KRALLIK
Buraya gelin!
Hadi... Dikkatli ol.
Dikkatli ol.
Hadi.
İşte böyle.
Dikkatli ol.
Çok iyi... Dikkatlice ve tamamdır.
Kusursuz.
Tanrım, bizi kutsasın.
Bu yemeği ve hazırlayanları kutsasın.
Çok aç ruhlarımızı doyursun
ve tüm kardeşlerimize yiyecek bir şeyler versin.
Amin.
Çok iyiydi, evladım.
Hadi canım, başlayın.
- Hadi! - Devam! Bastır!
Daha, daha, daha!
Hadi...
Hadi, şimdi!
Evet, hadi!
Yeter...
Ama dün evet demiştin.
Sıcak basıyor.
Kahretsin, ne lanet şey!
- Çekil! - Abartma.
Şuna bak!
- Seni yendim, değil mi? - Neden dayanıyorsun?
Küçükler ama güzeller.
Çocuklar, yeter artık.
Dün gece seni bir adamla gördüm.
- Saçmalık. - Hangi adam?
Bilmiyorum, gördüm, karanlıkta.
Hadi, anlat!
- Ve iki tane daha. - Uyduruyorsun.
Yakında öğreniriz.
Ah, o yukarıdaki!
- Dur! - Şuna bak!
Tatlıları aramaya gideceğim, Tata.
Bugün öğleden sonra çalışacak mısın?
Evet, saat 3'e kadar. Plajda buluşalım mı?
Sadece bu mu?
- Hadi, gel! - Dur, dur...
Hadi, gelin, sonuna kadar gidelim.
Romain!
Lesia, domatesleri Jo'ya bırakmak için benimle gelir misin, lütfen?
Çok sıcak, şimdi olmaz. Sonra gidelim.
Hayır, tam da bu yüzden yoksa arabada bozulacaklar.
Hadi, uzun sürmez.
Beni bekleyin! Geliyorum.
Plaja doğru!
Neden benimle konuşmuyorsunuz?
Canım, yapamam...
Neden ne düşündüğümü sormuyorsunuz?
Bir çocuğun fikri sorulmaz.
Zaten böyle yeterince karmaşık.
Hadi, çık!
- Büyükannenle, tamam mı? - Tamam, o da iyi.
Daha da büyümüşsün.
Oraya ne koydun?
Rahatla, ihtiyacın olan her şeyi. Gel buraya.
Birkaç güne görüşürüz, tamam mı?
Çok iyi.
Nasıl tutunacağını hatırlıyor musun?
Ve sen, yavaş ol.
Ee...?
Ah, benim küçüğüm...
Burada ne kadar kalacağım?
Bilmiyorum. Birkaç gün.
Bu evde ne zamandan beri kalıyorsun?
Birkaç gündür.
Yarın sabah birlikte balığa gitmeye ne dersin?
İstersen.
Seni saat 6'da uyandırırım.
Saat 6 uygun mu?
Birini telefonla arayabilir miyim?
Hayır, canım.
Bunu zaten biliyorsun.
Bu saatte kimi aramak istiyorsun?
Yatalım mı?
Ha?
İyi geceler.
Sen burada mıydın?
Vaftiz babacığım!
İyi misin?
İyi misin, tatlım? Burada olduğunu bilmiyordum.
Büyümeyi bırak!
Buraya bak. Aman Tanrım...
Ne kadar güzelsin, harika. Bana anneni hatırlatıyorsun.
Jean'e seni gördüğümü söylersem kıskanacak.
- O nasıl? - İyi.
Celia ile köyde, hafta sonu geliyorlar.
Ne yapacağız biliyor musun? Birlikte bir gün denizde.
Hep birlikte...
Geçen yılki gibi. Var mısın?
Onlar.
Evet, alo?
Babam nerede?
Balık tutmaya gidecektik.
Çıktı, uzun sürmez.
Ne oluyor?
Bardan bana sigara alabilir misin?
İlerde sağa doğru çıkınca.
On dakika içinde burada olur.
Al.
3 paket Philip Morris al. Kalanıyla istediğini al.
Teşekkür ederim.
**Alo?**
Merhaba, Fabien ile konuşmak istiyorum, lütfen.
**O çalışıyor. Mesaj bırakmak ister misiniz?**
Hayır, sonra ararım, teşekkürler.
**Seçilmiş sosyalist...**
**... Philippe Padovani'nin neredeyse hayatına mal olan**
**bir bombalı arabanın patlamasının ardından şoke olan **
**adanın siyasi sınıfından sabahtan bu yana**
**çok sayıda destek açıklaması yapıldı.**
**Oy birliğiyle bu şiddet ve barbarlık eylemi kınandı.**
**Diane Paoli ve Jérôme Matei'nin görüntüleri.**
Teşekkür ederim.
**Biri ağır olmak üzere 4 kişinin yaralandığı**
**bombalı arabanın patlaması, saat 22:00'den kısa bir süre önce**
**Ajaccio merkezde gerçekleşti.**
**Bu saldırının hedefinde Philippe Padovani vardı.**
**Korsika Bölgesi'nin sosyalist başkanı**
**ve danışmanı mucizevi bir şekilde kurtuldu.**
**Yaya olarak makam aracına doğru gidiyorlardı...**
İki adım daha, ölürdün.
**- Araba patladı...** - Ve o da onunla birlikte.
**Savcılık tarafından bu sabah cinayete teşebbüs suçundan**
**soruşturma başlatıldı.**
**Daha fazla bilgi...**
Lesia?
Kalk bakalım, tatlım...
Hadi, başını kaldır, vücudun da peşinden gelir.
Neden korkuyorsun?
Küçük hayvan büyüğü yemez.
Ben büyükleri tercih ederim.
Bu tekne kimin?
Yeterli, atabilirsin.
Oltayla oynama, kayalar var.
Şimdi anlat bakalım,
okulun nasıl geçti?
İyi.
Tata bana dedi ki iyi notlar almışsın.
Üçüncü oldum.
Ah, çok iyi, çok iyi.
En sevdiğin dersler neler?
Hep aynıları.
Tarih ve coğrafya, Fransızca, spor.
Ya fen bilimleri?
Pek sevmem.
Ben de sevmezdim.
- Oltanı biraz kaldır. - Kaldırıyorum.
Peki sen, son aylarda neredeydin?
Çok seyahat ettim.
Nereye?
Nereye gittiğini hiç söylemiyorsun.
Lesia, oltana dikkat et.
Diğerleri bütün hafta bizimle kalacak mı?
Kesinlikle evet.
Arkadaşının arabasının patlaması yüzünden mi?
Yakaladı mı?
Geçen gün seni düşündüm.
Bir turist kaseyle balık tuttu.
Bir kaseyle mi?
Bir kaseye bir mutfak havlusu koydu,
etrafını bir şerit iç lastikle sardı,
ve balıkların girmesi için ortasına bir delik açtı
sonra da üstüne biraz un serpti.
İçinde çabucak bir sargoz ve iki kefal oldu.
Kaseyle ve unla plajda mı?
Ne, bana inanmıyor musun?
Ama baba, gördüm!
Yalan söylüyorsun demiyorum.
Turistler seni kandırmış, o kadar.
Arkadaşı kaseyi suyun altında doldurdu,
sen görmedin. Sorun yok.
10 kez tekrarladılar.
Arkadaşı bunu 10 kez mi yaptı?
Aynılarını koydu.
Dikkat et, sana 3 kez söyledim ipini çek diye.
Şimdi, oltayı kayalara taktı.
Söyledim mi, söylemedim mi?
Hadi, bana ver.
Ne yapacaksın?
Kopartacağım.
Boş ver, sadece bir olta.
Kase saçmalıkları anlatmak yerine,
3 kere çekmeni söyledim.
Kızım, konuştuğum zaman dinle.
Bir tane daha al.
Nereye gidiyorsun?
Birini bulmam lazım.
- Herkes gidiyor mu? - Gidiyorlar.
Peki ben?
Sen eve göz kulak ol.
Uzun sürmez. 2 ya da 3 saate döneriz.
**Alo?**
Günaydın, Fabien'le görüşmek istiyorum.
*Hemen çağırıyorum. Fabien!*
*Fabien?*
*Üzgünüm. Hâlâ burada sanmıştım,*
*ama gitmiş olmalı. İster misin...*
*- Alo?* - Tata?
*Lesia? Ne oldu?*
Hiçbir şey, iyi olup olmadığını sormak için aradım.
*Nereden arıyorsun?*
Bir ankesörlü telefondan.
*Orada her şey yolunda mı, canım?*
Evet.
*Thomas, bırak şu işleri! Çık oradan ve giyin!*
Ne yapıyor?
*Salonda çıplak ve Marie-Michelle birazdan*
*çocuklarla gelecek.*
*Kapatmam lazım. Bu beni çıldırtıyor.*
*Acil bir şey yok, değil mi?*
*Alo?*
- Tata, gelip beni alabilir misin? *- Lesia...*
- Geri dönmek istiyorum... *- Dur!*
*Hemen dur. Seni almaya gelemem.*
*Ve gelebilsem bile, gelmezdim.*
*Orada olman önemli, anlıyor musun?*
*Çok kalmayacaksın, o yüzden buraya geri dönmeden *
*önce tadını çıkar.*
- Tadını çıkaracak bir şey yok! *- Lesia...*
*Bunun mümkün olmasının kolay olduğunu mu sanıyorsun?*
*Kaprisli olma.*
*Biraz çaba göster. Her şey yoluna girecek.*
*"Bir hedef, diğerini gizleyebilir."*
*"Soruşturmanın bazı kaynakları şu ikisinin*
* yakınlıklarını öne sürüyor:*
* Bunlar, sosyalist devlet başkanı Philippe Padovani ile *
*ezeli ve gizemli dostu, klan lideri Pierre-Paul Savelli *
*arasındaki yakınlıktan bahsediyor."*
*"Onlara göre Mart 1991'den beri,*
*yetkililerce aranıyordu,*
*ada çevresindeki etkisini zayıflatmak amaçlı,*
*yapılan bu saldırının gerçek hedefi olabilir."*
*"Bazı bölgelerin hâlâ çekişme konusu olduğu bir zamanda,*
*böyle bir olay, adada kanlı yeni bir dönemin*
*başlangıcı olabilir."*
Ne yapıyorsun orada, canım?
Yatağına geri dön.
Kızın 20 yaşında.
Zaman ne kadar hızlı geçiyor.
*Bayan Dün Hâlâ çok küçüktü*
*Ve ilk dertleri*
*İlk kırışıklıkları oldu*
*Madam*
*Ve ilk sorunları*
*Onu güzel buluyorlardı*
*Ama işte o güzel*
*Kendisi kadar genç Bir birey için*
*Benzeyen bir genç*
*Uğruna olan kişiye*
*Madam*
*Siz güzelleştiniz*
Çılgınlık, daha saat 9 ama şimdiden sıcak oldu.
Kahve ister misin, vaftiz baba?
Evet.
Jean ve Celia ile konuştum.
Yarın köyden geliyorlar.
Buraya mı geliyorlar?
Hayır, buraya değil.
Ama hep birlikte teknede vakit geçireceğiz.
- İyi. - Değil mi?
Teknede piknik hazırlayacağım, birkaç malzeme daha alırım,
Hepimiz hızla çıkarız ve en son düşen kazanır.
İlk düşen sen olacaksın, kesin!
Evet, öyle! Göreceğiz.
- Benim mi? - Ben alırım, sorun değil.
Teşekkür ederim, canım.
Çok teşekkür ederim.
İşte plaka numaraları.
Onu aramamı ister misin?
- Tamam, arayacağım. - Peki bu?
Yeğeninin özgeçmişi.
Michel ile konuş ona bir yer bulmak için.
Ee?
Hiçbir şey mi?
Polise göre hayır. Dinlemelerde hiçbir şey yok.
Kimse kımıldamıyor, her şey çok sakin.
- Onlara güveniyor musun? - Kimseye güvenmiyorum.
Marchini'ler ve Buresi'ler arasında mı?
Buresiler kendi işlerini yapıyorlar, iyi gidiyor.
Kimse onları rahatsız etmiyor.
Marchini ile de aynı.
Ticaret limanını, geçişleri geri aldı,
hiç bu kadar zengin olmamıştı.
Bugün savaş başlatmak için para saymakla çok meşgul.
Peki ya milliyetçiler?
Hayır.
Zaten kendi aralarında kavga etmekle çok meşguller.
Ya onlar olsaydı...
Normal değil.
Ne?
Bu bombalı araba hikayesi.
Böyle bir organizasyona bulaşmak için çok çaba gerekir.
Pado kolay bir hedef.
Onu öldürmek istiyorsan, sadece kafasına bir kurşun sık.
Bunu yapmak için kimin imkanı olurdu?
Lojistikten bahsediyorum.
Marchini ve Buresi'nin olurdu.
Pierre-Paul haklı, ama neden bombalı araba?
Kim bilir. İzleri örtmek için.
Bu, değiştiklerini, akıllandıklarını gösterir.
Hayır...
Onlar değişmez.
Bu araba...
Bir şeyin başlangıcı, bir kopuş.
Bara uğrayacaksınız.
Köydeki havayı gözlemleyin. Biraz dolaşın.
Bilgi toplayın ve hepsinden önemlisi kendinizi gösterin.
Gidin.
Neredeydin, kızım?
Biraz plaja gittim.
Su iyiydi, gelmeliydin.
Haklısın.
Bu gece ne yiyeceğiz?
- Pizza alalım mı? - İstersen.
Dünden kalma balık var.
Doğru.
İstersen bir çorba yapabiliriz.
Yapmayı biliyor musun?
Peki, iyi mi?
İyi.
Peki?
1,42.
- Bekle, önce ben bakayım. - En az 20 saniye daha.
Sakin ol, Jacques Mayol.
12 saniye daha. Zaten çok iyi.
- Şimdi sen. - Hayır.
Hadi, git!
- Hayır, bundan hoşlanmıyorum. - Git!
Santu!
Bu işte kötüyüm, zaten kazandın. 30 saniye yapamam.
Saçmalık. Saati ödünç ver.
Ben kronometre tutarım.
Beni suya mı atmak istedin?
- Saçmalık! - Denedin!
- Git! - Dur!
- Saati ister misin? - Git! Saati istiyorum.
Santu!
*... ... Appletto topluluğunda bu sabah*
*eşi benzeri görülmemiş bir olay yaşandı.*
*Listincone yolunda pusuya düşürülen bir araç*
*4x4 bir cip tarafından ezildi ve ardından yakın mesafeden *
*çok sayıda tüfekle delik deşik edildi.*
*Kurban restoran sahibi Joseph Benetti'ydi,*
*Pierre-Paul Savelli ile arkadaştılar.*
*Hafta başında, klan liderinin başka bir ilişkisi*
*bölgesel sosyalist başkan Philippe Padovani,*
*bir bombalı araba saldırısıyla hedef alınmıştı.*
*Bu üçüncü ölüm vakası...*
Bu nasıl mümkün olabilir?
Buraya geliyordu. Bunu birisi biliyordu.
Kahretsin...
Bulmalıyız.
Saklanmalıyız.
Telefon eden bendim.
Üzgünüm, baba.
Asla sabit hat kullanmamalıydın.
Ama senin vaftiz babanın ölümüyle hiçbir ilgin yok.
Anladın mı?
Tüm Korsika'yı aramış olsaydın bile
hiçbir şey değişmezdi.
Anladın mı?
Gel buraya.
Onu neden öldürdüler?
Bilmiyorum, canım.
Dinle.
Kader bize saldırıyor. Güçlü kalmalıyız.
O da bunu isterdi. Anladın mı?
Ne olduğunu anlamak için dışarı çıkmam gerekiyor.
Tata'nın evine gidiyorsun, hayatına geri döneceksin...
- Hayır! - Dinle!
- İstemiyorum! - Dinle.
Seninle kalmak istiyorum!
Yapamazsın, canım.
Köyde Tata ile güvende olduğunu bilmem gerekiyor.
Başka şekilde imkansız.
Anlıyor musun?
Yakında buluşacağız.
Söz veriyorum.
Köye gitmiyor muyuz?
Önce morga uğrayalım.
Başınız sağ olsun, Jean.
Onu görmedin mi?
Hayır, imkansız olduğunu söylediler.
- Böyle daha iyi. - Evet.
Eve döneceğim.
Tüm bunlarla ben ilgileneceğim ve...
kayınvalidemi geri götüreceğim.
Güçlü ol.
- Lesia, burada biraz bekler misin? - Nereye gidiyorsunuz?
Hemen geri döneceğiz.
Beyaz minibüs bizi ne zamandır takip ediyor?
Çevre yolundan beri.
Şuraya park et.
Kiminle dalga geçtiğini sanıyorsun?
- Pierre-Paul… - Konuşma!
Ben konuşuyorum!
Kabadayılık taslıyorsun ama bir kızın sözüyle mi hareket ediyorsun?
Onu kız kardeşimin evinde bırakmalıydın,
buraya getirmemeliydin.
Sadece gidip gelmek gibi aptalca işlerimiz mi var sanıyorsun?
Yollarda görünme riskini hesapladın mı?
Zaten yeterince tehlikeli değiller mi?
- Nasıl isterdin ki... - Sen, sus!
Seni duymak istemiyorum, yeter!
İşe yaramaz herifler sizi!
Yarın sabah erkenden Santu ile geri döneceksin.
Seninle kalırım, rahatsız etmem.
- Söz veriyorum. - Ne düşünüyorsun?
Bir işe yaradığını mı? Bana yardım edebileceğini mi?
- Atış yapmayı biliyorum! - Yeter!
Burada, sen bir sorunsun.
Benim için bir şey yapmak istiyorsan, dinle.
Dediğimi yap ve köye geri dön.
Lesia?
Üzgünüm.
Geliyorum!
Çok üzgünüm. Uyuduğunu sanmıştım.
Önemli değil.
Gitmeliyiz. Hazır mısın?
Babam nerede?
O çoktan gitti.
Bak, seni götürmeyeceğiz bugün.
Her yerde polis baskınları var ve Tata'nın evine de gidecekler.
Tata'ya ne yapacaklar?
Arama yapacaklar.
Ama hiçbir şey bulamayacaklar, rahat ol.
Hadi, eşyalarını hazırla, çabuk.
Nereye gidiyoruz?
Alışverişe.
Sté!
Buldum!
Bekle.
Sen, şunu şuraya koy!
Git duş al.
Gerisi bizde.
Böyle daha iyisin.
Daha genç görünüyorsun.
Beğendin mi?
Beğendim.
Gel.
Nerede bu?
La Vulpaja'da, Joseph'i öldürdükleri yerden iki kilometre uzakta.
Arabayı kim gördü?
Karşıdaki barda içki içen birkaç DST elemanı.
Oraya vardıklarında,
bir araba karşıdan yolu geçip ilerideki refüje
park etti ve içlerinden biri plakayı kaydetti.
Araba yaklaşık bir saat orada kaldı
ve saat 10 gibi hareket etti.
Cinayet anında mı?
Birkaç dakika önce.
Arabadaki kişi Joseph'in geçmesini beklemiş olmalı,
işaret verip gitmiş.
Polis memuru plakayı kayıtlarda aradı.
Kiralık bir 306 buldu.
Charles Serra adına.
Charles Serra mı?
Marchini'nin damadı mı?
O ne yapıyor?
Ara sıra yardım ediyor.
Ama bu Marchini'nin yöntemi değil.
Hayır.
Bu yüzden eğer oysa...
yalnız değil.
Marchini, inanmıyorum.
Bilgi almak ve şüpheleri gidermek istiyorum.
Bu tür tahminler ilgimi çekmiyor.
Serra'yı biraz tanıyor musun?
Her sabah kahvesini Eden'de içer.
Yarın oraya git ve onu bekle.
Onun ne tepki vereceğini anlarsın.
Peki ya hiçbir şey hissetmezsem?
Hiçbir şey yapma.
Aptalı oyna.
Bırak o konuşsun, kahveni iç ve git.
Eğer arabadaki oysa, bir şey hissedeceksin.
O...
Marchini...
Geriye kalanların hepsi.
Lesia.
Buraya gel.
Burada söylenenleri, burada gördüklerini,
kimseyle konuşmuyorsun.
Asla.
Ne Tata'yla, ne arkadaşlarınla,
ne sevgilinle, ne yarın, ne de 10 yıl sonra.
Asla.
Kimseyle.
Sana güvenebilir miyim?
Sana dışarı çıkıp dolaş dediğimde,
dışarı çık ve dolaş.
Anladın mı?
Dışarı çıkıp dolaşmam mı gerekiyor?
Otur.
- Saat kaç? - 11:17.
Erken değil mi?
Olur böyle şeyler, yaban domuzları da
bu sıcakta şaşırmış olmalı.
Bak nasıl her yeri dağıtmışlar.
Vaftiz babamı kimin öldürdüğünü biliyor musun?
Biliyorum.
Peki sen, seni neden öldürmek istiyorlar?
Para için.
Güç için.
Onlarla konuşamaz mısın? Anlaşamaz mısınız?
Bu tür insanlarla konuşmak mümkün değil.
Kutulardaki silahlar intikam almak için mi?
- Lesia, yeterince soru sordun. - Dün gece,
bana güvendiğinizi söyledin.
Ne zaman yapacaksınız?
Yarın.
Kim gidecek?
Sté ve Santu.
Lesia, tüm bunlar çok karmaşık.
Beni tehdit ettiklerinde kendimi savunmam gerekti.
Hakkımda çok şey söylüyorlar, ama çoğu yanlış.
Anladın mı?
Korkuyor musun?
Hepimiz korkuyoruz.
Hayatımız söz konusuysa,
korkuyu soluruz.
Onu yeriz.
Bizi hayatta tutan şey bu.
Biraz uzaktaydı.
Rüzgar da azdı.
Bir dahaki sefere.
Restoran sahipleri turist sayısındaki düşüş nedeniyle
memnuniyetsizliklerini dile getiriyor
düşüşün yüzde 20'nin üzerinde olduğu tahmin ediliyor.
Bakan, bu sabah ulaştırma şirketleriyle diyalog başlatmayı ve
turizm profesyonellerine hafta sonuna kadar
net bir yanıt vermeyi planlıyor.
Ve bu bölümün ana bilgisi olan
Ajaccio merkezinde az önce yaşanan
ölümcül bir çatışmayı hatırlatalım.
2 motosikletli şahıs ateş açarak
2 kişiyi öldürdü ve kaçtı.
Kurbanlar polis tarafından biliniyordu.
Ayrıntıları saat 19:00 baskımızda tekrar ele alacağız.
Kısa bir müzik molası, Tino ile geçmişe bir yolculuk ve
birkaç dakika içinde Alta Frequenza'da yeniden bir aradayız.
Polis!
- Polis! - Nerede?
Yukarıda, yolda!
Hadi, onları durduralım.
Ateş etmeyin.
*Yere yat!*
Lesia! Lesia, burada kal!
Lesia!
Eğil.
*Geri gel!*
*Dur! Dur!*
*Dur!*
Rahatsız mı ettik?
Burada ne işiniz var?
Gelin, gelin.
Canım, buraya gelir misin, lütfen?
- Hepsini yatağa koydum. - Teşekkür ederim, Pauline.
Günaydın!
Benim adım Marianne.
İyi misin? Biraz uyuyabildin mi?
İyiyim.
Aç mısın?
Çikolata ister misin? Süt?
Kahve.
Şekerli mi?
Hemen getiriyorum.
Babamı çok uzun zamandır mı tanıyorsunuz?
Yaklaşık 30 yıldır.
Neden sizi hiç hatırlamıyorum?
Çünkü...
Ben seyahat ettim.
Annemi tanıyor muydun?
Çok iyi.
Annen harika bir kadındı.
Her zaman ona benzediğini söylüyorlardır sana.
Ve ona da benziyorsun.
Büyük bir avcı olduğunu duydum.
Hoşuna gidiyor mu?
Nasıl yani?
Avlanmayı hiç sevmedim.
Peki neden avlanıyorsun o zaman?
Onunla vakit geçirmek için.
Söyle, iki gündür tutuklu.
Evet, onunla artık iletişimimiz yok.
Avukatı ne diyor?
Diğer polisler tarafından ihbar edildiğini.
Ve IGPN onun birçok kişiye hizmet verdiğini
biliyor.
- Onun yerine kim geçti? - Marsilya'dan bir polis.
Onu tanımıyoruz.
Ghjasè ve Petru?
Silah taşıma, polise engel olma.
- Bundan kurtulamazlar. - Kurtulacaklar, evet.
Onları oradan çıkaracağımızı bilmelerini sağla, anladın mı?
Marchini?
Peşinde olduğumuzu biliyor.
Temkinli davranıyor.
Her gün yer değiştiriyor.
Ama düzenli olarak annesinin ve yeğeninin evine gidiyor.
Ne sıklıkta?
Gördüğümüz kadarıyla, haftada en az bir kez.
Ama eğer yapmak istersek, iki evde de zor olur.
- Nasıl zor olur? - Tehlikeli.
Görünür, çok insan var, özellikle bu dönemde.
Ve park edecek çok yer yok.
Bakalım.
Alternatifler?
Must uyuşturucu yüzünden kapandı.
Bu yüzden Ocana'nın ekibini daha az görüyoruz.
Bunu zaten biliyorsun.
Ve ovadaki gençler kayboldu.
Yani?
Tüm ekip kayboldu. Artık şehirde değiller.
Üç haftadır kimse onları görmedi.
Santu, onlarla ovaya git. Daha fazla bilgi edinmeye çalış.
Kızı kim götürüyor?
Şimdilik, o benimle kalıyor.
- Buyrun! - Teşekkürler.
Ne zamandan beri sigara içiyorsun?
Ben sigara içmiyorum. 20 yıl önce bıraktım.
Aç mısın?
Garson?
Evet, efendim?
Şey alacağız...
İki **tost sandviç**.
Patates kızartmasıyla.
Pizza?
Kraliçe denilenden.
Bir de... Tropico?
Harika, teşekkürler.
Burada ne yapıyoruz?
Birlikte vakit geçiriyoruz.
Bırak bu işleri. Aslında burada ne yapıyoruz?
Bekliyoruz.
Ve birlikte biraz vakit geçiriyoruz.
Ne oldu?
Bu şarkı...
João Gilberto,
Jobim…
Bana anneni hatırlatıyor.
Bütün gece bossa nova dansı yaptık.
Maracaíbo, Caracas...
Ben doğmamış mıydım?
Henüz değil.
Sen henüz planda yoktun.
Sen bizim kazamızdın.
En güzel kazamız.
Venezuela'yı biraz hatırlıyor musun?
Bazı görüntüler.
Hatırlıyorum...
ahşap evi, muz ağaçlarını
etrafındaki muhabbet kuşlarıyla.
Arara kuşlarını.
Peki biberonunu çalan maymunları hatırlıyor musun?
Hayır.
Böyle gelirlerdi...
Tak!
Her seferinde seni güldürürlerdi.
O evde bir hayvanat bahçesi kurmuştum.
Panterlerimiz, timsahlarımız vardı...
Timsahlar mı?
İki küçük, yaralıydılar.
Birkaç ay onlara baktım, sonra serbest bıraktım.
Annen korkuyordu.
Annem orada iyi miydi?
Hayatımızın en güzel yıllarıydı.
Neden geldik?
İhbar edildik. Artık güvenlik yoktu ve...
Sen de olunca geri dönmeye karar verdik.
Ne kadar kaldınız orada?
13 yıl.
Bunun 3 yılı seninle.
Dönmek istemedin.
Evet, canım...
Çok seviyordum.
Peki, sahte belgelerin var mı?
Bana da ayarlarsan eğer...
orada tekrar yaşarız, kimse bizi aramaz.
Ne?
Keşke bu kadar basit olsaydı.
Ama basit. Oraya dönmek zorunda değiliz.
Başka bir ülkeye gideriz.
Kendi restoranımız olur. Kendi balığımızı tutarız.
Yemek yapabilirim ve hatta kokteyller de yapabilirim.
Neden olmasın?
Çünkü...
Çünkü gidemem, işte bu.
Arkadaşlarım tehlikedeyken dünyanın bir ucuna gidemem.
Hayatım burada.
Ailem.
İşlerim.
Her şey burada.
Ama aileni hiç görmüyorsun bile.
Biliyor musun...
Babamı gözümün önünde öldürdüklerinde 16 yaşındaydım.
Onu gömdüğümde, kendime söz verdim
intikamını alana kadar mezarına asla geri dönmeyeceğime.
İlk aylar...
nefes alamazdım.
Ağzımda demir tadı vardı.
Kız kardeşlerimle konuşmuyordum artık.
Annemle bile...
Nerede yaşarsam yaşayayım,
kendimi görmemek için aynaları kaldırırdım.
Artık sokakta gülen çocuklara,
bir ceza için birbirini sıraya sokan adamlara,
köpekleriyle çocukları gibi konuşan yaşlı kadınlara tahammül edemiyordum.
Hepsinin dillerini kesmek istiyordum.
Geçen her saat bunu düşünüyordum.
İntikamımı.
Hayatımda sadece bu vardı.
Babamı iki kişi vurdu.
Ölümünde 20'den fazla kişi yer almıştı.
Değişmem yıllarımı aldı.
Öğrenene kadar.
Planımı kurarken.
Bu yolu seçtiğimde,
bir gün baba olmayı düşünmüyordum.
Genç öleceğime emindim.
Benden 30 yaş büyük adamları hedef alıyordum.
Korsika'da ve Marsilya'da
terör estiren babaları.
Herkes onlardan korkuyordu.
Ve ben sadece bir çocuktum.
Tanrıların öfkesine sahiptim.
Yok edilemezdim, hiçbir şeyden korkmuyordum.
Babamı almışlardı ve içlerinden birinin
benimle aynı havayı soluması imkansızdı.
Bir çocuğun öfkesi...
İnsan fark etmiyor.
Şüphe duymayız.
Tüm insanlık tarihi orada başlar.
Sonra, bu sırada,
annenle tanıştım.
Beni çarptı, sarstı.
İnanılmazdı.
O anda asla aşık olacağımı düşünmezdim.
Bana hiç sormadı, ama her şeyi anlamıştı.
Beni olduğum gibi kabul etti.
Ben de öyle.
Babamın mezarına geri dönmem 24 yılımı aldı.
24 yıl...
Eve bir ayna asmak için.
Bu böylece 24 yıl sürdü.
Ne gurur duyuyorum ne de utanıyorum.
Yapmam gerekeni yaptım.
Ve bugün...
sonuçlarını ödüyorum.
Sen sonuçlarını ödüyorsun.
Ve bu beni incitiyor.
Sana sürekli hayır demek beni incitiyor.
Telefonla görüşemezsin.
Tatilde nerede olduğunu anlatamazsın.
Seni okuldan alamam.
Annenin hastalığı sırasında yanında olamazsın
peki ölürken
yine hayır...
Peki babanla dünyanın sonuna gidip
hayatı yeniden kurmak istesen
Yine hayır...
Hiçbir yanlış yapmadın, kızım.
Hiçbir şey istemedin.
Ama hayır.
Umarım bir gün beni affedersin.
O kadar da önemli değil, baba.
Canım, kendine şunu söyle.
Tanrı'nın yarattığı her sabah bir yaşam armağanıdır.
20 yıl sonra hayatta kalmam mümkün değil, 59 yaşındayım
Seni tanımam imkansızdı
şimdi 15 yıldır hayatımın güneşi sensin.
Ne demek istediğimi anlıyor musun?
Her gün bir piyango ikramiyesi gibidir.
Her gün, ben kazananım. Sen kazanansın.
Tüm bunları zaten yaşadık.
Tüm hayatın boyunca,
krallığımızda paylaşılan bu anların,
paha biçilmez olduklarını unutmayacaksın.
Biliyorum baba.
Hadi, gidelim.
- Günaydın. - Günaydın.
Bunu kiminle yaptın, Antoine?
Kiminle birlikte?
Jeannot, Santu'ya yarın öğlen beni almasını söyle.
Sen köye geri dön,
sessiz ol ve bir daha hareket etme, anladın mı?
İşte bu!
Hayır, hayır...
Güzel. Tam yerinde.
- İyi atıştı. - Güzel sayı.
Breton size yazık oldu!
Başka seçeneği yok. Başka seçeneği yok.
Basit olmayacak gibi görünüyor.
Bilye oyununda çok duygusal olmamalısın.
Yoksa kol titrer ve bu iyi değil.
- Diyecek bir şey yok mu? - Sen söyledin.
Hadi, Breton!
Bununla bütün geceyi geçirmeyeceğiz.
İyi!
MARCHINI VE ORTAKLARI BİR SAHİL KÖŞKÜNDE ORTADAN KALDIRILDI
Santu hala gelmedi mi?
Hesabı alabilir miyim, lütfen?
- Üstü kalsın. - Teşekkürler.
Arkaya geç.
Onu beklemeyecek miydik?
Artık gelmez.
Mimi...
Küçük oğlum... Tanrım!
- Ne güzel bir sürpriz. - Hep güzel.
Burada ne yapıyorsun?
- Sen Lesia olmalısın. - Pierre-Paul.
İşte, buraya yerleşebilirsin.
Evin çok güzel, Mimi.
*Baban bu haçla sık sık oynardı.*
*Onu hep yerde bulurdum.*
*Ve buradaki tüm nesnelerin onun için bir önemi vardı.*
*Nerede uyurdu?*
*Orada uyurdu.*
*Bu evi büyük büyükbabam inşa etmişti.*
*İşte böyle, sanırım burası senin için iyi.*
*Teşekkürler, Mimi.*
*Kaçınılmaz okul dönüşü tekrar başladı bile.*
*Süpermarketlerde malzeme alışverişi...*
*Ebeveynler ve çocuklar raflar arasında dolaşıyor,*
*dosyalar, kalemler,*
*kalem kutuları, klasörler olmazsa olmazlar*
*yeni bir eğitim yılına iyi başlamak için.*
*Mütevazı ailelere bu hazırlıkta yardımcı olmak için*
*sadece bir çocuğu olanlar...*
Herkes masaya!
*okul dönüşü yardımında...*
*102.049 frank olan yıllık tavan*
* gelirini aşmamalı.*
Perşembe günü eve dönüyorsun.
Tata'ya dönüşünüzü hazırlamak için 3 günümüz var.
- Bu işe yaramaz... - Lesia, tartışmayı bırak.
Teyzene geri döneceksin, arkadaşlarınla tekrar buluşacaksın
ve hayatına devam edeceksin.
Bu sefer, ısrar etme.
Yakında tekrar görüşeceğiz, söz veriyorum.
Mimi sana aşağıdaki nehirden bahsetti mi?
Yarın orada bir yürüyüş yapabiliriz.
Gün sonunda bir domuz avlarız, ne dersin?
İki elinle yanlarından tut.
Aynen.
Ne kadar çok insan var.
Çok fazla insan.
Çok fazla insan senin arkanda.
Bir adam var... geri dönüyor.
Şu küçük damlayı görüyor musun...
O hep etrafta.
Ama...
Bunu senin iyiliğin için yapıyor.
Kimin olduğunu görebiliyor musun?
Hayır.
Onu tanımıyorum.
Onu uzaklaştırmaya çalışıyorsun.
Ama o tutunuyor.
Daha sonra...
görmek zor.
Çok fazla insan var.
Hatta ölüler bile var orada.
Amcan da orada.
Zavallı baban onunla birlikte, ve...
Ver bana, hiçbir şey görünmüyor artık.
Babam ne yapıyordu.
Ellerini tekrar koy.
Lesia'dan bahsediyordu.
Senin dediğini
onu gittiğin her yere her zaman götüremeyeceğini.
Evet, evet... İyi böyle.
Sadece bir şeyi öğrenmelisin, vitesleri.
Şimdi, ikinci vitese geç.
Yol kenarından uzaklaş ve sağa yaklaş.
Sağa yaklaş.
- Geldim işte! - Daha fazla. Ağaçları görüyor musun?
Ah, hadi baba. O zaman sen sür!
Breton kızına bak!
Korsika'da araba sürmek için duygusal olmamalısın!
Baskıya boyun eğme,
yoksa kol titrer ve bu iyi değil!
Bana çantanda ne olduğunu söylemek istemiyor musun?
Hayır!
Öğreneceksin.
Su ne kadar soğuk böyle!
Olamaz.
Yine mi şu kaseden balık yakalama hikayesi?
Bu aptallık, sana söyledim. Seni kandırdılar.
Suyu gayet iyi. Belki birazcık sıcak.
Kim haklıymış?
- Hiç böyle bir şey görmedim! - Kim haklıymış?
Balık tutmak için kazanacağımız zaman!
- Ne harika! - Saatler kaybetmeden,
3 kase kullan ve bitti!
Tabii ki!
- Senden asla şüphe duymadım. - İşte bu!
Çok iyisin, kızım.
Hadi, çabuk! Çabuk!
Hayır, bırak!
Çabuk!
Acele et!
Çabuk!
Hadi, hadi!
İstediğini yaptın.
Bir daha asla ne bir tabanca ne de bir tüfek elinde görmek istemiyorum.
Diğerleriyle biz ilgileniriz.
Anlaştık mı?
Seni özledim.
Eğer bunu yemezsen başka bir şey yaparım.
Buzdolabında balık vardı.
Hayır, teşekkürler. Aç değilim.
Dağ iştahını açmadı mı?
Evet, ama kahvaltıyı geç yaptım.
*Büyükler ortaokul ve liselere döndü.*
*Ortaokullar bu yıl 20 binden fazla öğrenci kabul etti.*
*Bu sabah Ajaccio'da öğrenciler sınıflarını ziyaret ettiler*
*ve yeni yerlerine hemen alıştılar.*
*Yakında yeni hayatlarının sayfalarının yazılacağı duvarlar.*