çok işimiz var. Hadi.
Çekilin. Açılın.
- Çekilsene! - Çekil.
İçkiyi fazla kaçırıp öldüler.
Yani vefat ettiler. Toplamda dört kişi.
- Dört mü? - Dört mü?
Nasıl ölürler? Listede değiller ki.
Kurada kazanan talihlilere ne olacak?
Öldüler. Ölmüşler. Hepsi ölü.
Tanrım!
Bay Madhubabu, ne servis ettin? Ölmüş zavallılar.
Sizler ne durumdasınız? Kusma ve ishal yok mu?
Varsa söyleyin. Sizi hastaneye götüreyim.
- Ne dedin Shanmukham? - Evet efendim.
Evet, sakin kalıp içmemek en iyisi.
İyi dedin! İyi ki ziyafete katılmamışız.
Şükürler olsun!
Dostlar, yine ben.
İşte o gün Chitti Jayapram kedere gark oldu.
Pek çok ölüme cesurca göğüs germiş olan köy
bu dört insanın ölümü yüzünden acı acı ağladı.
Ölenlerin akrabalarından çok yabancıların acı çektiği bir gündü.
Niye bu kadar üzgünüm? Karamchedu'luyum ben!
Ne olursa olsun beni bu köye gömmelisin.
Söz ver.
Ne yazıyorsun?
Ne olacak? "İçip içip öldü."
Sersem! Ölülere saygılı ol. Ben söyleyeyim, sen yaz.
"Madhubabu'nun verdiği ziyafette erkek içkisi içtiklerinden öldüler."
Hadi! Yaz!
Tamam, işte böyle!
Dört yerimiz var zaten.
Yani bu listeye göre
gelecek bir, bir buçuk yıl boyunca sorun olmayacak.
Niye gerginsin ki? Dört kişilik yer var, değil mi?
Dördü aynı gün ölmez ya.
Alın efendim. Bunu takın. Size yakışır efendim.
Dinleyin, köylülere duyuru var.
Köy mezarlığımız doldu.
Bu yüzden herkes başının çaresine baksın!
Ölmemenizi rica ederiz!
Boş yer kalmadı. Kalmadı!
BOŞ YER YOK
Durun!
Ne dedin? Çok mu içmiş?
- İçkiden öldüler! - Anlattım efendim...
Sersem! Seni pataklarım.
Seni de! Durum zaten kötü, bir de gözlük takmamı istiyor salak.
İçerken haddinizi aşmayın, derim onlara hep.
Bu açgözlü salaklar...
Sus! Dilini kopartırım, salak!
Kahrolası salak! Ayyaş!
Ne dedin? İyi mi oldu? Cennete mi ulaştılar?
İtibarımı mahvettin!
- Onlara... - Kahrolasıca alçak!
Alçak herif! İn! Canına okuyacağım!
Sersem herif!
Bay Bheemayya'yı kıskandırınca keyfim yerine gelmişti.
Hem de ilk kez.
Bu kahrolasıca sersem yüzünden mahvoldu.
Lanet herif! Hepsi onun yüzünden! Sabaha kadar bile sürmedi.
Kazandığım yerden de oldum.
Niye öyle oldu? Kurayı biz kazanmıştık.
Nasıl başkasına verir?
Hadi o başkasına verdi, biz nasıl bırakırız?
- Hakkımızı koruyalım! - Evet efendim. Doğru diyor.
Ziyafet verdi ve kendini aptal durumuna düşürdü.
Bana ne cüretle meydan okur?
Bundan böyle herkes Madhubabu değil Ayyaşbabu desin ona!
Haklısınız!
Efendim.
Sen misin? Neden geldin?
Şey efendim,
mezarlıkta yer olmadığı için işsiz kaldım.
- Bana iş verebilirseniz... - Şimdi mi geldim aklına?
Dün sevinçten havalara uçuyordun ama. Dans ediyordun.
Öyle bir şey olmadı.
Gerek yok. Benim için çalışan çok insan var zaten.
Ne işime yararsın ki?
Bıyığımı yağlayabilir misin?
Yaparım.
Hop dedik.
Şaka yapıyordum. Bu kadar safken nasıl hayatta kalacaksın?
Gidebilirsin. İş olursa seni ararım.
Yavaş canım. Acıyor.
Vay be.
Aptallıkta muhtarımızı sollayacak.
Seçenekleri azalıyor.
Baskıyı sürdürürsek mecburen görevi bırakıp kaçacak.
Bayan Apoorva'yla başka bir köye gidiyoruz.
Mezarlık yeri bulmak için.
Kendi köyümüzde de yer aramamız gerektiğini söyledi.
Oyalanma! Biz gidiyoruz!
- Tamam, görüşürüz! - Hadi!
Neyin var? Yesene.
Hey, ben öylesine söyledim onu.
Hiçbir şey istemiyorum.
Ölünce nereye gömüleceğim fark etmez.
Nereye gömsen olur. Üzülme.
Hadi, yesene.
- Sakin olursan bir şey diyeceğim. - Ne?
Dileğin gerçekleşecek.
Nasıl? Beni babanın mezarına mı gömeceksin?
Güven bana, tamam mı? Halledeceğim.
Tamam, ye artık.
Yesene oğlum.
Yani buraya gömülmek dedemin hakkı.
Buraya gömülmeyi benden çok hak eden kim var? Söyle.
- Şu beş yer... - Beş değil, dört!
Beni korkuttun Bay Balarao.
Bu yeri anneme saklıyorum.
Ona söz verdim.
Kimse bilmemeli.
Öğrenseler bile ne yapacaklar?
Kırık bacağını hatırla!
Bay Bheemayya kaş çatınca böyle olur işte.
Ne kaş çatması?
Bay Madhubabu kızınca kafana kurşunu yersin.
Göreceğiz bakalım. Annemin hatırına.
Chinna, iş yok. Ne yapacağımı bilmiyorum.
Tanrım!
Yazılacak taş yok. Ölmeye hazır insanlar var.
Ama onları gömecek yer yok. Tanrım!
Chinna, işe ihtiyacım var.
Gerçi sen ne yapacaksın? Senin de işin yok.
Ne? İş yok mu?
İnsanlar ölür. Öldükleri sürece işsiz kalmayız.
Bir şey yedin mi? Yedin mi?
Hadi, git ye.
Bana beş rupi verdi. Pirinç keki dört rupi.
Güzel, değil mi? Al.
Baksana Chinna.
Buna koy. Kaymaz.
Chinna!
- Aman! - Dur. Chinna!
Chinna! Sana sesleniyorum. Sağır mı oldun?
Sen miydin?
- Niye endişelisin? - Endişeli mi? Niye endişeleneyim?
Bir şey saklayıp senden kaçtığımı mı sanıyorsun?
Ne diyorsun sen?
- Neyse, ne işim var burada? - Düşünüyorum.
Öyleyse arabaya bin, öyle düşün.
Bu ne?
Aman! Ayağım! Çok acıdı!
Ayağım!
- O ne? - Yerdeki bir taş işte.
Çuvalımdan bir şey düştü mü sandın?
Ayağım ezildi! Sadece dokunmuştum!
Bir şey yapmadım ki!
Aniden tuttun. İçinde önemli şeyler var.
Mezar yeri bakmaya yakındaki bir köye gidiyoruz.
Dört dönüm arazi. Katıl bize.
O niye gelsin ki?
Bir dönüme kaç kişi gömülür, biliyor musun?
- Şey... Hesap kitap... - Bilmiyorsun, değil mi?
Sen söyle.
1 metreye 2 metre desek 2 metrekare yeter.
Yürüyecek yer de istersek 200 metre falan lazım.
- Tamam, bin. - Matematik hocası mı oldu?
- Binsene! - Tamam.
Kamudu, üstüme çıkma. Kay!
Nereye kayayım?
- Çay bile içmedim. - Kay biraz!
Onlar dönene kadar ortalığı velveleye vermeliyiz.
Ben hallederim, git.
Duydun mu?
Aileleri evlenmelerine razı olmadığından Pallavi ve Pranav ölmek istiyormuş.
Öyle bir şey olursa köyde onları gömecek yer olmaz.
Apoorva'ya güvenirsen böyle olur.
Bu gece intihara kalkışacaklar.
- Bu arada bu Pallavi kim birader? - Niye soruyorsun?
Pranav benim be!
- Sen misin? - Evet, benim.
Çuvalda ne var?
Nereye gidiyoruz efendim?
Mezarlığımıza bitişik üç köy var.
Bunlardan Chalamavaaripalli ilk köy.
Köyümüzün büyük bir derdi var efendim.
300 yıldır kullandığımız mezarlık doldu.
Ölen birini
gömecek yer kalmadı.
İkincisi Meldhulapeta.
Tuhaf bir mesele.
Size dört dönüm arazi satabiliriz ama 100.000 rupi isteriz.
100.000 eder mi?
Üçüncüsü Bagurammagiri.
Biz oraya köyümüzün tanrısı
Baguramma'nın putunu dikeceğiz.
Ne yüzle orayı mezarlık yapmak istersiniz?
Peki Majesteleri, izninizle.
Bize hediye getirdiniz galiba.
Hediyeyi vermeden mi gidiyorsunuz?
Yakalandın!
Bizim köyde biri ölünce onu yakarız. Gömmeyiz.
Geleneğimiz böyle.
Arazinizi alırsak bize ait olur, değil mi?
Köylülerimiz istediğini yapar.
Dünyada olmaz.
Bu köyde dört dönüm arsa 25.000'den fazla etmez.
Öyleyse dört katını talep ediyorsunuz.
İhtiyacınız var. Bir düşünün.
Hayır. Bu onun çuvalı. Size bir şey getirmedik.
Kralla buluşmaya hediyesiz mi geldiniz?
Bir kadını muhtar yaparlarsa olacağı bu işte.
Köyünüzde işe yarar erkek yok mu?
Köyün tanrısı kadın olabiliyorsa muhtar niye kadın olmasın?
Gidelim.
- Ne oldu? - Kalp krizi.
Ben hâlâ hayattayım!
Uykusunda ölmüş zavallı!
Ben hâlâ hayattayım!
Çok güçlüydü oysa.
Sonunun böyle olacağı kimsenin aklına gelmezdi.
Sersemler, hâlâ hayattayım.
Hadi baba. İçeri geçelim.
Hayattayım!
Gelin hanımefendi!
Tüm köy yangın yeri olmuş, siz eğlenmeye mi gittiniz?
- Ne oldu? - Tanrım!
Ne olduğunu bile bilmiyor. Nasıl çözecek bu durumu?
- Neyi? - Neyi mi?
İki âşık intihar etmek istiyor.
Ederlerse onları nereye gömeriz?
- Nereye? - Madhubabu'nun dedesi öldü!
- Öldü mü? - Öldü ya da ölmedi!
- Ölmek üzere! - Ölmedi mi?
Ne gülüyorsun? Durumu ciddi!
Her an her şey olabilir. Olursa ne yapacaksın?
Dedemin kurayı kazandığını unuttun mu?
Bir şey yapamayacaksan istifa et!
İstifa!
Lütfen dinleyin!
İstifa!
Ne yapıyorsun?
Yetti artık. Hepsi gebersin.
İstemiyorum. Başkası muhtar olsun.
Ne diyorsun sen? Acele karar verme.
Acele mi? Saçım eskiden gürdü, şimdi süpürgeye döndü.
İstemiyorum bunları. Bırak beni!
Sersem! Muhtar olmak sadece senin kararın mıydı sandın?
Ailemizle ilgili bu!
- Beni ilgilendirmez! - İlgilendirmez mi?
Nasıl ilgilendirmez?
Babanın ve atalarının emeklerini tehlikeye atıyorsun!
Çocuklarının, torunlarının, herkesin.
Başarısızlığın dillere düşecek.
Beni iyi dinle!
Ailemizin onuru, prestiji, itibarı, namı, her şeyi
senin elinde canım.
İyi düşün, kararını öyle ver.
Appu, lütfen dinle beni.
Appu...
- Aman! - Ver şunu!
Hep deli gibi davranıyorlar.
- Ben tutarım. - Sen mi?
300 yıllık mezarlık, ben muhtar olunca mı dolacağı tuttu?
Babamın, dedemin ya da oğlumun döneminde dolsaydı ya.
Ailemin itibarı söz konusu, ne yapabilirim?
Annem hep şöyle der... Bu taraftan.
Sorunlar ancak onları çözebilecek kapasitede olanları bulur.
Mezarlıkta çalışmak hoşuma mı gidiyor sanıyorsun?
Mezarlıkta çalışmasan ne yapardın?
Çocukken bizim okulun yakınında balon satarlardı.
Güzel, rengârenk balonlar.
Herkes alırdı.
Benim hiç param olmadığı için alamazdım.
Büyüyünce balon satıcısı olmak istiyordum.
Ama balonları satmayıp kendim oynayacaktım.
Sonra büyüyünce ne olmak istedin?
Sonra pek düşünmedim.
Çok iyi şarkı söylerim ama.
Gerçekten mi? Söyle de dinleyelim.
Geceleyin...
Anlaşıldı.
Bir cesedi çürümeden ne kadar saklayabiliriz?
Niye bu kadar çok düşünüyorsun?
Söyle.
Biri ölürse yer bulmak için ne kadar vaktim olduğunu bilmeliyim.
Annem bana çocukken bir yöntem öğretmişti.
O yöntemle cesedi iki gün bekletebiliriz.
İki gün.
Ne yapıyorsun?
Hiç. Rüzgâr benim kısa saçımı bile dağıttı.
Böyle uzun saça nasıl bakıyorsun?
Yağ mı sürüyorsun? Nasıl kalın oluyor?
Saçına sivrisinek takılsa boğularak ölür.
Gidelim mi?
Nereye?
Sağa, sağa.
Senin dediğini yapmak işe yaramadı. Kendi bildiğimi yapacağım.
Dediğin doğruymuş Chinna. Bir santim bile toprak kalmamış.
Demiştim. Burayı santim santim bilirim.
Gidelim. Hava kararıyor.
Sen önden git.
Başı sonu neresi, bilmiyorum.
Göstereyim, tamam. Gidelim.
Benim bütün ömrüm burada geçti.
Bunları küçük evler gibi görüyorum, ölenleri de dost...
Ne... Ne oldu?
Chinna, şuna bak.
- Diğerlerinden farklı görünüyor? - Farklı mı? Ne?
Gördüğüm en sıradan mezar taşı.
Ne diyorsun? İsim bile yok. Bak.
Nasıl olsun? Yüzlerce yıllık taş, değil mi?
Silinip gitmiştir.
Yani
kime ait olduğunu bilen yok mu?
- Ne? - Buldum!
- Nereye? - Şu tarafa. Hayır. Bu tarafa.
Sorunumuza bir çözüm bulduk.
Mezarlığımızda çok sayıda eski mezar var.
Kime ait oldukları bilinmiyor.
Onları tekrar kullanmaya karar verdik.
Nasıl olacak o?
Bitirmeme izin verin.
Eski mezarlardaki kalıntıları usulüne uygun bir şekilde çıkarıp
gereken ayinleri yaparak hepsini aynı yere gömeceğiz.
Chitti Jayapuram töre kitabında nerede yazıyor, göster.
Töre kitabında yasak olduğu nerede yazılı?
Yarın sabahtan itibaren eski mezarları belirleyelim.
Eski, isimsiz, kırık mezarları belirleyeceğiz.
Sonraki gün işe başlarız.
Bu arada başka bir yol varsa bana bildirin. Sonra karar veririz.
Bizdeki şansa bak.
Mezarlıkta çalışacağın hiç aklına gelir miydi?
Şu üç sıraya bakıp gidelim.
Üç sıra mı?
- Hava kararıyor. - Kararsa ne olur? Hayaletler mi gelir?
Buralarda hiç hayalet gördün mü bu arada?
Sordunuz madem, anlatayım.
Korkarsanız beni suçlamayın ama.
Korkmak mı? Biz mi? Bizi çocuk mu sandın?
Hadi, anlat.
Dün gece...
- Dün gece mi? - Dün gece mi?
Dün gece ne oldu?
Hikâyelerdeki gibi "uzun zaman önce" ya da "ben çocukken" dersin sandım.
- Hadi, anlat! - Gerçekten dün gece oldu.
Geç olduğu için burada yemek yiyordum.
Tam burada.
Bu sıra ya da şu sıra olabilir. Şu mezardan...
Birinin böyle nefes aldığını duydum.
Rüzgâr olduğunu sandım.
Sonra...
Bir daha...
Öyle şeyleri habersiz yapmasana.
Bu sefer daha yüksek sesle.
Sonra o mezardan birinin şöyle dediğini duydum,
"Çıkar beni buradan. Hâlâ yaşıyorum. Lütfen çıkar beni."
İngilizce bilen hayalet mi?
İngilizce "lütfen" demedi. Kendi dilinde konuştu.
Sonra "Dolunay olduğunda beni çıkarmazsan
"gelip boynunu ısırırım." dedi.
Hadi, şu sıraya da bakalım.
Hava kararıyor, değil mi?
Harfleri göremiyorum. Yarın bakarız.
Fener var.
Lazım olursa yani!
Hayalet bu saatte gelmez.
Ortaya çıkması için gece yarısı olmalı.
Adını ne koyalım?
ADDANKI KALA
Kala.
Sadece iki harf, basit olur.
Bay Balarao,
bendeki şansa bakın.
Önce yer ayarladım. Yeterli olmadı.
Sonra bir şekilde bu mezar taşını koydum. O da yeterli olmadı.
Şimdi yazısını da yazmam lazım.
Bay Anjayya kuşkulu yaklaşıyor.
Eski mezarları tekrar kullanırsak
annemin yer bulacağından kuşkulusun, değil mi?
Tek şey diyeceğim. İyi dinle.
Başka işin mi var? Dinler misin?
Dinler misin?
Sonradan biri bu mezarı açarsa
sahte olduğunu kolayca anlarlar.
Burada tek ben çalışıyorum, herkes benden kuşkulanır.
Köylüleri aldattığımı düşünüp annemle beni sürgün ederler.
Annemin dileği yerine gelmez, değil mi?
Böyle bırakırsam hiç sorun olmaz.
Ölüm tarihi...
1900...
100 yıldan az olsa yeter.
Lanet olsun! Hepsi benim suçum. Dört kişi öldü.
Dört yerine üç akü koymuşum.
Etrafımdaki herkes beni rahatsız etti. Lanet olsun.
Her şey bozuldu.
Oldu işte.
Ölüm nedeni ne?
Titreyerek isim kazıyorum
Kaz, kaz, kazıyorum
Kaz, kaz, kazdım
"Özgürlük mücadelesinde hayatını feda etti."
Kimse buna dokunamaz.
Sen de kimsin?
Hayalet!
Lanet olsun! O herif!
1946.
İyice kontrol ettin mi? 1946. Yani özgürlük savaşçısıymış.
Zavallı. Özgürlükten önce ölmüş.
Ona saygı göstermedin. Selamla.
Gidelim.
Toplamda 59 kişi efendim.
Yani?
Yılda üç ölüm bile olsa 20 yıl daha idare edebiliriz.
Şükürler olsun.
20 yıl sonra olacakları Tanrı bilir.
Yarın kazmaya başlayalım.
- Umarım hiçbir şey olmaz. - Ne olabilir ki?
Tanrılar bile bizi durduramaz.
Swami, onu dün gece mezarlıkta yatarken bulduk ve getirdik.
Hareket etmiyor.
Hayalet, hayalet. Duman, duman.
Hayalet gördüm. Hayalet gördüm!
Duman. Hayalet. Hayalet gördüm.
Hayalet gördüm. Hayalet. Gördüm. Hayalet gördüm.
Hayalet gördüm. Hayalet gördüm.
Amca. Ne oldu amca? Niye kaçıyorsun amca?
Onları hep gömüyordum, ilk kez çıkaracağım.
Heyecan yaptım.
Başlar mısın lütfen?
Sen muhtarsın. İlk vuruşu sen yap.
Ver şunu.
Durun!
Mezarları kazmamamızı emrettiler!
- Kim? - Niye?
Dün Bay Bheemayya ve pek çok kişi Rahip Shanmukham'la görüştü.
Gördüğü hayalet ya da iblis değildi.
Bir ruhtu. Atalarımızın ruhu.
Lanet olsun.
Sıkı tutun şunu. Isırabilir.
Dün biri serbest kaldı. Yarın, öbür gün birer tane daha serbest kalır.
Sonra peş peşe sürer.
Kaç ruh çıkacak, hayal bile edemiyorum.
Bu niye oluyor efendim?
- Başka sandalye var mı? - Yok abi.
Mezarları tekrar kullanma planınız yüzünden.
Planınız onları incitti.
Tüm bunlar o karar yüzünden oldu.
Mezarları kazmaya başlayınca olacakları bir hayal edin.
Niye hayal gücüne bırakalım? Siz söyleyin.
Mezarları tekrar kullanılacak olanlar
çektikleri acıları torunlarına gösterecek.
Onlara işkence edecekler.
Günümüzde hayalete inanan mı var?
Belki de bir çuval, meşale ya da çalıydı.
- Çalı mı? - Bunu nasıl dersin?
Kendin söylemiştin. Hayaletler çıkmaya çalışıyor dedin.
Hayal görmüşümdür.
Ne hayali? "Çıkarın beni." demişti hani?
Öyle değil. "Çıkarın beni!"
Kesin şunu! Ne yapacağız peki?
Duydunuz mu?
Atalarımızın mezarlarını açarsak ruhları bize musallat olurmuş.
Atalarımız, büyük atalarımız, büyük büyük atalarımız...
Hiçbir atamızın mezarına dokunulmamalı. Anladınız mı?
Of ya, of! Bir de bu çıktı başımıza!
Çok sert çekme, dökülür.
Önemli mi? Önemli mi bu şimdi? Kafanız çalışmıyor mu?
- Güzelliğin bozulmasın diye. - Sana demiyorum.
Köylülerden bahsediyorum.
Bir çözüm buluyoruz, yeni bir sorun çıkarıyorlar.
Bay Bheemayya'nınkiler dışında hepsini kazalım.
Bangaram Madhava.
- Banga... - Bay Bangaram Madhava Rao!
Bu yaşa gelmiş, hâlâ saygı gösteremiyor.
Merhaba Bay Madhava Rao. Aldırmayın.
Temiz hava alın.
Durun!
Bay Madhubabu mezar açmayı durdurmanızı emretti.
Akrabalarının mezarlarına dokunmayın.
Ne yaptığını sanıyorsun?
Bu...
- Bana bak. - Buyurun efendim.
Aileme ait tüm mezarlar
ayrı ve özel olmalı.
- Bana bak. - Buyurun.
- Kırmızıya boyayın. - Tamam efendim.
Abi, özel görünsün diye mezarlarını boyuyorlar.
- Bizim neyimiz eksik? - Abi.
Bizimkiler de harika ve özel olmalı. Boyayın.
Kırmızı yapın!
Onlar kırmızı yaptı.
MAVİ HAYDUTLAR
MERHUM DUVVADA GOPAL
Ailemizden!
Bu atalarımızdan biri!
Chinna.
Chinna!
Yeşili severim. Ya sen?
Ben yeşili severim.
O da güzel.
- Abi. - Abi!
Sersem! Ne oldu?
Bu sabah sahte mezar gördük. Bizimki gibi mavi. Bak.
Sahte olduğu ne malum?
Dün sabah boyadık. Nasıl hâlâ ıslak olur?
Biri dün gece boyamış.
Bir şey daha. Mezarda soyadı yok.
Soyadı yokken mezarın bize ait olduğu nasıl tespit edilir?
Ailesi olmayan biri
mezarını saklamak için rengimizi kullanıyor. Nerede?
Nerede mi? Mezarlıkta.
Mezarlıkta mı? Mezarlıkta nerede?
- Salak. - Abi...
- Biraz sarhoştuk. - Öyle mi?
Çok mu içtiniz? Çok içtin demek.
Aptal.
Adamlarımızı al. Tüm mezarları arayın.
İsim ve yıla bakın,
ölüm nedenine, her şeye. Sahte mezar ortaya çıkar.
- Gidin. - Tamam.
- Gidin, bir daha içmeyin. - Tamam.
Maviler arasına saklamaya çalıştılarsa kırmızılar ne durumda?
Gururla dolu.
Bizimkilere sızmadıkları kesin mi?
Tüm mezarlarımıza göz kulak olun.
- Tabii. - Anlaşıldı mı?
Beni niye çağırttınız?
Beni evine çağırıyorsun, tam muhtar olmuşsun artık.
Seni...
Sandalyeyi niye çekti?
Gel. Buraya gel.
- Otur. - Yine başladı.
Salağın teki sahte bir mezarı belli bir renge boyayıp gizlemiş.
Tüm köy onu arıyor.
Bir şey biliyor musun?
Ben ne bileyim?
Bir mezar yeri çalıp mezar taşı koyduktan sonra
maviye boyayıp kaçtım mı sanıyorsun?
Yerde taş var.
Çuvalımdan mı düştü sanıyorsun?
Hayatımda gördüğüm en sıradan taş.
Günümüzde hayalete inanan mı var?
- Belki de bir çuval, meşale ya da çalıydı. - Çalı mı?
Yalan mı söylüyorsun?
Yalan mı? Niye yalan söyleyeyim ki?
Bir şey gizlemeye çalışırken saçma sapan laflar ediyorsun.
Köy dağılıyor efendim.
- Aman tanrım! - Otur sersem!
Nehirde köpekler gibi dalaşıyorlar!
Tapınakta daha kötü!
Niye kavga ediyorlar? Suçluyu buldunuz mu?
Buldunuz mu?
O konuyla ilgisi yok!
- Bunlar yeni kavgalar! - Yine mi?
Bu sabah tüm köy
sahte mezarı bulmak için mezar taşlarını inceledi.
Alçak herif!
Atan benim atama tecavüz edip onu öldürmüş.
- Hey! - Dinleyin!
- Öldürürüm seni! - Durun!
- Ninem ne yaptı? - Yapmayın.
- Durun! - Hey!
- Ailen tecavüzcü! - Dinleyin!
- Bırak. - Geberteceğim seni!
200 yıl önceki olayın intikamı mı?
Mevcut sorunlar yetmiyor sanki.
Tapınakta ne oldu?
Gözlüklü salak!
Bunca yıl beni köpek gibi çalıştırdın.
Büyük büyük büyükbaban büyük büyük büyükbabamdan
bir rupi borç alıp geri ödememiş.
Büyük büyük büyükbabam taciz yüzünden intihar etmiş.
Ne o amca? Hâlâ kızgın gibisin.
Bir rupi mi? Al.
O zamanın bir rupisi!
50 yıl faizle 100.000 oldu.
Sadece onlar değil. Chandrayya diye biri 100 yıl önce Tulasamma'yla kaçmış.
Aileleri kavga ediyor.
Bay Badhram'ın evi onun değil.
Büyük büyük büyükbabasından 200 yıl önce çalınmış.
O yüzden kapışıyorlar.
Kötü olmuş, geçmişi eşeleyince ortaya ancak pislik çıkar.
Çabuk gel, motoru çalıştır.
Köylüler kavga ediyor. Onları durdurmamız lazım.
Tüm bunlar o sahte mezar yüzünden.
Adamı bir bulalım, tüm köy onu lime lime edecek.
Chinna,
geçen gün kura annene çıktı mı sanıyorsun?
Bheemayya çıkmıştı.
Sana yardım etmek için annenin adını söyledim.
Yakalansam tüm köy benden nefret ederdi.
O anda düşünmedim bile.
Doğru söyle.
Mezar hakkında bir şey biliyor musun?
Annem için... Başka bir yol bulamadım.
Bu ne böyle Chinna?
Nasıl bu kadar aptal olabildin?
Biri öğrenirse büyük kavgalar çıkar.
Tamam, dediğimi yap.
Kimse görmeden mezar taşını çıkar ve orayı eski hâline getir.
Annem ne olacak?
100 yıl önceki meseleler için kavga ediyorlar Chinna.
- Ondan değil. - Ya senin yaptığını bilseler?
- Tanrım. Git çabuk. Vakit yok. - Tekrar düşün.
Git!
Hadi, yemek hazır!
Sen ye. Ben sonra yerim.
- Gel. Bu sefer kim kavga ediyor? - Kavga yok efendim!
Bay Bheemayya köylülerle mezarlığa doğru gidiyor.
Şimdi gitmesi şart mıydı? Niye şimdi?
Niye?
Şuna bak.
Burası Bay Bheemayya'nın büyük büyük büyükbabasının kardeşinin!
Bay Subbayya muhtarken aniden ölmüş,
oğlu sadece iki yaşındaymış.
Bay Appalraju geçici olarak muhtar atanmış.
Subbayya'nın abisi Bangarayya, Veerayya'nın soyundan biri
muhtar yapıldı diye intihar etmiş.
Yani...
Yani muhtar benim.
- Evet efendim. - Evet.
Apoorva'nın aile fertleri
bir süre için geçici olarak muhtar atanmıştı,
ama koltuğu bırakmadılar
ve tüm köyü aldattılar.
Bunu tüm köylülerin derhâl bilmesi lazım.
- Çabuk. - Nereye?
Gitmezsem bir sürü kavga çıkacak.
Bazıları kendiliğinden yatışır.
Muhtar hiçbir şeye karışmamalı.
Baban olsaydı kapıları kapatıp uyurdu.
Bir şey yapmayacaksam muhtar olmamın anlamı ne anne?
Hanımefendi!
Merhaba Muhtar Hanım.
Daha kaç yıl saklanacaksın?
Gerçek yüzünü tüm köylülere gösterelim.
Sizinkileri geçici olarak muhtar yaptılar
ama doğuştan hakkınızmış gibi davranıyorsunuz.
Alo! Ben konuşurken bana bak.
- Niye başka yere bakıyorsun? - Dinliyorum.
Bu ne zaman oldu, bilmiyorum ki.
- Niye şimdi gündeme getirdin? - Soruyor musun?
Muhtar benim, sen değilsin.
Tamam, sen yap.
Bundan böyle
köyün sorumluluğu bende, öyle mi?
Evet.
Bak kızım, bundan böyle sadece normal bir kızsın.
Tamam dedim ya. Niye aynı şeyi tekrarlıyorsun?
İnsanların önünde net konuşmalısın.
- Bundan böyle... - Bundan böyle...
- ...köyün muhtarı... - ...köyün muhtarı...
- ...Bay Bheemayya. - ...Bay Bheemayya.
- Sen değil. - Sen değil.
"Sen değil." değil. "Ben değilim."
Ben değilim.
Herkes duydu, değil mi? Kabul etti.
İtirazı olan var mı?
Konuş. Bir şey söyle.
- Şimdi... - Her şey tamam, değil mi?
Hava kararıyor.
Niye mezarlıkta duruyoruz? Gidelim.
Gidelim.
Efendim, oturun.
- Muhtar kim? - Bay Bheemayya!
Kendi menfaati için bir mezar yerini saklamaktan,
beş mezar yerini dört olarak göstermekten,
sahte mezar taşı koyup sahte bir mezar yapmaktan
ve belli bir topluluğa aitmiş gibi göstermekten,
köydeki tüm kavgaların baş sorumlusu olmaktan dolayı
onun ve ailesinin köyden sürülmesine karar verdim.
Muhtar olarak kararım budur.
Kalan son mezar yeri adil, dürüst ve hakkaniyetli şekilde
açık artırmayla satılacak.
Mezar yerini en yüksek teklifi veren alacak.
Efendim, o mezar yerini bırakın!
Ona dokundun mu?
Dövün onu. Bitirin işini!
- Vurun pisliğe! - Açılın.
Chinna!
Muhtar olarak ilk toplantısı panayıra döndü.
Uzaklaşalım şu kargaşadan.
Hayır, Chinna!
Bırakın onu! Bırakın dedim!
Chinna! Chinna!
Chinna!
Annesi...
Durun!
Annesi öldü!
Chinna, annen öldü!
Bu köyde kaç ölüm gördük?
Bu bizim mesleğimiz.
Ekmek teknemiz.
Bak. Keder, korku, acı gibi duygular
köylüler için geçerli. Bizim için ne önemi var?
Bu ihtiyarın büyük oğlu Bheemayya başka bir ülkeye gitti.
Dönmesi en az iki gün sürer.
O dönene kadar bu ihtiyarın cesediyle ilgilenmeliyiz.
Bunları onun için sürüyoruz.
Gel Chinna. Yakından bak.
- Bakmam. - Niye? Korktun mu?
Canlılardan çok ölülerle vakit geçiriyoruz, öyle değil mi?
Korkacak ne var?
- Sana bir şey anlatayım mı? - Evet.
Başarısız olmamızın nedeni harici şeyler değil.
İçimizdeki kötülük yüzünden başarısız oluruz.
Kızarız. Gereksiz yere kızarız.
Bu huysuzluk bizi başarısız yapar.
Korkarız. En ufak şeyden bile korkarız.
O korku bizi başarısız yapar.
Kendimizle gurur duyarız. Bizden büyüğü yokmuş gibi.
İşte o gurur insanı başarısızlığa sürükler.
"Gurur insanı başarısızlığa sürükler."
Köyün mezarlığındaki son yeri
benden çok hak eden başka biri var mı?
Bu yüzden açık artırma önerdim.
Tüm köyde açık artırmada sizi kim geçebilir ki?
Mezar taşım Subbaraju'nunkinden bile büyük olacak.
Unutmayın.
- Tamam efendim. - Tamam efendim.
- Satti. - Buyur abi.
Bay Bheemayya köyün en zengini olduğunu, son yeri alacağını sanıyor.
Evet abi.
O günler geçti.
- Evet efendim. - Değil mi?
Dört aksiyon filmi sinemada çok başarılı oldu.
- Gişe hasılatını biliyor musun? - Müthişti.
Yarın kim olduğumuzu gösterelim.
Tabii abi. Bizimle boy ölçüşemezler.
Tabii ki efendim.
SON MEZAR YERİ AÇIK ARTIRMASI
Bu sefer neymiş?
Mezarlıktaki son yer için açık artırma.
Böyle bir şey olacağını biliyordum.
Bu yüzden kardeşimin yerine ben geldim.
Herkese selamlar!
Bugün yine özel bir gün!
Böyle bir olay ne duyuldu ne görüldü!
Mezarlıktaki son yer için açık artırma!
Bakalım o son yeri kim kazanacak!
Bakalım talihlimiz kim. O çukura kim atılacak?
Çok önemli bir yer olduğundan
açık artırma Bay Bheemayya'nın önerisiyle 10.000 rupiden başlıyor!
11.000 veren var mı?
Bay Madhubabu'dan 11.000.
12.000, 12!
15.000, 15!
20.000, 20!
30.000, 30!
35.000, Bay Madhubabu'dan!
40, Bay Bheemayya'nın teklifi 40.000!
50.000!
Ödeyecek misin? Salak! 50 mi dedin?
- Sersem. Kaybol. - 50.000'in yok mu?
Buna devam edersem millet beni aptal sanacak.
Ölsün ve çukuru alsın.
- Hadi beyler. - Gidelim.
Sersemler.
Beyinsiz.
Bay Madhubabu açık artırmayı bıraktı. Artırmada sadece Bay Bheemayya kaldı.
Bay Bheemayya, 40.000. Satıyorum!
- Bay Bheemayya... - 40.001 rupi!
Yaşlı kadın, burada ne oluyor, biliyor musun?
Nineden 40.001 rupi!
40.001 rupi, satıyorum!
40.001 rupi, sat...
45.000!
45.000, Bay Bheemayya. Satıyorum!
45.000, Bay Bheemayya. Satıyorum.
- 45.000, Bay Bheemayya... - 45.001 rupi!
Sersem, o kadar parayı nereden buldun?
Bıyıklara yağ sürerek kazandım.
Atletli beyefendiden 45.001 rupi.
45.001 rupi, satıyorum!
50.000!
50.000, Bay Bheemayya. Satıyorum!
- 50.001 rupi! - Hey!
Ne oldu size?
50.001 rupi, beyaz sakallı dededen! Satıyorum!
50.001 rupi, satıyorum.
60.000!
60.000, Bay Bheemayya'dan. Satıyorum!
60.001 rupi.
60.001 rupi, sıska amcadan!
60.001 rupi, satıyorum!
- 65.000! - 65.000!
65.001 rupi!
- 70.000! - 70.001 rupi!
- 70.001 rupi, satıyorum! - 75.000!
- 75.001 rupi! - 80.000!
- 80.001 rupi! - 85.000!
85.001 rupi!
- 90.000! - 90.000, 90!
90.001 rupi!
90.001 rupi, satıyorum!
90.000 rupi, satıyorum!
- 90... - 100.000 rupi!
100.000 rupi!
100.000 rupisi olan başkası var mı?
Var mı? Var mı birinizde?
100.000 rupi!
100.000 rupi, Bay Bheemayya, satıyorum!
Satıyorum!
Sattım!
Vay canına! Bay Bheemayya!
- Muhtar kim? - Bay Bheemayya!
Bay Bheemayya 2 metrelik yeri 100.000 rupiye aldı, çok şanslı!
- Muhtar kim? - Bay Bheemayya!
- Muhtarımız! - Aslan kralımız!
- Aslan gibi kükreyin! - Efendim!
Kaybolun.
Çekil.
Bana bak!
Efendim!
- Nereye gittiklerini takip et. - Tamam.
Kendi sorunumu ve köyün sorununu çözmek için
çözümü biliyorum.
Bunun için yardımın lazım.
Ben muhtarınız değilim
ama köyün iyiliğini istiyorum.
Bunu sorunu çözmek için istiyorum.
Bheemayya ve Madhubabu duymadan
herkese evime gelmelerini söyle.
- Kanka, bu niye burada? - Endişelenecek bir şey yok.
Bu saatte nereye?
Sigara içmeye birader.
- Hep birlikte mi? - Evet.
Bir çözüm bulmuş olabilir. Bunun için olmalı.
O ne diye burada?
Hey!
Lütfen beni dinleyin.
Ne cüretle gelirsin?
Seni dinlemek mi? Senin gibi bir alçağı niye dinleyelim?
Bu saatte hepimizi onu dinleyelim diye mi topladın?
Lütfen beni dinleyin.
Seni dinlemek mi? Bu köyden sürüldün, değil mi?
Niye hâlâ buradasın?
- Bir kez... - Herkes sussun!
Susun!
Çıtınız çıkarsa tokatlarım!
Herkes ona hırsız ve sahtekâr diyor.
Chinna'nın durumunu hayal edebiliyor musunuz?
Bu köyde biri öldüğünde her şeyi o hallediyordu.
Ama annesinin cenazesini kaldıramıyor.
Bir haftadır eften püften şeyler için kavga ediyorsunuz.
Hiç sorunu düşündünüz mü? Ya da sorunu temelli çözmeyi?
Bunu düşünen oldu mu?
Chinna düşündü.
Sadece Chinna düşündü.
Kimse onun durumuna düşmesin diye konuşmak istiyor.
Ona fırsat bile tanımadınız.
Dinlemek isteyenler kalsın. Diğerleri gitsin.
Bayan Apoorva eski mezarları tekrar kullanmayı önerdiğinde
tüm köylüler atalarının adlarını yazdı ve bana verdi.
"Mezarları kazmayın. Dokunmayın bile."
Sonra bu kağıtları yan yana koyup karşılaştırmaya başladım.
Dedelerinin dedelerine kadar,
en başa kadar gittim.
Bu köye ilk kimin geldiğine baktığımda
300 yıl önce
Varadayya, Bhadrayya, Suranna, Mallanna adlı dört kardeşi buldum.
Geçimlerini sağlamak için bu köye gelmişlerdi.
Dört kardeş.
Anladınız mı?
Bunun anlamı
hepimizin aynı aileden olduğumuz.
Tuhaf, değil mi?
Ben ve Bay Bheemayya nasıl aynı aileden oluruz?
Raju ve Madhubabu bile aynı aileden.
Kardeşiz
ama iki metrelik toprak için kavga ediyoruz.
Bu kavgalar sürerken
annemin mutlu mu, üzgün mü öldüğünü bilmiyorum.
Dileği gerçekleşecek mi, onu bile bilmiyorum.
Bay Bheemayya geçenlerde bir şiir okudu.
"Tuz ve kâfur birbirine benzer."
Anlamını yanlış anlattı.
Tuz ve kâfur farklı amaçlarla kullanılır.
Kendi kullanım alanları var.
Her biri eşsizdir.
Nasıl "Biri ötekinden önemli." deriz?
Bu ikisine eşit gözle bakıp onlara saygı göstermek
insanı erdemli yapar.
Bu mezar kavgası kimin kime üstün olduğuyla başlamadı mı?
Bunu bitirmek için cevap ortada.
Çözümü biliyorum.
Fakat yalnız yapamam.
Bunu birlikte yapmalıyız.
Ne olursa olsun Chinna'ylayım.
Ya siz?
CHITTI JAYAPURAM KURAL KİTABI
O ikisi teklif verirken yavaş say.
Tamam. Hallederim.
60.000!
60.000, Bay Bheemayya!
- 70.000! - 70.001 rupi!
90.001 rupi!
100.000 rupi!
Dört dönüm 100.000 rupi mi?
Köyümüzde tesis olmadığı için çok sayıda çocuk ölüyor.
Bu yüzden doğum hastanesi kurmayı düşünüyoruz.
Sizin ölülerinize, bizim de yeni doğan bebeklerimize faydası olur.
Bir düşünün.
Sana ağaç altında yer bulamadım.
Ben de sana ağaç getirdim.
Niye ağaç altı istediğini şimdi anlıyorum anne.
Konuş Muhtar.
Konuş.
Dedemi aldı!
Benim de ninemi!
100.000 rupimi verecek misin?
- Kandırıldık. - Sorun yok. Buradayım.
Paramızı istiyoruz.
İptal! Her şey iptal!
Her şey iptal!
Asırlar önce olmuş olayları geride bırakalım artık.
Beni dinleyin. Her şey iptal edilecek!
Herkes tekrarlasın!
- Her şey iptal! - Her şey iptal!
- Hadi. Gidelim! - Hadi.
Gidelim.
Hop! Nereye gidiyorsunuz?
Muhtara efendim.
Muhtar benim.
Her şey iptal dedin.
Her şey iptal edildiyse muhtar Apoorva'dır.
- İşte bu! - Gidelim.
Hadi, gidelim.
Tüm köylüyü bir araya getiren tek bir şey var.
O da beni rezil etmek.
Uyumak istiyorum
Huzur içinde uyumak
Uyumak istiyorum
Uyumak
Huzur içinde uyumak
Uyumak
Git başımdan.
Civar köylerin muhtarları seninle görüşmeye geldi.
Büyük bir sorunları varmış.
Sadece senin çözebileceğini söylüyorlar.
Alt yazı çevirmeni: Murat Karahan