- Merhaba, Paul.
- Werther, bir ıhlamur ağacının altında oturuyor.
Bir tür meşe ağacıymış,
sanki ılık sperm kokusu gibi.
Hiç fark ettin mi meşe ağaçlarının kokusunu?
Her neyse, kafamın üst tarafından kanıyorum
ve muhtemelen ölüyorum.
Hepsi aptal aşk yüzünden.
Anneme Dia Viari atının otel masamda olduğunu söyle
ve onu hiç gerçekten sevmedim.
Ve onu hiç gerçekten sevmedim.
Fırsat bulursan beni ara.
Seni özledim.
- Uyku apnesi cihazımı
Montreal'deki peronda bıraktılar.
Vasiyetin bir kopyasını getirdin mi?
- Evet.
- Hâlâ bunun iyi bir fikir olduğunu düşünmüyorum.
- Sen hiçbir şeyin iyi bir fikir olduğunu düşünmezsin.
- Burası, Kuzey Amerika'nın altıncı büyük şehri, Werther.
- Bir günlüğüne, Paul.
- Bir tecavüzcü tarafından vurulabilirsin.
- Ya da yanlışlıkla metroya aşağıya yerine yukarıya binebilirsin?
Hadi ama.
- Bununla dalga geçme.
- Sadece kendini eğlendirmeye çalış.
Bir kez Judith'in küçük değerli atını
hırsız ablasından aldıktan sonra, güvenim serbest kalacak
ve bir yaz macerası için Avrupa'ya gideceğim
sen ise Westmount'a döneceksin
ve hayatının en kötü üç ayını geçireceksin.
- Avrupa'dan korkmam benim suçum değil.
- Birinci Dünya Savaşı 100 yıl önce bitti,
ve görünüşe göre o kadar da kötü değildi.
- O, tarihteki en kötü şeylerden biriydi
ve her an yeniden olabilir.
Otel bu yolda değil mi?
- Yani, insanlığın bildiği en iyi dondurmayı yapan
bir yer varmış.
- Laktoz hapı getirmedim.
- Bir hızlı durak ve sonra hemen
teyzem ve eniştemin evine gidip at heykelini alacağız.
Bu ne?
- Dikkatin dağılıyor.
Sonunu getirmekte zorlanıyorsun.
- Bu doğru değil.
Bıraktığım bir uğraşı söyle.
- Eski country grubun.
- Woo!
Sanatsal farklılıklar.
- Oşinografi doktora sanat fotoğrafların
karaya vurmuş balina leşlerinin içinde.
- Adil olmak gerekirse, balinalar
projenin başarılı olması için
yeterince sık karaya vurmadılar.
- Ve tabii ki anıların.
- Anılarım hala devam ediyor.
Henüz yeterince hayat deneyimim yok.
- Atı yarın annenize geri veriyoruz, değil mi?
Bu geziyi kabul etmemin tek nedeni buydu.
- Yarın. Hadi.
Tut-tut-tut-tut.
Güzel.
- Woohoo. Mm, mm.
Marshmallow yeni favorim.
- Sanırım güneş yanığı oluyorum.
Otel'de buluşuruz.
- Paul?
- Kız kardeşim on sekiz yaşında, yani hayır,
Miami'ye seninle uçmak istemiyor
havada babana ait olan özel jetinde,
aynı zamanda patronun olan ve fırsat bulsa
kız kardeşimle de yarışacak olan biri,
ki bu da senin duş alırken
hakkında fanteziler kurduğun
üvey annenin kızı.
- Daha önce kimseyi bu kadar istemedim.
- Brooke hakkında hiç fantezi kurmadım.
- Charlotte, bu neydi?
- Bu, küçük kız kardeşimi
bir cinsel suçludan korumaktı.
- Teşekkürler, Charlotte.
- O bir yüzde kesinlikle Brooke hakkında
fanteziler kurdu, ama ne kadar sık?
Günde üç kez mi, her yedi saniyede bir mi?
Babasını işin içine dahil etti mi, yoksa?
"Franny ve Zooey" Güzel.
- İlk baskı, imzalı.
- Yani, bu kadar değerli bir şeyi dünyaya
getirmek cesaret ister.
- Bu benim kız kardeşimden çok düşünceli bir hediyeydi.
- Ah, kim kitap okur ki?
Charlotte'a Tiffany'den
o elmas bilekliği ya da yeni bir
vibratör almalısın.
- Ne? Elmaslar kızların en iyi dostu mu?
- Bunu okumuştum.
Bu arada ben Werther.
- Ben Sissy Buff. Bu Melanie.
Ve ablam Charlotte, bugün onun doğum günü.
- Doğum günün kutlu olsun Bayan Charlotte Buff.
- Teşekkür ederim, aslında sadece
bir kızlar günü yapıyoruz, bu yüzden tanışmak güzel.
- Oh, tanışmak benim için de güzel.
Gitmeden önce, ben Westmount, Montreal'denim,
sadece bugün buradayım.
Eğer tavsiyeniz varsa.
- Charlotte'ın partisine bu gece gelmelisin.
- Partileri severim. - Aslında gidip gitmeyeceğimizi
bilmiyorum.
- Sen hiç partilere gitmezsin veya eğlenceli bir şey yapmazsın.
Doğum günün, bir kere de normal bir insan ol.
Claudine Otel'de saat 22:00'de.
Kesinlikle orada olacağız.
- 22:00'de, orada görüşürüz.
Eğlenceli.
Oh, affedersiniz. Merhaba Paul.
- Neredesin?
- Teyzemin evine giden metrodayım.
- Paçanın ölçüldüğünü duyabiliyorum.
- Peruzzi'deyim.
Otelin çarşaflarını mı değiştiriyorsun?
- Atın durumu nasıl?
- Bir kızla tanıştım. - Werther!
- Hayır, inanılmaz bir kız. Akıllı.
Komik, sevimli.
Annelik duyguları var, konuşkan,
ve okur, kim kitap okur ki, Paul?
- Peruzzi'de ne yapıyorsun eğer
atı almadıysan?
- Acele terzilik dörtte bitiyor.
- Bu hiç mantıklı değil.
- Yanımda sadece bir takım elbise getirdim, Paul,
ve Charlotte'ın partisine öğleden sonra giydiğim
aynı şeyi giyerek gitmeyeceğim, değil mi?
- Charlotte kim?
Bugün tanıştığın kız var ya?
- Bugün tanıştığım kız aşık olduğumu düşündüğüm.
- Her şey yolunda görünüyor.
At, kız kardeşine bırakılmış.
Neden böyle yapıyorsun?
- O istiyor çünkü ben istiyorum.
- Ama neden sen istiyorsun?
Güzel bir temsil bile değil.
- Çünkü o istiyor.
- Kardeşler.
Eşimle annen bu aptallığı bitirse,
ama söyle, nasılsın?
Bu yaz kendinle ne yapacaksın?
- Avrupa'ya gidiyorum göçmen maceraları için.
Anılarım için malzeme.
- Oh, malzeme, öyle mi?
İpekli ve dantelli türden mi?
- O türden bir şey.
- Sana Avrupa'da toplamayı umduğun
malzemeden bahsedeyim.
Akıllı, kendine güvenen ilerici kadınları ara.
Gerçek ateşli tipler. Zekanızı zorlarlar,
ve kendinize ve daha geniş dünyaya bakış açınızı
yeniden değerlendirmenizi sağlarlar.
- Bu iyi bir tavsiye.
- Ve prezervatif kullanma. Berbat hissettiriyorlar.
- Teşekkür ederim.
Oda 405.
Ayakkabılarını beğendim. - Teşekkürler.
- Deli misin sen?
- Ben yapmadım, um.
- Temel fizik bu. - Yukarı, yukarı.
- İnanılmaz.
- İnanılmaz pürüzsüz.
Genç bir Dr. No dönemi Sean Connery gibisin.
- Kızlar sürekli bana bunu söylüyor.
- Onları öpmeden önce tokatladığın için mi,
yoksa İskoç ulusal politikası hakkında
katlanılmaz olduğun için mi?
- İkisi de. Şampanya?
- Hayır, teşekkürler.
- Hadi, herkes doğum gününde bir kadeh
şampanyayı hak eder.
- Aslında tam çıkıyordum.
- Az önce geldim. - Alınma.
Kız kardeşim seni davet etti.
- Evet, çekici Sissy nerede?
- Sahte kimliği benim kimliğim, yani.
- 15 Aralık 1990.
- Ona 10:30'a kadar kalacağıma söz verdim,
ki bu beş dakika sonra.
- Büyük gününde
tüm arkadaşlarınla takılmak istemez misin?
- Burada kimseyi gerçekten tanımıyorum.
Ya Melanie?
- Akşamın belli bir noktasında,
kendi yolculuğuna çıkar.
- Ah,
iyi bir doğum günü geçiriyor musun?
- Fena değildi. - Sadece fena mı?
- Sadece fena.
- Bugün ne yapmak istedin de yapamadın?
- Öyle değil.
- Mekanik boğa binmek istedin.
- Sadece, mekanik boğaları çok seviyorum.
- Mekanik boğa binmediysen doğum günü geçirmiş sayılmazsın.
- Ne?
Ne?
- Aptalca. - Muhtemelen değildir.
- Benimle dalga geçmeyeceksin?
- Muhtemelen seninle dalga geçmem.
- Bu müzikle nasıl dans edileceğini bilmiyorum.
- Kimse bilmiyor.
- Ya o çocuk?
- Eh, yetenekli bir adam.
Yani, okul danslarında utandırıcı figürlerin yok mu?
- Lisede danslara hiç gitmedim.
- Düğünler?
- Pijama partileri?
- Okuldan kaçtığında en iyi arkadaşının evinde geçirilen öğleden sonraları?
- Yani hiç arkadaşın yok ve dans edemiyorsun?
- Vals yapabilirim ama çalan hiçbir şey vals değil.
- Göreceğiz.
- Vals yapmayı nerede öğrendin?
- Bitirme okulunda mı? - Oh
- Çok gururlu olmalılar.
- Zarafet ve yaşam bilgisi resmisin.
- Bitirme okulunun bir üyesiysen
ve bir doktor raporu alırsan
rugby'den muaf olmak için,
spor derslerini genç kadınlara
eşli dans etmeyi öğretmekle geçirebilirsin.
- Zeki.
- Dans için her şey.
Ve sen, oldukça zarifsin.
- Babam vals yapmayı çok severdi.
- Seni ayaklarının üzerine koyup
salonda dans mı ederdi?
- Hayır, beni düzgünce öğretti.
Her yıl doğum günümde, beni ve annemi alırdı
Albino Sincap Koruma Galası'na götürürdü
ve bütün gece sıra sıra vals yapardık.
- Ne kadar güzel. - Öyleydi.
- Peki neden hiç pijama partilerine
ya da lise danslarına gitmedin?
- Altı kardeşim var.
- Altı mı?
- Okul, dersler ve birbirlerinin sümüğü ve kanıyla
kaplanmamalarını sağlamak arasında.
- Bu daha çok ebeveynlerin alanı değil mi
ev işleri sorumluluğunda?
- Annem aniden vefat etti ve babam denedi,
ama sonrasında pek aynı olmadı.
Bu yüzden ben daha fazla üstlendim.
Ve gerçekten pijama partileri için pek zaman kalmadı
ya da üniversite,
ya da bir kariyer.
- Çok üzgünüm.
Ona yardım etmen harika bir şey.
- Ettim.
Kanser.
- Ah.
- Bu ciddi bir Jane Eyre olayıydı.
- Sana kurtçuk yapmayı göstereceğim.
- Kurtçuk yapmayı öğrenmem gerekmiyor.
- Hayır, hayır ben bunu demek istemiyorum.
Demek istediğim, ben bir yazarım.
- Ah. İşte başlıyoruz.
Ne yazıyorsun, yazar?
- Bunun bir önemi yok.
Söylemeye çalıştığım şey, Salinger'ın kültürel etkisi
inanılmaz, ama dediklerimin arkasındayım.
- "Gönülçelen" bir- - Bir saçmalık değil.
Nokta! - Saçma!
- Ama "Franny ve Zooey" ile karşılaştırıldığında bir saçmalık.
Uzak mesafeden bakıldığında kitap şekilli bir
saçmalık gibi görünüyor. (Charlotte gülüyor)
Ah dostum. (Melanie kusuyor)
Büyüleyici bir saldırıya hazır mısın?
- Ne, bundan daha mı büyüleyici?
- Tamam, önce şunu bulmam lazım- - Ah. (güler)
- Önce şunu bulmam lazım
amber ve yeşilin en saf kombinasyonunu en iyi
tanımlayan şiirsel bir terim ki bu
gözlerinin olağanüstü ela rengini anlatabilsin.
- Werther, bahsetmeliydim, ben-
- Altın kadar. - Ben.
- Hayır, karamel zümrüt. - Ben-
- Carol Emaral. Ne dedin?
- Nişanlıyım.
- Ne?
Bakmak aklıma bile gelmedi.
- Adı Albert. Onu seversin.
- Evet, herkes Albert'ı sever.
Charlotte Albert'a bayılıyor ve sen Charlotte'u seviyorsun.
Bu güzel yüz, nasıl sevmezsin bu güzel yüzü?
- Nasıl sevmezsin?
- Albert da sevdi, bu yüzden yüzüne bir yüzük taktı.
Zengin, yakışıklı,
zengin, yakışıklı avukat.
Önemli çiftleşme avantajları.
- Şey, iyi biri gibi görünüyor
- İyi biri.
Ah, o, evet.
- Evet, garip değil mi o, adı neydi?
Allen, bu gece burada değildi.
- Albert. İşteydi.
Albert her zaman çalışıyor.
Çalışmamak onun için zor, takdire şayan.
- Doğum gününde mi?
- Albert benim için yarın küçük bir doğum günü
brunch'ı yapacak.
Planın yoksa, eğlenceli olabilir.
Adresi sana mesaj atarım.
- Tabii.
Belki- - Ah, hoşça kal.
- Sosisli! Sosisli!
- Ne?
- Trafik berbattı ve dün neredeydin?
- Hayatımın geri kalanını geçirmek istediğim kızı buldum.
Bu yüzden kasabayı terk edip onu aptal nişanlısına bırakmak yok.
- Eve gidiyorum.
- Duygusal desteğine ihtiyacım var.
- Kendi duygularını destekle.
- Biliyorsun, yapamam, eğer gidersen,
Teyze Lee'ye Hudson Bay battaniyesinin
gerçekte ne olduğunu anlatırım
13 yaşındayken.
- Yapmazsın.
- Claudine'de kalıyoruz.
Bizi kontrol et, çarşaflar iyi.
- Teşekkür ederim. İyi beyefendi.
- Vay! - Üzgünüm. Üzgünüm.
Rahatsız etmek istemedim.
Nasıl hissediyorsun?
Merdiven başında gece geçirmek belim için kabus olmalı.
- Bir evim var. Ben Werther.
- Werther? Werther!
- Oh. (Albert gülerek)
- Oh, Charlotte bana senden bahsetti.
- Kötü şeyler umarım.
- Çoğunlukla, çoğunlukla.
İyi bir dansçı olduğunu söyledi.
- Ah, evet, bunun için üzgünüm.
- Neden?
Oh, eğlenmiş.
Eski ve yeni arkadaşlarla iyi vakit geçirmesine sevindim.
- Tamam. İyi, iyi.
- Beni endişelendiren bir şey var.
- Ortak. - Ne?
- Hiçbir şey. Devam et.
- Charlotte bana Sissy'nin sana karşı küçük bir
hoşlanma geliştirdiğini söyledi.
- Sissy? - Tam olarak
kaç yaşında olduğunu bilmiyorum ama o lisede.
- Ah hayır, o, evet, o bir çocuk.
Asla, yüzde yüz.
- İyi. - Oh iyi.
- Evet. İyi, iyi.
- En iyi arkadaşım Paul, 19 yaşında.
Ve bazen ben bile diyorum ki, "Neden takılıyoruz?"
Annelerimiz en iyi arkadaştı, ilk başta bu yüzden yani.
Ve o gerçekten beni anlıyor.
Ve sanırım her zaman bir kardeş istemişimdir, biliyor musun?
Tek çocuklar biraz böyle olur.
- Şey, senin normal bir insan olmana sevindim.
- Pekala, korkunç şeyler söylemeyelim,
ama bu konuda Sissy'ye karşı mükemmel bir centilmen
olacağıma yemin ederim.
- Kahvaltı için kalırsın umarım.
- Kesinlikle. - Malzemeleri almama yardım
etmek ister misin?
- Tabii. - Harika.
- Belki hızlıca bir uğrayıp bir yük-
- Hayır, hayır, hayır, hayır,
Charlotte burada duş alıyor.
(vurma sesleri) - Burada neyi dinliyorum?
- Bir tür donuk ses.
- Oh evet, bunu nereden öğrendin?
- Annemden.
Annen seni hiç pazara götürmedi mi?
- Hayır.
- Oh.
- Anladığım kadarıyla hukuk yapıyorsun.
- Hm-hm.
Şimdi, o eski klişe, çocuğu çiftlikten alabilirsin,
ama sonra sadece suç avukatı olur
karpuz olgunluğuna rahatça aşina olur.
- Amcam Blochstein avukattır.
- Mort Blochstein?
- Onu tanıyor musun?
- Evet, firmalarımız ara sıra karşılaşır.
Whoa, whoa, whoa, whoa, whoa, whoa, whoa.
- Bekle.
- Ne? - Şu.
- Daha önce kendi köpeğini mi gezdiriyordun?
- Burada neler oluyor?
- Sadece spontane bir vatandaşlık hareketi.
- Bu çok hoş.
- Toplumlarımızın durumundan hepimiz sorumluyuz,
ve ayakkabılarımızdan.
- Gerçekten buna inanıyor musun?
Toplum kısmına?
- Evet, inanıyorum.
- Şey, nazikçe sormanın yolunu bilmiyorum
ama tüm market alışverişlerini eve kadar ben mi taşıyacağım
diye merak ediyorum.
- Yani bir takas mı istiyorsun?
- İstemiyorum.
- Merhaba!
- Albert!
- Bak, kimi buldum.
- Merhaba Werther.
- Merhaba Sissy.
- Başlayacağım.
- Bu Freddy.
Bademciklerini aldırmak istiyor
çünkü bu hayatı boyunca her öğünde dondurma
alacağı anlamına geldiğini sanıyor.
- Mantıklı. - Ve bu da Toby.
Artık kapalı kapılar ardında internet
kullanmasına izin verilmiyor, değil mi Toby?
- Zaten isimlerimizi hatırlamayacak.
PS5 oynayamaz mıyız?
- Artık kimse video oyunu oynamıyor.
Tüm havalı çocuklar 500 Up oynuyor.
- 500 Up nedir?
- Bir topun var mı?
- Mesela, köpeğin oynayacağı bir şey mi?
- Evet.
- Eğlenceli değil mi?
- Evet, onu sevdim.
Oh, ve Sissy hakkında çok verimli bir konuşmamız oldu.
- Oh, güzel.
- Evet. - Evet.
- Oh.
- Bu güzeldi. (konuşmalar belirsiz)
- Mm, bu simitler bir harika.
- Sissy. - Ne oldu?
Nutella lezzetli.
En iyi beş fındık bazlı kakao kremamdan biri.
Albert, Charlotte.
- Oh, hayır, hayır, hayır, çikolata günlerim bitti.
- Peki Albert, sen ve Charlotte nasıl tanıştınız?
- Charlotte'un babası benim akıl hocamdı.
O muazzam bir adamdı.
Daha önce hastanede onu ziyaret ediyordum.
- Albert düzenlemelerde yardımcı oldu.
- Ve sonra cenazede evlenme teklif etti.
- Ah. Neyse.
Evet. Gitmeliyim.
- Johannssen bugün mü?
- Johannssen kim?
- Bir müşteri.
Onun kızını temsil ediyorum.
Aslında tüm aileyi, pro bono bir davada.
- Ve bu faturalandırılabilir değil, bu yüzden o, boş zamanlarında yapıyor,
ki anlıyorum, sadece keşke-
- Gelişmeleri ve stratejiyi tartışmak için pazarları buluşuyoruz.
- Skeet atışında. - Skeet atışı.
- Tüfekle mi? - Tüfekle.
- Evet, Albert çiftlikte büyüdü.
Bu yüzden kolları bu kadar güzel.
- Sissy. - Ne? O saman balyaladı.
- Evet, saman balyaladım.
Güzel kollarım var.
- Peki, dava ne?
- Johannssen'in kızı, Kit,
kısa bir süreliğine Matthew Mole adında biriyle çıktı.
Ve bu süre zarfında, Mole kira yüzünden evden atıldı.
Ve o da geçici olarak taşınmasına izin verdi,
ama evin mali durumuna hiçbir katkıda bulunmadı.
İş aramayı reddetti,
ve sonunda Kit'in en iyi arkadaşlarından birine
cinsel bir girişimde bulundu.
Bu yüzden Kit ilişkiyi bitirdi.
Şimdi ise Kit'e nafaka davası açtı.
- İğrenç.
Avukatı, ilişkilerin hızının değiştiğini
ve birlikte yaşamanın aynı korumalara sahip olması gerektiğini
savunuyor
gibi ortak hukuk evliliğinde olduğu gibi.
- Ugh, asla evlenmeyeceğim.
Ya sen, Werther?
- Pek düşünmedim.
- Gitmeden önce,
Charlie.
- Aman Tanrım.
- Ah, bu muhteşem.
- Doğum günün kutlu olsun.
- Teşekkür ederim.
- Evet, benim de sana bir şeyim var.
- Aldım.
- Doğum günün kutlu olsun.
Yapmana gerek yoktu- - Bu bir Dia Viari mi?
- Öyle mi? Evet.
Sanırım öyle.
- Aman Tanrım.
- Dia Viari nedir?
- Çok, çok önemli bir heykeltıraş.
Bu çok fazla.
- Israr ediyorum.
- Emin misin?
- Evet, son sahibi biraz kabaydı, yani.
- Fikrinizi değiştirirseniz, tamamen anlarım.
Sadece, yani, yeni tanıştık.
- Bunun aldığın en iyi hediye olduğunu
bilmek benim için yeterli.
Albert, eğer gitmen gerekirse,
Charlotte'a bulaşıkları yıkamasında
yardım edebilirim.
- Bulaşık makinesi bozuk mu, yoksa?
- Onu kampa götürmeyecek misin?
- Kendim diktim ve tasarladım.
- Kim kampa gidiyor?
- Kardeşlerim mi? Sissy her yıl gider ve
danışmanların örnek olması gerektiğini bilir.
- Beni kampa gitmeye zorluyorsan,
işimi göstermeme ve bronzlaşmama izin vermelisin.
- Hoş bir bronzluk elde edebilirsin kibar bir şeyler giyerken.
- Ne düşünüyorsun, Werther?
- Yetenekli bir tasarımcısın
ve dikişlerin kusursuz.
Ve ikinci olarak, kampı seviyorum.
Kano, marshmallow.
- Gitmek için çok hevesliydin.
Şehir bu kadar ilginç olmadan önceydi.
- Zaten söz verdin.
Baş danışman, harika bir iş deneyimi.
- Şehirde bir iş bulsam?
- Ne yaparak?
- Bir şeyler.
- Üzgünüm. Bazen.
- Hey, ben de biliyorsun, aşırı
açık mayolar giydiğim bir dönemden geçtim, anlıyorum.
- Bu yaz biraz boş zamanımın olmasını
dört gözle beklemem kötü mü?
- Albert ile geçirmek için mi?
- Çok çalışıyor.
Yönetim kurullarım yazın daha seyrek toplanıyor.
Sonbahara kadar büyük bir bağış etkinliği yok.
- Eğer bu kadar cesur olabilirsem,
boş zamanınızda ne yapabileceğinizi öneride bulunabilir miyim?
- Cesur ol.
- Belki yeni en iyi arkadaş olabiliriz,
ve her gün takılırız, birlikte harika vakit geçiririz
biriyle. - Daha önce hiç
yeni bir en iyi arkadaş için vaktim olmadı.
- Bu bir evet mi?
- Tam olarak ne anlama geliyor?
- Gittikçe çözeriz.
Ve ne olursa olsun,
kesinlikle garip olmayacak.
- Oh, Werther!
Ah, o mükemmel.
Değerli bir rakip.
1960'ların astronotu gibi yakışıklı, yerel organik ürünler alıyor.
Ama Charlotte beni biraz seviyor olmalı
çünkü ona sigarayı söylemedi.
Beni seviyor, değil mi?
- Kurumuş olsa bile meniyi tespit eden
bir uygulama var mı?
- Temiz bir otel, Paul.
- O bir otel, Werther.
- Ve elleri çok yumuşak.
İnanılmaz derecede yumuşak bir çiçek yaprağı gibi.
Dudaklarının ne kadar yumuşak olacağını düşünün.
- Yumuşak mı? - O kadar yumuşak ki.
Ve en iyi arkadaş olmaya karar verdik.
- En iyi mi?
Eve dönüş trenimi iptal ettim
ve senin için bu iğrenç otelde kalmayı kabul ettim.
Ah! - İhtiyaç sahibi olma, Paul.
Bu yakışıyor değil.
- Sen burada beni ihtiyacı olan kişisin,
ve o, tuhaf bir şekilde hoşlandığın biriyle nişanlı.
- Ondan hoşlanıyorum, tabii ki, ama daha çok sevdiğim birini
seçmem gerekirse, ben ya da o, yani, kendimi seviyorum.
- Bu kızı unut, hmm?
Avrupa'ya git.
Başka birini bul.
- Hayır.
- Annenin atı nerede?
- Şey, Charlotte ile önümüzdeki haftalarda yapmayı planladığım
tüm eğlenceli şeyler hakkında konuşmayı tercih ederim.
- At nerede, Werther?
- Tabii ki bizimle geleceksin.
- Şehirler mikrop yuvası. İçeride kalıyorum, bu
çılgınlık geçene kadar ve ayrılabiliriz.
At nerede?
- At?
- Werther.
- Arkadaşın gelmek istemedi mi?
- Ah Paul. O kültürden nefret eder.
Hayır, onu çalışmaya başladığın andan itibaren
tarihlendirmeyeceksin.
Yayınladığında tarihlendireceksin.
- Hayır, ne? Neden?
- Çünkü o zaman tamamlanmış oldu. Bilmiyorum.
- Hale-Bopp Kuyruklu Yıldızı!
- Evet!
- Malta tarhun otu.
- Taze Malta tarhun otu.
- Buff.
Charlotte Buff.
- Expecto Patronum!
- Vay!
- En sevimli bebek hayvan hangisi sence?
- Şempanze, kesinlikle.
- Şempanze. Hayır, hayır.
Açıkçası, bebek karıncayiyen.
- Bebek karıncayiyenler
sünnetsiz penislere benziyor.
- İşte ben de sevimli dedim.
- Görünüşe göre iş deneyimi veya
diploma sahibi olmamak iş bulmayı zorlaştırıyor.
- Belki de başvurduğun alanla alakalıdır.
- Albert yükseği hedefle dedi.
- Ve öyle yapmalısın, ama izin verirsen, en çok
neyi seviyorsun?
- Bilmiyorum.
Kıyafetler, bu aptalca mı geliyor?
- Hiç de değil.
- Dikiş konusunda çok deneyimim var,
bu yüzden bu işlerde iyiyim.
Bir şeye ihtiyacınız olursa, kuru temizlemeye götürebilirim.
Her şeyi yapabilirim.
Burada olmaktan gerçekten çok heyecanlıyım.
- Werther?
- Evet, Charlotte,
- Bir şeylerini okuyabilir miyim?
- Ah hayır, hayır, hayır, hayır.
- Çünkü aslında okuma yazma bilmiyor musun?
- Çünkü tamamladığım her şeyden
mutsuzum ve diğer şeyleri başlatmaktan
ve tamamlamaktan kaçınıyorum.
Çünkü gizlice düşünüyorum ki asla hayran olduğum yazarlar kadar iyi olamayacağım.
O yazarlar ki eserlerini hayranlıkla okurum.
- Bu oldukça farkındalıklıydı.
- Şu an rahatsız oldum. - Benim nasıl hissettiğimi düşün
güvensiz bir adamla parkta görülmek.
- Kendimi çok savunmasız hissediyorum.
- Ah, durumu daha da kötüleştiriyorsun.
- Biliyor musun, muhtemelen öpmeye ihtiyacım var.
Eğer bu ezici savunmasızlığımı
dudakların ve dilinle hafifletmeyeceksen,
o zaman en azından bana kendinle ilgili
eşit derecede yoğun bir şey söyle.
- Söylemeli miyim?
- Söylemelisin.
- Son üç haftada, altı çocuk annesi olduğumdan beri
geçirdiğimden daha fazla eğlendim.
- Gerçekten mi?
- Paylaşmaktan rahat hissedeceğin bir şeyler yazarsan,
görmeyi çok isterim.
- Burada okumaya çalışıyorum.
Hayır. - Hayır, hayır, o yol daha iyi.
- Bu bu, bu bu.
- Merhaba. - Merhaba kızım.
Yarın gündüz içkisi hakkında ne düşünüyorsun?
Düşüncem evet, yapacağız.
- Çarşamba günü mü?
Herhangi bir herpes araştırma bağış etkinliği
planlaman gerekmiyor mu?
- Çok geç, zaten herkes kaptı.
- Ah evet.
- Anladım.
- Neyi anladın? - Bu bütün şeyi.
Bak, seni suçlamıyorum.
Albert sabit, sevgi dolu, güvenli.
Werther ise bu tuhaf öngörülemez macera gibi.
- Arkadaşız, takılıyoruz.
- Hey, hiç yargılamıyorum.
Bana göre kişisel özgürlüğünü keşfediyorsun.
Duygusal bir ilişki olsa bile.
Bu heyecan verici. Destekliyorum.
- Yani, evet,
bir yakınlık, bağlantı
bir çeşit bağlantı hissediyorum.
Orada bir şey olsa bile,
belki de bu özellikle onunla ilgili değil.
Belki o bir aracı, tılsım gibi.
- Arzuları araştırmak kişisel ve sağlıklı, hayat uzun.
Sen kutsal bir azizsin, biraz uyarılmayı hak ediyorsun.
- Albert ve her şeyle birlikte.
Yani, bu sorun olur mu?
Sence? - Sorun olur mu?
İstediğin kişiyle istediğini yapmakta özgürsün.
Sadece sonuçlarına hazırlıklı olmalısın.
- Her neyse, biz sadece arkadaşız.
- Bütün arkadaşlarına öyle mi bakıyorsun?
- Neden ona o YA hikayesini okutmuyorsun
insanlığı fetheden genç robotlarla ilgili.
Sonra çok sıkıl.
- Geçen gün Albert bana mükemmel bir biftek pişirmeyi öğretti.
Sana bunu söyledim mi?
Yüksek ısı ve ardından düşük, işin sırrı bu.
Sadece bir kez çevirirsin.
- Ona mı yoksa ona mı hayransın?
- Bu ne anlama geliyor?
- Bu arada örnek satışı nasıldı?
Oralarda insanlar nerede değişiyor?
Herkes çıplak mı?
- Garip bir şey oldu.
Beni yanıcı bir denek hayvanı gibi hissettiriyor.
- Öyle hissettirmeli. Öyle misin?
Ah, bu harika.
- Ah. - Roma'dayken mi?
- Ah hayır.
- Tamam, ah, buraya gel.
Tamam, oraya çık.
Git, git, git.
- Ah. Üzgünüm.
- Nasıl görünüyor?
- Berbat.
- Küçük fare.
Benden uzak dur, küçük misk faresi.
- Um, Werther.
- Um, Charlotte?
- Fermuar sıkıştı.
- Ne? - Fermuar! Sıkıştı.
- Tamam.
Tamam.
Ah, üzgünüm, pensem olsaydı, yapabilirdim,
- Çantamdaki penseyi al sadece.
- Çantanda pense var mı?
- Charlotte küçük bir şaka yapıyor.
- Sadece ufak bir şaka yapıyor.
- Ufak bir şaka.
Tamam.
Evet, burada ne yapacağımı bilmiyorum.
- Dişlerini kullan.
- Tamam.
Ah, evet.
- Onu alıyorsun.
- Evet (kekeleme)
- Fermuar...
denemeye çalışıyoruz...
- El ele tutuştuk, Paul.
Koşarken, bir insanın yapabileceği en samimi şeydir.
- Ağzını onun poposuna koymak samimi değil miydi?
- Hayır, o rutin bir ağız popo olayıydı.
Ama ellerle koşmak...
çok farklıydı.
- Sonra başka bir şey daha oldu.
Kendimize dondurma ısmarladık.
Charlotte, Albert'e bir tane götürmek istedi.
Ben istemedim, sadece tekrar el ele tutuşmak istedim.
Yok, onu rahatsız etmemeliyiz.
- O bayılacak.
- Tamam.
- Merhaba Bayan Buff, nasılsınız?
Hayır, o patronla birlikte.
- Sözde meşguldü ama kim
İtalyan mutfağının en büyük başarısını seçer?
- Sorumluluk duygusuna sahip yetişkinler?
- Her şey yolunda mı?
Bu çocuk kampı mı?
Freddy'ye bileşik yay vermeyin demiştim, ne?
- Evet, Albert bunu sevmedi.
- Oh, ne oluyor, dondurma mı?
- Dondurma. - Ve Charlotte açıklamaya çalıştı
sadece eğlence için orada olduğumuzu.
Ve beyninizin aslında düzenli molalarla
ve serotonin artışıyla daha iyi çalıştığını.
- eğlenceli bir aktivite.
- Bir saniye konuşabilir miyiz?
Beni bir dakika mazur görür müsün, özür dilerim.
Konuşabilir miyiz? Gel buraya.
Charlotte'la bir dakikaya ihtiyacımız var.
- Sonra çıldırdı.
- Bunun için çok üzgünüm.
- Çok mükemmeldi.
Tam o anda fark ettim ki
Charlotte'u nasıl kazanacağım.
Sonra ne yapacağız?
- Muhtemelen eve gideriz.
- Şimdi, Albert işine çok önem verir, bunu biliyorsun.
- Bunu yapmaması gerektiğini söylemiyorum.
Onun tutkulu olmasını seviyorum, sadece.
- Keşke sana karşı da bu kadar tutkulu olsa?
Keşke sana karşı da bu kadar tutkulu olsa.
- Yani, Albert ile bir atış poligonuna gideceksin.
- Hı hı. - Nişanlısına işini
ondan daha çok önemsediğini söyledikten sonra.
- Hı hı.
- Seni tüfeğiyle vuracak.
- Yüzden mi arkadan mı?
- Yüzden.
- Çek! (silah patlaması)
Evet.
- Cinayette harika olurdun.
- Muhtemelen, ama kilden güvercinler
insanlıklarını tanıman için
sana isimlerini haykırmaz.
Sen hazırsın.
- Evet.
- Tamam. Basit.
- Hı? - Hedefin biraz önüne
doğru ateş edeceksin, tamam mı?
Tamam. Çek!
Werther?
Emniyet.
- Ah.
- İşte böyle.
- Tamam. Tamam.
Hazır mısın? Ve çek!
- İyi misin?
- Bu başlangıç boyutu mu?
- Bizde bazı 20 kalibrelik kısa namlulu Remington 870'ler var
bayanlar ve çocuklar için.
- Bu mükemmel.
Ah. - Hadi.
- Evet. Tamam.
- Çek!
- Sadece çek.
- Güvercinleri bırak!
- Yakındı.
- Evet! (ateş sesi)
- Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır.
O tarafa doğrult.
Aşağıya koyalım.
Güzel. Güzel.
- Üzgünüm. - Güzel.
- İlk kez.
- Eğlenceli, değil mi?
- Harvard'da yeni bir sushi yeri var.
Ne düşünüyorsun?
- Paket servis mi?
- Bu gece sinemaya gitmek ister misin?
- Zamanım olmayacak sanırım.
- Pazar matinesi, parkta yürüyüş?
Benimle vakit geçirmek istediğine dair herhangi bir işaret?
- Hı-hı.
- Albert,
beni seviyor musun?
- Üzgünüm.
Seni ihmal ettim. Biliyorum.
Bugün Werther'i dışarı çıkardım, tamam mı?
Ve işte geri kaldım, hepsi bu.
- Bugün Werther'i dışarı çıkardın mı?
- Evet. Atış yapmaya.
Daha önce hiç gitmemişti. İnanamazsın.
Sonunda Remington 870 aldı.
Ve hayal edebilir misin? (gülüş)
- Sadece şey- - Flört ediyordunuz, şakalaşıyordunuz,
gülümsüyor, gülüyordunuz.
Kimse fark etmez sanarak birbirinize dokunuyordunuz.
Biz birbirimize dokunmuyoruz.
- Onu seviyorum diye aptal olduğumu biliyorum.
Ama senin Albert'in var, sen de aptallık yapıyorsun.
Evleneceksin.
- Albert sana tüm o pasta dilimi şeklindeki
kil parçalarını teke tek nasıl yendiğimizi anlattı mı?
- Bir kadın silahı kullanmak zorunda kaldığınızı duydum.
- Mm. Yani kim bilirdi ki av tüfekleri
bu kadar çekici renklerde olurmuş, bu gerçekten dikkat çekici.
- Bu sana nasıl hissettirdi?
- Büyük, güçlü bir kadın gibi mi?
Bir şey, bir şeyler mi yanlış?
- Bence bu en iyisi...
- Portekiz'e kaçarsak kesinlikle.
Praia Da Rocha, Avrupa'nın en güzel plajı.
Uçuşları bizzat ben ayarlayacağım.
- Werther, sadece bunu daha fazla kötüleştirme.
- Ne yapmak istiyorsun? Yine el ele mi tutuşmak istersin?
Bebek bir şempanzeyle el ele tutuşmak ister misin?
Çünkü bebek hayvanların en sevimlisiyim.
Termit yuvalarını kazmak için çubuk kullanırım. Hoo hoo!
16 feet çapında bir ağaç yuvasında uyurum. Ve bence Jane Goodall,
beni diğer tüm şempanze kadınları için mahvetti,
Toronto'daki bu biri hariç, büyüleyici
ela gözleri olan biri.
Ve bebek karıncayiyenler, sünnetsiz penisler gibi görünürler.
Ve eğer- (bardakların çarpışması)
- Aman Tanrım.
Gitmeliyim.
- Paul!
Kalbim patlıyor!
Gary Glitter'ın "Rock and Roll Part 2" şarkısının
ritmiyle tekrar tekrar,
Zeus'un tüm lazer okları
direkt cennetten omurgama, damarlarıma geçiyor,
ve gözlerimden çıkıyor, beni öptü, Paul.
- Kim, Charlotte mu? - Dudaklarını
benim dudaklarıma koydu ve beni öptü,
çünkü beni seviyor, Paul.
Beni seviyor.
Beni seviyor!
- Haklıydın. Ve özür dilerim.
Ve yardımına ihtiyacım var.
- İyi. - Evet?
- Charlotte gerçekten sana gülümseyen modeli itti mi?
- Gerçek bir hikayeye dayanıyor, Paul.
Dayanıyor.
- Sadece seni öpmesi,
Albert'i bırakacağı anlamına gelmez.
- Elbette gelir, Paul.
Elbette gelir.
- Merhaba, Charlotte'a ulaştınız.
Lütfen adınızı ve numaranızı bırakın.
Merhaba, Charlotte'a ulaştınız.
Lütfen adınızı ve numaranızı bırakın.
Merhaba, Charlotte'a ulaştınız.
Lütfen adınızı ve numaranızı bırakın.
Merhaba, Charlotte'a ulaştınız.
Lütfen adınızı ve numaranızı bırakın.
Merhaba, Charlotte'a ulaştınız.
Lütfen adınızı ve numaranızı bırakın.
Merhaba, Charlotte'a ulaştınız, lütfen.
Merhaba, Charlotte'a ulaştınız.
(gök gürültüsü)
Lütfen, Charlotte, lütfen adınızı bırakın.
Charlotte'a ulaştınız,
lütfen, Charlotte'a ulaştınız.
Merhaba, Charlotte'a ulaştınız.
Lütfen, Charlotte'a ulaştınız.
Charlotte'a ulaştınız.
- Neden beni geri aramıyor?
- Tahliye edebiliriz.
- Öldüğünü mü düşünüyorsun?
- Öleceğiz. Dışarıya bak.
- Eğer öldüyse, ben de ölmek istiyorum.
- Sadece bir aşk için mi?
- O bir aşk değil, o benim sonsuz sevgim
eşsiz bir saflıkta.
Ve onunla iletişim kuramamak beni
fiziksel olarak mide bulandırıcı bir şekilde hasta ediyor.
Bunu anlayabiliyor musun, Paul?
- Pek değil. - Tamam.
O endüstriyel boyutlu el dezenfektanını
sakladığımı hayal et,
Ve ne kadar ararsan ara bulamadığını.
- Muhtemelen, muhtemelen ellerimi keserdim.
- Aynen öyle, Charlotte'un yokluğu
ellerimi kesmek istememe neden oluyor.
- Tamam, bir fikrim var.
- Ellerimi mi keselim?
- İkimiz de bir Xanax alalım.
Yarın Charlotte'u birlikte buluruz.
- Foseptik çukuruna gir.
- Foseptik çukuruna gireceğim.
- Evde kimse yok.
Evde kimse yok.
- Nerede olduklarını biliyor musunuz?
- Düğün.
- Ne dedi?
- Düğün mü?
- Kimin düğünü?
- Belki, belki de kısa film çekiyorlardır.
Charlotte bu mu?
Gerçekten çok güzel.
- Merhaba, Werther. Bu kim?
- Ben Paul, Werther'in en iyi arkadaşı.
- Maskeni beğendim.
- Bakteri ve havadan gelen tehlikeli ajanların
akciğerlerime ve sonra kan dolaşımıma girmesini engelliyor.
- Deneyebilir miyim? - Hayır.
- İçeri gidip bir içecek alalım mı, Paul?
Kimlik kontrolü yapmıyorlar.
- Sence şişe suyu var mıdır?
- Hadi gel.
- Evleniyor olduğumuzu biliyordun.
- Ne zaman olduğunu bilmiyordum.
- Hiç sormadın.
Albert,
o çok iyi bir adam.
- Ben neyim peki? Kötü adam mı?
- Bu seninle ilgili değil.
Yapamam,
hayatımda her şeyi mahvedemem.
Sorumluluklarım var, bir ailemiz var.
Sürekli kurul toplantılarını kaçırıyorum.
- Kurul toplantıları mı?
Çocuklarla inanılmaz derecede iyiyim, herhangi bir çocuğa sor.
Mesela buna sor. Hey, hey!
Ben- - Onu seviyorum.
- Beni öptün.
- Üzgünüm.
Yapmamalıydım.
- Ah, işte orada.
Charlotte, gelemeyeceğini söylemişti.
Merhaba.
Burada olmana çok sevindim.
- Tebrikler, Albert.
- Ah.
- Ama Charlotte'a aşığım.
Bu durumun benim için biraz garip olduğunu
anlayabilirsin.
- Muhtemelen senin için değil.
Çok güzel bir takım elbise.
- Günaydın.
- Nasılsın?
- Harikayım.
Hiç bu intihara teşvik eden emo bültenlerini
okuyor musun?
- Bir kız yüzünden intihar etmeyi
düşünmüyorsun, değil mi?
- Tabii ki hayır, bu da ne?
18. yüzyıl Almanyası mı?
- Tamam.
- Neredeydin, bu arada?
- Sissy ile.
- Aman Tanrım.
- Bütün gece konuştuk, o da yarasalardan korkuyor.
İki kez öpüştük ve-
- İki kez, Paul. Bu harika.
- Şimdi anlıyorum, tamamen anlıyorum
Charlotte takıntınla nereden geldiğini.
- Aşk harika, değil mi?
- Çok güzel.
- Sissy ile senin sahip
olduğun şey, Charlotte ile benim sahip olacağım şey.
- Charlotte şimdi evli.
Bu, piyasadan çıktı demektir.
- Hamile falan değil ya.
Çocuksuz bir evliliğin sonunda kimse ağlamaz, bu-
- Werther. - Kötü bir işten ayrılmak gibi,
ve hatta daha iyi eğer yeni,
dürüstçe daha eğlenceli bir işe geçiyorsan.
- Onun için daha iyi bir işin olduğunu
nereden biliyorsun?
- Bilmiyorum, ama sadece biliyorum.
- Ne?
- Ya bir iş bulursam?
- Bunu aylardır söylüyorum.
- Onun tek büyük avantajı bu.
Biliyor musun, eğer bir aileye
bakabilecek birini istiyorsa, bir iş bulacağım.
Ve sonra kızı elde edeceğim.
- Saçmalıyorsun, ve nasıl,
nasıl gidip de iş bulacaksın?
- Bu benim yeni hukuk asistanım.
Çok zeki bir çocuk.
Lovejoy ve Pinkerton davasında
dikkat çeken neydi?
- Güney Louisiana'nın her bölgesinde kadının gizli bir cop
taşıma hakkını kurdu.
- Önceden hazırladın onu, Blochstein.
- David, incindim.
Çocuğa dava hukuku soracağını nereden bilebilirdim?
- Yeni pozisyonun sana
birinci seviye imkanlara erişim sağlıyor.
Bilardo odası, espresso köşesi ve ev içi berber hizmeti.
Tam kesim yok.
Sadece sıcak havlu ve düzeltme.
(dosyalar düşer) - Sevgili Charlotte,
Umarım iyisindir.
Yakın zamanda umut vadeden
bir kariyer edindim ve acaba
bu hafta bir ara marshmallowlu dondurma yemeye gelir misin?
Bugün daha sonra ve yarın çoğu zaman müsaitim, ama esneğim.
Bana haber ver, profesyonelce senin, W.
- Kutsal bok.
- Teşekkür ederim.
- Bu iş dâhice.
Birkaç aydır birlikte olduğun bir kızdan
nafaka almak.
Jen'den nafaka kabul ederdim.
- Evet, o sana gerçekten kötü davrandı, dostum.
- Her neyse, tekrar işe yarar mı acaba?
- Matthew Mole hakkında mı konuşuyorsunuz?
- Evet, dostum. - İşe yarar.
Bu, ne olur, ne kadar olur?
- Dördüncü kez gibi.
- Değil mi? Evet.
Dördüncü kez.
- Evet, ve kızların aileleri her zaman onu ödüyor.
McLusky'nin cebi oldukça tatlı bir komisyon.
- Merhaba Werther, yeni iş için tebrikler.
Paul çok gururlu olmalı.
Dondurma için, Johannssen davası bittikten sonra
Albert'le balayımızı planlıyorum.
Ve bu da zamanımın çoğunu alıyor.
Oh, ve eğer rehberini güncellemek istersen,
artık Charlotte Wrightly.
- Albert'ın soyadını aldı.
İnanabiliyor musun?
Kadın hakları hareketi hiç olmamış gibi.
Ne yapıyorsun?
- Eve gidiyorum.
- Yapamazsın, daha Charlotte'un kalbini kazanmadım.
- Charlotte'un kalbi.
Ne kadar acınası konuştuğunu biliyor musun?
- Modundasın. - Evet. Evet.
Biraz moddayım.
Albert beni Sissy ile yakaladı.
- Harika.
- Albert beni kovaladı, gömlek giymeden önce.
- Bu biraz eğlenceli gibi.
- Ve bunun bir önemi yok çünkü,
neyse.
- Neden?
- Çünkü onun sana olan ilgisi tamamen bitmemiş gibi.
- Bunu neye dayanarak söylüyorsun?
- Neye dayanarak?
- Werther hiç benden bahseder mi?
- Sorunun ne biliyor musun?
Hayatındaki tüm iyi şeyleri
fark etmiyorsun.
- Hayatımda bu kadar iyi olan ne var, Paul?
Kalbim kırık. - Kalbin kırık.
O sadece bir kız. Bir kız.
Ve Charlotte seninle bir daha konuşmasa bile,
hala cazibeye ve zengin bir aileye sahipsin.
Yeterli olmadığın bir işi elde etme yeteneğine.
- İşte çok başarılıyım.
- Eminim öylesindir.
Gerçekten inanıyorum.
Zekisin, yeteneklisin.
Her şeyi yapabilirsin, ama sahip olmadığın şeylere
ya da sahip olamayacağın şeylere odaklanıyorsun, örneğin
benim aptalca bir şekilde Avrupa'ya gitmeyi reddetmem.
- Oh, çok eğleneceğiz.
- Sen inanılmazsın.
- Neden bu kadar öfkelisin?
- Charlotte sadece senin deli bencilliğinin
son örneği.
Kitapları ve müziği seven başka bir kız
ve tuhaf dürtüler bulabilirsin.
Ama illa Charlotte olacak.
Her zaman tam olarak istediğin zaman istediğin
şey olmak zorunda, Werther, inanılmaz derecede sinir bozucusun
ve senin şikayetlerini dinlemekten bıktım.
- Paul. (valiz sesi)
- Eve gidiyorum. - O zaman git.
- Bu gece büyük gece.
Gala, gidiyorsun değil mi?
- Oh, hayır.
- Hadi ama, şehirdeki her avukat orada olacak.
Biliyor musun, berbat görünüyorsun.
- Kötü, çok kötü bir hafta.
- Bunun hakkında konuşmak ister misin?
- Gerçekten değil. - İyi.
- Bencil biri miyim?
Hayır. Sadece merak ettim.
Sevgiyi hak ediyor muyum?
- Ooh, bu ağır.
Bence bu an,
anlamlı hayat tavsiyeleri vermem gereken bir an.
- Yapmak zorunda değilsin.
- Hey, sana hiç söylemiş miydim
ki asla prezervatif kullanma?
- Bunu söylemiştin.
- Yani, bu kişiyi tüm kalbinle seviyorsun?
- Hm.
- Seni geri seviyor mu?
- Şey, o yakın zamanda harika bir adamla evlendi.
- Ah, anlıyorum.
Eğer gerçekten onun için önemsiyorsan,
ikisi için de güzel bir şey yap.
Gerçekten takdir edecekleri bir şey.
Sonra devam et.
- Werther. - Albert.
Dinle, belki sana bir özür borçluyum.
Belki sen bana borçlusun, bilmiyorum.
Geçmiş, geçmişte kaldı ama elimde tuttuğum şey
gelecek ve bu,
Charlotte olayında kimin haklı olduğundan
daha önemli.
- Evet, bunun ne olduğunu tahmin bile edemem.
- Biliyorsun, tüm boş zamanını Kit Johansen davasına
harcıyorsun.
- Evet, biraz zamanımı harcadım, doğru.
- Blochstein, Letcher ve Wormdon'da iş buldum.
- Ne dedin?
- Evet, davanın lideri-
- Hayır, hayır. Dur Werther.
Werther yapamazsın- - Hayır, hayır, sen-
- Dur, duyamam, duyamam-
- Albert, bu.
Albert, ben-
- Vay, vay, vay. Werther.
Her yere çıkıyorsun, değil mi?
Tahmin edeyim, Charlotte'u arıyorsun.
- Aslında Albert için geldim.
- Onları rahat bırak. - Bırakacağım ama önce-
- Başta bunun tatlı olduğunu düşündüm.
Tatlı, tuhaf adam en iyi kızımı arzuluyor gibi.
Ama bu, tatlı değil.
Bu, sapıkça.
- Ben sapık değilim, onu seviyorum.
- Bu, sapıkların söylediği bir numaralı şey.
- Bu aynı zamanda âşıkların da söylediği
bir numaralı şey değil mi?
Ah!
- Şehirde kaç kızı ısrarla takip ettin?
- Hiç.
- Sana inanmıyorum.
Narsistik bir çapkınsın.
Burada herhangi bir orta derecede çekici kadın
seni banyoya sürüklese, yapmaz mısın (dil şıklatma)?
- Hipotetik olarak, bu zorlu bir düşünce deneyi.
Fiziksel olarak çok yalnızım, reddedilmiş hissediyorum.
Belki, belki bunu rahatlatıcı bulurum
ya da belki daha kötü hissederim.
- Biliyordum.
- Ne bildin? Ben kararsızdım.
Zaten, banyoya katılmak istediğim tek kişi,
affedersin- - Werther. Werther.
Werther. - Deniyorum,
banyoya katılmak istediğim tek kişi, affedersin.
- Werther. Wer- - Ben. Oh!
- Sohbetten kaçıyorsun.
Bu, klasik durumdan kaçınma davranışı.
- O mu? Ben mi?
Hayır, hayır. Düşündüğün gibi değil-
- Her zaman seninle ilgili bir şey oluyor.
- Gerçekten, gerçekten, düşündüğün gibi değil.
Sadece, ben sadece- - Dur, dur, dur.
Hayır, Werther. - Bunu buraya koy.
Hayır, hayır, hayır. - Bunu buraya bırakacağım.
- Hayır, hayır. Werther!
Tanrım, Werther. - Sadece-
- Bak, eminim ki ne kadar ciddi olduğunu bilmiyorsun,
ama ben barodan ihraç edilme riskini göze alamam-
- Sadece bırakacağım- - Elindeki her neyse
- Ve sonra birlikte konuşacağız
bunun hakkında.
Bana güven. Bana güven. (Albert iç çeker)
Bana güven. (iç çeker)
Hey, Charlotte.
- Merhaba Werther.
- Evet, yani, hemen cevap verdin.
- Ne demek istiyorsun- - Oh, biliyorum.
E-postama yanıt vermediğinde,
belki de işim yeterince iyi değil diye düşündüm
ve paralegal olarak yeterince para kazanmıyorum, öyle mi?
- Ne diyorsun sen?
- Senin, Sissy'nin ve diğerlerinin geçimini sağlamak için iş buldum.
ve diğerlerini, evet.
- Kardeşlerimin isimlerini bilmiyor musun?
- Yüz tane vardı, bilmiyorum.
Hayır, haklısın. - Bekle, ne demek istiyorsun,
bize bakmak istiyorsun?
- Diyelim ki beni seçtin.
- Üzgünüm. - Sen biliyorsun-
- Eğer sana o izlenimi verdiysem üzgünüm-
- Beni öptün ve bana söyleme
bunu tekrar tekrar yaşamadığını, düşünmediğini.
Hiç böyle hissettirmez ama öyle oldu.
Bu sefer öyle oldu ve ben.
Hayatının nasıl olacağını biliyor musun?
Albert'in işten dönmesini bekleyerek
o evde tek başına olacak ve işten döndüğünde
işi bitmesini bekleyeceksin, ki asla bitmeyecek.
Seni seviyorum.
Seni seviyorum ama beklerken solup gideceksin ve
onun değişmesini umut edeceksin.
Seni hayal kırıklığına uğratacak.
Seni hayal kırıklığına uğratmaya devam edecek
çünkü o baban değil.
- Sen bir pisliksin.
Defol. - Partiden mi?
- Şehirden.
- Ama ben burada yaşıyorum.
Burada çalışıyorum, kalıcı ikametgah edindim.
Ayrıca, buradan ancak yüzünden nefret ettiğini
düşünürsem ayrılırım.
Hiç eğlendiğimizi düşündün mü?
Birlikte harika bir geleceğimiz olabileceğini
hiç düşündün mü?
- Hiç eğlenmedik.
Çocuksun ve ukalasın.
Sadece sıkıldığım için sana katlandım.
Tabii ki hiçbir geleceğimiz olamazdı
çünkü ben geleceğimi zaten seçtim,
ve o, her açıdan senden 10 kat daha iyi.
Yüzünden sadece nefret etmiyorum,
aynı zamanda akıllıca bir şey söylediğini
düşündüğünde aldığı ifadeden de nefret ediyorum.
Sıradan espri denemelerin muhtemelen yolunu
ödeyen anneni ve Westmount'taki kızları etkiler.
Bu yüzden egonla ilgileniyorsan
ve ikimiz de bunu bildiğimiz kadar çok önemsiyorsan,
Montreal'e dönüp egonu başka birine okşatmanın
bir nedenini göremiyorum.
- Beraber mi tuvaletteydiniz?
- Hayır, Werther ile beraberdim.
Albert sadece oradaydı, tuvaletini yapıyordu.
Werther ile miydin?
- Evet, o söyledi - Hayır.
- fiziksel olarak yalnız olduğunu ve teorik olarak
bağlanmanın rahatlatıcı olacağını.
- Hayır. Hey! - Onu sorguluyordum.
- Bağlam, bu değil- - Albert, doğru mu?
- Evet, onları tuvalette gördüm.
- Yani beni seviyor musun?
- Werther.
Bu, kondomsuz birlikte olduğun kız mı?
- Hayır. Hayır. Bu biraz şeydi ben- - Affedersin.
- Tanrım, kondomlardan nefret ediyorum.
- Herkes nefret eder.
- Ne, bunu nereden buldun?
Uh. - Oh, şey, şey, ben,
Blochstein, Letcher ve Wormdon'un
açıkça hiçbir ahlaka sahip olmayan bir firma olduğu
için savunmaya, müvekkilimizin bu apartman nafaka
dolandırıcılığını üç başka kadınla yaptığını söylemenin
o kadar etik olmayacağını düşündüm.
- Ah, sen kovuldun.
- "W" harfiyle mi doğru?
Notumda doğru yazdığım emin olmak için mi?
Baroya gönderdiğim notta mı?
- Albert'ı rahat bırak, o, o buna bakmaz bile.
O, o, o bakmadı bile.
- Ama şimdi biliyor, değil mi?
- Başkan yargıca bunu söylemeli miyim?
Bu davayı nasıl etkiler acaba?
- Ah, ben- - Seni bir daha görmek istemiyorum.
- Evet. Merhaba.
Ne?
Hmm?
Sadece deniyordum.
- Tamam, haklısın biliyorum.
Ya da her neyse.
Bitti.
Ah, özür mü dilemeliyim?
Ben mi?
Eminim ki,
Özür dilemeliyim.
Melanie. Telefonu kapatma.
Onları bulmam lazım.
Yüz yüze özür dilemem lazım ve sonra,
hayatlarından tamamen çıkacağım.
Neden? Neden yapmalısın?
Belki de galada niyetimi yanlış anlattığın için bana borçlusun
ama hayır,
ama eğer gerçekten Charlotte'un arkadaşıysan,
ona sahip olmasını istemez misin,
duygusal kapanışı sadece ayık,
gerçekten samimi bir özürle sağlayabilir?
Kırsal evlerinde mi?
Evet. Teşekkür ederim.
- Huh? (gülüyor)
Tabii ki.
- Özür dilemeye geldim. (içki dökülme sesi)
Albert burada mı?
Aslında bu onun için de.
Ve abartmak istemem ama,
oldukça cömert olacak.
- Albert cehenneme gidebilir.
Duruşma beklemede, bu da demek oluyor ki balayı,
zaten ertelenmişti, o da beklemede.
Müşteri öncelik, değil mi?
Buraya gelmeyi önerdiğinde,
gerçekten benimle biraz zaman geçirmek istediğini
düşündüm ama hayır.
- Başka ne için?
- Bay Johannssen'le parkta avlanmak,
sonraki adımları tartışmak, aynı eski saçmalık.
İçki?
- Biliyorsun, sen tam bir kaba herifsin.
Ama eğer bir şey olsaydık,
beni her zaman öncelikli yapardın, değil mi?
- Sanırım yapardım, Bayan Wrightly.
Ama bizden bahsedince
ve düşündüğümde
ne olabileceğimizi.
Koca olduğumu düşünmüyorum,
veya baba, anlıyor musun?
Geçim sağlayan ya da- - Kim dedi ki olmalısın.
- Ama Albert seni sevdiği gibi,
o benden daha iyi bir insan.
O seni önemsiyor, diğer insanları önemsiyor.
- Şşş.
Beni seviyor musun?
- Hayır, o da seni seviyor.
Daha fazla, daha iyi.
- Bana daha iyi davranıyorsun.
- Şimdilik, ama ben bencilim,
aptalım.
Pek çok konuda berbatım.
Ben adeta Anti-Albert gibiyim.
- Sen iyi bir insansın.
- Teşekkür ederim.
Duruşmanın bitmesini istiyordun, değil mi?
Benim için mi?
- Evet, um.
- Hangi kısımdasın?
- "Bana güzelliğe duyarsız olduğumu söyleme.
Bu benim zayıf noktam.
Ve bunu unutma.
Bana göre, her şey güzel.
Bana pembe bir gün batımı göster ve ben çökerim.
Tanrım, herhangi bir şey, Peter Pan.
Oh Tanrım, gözyaşı dolu bir havuzum.
Bana söylemeye cüret ediyorsun ki ben-
- Çok yumuşak.
- Sadece bir saniye sürecek.
- Albert!
Albert!
- Şşş!
- Üzgünüm, üzgünüm, üzgünüm.
Ben, ben en kötüsüyüm. En kötüsüyüm.
Burada Bay Johannssen ile olduğunu biliyorum.
O nasıl?
Nerede o?
- Gelmek istemedi.
- Ama Charlotte'a söyledin.
- Yani, biraz yalnız kalmak istedim
ki bu geyik üzerinde senin yüzünü hayal edebileyim.
- Komik.
Bekle, gerçekten benim yüzümü
av hedefi olarak mı hayal ediyorsun?
Bu ile bir tüfek arasındaki fark nedir?
(ateş sesi) Ah!
- Aman, ben,
ne yapıyorsun?
- Düşündüm ki - Ver onu bana!
- Düşündüm ki bir,
- Güvenlik vardı sandım.
Sarhoş musun?
- Lise sarhoşu gibiyim. - Aman Tanrım.
Önce, iki yıldır üzerinde çalıştığım
bir davaya onarılamaz zarar veriyorsun.
Ve şimdi buraya sarhoş gelip geyiklerimi korkutuyorsun.
- Geyiklerin ve aptal davan
Charlotte'tan daha mı önemli?
- Başka bir kör nokta bulacağım.
- Albert.
Albert!
Albert. Kapanışa ihtiyacımız var!
- Hiçbir şeye ihtiyacım yok.
- Senin var, ya da en azından benim var.
Lütfen.
Biliyorsun, ders kitabı durumsal kaçınma.
Biliyorsun, sorunlarından kelimenin tam anlamıyla kaçıyorsun.
Albert! (hüzünlü müzik)
Albert! (yağmur sesi)
Albert!
- Werther!
Werther!
- Ah. - Werther.
- Vuruldum.
- Seninle ilgili çok ciddi bir sorun var.
- Evet, seninle konuşmam gerekiyordu.
Şimdi konuşuyoruz işte.
Aslında, bu çok kötü bir fikirdi.
- Kendini zar zor vurdun bile.
- Korkutucuydu. - Aptalcaydı.
- Düşünce aptalcaydı.
Aman Tanrım, gerçekten çok acıyor.
- İyi. - Ah! Aman.
Bu pek hoş değil.
- Öyle mi?
Karımı kovalayan adam söylüyor.
- Ve büyük davanı mahvettim,
ve geyiğini korkuttum.
- Tanıştığım en garip insanlardan birisin.
- Tanıştığım en iyi insanlardan biriydin.
Yani, Charlotte'u seviyorum.
Onu seviyorum.
Ve bunu biliyordun, biliyorsun.
Bana yine de nazik davrandın,
ve şimdiye kadar beni en az üç kez
burnumdan vurmalıydın.
- Çok ilginç bir adamsın
bu yüzden sana çok düşkündüm, yani.
- Hayır, bak Albert,
seninle konuşmam gereken şey bu.
Evet, Charlotte'la iki kez öpüştüğümü bilmelisin,
ve eminim ki neredeyse
senin yatağında birlikte oluyorduk.
Ama o çok sarhoştu, ve ben bir aydınlanma yaşadım.
Yani, temiz bir sayfa.
- Ne?
- Benim gibi birinin
onunla araya girmesine izin veremezsin.
onunla vakit geçirmezsen
ve ona değer verdiğini hissettirmezsen
ve onunla eğlenceli şeyler yapmazsan,
kendine başka bir Werther bulur.
- Başka bir Werther olduğunu sanmıyorum.
- Yani demek istediğim şu ki o kadar yakışıklı ve
çekici olmayacak, ama o orada
sen olmadığında olacak.
Ve yanlış anlama, o,
o iyi biri.
Bir melek ve seni aldatırsa kendinden nefret eder.
Edecek.
Gerçekten masum bir Kansas çiftlik çocuğunu savaşa göndermek gibi.
Değişmiş döner
bu tuhaf ve depresif şekilde.
Onu tanıyamayacaksın.
Ben de tanıyamayacağım.
Sanırım demek istediğim şu, Charlotte'u bir savaşın izlerini taşıyan
Kansas çiftlik çocuğuna çevirmeyin, Albert.
Ama bu ağaç garip kokuyor.
- Bu bir ıhlamur ağacı, bir meşe.
Sperme benziyor.
- Evet, öyle. (gök gürültüsü)
- Tamam.
(yumruk sesi) - Ah, İsa aşkına.
Sakatlayıcı bir karın darbesiyle adama vuruyorsun.
- Merak etme, 911'i arayacağım.
(yumruk sesi) - Ah!
Ah, ah, ah.
Ah. (nefes nefese)
Merhaba Paul.
Ben Werther.
Bir ıhlamur ağacının altında oturuyorum.
Görünüşe göre bir çeşit meşe,
ılık sperme benzer bir kokusu var.
Merhaba Charlotte. Ben Werther.
Bir süredir görüşmedik. Arayıp emin olmak istedim
doğum günü hediyeni aldığından,
bu arada özür dilerim Dia Viari'yi geri aldığım için,
ama gerçekten benim vermem için değildi.
Bilmek seni mutlu edebilir ki annem onu geri aldıktan sonra,
o ve kız kardeşi barıştılar.
Aslında, annem, babam ve Blochstein amcam ve teyzem
bu yıl birlikte Kentucky Derbisi'ne gidiyorlar
anakronistik şapkalar takıp juleplerle sarhoş olmak için.
Paul da iyi.
Farkındalık yogası yapıyor ve-
Üzgünüm, sesli mesajın yarıda kesildi.
Neyse, sana anılarımın bir kopyasını gönderdim.
Biraz yüzeysel ve bencilce olabilir,
yayıncım sonunu biraz daha dramatik
yapmamı istedi, biraz "Romeo ve Juliet" gibi.
Eğer onu elde edemezsem hayat devam edemez gibi.
Ama senin düşüncelerini duymak isterim.
Eğer seks sahnesi gereksiz geldiyse şimdiden özür dilerim.
Ama genel olarak zevkli.
Ve sadece altı tane var, sanırım,
üstü açık el işi yapılan bölümü saymazsan
örnek satışta, ki ben saymıyorum.
Neyse, ben,
seni ve Albert'ı sıkça düşünüyorum,
ve nasıl olduğunuzu merak ediyorum.
- Hazır mısın? - Mm.
- Hadi gidelim.
Beni bir ara ara, olur mu?