- Merhaba?
Hey.
- Hey
- Tim, beni görmeye gel dediğinde,
sadece sana bakmamı mı kastettin yoksa...?
- Birkaç dakika önce bir çağrı aldım.
- Tamam.
- Altı numaralı kulübeden.
- Allah kahretsin, Tim.
Bu sefer ne? Yine cinler mi?
Yoksa budama makasıyla silahlanmış zombi Elvis mi?
- Onlara hakkını vermelisin Carrie.
Ben yaratıcı olmayan biri değil.
- Hadi ama. Bütün gün göldeydim.
O kadar çok kürek çektim ki kollarım düşecek.
Ve 200 kampçıyı otobüslere bindirdim
ve Deb'e kulübeleri temizlemesine yardım ettim.
Bu benim son yazım.
Yapma, bunu şimdi yapmamı isteme.
Ben ne rapor etti?
- Ölü bir beden.
- Kamp alanında ölü bir beden mi?
Çok orijinal. Neden Margie ilgilenmiyor?
- Margie şehirde bir işte.
- Ne işi?
- Ne önemi var? Şehirde.
Ayrıca, kuralı biliyorsun,
Kampçılar potansiyel olarak zararlı durumları bildirmeli-
- Personel araştırmalı
ellerinden gelenin en iyisini yaparak.
- Tamam. Nerede bu beden?
- Beni takip et. (kapı gıcırdar)
- Kimseyi göremiyorum. - Ben de.
- Harika. Hadi gidelim.
- Bekle, yukarıda kontrol edelim.
- (alaycı) O zaman kontrol et. Ben burada kalıyorum.
- Beş dakika sürer.
- Unut gitsin. O yer haftalardır kapalı.
Ve Deb, Margie'nin orada örümcek yuvası bulduğunu söyledi.
- En azından fare değil. - Fareleri tercih ederdim.
- (iç çeker) Carrie, Margie bilmek isteyecek
havuz evini kontrol edip etmediğimizi.
- Harika. O zaman yalan söylerim.
- Başdanışmansın. Bu senin işin.
Hadi. (Carrie alaycı bir şekilde iç çeker)
- Ben ne zaman aradı?
- Ne?
- Ölü bir beden bulunduğunu Ben'in söylediğini söyledin.
- Evet. - Ne zaman?
- Sana zaten söyledim. - Hayır, söylemedin.
Ben seni ne zaman aradı?
- Daha önce. - Daha önce ne zaman?
- Neden önemli ki?
- Arama almadın, değil mi?
- Aman Tanrım. - Gidiyorum.
- Benimle geliyorsun - Tim. Bırak beni.
Hemen şimdi!
- Üzgünüm. Yapamam.
- Hayır Tim, ne yapıyorsun, beni bırak!
Bırak, yardım edin!
Tim, beni bırak.
Yardım edin!
Yardım edin! Biri, yardım etsin bana!
Yardım edin! (çığlık atar)
Dur! Bu komik değil, Tim!
Beni bırak! Dur, dur!
- [Danışmanlar] Sürpriz!
- Ne saçmalık bu!?
- Ve Oscar gidiyor- - Sen pisliksin!
Pis, pis, pisliksin.
Gerçekten beni öldüreceğini sandım.
- Tamam, burada Tim tüm krediyi alamaz, Bayan Clark.
- Doğru. Gerçek beyni mi istiyorsun?
İşte orada.
- (güler) Yani varsayıyorum ki ölü bir beden yok.
- Hayır, ama birkaç dakika daha ver
ve seninkini bildirecektik.
- Ha-ha. - Ama gerçekten, Carrie,
bunu düzenledik
çünkü düzgün bir veda etmek istedik.
Dört yıl uzun bir süre, ama aynı zamanda hiç süre değil.
Ve bu süre zarfında, hepimize gerçek bir dost oldun.
Hepimizin ayrı ayrı.
Bu yüzden gittiğine çok üzgünüz
ve çünkü bu yazın son gecesi,
burada eğlenmeye geldik.
(danışmanlar tezahürat yapıyor) - Ooo evet.
Çünkü seni seviyoruz küçük dostum.
Carrie için. - Carrie için!
- Ben de sizi seviyorum.
- Birisi bu kıza bir içki versin.
Neredeyse katlediliyordu ağlamak serbest.
- Şerefe. - Şerefe.
- İç, iç, iç, iç, iç!
İç, iç, iç, iç, iç.
- Evet!
- Ah!
- Birisi gerçekten örümcek yuvasını
buradan çıkardı, değil mi?
- Evet, Margie burayı Çarşamba günü ilaçlattı.
Küçük pislikler öldü ve gitti.
- Oh, belki sen de onlara katılmalısın.
- Ne yaptım ki?
- Beni bu mekanla ilgili
bütün hafta boyunca ödümü patlattın.
Hayaletler, şeytanı çağıran bir berduş.
- Kulağa hoş geliyor. (Carrie kahkaha atar)
- Sadece iyi ki o Kafatası Yüz
hikayesini anlatmaya başlamadı.
- Onun adı Kemik Yüz, Tim. Ve bu hikaye gerçek.
- Tabii.
Ormanda maske takıp
kampçıları doğrayarak gezen psikopat.
Bunun hakkında bir film çekmediler mi?
- Birkaç tane. Sanırım. (danışmanlar gülüyor)
- Şeytan Berduşu, Hayalet ya da Kafatası Yüz.
Önemli değil- - Kemik Yüz.
- Ne fark eder. - Gazetelerde çıktı.
- Tamam. Hâlâ sana kızgınım.
- Hadi ama kızım.
Seni havaya sokmam gerekiyordu.
Sizi özleyeceğim.
- Hadi biraz uyuyalım, millet.
- Birisi ışıkları kapatabilir mi?
- İsa aşkına, çok gürültülüler.
- Aptal kızla bir kulübeyi paylaşmayı dene.
Bütün yaz boyunca o saçmalığı duydum.
Başka bir dil gibi.
Gördün mü? Gina dilinde bu daha hızlı demek.
- Seni çok özleyeceğim.
Ben de seni.
- Sessiz olabilir misiniz lütfen?
- İroniyi bile belirtmeyeceğim.
- Tamam. İyi geceler. - İyi geceler, kızım.
- (nefes alır) Ah- (balta vuruyor)
- Ne halt!? - Ah, kahretsin!
- (çığlık atar) Aman Tanrım. Biri bana yardım etsin!
Aman Tanrım. Aman Tanrım! (ağlıyor)
Hayır!
Biri bana yardım etsin, lütfen!
(çığlık atar) Hayır! Yardım edin!
Yardım edin.
- Margie, iyi misin?
- Sanmıyorum ki...
Aman Tanrım. (ağlar)
- Görmesi kolay değil. Biliyorum.
- Görüntü değil, koku zor.
Tanrım. Sahne neredeyse aynı.
- Neredeyse değil, aynı.
İkiz Çam Kampı'na benziyor.
- Ve Güneşli Tepe. - Evet.
- O, o. - Evet.
On kuruşun bir dolar etmesi kadar kesin.
Peki, neden bu kadar geç geldi?
- Parti yapıyorlardı.
Onları kontrol etmeye geldi.
- Zavallı kız bir daha asla uyuyamayacak.
- Umarım ben uyurum.
- Şey, neden ormanı tekrar kontrol etmiyoruz?
Bir şeyi kaçırmadığımızdan emin olmak istiyorum.
- Tamam. - Tamam.
Üzgünüm Margie.
- Ne tür bir canavar,
yani ne tür bir hayvan bunu yapabilir?
Ve Tanrı aşkına, onlar daha bebekti.
- Evet, bak, ben, uh,
sana bazı sorular sormam gerekecek.
- Şimdi mi? - S- sonra.
Ama şimdilik, sadece, bilirsin, eve git
ve ne kadar çılgınca gelse de, biraz dinlenmeye çalış.
Sabah seni ararım, tamam mı?
- Onu bul.
Beni duyuyor musun, Vince Cronin?
O alçağı bul.
- Elbette bulacağım.
Tammy, geri dön. Tammy, duyuyor musun,
- Devam et, Şerif.
- Evet, ben, ben senden
beni eyalet polisine bağlamanı isteyeceğim, tatlım.
- Eyalet merkezi. Devam edin.
- Evet, ben Şerif Vince Cronin.
Kamp Marigold'dayım.
Çoklu cinayet için yardım talep ediyorum.
- Kaç ölü var?
- Saymaktan kaçındığım kadar fazla.
- Anlaşıldı, Şerif.
Çocukları yolluyoruz.
- Teşekkürler.
(radyo cızırtısı) - Vince, beni duyuyor musun?
- Devam et, Jo. - Bir şey buldum.
- Vince. - Devam etmeliyiz.
- Peki ya olay yeri?
- Eyalet polisinin halletmesine izin vermeliyiz.
Hadi.
Ah.
Lanet olsun.
- Araba olduğunu mu düşünüyorsun?
- Hiç lastik izi veya yağ lekesi görmüyorum.
- Birine el kaldırmış olabilir.
- Evet.
O maskesi olmasa bile, yine de kan içinde olurdu.
- Belki temizlenecek bir yer bulmuştur.
- Arabaların altına ve içine bak.
- Tamam.
- Tamam. İşte pipetleriniz.
- Tamam. - Teşekkürler.
- Çıkmak üzere. - Teşekkürler.
Ah, bir şey var...
İzin ver, şurada.
- Sipariş hazır, Jenny!
Hamburger ve patates kızartması eski dostum Dört Göz'e.
- Etli ekmek ne durumda?
- Şimdi fırına koydum.
- Teşekkürler.
- Merhaba, Şerif. - Jenny.
- Sakin ol.
- Etli ekmek yolda.
Başka bir şey istiyor musunuz?
- Yok, iyiyiz, teşekkürler.
- Tamam.
- Yardımcı olabilir miyim?
- Bakma, tatlım.
- İyi akşamlar, Şerif, Vekil.
- Bay Doyle.
- Şerif, bir aydır size yemek yapıyorum.
Artık bana Wes diyebilirsiniz.
- Tamam, Wes.
Ne istersiniz? Masa mı yoksa kabin mi?
- Hiçbiri.
- Bir sorun mu var?
- Son bir saat içinde buraya başka biri geldi mi?
- Hatırladığım kadarıyla hayır.
Yani Jenny, sen? - Hayır.
- Sandy ne durumda? Bu gece çalışıyor mu?
- Çağrıldı. Sadece ben buradayım.
- Buraya geldiğimde tek çalışan oydu.
- Jake hala Missouri'de mi?
- Çarşamba günü dönecek.
- Sen ne durumdasın? Bugün buraya ne zaman geldin?
- Beşte.
- Otobüsle mi geldin?
- Her zaman öyle yaparım. Bunu biliyorsun.
- Neler oluyor, Şerif?
- Bakın, bu gece garip bir şey gördünüz mü?
- Ne gibi? - Yerine oturmayan.
Belki tuhaf.
Şüpheli biri? - Nasıl şüpheli?
- Bilirsiniz, sadece, biraz garip birisi.
Gergin. Belki tedirgin.
- Tedirgin? Neden?
- Adın ne, küçük hanım?
- Katy. - Katy...
- Howard.
- Ben Paul Howard, Şerif. Katy benim kızım.
- Buralı mısınız?
- Sadece geçiyoruz.
Eve doğru yoldayız.
- Nereden?
- Oh, New Orleans tatilinden.
Gece boyunca Denver'a geri dönüyoruz.
- Otel yok mu?
- Kaybedilen zamanı telafi etmeye çalışıyoruz.
Bugün erken saatlerde lastik patladı. - Lastik mi?
- Evet. Programımızı bozdu.
- Eşin yanında mı?
- (gülerek) Umarım değil. Boşandık.
- Ne zaman geldiniz?
- Yaklaşık 12:15? - 12:30 gibi sanırım.
- 12:30'du. Onları içeri girerken gördüm.
- Peki sen ne zaman geldin, Bayan...?
- Neiman. Audrey Neiman.
- Dokuz gibi.
- Dört saattir buradasın?
- Mm-hmm.
- Büyük bir yemek düşkünü müsün, Audrey?
- Şey, 12'de sipariş etti ve Ray de o zaman geldi.
- Ray? - Brixton.
Doğumda değiştirilmediysem tabi.
- Oh.
Peki yemek yemeden önce üç saat ne yaptın?
- Basın mı?
- Serbest.
- Bu yerde fotoğraf mı çekiyorsun?
- Orman. Dergi stok fotoğrafları çekmem için beni tuttu.
- Hangi dergi?
- "Field & Meadow."
- Ah, o zaman dışarıdaki beyaz SUV senin mi?
- Evet, doğru.
- Şey, fotoğraflarına bakmamızda bir sakınca var mı,
Audrey Hanım?
- Neden ki?
- Heyecanlı birini arıyoruz.
- Tüm arabalarımıza göz attın mı, Şerif?
- Evet, attık.
Sanırım dışarıdaki klasik araba senin.
- Nadine Walsh.
45 yaşında, 178 cm, 54 kilo.
Gözler: mavi, sabıka yok.
Ve burada gece yarısından beri buradayım.
- Tam gece yarısı mı? - Aşağı yukarı.
- Sen. Adın ne?
- Greg Meredith.
- Yol ekibinde misin, Bay Meredith?
- İnşaat işçisiyim.
I-35 üzerindeki yeni köprüyü yapıyorum.
- Bu gece buraya doğrudan mı geldin?
- Önce tuvalete gittim.
- Siz ikiniz, dışarıdaki motorsikletlerin sahibi siz misiniz?
- Soyad Tobin. Ad Mick.
- Charlie. Charlie Riggs.
Bana Horoz derler.
- Neden Horoz?
- Çünkü tavuklar tavuk evindeyken
ve eski Horoz geldiğinde,
işte o zaman tüm gece gıdaklarım.
- Ne zamandır buradasınız?
- Bir saat kadar.
- Tonum için özür dilerim, Şerif.
Bize bunun neyle ilgili olduğunu söylemenin vakti gelmedi mi?
- Hadi. Belli değil mi?
Birini arıyorlar.
- Ve tekrar ne iş yapıyordunuz, Bay Brixton?
- Projeksiyonist. Mack Tiyatrosu'nda makineyi çalıştırıyorum.
- O, gece yarısı film gösteren yer değil mi?
Korku filmleri gösteriyor.
- Ve istismar. - İstismar mı?
- Bilirsiniz, meme ve silahlar, kan ve iç organlar,
gibi, gibi şeyler.
- Bu gece projeksiyonu sen mi yapıyordun?
- Mesai 11:30'da bitti. - Ve buraya direkt mi geldiniz?
- Evet, efendim.
- Otoparkta bir araban var mı?
- Yürüdüm. Hep öyle yaparım.
- Demek buranın müdavimisiniz?
- Öyle denebilir.
Peki kimi arıyorsunuz, Şerif?
- Onu. Onu arıyoruz. (kemikler tıkırdar)
- Herkesi burada tutun.
- Tamam, şimdi hemen her birinizden bir kimlik istiyorum.
Peki o zaman.
- Kahve, Vekil? - Hayır, teşekkür ederim.
- Teşekkürler.
- Bütün gece burada yürüyecek misin, tatlım?
Çünkü o güzel bacakların
incinmeye başlayacak.
- Bacaklarım sizin işiniz değil, Bay Riggs.
- Bana Horoz deyin. Bütün civcivlerim bana Horoz der.
- Ben senin civcivin değilim.
Ve bana Vekil McCully deyin.
- Özgür ülke. Değil mi? - Son duyduğum kadarıyla, Mick, dostum.
Son duyduğum kadarıyla.
Öyle değil mi, İnşaatçı?
- Neden bana soruyorsun?
- Çünkü bu ülkeyi özgür tutmak için savaştın
yoksa kamyonunun arkasındaki veteran çıkartması
karına mı ait?
- Sen bir veteriner misin?
- Evet hanımefendi.
- Ordu mu? - Deniz Piyadeleri.
- Üniformalı bir adam gibisi yoktur, ama o üniformadan çıkarsa.
- Savaş gördün mü? - Evet, savaş gördüm.
- Nerede?
- Körfez.
- Körfez'de birini öldürdün mü?
Yanlış bir şey mi söyledim?
- Evet, bir veterana sorulacak çok saçma bir soru.
- Çöpleri mi getiriyorsun?
- Aman Tanrım. (müşteriler öksürür)
- Hanginiz o!?
- Bekle, bekle, üzgünüm.
Bu eşyaların buradaki birine ait olduğunu mu söylüyorsun?
- Onlar senin mi?
- Neyin peşinde olduğumuzu bile bilmiyorum.
- Ciddi misin, yaşlı adam?
- Şu maskeye bak.
Bu Kemik Yüz.
- Kim? - Seri katil.
Çocukları öldürüyor.
- Sadece çocukları değil. Kampçıları.
- Doğru.
Ve aslında daha çok bir katliamcı
seri katilden ziyade.
- Bunu belirtmek tuhaf bir şey.
- Katılıyorum.
- Üniversitede psikoloji okuyorum.
Onun vakasını inceliyoruz.
Gerçekten eski usul.
'80'ler slasher havası, açıkçası.
- Neden kampçılar?
- Belki doğa aşığı değildir. (güler)
- Gülünecek bir şey yok. 30 kişiyi öldürdü.
- 32.
- 41. (gerilimli müzik)
- Ne? - Aman tanrım.
- 13 Camp Twin Pines'da,
19 Camp Sunny Ridge'de,
ve dokuz Camp Marigold'da bir saat önce.
- Aman Tanrım.
- Henüz bitmedi.
- İyi misin, tatlım? - Her şey yolunda mı?
- Marigold benim kampımdı. Oraya giderdim.
- Giderdin mi? Çok şanslısın.
- Kızım da giderdi.
- Adı ne? - Amanda Doyle.
- Hayır, onu hatırlamıyorum.
- Aman tanrım, şu baltaya bak.
Bu kampçılara neler yaptığını hayal edebiliyor musun?
Her yerde iç organlar. Duvarlarda kan.
Ben- - Hey!
Bak, o çocukların büyüdüğünü gördüm
o yüzden diline dikkat et.
Anladın mı, genç adam?
- Yani demek istediğiniz,
bu Kemik Yüz'ün burada dinerdeki birimiz olduğunu mu düşünüyorsunuz?
- Oh, hiçbir şey düşünmüyorum, Bay Howard.
- Bekle. Doyle'un çöpünde bir maske buluyorsun.
Bu, birimizin katil olduğu anlamına gelmez.
- Kadın haklı.
Kim diyebilir ki başka bir kıyafet giymedi,
kanlı eşyaları attı, yürümeye devam etti.
- O yapmadı.
- Bundan nasıl bu kadar emin olabilirsin?
- Çünkü şu anda eyalet polisleri,
tüm yolları kapattılar
ve bu herif için dev bir insan avı başlattılar.
Yalnız başına yürüyen herkes, ama herkes
alınacak ve sorgulanacak.
Kaçma şansı neredeyse sıfır.
Yakında kalmak en iyisi, sessiz durmak en iyisi, olay geçene kadar.
Düşük profilli bir yer,
göze batmayan bir yer.
- 24 saat açık bir lokanta gibi.
- Belki tekrar eyalet polislerini aramalıyız, Vince.
Herkesi içeri alıp işi çözmeliyiz.
- Hayatta olmaz. (ürkütücü müzik)
- Katılıyorum.
- Buna karşı mısınız, beyler?
- Kesinlikle. Haklarımız var.
- Evet, elimizde bir suçun kanıtı var
bu da bize makul sebep veriyor.
- Makul sebep, benim tatlı kıçım.
Götürülmeyeceğim
iki dangalak polis tarafından
sadece belki ben psikopatmışım diye düşünüldüğü için.
Ki bu arada, kesinlikle değilim.
- Aynen kardeşim.
- Hepinizin saklayacak bir şeyi varmış gibi görünüyor.
- Kıçımı öp, İnşaatçı.
- Tamam millet, sakin olun, tamam mı?
Bakın, hepimiz burada yasalara uyacağız, anladınız mı?
Eyalet polisleri geldiğinde
hepiniz sorguya alınacaksınız.
Ortağım ve ben,
sizinle başa çıkacak kaynaklara sahip değiliz,
sayıca fazla olduğunuz için, tamam mı?
O zamana kadar benim gözümün önünde kalacaksınız,
yemeklerinizi bitireceksiniz
ve kendinize saklayacaksınız,
anladınız mı? - Arıyorum.
- Sanırım söylenen şey açık ve net, Şerif.
- Anlaşıldı. - Belki senin için, tatlım.
- Mesajı ileteceğim.
- Ne var?
- Suç mahalli ve yol blokajları arasında,
eyalet polisleri zayıf düşmüş durumda.
Şu an boşta adam yok.
- Onlara elimizdekileri söyledin mi?
- Maskeye rağmen dediler ki,
onun burada olduğuna dair somut kanıtımız yok.
Acil bir durum olmadığını düşünüyorlar. Bu yüzden bekliyoruz.
- Ne kadar süre? - Bir saat, belki daha az.
- Tanrım.
Şu anda en son ihtiyacımız olan şey bu.
- Bunu burada bırakamayız.
Bunu binadan çıkarmalıyız.
- Hayır, haklısın.
Bak, işte, tüm bu eşyaları al
ve polis arabasının bagajına koy.
Tamam mı? Orada güvende olacak.
Sonra işin bitince polis arabasını buraya getir.
- Affedersiniz.
Gözaltına mı alınıyoruz?
- Hiç de değil.
- O zaman bizi burada tutamazsınız.
- Kesinlikle doğru.
- Gözaltında değilsek, özgürüz
ve hemen şu kapıdan çıkabiliriz.
- Unutmayın ki şu an,
çıkmak isteyen herkes,
adını Kemik Yüz olarak değiştirebilir.
(kemikler takırdar) - Zaten değilse tabii.
- Şerif, ne demek istiyorsunuz?
- Suçlular ne yapar, Bay Tobin?
Polisi gördüklerinde?
Her seferinde kaçarlar.
Yani saklayacak bir şeyiniz yoksa,
koltuklarınızda oturmaktan rahatsız olmamalısınız
ve eyalet polisinin gelmesini bekleyin.
Anlaştık mı?
Kim gitmek istiyor?
Bu olmayacak.
Tamam, Bay Wes.
Şu andan itibaren
The Highsmith kapalı kabul edilebilir.
Kurallar.
Benim iznim olmadan bu odadan kimse çıkamaz.
Sigara içmek için, temiz hava almak için, hiçbir şey için.
Şimdi, Yardımcı McCully polis arabamızla döndüğünde,
tüm araçlarınızı arayacak
ve ardından ben mülkü arayacağım
ve sonra hepimizi arayacağız.
Üzerinizde silah varsa
veya bize tehlikeli olabilecek başka bir şey,
şimdi onları teslim etme zamanı.
Pekala. Uyarıldınız.
- Etli ekmek o.
- Jenny. - Evet?
- Ayrıca taze bir kahve demlemek isteyebilirsin.
Devam et.
- Vay canına.
Bu tam bir lanet olası felaket.
- Arabalarımızı aramak zorunda mıydınız?
- Protokol böyle.
- Evet, bagajdaki şey,
o bir şaka hediyesi, tamam mı?
- EpiPen. Çileğe karşı.
- Evet, tabii ki.
Tamam, sorun yok.
- İyi misin, Katy?
- İyiyim, Baba.
- Tamam, sorun yok.
- Ben boşum, Vince.
- Keskinmiş.
- Öyle olmasa bir işe yaramazdı.
- Bunu alıkoyacağım. - Lanet pislik.
- Tamam. Dön arkanı, ellerini bara koy.
- Ya ne yaparsın?
- Dedim ki dön arkanı. Ellerini bara koy.
- Jo? - Bende.
- Sakin ol.
- Tamam, sorun yok.
- Demiştim. Ahmak. (güler)
- Bacağını indir.
- Hey, Şerif?
Bu cebimde muz değil
ve seni gördüğüme mutlu değilim.
- Evet, kapa çeneni.
Tamam, çocuklar, kızlar, tuvalet zamanı.
- Yaşasın.
- Aynı ton, değil mi?
- Ne?
- Tanık kürsüsünde giydiğin aynı ton.
Suç haberlerinde çalışan bir arkadaşım var.
- Neden bahsettiğini anlamıyorum.
- Evet, anlıyorsun.
Şimdi söylemek isteyebilirsin.
Sonradan çıkarsa, iyi görünmeyebilirsin.
- Hey Jenny, biraz taze kahve alabilir miyim?
Belki içine biraz votka koyarım.
- Haklısın.
- Nedir o? - Ne?
- Kitap.
- Oh, bu bir korku romanı.
- Tahmin etmiştim.
Şerefe. - Şerefe.
- Hadi buradan defolup gidelim.
- Neye bakıyorsun lan?
- Ne demek istediğimi anlıyorsun, değil mi? (homurdanır)
- İyi misin? - Evet.
Buradan defolup gitmeliyiz.
- Nasıl, Charlie? Onlar polis.
- İki polis ve biri lanet olası bir etek.
Ne yapmamız gerektiğini biliyorsun.
- Tamam, seninleyim.
- Aferin oğlum.
Ama sinyal verene kadar değil, tamam mı?
- Anlaşıldı.
- Sadece burayı güvenliğe alacağım, ne olur ne olmaz.
- Tamam.
♪ Bela Lugosi dans etmeyi sever ♪
♪ Dişleriyle ve trans halindeyken ♪
♪ Kanlı bir romantik kadını ararken ♪
♪ Dans etmeyi sever ♪
♪ Bela Lugosi dans etmeyi sever ♪
♪ Peleriniyle bir vampir dansında ♪
♪ Koşulların kurbanı olmadı hiç ♪
♪ Dans etmeyi sever ♪
♪ Ah, gecenin sızısı ♪
- Ooh-ho! (kargalar)
- Ona ver, Horoz. (Horoz gıdaklar)
- İşte böyle. (Horoz ve Mick güler)
(kemikler takırdar) (ürkütücü müzik)
- Daha fazla kahve? - Tabii.
- Silmelisin bunu.
- Hayır. - Beni ürkütüyor.
- Bu şey bana bir ev aldıracak.
- Sen de ürkütücüsün.
- Hmm.
- Bir şey var mı?
- Bıçaklar ve satırlar saklanmış.
Hiçbirinde kan izi yok.
Başka ceset de yok. Burası temiz.
- Tamam, millet.
Biraz ayakkabı görmem gerekecek.
- Ne?
- Bot, spor ayakkabı, ne varsa.
Yanınıza geleceğim.
Yanınıza geldiğimde
birini çıkarıp elime verin.
- Fetişist misin, Şerif?
Ayaklardan hoşlanıyorsun. (koklar)
- Adamımız ayakkabılarını burada bırakmış.
Eşleştirme zamanı geldi.
Bay Meredith, botunuz.
Suçlu bir erkek dokuz buçuk numara giymiş.
Bay Meredith ise...
On numara.
- Eh, sanırım bu onu eliyor.
- Tam olarak değil. - Aman Tanrım.
- Ne demek istiyorsun?
- 15 numara değil ki.
10 numara ayak, dokuz buçuk numara ayakkabıya sığar.
Acıtır ama olur.
- Bayan Walsh.
- Zamanını boşa harcama, polis.
- Anlamı?
- Yani, saçmalığı keselim
ve odadaki fili ele alalım.
Bu tam bir katliamdı.
Hiçbir kadın bunu yapamaz. Hadi ama.
- (güler) Bunu Amelia Dyer'e söyle.
- O da kimdi?
- Sınıfta onu incelemiştik.
1896'da cinayetten asıldı.
- Öyle mi?
Ne yapmış, can sıkıcı film projeksiyoncusunu mu öldürmüş?
- Hayır. Bebekleri.
- Ah, lanet olsun.
- İstenmeyen çocukları evlat edindi
ve ya aç bıraktı ya da ihmalden öldüler.
Bir süre sonra bu onun için fazla zahmetli oldu
ve onları hemen boğmaya başladı.
- İğrenç.
- Sadece altı cinayetten hüküm giydi.
Ama polis evi bastığında,
300'den fazla bebek giysisi buldular.
Ne anlam çıkarırsan.
- Aman Tanrım.
- Hasta bir zihin,
hangi bedende yaşadığına aldırmaz, bayanlar ve baylar.
Bana güvenin.
- Tamam, hadi gidelim.
- Erkek ve kadın beden ölçüleri farklıdır, biliyorsun?
- Evet, bir buçuk numara fark. Biliyorum.
- Bunlar ne?
- Louis Vuitton.
- Yedi buçuk, bu da erkeklerde altı numara eder.
- Çok küçük.
- Gerçekten iyi doldurmadıkça.
- Kalın çoraplarla, belki.
Birkaç çift fazladan iş görür.
- Onu geri alabilir miyim lütfen? O bir hediyeydi.
- Oo, adı neydi?
- Ginger.
- Hey, seksi bayan.
Neden o gülümsemeyi bırakıp o örtüyü atmıyorsun?
- Üzerimde biraz bir şeyler bırak, Bay Riggs.
Zatürreden hoşlanmam.
- Bu saçmalık.
- Ona ayakkabıyı ver, aile babası.
- Seninle konuştuğumu hatırlamıyorum.
- Kusura bakma, Ward Cleaver.
Beaver'a fazla yüklenme.
- Kapa çeneni.
Tamam, ayakkabılarını ver.
- Numara 10. - 10 musun?
- Küçük ayaklar. Babamdan aldım.
- Nasıl ama. - Beni katil yapmaz.
- Seni oyun alanına sokar.
- Tam yanında.
- Sekiz buçuk.
- Ve kalın çorap giymem.
- Merak etme, çocuk. Ben de giymem.
- Siktir git.
(karanlık müzik) - Destekliyorum.
- Ver onları.
- Siktir et, aile babası.
Ben ve Mick, biz bir bok yapmadık.
- O zaman kanıtla.
- Ne yapacaksın "Tomb Raider"?
Bizi laptopunla mı vuracaksın?
- Kesinlikle.
Bu saçmalıktan bıktım usandım.
Biz lanet Amerikan vatandaşlarıyız.
- Kesinlikle.
- Ve mahremiyet hakkımız var.
Ayrıca, elinizde bir arama izni bile yok.
- Makul şüphemiz var.
- Ah, yine o lanet makul şüphe saçmalığı.
Ayakkabımı mı istiyorsun, kanun adamı?
Vereceğim onu sana.
Tam kıçına sokacağım. (Mick kıkırdar)
Bu yüzden en iyisi geçip git
yoksa ben ve buradaki oğlum
ikinizin de canına okuyacağız.
- Aferin, Rooster. - (kıkırdar) Teşekkürler.
- Ver ona, doğru. - O bir piç-
- Tamam. - Yapma!
- Onu yakaladın mı? - Yakaladım.
- Tamam.
Evet. Beni duyuyor musun, Charlie, ha?
- Evet, lanet olsun. Duyuyorum seni.
- Evet, şimdi bunu dinle. - Kahretsin.
- Tamam, bak,
hakların umurumda değil.
Tamam mı? Neyi umursadığımı biliyor musun?
O küçük çocukları umursuyorum
parçalara ayrılan
daha yaşamaya başlamadan.
Tamam mı?
Şimdi buraya o katili bulmaya geldim
ve bunu yapmayı planlıyorum.
Şimdi sen ve sevgilin, işbirliği yapmaya başlayacaksınız.
Beni anladın mı?
Yoksa annemin üzerine yemin ederim ki
seni en derin, en karanlık çukura gönderirim ve çürürsün.
- Vince? Bırak onu, Vince.
- Anladın mı? - Evet! Evet!
Anladım. Anladım.
Lanet olsun. Kahrolası herif.
- Ayakkabı.
- Kahrolası pislik.
İşte lanet ayakkabım.
- Bay Riggs, numara dokuz.
- Tahmini!
- Siktir git, inşaatçı herif.
- Bay Tobin.
Numara 11. - Doğru.
- Onlar.
- Şaka mı bu?
Kendi fotoğrafımı nasıl çekebilirim?
- Kameranda zamanlayıcı var mı?
- Evet, var.
- Kendin söyledin,
orada saatlerce fotoğraf çekiyordun.
- Evet. Çekiyordum.
- Evet. Nereye varmak istediğimi anladın mı?
- Anladım.
- Şu an ciddi olamazsın.
- Öyle miyiz?
- Dört saat mi? Kendin söyledin.
- Tanrı aşkına.
- Dokuz buçuk. - Erkek numara sekiz.
- Wes?
- Üzgünüm.
İşte al.
- Wes. Size 10.
Jenny?
Yedi buçuk. Erkeklerde bu altı numara olur.
- Kaç numara ayakkabı giyiyorsun, lanet Şerif?
- Bir numara. Devlet malı.
- Şey, o kalemi ödünç alabilir miyim?
- Evet, işte al.
- Teşekkürler.
Peki, hangi sonuca vardınız Şerif?
- Vardığım sonuç şu ki
birkaç çift çorap ve katlanılabilir bir acıyla
buradaki herkesin o katilin botlarına sığabileceği.
- Peki şimdi ne yapacağız?
- Peki şimdi ne olacak?
- Şimdi ne yapacağız?
- Şimdi yapabileceğimiz tek şeyi yapacağız. Bekleyeceğiz.
- Vince, burada yapabileceğimiz başka bir şey olmalı.
- Üzerinde çalışıyorum.
- Şerif, biraz temiz hava alabilir miyim?
- Evet, ben de.
- Vince?
- Evet, sadece, şey, göz kulak ol.
- O çocuğu eve göndermiyor olmalı.
- Göndermiyor.
- Emin misin, Yardımcı?
Sanırım biraz köfte kaldı.
- Tam favorim değil. - Tamam.
- Ben de hiç sevmezdim.
- Ve kendinize Amerikalı diyorsunuz?
Köfte elmalı turtayla aynı seviyede.
Ah, hadi ama!
Herkes elmalı turtayı sever.
- Ben herkes değilim.
- Vişne benim favorim. - Balkabağı.
- Muz kreması. - Fransız ipeksi.
- Ne sürpriz ama.
- Ya sen, İnşaatçı?
Bu küçük tartışmaya katılacak mısın?
- Pikan. - Demek sen o adamsın.
- Belli. - Hey-
(dramatik müzik) - Ah, lanet olsun!
- Aman Tanrım. Ona ne oldu?
- Ray, Ray! - Ne oluyor, Vince?
Benimle konuş. - Herkes geri çekilsin!
- İyi mi? - Herkes geri çekilsin!
Ah, hadi ama.
Nefes alamıyor.
Aman Tanrım! - Ne oldu?
- EpiPen'i kaybolmuş.
- Nasıl kaybolmuş olabilir?
- Onu boğazından delmek zorundayız.
- Ne yapıyorsun? - Ray?
Ray? Ray!
- O öldü.
- Nasıl?
Hiç yara, kan veya başka bir şey göremiyorum.
- Anafilaksi. Boğazı şişti ve kapandı.
Nefes alamadı.
Boğuldu.
- Reçel.
- Çilek reçeli.
- Anlamıyorum.
Çilek reçeli oraya nasıl girdi?
- Belki, mutfakta kazara oldu.
- Bu bir kaza değildi.
- Bunu kesin olarak bilemezsin.
- Evet, biliyoruz.
Ray ile hava almak için dışarı çıkmadım.
Bunun için dışarı çıktım.
- "Kim olduğunu biliyorum."
- Kahretsin.
- Sana bir isim verdi mi? - Başladı ama
sonra boğulmaya başladı ve yere yığıldı.
- Bardağındaki tadı alırdı.
- Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır.
Çilek reçeli, vişne şurubuyla
karışmış olurdu sodasında.
Zehirlenmişti ve biri bunu yaptı.
Aynı kişi maskeyi takan kişi.
Şimdi, nasıl bildiğini bilmiyorum,
ama Ray kimin olduğunu çözdü.
Ve bu Kemik Surat,
kim ya da her kimse, onu susturdu.
- "O ya da o"? Bu tahmin oyununu bırakmalıyız.
Malzeme içeceğindeydi
ve sadece bir kişi
bütün gece içecek servis etti.
- Onu ben öldürmedim! - Bunu inanmamızı mı bekliyorsun?
- Ah, sadece o şeyi ona verdiği için
demek değil- - Hey! Hey!
Hey! - Yeter! Yeter!
Kesin artık.
Dinleyin, haklı, Wes haklı.
Her birinizin çilek reçeline erişimi vardı.
Bu yerin her masasında var.
- Bu imkansız.
Sen ve Yardımcı McCully buraya geldiğimizden beri
bizi kartal gibi izliyorsunuz.
Hiçbirimiz
Ray’in içeceğine onu fark etmeden sokamazdı.
- Anafilaktik şok aşamaları vardır, Bay Howard.
Belirtilerin ortaya çıkması dakikalar
ya da saatler sürebilir.
- Tam olarak ne demek istiyorsunuz?
- Ray'in söylediği ya da yaptığı şey,
katili harekete geçiren şey
ben ve Vince içeri girdiğimizde
olmuş olabilir ya da daha önce.
Önemli olan, ne zaman olduğunu kesin olarak bilemememiz.
- Evet, ama oldu.
Ve bunu yapan biri sizdiniz.
- Belki. - Belki mi?
Pekala, Bay Riggs, konuşmak ister misiniz? Ha?
- Belki dedim.
Belki biri bizden ya da belki sizdiniz.
- Bakın, otoriteyle bir probleminiz
olduğunu anlıyorum, Bay Riggs,
ama şu an abartıyorsunuz.
- Ray ile dışarıda olan tek kişi sendin.
İkiniz dışarı çıkıyorsunuz ve saniyeler sonra o ölüyor. Ha?
Görüş alanından çıktığınız anda o şeyi boğazına sokmadığınızı
kim söyleyebilir ki, ha?
Evet.
Gerçek şu ki, Bone Face'in burada olduğunu
nereden bilebiliriz ki?
Kim söyledi? Sen!
Bütün gece bu saçmalığı kim yönlendiriyor? Sen!
- Çünkü bu kasabada kanunu ben uyguluyorum.
- Çünkü üniforma giyiyorsun.
O şey çıkar.
Geceleri eve gittiğinde
o parlak rozetini çıkarıp maske taktığını nasıl bilebiliriz?
Bu çocukları yıllardır izlediğini söyledin.
Belki onları biraz fazla yakından izliyorsun.
- İkiniz de delisiniz. - Öyle mi?
Peki bu gece buradaki şiddetli patlamanız ne olacak?
Beni zorlamak. Buradaki herkesi tehdit etmek?
Evet. Otoriteyle problemim var.
Özellikle kafaları karışıksa.
- Hey, sınırı aştın.
- Öyle mi?
Bu herif hakkında gerçekten ne biliyorsun?
Ha? Ona yakın mısın?
Akademiyi onunla mı bitirdin?
Okul öğle yemeklerini paylaştınız mı?
Yoksa onu geçen ay mı tanıdın?
Evet, düşündüğüm gibi.
- Oturun, Bay Riggs. - Tabii. Vince.
- Onu hareket ettirmeliyiz.
Onu böyle bırakamayız.
- Hadi. - Hadi!
- Evet. Tam orada.
- Onu banyoya koyalım.
- Bay Riggs'in teorisi ne kadar eğlenceli olsa da,
bu binada hâlâ kanun benim.
Ve başka birinizin ölmesine izin vermeyeceğim
güneş doğmadan önce.
Yani Vekil McCully ve ben,
bu Kemik Yüz'ü ortaya çıkarmak için
her şeyi yapacağız.
- Nasıl, Şerif?
- Jo.
Soruları ben soracağım
ve siz de bana gerçeği söyleyeceksiniz
ve hayatlarınız
eyalet polisi geldiğinde kontrol edilecek
bu yüzden zamanımı boşa harcamayın.
Anladınız mı?
Bay Meredith, Körfez Savaşı'nda savaştınız.
- Evet, efendim.
- Fırtına mı Kalkana mı?
- Fırtına.
- Hangi tabur?
- Üçüncü Deniz Hava Bölümü.
- Ölüm yolu mu?
- Bir görev mi?
- Bir taktik manevra.
- Bir katliam.
Bir Irak konvoyu Kuveyt'ten kaçıyordu
altı şeritli bir otoyolda
ama askerlerimiz her iki tarafı da kapattı.
Onu dev bir trafik sıkışıklığına çevirdiler.
Sonra füzelerle yok edildi.
Her şey ve herkes.
- Kümelenmiş bombalar. Füzeler değil.
- Ölü sayısı binlerceydi.
- Bunu sen mi yaptın? - Birliğim yaptı.
Emirleri takip ediyorduk
çünkü savaşta böyle yaparsın.
Emirleri takip edersin.
- Onurla terhis edildin mi?
- Hayır.
- Anlat, Bay Meredith.
- Tıbbi bir sebeple serbest bırakıldım.
- Ne tür?
- Seksyon 8. (kasvetli müzik)
- Tanrım. - O da ne?
- Tanım, "hizmete zihinsel olarak uygun değil" sanırım.
- İnşaatçı, ne oldu? Orada kafayı mı yedin?
Pat, pat, delilik mi?
- Hayır. Yapmadım.
- Ne yaptın? Generalin çorbasına mı boşaldın?
- Muhtemelen bir erin
aşk dalında yakalandın.
- Çeneni kapa lan! - Hey!
Geri dur, sakin ol.
- Kumda 19 aydı
ve senin bağırsaklarını sökerim
ve onlarla balon hayvanlar yaparım.
Duydun mu beni? Seni piç.
- Vay be, Mick.
Görünüşe göre İnşaatçı'yı biraz kızdırdık.
- Bana bir katil gibi geliyor.
- Ooh! - Sadece rahatla, Bay Meredith.
Bize açıklar mısınız?
- Şeyler yaptım, üstlerime
bunu çok sevdiğim izlenimini veren şeyler.
Yani, şiddet.
- Öldürmeyi mi kastediyorsun?
- Tek yaptığım onların benden istediklerini yapmak.
- Sanki biraz daha fazlasını yapmışsın.
- Sadece biraz.
- Eve döndüğünde ne yaptın?
- İş buldum. Yıllar boyunca çeşitli işler.
Kendi halimde takıldım. - Nerede?
- Camp Marigold. (gerilimli müzik)
Seni tanıdığımı biliyordum.
- Bu doğru mu?
- Orada ne yaptı, Bayan Howard?
- Bir şeyler tamir ederdi. Kulübelerde falan çalışırdı.
- Emin misin? - Çok.
Bizi ürkütürdü. - Nasıl?
Bize çok bakardı.
- Bu bir suç değil, tatlım.
- Sen öyle diyorsun.
- Orada ne kadar çalıştın?
- İki yıl. - İstifa mı ettin?
- Hayır. - Bir şey mi oldu?
- Bayan Howard?
- Devam et, Katy.
- O, şey, o birine saldırdı
danışmanlardan birine. - Bu bir yalan.
- Adı Mandy Hill'di.
Kulübesinde tuvaleti tamir ediyordu ve,
ve o bağırarak dışarı koştu, onu tecavüz etmeye çalıştığını söyledi.
- Saçmalık!
- O zaman neden bize açıklamıyorsun?
- Arkadaşın hafif meşrep biriydi.
Kendini bana attı.
Etrafımda dans ediyordu,
tenini gösteriyor, bana sürtünüyordu.
Bunu istiyordu.
Sonra fark etti ki bakım görevlisiyle yatmak
onu o kamptaki burnu havada kızlara
göstermeyebilir. Tıpkı senin gibi.
Bu yüzden kötü bir hikaye uydurmak zorunda kaldı,
kendini kurban ve beni lanet bir dışlanmış yaptı.
Onun popülaritesi 10 yaşında bir çocuğun
ereksiyonuna benzer şekilde arttı benim kıçım sokaktayken.
- Lanet sapık göz.
- O 19 yaşındaydı, aptal kafa.
Önemli değil çünkü ben hiçbir şey yapmadım.
- Tutuklanmadın mı?
- Kamp sahibi bir anlaşma yaptı.
"Dava açma, hapisten uzak dur."
Kötü basının işini mahvetmesini istemedi.
- Tanrım, Margie.
- Ne hikaye ama.
- Ne sebep ama.
- Bunun anlamı ne?
- Kamptakilerden nefret etmek için
çok iyi bir nedenin var diyor.
- Birçok şeyim ben hanımefendi, bazıları kötü.
Ama ben bir Bone Face değilim.
Bu gece buradaki biri
nasıl o çocukları öldürebilir ki?
Bu mümkün değil.
- Aslında, Bay Meredith, bu oldukça mümkün.
Biri arabasını buraya park etmiş,
kamp alanına gitmiş,
ki bu bir milden daha az mesafede,
suçu işlemiş ve sonra buraya geri dönmüş
kimse fark etmeden.
- Nasıl?
Dokuz kişiyi öldürmek
oldukça zaman alır.
Yürüyerek yapılan yolculuktan bahsetmiyorum bile.
- Yardımcı McCully ile
buraya gelmemiz birkaç dakika sürdü.
Gidiş-dönüş, toplamda 10 dakikadan az.
Çocuklar uyuyordu.
O yüzden ne olurdu, 10, 15 dakika, en fazla.
Bu bir lanet olası sigara molası.
Gayet mümkün ki siz
sohbetinizle ve yemeklerinizle çok meşguldünüz
birinin buraya girip çıktığını fark etmediniz.
Ama sen.
Burada dört saat boyunca kaldın.
Buradan çıkıp
kamp alanına gitmek
ve kimse fark etmeden geri dönmek senin için çok kolay olurdu.
- Katilin fotoğrafını çektikten sonra.
- Dokuz kampçıyı öldürmek için
ne gibi bir motivasyonum olabilir?
- 41. - Sus.
- Fotoğrafı sildin mi? - Ne?
- Onu silmen gerektiğini söylemiştim,
ama sen bunun sana bir ev aldıracağını söyledin.
- Sadece şakacı bir şekilde söyledim.
- Ya da bir motivasyon itirafı.
Cinayetlerin haberi yayıldığında,
ilk sen olay yerinde olacaktın.
Suç fotoğrafçılarından bile önce.
Böyle fotoğraflar için çok para var.
- Aman Tanrım.
Ya sen, Bayan Scarlet?
- Benimle ilgili ne var?
- Senin Bone Face olmadığını nasıl bilebiliriz? Hmm?
- İlk olarak, asla siyah tulum giymem.
Onlar benim zevkime saldırı olurdu.
İkincisi, Şerif Cronin dedi ki
cinayetler gece yarısı oldu
ve ben burada oturup içkimi yudumluyordum.
- Gece yarısına doğru dedim. Bu biraz esneklik sağlar.
- Tamam. Gece yarısına doğru.
Ama ben buradaydım.
- Çıkana kadar.
- Afedersiniz?
- Sana içkini getirmeden önce dışarı çıktın.
Sigara alman gerektiğini söyledin ve onları araban alacaktın.
- Sigaralarımı seviyorum. Bu bir suç değil.
- Ne kadar süre dışarıda kaldı Jenny?
- Beş dakika dışarıdaydım.
- Başka kimse seni çıkarken gördü mü?
- Hiçbir şey görmedim.
- "Komşunu sev" sözü bu kadar.
- Çizmeler sana uyardı.
- Ve sana da, canım.
Ama neden kampçıları öldüreyim ki?
- Çünkü kocalarını öldürdün.
İçeri girdiğinde onu tanıdım.
Jackson West bir arkadaşım
"The Chronicle"da çalışıyor.
Senin duruşmanın olduğu yerdeydi.
Senin oldukça net yakın plan fotoğraflarını çekti.
Ya da en azından Nadine Curico adında bir kadının.
- Bunu daha önce neden söylemedin?
- Sen gelene kadar önemi yoktu da ondan.
- Ve şimdi de önemi yok.
Beraat ettim. (çakmak sesi)
- Yani bu, yapmadığın anlamına mı geliyor?
- Anlat bakalım, Bayan Walsh.
- İlk Ralph'ti.
O, çok zengin ve çok yalnızdı.
Ve her Pazar Rolls Royce'uyla gezintiye çıkardık.
Bir gün kendimi iyi hissetmiyordum
bu yüzden o tek başına gitti.
- Ne oldu? - Evet, Audrey. Ne oldu?
- Fren hatları kesilmişti. Araba uçurumdan aşağı yuvarlandı.
- Hayal et.
- Sonra Winston vardı.
Uzun boylu ve çok yakışıklıydı
ve gerçekten kibardı. - Ve çok zengindi.
- Zavallı adamın kalp rahatsızlığı vardı.
Doktorlar kendini heyecanlandırmamasını söyledi ama
o hep heyecanlandı.
Bir gün, ona yetişti.
- Aşırı dozda uyuşturucu. Kalbi temelde patladı.
- Bazı insanların düşündüğünün aksine,
onları gerçekten sevdim.
Ve mahkeme ve gazetecilerden sonra,
yoluma devam etmem gerekti.
- Ginger'a.
- Ralph ve Winston'ın parasıyla.
- Bir kadının eğilimlerini değiştirmesine izin verilir.
Ve biraz paraya kavuştuysam,
keyfini çıkarsam ne olur?
Ve zamanımı kılık kıyafetle oynayıp
gençleri öldürerek harcamamakla?
- Belki de.
Zengin insanlar sıkılır, değil mi?
Ya sen Howard?
Çocukları kesmek gibi bir fetişin mi var?
- Kesinlikle hayır.
- Peki ya oradaki kızın?
Kampın çevresini iyi biliyor gibi görünüyor.
Belki birkaç başkasını da.
- Babam insanları öldürmez ve ben de öldürmem.
- Bunu kanıtlayabilir misin?
- Artık burada yaşamıyoruz bile.
Sadece eve dönüyoruz.
Ve başımıza gelecekleri bilseydim,
sürmeye devam ederdim.
İnan bana.
- Hangi güzergah? - Ne?
- Yollar, otoyollar. Hangilerini kullandınız?
- Neden önemli? - Bizi eğlendir, Bay Howard.
- Evet, Howard. Bizi eğlendir.
- New Orleans'ta tatil yaptınız, değil mi?
- Evet.
- Hangi otoyolu kullanıyorsunuz?
- I-40.
- Tüm yolculuk boyunca mı?
- Sanırım öyle.
Bunun amacı ne, Şerif?
- Twin Pines. - Ne?
- Camp Twin Pines ve Sunny Ridge, diğer cinayet yerleri,
ikisi de Otoyol 40'ın hemen yanında.
- Birçok insan 40'ı kullanır
ve diğer büyük otoyolları da.
Bir cinayet yerinin yanından geçmek
benim ya da bizim birini öldürdüğümüz anlamına gelmez.
- Ama size fırsat verir.
Eğer yaptıysanız. - Yapmadık.
- Bir grup çocuk yaz kampında öldü
kızınızın travmatik bir deneyim yaşadığı.
Biraz tesadüf gibi görünüyor, sence de öyle değil mi?
- Orada çalışman da öyle.
- Peki ya sen, tatlım.
Kamp arkadaşlarınla bir derdin mi var?
Parmaklarını sıcak suya batırdılar
ve yatağına işedin.
- Beni rahat bırak.
- Kim diyor ki sen bozuk bir ekiple dolaşmıyorsun?
Baba, bu küçük kıza insanları nasıl doğrayacağını öğretiyor.
- Hı-hı.
- Eğer burada bozuk bir psikopat takımı varsa, o siz ikinizsiniz.
- Eğer maske uyuyorsa, giy, küçük hanım.
- Kızıma öyle konuşamazsın.
Beni duyuyor musun, Riggs?
- Ne yapacaksın, beni mi doğrayacaksın, Baba Kemik Yüz?
- Bundan fazlasını, pislik herif.
- Hadi, düzgün suratlı korkak.
- Yeter artık. - Sakin ol, Bay Howard.
- Şimdi! (Jo homurdanır)
- Geri çekil! (Mick ve Vince homurdanır)
- Ne halt ediyorsunuz?
- Onu yakaladım, Mick. Onu yakaladım. (çığlık atar)
- Geri çekil.
- Orospu çocuğu. (homurdanır)
- Dön arkanı ve ellerini duvara koy.
- Of.
Kahve için teşekkürler.
- Sorun değil.
- Yeni bileziklerini beğenmeni umarım.
- Bu ne?
- Kesinlikle un değil.
Ağzını aç.
- Vince. - Ağzını aç dedim!
- Vince. Lanet olsun.
Hadi. (Mick öğürür)
- Buradan çabucak çıkmak istemeniz şaşırtıcı değil.
Cronin.
Evet. Eyalet polisi şu an buraya geliyor.
Aradığım o geçmiş kontrol raporunu aldın mı?
Gerçekten mi?
Öyle mi?
İlginç.
Bana bir iyilik yap,
ortağıma az önce bana söylediklerini anlatır mısın?
Tamam, eyalet polisleri buraya geldiğinde,
katillerini gözaltında tutuyor olacağım.
Tam yakalamak üzereydim sen aradığında.
Jo. - McCully.
- Bay Doyle.
Dönüp ellerini başının üstüne koymanı istiyorum.
- Affedersin. - Beni duydun, Kemik Surat.
- Lanet olası aşçı.
- Hata yapıyorsun.
- Öyle mi?
Wesley J. Doyle.
Karısı: Leslie Ann. 20 yıl evli kalmış, dört yıl önce boşanmış.
Bir çocuk, bir kız: Amanda Paige Doyle,
iki yaz Camp Marigold'da danışmanlık yapmış.
Karısının kızlık soyadı Hill.
- Ona Mandy diyordun, değil mi?
- Mandy Hill. O senin kızın mı?
- Annesinin soyadını kullanıyordu
çünkü siz yeni boşanmıştınız.
İkisi de seni terk etti, ama sen onları buldun.
Barışmayı umuyordun ama bu olmadı değil mi?
Çünkü başka bir şey oldu.
Öyle değil mi, İnşaatçı?
- Siktir git.
- Diyelim ki her şey tam olarak
Mandy'nin söylediği gibi oldu. (karanlık müzik)
Ve sonra babası bunu öğrenseydi?
Wes Camp Marigold'a geldiğinde
ormanı yakacak kadar öfkeliydi.
Jo?
- Wesley Doyle: tutuklandı, üç ay ceza aldı
bir Margaret Carpenter'a saldırı girişiminden,
kamp sahibi ve işletmecisi.
- Ona gittim çünkü seni bulamadım.
Sonra bir gün oradaydın,
o kabinde oturup yemeğimi yiyordun
kendini beğenmiş bir salağın teki gibi...
Kızıma saldırdın! - Hiçbir şey yapmadım!
- Bana her şeyi gösterdi, lanet olası pislik!
- O zaman neden onu ihbar etmedin?
Sahibi ona izin verdi ama sen vermek zorunda değildin.
- Doğru, Audrey. Öyle yaptı.
Çünkü belki de bir şey buldu
daha, uh, yaratıcı bir şey.
Ama önce kampı ve içindekileri ödedin.
Ama Camp Marigold'a değil- - Hayır, hayır, hayır.
- hemen değil.
Çünkü- - Hazır değildi.
Twin Pines, Sunny Ridge, bunlar pratik çalışmalarıydı.
- Ve bir kez yetenekleri geliştiğinde,
sadece Bay Craig'in geri dönmesini bekleyecekti
ve sonra kızına saldıran adamı öldürecekti
Kemik Surat'ın yöntemiyle.
Ve sonra Kemik Surat çöplüğe karışır.
Ve kamp ateşi hikayeleri tarihe karışır.
Bunu bu gece yapacaktın, değil mi?
Onu ormana götürüp
kampın hemen yanında mı parçalayacaktın?
Mantıklı, değil mi?
Böyle skandallara bulaşmış bir adam.
Ve orada, küçük kızları gözetliyor.
Sadece bir ceset daha.
Sonra kim inanırdı ki bu kişinin Bay Wes Doyle olduğuna,
yeni aşçı olarak The Highsmith'te?
- Wes?
- Bekle biraz.
Hepimizin geçmişini sorgulayabilirdin
ama sadece onun geçmişini sorguladın.
Neden?
- Çünkü Yardımcı McCully ve ben geldiğimizde,
birkaç şey fark ettim.
Sen terliyordun ve başka kimse terlemiyordu.
Ve burası oldukça serindi.
- Burası bir mutfak.
Ray'in hamburgerini ızgaradaydım,
yani, ızgara seni terletir.
- Evet, belki 10 hamburgerden sonra ama bir değil.
Demek ki seni terleten başka bir şey vardı.
Mesela, ormanda koşmak gibi
dokuz kampçıyı öldürdükten sonra.
- Oh, ben burada hep buradaydım.
- Hatta bir aşçı bile arada bir mola verir.
Ve sen molanı 12 civarında verdin,
ki cinayetlerin tam o saatlerde işlendiği zaman.
- Bunu nasıl bildin?
- Oh, Bayan Walsh bize söyledi.
- Ben mi?
- Saat 12 civarında buraya geldiğini söyledin.
Kaç personel gördün?
- Bir garson.
- Evet, bir garson. Aşçı yok.
- Bu yeterli değil, Şerif. Sert kanıtlara ihtiyacınız var.
- Maske ve kıyafetler üzerinde değildi.
Kan vardı.
- Hangi kan? Kimse kan görmedi.
- Yardımcı McCully ve ben geldiğimizde,
Wes ellerini temizliyordu.
- Et suları.
- Öyle mi? O halde eyalet laboratuvarı öyle söylemeli.
Ama sonuçların
biraz daha dramatik olacağını tahmin ediyorum.
Görünüşe göre katilimizi ve bir tecavüz girişimcisini bulduk.
- Bir anlaşmam var.
- Benimle olmaz asker.
Benimle olmaz. - Benimle de olmaz.
- Wes, bıçağı indir.
Hadi, Doyle. Bıçağı indir.
- Ne halt? (Nadine nefesini tutar)
- Aman Tanrım.
- Meredith, silahı indir. Ne oluyor?
Jo, Meredith'i tuttun mu? - Tuttum.
- Hadi ama.
Bıçağı indir.
Bıçağı indir! - O, ölmeyi hak ediyor.
- Defol. O boktan kurtuldum.
Ne sen ne de orospu kızın
beni yıkamayacaksınız.
(müşteriler bağırır) - Aman Tanrım!
Wes...
- Kutsal cehennem.
Herkes sakin kalsın.
- Ne gece ama. - Bir de üstüne.
- Suç mahalli çocukları hala kampta çalışıyor.
Topladığın kanıtları geldiklerinde alacaklar.
Buradakileri görebilirsin
istasyonunda tanıklarla.
Bu korkunç karmaşa sonunda bitti derim.
- Yardımın için teşekkürler.
- Onun bir araca ihtiyacı var mı?
- Biz onu bırakırız.
- Scott, konumun nedir?
- Sana doğru geliyorum.
- İyi geceler. - İyi geceler.
- O çocuklar.
Bir partiye gidip öyle katledilmek.
Wes'e inanamıyorum.
- Artık yapmayacak.
Hadi, arabada bekleyelim.
- Bekle. - Ne oldu?
- Tuvalete gitmem lazım. - Git, bekleyeceğim.
- William 128'e çağrı.
Geri dön, William 128.
Şerif, orada mısın?
- Cronin burada.
- Suç mahalli çocukları
kampta toparlanıyorlar.
Onlar 10 dakika içinde orada olacak. Beklemede kal.
- Şükürler olsun. (iç çeker)
- Her şey hazır mı?
Jenny, bitirdin mi?
Jenny? İyi misin?
Jenny?
- Kahretsin! (gerilimli müzik)
- Vince! (Vince homurdanır)
Aman tanrım, Vince.
Bu Yüksekmah'dan Vekil McCully.
Boynundan yaralı bir memurum var.
Benimle kal, Vince. Benimle kal.
Kim yaptı bunu? (Vince homurdanır)
Benimle kal, Vince. Hadi, Vince.
Vince.
Kahretsin!
Ah, kahretsin.
- Jenny Saunders!
Jenny çık dışarı. Konuşacağız.
- Nasıl bildin?
- Cinayetlerin bir partide olduğunu söyledin
ve biz hiç partiden bahsetmedik.
- Kendinle ne kadar gurur duymalısın.
- Beni dinle. Devletteki her polis peşinde olacak.
Seni bir hayvan gibi avlayacaklar.
Ama bunu istemiyorum.
Sessizce gel ve emin olacağım ki
hikayen duyulacak, Jenny.
- Hikayem hakkında hiçbir şey bilmiyorsun.
- Belki bir fikrim vardır.
Bir kampa gitmiştin, değil mi?
Neydi o?
Kampta ne ters gitti, Jenny?
- Kardeşimi öldürdüler.
Umursadığını sanmıyorum.
- Yanılıyorsun.
Umursuyorum.
Bunu kaldıracağım.
Artık polis değilim.
Ben sadece dinlemek isteyen biriyim, tamam mı?
Jenny, lütfen.
- Twin Pines'ti.
İkimiz de oradaydık, ben ve kardeşim.
Adı Steve'di.
O özeldi.
Onu alay konusu yaptılar.
Ve onlarla yüzleştiğimde,
danışmanlara söylediğimde,
onlar da katıldı.
Yatağına işediler, yemeğine örümcek koydular.
Ve sonra bir gün onu ormana götürdüler,
kelebek aradıklarını söylediler.
Onu soyup bir ağaca bağladılar.
Bir çeşit kriz geçirdiğini, anksiyete dediler,
ve bir şekilde o ip boynuna dolandı.
O 13 yaşındaydı.
Ve kamp sahipleri bunu örtbas ettiler.
Kazanın sezonu mahvetmesini istemiyorlardı.
Buna "kaza" dediler.
Steve'i suçladılar.
Daha iyi bilmesi gerektiğini söylediler.
Bu yüzden bir gece kendime bir maske yaptım
ve gizlice alana girdim ve hepsini cezalandırdım.
Ama bu yetmedi.
Sonra Sunny Ridge geldi.
Ve sonra bir süre durdum.
Unutmayı denedim.
Sonra o lanet kafede iş buldum.
Ve eve giderken otobüste,
Camp Marigold'u gördüm
ve her şey tekrar aklıma geldi.
Bu yüzden bekledim.
Ve bu gece için, sadece diyelim ki
partilerini unutmakta zorlanacaklar,
öyle değil mi?
- Ama Audrey seni fotoğrafta yakaladı.
- Evet. O fırsatçı cadı.
Her neyse, bir saat sonra orman yoluyla geldim
tam Wes'in temiz hava almak üzere olduğu zamana denk geldim.
- Havludaki kan.
- Wes, gerçekten çiğ et olduğunu söyledi
çünkü ona öyle söyledim
çünkü köfteyi ben yapmıştım.
- Ve Ray biliyordu mu? Sen olduğunu biliyordu.
- Evet, Ray biliyordu.
Muhtemelen benim gibi bir kızın
ormanda ne yaptığını merak etmiştir.
Ray'i öldürmek sakar bir işti, evet.
Ama gerekliydi.
Ve evet, onun EpiPen'ini kalan etli ekmeğin içine sakladım.
Çok zorlu bir gece oldu. Kesinlikle öyle.
Şerif için gerçekten üzgünüm.
Ama bıçağı kullanmak zorundaydım.
Steve'i geri almak zorundaydım.
Wes'i suçlamak istemedim.
Eşyalarımı çöpe attım
çünkü başka seçeneğim yoktu.
Kabul ediyorum, bu gece biraz dağıttım.
Sanırım biraz kafamı kaybettim.
- Belki de kaybetmedin.
Belki de bir yanın yaptığının yanlış olduğunu biliyor
ve durmak istiyor.
Jenny, lütfen baltayı bırak.
- Söylediklerimden hiçbir şey anlamadın mı?
Onlar kardeşimi öldürdüler ve bunu bir şaka gibi gördüler.
Ölmeyi hak ettiler. Hepsi!
- Kardeşine olanlar bir suçtu
ve bunu yapanlar cezalandırılmalı.
Ama sen değil. Böyle değil.
- Ben değil mi!
Kemik Yüz tarafından. (kemikler tıkırdıyor)
- Jenny.
Yapma! (gerilim müziği)
Üzgünüm.
- Ah, kahretsin...
Aman Tanrım, Joey.
- Biri telaşlı. - Evet.
Sadece etrafta bir hayalet gibi dolaşıyorsun diye.
Beni mi takip ediyorsun yoksa?
- Ben senin tipin değilim, Sydney.
- Evet. O zaman burada ne yapıyorsun?
- Son sigaramı bitirdim.
Dean'in bunu duymasını istemedim.
Geçen sefer pek iyi olmamıştı.
- Roger ve Michelle orada mı?
- En son duyduğumda seni bekliyorlardı.
Şimdi bizi bekliyorlar.
- Neden gidiyoruz ki?
- Bu bir gelenek.
- (homurdanır) Gelenek.
- Hey! - Hey! Hey!
- Sonunda. - Nerelerdeydiniz?
Tamam, neden burada olduğumuzu hepimiz biliyoruz
yazın son gecemizde gelenek gereği.
O hâlde kim ilk?
- Hı-hı. - Hey.
- Hayır. (herkes güler)
- Tamam, ben başlarım.
- Mükemmel. Teşekkürler, tatlım.
- Yıllar önce karanlık, soğuk bir ay ışığı gecesiydi,
bir araba durdu ve karanlık bir ormanda saklandı.
İçinde bir kız ve bir erkek vardı.
Bir randevudaydılar-
- Ve Kanca Adam arabayı kazıdı.
Damla damla damla ya da bir şey.
Evet, biliyoruz. Sıradaki kim?
- Berbat ettin.
- Oh bak, klasik bir tane biliyorum, bak.
Bu kız, komşuları için bebek bakıcılığı yapmıştı-
- Evet, onu biliyoruz.
- Evet, ama benimki gerçek.
- Tabii, tabii.
Meksika'da köpek alan adam hakkında,
eve getirip gerçek köpek olmadığını öğrenen,
bir Chupacabra olduğunu öğrenen adam gibi mi? - Ya da annen gibi.
- Bu rezalet. Hadi ama.
Bak, bu gece uyumak istemiyorum.
Hayal gücünüzü kullanın lütfen.
- Hiçbir şey bulamadım.
- Bir tane biliyorum.
- Korkutucu mu? - Bizimle ilgili.
Yani, bizimle değil.
Kamp danışmanları ile. (karamsar müzik)
Ve bu partiyi yapıyorlardı,
kamptan ayrılan bir kız için veda partisi,
havuz evinde bir pijama partisi.
Hikaye, kamp sahibinin gece boyunca gittiği.
Kısa süre sonra, tüm danışmanlar uyuyordu
dışarıda rüzgar uğuldayarak ve ay yukarıda parlayarak.
Harika bir geceydi.
Ama uzun sürmedi.
Görüyorsunuz, onların bilmediği,
hiçbirinin asla tahmin edemeyeceği şey,
yalnız olmadıklarıydı.
Hayır. Başka biri de oradaydı.
İzliyor. Bekliyordu.
Gölgelerde saklanıyordu.
- Bu birinin bir adı var mı?
- Evet, ona böyle diyorlardı.
♪ Hey ♪
♪ Arkana bakma ♪
♪ Hepsi beyninde ♪
♪ Sadece ses çıkarma ♪
♪ Hepsi kafanda ♪
♪ Kemiğe kadar yanmış ♪
♪ Ölü olmak daha iyi ♪
♪ Mm, mm, mm, mm ♪
♪ Sana bıraktım, görmen için ♪
♪ Kim ayakkabılarını kaybetti, bebeğim, biliyordum ♪
♪ Bebeğim, biliyordum ♪
♪ Sensin ♪
♪ Etrafta koşuyor, ayakta tutuyor ♪
♪ Hala sende ♪
♪ Bebeğim, biliyordum ♪
♪ Sensin ♪
♪ Hey ♪
♪ Arkana bakma ♪
♪ Hepsi beyninde ♪
♪ Sadece ses çıkarma ♪
♪ Hepsi kafanda ♪
♪ Kemiğe kadar yanmış ♪
♪ Ölü olmak daha iyi ♪
♪ Mm, mm, mm, mm ♪
♪ Ölü olmak daha iyi ♪
♪ Oh ♪
♪ Daha iyi ♪
♪ Off ♪
♪ Ölü olmak daha iyi ♪
♪ Oh ♪
♪ Daha iyi ♪
♪ Sensin ♪