Sana Hedvig'i anlatacağım.
Hayal edebileceğin en tuhaf ve en şen şakrak kızı.
Nasıl en yakın dostum olduğunu.
Ve onu nasıl kaybettiğimi.
KARDAN KIZ KARDEŞİM
MAJA LUNDE VE LISA AISATO İMZALI KİTAPTAN UYARLANMIŞTIR
Daha önce kimsenin yürümediği yolda
Bir tanıdığı görürsün
Seni güldüren
Uzun zamandır özlediğin
Yitirdiğin umudu
Görmeni sağlayan birini
Evet.
Hadi.
Hadi çocuklar.
Geceleri bir ışık
Noel'den korktuğum bir dönemi anlatacağım.
Bir daha mutlu olamayacağımı düşündüğüm bir dönemi.
Uçup aşağı iner
Juni olmadan geçen ilk Noel'imdi.
Yaşadığımı hissediyorum
Ablam olmadan.
Bana baktığında
Daima yanı başında olacağım
Odaklanın!
Yanı başında
Kartopu savaşı!
Tam 12'den vurdum.
Var mısın?
Hâlim yok.
Kar yağıyor.
Evet.
Dün daha çok yağdı.
Öyle mi?
Evet.
Ama…
Hoşça kal.
Glögg'üm var. Glögg alın.
Glögg'üm var.
DOĞUM TARİHİ 12.06.2008 ÖLÜM TARİHİ 25.05.2024
Yine bir başına buradasın?
Evet.
Annemle babam çok yoğun.
Evet, Noel telaşı herkesi etkiliyor.
Evet, hem de çok.
Buradasın demek, nihayet.
Hiç çıkmayacaksın sandım.
Tanışıyor muyuz?
Hayır.
Haklısın, kabahat bende.
Adım Hedvig. Hayır, bekle.
Adım ve soyadımla kendimi düzgünce takdim edeyim.
Bendeniz Hedvig Hansen.
Hedvig Victoria Johanna Rosendahl Ekelund gibi bir şey diyebilmeyi isterdim
ama desem yalan olur
ve kimse yalan söylememeli.
Şeref duydum.
Senin adın ne?
Adın var mı?
Evet. Julian.
Merhaba Julian, tanıştığımıza fevkalade ve canıgönülden mutlu oldum.
Gidelim hadi.
Çok hızlı ve çok uzun yüzüyorsun.
Bir ileri bir geri.
Kaç tur attığını sayamadım.
Muazzam bir yüzücüsün.
Nasıl öğrendin? Çok çalışır mısın?
Evet, çok çalışırım.
Suyun üzerinde balık gibi süzülebilmek harika görünüyor.
Ya da köpek balığı gibi. Ya da şen bir yunus gibi.
Yunuslara bayılırım, sen?
- Tabii. - Sanki hep gülümsüyorlar.
Yüzebildikleri için mutlu olduklarından, değil mi?
Olabilir.
- Öyle iyi yüzebildiğin için çok şanslısın. - Pek düşünmemiştim.
Güzelce, enine boyuna düşünmelisin.
- Peki sen yüzme bilmiyor musun? - Hayır.
Hayattaki en büyük dileğim
yüzmeyi öğrenmek.
- Noel'de belki bunu dilerim. - İyi fikir.
Yüzebilsem tamamlanmış hissederim.
Yarım bir hâlin varmış gibi görünmüyor.
Uzun zamandır bu kadar gülünç bir şey duymamıştım.
Etrafına bir bak.
Öyle güzel ki insanın kalbi patlayacak, beyni gümleyecek gibi, öyle değil mi?
Noel'e tek kelimeyle hayranım.
Bilmem, benim pek umurumda değil.
- Ne? - Noel pek umurumda değil.
Acayip gülünç birisin.
Hayır, doğru diyorum.
Ama tüm çocuklar Noel'i sever.
Ben sevmiyorum.
Yüzmeyi fazla kaçırmışsın.
O kadar su beynini tıkamış.
En azından yüzmeyi biliyorum.
Senin için o kadar önemliyse
neden yüzmeyi öğrenmiyorsun?
Bu seni hiç ilgilendirmez.
Neyse. Eve gitmem gerek.
İyi. Çok da umurumdaydı sanki.
Senin çenen düşük.
Sen de sessiz, ufak bataklık kaplumbağası gibi huysuzsun.
- Bataklık kaplumbağası mı? - Evet, berbat kokarlar.
Güle güle! Ve elveda. Sonsuza dek!
Julian, bekle.
Öyle demek istemedim. Özür dilerim.
Özür dilerim.
Arkadaş olabiliriz diye düşünmüştüm.
Evet, doğru.
Sana çok tuhaf gelebilir
ama arkadaş olmazsak ikimiz de çok pişman olacağız.
Şu an birbirimizi terk edersek ömür boyu bu anı geri almak isteyeceğiz.
O yüzden yollarımızı ayırmak yerine
benimle eve gelebilirsin.
Uzakta değil. Fiyort Yolu 2'de. İskelenin hemen yanında.
Zencefilli kurabiye ve sıcak çikolata var. Noel için çok güzel süsledik. Bayılırsın!
Gitme lütfen.
- Selam. - Selam.
Gelip oynamak ister misin Julian? Tüm oyuncaklarımın karnı ağrıyor.
Durum çok ciddi, hemşire olmalısın.
- Aman. - Yemek vakti çocuklar.
- Balık köftesi. - Her zamanki gibi.
- Seni görmek güzel. - Evet.
Günün güzel geçti mi?
Evet. Sizinki?
- Evet, tabii. Kesinlikle. - Evet.
Evet.
Bu akşam bir mum yakacağız Mutluluk için yakacağız
Hem kendisi Hem oradaki herkes için yanacak
Yemeğinle oynama Augusta.
Bu akşam iki mum yakacağız Umut ve mutluluk için iki mum yakacağız
Çok kar yağıyor.
Evet.
- Kürekle temizlememiz… - Şamdan nerede?
Şamdan mı?
Advent şamdamı.
Yarın Advent'in dördüncü pazarı.
- Evet. - Noel'e sadece beş gün kaldı.
Sadece beş gün mü? Yaşasın, sadece beş gün kaldı!
Noel'e beş gün kaldı!
Ben karları temizleyeyim.
Tamam.
Anneniz şey…
Evet, anneniz…
Biraz zaman vermeliyiz.
19 ARALIK
Olmaz.
Onlar da uyuyamıyor.
Hepsi buraya gelirse
hiçbirimiz uyuyamayız.
Hadi.
İyi uykular dostlarım.
Babamın o söylediği şey ne anlama geliyor?
- Ne? - Ne için zaman vereceğiz?
- Bilmiyorum. - Juni'ye faydası var mı?
Bilmiyorum.
Zaman verirsek Juni ölümden geri dönebilir mi?
Bilmiyorum Augusta. Sanmıyorum.
Uyu hadi kardeşim.
Fiyort Yolu… Evet.
Vay canına.
Geldin demek!
Geldim sanırım.
İçeri gel Julian'cığım.
Kış Yuvası'na hoş geldin.
- Evinizin bir ismi mi var? - Evet.
Tüm düzgün evlerin bir ismi olmalı.
Sizin evinizin ismi yok mu?
Ailene söyle, evinize hemen bir isim bulun.
Kış Yuvası çok güzel.
Buraya taşındığımız an seveceğimi anladım.
Bu isimde bir yerde yaşamak mutlaka güzel olur.
Ne zaman taşındınız?
Ben küçükken.
- Erkek kardeşin mi var? - Abim var.
Şahane biridir. Çok iyi kalpli ve zehir gibi.
On parmağında on marifet.
Ama en iyi olduğu konu resim. Bak, bu o.
Bazen ben de deniyorum.
Kafamda güzeller güzeli resimler var ama bir türlü kâğıda dökemiyorum.
Anlatabildim mi?
Ama abimin resimleri
kâğıttan dışarı hoplayıp cana gelmek istiyorlar sanki.
Umarım bir gün tanışırsınız.
Bu sen misin?
Çizimde kötü olabilirim ama patende iyiyim.
Gelsene.
Vay canına.
Noel'i sevmemen kötü oldu.
Süslemeyi beraber bitirebilirdik.
- Süslemeyi bitirmek mi? Bitmedi mi? - Daha çok işi var.
Her odayı baştan aşağı süslemek önemlidir.
Yardım edebilirim.
Fevkalade. Böyle buyur.
Meleği tuvalete koyacağız.
- Tuvaleti mi süslediniz? - Elbette.
Sen tuvalet olsan salon baştan aşağı süslenirken
sana küçük bir melek veya çelenk konulmasa kıskanmaz mıydın?
Tuvaletin kıskanacağını düşünmüyorum.
En çok tuvaletler kıskanır.
Çok önemli bir işleri var ama değerlerini bilen yok.
Odaların duyguları vardır. Her bir odanın. Özellikle de Kış Yuvası'nda.
- İşte. - Vay be.
Gördün mü?
Çelengi dolaba koyuyoruz.
Süpürge almak gibi sıkıcı bir iş yapsan da Noel olduğunu unutmamalısın.
Eyvah, çivi çıkmış.
Yeni çivi getireyim.
Patenlerin…
- Çok… - Güzel, değil mi?
Hakiki artistik patenler.
- Evet, çok güzeller. - Sana asacak bir yer vereyim.
Buyur onur konuğu.
- Mutfakta hünerli misin? - Tabii. Özellikle sıcak çikolata yapmakta.
Krem şanti lazım.
Kahvaltı için fazladan yaparım.
Nasıl yani? Kahvaltıda sıcak çikolata mı içiyorsun?
Hem de her sabah.
- İzin veriyorlar mı? - Sence?
İyi ki geldin.
Noel'i sevmediğini söylerken şaka yaptığını biliyordum.
Senin gibi güzel gözlü biri Noel'den nefret edemez.
Özellikle de Julian adında biri.
Doğum günüm Noel arifesinde.
Bu yüzden adım Julian.
Gerçekten mi?
Julian Yuletide.
Mucize gibi.
Ailen böyle güzel bir şey yaptığına göre muhteşem insanlar olmalı.
Evet. Babam biraz delidir.
Annem çok komik hikâyeler anlatır.
Öyle yüksek sesli kahkaha atar ki neredeyse utanır.
Ama babam annemin kahkahasını çok sever.
- Ama şu aralar pek kahkaha atmıyorlar. - Öyle mi?
Neden?
Şey gibiler sanki…
Onların yerlerine
onlar gibi görünen
başka insanlar geçti sanki.
Belki Noel telaşına kapılmışlardır.
Normal bir durum.
Evi hiç süslemedik.
Advent şamdanlığına mum bile dikmedik.
Çok kötüymüş.
Sanırım Noel olduğunu unuttular.
O zaman onlara hatırlat.
Ben mi?
Evet. Başka kim olacak?
Hadi bakalım.
- Evet. - Burada dur, botlarını çıkarayım.
Gel bakalım.
Julian.
Advent mumları.
Bir mum, iki mum, üç mum yakıyoruz
Bir mum…
Bodrumdaki dolapta buldum.
- Evet, çok… Çok güzel olmuş. - Bir de parlattım.
Çok iyi yapmışsın.
Bir fikrim var, dördüncü mumu Juni'nin yakabileceğini söylersek
belki tekrardan mutlu olur.
Sonra Noel için eve gelir.
Çok güzel bir fikir Augusta
ama o pek öyle olmuyor.
Öyle olmuyor mu?
Hayır.
Şunu demek istedim…
Augusta,
yatma vakti, hadi.
Yemek yemeyecek miyiz?
Evet, şey…
Julian, sandviç…
Sandviç yapar mısın?
Birazdan dönerim.
Bir şey yok.
İmdat!
- Geliyorum! Bekle! - Julian, yardım et!
- Yapamıyorum! - Geliyorum!
Geldim!
Nihayet! Tek başıma yapamazdım.
Hadi.
Bir, iki, üç.
- Evet! - Devam edelim!
Her bir kar tanesinin farklı olduğunu biliyor muydun?
Hiç düşünmemiştim.
O zaman çok dikkatli düşünmelisin.
Sonsuz tane kar tanesi var. Hiçbiri aynı değil.
Çok güzel.
Bak, taze bir gül.
Bu da örümcek ağına benziyor.
Bak, çark.
Ve altı uçlu bir Noel yıldızı.
Sanırım bu kadarı yeterli.
Ne için yeterli?
Hiçbir fikrim yok.
Sıradan bir kardan adam yapabiliriz
ama kardan adamlar çok bayağı.
Kardan kadın pek yok.
Tabii…
Ya da yaşlı bir teyze.
Huysuz, yaşlı bir teyze.
Ya da çılgın bir kuzen ya da…
Kız kardeş?
Evet, kardan kız kardeş.
Zehir gibisin Julian. Ben de hep ablam olsun istemişimdir.
Evet…
Gözlerini buraya koymaya çalış.
Baştan yap.
Bir şey eksik. Bekle.
Bak, Noel gülü.
Böyle bir abla Noel için gül istemez mi?
İster.
Çok güzel.
Evet.
Artık bir ablamız var.
Bir şey mi oldu Julian?
Ablam…
Juni…
Bu yaz öldü.
Julian…
Doğum gününden hemen önce.
On altı yaşına basacaktı.
Yani onsuz geçirdiğin ilk Noel'in olacak.
Sahanda yumurta sever misin?
Bugün yine evde yalnız mısın?
Evet, alışverişe gittiler.
Hedvig. Dışarıda biri var.
Yaşlı bir adam.
Nerede?
Şurada dikilmiş dik dik eve bakıyordu.
Onu tanıyor musun?
Beni kandırıyorsun.
Hayır, gerçekten.
Deden falan var mı?
Ya da yaşlı bir amcan?
Yıllar önce öldüler.
- Ama… - Yaşlı adamı boş ver sen.
Aman, ketçabı unuttum.
Yemek hazır!
Geliyor musun?
En çok ketçabı severim.
Teşekkürler. Mutlu Noeller.
Selam.
Selam John.
- Bitti mi? - Ne?
- Hediye alışverişi? - Hayır.
Hayır. Tam bitmedi.
Annemle babam şey…
Evet.
Çok kar yağıyor.
Evet.
Kartopu yapmak için çok uygun ama.
Evet.
Sonra görüşürüz o zaman.
Evet, görüşürüz.
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
20 ARALIK
Hedvig.
Yukarıda mısın?
Hedvig.
- Selam. - Selam.
- Bana mı? - Evet, sana.
Ama daha Noel değil ki.
Noel hediyesi değil zaten. Al.
Çok büyük değil.
- Değil. - Ama yumuşak.
Herkes yumuşak hediyeleri sıkıcı bulur. Ben bulmam. Hiçbir hediye sıkıcı değildir.
Hediye paketi insanı heyecanlandırır.
Sıkıcı olup olmadığını açınca anlarsın.
Yumuşak hediyeler sıkıcıdır demek bu yüzden yanlıştır.
Evet, açsana.
Çok heyecanlandım.
Aç işte.
Açtığımda ne olduğunu öğreneceğim.
Amaç da bu.
- Sonra heyecanım bitecek. - Doğru, yani?
Anlamıyor musun?
Heyecanlanmak çok heyecan verici.
Başım dönene kadar
kalbim paten kayıyor ve daireler çiziyor sanki.
Şunu açar mısın artık?
Peki.
Hediye kâğıdı da çok güzel.
Mayo!
Sarı ve siyah rengi de vardı ama kırmızıyı sevdiğini gördüm…
Julian, çok teşekkür ederim!
Hazır mısın o zaman?
Ne için hazır mıyım?
Sana yüzme öğretmek istemiştim.
- Ne? - En çok istediğin şey buydu.
Evet. Neden olmasın?
Ne getireyim? Neye ihtiyacım var? Havlu, bone.
- Eşyalarımı alayım. Hemen hazırlanırım. - Seni dışarıda bekliyorum.
Bö!
Pardon, geç kaldım.
Havuza gitmediğim için ne getireceğimi bilemedim.
Bir sorun mu var?
Yine o yaşlı adam.
Kış Yuvası'nın anahtarı vardı.
Onu cidden tanımıyor musun?
Julian, sana her şeyi anlatamam.
Ama evinizin etrafında böyle dolaşırken hiç korkmuyor musun?
Korkmuyorum.
Ondan değil.
- Kim olduğunu söyleyemez misin? - Sorma lütfen.
Gidebilir miyiz? Havuza gidiyorduk.
Onunla mı yüzeceksin?
Elbette. Yoksa dibe batarım.
Bunu öğrenmek için buradayız. Suyun üzerinde kalmayı.
Yüzmek budur.
Bana şey geliyor…
Ne bileyim, doğaya aykırı geliyor.
Hiç de değil.
Tamamen doğal.
Hadi, su ısırmaz ya.
Orasını göreceğiz.
Gördün mü? Korkacak bir şey yok.
Şöyle yap…
Hadi, dizlerini kır.
Şimdi nefes alıp kendini suya batır.
Olmaz, ya ciğerlerime su kaçarsa?
Suyu içine çekme ama baloncuk çıkarabilirsin.
Çocuk oyuncağı.
Gördün mü? Başardım!
Tekrar yap.
- Güzel. Öğreniyorsun. - Evet.
Şimdi kollarını gösterdiğim gibi oynat.
Yapabilirsin.
Evet, muhteşem yapacağım.
Yüzdüm!
Gördün mü Julian?
Ben, Hedvig Hansen, yüzdüm!
Yüzebiliyorum!
Hedvig, o kadar uzaklaşma. Orası derin.
Geri dön!
Hedvig!
İyi misin?
Seni ilk gördüğümde şurada duruyordun.
Burnunu cama dayamıştın.
Domuza benziyordun.
Güzel bir domuza.
Bugün yüzememen sorun değil.
Biraz daha çalışmalıyız. Sen balık gibi yüzebilene kadar.
Ya da yunus gibi.
Evet.
Pes etme yeter.
Pes etme.
Şey sadece…
Ne?
Ben
yüzebilir miyim
tam bilmiyorum.
Neden ki?
Karın sadece su olması çok tuhaf.
Böylesine hafif,
böylesine yumuşak ve güzel bir şeyin
bu kadar soğuk, karanlık ve zorlayıcı olması tuhaf değil mi?
Evet ama su tekrar kar olabilir, değil mi?
Yıldızlar, örümcek ağları, güller ve…
Doğru.
Doğru söylüyorsun.
Zehir gibisin Julian.
Evet.
Yarın da senin iyi olduğun bir şey yapabiliriz.
Ne gibi?
Paten kayabiliriz.
- Paten mi? - Evet, patende çok kötüyümdür.
Bana öğretirsin.
Birkaç numara öğretebilirim sanırım.
Fırından yeni çıkmış gözleme.
Hay aksi!
Korkudan kalbime indireceksin.
- Özür dilerim. - Ne arıyorsun? Kayıp mı oldun?
Hayır.
Biraz kaybolmuş olabilirim.
- Kayboldun mu, olmadın mı? - Kayboldum.
Sonra birkaç kart alabilirim diye düşündüm.
Noel kartı.
Sende bir sürü var.
Kaybolmuşken kart mı alıyorsun?
Şey, evet.
Çok şanslısın.
Hem de çok.
Duyduğum en aptalca şey.
Peki.
Neyse, tek tek satmıyorum.
- Yüz karta ihtiyacın yok, değil mi? - Yüz mü? Yok, hiç olur mu?
Ben gideyim o zaman.
İyi, birini seç.
- Seçebilir miyim? - Bir kart.
- Fikrimi değiştirmeden elini çabuk tut. - Evet, tabii.
Teşekkürler.
- Bir ismin vardır herhâlde. - Julian.
Julian demek.
Ben Henrik.
Kime alıyorsun?
Bir arkadaşıma sanırım.
Sence arkadaşın hangi kartı beğenir?
Bunu çok beğendim.
Çok arkadaşın var mı?
Hayır.
Sadece bir tane.
John veya…
O vardı, sonra başka bir arkadaşım oldu.
Ama sanırım artık sadece o var.
Bir, iki iyi arkadaş, yüz kötü arkadaştan iyidir.
Ama onlara vakit ayırmalısın.
Evet.
Bir zamanlar
tanıdığım bir çocuğa benziyorsun.
Yaşına göre küçüktü ve futbolda pek iyi değildi.
Ben de iyi değilim.
Herkes teneffüste dışarıda oynarken ne yapardı bilir misin?
- Ne yapardı? - İçeride resim çizerdi.
İlkokul, ortaokul boyunca resim çizdi.
Sonunda mesleği hâline getirdi.
O çocuk sensin.
Aynen öyle.
Vay be, böyle çizdiğine göre Noel'i çok seviyorsundur.
Evet, bir zamanlar severdim.
Sessiz ol Martha.
Martha mı?
Adı bu.
Tüm düzgün makinelerin bir ismi olmalı.
Seni tekrar tamir ettireyim.
Seni daha önce gördüm.
Kış Yuvası'nın dışında.
Yarın teslimatım var, kaybedecek vaktim yok.
Ama orada ne arıyordun?
Anahtarın vardı, neden içeri girmedin?
O evden uzak dur!
- Ama… - Git hadi. Git!
Git!
Selam, hazır mısın?
Selam.
Sıcak çikolata, zencefilli kurabiye ve badem şekeri getirdim.
Çoraplarımız ıslanırsa diye yedek çorap, üşürsek diye de yün battaniye getirdim.
Patenlerin nerede?
- Patenlerin yerini hatırlayamadım. - Dolaba asmıştın ya.
İşte bunu hatırlayamadım.
- Ama… - Çörek de getirdim.
Önce bunları yiyebiliriz. Kurabiyelerden sağlıklıdır.
O yaşlı adamla yine karşılaştım.
Adı Henrik.
- Şey… - Ama önce kayalım.
- Ama senin patenlerin yok. - Ne olmuş yani?
İyi bir patenci pateni olsa da olmasa da iyidir.
Al.
Patenleri olmadan da iyi midir?
Elbette. Seyret.
- Buza çıkmayacak mısın? - Hayır, burada kalacağım.
Bir şey olmaz.
Sakin olmaya çalış. Nefes almayı unutma.
Nefes alıyorum.
Hayır, nefesini tutuyorsun.
Nefes almasam ölürdüm.
Keşke o kadar kolay olsa.
Sen de buraya gelsen daha kolay olur.
Seni temin ederim, olmaz.
Dengeni bulmalısın.
Başını kaldır.
- Ama kaydığım yere bakmalıyım. - Hayır, karşıya bakmalısın.
Yere değil, daima karşıya bak.
Oluyor!
Karşıya bak! Karşıya.
Julian, bekle!
Çok uzaklaşma, dur!
Julian, bekle! O kadar uzaklaşma!
Ne sandın? Boşlukta kaybolacağımı mı düşündün?
Hiçbir yere gitmiyorum.
İyi ki battaniye getirmişsin.
Evet, iyi ki.
Al bakalım.
Bana mı? Ama zaten bir…
Henrik yaptı.
Resimde çok iyi. Çok güzel değil mi?
Evet.
- Çok güzel. - Artık o kadar korkunç değildi.
Biraz daha kaymak ister misin yoksa eve gitmen mi gerek?
Neden Henrik'ten bahsetmiyorsun?
Sen de bana her şeyi anlatmıyorsun.
Ben sır saklamıyorum.
Saklıyorsun.
Ablan hakkında bir şey anlatmadın.
Ama ben burnumu sokmuyorum.
Hazır olduğumda anlatırım.
Sen de hazır olduğunda bana anlatırsın.
Ya hazırsam?
Şimdi mi?
Evet, şimdi.
O zaman 50 yıl burada oturur, seni dinleyebilirim.
Juni…
Ona bir şey oldu.
Tam ne zamandı, hatırlamıyorum.
Belki ortaokula başladığı zamandır.
Çok sessizleşti
ve çok değişti.
Hasta mıydı?
Grip falan gibi sıradan bir hastalık değil.
Juni
sadece çok üzgündü.
Odasından, yataktan çıkmadı.
Gittikçe zayıfladı.
Üzüntüsünden yemek yiyemeyecek hâldeydi.
Okula gitmeyi bıraktı.
Sonra o kadar zayıfladı ki
hastaneye kaldırıldı.
Ama bu iyi bir şey, değil mi?
Yani yardım almış.
Gittikçe daha da zayıfladı,
sonra zatürre oldu.
Sonra birden öldü.
Herkes ölmez demişti.
Hastane de ölmez demişti.
Annemle babam da ölmez demişti.
Ama yine de öldü.
Julian.
- Öncesinde nasıl biriydi? - Nasıl yani?
Juni üzülmeden önce nasıl biriydi?
Tanıdığım en mutlu insandı.
Çok komikti.
Nasıl yani?
Tam olarak komik şeyler söylemiyordu, kişiliği komikti sadece.
Juni kahkaha attığında herkes de kahkaha atardı.
Çok yüksek sesle kahkaha atardı. Çok çılgın birisiydi.
Çılgın ve komikti.
Juni'nin yanında ailecek çılgın ve komik olurduk.
Ama
kâbus gördüğümde ve onun yatağına gittiğimde
çok iyi kalpli olurdu.
İyi kalpli ve tamamen sessiz.
Öyle iyi bir ablan olduğu için gerçekten çok şanslısın.
Evet.
O da senin için şanslı.
Nasıl yani?
Kalbinde yaşıyor.
Senin kalbinde yaşadığı sürece asla gitmez.
- Merhaba bir tanem. - Merhaba.
Selam oğlum.
Günün güzel geçti mi?
- Evet. - Peki.
Bu nereden çıktı?
- Juni'nin albümünden. - Juni'nin mi?
Neden buraya astın?
Albümden bir şey çıkarma, demedim mi?
O bir "şey" değil, o Juni.
Albümünü rahat bırak, diyorum.
- Bunu anlamak çok mu zor? - Lina…
Yaşananları sürekli aklıma getirip duramazsın.
Evde gezerken canımızı yakan anıları gözümüze sokma.
Ama
Juni'nin çoğu anısı…
…güzeldi.
- Juni'nin neredeyse her anısı güzeldi. - Doğru.
Doğru. Annen öyle demek istemedi.
Bak.
Fotoğraflarını assak bile Juni geri dönmeyecek.
- Döneceğini düşünmüyorum zaten. - Peki.
Ama hayatımıza devam etmenin
bir yolunu bulmalıyız.
Sonra… Şey olursa yapamayız…
Devamlı yaşananları düşünürsek bunu yapamayız.
Tüm yaşananları.
Anlatabildim mi?
Sanırım.
Güzel.
Artık evde hiç durmuyorsun.
Tek başına mezarlığa gitmenin
iyi bir fikir olduğunu düşünmüyorum.
Hiç birlikte gitmiyoruz ki.
Siz hiç gitmek istemiyorsunuz.
Bunu kaldıralım Augusta.
Julian.
Julian, bekle!
Selam.
Ben de size geliyordum.
Çok kar yağıyor.
Niye hep havadan konuşuyorsun?
Sadece yetişkinler hep havadan konuşur.
Olabilir.
Başka bir şey konuşabilir miyiz?
Başka bir şey konuşalım.
Al.
Teşekkürler.
Ve mutlu Noeller.
Hiç mutlu geçmeyecek.
Noeller asla mutlu geçmeyecek.
Ben en iyisi gideyim.
Selam Julian.
Uzun uzun seni ve Juni'yi düşündüm.
Keşke onunla tanışabilsem.
Çok eğlenceli ve iyi birine benziyor. Fevkalade bir abla.
Nasıl biriydi? Sana benzer miydi?
O da yüzmeyi sever miydi, başka bir şey mi yapardı?
Paten, kayak… Yok, dur.
Resim çizerdi.
İçimden bir ses resimde iyi olduğunu söylüyor.
Sürekli soru soruyorsun ama cevabımı dinlemeye vakit ayırmıyorsun.
Hayır.
Abim de eskiden böyle derdi.
Benim hakkımda çok şey merak ediyorsun ama kendinden hiç bahsetmiyorsun.
Gerçekten çabalıyorum.
O kadar kolay değil.
Ne kadar zor olabilir?
Neden hep yalnızsın?
Neden ailenle daha tanışmadım?
Ve "eskiden" derken?
- Ne? - Abim eskiden böyle derdi, dedin.
Artık demiyor mu? Yoksa öldü mü?
Anlatma sırası artık sende.
Anlatamam.
O zaman arkadaş olamayız.
Ne?
Neler olduğunu anlatmazsan arkadaşın olmak istemiyorum.
Ama olmak zorundasın, birbirimize ihtiyacımız var.
Dürüst olmayan arkadaşlara ihtiyacım yok.
- Ama anlamıyorsun, öyle bir şey değil. - Senin için her şey çok kolay.
O güzel evde yaşıyorsun, sıcak çikolata içip eğleniyorsun.
Ben berbat hissediyorum. Her şey çok berbat.
Sorunları düzeltebilirsin, diyorsun ama bu saçmalık.
Her şey daha kötü ve bana karşı dürüst değilsin.
Eğer anlatırsam sonra…
- Sonra ne? - Anlatamam işte.
Hayır, gitme.
Lütfen.
Julian, dur. Rica ediyorum.
- Bir tek sana… - İstediğimi yaparım.
- Artık arkadaş değiliz. - Hayır.
Julian. Julian, gitme!
Julian!
Hedvig!
Hadi.
Özür dilerim! Hedvig, özür dilerim!
Lütfen kapıyı aç. Hedvig!
Seni şimdi yakaladım! Defol!
Julian.
Ne yapıyorsun? Buraya gelme dedim sana.
Özür dilerim.
Burası benim evim. Öylece giremezsin.
Senin evin mi?
Ama sen burada yaşamıyorsun.
Hayır, ne yazık ki artık yaşamıyorum.
Neden?
Kız kardeşim evi ele geçirdi.
Burada, bu evde sanki.
Kız kardeşin mi?
Evet.
Hedvig.
Kız kardeşim.
Hedvig mi?
- Evet. - İyi de…
Şu an nerede?
Öldü.
Öldü mü?
Elli yıl önce Noel arifesinden önceki gün.
Bu doğru olamaz.
Neden doğru olamasın? Kız kardeşim öldü.
Kız kardeşin yok, yalan söylüyorsun!
Julian!
Olav Askeland.
Katrine Møller.
Jens Halvdan Larsen.
Hedvig.
HEDVIG HANSEN HUZUR İÇİNDE YAT
Hayır.
22 ARALIK
Merhaba.
- Uyuyamadın mı? - Hayır.
Noel'i düşünüyorum.
Öyle mi?
Juni olmadan Noel olmayacağını düşünüyorum.
Ben de öyle.
Geri gelmeyecek, değil mi?
Hayır, gelmeyecek.
Tamam.
Yanımda uyumak ister misin?
- Hep beraber uyumak ister misiniz? - Evet.
Dünyanın en iyi abisine iyi geceler dile Teddy.
23 ARALIK
- Uyu. - Sen nereye gidiyorsun?
Bir şeyle ilgilenmem lazım.
- Neyle? - Çok soru sorma.
Yarın Noel arifesi. Belki sırlarım vardır.
- Noel arifesi mi? - Evet, Noel arifesi.
Noel'i kutlayacak mıyız?
Pes etmemelisin.
Pes etme.
Julian.
Bir konuda bana yardım edebilir misin acaba?
Evet, tabii.
Dün seni öyle korkutmak istemedim.
Çok üzüldüm ve…
Seni bulunca ben de korktum.
Parkeler çürümüş. Düşebilirdin.
Ama
neden üzüldün?
Ben hep biraz üzülürüm. Kış Yuvası…
Hedvig'i düşünüyorum, belki de benim…
Ne?
Üzerinden tam 50 yıl geçti.
Elli yıl önce bugün.
Birlikte Noel ağacı seçtik.
Dördümüz o akşam süsleyecektik.
Geriye bir tek o kalmıştı. Evin kalanını süslemiştik.
Nasıl güzel olduğunu hayal edemezsin.
Aslında hayal edebilirim.
Sonra tüm çocuklarla oynamaya çıktık.
Annemle babam son hediyelerini almaya çıkmıştı.
O zamanlar eskiden fiyortta paten kayardık.
Tüm çocuklar oradaydı.
Kırmızı paltosunu giyiyordu.
Kendi etrafında döndü de döndü.
Bir topaç gibi.
Çok güzel paten kayardı.
O kadar ileri gitmek istememişti.
Hava atan biri değildi.
Sanırım fazla heyecanlandı.
Sonra ben…
Başka bir işle meşguldüm.
Bağırdım ama beni duymadı.
Sonra…
Bir yarığa denk geldi.
Yani buzda bir deliğe.
Yüzme bilmiyor muydu?
Hayır, tüm gücümle koştum ama çok geç kalmıştım.
Kollarını salladı…
…sonra gözden kayboldu.
Çıt çıkarmadı.
Onu ertesi gün fiyordun birkaç kilometre ötesinde bulduk.
Patenleri hâlâ ayağında orada yatıyordu.
O zamandan beri Noel'i kutlamam.
Burada oturup kart yaparım.
Her yıl.
Ama senin suçun değil ki.
Bazen bana kızgın olduğunu…
…düşünüyorum.
Ya da onu yüzüstü bıraktığımı. Ölümün…
Ölümün bu yönünü bu yüzden anlayamadığını düşünüyorum.
Hiçbir zaman huzur bulup bu dünyadan…
Bu dünyadan ayrılamayacağını.
Belki de
yaşamayı çok seviyordur.
Yaşamayı mı seviyordur?
Evet, olabilir.
Evet, küçük kardeşim yaşamayı garip bir şekilde çok ama çok severdi.
Zehir gibisin Julian.
- Yardıma ihtiyacım var, demiştin. - Evet.
- Juni kim? - Ablam.
O da öldü.
Julian'cığım.
Kış Yuvası'na gelmen rastlantı olamaz.
Şu bir kutu kâğıdı al.
En kalitelisidir.
Aklına gelebilecek en güzel kartları yapalım.
- Bu resim. - Bu.
- Bir de bu. - Evet.
- Burada çok tatlı. - Evet.
- Ayakkabılarını çıkar. - Evet.
Vay canına, kartlar çok güzel.
Juni kartları! Yule kartları!
Benim olabilir mi? Julian, benim olabilir mi?
Vay be, çok güzel.
Julian, benim olabilir mi?
Evet, tabii.
- Peki bu? - Senin olabilir.
Anne, bak. Juni bu. Juni süsleri.
Bir şey söyle.
Neden bir şey söylemiyorsunuz?
Zaman vermeliyiz, diyorsunuz.
Ama zaman geçtikçe sessizleşiyorsunuz.
Hiçbir şey olmamış gibi davranamam.
Ne kadar üzüldüğümü, onu ne kadar özlediğimi unutamam.
Onun da ne kadar üzgün olduğunu, ne kadar mutlu olduğunu
unutmak istemiyorum.
Her şeyi hatırlamak istiyorum.
Juni daima burada olacak.
Ölenler öylece yok olmuyor ya.
Onları hatırladığımız sürece yanımızdalar.
Ebediyen bizimleler.
Bu yüzden zaman tanımaktan vazgeçtim.
Hiçbir şey olmamış gibi davranmayacağız. Fotoğraflarını görecek, onu yâd edeceğiz.
Yaptığı gariplikleri hatırlıyor musunuz?
Dans ederek yürüyüşünü,
şarkı söyler gibi konuşmasını hatırlıyor musunuz?
Kahkahasını hatırlıyor musunuz?
Hatırlamıyor musunuz?
Ben hatırlıyorum Julian.
- Ben hatırlıyorum. - Hatırlamaz olur muyuz?
- Elbette hatırlıyoruz ama… - Hayır! Aması falan yok.
Noel'i böyle mi kutlayacağız?
Artık böyle mi olacak?
Juni olsa hiç hoşuna gitmezdi.
- Nereye? - Bir arkadaşıma yardım edeceğim.
HUZUR İÇİNDE YAT
Hedvig.
Sözlerim için özür dilerim.
Hâlâ en iyi dostun olmak istiyorum.
Senin suçun değil.
Evet, benim suçum. Öyle çirkin laflar etmemeliydim.
Hâlâ burada olmak benim suçum.
Ölmekten ölümüne korkuyorum.
Yaşam çok güzeldi.
Yaşamayı çok sevmiştim.
Evet.
Burada, yaşayanların içinde kalırsam
yaşamaya devam edebilirim diye düşündüm.
Anlatabildim mi?
Galiba.
Bekledim durdum.
Senden önce beni kimse göremedi.
Kimse sesimi duyamadı.
Abim dışında.
Ona sık sık sesimi duyurmaya çalıştım. Sanırım bazen duyurabildim.
- Bu da beni çok mutlu etti. - Ama…
Onu üzdü.
Hayır, niyetim bu değildi.
Senin başına gelenler için…
…kendini sorumlu tutuyor.
Fazla heyecanlandım. Çok eğleniyordum.
Ona kızgın olduğunu düşünüyor.
Bu yüzden hâlâ burada olduğunu düşünüyor.
Ama öyle değil.
O zaman devam etmelisin.
Bunu mu istiyorsun?
Ama en iyisi bu olur.
Hadi.
Birlikte gidelim.
Mecbur değilim.
Değilim. Mecbur değilim.
Biraz daha kalabilirim.
En azından yarına kadar.
Ya da Noel bitene kadar. Olmaz mı?
Kış Yuvası'na gidip sıcak çikolata içebiliriz.
Son bir kez.
Olmaz mı? Lütfen.
Kış Yuvası'nı artık göremiyorum.
Eskisi gibi görmüyorum.
Yakında seni de göremeyeceğim.
Sonra yine yapyalnız kalacaksın.
Sadece
temelli gitmek istemiyorum.
Gitmeyeceksin.
Juni'yle beraber sonsuza dek kalbimde yaşayacaksın.
Seni çok fena özleyeceğim.
- Her kar yağdığında aklına ben geleyim. - Anlaştık.
Sen benim kardan kız kardeşimsin.
Evet, öyleyim.
Hoşça kal kardan kız kardeşim. Tekrar görüşeceğiz.
Görüşürüz.
23 ARALIK
24 ARALIK
- Simli. - Evet.
- Peki şu? - Evet.
Bu mu? Evet.
- Evet, al. Onu da as. - Evet.
- Buraya assak? - Evet.
Al. Bunu da al.
- Çok tatlı. - Evet, çok tatlı.
Vay canına.
Doğum günün kutlu olsun ve mutlu Noeller!
Doğum günün kutlu olsun canım Noel oğlum.
Ve mutlu Noeller canım Noel oğlum.
- Bunu al Augusta. Bunu da. - Al… Dur.
- Hayır. - O benimdi. Doğum günün kutlu olsun.
- Dışarısı çok soğuk. - Al.
Julian'ı dinleyeceğim için çok heyecanlıyım.
Harika olacak.
Orada değil.
Diğer ayakkabımı bulamıyorum.
Dolapta Erik.
- Dolapta. Evet. - Burada mı?
Buraya bakmamış mıydım? Baktım.
İşte.
- İşte. - Papyonumu bağlasana.
- Bağlayamıyorum… - Hiç öğrenemiyorsun.
Bunu neden boynuma doluyorum?
- Güzel oldu mu? - Evet.
JOHN'DAN JULIAN'A
DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN UMARIM BOLCA KAR TOPU KARI YAĞAR
Evet. Acele etmeliyiz.
Süzülüyor sanki
Süzülüyor ve yere iniyor
Yaşadığımı hissedebiliyorum
Sen bana baktığında
Daima yanı başında olacağım
Yanı başında
İzledik, bizi gördün mü?
Gördün mü?
Selam.
- Selam. - Kar yağıyor.
Evet.
Hem de çok. Tam kar topu yapmalık kar.
Havadan mı konuşuyorsun?
Sanırım.
- Kar topu savaşı! - Evet!
Hedvig haklıydı.
Arkadaş olmasaydık ömür boyu pişman olurdum.
- Gününü göstereceğim. - Onu kaybetsem bile.
Peki!
Bana hiçbir şeyin tamamen yok olmadığını öğretti.
Kar su olur.
Su, göz yaşı da olabilir
kar da olabilir.
Birini gerçekten ama gerçekten severseniz
o kişi asla tamamen yok olmaz.
- Mutlu Noeller. - Mutlu Noeller.
Bekle, son bir bakış
Ben gitmeden son bir dans
Gökyüzü, yıldızlar apaçık
Tüm geçmişi bıraktım
Sonsuzluğa ilk adım
Bildiklerimde teselli buldum
Dünya böyledir Gece ve gündüz gibi
Tüm geçmişi bıraktım
Tekrar görüştüğümüzde beni hatırla diye Sana bir fotoğraf verdim
Nereye gidersem gideyim
Asla unutmayacağım
Burada olduğumu
Hissettiğini biliyorum
Çünkü daima
Yanı başında olacağım
Duvarlara sinmiş anılar
Düşen bir kar tanesi
Oradayım, artık özgürüm
Senin bir parçanım, sonsuza dek
Bir daha buluştuğumuzda hatırlaman için Bir resim çiz
Nereye gidersem gideyim
Asla unutmayacağım
Burada olduğumu
Hissettiğini biliyorum
Çünkü daima
Yanı başında olacağım
Asla unutmayacağım
Söz veriyorum, nereye gidersem gideyim
Daima yanı başında olacağım
Kendine iyi bakacağına söz ver Arkadaşım
Bir gün tekrar buluşacağız
Söz veriyorum, nereye gidersem gideyim
Daima yanı başında olacağım
Kendine iyi bakacağına söz ver Arkadaşım
Bir gün tekrar buluşacağız
Söz veriyorum, nereye gidersem gideyim
Daima yanı başında olacağım
Kendine iyi bakacağına söz ver Arkadaşım
Bir gün tekrar buluşacağız
Alt yazı çevirmeni: Ömür Gencer fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!