Eski bir masalı yeniden anlatalım ve ne kadar iyi biliyorsunuz görelim.
Bir zamanlar birbiriyle hiç geçinemeyen iki komşu krallık vardı.
Aralarındaki anlaşmazlık öyle büyüktü ki...
...onları ancak büyük bir kahramanın veya korkunç bir zalimin...
...bir araya getirebileceği söylenirdi.
Krallıkların birinde sizin ve benim gibi insanlar...
...başlarındaki kibirli ve açgözlü kralla yaşarlardı.
Hiçbir şeyden memnun olmayıp komşularının zenginlikleri ve güzelliğini hep kıskanırlardı.
Oysa diğer krallık olan Moors'da her türlü tuhaf ve şahane yaratıklar yaşardı.
Ne krala ne de kraliçeye ihtiyaç duymazlar sadece birbirlerine güvenirlerdi.
Moors'daki büyük bir uçurumdaki büyük bir ağaçta özel bir ruh yaşardı.
Onu bir kız sanabilirsiniz ama o herhangi bir kız değildi.
O bir periydi.
İşte oldu.
İsmi de Malefiz idi.
Günaydın Bay Chanterelle! Şapkanıza bayıldım!
Hayır. Hayır, yapma!
Beni ıskaladın!
Günaydın.
Çok iyiydi, kızlar!
- Bu ne demek oluyor? - Bilmiyorum.
Bir insan bulduklarını söylediler.
- Bu telaş da ne? - Sınır muhafızları bir şey-...
- Neden sen? Ben söylerim! - Ben söylerim!
Kurallar var, Flittle. Bu sefer ben, gelecek sefer sen.
Hayır, geçen sefer sen söyledin...
...bu sefer ben söylemeliyim, gelecek sefer de Thistlewit.
- Ne söyleyeceksiniz? - Peki!
Teşekkür ederim. Malefiz, sınır muhafızları...
Sınır muhafızları mücevher havuzunda bir insan hırsız buldular.
Özür dilerim.
Kocaman kanatlarıyla hep acelesi var.
İnsanlar burada. Umarım başka bir savaş çıkmaz.
Ben korkmuyorum.
Ayrıca daha önce bir insanı yakından hiç görmemiştim.
- Ortaya çık! - Hayır. Beni öldürmek istiyorlar.
Üstelik, bakılamayacak kadar çirkinler.
Bu büyük kabalık. Onu dinleme, Baltazar. Sen çok yakışıklısın.
Çalmak doğru değil ama biz bunun için insanları öldürmeyiz.
Dışarı çık. Derhal dışarı çık!
- Sen yetişkin misin? - Hayır.
- Sanırım sadece küçük bir oğlan. - Sen de küçük bir kızsın.
- Sanırım. - Kimsin sen?
Adım Stefan. Sen kimsin?
Ben Malefiz.
Evet, doğru. Onu geri vermelisin.
Neyi geri vermeliyim?
- Onu atacağını bilseydim kendime saklardım. - Onu atmadım.
Evine gönderdim, tıpkı seni de göndereceğim gibi.
Bir gün orada yaşayacağım. Şatoda.
Şimdi nerede yaşıyorsun?
- Ahırda. - Öyleyse annenle baban çiftçiler.
Annemle babam öldü.
Benimkiler de.
- Birbirimizi tekrar göreceğiz. - Buraya geri gelmemelisin.
Güvenli değil.
Peki o kararı verirsem geri gelirsem, sen burada olacak mısın?
Belki.
- Ne oldu? - Yüzüğün.
- Demir, perileri yakar. - Özür dilerim.
Kanatlarını beğendim.
Malefiz, dünyada hiçbir şeyi olmayan Stefan'ın...
...sırf elleri bir kez daha değebilsin diye yüzüğünü nasıl dafırlatıp attığını düşündü.
Ve yüreği pırpır attı. Böylece mücevher çalmayı uman genç hırsız da...
- Malefiz! - ...çok daha değerli bir şey çaldı.
Malefiz?
Malefiz!
Haftalar sonra bakın kim gelmiş.
Riske değeceğini düşündüm. Peki, eğlenmek için ne yaparsın?
Stefan ve Malefiz, umulmadık bir şekilde arkadaş oldu.
Kısa bir süre, en azından onlar için...
...insanlarla periler arasındaki eski düşmanlık unutulmuş gibiydi.
Çoğu zaman olduğu gibi dostluk yavaşça başka bir şeye dönüştü.
Ve Stefan, on altıncı yaş gününde Malefiz'e bir hediye verdi.
Ona bunun gerçek aşk öpücüğü olduğunu söyledi.
Ama bu doğru çıkmadı.
Yıllar geçtikçe Stefan'ın hırsı onu Malefiz'den uzaklaştırdı...
...ve insan krallığının cazibelerine doğru çekti.
Perilerin en güçlüsü olan Malefiz ise büyüyüp Moors'un koruyucusu olmuş.
Malefiz, sık sık yalnız dolaşır bazen de Stefan'ın nerede olabileceğini merak ederdi.
Çünkü insanların açgözlülüğünü ve kıskançlığını hiç anlayamadı.
Ama öğrenmek üzereydi.
İnsan kral, Moors'da büyüyen gücünü...
...duymuş ve onu yenme çabasına girmişti.
Muhafızlar durun!
İşte oradalar. İçinde gizlenen sihirli yaratıkların korkusu yüzünden...
...kimsenin girmeye cesaret edemediği gizemli Moors.
Onları yok edin!
Daha fazla yaklaşmayın!
Bir kral kanatlı bir elften emir almaz.
Sen benim kralım değilsin.
- Bana kellesini getirin. - Tabur!
İleri!
Ortaya çıkın ve benimle birlikte karşı koyun!
Hattı koruyun!
Karanlık güçler!
Hücum!
Sen!
Krala!
Moors'u almayacaksın! Ne şimdi ne de sonra!
Sen...
Tahta çıktığımda...
...halka bir gün...
...Moors'u ve hazinelerini...
...alacağımıza söz verdim.
Her biriniz bana ve bu amaca sadık kalacağınıza yemin ettiniz.
Majesteleri.
Savaşta yenildik. Bırakacağım miras bu mu olacak?
Ölmemi beklediğinizi görüyorum. Fazla sürmeyecek. Peki ya sonra?
Tahta geçecek ve kızıma bakacak bir varis seçeceğim.
Aranızda buna layık olan kim var?
Kanatlı yaratığı öldürün.
İntikamımı alın ve ben ölünce tacım sizin olsun.
Malefiz?
Malefiz!
İnsanların arasında hayat nasıl gidiyor?
Malefiz, seni uyarmaya geldim. Seni öldürmek istiyorlar.
Kral Henry asla durmayacak.
Lütfen, bana güvenmek zorundasın.
Birçok şeyden konuştular ve uzak kaldıkları yıllar unutuldu.
Stefan'ın budalalığını ve hırsını affetti. Her şey yine eskisi gibi oldu.
Susadın mı?
Malefiz?
Bu nedir?
İntikamınızı aldım, efendim.
Hakkından geldin mi?
Aferin sana oğlum. Diğerlerinin yapmaya korktuğu şeyi sen başardın.
Ödülünü alacaksın.
Size layık bir varis olmak için elimden gelen her şeyi yapacağım...
Majesteleri.
Seni yakaladım!
- Seni hain kuş! - İnsana dönüş!
Şeytan bu!
Güzelliğime ne yaptın?
Ölene kadar dayak yemene izin mi vereydim?
- Emin değilim. - Şikayeti bırak.
Hayatını kurtardım.
Affet beni.
- Sana nasıl sesleneyim? - Diaval.
Hayatımı kurtarmanın karşılığı olarak artık hizmetkârınım.
Ne istersen yaparım.
Kanatlar.
Kanatlarım olmanı istiyorum.
Karşınızda soyunun lideri...
...ekselans hazretleri Kral Stefan.
Demek bunu bana kral olmak için yaptı.
Şimdi ne olacak, hanımım?
Kanatlarını kaybetmiş!
- Bir kız! - Bir kız! - Bir kız!
Evet?
Bir şey görmedim.
- Ama bir şey oldu... - Ne?
Bebek.
Kral Stefan ve kraliçenin bir bebeği oldu.
Vaftiz töreni olacak.
Büyük bir kutlama olacağını söylüyorlar.
Büyük bir kutlama. Bebek için.
Ne şahane.
Vaftiz törenine her tür insan gelmişti.
Hatta barışı ve iyi niyeti teşvik etmek isteyen üçlü periler bile.
- Bakın, bebek orada! - Bebeklere bayılırım!
Dikkatinizi verir misiniz, lütfen? Bir daha söylemeyeceğim.
Tebrikler, Majesteleri. Ben Moor ülkesi perilerinden Knotgrass.
- Ben Flittle, hükümdarım. - Ben de Thistlewit, Kral hazretleri.
Kızımız için hediyeler getirmişler.
Bunlar sıradan hediyeler değil çünkü gördüğünüz gibi biz sihir yaparız!
Ve bebeklerle çok iyi anlaşırız.
Çok iyi.
Tatlı Aurora, senin için hediyem güzellik.
Benim hediyem hiç üzülmemen.
Hayatının her gününde sadece mutlu ol.
Tatlı bebek, benim sana hediyem...
- Malefiz! - Malefiz!
Vay vay.
Ne görkemli bir topluluk, Kral Stefan.
Kraliyet ailesi soylular, üst tabaka ve...
...ne kadar ilginç...
...ayak takımı bile.
Belirtmeliyim ki davet edilmediğim için gerçekten çok üzüldüm.
Burada istenmiyorsun.
Hay aksi. Ne utanç verici bir durum.
Alınmadın mı?
Ne, hayır.
Hiçbir kötü düşüncem olmadığını göstermek için...
...ben de bebeğe bir hediye vereceğim.
Hayır! Senin hediyeni istemiyoruz!
- Prensesten uzak dur! - Evet, uzak dur!
Hepiniz iyi dinleyin.
Prenses çok zarif ve güzel olacak bir kız olacak...
...karşılaştığı herkes tarafından sevilecek.
Çok hoş bir hediye.
Sakın yapma.
Ama...
...on altıncı yaş gününde güneş batmadan önce...
...parmağını bir çıkrığın iğine batıracak ve sonsuz bir uykuya dalacak.
Asla uyanamayacağı bir uykuya.
Malefiz, lütfen yapma bunu. Sana yalvarıyorum.
Yalvarman hoşuma gitti.
Tekrar yap.
Sana yalvarıyorum.
Pekâlâ.
Prenses sonsuz uykusundan uyandırılabilir ama sadece...
...gerçek bir aşk öpücüğüyle.
Bu lanet sonsuza dek sürecek!
Yeryüzündeki hiçbir güç bunu değiştiremez.
Kral Stefan adamlarına...
...krallıktaki bütün çıkrıklara el koymalarını emretti.
Çıkrıklar, bir daha kullanılmamak üzere parçalanıp yakıldı...
...ve şatodaki en derin zindanlara atıldı.
Çocuğun güvenliğini gizlice perilerin büyüsüne emanet etti.
Bebeği alıp 16 yıl ve bir günlüğüne uzaktaki bir kır evine götürdüler.
Stefan, askerleri Malefiz'i yakalamak üzere uzaklara giderken...
...kendini şatosuna kapattı. Ama Malefiz, Moors halkı...
...bir daha hiçbir insanın dokunuşundan zarar görmesin diye...
...kendine has duvarlar ördü.
Ve lanetinin getirdiği kederin keyfini çıkardı.
Periler, Aurora'yı ormanın içindeki...
...rahat, küçük bir kulübede büyütme görevlerine başladılar.
- Olamaz! Burası mı? - Berbat görünüyor.
Hadi gelin.
- Keşke daha küçük bir bebek olsaydı. - Veya biz daha büyük olsaydık.
- Hayır, ihtiyacımız olan uygun bir kılık. - Ne demek istiyorsun?
Ortama uyumlu olmalıyız.
Bu bebeğe bakacak kadar büyük olmalıyız.
Bu yüzden etrafımda toplanın, hanımlar.
Hazır olun. Bir, iki, üç, büyü!
Epey işe yaradı. Çok hoş.
Şimdi hiç soru sorulmayacak. Artık peri değiliz.
Ormanda yetim bir çocuğu yetiştiren üç köylü kadınız.
Yani artık uçmak yok.
- Uçmak yok mu? - Hayır, hayır ve sihir de yok.
- Sihir yok mu? - Evet, duydun.
Dağın başındayız. En azından burada bizi kimse bulmaz.
İşte buradasın. Neden hep saklanıyorsun?
Hadi. İşte böyle.
Öyle çirkin ki neredeyse onun adına üzüleceğim.
Senden nefret ediyorum. Böcek.
Belki de periler görevleri için yeterli değildi.
- Neden ağlıyor? - Belki acıkmış olabilir.
O halde besle onu!
Al bakalım.
Şu üçünün elinde açlıktan ölecek.
Gıdıklıyor.
- Ne? - Hile yapıyorsun.
- Ben de gördüm! - Baştan başlıyoruz.
- Nasıl istersen. - Açgözlü... şişko keçi!
Şişko keçi.
- Şunu yapmayı kes. - Ben bir şey yapmıyorum.
- Ama biri yapıyor. - Ben değilim.
İkiniz beni kışkırtıyorsunuz ve buna katlanamam...
Kesin şunu!
Hepsi senin suçun!
Hadi ama! Çok komik.
Günler geçtikçe Stefan'ın sıkıntısı daha da arttı...
...paranoya ve intikam onu yiyip bitirdi.
Yakın onu!
Ateşle!
Bırak!
Koş!
Beni hayal kırıklığına uğrattın.
Duvar yakılamıyor. Yok edilemez.
Hiçbir şey yok edilemez değildir. Duvar değil!
Malefiz değil! Laneti bile değil!
Bana demir işçilerini getirin.
Bak. Küçük böcek uçurumdan düşmek üzere.
Ne?
Merhaba.
Git buradan. Git.
Git buradan.
Çocukları sevmem.
Kucak, kucak.
Git bakalım. Hadi git.
Malefiz'in dediği gibi... Aurora, zarif ve güzel bir kız oldu...
Güzel kuş.
...hiç hatırlamadığı soylu sarayından çok uzakta.
Ve mevsimler değişip çiçekler büyürken o da büyüdü.
Merhaba.
İşte oldu.
- Aferin sana. - Etrafındaki dünyayı...
...ve korkunç dikenli duvarların ötesinde ne olduğunu merak ediyordu.
Meraklı küçük böcek.
Ama onları aşmak isteyen bir tek o değildi.
Bak.
- Bu o mu? Malefiz mi? - Bilmiyorum.
Onları bana getir.
Hayır, sadece aptal bir köylü kızı.
Bu o!
- Bunu bana nasıl yaparsın? - Ne istersen yaparım demiştin.
- Evet, ama köpek olmam. - O bir kurttu, köpek değil.
Aynı şey. Pisler, saldırganlar ve kuş avlarlar.
Güzel. Bir daha seni un kurduna dönüştürürüm.
Seve seve un kurdu olurum. Pis, kokuşuk bir köpektense...
Belki de.
Orada olduğunu biliyorum. Korkma.
Korkmuyorum.
Öyleyse ortaya çık.
- O zaman sen korkarsın. - Hayır, korkmam.
Kim olduğunu biliyorum.
Öyle mi?
Sen benim iyilik perimsin.
- Ne? - İyilik Perisi.
Hayatım boyunca beni gözledin. Hep yanımda olduğunu biliyordum.
- Nasıl? - Gölgen. Beni küçüklüğümden beri takip ediyor.
Nereye gitsem gölgen hep benimleydi.
Seni hatırlıyorum. Güzel kuş.
Bu Diaval.
Merhaba Aurora.
Seni küçüklüğünden beri tanıyorum.
Tam hayal ettiğim gibi. Öyle güzel ki!
Hep gelmek istemiş...
İyi geceler, böcek.
Benimle alay ediyorsun.
Ne yaptığını biliyorum.
- Ne yaptığını çok iyi biliyorum. - Efendim?
- Kraliçe tarafından bekleniyorsunuz. - Beni yalnız bırak.
Efendim, kendisi pek iyi değil. Hastabakıcılar geceyi...
...çıkaramayacağından korkuyorlar.
Sohbet ettiğimizi görmüyor musun?
Lanet başarısız olduğunda Malefiz benim için gelecek.
Ve o gün hazır olacağım.
Çok güzeller.
Laneti geri alıyorum.
Artık gerçekleşmesin.
Laneti geri alıyorum.
Artık gerçekleşmesin.
Lanetimi geri alıyorum! Artık gerçekleşmesin.
Bu lanet sonsuza dek sürecek!
Yeryüzündeki hiçbir güç bunu değiştiremez.
Bütün perilerin kanatları var mıdır?
- Çoğunun vardır. - Öyleyse senin niye yok?
Diğer tüm periler uçuyor.
Bir zamanlar kanatlarım vardı. Benden çaldılar.
Bu konuda daha fazla konuşmak istemiyorum.
Ne renktiler? Büyükler miydi?
Öyle büyüktüler ki ben yürürken yerlerde sürünürlerdi.
Ve güçlüydüler.
Beni bulutların üstünde ve rüzgârlara karşı uçururlardı.
Ve hiç teklemediler.
Bir kez bile. Onlara güvenirdim.
Geliyor. Geliyor.
İşçilerin nerede?
- Yataklarındalar, Majesteleri. - Hemen işlerinin başına dönsünler.
Çok yoruldular, efendim. Ama güneş doğar doğmaz işe dönecekler.
- Şimdi dönmeleri gerek. - Daha sabahın körü.
Evet.
Sabahın körü.
- Öyleyse uyandır onları. - Efendim?
Öyleyse uyandır onları! Ve hemen işlerine dönsünler!
Vaktimiz tükeniyor! Hemen git!
Aurora?
Buraya gel.
Otur.
- Sana söylemem gereken bir şey var. - Ne var?
Bu dünyada kötülük var ve ben seni ondan koruyamam.
Neredeyse 16 yaşındayım. Kendimi koruyabilirim.
Anlıyorum.
- Ama sana söylemem gereken bu değildi. - Bir planım var.
Büyüyünce seninle birlikte burada, Moors'da yaşayacağım.
Böylece birbirimize bakabiliriz.
Büyüyene kadar beklemene gerek yok. Şimdi de burada yaşayabilirsin.
O zaman yaşarım! Ağaçta uyurum...
...ve yumuşak meyvelerle kuruyemişler yerim...
...ve bütün peri halkı dostum olur.
Burada hayatımın sonuna kadar mutlu yaşarım.
Yarın teyzelerime söyleyeceğim.
Yarın görüşmek üzere.
Çok heyecanlıyım!
Teyzelerim, neredeyse 16 yaşındayım. Kendime ait bir hayatım olmalı.
Hayır. Sizi çok seviyorum ama veda etme vakti geldi.
Bana karşı çok iyi oldunuz tabii bana yanlışlıkla örümcek yedirdiğiniz zaman dışında.
Merhaba.
Rahatsız ettiğim için üzgünüm...
...ama Kral Stefan'ın şatosuna gidiyorum ve kayboldum.
Bana yardım eder misiniz?
Özür dilerim. Benim hatamdı. Çok acele ettim...
Beni affedin.
Şu tarafta.
Şato.
- İsmin ne? - Philip.
Merhaba, Philip.
Seninki ne?
Aurora.
Merhaba, Aurora.
Tanıştığımıza memnun oldum. Sakarlığım için tekrar özür dilerim.
- Affedildin. - Güzel.
Öyleyse artık gideyim.
Hoşça kal.
Bu yoldan mı döneceksin?
Bana hiçbir şey engel olamaz.
- O zaman yakında görüşürüz. - Çok yakında.
- Hoşça kal, Philip. - Şimdilik hoşça kal.
Şunu yapmayı bırak.
Evet? Çözüm bu çocuk.
- Hayır, Diaval. - Evet!
Gerçek aşk öpücüğü, unuttun mu? Büyüyü bozabilir.
Gerçek aşk öpücüğü mü? Hâlâ anlayamadın mı?
Onu o şekilde lanetledim çünkü öyle bir şey yok.
Sen öyle düşünüyor olabilirsin ama ya Aurora?
O çocuk tek şansı olabilir. Zaten bu onun kaderi.
Devam et. Beni neye istersen dönüştür. Kuşa, solucana.
Artık umurumda değil.
Yarın gideceğimiz için çok mutluyum.
- Yarın gitmiyoruz. - Yarın Aurora'nın on altıncı yaş günü.
Stefan onu yaş gününden bir gün sonra götürmemizi söylemişti.
- Hayır. Yaş gününde dedi. - Hayır. Yaş gününün ertesi günü.
- Gününde. - Ertesinde.
- Gününde, gününde, gününde! - Ertesinde, ertesinde, ertesinde!
Kesin şunu!
Ne?
Nasıl yaparsın?
- Sizinle bir şey konuşmalıyım. - Evet tatlım, ne var?
Size bunu söyleyeceğim için üzgünüm ama yarın 16 yaşında olacağım.
Evet!
Evden ayrılıyorum.
Bana bak, küçük hanım. Ben 16 yılı bu sefil kulübede...
...bu iki aptalla sen son gün her şeyi mahvedesin diye geçirmedim!
- Seni babana geri götürüyoruz ve... - Babama mı?
Bana annemle babamın öldüğünü söylemiştiniz.
Galiba gelip otursan iyi olacak.
İyilik Perisi!
Buradayım.
Bana lanetli olduğumu ne zaman söyleyecektin?
Bu doğru mu?
Doğru.
Teyzelerim onun kötü bir peri olduğunu söyledi.
İsmini hatırlayamıyorum. Dediler ki...
- ...ismi... - Malefiz.
O sen misin?
Malefiz sen misin?
Hayır! Dokunma bana.
Bu dünyadaki kötülük sensin. Sensin!
Oğlanı bul!
...şimdi doğu kanadına. Kapıda hiç muhafız olmamalı.
- Kolayca girmesini istiyorum. - Affedersiniz, Majesteleri.
Bu afacanı girişte bulduk. Prenses olduğunu iddia ediyor.
Baba. Benim, Aurora!
Annene ne çok benziyorsun.
Seni bir gün erken getirdiler. O üç aptala söylemiştim!
Onu odasına kilitleyin. Git.
Adamları hazırlayın. Malefiz geliyor.
- Yeniden küçük olmak çok güzel! - Ayaklarıma bakın!
- Minik ayaklarıma bayılıyorum! - Dikkatini ver! Aurora'yı bulmalıyız...
...yoksa kral kellemizi alacak!
Aurora.
Dur!
Prenses?
- Bir kızı arıyorum. - Tabii arıyorsun.
Bana bir at lazım.
Prenses sonsuz bir uykuya dalacak.
Aurora.
Hadi, Diaval!
Aurora.
Daha hızlı Diaval, daha hızlı!
Parmağını bir çıkrığın iğine batıracak...
...ve sonsuz bir uykuya dalacak.
Yeryüzündeki hiçbir güç...
...sonsuz bir uyku.
Gerçekleşti.
Muhafızları çekmişler. Seni içerde bekliyor.
O surların içine girersek asla sağ çıkamayız.
O zaman gelme. Bu senin savaşın değil.
"Çok teşekkür ederim."
"Sana ihtiyacım var, Diaval. Bunu sensiz yapamam, Diaval."
Seni duyabiliyorum.
Şuna bakın.
Şu yaptığınıza bakın.
Sadece uyuyor.
Sadece uyuyor mu dersin?
Sadece uyuyor.
Sadece sonsuza dek uyuyor!
- Peki ya öpücük? - Evet! Gerçek aşk öpücüğü!
- Gerçek aşk yoktur. - Ama bu onun tek şansı, Majesteleri.
Hanımım.
- Ne yapacağız? - Vazgeçemeyiz, değil mi? Hadi, kızlar.
Ama nereden başlayacağımızı bile bilmiyoruz.
Gerçek aşk öyle ağaçlardan düşmez, biliyorsun.
Affedersiniz.
Utanarak söylüyorum ki nerede olduğumu bilmiyorum.
Kral Stefan'ın şatosunda.
Gitmem gereken yer burasıydı.
Buraya nasıl geldiğimi hatırlayamamam tuhaf.
- Neden geldin? - Babam, kralı görmem için gönderdi.
- Baban kim? - Ulstead Kralı John.
Bir prens!
Aurora.
Onu tanıyor.
- Neden uyuyor? - Bir büyünün etkisinde.
Çok güzel, değil mi?
- Hayatımda gördüğüm en güzel kız. - Onu öpmek ister misin?
- Hem de çok. - Hadi öp öyleyse.
Bu doğru olmaz. Onu neredeyse hiç tanımıyorum. Bir kez karşılaştık.
İlk görüşte aşkı hiç duymadın mı? Öp onu!
Hadi.
Büyü mü dediniz?
Öp onu!
- Tam anlamıyla yapmadın. - Gerçek aşk öpücüğü olmalıydı!
O olduğuna emindim!
- Ne yapıyorsunuz? - Aramaya devam etmeliyiz.
Sana söylemiştim.
Senden af dilemeyeceğim...
...çünkü sana yaptığım şey affedilemez.
Nefret ve intikam içinde boğulmuştum.
Tatlı Aurora...
...kalbimden geri kalanı sen çaldın.
Ve şimdi seni sonsuza dek kaybettim.
Yemin ederim ben yaşadığım sürece sana hiçbir zarar gelmeyecek.
Ve gülüşünü özlemediğim tek bir gün bile geçmeyecek.
Merhaba, İyilik Perisi.
Merhaba, böcek.
Daha gerçek bir aşk olamaz.
O geldi, efendim.
Şimdi Moors'a geri mi dönüyoruz?
Eğer istediğin buysa.
- Durun! - Geri çekil!
Hayır!
Ejderha ol!
Koş, Aurora!
Yeter!
Ait olmadığın bir dünyada...
...kanatsız bir peri yaratığı olmak...
...nasıl bir duygu?
Öldürün onu!
Vurun şunu!
Bitti!
Malefiz, dikenden duvarlarını yıktı ve tacını çıkardı.
Aurora'yı, Moors'un bir zamanlar nasıl olduğunu görmesi için davet etti...
...uzun zaman önce, Malefiz daha çocukken...
...ve kalbi ışıldıyorken. Şu anda da yine öyleydi.
Ama hepsi bu kadar değildi.
İşte orada. Acele edin. Bekliyorlar.
Beni bekleyin!
Bu tacı küçük Aurora'ya takdim ediyoruz.
Kendisi için hayatımızın en güzel yıllarını...
Boş verin.
Krallıklarımız birleşti.
Artık kraliçeniz var.
Yani gördüğünüz gibi masal tam da size anlatıldığı gibi değil...
...ve iyi biliyorum çünkü Uyuyan Güzel dedikleri kişi bendim.
Sonunda krallığım, efsanede söylendiği gibi...
...kahraman veya zalim biri tarafından değil de...
...hem kahraman hem de zalim olan biri tarafından birleştirildi.
Ve o kişinin ismi de Malefiz idi.
MALEFİZ