Siktir. Bizim bagajlar nerede?
Sanırım gelmemiş.
Ben şikayette bulunurum, sen arabanın anahtarını al, tamam mı?
Hamamböceği kadife terlikleri olduğunu söylüyor
Yalan!
Çünkü, ayakları tüylü!
Ha ha ha, hi hi hi
Ayakları tüylü!
Ha ha ha, hi hi hi...
Vay yalancı hamamböceği vay...
Gergin misin?
Gergin değilim, sadece yorgunum.
Çok fazla türbülans vardı, neredeyse hiç uyuyamadım.
- Aramalıydın. - Saúl'un yüzünün hâlini kaçırsa mıydım?
Gör bak, nasıl sevinecekler!
Hamam böceği demiş ki
“Yedi ipek eteğim var!”
Yalan!
Çünkü bir tane eteği var!
Ha ha ha, ho ho ho ho
Bir tane eteği var!
Ha ha ha, hi hi hi
İyi misin?
- O da neydi öyle? - Bilmiyorum...
İnme!
YOU ARE NOT ME
İnanmayacaksın.
- Mutlu Noeller, anne. - Aitana!
Bu yıl erken aradın, değil mi?
Daha geç arasam, hat düşecek, sonra uğraş dur.
Tabii, iyi yaptın. Minik João'm nasıl?
Çok obur, her gün biraz daha büyüyor.
Onu kucağıma almak için sabırsızlanıyorum.
Sizinle orada olmayı çok isterdik.
- Evet, evet. - Bu, João'nun ilk Noel'i.
Evet, bu harika olurdu.
- Ama yılbaşı gecesi görüşürüz, değil mi? - Elbette.
Sıcak tutacak giysiler getirin, hava soğuk.
Burada, São Paulo’da sıcaklık 30 derecenin altına düşmüyor.
Kıskanıyorum sizi...
Güzel havanın tadını çıkarın.
Tamam anne. Haftaya görüşürüz.
Sizi görmek için sabırsızlanıyorum.
- Mutlu Noeller! - Hoşça kal, öptüm.
Ben de öptüm. Kapı çalıyor, kapatıyorum.
Yüzlerinin hâlini göreceksin!
Merhaba!
Merhaba.
Dori evde mi?
Evet, evde, kim geldi diyeyim?
Aitana, kızı. Sen de...?
Aitana!
Ama, birkaç gün sonra gelmeyecek miydiniz?
- Evet, ama onlara sürpriz yapmak istedik. - Anladım.
- Annem nerede? - İçeride, yemeği hazırlıyor.
Sizi beklemediği için kapıyı açmam için beni gönderdi.
Ben Pepita, anne babanın arkadaşıyım.
Ben Gabi, bu da João.
- Yoruldun mu sen? - Çok uzun bir yolculuktu.
- Biz de çok yorgunuz. - Çok tatlı!
Pepita, hava çok soğuk. João donacak.
Affedersiniz, kapıda öylece durmayın.
Bakın, kapıda ne buldum!
Aitana!
Geçerken, ışıkların açık olduğunu gördük.
- Aitana! - Nasılsın?
Ama, Noel arifesini Brezilya'da geçirmeyecek miydin?
- Neden bize söylemedin? - Baba, kızını üç yıldır görmedin.
Evet, ama böyle ansızın gelmesi de yani...
Sen bakma ona.
Babanın, beklenmedik şeyleri sevmediğini bilirsin.
- Haber vermeliydi. - Sürpriz olacaktı.
Aitana, Noel için geri döndü.
Gabi, nihayet tanışabildik.
Ama onu Zoom'dan zaten tanıyoruz.
- Nasıl gidiyor, yenge? - Çok iyi, yakışıklı.
Mutlu tatiller ve mutlu yıllar.
Vay canına, çok güzel!
Merhaba Gabi, hoş geldin.
Üzgünüm canım, hâlâ sürprizin etkisinden kurtulamadım.
İyi ki erken geldin, bu akşam sıkıntıdan ölecektim.
Yuh, bu kadar sorumluluk da fazla ama!
20 saattir uyumadık, bu yüzden ne kadar dayanabiliriz bilmiyorum.
- Onu kucağına almak ister misin? - Hayır, hayır, aklından bile geçirme.
Başımıza bela almayalım.
Şu an kollarımda pek güç yok.
Bunun iyi bir fikir olduğundan emin değilim.
Bir bakalım, ver onu bana.
Gel bakalım...
Aman Tanrı'm, çok ağır!
- Kaç aylık? - Altı aylık.
Dori, kucağına al onu.
Çok tatlı!
Bonbon gibi.
Sen bir bonbonsun... çikolatalı bonbonsun!
Anneye gitmek istiyor.
Ne güzel bir şey. Noel'i aileyle geçirmekten daha güzel bir şey olamaz.
- Değil mi, Dori? - Tabii, tabii.
Bebeğin altını değiştirmem gerekiyor.
Banyoya gidelim, sonra da sana odamı göstereceğim.
Anne, oyuncaklarım hâlâ sende, değil mi? João oynasın.
Dur, neden biraz oturup dinlenmiyorsunuz?
- Sıcak bir şeyler içmek ister misiniz? - Sonra içeriz, anne.
- Tamam, sizinle geleyim. - Anne, yolu biliyorum.
Ona söylemediniz, değil mi?
Annemle babam biraz kasıntıdır, huyları bu.
Ama, teyzemle eniştemi görünceye kadar bekle.
Çok sevimlilerdir.
- Saúl, bizi görünce çok sevindi. - Evet, çok tatlı biridir.
Banyo burası.
Torunun çok tatlı.
- Anneye de çok benziyor... - O evlatlık.
Yetimhaneden alındı.
- Duş almak ister misin? - Sonra alırım.
Tamam, bize giyecek kıyafetler getireyim.
Bütün kıyafetlerim hâlâ dolapta.
- Herhangi bir tercihin var mı? - Senin zevkine güveniyorum.
Anlamıyorum. Bana öyle bir vurdu ki, sikeyim!
- Çünkü, onu korkuttun. - Hâliyle, o yüzden yataktan çıkmadı ya.
- Peki, kim o? - Adı Nadia.
Çok hoş bir kız, onu seveceksin.
Ayrıca, anne babana çok yardımcı oluyor.
Bir hizmetçi tuttunuz demek.
Niye benim odamda kalıyor peki? Başka yer yok mu?
Eşyalarım nerede anne? Giysilerim nerede?
- Bir şey mi oldu? - Endişelenme Nadia.
Bu, Aitana, habersiz geldi de...
- Baba, bu bir sürprizdi. - Tabii ki, tabii ki.
Merhaba, ben Gabi. Tanıştığımıza memnun oldum.
Merhaba.
Peki, sen kimsin bakalım, ufaklık?
Selam, kızım, sen Justo ve Dori'nin kızısın, değil mi?
Sikeyim, ödümü kopardın lan.
- Canını yaktım mı? - Hayır.
Bu pijamadan benim de vardı, değil mi anne?
Gerçekten mi? Dori'nin hediyesiydi.
Ee, biz nerede uyuyacağız?
Dinleyin, isterseniz odadan çıkarım.
Hayır, tatlım, gerek yok.
Onu o odaya aldık; çünkü en sıcak oda orası.
Uzun zamandır kullanmıyorsun ve zavallıcık, hep üşüyor.
Ve orada, sadece tek kişi için yer var.
Sorun değil. Misafir odasında uyuyabiliriz.
Teyzemler, bu gece orada uyumamıza ses çıkarmaz herhâlde, değil mi?
Teyzen ve enişten bu gece gelmeyecek.
Neden? Noel arifesini her zaman birlikte geçiririz.
Başka bir planları varmış.
Bu arada, misafir odası dolu.
Oriol ve Pepita, Noel'i bizimle geçirmek için uzaklardan geldiler.
Ee, ne yapacağız şimdi? Kulede mi uyuyacağız?
Kule, ıvır zıvırla dolu.
Bakın, sorun değil, eşyalarımı alıp odayı havalandıracağım.
Hayır, sıkıntı yapma sen, Nadia.
Hayır, kızım, gerek yok.
Yakınlarda iyi bir otel var.
- Sizi, hemen oraya bırakayım. - Otele mi?
Aynen, yorgunsunuzdur.
- Dinlenebilirsiniz, yarın görüşürüz. - Ama bugün Noel Arifesi.
Peki, kuleyi görebilir miyiz?
Bizi otele gönderiyorlar...
Onlara kalsa, hâlâ lezbiyen olduğumu saklıyor olurdum.
Sadece, rahat etmemizi istiyorlar.
Bunu, bizim iyiliğimiz için yapıyorlar.
Evin arazisi ne kadar büyükmüş.
Yarın gösteririm sana.
- İyi misin? - Tamamen farklı hayal etmiştim.
Bilmiyorum. Herkesin, bizi gördüğüne sevineceğini düşünmüştüm.
Normal bir Noel arifesi olacaktı ama sonunda bu ıvır zıvır odasında bulduk kendimizi.
Burası, o kadar da kötü değil.
Ne durumdaydı sence?
Düşündüğümden daha kötü durumda.
João'nun tuvalet çantası nerede?
Bilmiyorum. Banyoda bırakmış olmalısın.
Gidip bakayım.
Pekâlâ, Nadia...
...akşam yemeği için hazırlanmalıyız.
Güzel giyinmen gerektiğini biliyorsun. Ne giyeceksin?
Bilmiyorum, güzel bir şeyim yok.
O zaman, buna bir çözüm bulmalıyız.
Oha, bu çok güzel.
Sana, bir servete mâl olmuş olmalı.
Çok teşekkür ederim.
Beğendiğine sevindim. Bu elbise benim için çok değerli.
Hadi, git de dene kızım.
Tamam, ama önce duş alacağım.
Bu arada, Aitana ve arkadaşının nerede oturacağını düşünmemiz...
...ve masayı yeniden düzenlememiz gerekecek.
Evet, habersiz gelmeyi nasıl düşünür ki, inanılmaz.
Daha münasebetsiz davranamazdı herhalde.
Affedersiniz, João'nun tuvalet çantasını gördünüz mü?
Şuna baksana, kızım, ne kadar güzel olduğunu görüyor musun?
Muhteşem.
Aitana, seni tanıyamıyorum.
Çocuk gibi davranıyorsun.
- Bu kadarı da fazla, benim gelinliğim o. - Bundan emin misin?
Şey, onu kısaltmışlar ve kuyruğunu kesmişler ama evet, bu benim gelinliğim.
Benim lanet gelinliğim!
Bu elbisenin senin için bu kadar önemli olduğunu bilmiyordum.
Onu hiç giymedin ki! Hiç evlenmek istemedin ki!
Mesele elbise değil.
Mesele, ailemin ona davranış şekli.
Ciddi misin? Hizmetçiyi mi kıskanıyorsun?
Gabi, eve geldiğimde yatağımda tamamen yabancı birini buluyorum...
...benim pijamalarımı giymiş, benim parfümümü sürmüş...
...ve üstüne üstlük benim gelinliğimi hediye olarak alıyor.
Eminim benim külotlarımı da giyiyordur. Sence bu normal mi?
Ve biz de bu domuz ahırında kalıyoruz.
Bu gece bizi burada istemiyorlar bile.
Neden bahsediyorsun?
Bak.
Burası berbat durumda. Bir bebek için uygun bir ortam değil.
Gidiyoruz.
- Hata yapıyorsun. - Hiç de bile. Hata, buraya gelmekti.
Geldiğimizde yüzlerindeki ifadeyi gördün mü?
Bu gayet normal, habersiz geldik.
Evet, çünkü ben çok “münasebetsiz” biriyim.
Gidiyoruz.
Öylece, onlara haber vermeden mi? Yine mi aynı şeyi yapacaksın?
Aitana, bu geceyi bir aile olarak geçirmek için dünyanın öbür ucuna geldik.
Bu geceyi bir aile olarak geçireceğiz de.
Teyzem ve eniştem sürprizleri sever.
Telefonu açarlarsa gideriz. Açmazlarsa kalırız.
Merhaba, Agatha teyze, ben Aitana.
Brezilya'dan yeni geldim.
Bu gece gelmeyeceğinizi söylediler.
Birkaç gün burada kalacağım, sizi de görmek isterim.
Sonra tekrar ararım. Öptüm.
Telesekretere düştü.
Gecenin nasıl geçeceğini göreceksin.
Her şeyin bir sebebi vardır.
Biberon zamanı. Sıra sende.
Kalp şeklinde olmaları hoşuna gitmiyor mu?
Hayır, ucuz bir şey değil.
Belçika çikolatası.
Artık yiyemiyorsan, neden senin sevdiklerini alalım ki?
Hayır, çok fazla yok.
Çünkü, kalabalık olacağız.
Bilmiyorum, çok kişiyiz işte.
- Saúl, ne yapıyorsun? - Hiç.
Kiminle konuşuyorsun?
- Dedemle. - Dedemle mi?
- Dedem burada mı? - Hayır, çoktan gitti.
Dedem, çikolataların içinde içki olup olmadığını öğrenmek istedi.
Saúl, dedemin birkaç yıl önce öldüğünü biliyorsun, değil mi?
Tabii ki biliyorum.
Dedem, her şeyden bıkmış ve intihar etmişti.
Hayır, dedem şeker hastasıydı ve şeker komasına girdiği için öldü.
Hepiniz öyle düşünüyorsunuz; ama dedem bıktı...
...en sevdiği pastaneye gitmiş ve her şeye son vermeyi karar verdi.
Hayır, Saúl, dedem tatlıya düşkündü.
Ondan şekerleri saklamak zorunda kalırdık, hatırlamıyor musun?
- Ölümü bir kazaydı. - Hayır, değildi.
Dedem, olanları bana anlattı.
Babam da ilk başta bana inanmamıştı.
Annem ve babam, senin dedemle konuştuğunu biliyor mu?
Biliyorlar tabii.
- Ben de onunla konuşabilir miyim? - Olmaz, o sadece benimle konuşmak istiyor.
- Sen nasılsın peki? - İyiyim.
Biraz yorgunum, ama iyiyim.
Artık her gün Nadia’yla fizik tedavi yapıyoruz.
- Nadia sana yardım mı ediyor? - Elinden geleni yapıyor, zavallıcık.
Giyinmeme yardım ediyor...
...ilaçlarımı veriyor...
Neden bana söylemedin?
Annem ve babam sana söylemememi söyledi “nasıl olsa kendisi öğrenir” dediler.
Dedem, onu çok seviyor. Bana iyi geldiğini söylüyor.
Nadia, ha?
Bir sorun mu var? Kızgın mısın?
Hayır, hayır. Sadece uçuş sersemliği.
- Uyumam lazım, çok yorgunum. - Belli oluyor. Kötü görünüyorsun.
João'ya, mamasını vereceğim.
Aitana...
N'oldu?
Geldiğin...
...ve yeğenimle tanıştığım için çok mutluyum.
Saúl, n'oldu?
Baba, yardım et! Yardım et, lütfen! Saúl!
Baba! Baba!
Anlamıyorum.
Epeydir atak geçirmiyordu.
- Tartıştınız mı? - Hayır, hayır, ne tartışması?
Belki de senin sürpriz ziyaretinden rahatsız olmuştur.
- Hiç böyle b... - Çok yorgunsun.
- Biraz uyumalısın. - Uyku hapı ister misin?
- Yardım edebilir miyim? - Tabii ki, canım.
Tabakları yerleştirebilirsin.
Bebek nasıl?
O kadar yorgun ki, mamasını bile yemeden uykuya daldı.
Kızın onunla birlikte.
João?
Nadia?
Ne yapıyorsun?
Oğlumu ver bana.
Ne sikime gülüyorsun lan?
Oradan uzaklaş.
Oğlumu ver bana.
Biberonunu ister misin? Hı?
Doğum Günün Kutlu Olsun Aitana
- Ne yapıyorsun? - Hiç.
Fotoğraflarımı ve kıyafetlerimi arıyordum.
Dori, nerede olduklarını biliyordur. Sanırım, tüm eşyalarını bir kutuya koymuştu.
Tamam. Ona sorayım.
Baksana, bekle.
Bunu unuttun.
- Mükemmel. - Teşekkürler.
Aitana ne durumda?
Ailesiyle birlikte geçireceği bu dinlendirici günler, ona iyi gelecektir.
Bu tatile ihtiyacı vardı.
- Geldiğinden beri biraz garip davranıyor. - Evet.
Çalıştığı gecekondu mahallelerinde çok fazla şiddet var.
Çok fazla stres altında.
İlaçlarını almayı bırakmadı, değil mi?
- Anlamadım? - İlaçlarını diyorum.
Geçirdiği krizden beri, onları kullanıyordu.
Sana, krizinden bahsetmedi mi?
Onu daha önce hiç öyle görmemiştik.
Tedavi görüyordu ve iyi gidiyordu.
Hâttâ mutlu görünüyordu.
Sonra, birdenbire ortadan kayboldu.
Bilmiyordum, sanıyordum ki...
O bahsetmediyse, benden de bir şey duymadın, tamam mı?
Her neyse, Oriol ve Pepita bizimle birlikte otursun...
...sen de buraya otur.
- Hayır, canım, o yer Saúl için. - Doğru ya, özür dilerim.
Yo, sorun değil.
Bazen ben de onun artık yürüyemediğini unutuyorum.
Çok üzgünüm.
Bu haksızlık. Ve çok hızlı ilerliyor...
Houston'da yeni tedaviler deniyorlar.
Houston'da, Münih'te...
Her şeyi denedik ve tüm paramızı harcadık.
Artık, rehin verecek bir şeyimiz de kalmadı.
Ama bu aile, mücadele etmeden pes etmeyecek.
Biz de size yardım etmek için orada olacağız.
Ninemin dediği gibi: “Sevgi, sevgiyle ödenir.”
Evet, tamam.
İyi yolculuklar. İkinizi de öpüyorum.
Çoktan başlamış bile.
Mutlu olmadın mı?
Oriol...
Düşündüm de belki de iptal edip birkaç hafta beklesek daha iyi olur.
Bu noktada iptal mi edeceğiz?
Hayır dostum herkesi bir araya getirmek için harcadığımız parayı düşünürsek olmaz.
Aitana'yı hesaba katmamıştık. Onunla ne yapacağız?
Endişelenme.
- Ayak uyduramayacak. - Justo, merak etme.
Bu insanlar özel hayatlarında o kadar muhafazakâr değiller.
Çok açık fikirli insanlar ve kızının lezbiyen olması umurlarında değil.
- Biliyorum, ama... - Rahat ol.
- Her şey kontrolüm altında. - Baba!
- Affedersin, bir dakika konuşabilir miyiz? - Tabii, Aitana.
Ben de seninle konuşmak istiyordum.
Sizi yalnız bırakayım!
Gizlice sigara içeceğim. Pepita izin vermiyor da!
Saúl nasıl?
Klobazam, etkisini gösterdi ve şu anda dinleniyor.
Onun, dedemle konuştuğunu duydum.
Sence bu normal mi?
Beş yıldır ölü olan dedemle konuşuyordu.
Sanırım onun durumunda kafasında birçok şey dolaşıyor olmalı.
- Baba, Saúl deliriyor. - Belki de...
Belkisi melkisi yok. Gün gibi ortada!
Ölmüş dedesiyle konuşuyor!
İlaçtan olabilir, hastalıktan olabilir...
Ama dedenin söylediği şeyin doğru olmadığını kim söyleyebilir?
Deden, onu hazırlıyor olabilir...
Ne diyorsun sen? Ağzından çıkanı kulağın duyuyor mu?
Sen bu tür şeylere hiç inanmazsın. Deliriyor muyuz?
Olabilir, Aitana, bilmiyorum.
Ama Saúl bana, dedenin sadece benim bildiğim sırlarını anlattı.
- Kahretsin, baba. - Bu kadar katı olma!
Belki hizmetçi ilacın dozunu hatalı veriyordur!
Bak Aitana, Nadia güvenilir biridir...
...ve bu aileye ne kadar yardımcı olduğunu bilemezsin.
Ama onu tanımıyorsun...
Yaptığımız her şey, kardeşinin iyiliği için!
Ve fırsattan istifade senden rica ediyorum...
...lütfen, bu gece misafirlerimin önünde beni utandırma.
Bunu ilk kez de yapmıyorsun zaten!
Nadia'nın ne kadar zarif olduğunu gördün mü?
Harika görünüyorsun.
Melek gibi olmuşsun.
Ya da gelin gibi.
Abartmayın, mereng pasta gibi görünüyorum.
Peki sen, kızım, ne giyeceksin?
Bagajımı kaybettiler, bu yüzden de yerime karar vermiş oldular.
İstersen, sana bir şeyler ödünç verebilirim.
Hayır, sağ ol; kendi giysilerimi bulmayı deneyeceğim.
Bu ne?
Her zamanki gibi ailemle birlikte Noel yemeği yiyeceğimizi sanıyordum...
Bu yıl Pepi'nin arkadaşları da gelecek ve biraz daha şık bir yemek olacak.
O zaman, kıyafetlerimizi değiştirmemiz gerekecek, değil mi?
- Kıyafetlerim nerede, anne? - Onları, hayır kurumuna bağışladım.
Peki ne yapacağız? Senin kıyafetlerinden ödünç alabilir miyiz?
Ya da bak, Nadia'dan gelinliğimi istesem iyi olur.
Ama onu hiç giymek istemedin ki.
João, akşam mamasını yemedi.
Peki ya bu nedir?
Açıklayabilir misin?
Beni bu aileden çıkarmaya ne zaman karar verdin?
Aitana, lütfen, şimdi bunun sırası değil.
- Yarın konuşuruz. - Öyle mi? Bence, şimdi tam sırası.
Ve biri, bir açıklama yapmalı.
Hiçbir açıklama yapmadan her zaman istediğini yapan sen...
...benden açıklama mı istiyorsun?
Söylesene, babanın kliniğindeki işini âniden bırakıp gittiğinde...
...bize herhangi bir açıklama yapmış mıydın?
Ya da düğünden üç hafta önce haber vermeden ortadan kaybolduğunda?
Yıllardır sana ve babama görmek istemediğiniz ipuçları veriyordum.
- Bilmiyorum... - Gerçekten farkında değil miydiniz?
Aitana, bize söylemeliydin.
Böyle kaçmak yerine daha uygun bir şey yapabilirdin.
Pekâlâ, şimdi dramatize etmeye başladın.
Neredeyse bir yıl boyunca senden haber almadık...
...ta ki sen bizi aramak isteyene kadar.
Kardeşin hastalandığında bile gelmedin.
Gelmemin ne faydası olacaktı ki?
Gelmem, onu iyileştirebilir miydi sence?
Hayır, ama en azından bir kez olsun...
...kaçmak yerine sorunlarla yüzleşebilirdin.
Ve ona değer verdiğini gösterirdin.
Saúl, ona ne kadar değer verdiğimi biliyor. Her hafta konuşuyoruz.
Ayrıca, sana bir salgın olduğunu ve çalışmam gerektiğini de söylemiştim.
- Hayat kurtarıyordum. - Hayat kurtarıyormuş...
Sosyal adalet savaşçısına da bakın hele...
Herhangi bir yabancı, kardeşinden daha önemli senin için.
Senin için de herhangi bir yabancı kızından daha önemli gibi görünüyor!
Bilmiyorum, anne.
En iyisi bir otele gidelim biz. Benim yerime birini bulmuşsun zaten.
Sorun ne? Neden bağırıyorsun?
Saúl...
Biz gidiyoruz. Burada istenmiyoruz.
- Ne diyorsun sen? Anne! - Ablan çok inatçı.
Otele gitseler daha iyi olur. Gerekirse yarın konuşuruz.
Giderlerse ben de onlarla giderim. Aitana!
Saúl! Saúl! Aitana, lütfen!
Hemen buraya gel!
Otur.
Nadia'yı dokuz ay önce bulduk.
Soğuktan titrer ve açlıktan kıvranır hâlde kapımızın önünde duruyordu.
Verandada kalmak karşılığında bahçenin bakımını üstlenmeyi teklif etti.
Baban da onun kulübede kalmasına izin verdi.
Bir ay sonra, iyi biri olduğunu görünce evimizde kalmasına izin verdik.
Eve bir berduş mu kabul ettin? Hem de sen?
Nadia berduş değil, mülteci.
Ne diyorsun sen?
- Sen, o insanlardan her zaman tiksinirdin! - Ama Nadia farklı.
Kardeşine çok iyi davranıyor, ayrıca...
...yemek ve kalacak yer karşılığında bize de evde yardım ediyor.
Bunda ne sıkıntı var ki?
Yoksullara yardım etmek için çalışıyorsun, durumu anlayabilmelisin.
Tam da bu yüzden diyorum ya işte!
Eve bir yabancıyı sokmamalısın.
O bir suçlu olabilir.
Ya da bir seri katil.
Aitana, ırkçı mı oldun sen?
O, her zaman şüpheci biri olmuştur.
- Ben mi, şüpheci mi? - Ona bir şans ver!
Ayrıca, geldiği gibi bir gün gidecek.
Anne, gözün kör olmuş senin.
Ninemin küpelerini, onun odasında buldum.
Çocukken çok sevdiğim yakut olanları.
Lanet olsun anne, hırsızlık yapıyor!
Çaldığını mı sandın? Hayır, kızım, hayır.
Nadia hırsız değil. Baban onları ona, bu gece takması için hediye etti.
Madem onun, ona geri verirsin!
Aitana!
Aitana, ben de seninle geliyorum!
- Gelemezsin. - O zaman gitme.
Yarın görüşürüz.
Hayır, geri dönmeyeceksin.
Aitana, lütfen...
Aitana, lütfen bir daha gitme, lütfen.
Berduş mu?
Berduş değil, mülteci.
Belki de tüm bunlar da bir kâbustur.
Belki de hâlâ uçaktayım ve türbülansla uyanacağım.
- Şu anda uyanıksın. - Ben de bundan korkuyordum.
Bu sefer de João'da da mı bir sorun vardı?
Nadia'nın kucağındaydı ve Nadia onu aşağı bıraktı.
O kadar gerçekçiydi ki...
Çocukken bana da olurdu.
Çok fazla kâbus görürdüm.
- Kâbus mu? - Evet.
Ve bir gün öğretmenime bundan bahsettim.
O da bana üçe kadar saymamı, bunun bir rüya olduğunu tekrarlamamı...
...ve canavarla yüzleşmemi söyledi.
Böylece, canavarı tekrar gördüğümde üçe kadar saydım...
“1, 2, 3...”
“Bir, iki, üç...”
Savaşçı Gabriecinha.
- “Canavarların Korkulu Rüyası” - Buyurun, benim.
Keşke gerçek canavarları alt etmek de bu kadar kolay olsaydı.
Teyzem aramış.
Bok gibi çekiyor...
Kızlar, aperatif servisi yapacağız.
Aşağı geliyor musunuz?
Tüm şehir, “Yoksullarla Sofranızı Paylaşın” kampanyamıza katılmalıdır.
Bir akşamlığına, hepimiz kardeş olalım.
Bir akşamlığına, duyarsızlar cömert olsun.
Bir akşamlığına, yoksullar yemek yesin.
Dinlendiniz mi, güzellerim?
- Çikolatalı bonbonum uyuyor mu? - Evet, çok şanslıyız.
Zamanının çoğunu uyuyarak geçiriyor.
- Nadia, kızım, gelebilir misin? - Tabii, geliyorum.
Gelin, ikiniz de, karımın hazırladığı bitki likörünü tadın.
- İştahınız açılsın. - Tabii ki, bir bardak likör iyi gelir.
- Teşekkürler. Sen içmiyor musun? - Ben zaten birkaç bardak içmiştim.
- Sen de doktor musun, Gabi? - Hayır, ben öğretmenim...
...ama ikimiz de Sao Paulo'da aynı STK için çalışıyoruz.
Bu işin en iyi yanı, insanlara yardım ederek para kazanmamız.
Oldukça ilginç.
Yani, bir bakıma ben de insanlara yardım ediyorum denebilir.
Gelirlerini artırmak için.
Oriol, 40 yıl boyunca finans sektöründe çalıştı...
...ve hâlâ ara sıra bu alanda iş yapıyor.
Brezilya'ya gitmeyi çok isterim.
Orada Santeria’ya falan inanıyor musun, Gabi?
Brezilya'da ona candomblé deniyor; ama ne ona inanırım ne de samba yaparım!
- Günümüzün gençleri hep ateist, Pepi. - Teşekkürler.
- Bence hepimiz enerjiden ibaretiz. - Aynen.
Hepimiz, bize hayat veren aynı enerjiyi paylaşıyoruz.
Peki, sen neye inanıyorsun, Oriol?
Ben mi? Ben, sadece gördüklerime inanırım.
Ve bu yaşa kadar, her şeyi görmüşümdür!
- Peki, ailemle nasıl tanıştınız? - Yaklaşık üç yıl önce arkadaş olduk.
Yunan adalarına yaptığımız bir gemi seyahatinde. Ne kadar güzeldi.
İlk akşam aynı masada akşam yemek yedik...
...ve bilirsiniz: “Valensiyalılar ve Katalanlar, kuzendir.”
İyi ki de tanışmışız.
Annenle ve babanla yolumuz kesişmeseydi, muhtemelen burada olmazdım.
Ne güzel söyledin, Pepi.
Pepita'nın nefes borusuna et parçası kaçmıştı.
Fark ettiğimde, morarmaya başlamıştı bile.
Hatırlatma Oriol. Korkunçtu.
Çaresizce çığlık atıyordum; ama kimse bir şey yapmıyordu.
Ve aniden baban geldi ve şey yaptı...
Neydi adı?
- Heimlich. Heimlich manevrası. - Aynen!
Heimlich'e şükürler olsun!
Her şeyin bir sebebi vardır.
Eline n'oldu?
Biri, Pepita'nın el falına baktı...
...ve söyledikleri, Pepita'nın hiç hoşuna gitmedi...
...ve sonra da Pepita... cart!
- Hadi canım. Ciddi misin? - Ciddiyim!
Kaderimi sonsuza dek değiştirdim.
Al, Gabi, senin ülkende bunlardan yoktur.
- Vejeteryan olduğunu söyleme sakın? - Yani, evet, et yemiyorum.
Son zamanlarda moda oldu.
Hayvan hakları savunucusu falan değilsiniz, değil mi?
Şu, domuzları serbest bırakanlar gibi yani.
Duymamışsınız sanırım.
Yakınlarda bir kamyon soyuldu.
Felâket... haberlerde bile çıktı.
- Sanırım, yolda bir tanesini ezdik. - Gerçekten mi?
Jambona yazık oldu!
Bu arada, Justo, seni Penyeta Rotja'ya götürmem gerek...
...“benekli küçüğünü” almamız lazım.
- O da ne? - Anlatmadı mı sana?
Alt Empordà'daki Penyeta Rotja'nın beyaz benekli bacağı.
Çok organizeler.
Hafta sonunu orada geçirip yeni doğmuş bir domuz yavrusu seçiyorsun.
Hâttâ, ona isim bile verebiliyorsun.
Durun, göstereyim...
Domuz yavrusu tarlada bir kral gibi yaşıyor.
Her hafta sana fotoğraflarını gönderiyorlar.
İstediğin zaman ziyaret edebilirsin. Tamamen organik besleniyorlar.
En iyi meşe palamutları onlarda, bir de mutlu olmaları için müzik yayını var.
Hâttâ, zeytinyağıyla masaj bile yapıyorlar!
Masaj mı yapıyorlar?
Domuzların bundan ne kadar keyif aldığına inanamazsınız!
Bir yıl boyunca Tanrı gibi yaşıyorlar, sonra da...
- ...jambon olarak evinize gönderiliyorlar! - Bu korkunç!
Keyfin için kurban edilecek bir hayvanı onurlandırmanın...
...korkunç olduğunu mu düşünüyor musun?
Oriol, bizim küçük domuzcuk için biraz üzüldüm.
- Ağlıyor mu? - Hayır, sanmıyorum, gidip bakayım.
- Ne yapıyorsun? - Çok yakışıklı.
Pencereyi açık bırakmamalısınız. Üşütebilir.
Pencereyi biz açmadık.
Bazen, yeniden bebek olmak istiyorum...
...ama, şu anda bildiğim her şeyi bilerek.
- Güzel olurdu, değil mi? - Evet, olurdu sanırım.
Onları görüyorsun, minicikler, masumlar...
...başlarına ne geleceğinden habersizler...
- Evet, peki onları ne bekliyor? - Hayat.
Düşün.
Amcam beni sallarken ben “Daha hızlı, daha hızlı!” diyorum.
Sonra düşündüm, “Tutunmazsam ne olur?”
Sonra şuraya uçtum... ve köprücük kemiğimi kırdım.
- Yaramaz bir çocukmuşsun! - Yok canım! Bak...
- Çok tatlıydım. - Ne kadar güzelmişsin!
Yarın, daha fazlasını buluruz.
- İçeri dönelim mi? Hava soğuk. - Sen git, ben sonra gelirim.
Elini bırakma sakın!
Nadia!
Kahretsin, buraya gel!
Tramadol var mı elinde?
Kızım, bu morfin harika. Daha var mı?
Morfin mi? Ne diyorsunuz lan?
- Sen de kimsin lan? - Gidelim, dostum.
Defolun!
- Siktir, gidelim! - Bekle, lanet olsun!
Geri dönerseniz, polisi arayacağım onlar size açıklayacaktır.
Kahretsin. Siktir olup gidelim buadan!
- Orospuya bak hele! - Hadi, dostum! Ben gidiyorum!
Nadia'ya paramı geri vermesini söyle, yoksa pişman olur. Kimse beni kazıklayamaz!
- Bir şey mi arıyorsun? - Kahretsin... Beni korkuttun!
Bir şey aramıyorum... Sadece, sigara içmek için dışarı çıktım.
Bu kadar çok yaşlı insan, beni bunaltıyor.
Aslında hepsi bana karşı çok nazik; ama Pepita feci çatlak.
Paso, sikik likörünü içiyor.
Sen de ister misin?
- Hayır, sigara içmiyorum. - Hadi ama kızım, Noel'deyiz!
Hayır dedim.
Kardeşime yardım ediyormuşsun.
- İlaçlarını sen alıyorsun, değil mi? - Evet.
Bugün geçirdiği krizin nedenini biliyor musun?
Bilmiyorum, belki de ona yetersiz dozda Tramadol veriyorsundur.
Bak kızım, bu kadar yeter. Bana kin güdüyorsun!
Anlamadım?
Evet, kendini havalı sanıyorsun; ama ırkçısın, biliyor musun?
Bana sataşmaktan başka bir şey yapmıyorsun.
Gittin ve her şeyi mahvettin, şimdi ne istiyorsun?
Bak, ailemi nasıl kandırdığını bilmiyorum; ama beni kandıramazsın ve şansın tükenecek.
Buradaymışsın. İçeri gel canım.
Hayır, Nadia'ya diyordum, ama sen de gelmek istersen...
Anne...
Anne, seninle konuşmam lazım.
- Çok önemli. - Şu an uygun bir zaman değil.
Gabi, lütfen yukarı gel.
Tanıştığımıza memnun oldum, Justo.
Hakkında çok iyi şeyler duydum.
Hoş geldiniz. Lütfen, içeri buyurun.
Merhaba.
Sevgili haylazım Oriol, buralarda mı?
Geliyor, şu an ufak bir temizlik işini hallediyor.
Onları soyunma odasına götür. Nasılsınız?
- Merhaba, canım. - Hoş geldiniz.
Çok teşekkür ederim. Muhteşem görünüyorsun!
İzninizle.
- Banyo nasıldı, canım? - Çok iyiydi.
Hırka için de teşekkürler.
Aitana'yı gördün mü?
Hayır. Nadia'nın nerede olduğunu da bilmiyorum.
Gabi! Yardım et!
Duyan var mı?!
Yardım edin!
Kimse yok mu?!
- Çok yakışıklı olmuşsun. - Sen de çok güzel olmuşsun.
- Aitana nerede? - Ben de merak ediyorum.
Evde dolaşıp çocukluk oyuncaklarını arıyor olmalı.
Gabi! Yukarıdayım, kapı kilitli!
Yukarı gelip beni dışarı çıkarman gerekiyor!
Gabi, lütfen! Gidiyoruz! Duymuyor musun beni?
Sana, içecek bir şeyler getireceğim.
Tamam.
Likör, iştahı açar, göreceksin.
- Bu, senin için. - Teşekkürler.
- Ve bu da Saúl için. - Teşekkürler.
- Şerefe! - Şerefe!
Al.
Aferin.
- Birer bardak daha koyayım. - İmdat!
Yardım edin!
- Bu insanları tanıyor musun? - Hayır.
Vay canına, “garip” bir Noel Arifesi olacak, değil mi yenge?
Ne oluyor?
- Ne yapıyorsun, Aitana? - Kulede kilitli kaldım!
Nasıl yani?
- Kim yaptı bunu? - Pencereden inmekten...
...daha iyi bir çözüm bulamadın mı?
- Ölebilirdin! - João'yu, penceresi açık yerde bırakmışsın!
- Kapıyı çarpmış olmalısın. - Hayır, benim işim değildi bu.
Kilitli kaldım!
Yemin ederim ki açılmadı.
Bu ne?
Bak, Aitana, sana ne oldu bilmiyorum; ama iyi değilsin.
- Hadi, João'yu al da gidelim. - Şimdi de gitmek mi istiyorsun? Neden?
Durumunu görmüyor musun? Yaptığının normal olduğunu mu düşünüyorsun?
- Korktum, kendini öldürebilirdin! - Gabi, burada garip bir şeyler oluyor.
Evet, bu eve girdiğinden beri çok garip şeyler yapıyorsun.
Belki de üç yıl önceki gibi başka bir kriz geçiriyorsundur.
Neden bahsediyorsun?
Annem söyledi, değil mi?
- Sikeyim. - Seni önemsediğinden...
Hayır, annem entrikacıdır. Onu tanımıyorsun.
Seni de tanımıyorum. Neden bana anlatmadın?
Hadi, gidelim.
İstediğin buydu, değil mi?
Eh, işte elde ettin. Aklına koyduğunu yaptın.
Ne yapıyorsun?
Bak, otele gitmek istiyorsan, bu senin kararın.
Ama ben, paranoyak değilim.
Bu tımarhanede neler olup bittiğini ve beni buraya kimin kilitlediğini öğreneceğim.
- Kaldığın için teşekkür ederim. - Ailene olan saygımdan dolayı gitmedim.
Sevgili misafirlerimiz, mütevazı evimize hoş geldiniz.
- Umarım herkes memnun kalır. - Babam, İngilizce konuşuyor...
Oriol...
...bu vesileyle bugün burada olabilmemiz adına...
...gösterdiğin tüm çabalar için sana teşekkür etmek istiyorum.
Sözü sana bırakıyorum.
Sevgili Justo ve Dori, sizinle tanıştığıma çok memnun oldum.
Hiçbir şey tesadüfen olmaz zira, dostluğumuz da bunun kanıtıdır.
Ayrıca, katılımınız için, sizlere de teşekkür etmek istiyorum, sevgili dostlar.
Bazılarınız, bu gece bize katılmak için uzaklardan geldi.
Özellikle, en yaşlı üyemiz Nicolás'a...
...ya da biz dostlarının deyimiyle...
...İhtiyar Nick'e...
...minnettarlığımı ifade etmek istiyorum.
Burada olman, bizim için bir onurdur, peder.
Enerjin, bizi aydınlatsın.
- Aileye! - Aileye!
- İhtiyar Nick'e! - İhtiyar Nick'e!
Bütün bunlar ne anlama geliyor?
Otele gidip kendi partimizi yapmak için...
...hâlâ vaktimiz var, değil mi?
Ama şu anda buradayız, değil mi Aitana?
Per la famiglia. (Aileye!)
Aitana, seninle 2 dakika konuşabilir miyim?
Aitana, senden bu gece ailene destek olmanı rica etmek istedim.
Sen de bir annesin ve umarım anne babanın yaşadığı acıyı asla yaşamazsın.
Ama ya...
Davet ettiğim insanlar anne babana yardım etmeye geldi.
Bu yüzden onlara saygılı davranmanı rica ediyorum.
Zeki bir kız olduğunu ve durumu anladığını biliyorum, doğru mu?
Sonuçta, buraya davetsiz geldin.
Yemeğe dönelim mi?
Al bakalım, canım.
- Hiçbir şey yemedin. - Zahmet etmeseydin.
Ne zahmeti?
Burada hepimiz etoburuz; ama herkese saygı duyuyoruz.
Senin için hazırladığım sosu bir dene bakalım.
Pepita, bu insanlar kim?
Bir çeşit... ölüme kadar süren dostluk kulübü, diyelim.
- Çok özel bir kulüp, değil mi? - Hayır, sanmıyorum.
Eskiden kapalı bir kulüptü; ama modernleşti.
Bunlar sadece bir kısmı, ama son yıllarda...
...Siyahî'leri, Asyalıları ve Yahudi'leri de üye olarak kabul etmeye başladılar.
Şu adam... adı neydi, Nicolás mıydı?
- Evet. - Nicolás, ne?
Nicolás, sadece Nicolás.
İzninizle.
Buyurun?
Bu insanlar midemi bulandırıyor.
Öyle deme, onlar senin ailenin misafirleri.
Kardeşim, çikolatalı bonbon bizi terk etti.
Mumyalar takımına katıldı.
Seni duyacaklar!
Salaksın.
Harika.
- Çok güzel görünüyor. - Teşekkürler!
Asıl sanatçı Pepita, ben sadece yardım ettim.
Ağzınızda eriyip gideceği kesin.
Peder Nicolás, bize bu şerefi bahşedin.
Onu yiyecek misin?
- Bebeğe benziyor, görmüyor musun? - Aynen.
Bu yüzden bu kadar yumuşak.
C'est délicieux! (Çok leziz!)
İstemiyorsan, bana ver.
Bana öyle bakma, ben kimseyi öldürmedim.
João'yu kontrol edeceğim. Afiyet olsun.
Neye ihtiyacın var canım? Gel, mutfağa gidelim.
Sadece, João'yla şöyle bir görünelim dedim!
Hayır, burası bebek için uygun değil. Yukarı çıkalım!
Niye? Çok sessizdir, kimseyi rahatsız etmez.
- Hayır, mesele o değil. - Ne kadar tatlı olduğuna baksanıza...
Dori, ne sırlar saklıyorsun böyle!
- Kucağıma alabilir miyim? - Ben de alayım, bencil olma.
Of, çok tombul!
Bak, ne kadar tatlı!
Onu götürsem iyi olur, geldiğinden beri öksürüyor.
Grip olmak istemezsiniz, değil mi?
Peki... Onu yatağa yatırayım.
Teşekkürler.
Bayanlar ve baylar, kim ikinci porsiyonu istiyor?
Canım, tuzu uzatır mısın?
Kötü şans getirir bu.
Kızlar, siz de aynısını yapın.
Tamam. Ben bu tür şeylere inanmıyorum.
İnanmıyor musun? Neye inanıyorsun peki?
Güzel bir tabak yemeğe ve sıcak bir duşa.
Mükemmel cevap.
Bu insanlardan öğreneceğimiz ne çok şey var!
- Bizimkini hatırlıyor musun? - Sizinki mi?
Evet, yıllar önce sokaktan bir çocuk almıştık.
- Tıpkı senin gibi. - Adı Thimbo'ydu.
Sonra n'oldu?
Şu oldu; bir gün, küçük bir kuş gibi uçup gitti.
Senin bebeğin de bir sokak çocuğu, değil mi?
Saygıdeğer misafirler...
...bu özel gecede büyük ailemize katılan Dori ile Justo'yu kucaklıyoruz...
...ayrıca onların olağanüstü cömertliğini takdir ediyoruz.
Dokuz ay önce evlerine birini aldılar...
- Mutlu Noeller, Agatha teyze. - Mutlu Noeller, canım.
- İyi misin? Neden yemeğe gelmedin? - Yemeğe mi?
Annen, aylar önce Noel'i kutlamayacağını söylemişti.
Tam tersi, düzenledikleri partiyi bir görsen...
Şey... bize hiçbir şey söylemediler.
Dinle, ailenin en yeni üyesi hakkında ne düşünüyorsun?
Canım, neden bahsettiğini bilmiyorum.
Nadia'yı tanımıyor musun? Evlat edindikleri berduş.
Hiç tanımıyorum, aylardır ailenin evine gitmedik.
- Buna inanamıyorum. - Evet canım, çok endişeliyiz.
Neden gelip bir şeyler içmiyorsunuz?
Olmaz, davet edilmediğimiz yere gelemeyiz.
Anladım.
O eski Noel sofralarımızı hatırlıyor musun?
Tabii ki hatırlıyorum, canım.
Yarın bize gelin, Gabi ve João ile tanışacağımız için çok heyecanlıyız.
Pekâlâ. Yarın seni ararım. Öptüm.
Ben de öptüm, tatlım. Mutlu Noeller.
- Ufaklık n'apıyor? - Uyuyor, bak.
Vay canına! Ne harika şeyler icat ediyorlar, değil mi?
Dinle, daha önce olanlar için üzgünüm. Seni korkutmak istememiştim.
- N'aptın ki? - Hiçbir şey, merak etme.
Sadece bazen nasıl davranacağımı bilmiyorum, anlıyor musun?
Sokaklarda tek başıma çok zaman geçirdim...
...ve bazen normal insanların nasıl davrandığını unutuyorum.
Nasıl oldu da bu hâle geldin?
Klasik. Annem beni terk etti ve ninemle dedemin yanında büyüdüm.
Biraz manyaktım ve 16 yaşıma geldiğimde, beni evden attılar.
Niye?
Çünkü, uyuşturucu almak için televizyonu satmıştım.
Ama... artık kullanmıyorsun, değil mi?
Elbette kullanmıyorum, canım.
Artık temizim.
Ailen hayatımı kurtardı. Çok şanslıydım.
- Kusura bakmayın, çok yorgunum. - Pepita'nın liköründen.
Anasını siktiğim!
Abla...
Babamı gördün mü? Ya da annemi?
Hayır. Onları bir süredir görmedim.
Merhaba! Nasılsınız?
- Anne! Seninle konuşmam lazım. - İzninizle. Hemen döneceğim.
- Ne istiyorsun? - Nadia'yla ilgili. Bir şey yakaladım...
Hâlâ orada mısın sen? Bu konuda hiçbir şey bilmek istemiyorum.
- Anne, o kız... - Bu kadar yeter, Aitana!
Duymak istemiyorum. Partimi mahvetmeni istemiyorum!
İyi misin, kızım?
Eline n'oldu?
Bir bardak kırdım.
Bensiz devam et. Çok yoruldum.
Yarın sana Nadia'dan bahsedeceğim, çıldıracaksın.
Aileye!
Uzun süre dayanabileceğimi sanmıyorum. Çok fazla içtim.
Pepita'nın liköründen.
Çok güçlüdür.
Bayağı sarhoş oldum.
Bak, Nadia'ya bak. Neredeyse ölmek üzere.
Saúl, bu kaltak gitmeli.
- Yine mi başladın? - İlaçlarını çalıyor.
Saçma sapan konuşma.
Aitana, Aitanacık...
...seni duyabiliyorum.
Canım kızım, bir dakika buraya gelebilir misin?
- Geliyorum... - Hayır, sana demiyorum.
Nadia, benimle gelir misin?
Sevgili kızım, bu aileye ne kadar umut verdiğini...
...hiç bilemeyeceksin.
Nadia...
...bize verdiğin ve vereceğin her şey için teşekkür ediyorum.
Ve hepinize, sevincimizi paylaştığınız için teşekkür ederim, sevgili dostlarım.
Teşekkürler, Nadia.
Hepinize teşekkürler!
- Bırakın, Nadia konuşsun! - Konuş, Nadia!
Bırakın ko-nuş-sun! Evet evet, bırakın ko-nuş-sun!
Bırakın ko-nuş-sun!
Şey...
Ne diyeceğimi bilemiyorum.
Zavallıcık, çok zorlanıyor şu an.
Pekâlâ.
Hiç sahip olamadığım ailem olduğunuz için teşekkür ederim.
Bir dakika! Bir dakika!
Sevgili dostlar... Ben de size teşekkür etmek istiyorum.
Hepiniz beni anlıyorsunuz, değil mi?
Justo, Dori, gözlerimi açtığınız için teşekkür ederim.
Artık, beni asla kabul etmeyeceğinizi...
...o aptal düğünde sizi hayal kırıklığına uğrattığım...
...ve ideal damadınızı terk ettiğim için beni asla affetmeyeceğinizi biliyorum.
İdeal kızınıza zaten kavuşmuşsunuz.
Delirdin mi sen?
Ve yeni misafirlerinizi memnun etmek için...
...bu absürt partiyi düzenlediğiniz için de teşekkür ederim.
Bu kadar küçük bir yerde bu kadar orospu çocuğunu...
...bir araya getirmeyi nasıl başardınız bilmiyorum.
Bu kadar yeter. Sarhoşsun. Git uyu, Aitana.
Evet, ben sarhoşum.
Ama siz körsünüz!
“Zavallı mülteci Nadia.”
Burada “Nicoleta Petrescu” yazıyor.
Daha gerçek adını bile bilmiyorsunuz, kim bu kadın?
Bu ne cüret? O senin değil!
- “Mülteci” diyor. - Onu dinlemeyin.
Bu kız, sizi soyan bir pislik.
Saúl'un morfinini satıyor!
Vay be, kızlarınız konusunda ne kadar şanssızsınız.
Kızlarınızın hepsi hayırsız çıktı!
Nasıl bu kadar aşağılık olabiliyorsun?
Ne cüretle evime gelip hepimize saygısızlık edersin?
Dediklerimi duymadın mı?
Bu kaltak hırsızlık yapıyor! Saúl'un morfinini satıyor!
Nadia hakkında tek kelime daha etme! Yazıklar olsun sana.
- Ama... - Kapa çeneni!
Bırak da huzur içinde partinin tadını çıkaralım. Defol.
Defol!
Dostlar, bu olay için özür dilerim.
Şov yapmadan duramazdın tabii!
- Anne, neden beni sevmiyorsun? - Saçma sapan konuşma.
Git uyu. Sabah ola hayrola.
Yetti artık, kaybol, kaşar! Senin olmayan şeye saygı duymayı da öğren!
Seni öldüreceğim, kaltak!
Ne yapıyorsun? Dur!
Kes şunu!
Kes şunu! Kes!
Aitana, lütfen! Kes şunu!
Delirmişsin sen! Aitana! Ne yapıyorsun?
Tanrı aşkına, ayırın onları! Dorita!
Bu olay beni çok susattı.
Başka şarap isteyen var mı?
Kaltak. Siktiğimin sahtekârı.
Gabi!
Ne halt ediyorsun sen?
- Hırsızlık yapıyorsun! - Hayır, hayır...!
Hırsızlık yapıyorsun!
- Hayır, polisi ara! - Biliyordum!
Anne!
Baba!
İşte hırsızınız!
- Lütfen, bırak gideyim. - Sikeyim!
Nadia...
Siktiğimin orospusu!
Bir fili devirecek kadar verdim ona!
O da ne, biberon mu?
Nadia, kim onlar? Neden sana zarar vermek istiyorlar?
Her şey tamam. Gidelim.
Gidelim!
Çık oradan! Hadi!
Hadi!
Nadia, gidelim!
Gabi! Gabi, uyan, gidiyoruz!
Gabi!
Siktir, telefonlar!
João...
João!
Gabi! Lütfen, uyan! Gabi!
Uyan!
João!
João?
João.
Nadia nerede?
Bu da ne böyle amına koyayım?
Aitana.
Lütfen.
Nadia'nın berede olduğunu söyle. Kardeşin için.
- Ne yapacaksınız? - Ona yardım edeceğiz.
- Ve Nadia'ya ihtiyacımız var. - Ne?!
Baba, kesin şu saçmalığı!
Neden onu koruyorsun?
Nadia, önemsiz biri!
Ama kardeşini kurtarmak için onu kullanabiliriz, anlamıyor musun?
Kafayı yemişsiniz siz amına koyayım!
- Anne, anne! - Aitana!
Aitana, lütfen!
- Canavarlar! - Hayır, hayır...
Harika bir ailen var.
O pis domuzla ilgilendiler ve onu kızları gibi sevdiler.
- Niye? - Niye mi?
Çünkü, bir Tanrı'ya layık olan tek adak, sevilen bir çocuktur.
Bu ne böyle amına koyayım?
Bize Nadia'yı vermezsen, başka bir seçenek aramak zorunda kalacağız.
João?
João, hayır, lütfen yapmayın!
O daha bebek! Lütfen, hayır!
Nadia.
Hayır, hayır. Böyle olmaz.
Ben de istemiyorum; ama Baal, bir oğul istiyor.
Bu işi bitirmeliyiz.
Çocuğun hiçbir suçu yok.
Aitana'nın kararı.
Değil mi, Aitana?
Lütfen!
- João, hayır! João, oğlum... - Nadia.
Lütfen! O daha bebek!
Hayır, ne yapıyorsunuz?! Şerefsizler!
Dokunmayın ona... Lütfen...
Anahtar, cebimde.
Yatak odamdaki dolapta.
Aferin kızıma.
Uzun sürmez.
Her şeyin bir sebebi vardır.
Yüce Baal, karanlıkların efendisi!
Acı ve gözyaşının prensi!
Yüce Baal!
Engin gücünün önünde eğilen biz kullarını ve...
...sokaklardan topladığımız bu kurbanı, kara ayinin hediyesi olarak kabul et!
Yağmur, fırtına ve bereket tanrısı Yüce Baal...
...bu kurbanın aracılığıyla...
...bize sağlık, güç...
...refah ve aşk bahşet!
Ve biz kullarını bağrına bas.
Yüce Baal!
Krallığının sonu gelmesin diye...
...sözünü yayabilmemiz için...
...bize güç ve ruh ver.
Yüce Baal'in saltanatı ebedî olsun!
Yüce Baal!
Baba?
Bunların hepsi bir rüya ve ben uyanacağım...
Bunların hepsi bir rüya...
1...
...2...
...3!
O çok değerli ve aynı zamanda çok zeki, Gabi, gerçekten.
N'oldu, João?
Noel Baba kıyafetiyle çok yakışıklı görünüyorsun!
Bu küçük domuzcuk pazara gitti.
Bu küçük domuzcuk evde kaldı.
Bu küçük domuzcuk biftek yedi.
Bu küçük domuzcuğa hiçbir şey düşmedi.
Bu küçük domuzcuk yol boyunca “wee-wee-wee!” diye ağladı.
Aitana, kızım, kahve içer misin?
İki tane de aspirin ver, akşamdan kalma, görmüyor musun?
João, çok tatlısın.
Tatlım, sanırım babanın yardıma ihtiyacı var. Yardım eder misin?
Aitana, tatlım, babana yardım etmeye ne dersin?
Çok tatlı.
Hadi bakalım, tembeller!
Yapacak çok işimiz var!
Kızım, bugün paella'yı sen yapar mısın?
Nasıl yapıldığını hatırlıyorsundur herhalde, değil mi?
Bugün onu vejetaryen olarak yapacağız, böylece Gabi de yiyebilecek.
Ama önce...
Aperatif!
Kusura bakma, kendimi iyi hissetmiyorum.
Bu, Saúl dayı...
Ben de anneanne Dori...
- Nadia'yı duydun mu? - Anne!
Dün gece, herkes uyurken, çalabildiği her şeyi çalıp gitmiş.
İnanılır gibi değil.
Nihayetinde, sen haklı çıktın.
Ailen, utançtan yerin dibine girdi.
Çeviri: dikistutmaz