18. yüzyılın ortaları.
Avrupa'nın çalkantılı gidişatı karşısında
Avusturya ve Fransa
ittifaklarını kalıcı kılmak istiyordu.
Fransa veliahdı Louis ile
Avusturya Arşidüşesi Marie Antoinette böylece evlenmiş oldu.
1770, Mayıs.
Gelini taşıyan fayton Fransa'ya vardı.
Fransa böyleymiş demek.
Nihayet o manzara ve o halk karşımda!
Marie Antoinette Ekselansları.
Bugünden itibaren siz Fransa veliahdısınız.
Bütün o manzara ve halk sizin.
Şuraya bak!
Her zamanki gibi harikulade...
Madam Noailles, şu kim?
Kendisi Oscar François de Jarjayes olur.
Fransa'nın da amma hoş lordları varmış.
Antoinette Ekselansları.
Oscar bir hanımefendi.
Ne?
General Jarjayes'in en küçük kızıdır.
Kadın olmasına rağmen Kraliyet Muhafızları alay komutanıdır.
Oscar François de Jarjayes...
MAYIS 1770 COMPIÈGNE
Majesteleri, ekselansları.
Ekselansları Veliaht Prensesi teşrif ettiler.
Memnun oldum Majesteleri. Nasılsınız?
Ne hoş bir gelinmiş!
Sanki Fransa'ya mutluluk saçmaya gelmiş!
Evet.
Hemen karşında duran torunum Louis, veliahdım ve yeni kocan.
Kocam bu mu?
Ne duruyorsun? Geline öpücük kondursana!
Böylesine güzel bir gelin geldiğine göre Fransa'nın geleceği...
Kalbim kıpırdamadı bile.
Bu kadar mıydı?
Neredeyse geldik.
Avusturya'nın meşhur imparatoriçesi Maria Theresa'nın en küçük kızı
Marie Antoinette.
Fransız kraliyetine hizmet eden soylu Jarjayes ailesinin en küçük kızı,
babasının yerine geçmesi için erkek gibi yetiştirilen
Oscar François de Jarjayes.
İşte bu iki zarif gülün
böylesi çalkantılı zamanlarda yaşayacağı yer...
...Fransa, Versay'dı.
Ruhumuz yeşersin aşkla, şanla
VERSAY'IN GÜLÜ
Kaderi aşarak
Aşk ile var olacağız
Ruhumuz yeşersin aşkla
Versay'ın gülü
Kalbimizi kıpır kıpır eden o alev
Daima yansın
Uyandığım an
Anladım olacakları
Kaderin tacını taksam dahi
Ne yazar ki?
Beyaz düğmelerin içinde boğuluyorum
Kalbim artık feryat edecek
Yaprakların arasından süzülen ışıltın
Ortalığı kasıp kavuran rüzgârın
Her bir anını gözlerime kazıyacağım
Sana olsun sonsuza dek feda Canım feda sana
Hislerimizi kimse bastıramaz
Ruhumuz yeşersin aşkla, şanla
Kaderi aşarak
Aşk ile var olacağız
Ruhumuz yeşersin aşkla
Versay'ın gülü
Kalbimizi kıpır kıpır eden o alev
Daima yansın
Önümüz aydınlık Yok söneceği
Başımız dik Hep var diyecekleri
Gül dimdik yükseliyor
Yağmuru beklemiyor
Düşledik ve başardık Neşeyle şarkısını söyleyelim
Yeşeren tutkular gül gibi tüter
Kalbini dinle yeter
Gelişmişsin André.
Senin gibi olmak için daha çok yolum var.
Nihayet geldi çattı.
Hayatın boyunca beklediğin gün.
Evet.
Daha 11 yaşındayken
babam veliaht prensesi Marie Antoinette Ekselanslarına
hizmet edeceksin derdi.
Onu ilk defa bugün gördüm.
Tam bir asalet abidesiydi.
Kraliçe olmak için doğmuş.
Vazifemin var gücümle onu korumak olduğunu hatırladım.
- André. - Evet?
Bundan böyle benim yanımda sıkça saraya gelme fırsatın olacak.
Yardımına daha çok ihtiyacım olacak.
Ne demek.
Daima yanında oldum ve olmaya devam edeceğim.
Oscar, bugün iyi iş çıkardın.
Baba.
Benim ve tüm Jarjayes ailesi için gurur kaynağısın.
Teşekkür ederim.
- André, gene eskrim antremanı mı? - Büyükanne.
Dinle.
Oscar Hanım sırf sana özel muamele gösteriyor diye
özünü unutayım deme.
Biz burada hizmet etmek için varız.
Tabii ki farkındayım.
- Anladın mı? - Evet baba.
Gayet farkındayım.
Dünyada göz kamaştıran ne varsa
Hepsi elimin ucunda
Gerçekleşmeyen dileğim yok
Gece göğü kaplayan yıldızlar kadar çok
Fırfırlar, elmaslar Sevdiğim her şey var
Şampanya, çikolata Maksat zevk, sefa
Herkes etrafımda dört döner
Küçük bir gülümsemem yeter
Gelenekler, görenekler katı olsa dahi
Her gün başka bir çay partisi Başka bir dans balosu
Her şey şahane La vie en rose
Burada gördüğün ne varsa benim
Bana vaat edilen şey sevincim
Evet, herkes peşimde Ben onların yıldızıyım
Ama sanki hâlâ bir şeyler eksik
Burada gördüğün ne varsa benim
Ben başından beri böyle bildim
Evet, herkes peşimde Ben onların yıldızıyım
Ama sanki bir şeyler yanlış
Benim içten içe neler hissettiğimi
Bilemez kimse
Bir boşluk var kalbimde Ama neden?
Yine de kendime inancım tam
Ben neysem oyum
Olduğum gibi yaşayacağım
İstediğim gibi yaşayacağım
Burada gördüğün ne varsa benim
Evet, herkes peşimde Ben onların yıldızıyım
Biri beni bulsun artık
Burada yapayalnızım
Üç yıldır evliyiz.
Veliaht prensi niçin bana kendini açmıyor?
Ekselansları ketum ve sessiz biridir.
Uzun zaman önce bir kitap okumuştum.
Bir kadın ruh eşiyle tanışır, ona âşık olur ve onun karısı olurmuş.
Aşk âdeta İkarus gibi ansızın gökten düşüp
kalbini karşı konulmaz bir kasırga gibi kasıp kavururmuş.
Ben o hissi hiç tatmadan yaşayıp gidecek miyim?
Bir gün Fransa Kraliçesi olacaksınız.
Muazzam bir vazife.
Sıradan bir kadının asla erişemeyeceği bir mertebe.
Fakat...
Oscar olarak sizi korumakla yükümlüyüm.
Bu vazifeyi yerine getirmek şereftir.
Oscar...
Erkek olsaydın sana çoktan âşık olmuştum.
Yapmayın Ekselansları.
Gece vakti gizlice Paris'e gitmek iyi bir fikir değil.
Lütfen Oscar!
Burada daralıyorum.
Maskeli balo, maskeli balo Şaşaalı parti
Maskeli balo, maskeli balo Bir gecelik rüya
Sakla yüzünü Aç kalbini
Dans edelim Unutalım her şeyi
Maskeli balo, maskeli balo Gizli bir parti
Maskeli balo, maskeli balo Tatlı bir meyve
Tanışıp dans edelim Yan yana geçip gidelim
Şampanyadaki köpükler Aşk zehrini körükler
Aşk için çekişme
Kısacık bir eğlence
Nerede minik tavşanlar?
Nerede köpekler?
Günahla, zevkle
Aşkla, ahlaksızlıkla
Fısıltılar, iç çekmeler Uçuşuyor havada
Genç hanım.
Dansı bana lütfeder misiniz?
Adını söyle.
Oscar!
Birine adını sormadan önce
kendi adını söylemek âdettendir.
Oscar François de Jarjayes.
Kraliyet Muhafızları komutanıyım.
Adım Hans Axel von Fersen.
İsveçli bir kontum.
Von Fersen.
Hanımefendiyle konuşmak istiyorsanız
Versay Sarayına buyurun ve resmî bir talepte bulunun.
Kendileri Fransa veliahtı
Marie Antoinette olur.
Ekselansları.
Genç bir İsveç kontu sizi seyretmek istiyor.
Nazik ziyaretiniz için teşekkürler Kont von Fersen.
Sizi tekrar görmek bir ayrıcalık.
Hayır! Yardım et!
Ekselansları!
Gözlerinizi kapatın Ekselansları!
Oscar!
Ekselansları!
Oscar!
André, doğru mu?
Ahırdan getirdiğin at
Ekselansları Fransa veliahtını yaralamış.
Bedelini canınla ödeyeceksin.
Majesteleri!
Bu ne cüret?
Bu bir kazaydı.
André'nin suçu yok.
Herkes şahit olmuştur.
Majesteleri.
Şayet André'yi cezaya çarptıracaksanız
André'nin efendisi olarak sorumluluk bana ait.
Derhâl buracıkta Oscar François'nın canını alın.
Oscar...
André'nin suçu yok.
Majesteleri, tüm olaya tanık oldum.
İzninizle.
Von Fersen...
Ben de adalet için canımı veririm.
Nasıl... Nasıl böyle bir şeyi...
Majesteleri!
Antoinette...
Majesteleri, bütün kabahat bende.
Ata bineyim diye bencilce ısrar ettim.
Dikkatsiz davranarak atı korkuttum.
André. Oscar. Von Fersen.
Benim uğruma ölmeniz fikrine bile katlanamam ben.
Yalvarırım.
Majesteleri çok iyi kalpli bir adamdır.
Pekâlâ.
Veliaht prensesi ısrar ediyorsa
bu olayda kimse kusurlu bulunmayacaktır.
André.
İyi bir efendin var.
Majesteleri...
Von Fersen, tüm içtenliğimle teşekkür ederim.
Size minnet borcum var.
Oscar.
- Oscar! - Oscar!
Vah vah.
Çok fena yaralanmışsın.
Sana özel lapamdan getireceğim.
Sağ ol.
André!
Hemen Kont von Fersen'i alıp çık.
Tamam.
Sorun ne?
Fransız soyluları bedenlerini bile mi sakınıyor?
Ne cüretle hanımefendi hakkında böyle konuşursun?
Kadın mıymış?
Evet, öyle.
Doğru.
O narinlik ve kırılganlık...
Fakat...
Ne olağanüstü biri.
Oscar.
Bir gün sana canımı feda edeceğim.
Tıpkı senin bugün canını benim için feda ettiğin gibi.
1774, Nisan.
Kral XV. Louis aniden hastalandı.
Hastalığıysa çiçek hastalığıydı.
BİR AY SONRA
Kral öldü!
Majesteleri yeni kralımız XVI. Louis, çok yaşa.
Tebrikler Majesteleri.
Bugünden itibaren Fransa Kraliçesi oldunuz.
Kral XVI. Louis çok yaşa.
Kraliçem çok yaşa.
XVI. Louis ve Marie Antoinette henüz 20 yaşında bile değildi
ama genç kral ve kraliçe Fransa'ya hükmedecekti.
Kralımız, kraliçemiz Rüzgârımız, çiçeğimiz, ışığımız
Barış ve zafer Ulusumuza yol gösterecek
Sert ve ağır vergilere elveda
Artık açlıktan ve hastalıktan korkmak yok
Eski Paris, dön bize geri
Bugünden tezi yok Hayatımız iyiye gidecek
Kralımız, kraliçemiz...
Yeni kralla kraliçe çok popüler.
Demek ki insanların yeni dönemden beklentileri yüksek.
Oscar.
Hizmetin için teşekkürler.
Kraliyet Muhafızları komutanı olarak
her zamankinden daha çok yanımda olmanı istiyorum.
Maaşın öncekinin iki katı olacak.
Henüz 20 yaşına bile gelmeyen biri için tarif edilemez bir şeref.
Lakin...
Fransa'nın mevcut mali durumu iç açıcı değil.
Lütfen mevcut maaşımı ödeyin.
Ama...
Aksi takdirde
bu vazifeyi reddetmek durumundayım.
Anlaşıldı.
Ama...
Ama şimdi dilediğin her şeyi sana bahşedebilirim.
Sevgili Oscar, ne istersin?
Benim tek dileğim Fransa'ya muhteşem bir kraliçe olmanız.
Hepsi bu Majesteleri.
Oscar, işte bu yönüne bayılıyorum.
Biliyordum.
Bir dahaki sefere André'yi de getir.
Von Fersen'i de.
Dördümüz çay partisi yaparız!
İleri, marş!
Tüfek omza!
Selam dur!
Girodelle Komutanım.
Terfinizi tebrik ederim.
Açıkçası sizin gibi biri bu vazifeye çok daha uygun olurdu.
Hayır, tam aksine
liderlik konusunda en yetkin isimsiniz.
Teşekkürler.
- Bir sorun mu var? - Ne?
Bugün pek keyfiniz yok gibi.
Size öyle gelmiştir.
Benim gibi biri çay partisinde ne arasın?
Ne büyük bir ayrıcalık.
Majesteleri hislerini asla sakınmaz.
Sevdikleri için elinden geleni yapar.
Ama bu samimiyeti beni korkutuyor.
Ne demek istiyorsun?
Majestelerinin harcadığı tüm para halkın vergilerinden geliyor.
Ona ne gözle bakarlar bilmiyorum.
Çok kafana takıyorsun.
Halk kraliçeye bayılıyor.
Umarım böyle devam eder.
- Yine de... - Ne?
Yapmam gereken bir şey var.
Oscar, sana veda etmek için geldim.
İsveç'e dönme kararı aldım.
Majestelerinin itibarını korumak için.
İtibarını mı?
Evet.
Fark etmedin mi?
Gerçi dedikodu yayılmamasına sevindim.
Fark ettim ki
majesteleri bana özel ilgi besliyor
ve bana fazla nezaket gösteriyor.
Öylece geçip gitse bile
Hâlâ daha capcanlı zihnimde
Masum gözlerinin esiri oldum Tutuldu nutkum...
Demek öyle.
Veliaht prensesi olduğu sıralarda
dilediğiyle görüşüp dilediğini yapmakta görece özgürdü.
Ama şimdi işler farklı.
Fransa Kraliçesi oldu.
O yüzden ayrılmaya karar verdim.
Söylentiler yayılmadan ve işler kontrolden çıkmadan önce.
Aynı şekilde düşünüyorum.
Aslında mülkünüzü ziyaret edip
Fransa'yı terk etmenizi tavsiye edecektim.
Belli ki artık bunu söylememe gerek kalmamış.
Demek sen de benim gibi düşünüyorsun.
Oscar.
Majestelerini benim adıma koruyup kollamanı istiyorum.
Elbette. Sözüm olsun.
Kadın olduğunu öğrendiğimde şok olmuştum.
Nitekim bu mesele kadın erkek ayrımının çok ötesinde.
Sen şerefli ve kıymetli bir dostumsun.
Hislerimiz ortak.
Güzel.
Oscar, bir gün tekrar görüşeceğiz.
Değil mi?
Evet.
Şüphesiz.
Von Fersen İsveç'e mi dönmüş?
Neyim var böyle benim?
Ne bu?
Sanki kalbimde kocaman bir boşluk var.
Von Fersen gidince
Antoinette etrafını saraydaki gözdeleriyle çeviriyor,
savurgan bir yaşam sürüyordu.
Çevreniz istiyor diye kumar masasına oturuyorsunuz.
Onlara toprak ve mevki bahşediyorsunuz.
Yalvarırım böyle şeyler yapmayı bırakın.
Oscar.
Dostlarıma arka çıkıyorum işte.
Gözlerine girmek istiyorum. Hepsi bu.
Majesteleri!
Gelecek üç yıl boyunca halk yoksulluk içinde yaşadı.
Elbette Antoinette'in savurganlığı tek gerekçe olmasa da
halkın tepkisini en çok o göğüsledi.
- Ekmek kalmamış! - Çocuğumun süte ihtiyacı var.
Avusturyalı kadının suçu.
- Başına kalmayacak. - Bu gidişle öleceğiz!
1778 YILI
Dört yıl olmuş olmalı.
Sizi tanımakta zorlandım.
Seni İsveç'te bile konuşuyorlar.
Maharetli kadın komutanın hikâyeleri.
Öyle mi? Fransa'da ne kadar kalacaksınız?
Bakacağız.
Buraya bir eş aramaya geldim.
Babam emir buyurdu.
Ailenin soyu devam etmeli.
Sonsuza dek bekâr kalamam.
Anlıyorum.
Majesteleri biliyor mu?
Yarın onu ziyaret edeceğim.
Ancak eski günlerdeki gibi onunla alelade görüşemem.
Doğru.
Von Fersen evlenecek demek...
Neden kalbim acıyor?
Hans Axel von Fersen...
Müsaadenizle.
Buraya hayat arkadaşı bulmaya geldim.
Majesteleri, sağlıcakla.
Von Fersen evleniyor mu?
Gayet normal değil mi?
Niçin şaşırayım ki?
Niçin?
Kalbim...
Doğrusu bu.
Majestelerine yaklaşmamam gerek.
Bu hisleri kovalamak Fransa Kralına ihanet olur.
Bundan böyle
ona ancak çok uzaklardan bakabilirim.
Von Fersen?
Majesteleri, kusura bakmayın.
Ne demek.
E...
Evleneceğin kişiyi seçtin mi?
Birazdan birkaç genç hanımla görüşeceğim.
Demek öyle.
Karar verirsen haberim olsun.
Bana tebrik etmek düşer.
Nazik sözleriniz için teşekkürler.
Mutluluklar dilerim.
Von Fersen.
Sevgili von Fersen!
Gökteki yıldızlar gibi Sessiz sedasız
Bir şeyler değişti O geceyle birlikte
İçimdeki hisleri dökecek kelimeleri Arasam da nafile
Alev alev yanan kalplerimizi Kavuşturalım şimdi
Gözümün tek gördüğü sensin yarim
Seni sımsıkı tutup bırakmayacağım
Kalplerimiz kenetlenmiş Hep böyle kalsın
Sahip olduğumuz tek şey bu an
Sımsıkı tut beni, asla bırakma
Kalplerimizin sesine kulak verelim
Varsın taşsın coşkumuz
Bir anlık olsun Dürüst ol bana
Bana, bana
Yüreğimi dağlayan hisler
İçime sığmıyor, taşıyor
Bir anlık dürüst ol
Gerçek ne olursa olsun
Seninle benim aramda
İkimizin arasında
Beni affet.
Şuracıkta kellemi dahi alsalar
içimde ukde kalmaz.
Benim de öyle.
Hayatım boyunca hiç böyle bir mutluluk hissetmemiştim.
Aşkın yankısı
Kim bilir bizi neler bekliyor?
Aşkım sonsuz
Yemin ederim ki Bu an sonsuz
Majesteleri her zamankinden daha bir güzel.
Haberiniz yok mu?
Sebebi malum kişiymiş. Kont von Fersen.
Sevgiliymişler. Sevgili!
Daha neler!
Hiç hoş bir durum değil.
Fransa Kraliçesi sonuçta.
Majesteleri Kral'a ihanet vatana ihanettir.
Rezillik...
Müsaadenizle Majesteleri. Size bir tavsiyede bulunmam gerek.
Bütün saray von Fersen'le olan ilişkinizi konuşuyor.
Kraliçe olarak vazifeniz Fransız ulusuna annelik yapmak.
Unuttunuz mu?
Onun dışında
savurganlığınıza iyi gözle bakmayan insanlar var.
Yalnız halkın arasında değil, sarayda da var.
Yalvarırım tavsiyeme kulak verin.
Böyle devam ederse, Majesteleri, başınız tehlikede.
Teşekkürler.
Beni düşündüğün için müteşekkirim.
Öyleyse...
Fakat
sen de bir kadın olmana rağmen
anlamıyor gibisin.
Veliahtla evlenmek için ülkeye geldiğimde henüz 14 yaşındaydım.
Henüz ilk aşkını bile yaşamayan dertsiz, tasasız bir çocuktum.
İki ülke arasında ittifakı sağlamak için
veliaht prensesi, kraliçe, ulusun anası olacaktım.
Bana Marie Antoinette adında bir kadın olduğum zorla unutturuldu.
Fakat
ben kraliçeden önce bir insanım!
Kalbim ve duygularım var.
Sevmek ve sevilmek için yanıp tutuşan bir kadınım!
Majesteleri...
Majesteleri Kral iyi bir adam.
Şefkatli, mütevazı ve çalışkan.
Ona tüm kalbimle saygı duyuyorum.
Yine de...
Yine de buna aşk diyemem.
Von Fersen...
Gençliğimin tek gayesi onu tanımak ve sevmekti.
O benim ilk aşkımdı.
Aşk âdeta İkarus gibi ansızın gökten düşüp
kalbini karşı konulmaz bir kasırga gibi kasıp kavururmuş.
Hayatım boyunca o hissi hiç yaşamam sanıyordum
ama artık hissediyorum.
Bu ne?
Ben de bir kadınım.
Yine Majestelerinin yalnızlığını ve acısını anlayamadım.
Mutluluğun anlamı Kederin rengi
Meğer gözle görülenmiş en önemlisi...
Çocukluğumda babam bana vazifemi bildireli beri
kendi hayatım pahasına Majestelerini korumaya çalıştım
ama başaramadım.
Yanında olsam bile...
Oscar...
Aşk dediğin şey Bomboş bir ikilem
Göğsümün derinliğinde İçin için titreyen ışıltı
Tam olarak ne?
Kalbimi sarsan da ne?
Bir karar aldım.
Asla evlenmeyeceğim.
Von Fersen...
Hayatımı geçirmek istediğim ve bütün varlığımla sevdiğim
tek bir kadın var.
Beni sevip bana her şeyini sunan da
yalnızca tek bir kadın var.
O kadınla sonsuza dek evlenemeyeceğim.
O yüzden
yaşadığım müddetçe kimseyle evlenmeyeceğim.
Tanrı bana böyle buyurmuş.
Von Fersen...
Yine de...
...katlanılmaz bir acı.
Majestelerini bir an bile görmek...
Onu çok sevsem de...
Ne kadar da acı.
Aşk âdeta İkarus gibi ansızın gökten düşüp
kalbini karşı konulmaz bir kasırga gibi kasıp kavururmuş.
Ansızın... İkarus gibi...
Yine de bu his...
Vay be!
Vay be, ne kadar güzel!
Bu kızı daha önce görmemiştim.
Yabancı bir kontes diyorlar.
Seni görebileyim diye Yanı başındayım
O gözler hep Bakıyor uzaklara
Keşke bir yolu olsa
Bilsen içimde neler besliyorum sana
Elveda sevgilim
Hoş bir parıltıydı Gençliğimizin baharı
Seni arıyorum ama yoksun
Aşk dedikleri yoksa bu mu?
Çünkü ben artık yolumu buldum
Kendi yoluma inanmalıyım
Kaderimde ne yazıyorsa yazsın
Kabullenip ilerliyorum
Acımı, yaralarımı saklıyorum
Gerçek yüzümü saklıyorum
Kılıcım hep baş ucumda
Benim yolum bu
Göz göze geldiğimiz işte o an
Renksiz dünyama renk geldi
Aşkın anlamı neymiş
Senden öğrendim ben
Kraliyet yüce bir şeref
Ama gerçek aşka da rastladım
İkisini de bırakamam
İkisi de içimde parıldıyor
Çünkü artık bir yolum var
Kendi yoluma inanmalıyım
Kaderimde ne yazıyorsa yazsın
Kabullenip ilerliyorum
Kalbime yalan söyleyecek değilim
Kaçacak değilim
Aşkla yaşıyorum
Yaşamamın tek yolu bu
Kendim olmak istiyorum Kendim olmak istiyorum
Dayanmam gerek
En kötü fırtınada bile
Kendim olmak istiyorum Kendim olmak istiyorum
Dayanmam gerek
Rüzgâra karşı koyan bir çiçek gibi
Sırf o an için ben Hayatımı ateşe atarım
Ebediyen sen Benim tek aşkımsın
Aşkım karşılıksız bile olsa Hiç kavuşamasak da
Kalbim aşkla atıyor
Yaşamamın tek yolu bu
Çünkü artık bir yolum var
Kendi yoluma inanmalıyım
Kaderimde ne yazıyorsa yazsın
Asla pişman olmayacağım
Karşıma çıkan tüm fırtınaların Üstesinden geleceğim
Korkusuzca inanmak
Yaşamamın tek yolu bu
Kendim olmak istiyorum Kendim olmak istiyorum
Dayanmam gerek
En kötü fırtınalarda bile
Kendim olmak istiyorum Kendim olmak istiyorum
Dayanmam gerek
Rüzgâra karşı koyan bir çiçek gibi
Çalkantılar giderek artıyor, çarpıcı değişimler yaşanıyordu.
Atlantik'in öteki ucunda Amerika'daki eski İngiliz sömürgeleri
Britanya'ya karşı bağımsızlık mücadelesi veriyordu.
Britanya'yı düşmanı olarak gören Fransa Amerikalıları destekledi.
Bu da Fransa'nın zayıflayan ekonomisini daha da zora soktu.
Derken peş peşe yaşanan doğal afetlerin ardından
Fransa ağır bir kıtlıkla karşı karşıya kaldı.
YEDİ YIL SONRA 1785
- Kalmadı dedim! - Ekmek nerede?
Hırsız!
Beklediğimden de kötü.
İstibdadın bedelini daima halk öder.
Çocukken büyükannem beni yanına almasaydı ben de...
Yani...
Tam da dediğin gibi.
Ama ne Versay'ın soyluları ne Majesteleri Kral,
ne de Kraliçe...
Paris sokaklarındaki dehşetten haberleri yok.
Yalvarırım bağışlayın!
Dükün hizmetkârından para çalmaya çalışmak ha!
Rezaletin daniskası.
Çocuk fayton dursun diye göz göre göre önüne atladı.
Hizmetkâr aşağı iner inmez çocuk cüzdanını araklamaya çalıştı.
Öyle bir kıtlık var ki çocuğun boğazından iki yudum geçmedi.
İçgüdülerine yenik düşmüştür.
Sebebi ne olursa olsun
suçunun bedelini canıyla ödeyecek.
Lütfen silahınızı indirin!
Çekil kenara. Sen kendini ne sanıyorsun?
- Lütfen... - Kes!
Geber!
Artık dayanamıyoruz!
Çocuğa silah doğrultmak insanlığa sığmaz!
Durun.
Oscar!
Sen de onlardansın!
Yapmayın. Çocuğa yardım etmek istiyor.
Soylu soyludur!
Saldırın!
Sakin olun! Beni dinleyin!
İlerle!
Kaçıyor!
Korkak...
O zaman sıra sende.
Sakin olun.
Seni züppe!
Dur!
André!
André. André!
Yazık!
Yapma!
Onları öldürürsen o ödlek dükten farkın kalmaz.
Sen ne ayaksın?
Gazeteci o.
Biz halk o soylular gibi gaddar değiliz.
Değil mi?
- Evet! - Onlar gibi değiliz!
Artık gidin.
Size minnettarım.
Adım Bernard Châtelet. Gazeteciyim.
André!
Korkarım sol gözünü kaybedebilir.
Ne?
André...
Beni affet.
Benim için yaptın.
Sana gözüm seve seve feda olsun
Oscar.
Oscar Hanım.
André.
André...
Benim suçum.
Bilmiyordum...
Halkın bu kadar öfkeli olduğunu bilmiyordum.
Bu yüzden André...
Anlamak istiyorum.
Anlamam gerek.
Halkın çilesini anlamam gerek.
Jean-Jacques Rousseau Toplumsal Sözleşme kitabında şöyle yazmış,
"İnsan özgür doğar, oysa her yerde zincire vurulmuştur."
Ne? Kraliyet Muhafızlığını bırakıyor musun?
Ani istifam için özür dilerim.
Ama... Başka ne yapacaksın ki?
Fransız Muhafız Alayına tayinimi arz ederim.
Fransız Muhafızlığı mı?
Kraliyet Muhafızlarındaki tüm askerler soylular arasından özenle seçilir.
Ama Fransız Muhafızlarında durum farklı.
Biliyorum.
- Amacın ne? - Vatanımızı korumak.
Korumak mı?
Halkın yüzde 80'i huzur içinde yaşayamıyorsa
bu vatanın bir geleceği yok.
Halkı korursak
vatanı ve dolaylı olarak kraliyet ailesini korumuş oluruz.
Ben buna inanıyorum.
Boşuna durdurmaya çalışmayın.
Öyle bir niyetim yok.
Ne de olsa siz hep azimle inandığınız yolu izlersiniz.
André! André burada mı?
Fransız Muhafızlarına yazıl.
Oscar'a göz kulak ol.
O kibirli ahmak dersini alıp pes edene dek yanında ol.
Ona eşlik et.
Başüstüne lordum.
Gözün sorun olmaz mı yani?
Evet. Dünyayı tek gözle görmeye epey alıştım.
Öyle mi?
André.
Hep aklıma eseni yaptım ve başına bela açıp durdum.
Daima yanındayım.
Fransız Muhafızlarında bile.
Komutanım.
Herkes tören alanında toplandı.
Anlaşıldı.
Albay d'Agoult, bu da ne böyle?
Daha az önce hizaya dizilmişlerdi...
Güldürme beni. Soylu kızından komutan mı olurmuş?
Şimdi babasının dizinde ağlıyordur.
Kaçarsa bizim işimize gelir.
- Ne oluyor burada? - Ne?
Kadından emir alacağımızı mı sandın?
Biz de sarayı koruyoruz da
Kraliyet Muhafızları gibi vitrin süsü değiliz.
- Aynen öyle! - Vitrin süsü mü?
Kadın komutan istemiyoruz!
Senden başka kimse beni ilk görüşte kadın yerine koymamıştı.
Ne dedin sen?
"Kadın, kadın" diye ağlıyorsunuz!
Aranızda bana meydan okuyacak babayiğit var mı?
Seni kaltak!
Gel de sana ağzının payını vereyim!
Önce bana söz ver.
Kazanırsam hepiniz talimlere katılacaksınız.
Albay d'Agoult,
yenilirsem dahi askerleri cezalandırmayın.
Çekil karşımdan
Biz savaşçıyız Asla teslim olmayız
Canımızı korumak için Tehlikeden korkmayız
Biz savaşçıyız Asla teslim olmayız
Adı, şanı olmayan savaşçılarız
Sana haddini bildirmesini biliriz
Öfkemiz ve hiddetimiz canına okuyacak
Canı savaşmaya bağlı olan Kişidir savaşçı
Kaybetmem mümkün değil
Senin kadar yetenekli bir silahşörle hiç karşılaşmamıştım.
Komutanım! Cezasını çekmesin mi?
Hayır.
- Dikkat edin, düşmeyin. - Bu taraftan!
Anne, baba, çabuk olun!
Le Petit Trianon'daki gölette ördek var.
Kendi gözlerimle gördüm!
Çocuklar ne kadar da büyümüş.
Zaman su gibi akıp geçiyor.
Sakıncası yoksa siz önden gidin.
Bir mektup gelmiş, onu okuyacağım da.
Hayatım, çocuklar sizi bekliyor.
Majesteleri, sorun nedir?
Kral Hazretleri.
Kraliçe ile Kont von Fersen
on yılı aşkın süre romantik bir ilişki yaşadı.
Devamlı kaçamak yaptılar, mahrem bir ilişki yaşadılar.
Hatta Prens Louis-Charles Kont von Fersen'den bile olabilir.
Ben...
Yalvarırım...
Yalvarırım beni affedin.
Von Fersen'e âşığım.
Ama yalvarırım bana inanın.
İlişkimiz hiç mektupta yazdığı kadar yakın olmadı!
Louis-Charles, siz Majestelerinin oğludur. Yemin ederim!
Peki.
Seninle ilk tanıştığımda
göz kamaştırıyordun.
Sanki aşk tanrıçası seni tepeden tırnağa kutsamış gibiydi.
Gözlerim kamaşmıştı.
Her zaman cıvıl cıvıl gülümsüyordun.
Zeki, neşeli ve eğlenceliydin.
Öte yandan bana bakarsan
şişmanın tekiyim, yakışıklı değilim.
Ne danstan anlarım ne de hasbihâlden.
Majesteleri...
Ama sen benim gibi biriyle evlendin,
bir prenses ve iki prens bahşettin.
Kadın olarak mutluluğun peşinden gitmişsin işte.
Seni nasıl suçlayabilirim ki?
Biraz daha zayıf ve yakışıklı olsaydım belki ben de sana
"Seni seviyorum" diyebilirdim.
1788 YILI
Fransa'nın mali durumu daha da kötüleşmiş,
kraliyet ailesi iflasın eşiğine gelmişti.
Taşradaki yoksullar Paris sokaklarına dökülmüştü.
Başkent kısa sürede kaosa bürünmüş,
yağma ve isyanlar her yere yayılmıştı.
Babama misafir mi gelmiş?
Oscar Hanım!
Efendi...
Efendi sizin evlenmenizi istiyormuş...
Evlenmemi mi?
Ne diyorsun sen?
Babam asla öyle demez.
Efendi çok ciddiydi!
Şu an bir beyefendiyle konuşuyor...
Komutanım. Uzun zaman oldu.
De Girodelle...
Güzelliğinizin talibi olarak babanız sizinle görüşmeme müsaade buyurdu.
Baba!
Beraber Jarjayes soyunu devam ettirin.
Güçlü ve zeki bir oğlan yetiştirin, gözüm açık gitmesin.
Aklınız başınızda mı?
Matmazel Oscar.
Sizi Kraliyet Muhafızı iken gördüğüm ilk andan beri
aklımdan hiç çıkmadınız.
En başından beri
benim gözümde bir kadın olarak kaldınız.
Başından beri mi?
Kadın olarak mı?
Matmazel.
Askerî üniforma size her ne kadar yakışsa da
sizi öyle görmek bir ızdırap.
Niçin?
Niçin sıcacık yuvanızı ve o şefkati elinizle itiyorsunuz?
Bu oyunları bırak!
Ben asla evlenmeyeceğim.
Oscar...
Bunca zamandan sonra kadın mı olayım?
Öyleyse
şimdiye kadarki hayatımın anlamı neydi?
Von Fersen'in karşısında yalnızca bir erkek olarak var olabilirdim.
O ne içindi?
Hayatım boyunca vatanım Fransa'yı sevdim
ve inandığım yolda yürüdüm.
Ama...
Ben kraliçeden önce bir insanım!
Benim ve tüm Jarjayes ailesi için gurur kaynağısın.
Kadından emir alacağımızı mı sandın?
Beraber Jarjayes soyunu devam ettirin.
Gözüm açık gitmesin.
Hayatım...
Bunca acı ve keder Ama kalbim hâlâ daha
Yaraları hisseder Neden acaba?
Kalbim neden bu kadar boş?
Dayanamıyorum Dayanamıyorum artık
Anca boşluğun içinde dans ediyorum
Dayanamıyorum Dayanamıyorum artık
Gölgem giderek...
Hayatım koskoca bir...
Oscar.
Seni izlemekle yetindim durdum.
Hep sana en yakın kişi oldum.
Hislerimi sonsuza dek içimde tutacaktım...
Ölüm bizi ayırana dek
öylece yanında olacaktım.
Ama artık bunu istemem bile mi yasak?
Olamaz.
Yeni Heloise.
Bir asilzadenin kızıyla halktan bir delikanlının aşk öyküsü.
Aralarındaki sınıf farkından ötürü onları ancak ölüm kavuşturabilir.
Ölüm...
Oscar.
Anlam veremiyorum.
Nedense bir türlü gözyaşlarıma hâkim olamıyorum.
Yeni Heloise.
En son okuduğumda hiç beğenmemiştim.
Ne değişti ki André?
Şarap getirmişsin.
Gece duanı ettin mi?
Evet.
Nedense
bugün sürekli aklıma eski günler geliyor.
Eski günler mi?
Büyükannemin seni aldığı
ve bu saraya ilk geldiğin gün.
İlk kez kılıç antrenmanı yaptığımız gün.
Of...
Daha harp okulundan mezun olmadan
Marie Antoinette'i korumak için Kraliyet Muhafızı seçildiğim gün.
Her daim en yakınımda sen vardın.
Teşekkürler André.
Sakın içme...
İçme Oscar!
Gerçek aşktan Kalbim oldu paramparça
Ben anca Kendimi kandırıyorum
Artık bu ateşi bastıramıyorum
Özür dilerim.
Gözlerinde sarhoş oldum
Saçların altın gibi ışıl ışıl
Tek bir teli bile paha biçilemez
Okşarken parmaklarım dolanır...
Zamanında kendime bir söz verdim.
André'nin efendisi olarak sorumluluk bana ait.
Derhâl buracıkta Oscar François'nın canını alın.
Bir gün senin için canımı feda edeceğime yemin etmiştim.
Oscar.
Yine de... Ben...
André...
Tuğgeneral Jarjayes!
Alain'ın birliği mi?
Evet.
Fransız Muhafızları sokakta silahlarını satıyormuş.
General Bouillé yolda!
Bu yaptığınız ulusumuza karşı aşağılık bir suç!
Derhâl cezaya çarptırılacaksınız!
Bekleyin General Bouillé!
Sorun nedir Tuğgeneral?
Böyle bir şeye müsaade edeceklerine şahsen inanmıyorum.
Her zamanki gibi safsınız Komutanım.
Silahlarımızı bal gibi de sattık.
- Ne... - Bir gram vicdan azabı duymuyoruz.
- Doğru! - Pişman değiliz!
Silah satarak kazandığım parayla
annem bir hafta sıcak yemek yedi!
- Benim de öyle! - Babama doktor tutabildim!
Kardeşim hayatında ilk defa ayakkabı giydi!
Artık ayaklarına kırık cam batmayacak!
İsterseniz hapse atın!
- Aynen! - İstediğiniz cezayı verin!
İnanamıyorum...
Bilmiyordum...
Meğerse hepsi...
Bahaneye mahal yok!
Bunun affedilir yanı yok.
General Bouillé!
Ben sonra askerlere ceza veririm.
Şimdi lütfen...
Sen burnunu sokma hanımefendi!
Senin gibi asilzade ne bilsin?
Bizi derhâl cezaya çarptırın Generalim!
Siz de cezaya çarptırın Komutanım.
Sessizlik!
Hepiniz bir hafta nezarete tıkılacaksınız!
Generalim, bekleyin!
Generalim!
- Altı üstü nezaret mi? - Başım gözüm üstüne!
Anlamıyor musunuz?
Ceza en kolayı.
Yetkim var.
Sizi zorla dizginlesem bile
kalbiniz bana boyun eğmez.
Çünkü kalp özgürdür.
Her birimiz, kim olursak olalım,
kalbimizde kimsenin ele geçiremeyeceği bir özgürlük taşıyoruz.
İşte bu yüzden
yetkimi asla sizi bastırmak için kullanmam.
Sizi asla cezalandırmam.
Nesini anlamıyorsunuz?
Vurduğum için özür dilerim.
Sizden kıdemli olmama rağmen
ailelerinizin yaşadığı zorluklardan haberim yoktu.
Burada olmama lüzum yok, hakkım da yok.
Fransız Muhafızlığından istifa ediyorum.
Yeni bir komutan atanana dek
Albay d'Agoult'u komutan vekili olarak atıyorum.
Tuğgeneral Jarjayes...
André, atımı getir.
Oscar...
Beyler. Albay d'Agoult'un emirlerine uyun.
Komutanım!
Lütfen gitmeyin!
Nezarete girmeye razıyız!
Hem de kendi özgür irademizle!
Siz dediniz diye değil!
- Gururla! - Özgür olacağız!
- Komutanım! - Gidelim!
Beyler...
Ben...
Oscar.
Az kalsın seni bu mutluluktan mahrum bırakacaktım...
André, şarap getir.
Sağ ol.
Oscar.
Dün gece ben...
Bu zamana dek her daim en yakınımda sen oldun dedim.
Sana böyle dedim.
Evet.
Bundan böyle de
André, daima yanımda olmaya
devam etmeni istiyorum.
Her zamanki gibi.
Benimle ne konuşmak istemiştiniz?
Bir adam var...
Sanıyorum ki
başka bir adamın karısı olursam canına kıyabilir.
İşte beni o kadar çok seviyor.
Olur da canına kıyarsa
o mutsuz olursa
o zaman ben de dünyadaki en mutsuz insan olurum.
André Grandier mi?
Kimseyle evlenmeme sebebiniz o mu?
Ona âşık mısınız?
Bilmiyorum.
Ona hiç o gözle bakmamıştım.
Kardeş gibiydik.
Hatta kardeşten de öteydik.
Biz beraber büyüdük.
Neşemizi de acımızı da paylaştık.
Ruhlarımız birbirine o kadar yakındı ki
dip dibe olduğumuzu fark etmedik bile.
Onun kederi sizin de kederiniz demek.
Bu kadarını bilmem yeter.
Ne?
Çünkü siz mutsuz olursanız
o zaman ben de bu dünyadaki en mutsuz insan olurum.
De Girodelle...
Lütfen aşkımın bu yegâne nişanesini kabul edin.
Talibiniz olmayacağım.
Teşekkürler de Girodelle.
Oscar.
Size teşekkür borçluyum baba.
Yaşamış olduğum hayatı bana siz bahşettiniz.
Kadın olmama rağmen hem dünyayı tanıdım
hem de bir birey olarak kendi yolumu çizdim.
Oscar.
İçimde artık ukde kalmadı.
Kalbimi takip edeceğim
ve seçtiğim yolu izleyeceğim.
Kendimi kılıcıma ve silahıma adayıp
savaş tanrısı Mars'ın çocuğu gibi yaşayacağım!
Duvarları yıktım Gerçek aşkın farkına vardım
Artık kendime güvenim tam
Bir daha kendime karşı koyamam
Başkaları ne derse desin
Yaşadığım o canlı anıları
Bir kenara atıp unutmam mümkün değil
İnandığım gibi yaşayacağım
Bırakın beni Salın ruhumu
Kalbimdeki özgürlüğe Hiçbir şey pranga vuramaz
Kararımı verdim Savaşacağım
Bu benim kaderim
Bir daha arkama bakmayacağım
Çünkü ben Mars'ın çocuğuyum
Hayır, bir daha arkama bakmayacağım
Hükûmet, çöküşün eşiğindeki ekonomiyi kurtarmak için
halktan alınan vergileri bir kez daha artırmaya çalıştı.
Bu da hâliyle şiddetli tepkiye yol açtı.
XVI. Louis, din adamları, soylular ve halk olmak üzere
toplumun üç tabakasını temsil eden
bir Genel Meclis toplamak zorunda kaldı.
Halkın delegeleri zorluklara boyun eğmeye niyetli değildi.
Beyler!
Gelin kalplerimiz, ellerimiz, seslerimiz bir olsun!
Yenilmeyeceğiz!
Dehşet bir azim.
Heyecan verici.
Hepsinin geleceğe inancı var.
Özgür kalplerinin peşinden gidiyorlar.
Oscar. Kraliyet Muhafızlığına dön.
Şu anda güvende değilsin.
Ne demek istiyorsunuz?
Fransa'nın dört bir yanından
Majestelerinin birlikleri Paris'e hücum edecek.
Kaba ve gaddar delegeler tarafından kışkırtılan halkı
bastırmaya geliyorlar.
Haddime değil
ama silahlı birlikler vatandaşları korumak için vardır.
Kendi halkına silah doğrultmak için değil.
Oscar...
Majesteleri delegeler için kaba ve barbar sıfatlarında bulunmuş.
Lakin ben onları öyle görmüyorum.
Onlara sempati duyuyorsun demek.
Hayır, ben...
Kralın gücü Tanrı'dan gelir.
Fransa ulusunu yönetebilecek tek kişi Majesteleridir.
Halkın görüşlerini dinlersek ülke ayakta kalamaz.
Kibir ve iflah olmaz bir öz güven...
Kraliçe olmak için doğmuş biri
başka türlü yaşayamaz.
Oscar, Kraliyet Muhafızlığına geri dön.
Ben Fransız Muhafızlarının komutanıyım.
Bu bir veda.
Elveda Kraliçe Marie Antoinette.
1789, 10 TEMMUZ
10 Temmuz 1790'da
Fransa'nın dört bir yanından gelen alaylar Paris'e ayak basmıştı.
Öfke ve ızdırap
Yeter bu kadar azap Hepimiz düştük bitap
Günler zifiri karanlık
Çektiğimiz acılara bak
Vatandaşlar!
Sonunda kral
açıkça halkımıza meydan okumuştur!
Bırak öfken harlansın
Vatandaşlar silahlanın
Zaman geldi çattı
Tüm insanlar özgür doğar
Eski düzenden bağlarını kopar
O alçak prangaları kır
Başını kaldır Toprağa bas
Yürüyelim birlikte Geleceğe tutulan meşaleyle
Yeni Fransa'yı ele geçir
Bizi kısıtlayacak kimse yok Hepimiz özgürüz
Yaşasın Fransa
Özgürlük, eşitlik, kardeşlik
Kabul edemeyiz komutanım!
Seferber olmak
halka silah doğrultmak anlamına gelmez mi?
Silah doğrultun diyen yok.
Emir seferberlik için. Hücum için değil.
Ne fark eder?
Soylu olduğunuz için...
Soyluysam ne olmuş?
Acı duymadığımı mı sanıyorsun?
Sorgusuz sualsiz emirlerime uyacak bir asker yok mu?
Bizzat size katılıp komutayı yürüteceğim.
- Komutan da mı? - Bize mi katılacak?
Yani yanımızda mı olacaksınız?
Tabii ki.
O zaman ben varım.
Emrinize amadeyim!
- Biz de! - Evet!
André.
Sen gelme.
Tek gözlü biri için Paris çok tehlikeli.
Anca beraber, kanca beraberiz.
Kendin dedin.
Ben senin gölgenim.
Senden ayrı var olamam.
Seninle cehennemin dibine giderim.
André...
Demek öyle.
O zaman lütfen bencilce talebimi hoş gör.
Yanı başımda dur ki korkuma yenik düşmeyeyim.
Elbette. Yanı başından ayrılmayacağım.
Sıcaklığın sonsuz.
Olamaz.
Haberi olmamalı.
Kimsenin haberi olmamalı.
Oscar.
Evet?
Sana evlen dediysem niyetim
eli kulağında olan kasırgadan seni sakınmaktı.
Ancak
gitmen gerek.
Yolun seni nereye götürürse git. Tutkunun sesini dinle.
Ne olursa olsun
beni korkak olarak yetiştirmediniz baba.
Evet.
Ama...
Ama bana söz ver.
Muhakkak eve döneceksin.
Anne...
Oscar, şarap getirdim.
Buraya koyuyorum.
André.
Evet?
Bu gece
sabaha kadar
beraber olalım.
Birlikte olalım.
André Grandier'in eşi olayım.
Bana her şeyini mi vereceksin?
Yani benim olmak mı istiyorsun?
Benim gibi biriyle mi?
Oscar.
Daha fazla bekleyemem.
Yeterince bekledim.
Yeterince bekledim ben.
Oscar.
Artık yeter.
Korkacak
bir şey yok.
Senin olacağım.
Okşuyor beni inceden inceye
Gölgen ve ruhun
Artık zaman geldi çattı
Parlayacak artık bu ışık
Sana her şeyimi veriyorum...
Seni seviyorum.
İyi günde, kötü günde
hayatı birlikte paylaştık.
Her şeyimizi birbirimiz verelim ki
hayatı paylaşmaya devam edebilelim.
Oradaydın.
Baharın cıvıltısında.
Göz kamaştırıcı yaz günlerinde.
Güz manzarasında ve çetin kış akşamlarında.
Tıpkı İkizler takımyıldızındaki Kastor ve Polluks gibi
beraberdik.
Seni seviyorum.
André.
André!
Kocacığım.
Seni seviyorum.
Askerler! İleri!
TUILERIES SARAYI
13 Temmuz 1789'da
açlıktan kırılan halkın Kraliyet alayına taş atmasıyla
kargaşa meydana geldi.
Askerler!
Birlikler sivillere ateş açtı.
Size daha önce de söyledim.
Kalp özgürdür.
Her insan, hiç kimsenin sahip olamayacağı
bir özgürlük taşır kalbinde.
Şimdi, izninizle zikrettiğim bir hatayı düzeltmek istiyorum.
Özgürlüğü hak eden yalnız kalbiniz değil.
Her insan, tepeden tırnağa kadar
Tanrı'nın huzurunda eşittir ve özgür olmalıdır.
Şimdi, Fransa vatandaşları olarak,
özgürlük, eşitlik ve kardeşlik sancağında kahramanca bir duruş sergileyelim.
Şu an itibarıyla Kontes ünvanımdan
ve sahip olduğum tüm topraklardan vazgeçiyorum!
Seçiminizi yapın!
Halka silah doğrultan Kralın ve soyluların maşası mı olacaksınız
yoksa özgür yurttaşlar olarak
bu şanlı mücadeleye mi katılacaksınız?
Komutanım...
Elbette yanınızda olacağız.
- Yaşasın komutanım! - Fransa çok yaşa!
Gelin cesur askerlerim.
Ulusumuz için halkımızın yanında savaşalım.
Tarihi asla tek bir kahraman yahut general yazamaz.
Halk yazar!
Ulusun isimsiz kahramanları olacağız!
Hedefiniz Tuileries Bahçesi!
İleri!
- André. - Evet?
Savaş bitince düğünü yaparız.
Elveda.
Bütün o eski zincirlere.
Bütün o eski güzel günlere.
Fransız Muhafızları!
İleri!
Ateş!
Fransız Muhafızları bizim tarafımızda mı?
Fransız Muhafızları... Olamaz!
Oscar...
Ateş!
Safları bozmayın.
İleri!
Şimdi dağılın!
Vatandaşları koruyun ve düşmanı kuşatın!
Sakın ilerlemesinler!
Başlarında kadın var. Fazla dayanmazlar!
- Soyluların köpekleri. - Komutanımızı hafife almayın!
Fransız Muhafızları çok yaşa!
Fransız Muhafızlarına destek olalım!
Ateş!
Hazır!
Ateş!
Jean... Jean!
Jean!
Hazır!
Oscar!
André!
Ateş!
André!
Olamaz.
Ateş!
Kahretsin. Çekilin!
Champ de Mars'a çekilin!
Dayan! İyileşeceksin!
Devam edin...
Konuşma.
Komutan hiç
cepheyi terk eder mi?
Konuşma!
André.
Kanamayı durduralım.
Gözlerin...
Ne?
Bir de...
Burnun.
Evet... Dudakların.
Göremiyor musun?
Ne zamandır André?
- Ne zamandır? - Komutanım!
Neden bana söylemedin?
Neden benimle geldin?
Seni aptal!
André...
Oscar...
Mavi gözlerin, bakışların
bana Pegasus'u anımsatıyor.
Rüzgârda dans eden kanatları gibi
sarı saçların dalgalanıyor.
Dalgalanıyor...
André.
Hayır... Gitme!
Beni bırakma!
Beni burada yalnız bırakma!
André!
14 Temmuz 1789.
Dünya tarihine geçen bu ölümsüz gün de sıradan bir sabahla başlamıştı.
Gökyüzü açık, hava sıcaktı.
Askerler.
Bastille hapishanesindeki tüm toplar Paris sokaklarına çevrildi.
Vatandaşlar yüreklerinde yanan öfkeyle
Bastille'e akın ediyor.
Onlara katılalım!
Onlarla savaşalım!
Hadi André.
Hazır mısın?
Affedersiniz...
Özür dilerim.
Bastille'e!
- İndirin kapıyı! - Teslim olun!
Komutanım emredin.
Başıboş kalabalık işte. Bizimle boy ölçüşemezler.
Hazır!
Ateş!
Yaralılara yardım edin!
Top mu atıyorlar?
Kurtulduk!
Fransız Muhafızları!
Hazır!
Ateş!
Artık zincirleri kırma vakti
Yeter çektiğimiz acılar Vurulan prangalar
Duvarlar başta çok yüksekti...
Tam isabet!
Tekrar ateş etmeye hazır olun! Onları tek hamlede indireceğiz!
Yurttaşlar!
Saman arabalarını ateşe verin!
Dumanda gizlenip köprüye saldırın!
Alain! Ateşe devam! Topçuları hedef al!
Pierre!
Askerleri yönlendir, sivillerle asma köprüyü indirsinler!
Binaya hücum edeceğiz!
İşte böyle! Ateşe devam!
Halk içeri girince hep birlikte koruma ateşi açın!
Komutanları...
Ona nişan alın!
Korkmayın!
La Salle, topları sür ve kapıyı patlat!
Komutanım!
Ateş edin! Ne bekliyorsunuz?
Komutanım!
- Komutanım! - Komutanım!
Alain... Kolun...
Savaşmaya devam edin...
Ateş etmeyi durdurmayın...
Biraz daha devam...
Bastille düşecek...
- Başüstüne. - Başüstüne.
An...
Benim André'm...
Acımış mıdır?
Elini ver André.
Korkuma yenik düşmeyeyim...
Komutanım!
Beni yere yatır Alain.
Cephenin arkasında tedavi olun.
Rica ediyorum...
Lütfen beni yere yatır...
André
beni bekliyor.
Huzurluyum.
Kendi gerçeğimin peşinden gittim.
Bir an bile pişmanlık duymadan yaşadım.
Çünkü aşkı buldum.
Komutanım...
Bastille beyaz bayrak çekti!
Sonunda düştü!
Sevgili Fransa'm.
Cesur, şanlı Fransa halkı.
Özgürlük, eşitlik ve kardeşlik.
Bu asil ülküler
ebediyen insanlığın temeli olsun.
Fransa...
...çok yaşa.
Komutanım!
- Komutanım! - Komutanım!
- Başardık! - Yaşasın!
Zafer!
14 Temmuz 1789: Bastille'in Düşüşü
O an tarihte yeni bir sayfa açıldı.
26 Ağustos 1789: İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi
Tüm insanların özgürlük ve eşitliğini yücelten bu bildiri
insanlık tarihinin ölümsüz bir anıtı oldu.
5 Ekim 1789: Ekim Yürüyüşü
Yiyecek kıtlığına öfkelenen Parisli kadınlar
Versay'a yürüyüş düzenledi.
6 Ekim 1789
Kraliyet ailesi Versay'ı sonsuza dek terk etti
ve Paris'teki Tuileries Sarayına taşındı.
20 Haziran 1791: Varennes Olayı
Kraliyet ailesi, von Fersen'in yardımıyla ülkeden kaçmayı denedi ancak başaramadı.
Vatandaşlar arasında öfke daha da arttı.
13 Ağustos 1792
Kraliyetin yetkisi kaldırıldı.
Kraliyet ailesi Tour du Temple'a hapsedildi.
21 Eylül 1792: Monarşinin Kaldırılması
XVI. Louis tahttan çekildi ve Fransa'da cumhuriyet ilan edildi.
21 Ocak 1793
XVI. Louis idam edildi.
1 Ağustos 1793
Marie Antoinette çocuklarından ayrıldı
ve Conciergerie'ye yerleştirildi.
16 Ekim 1793
Marie Antoinette idam edildi.
20 Haziran 1810
Hans Axel von Fersen memleketi İsveç'te bir çete tarafından öldürüldü.
Marie Antoinette'e verdiği söze sadık kalarak hiç evlenmedi.
14 Temmuz 1789'da Bastille'in düşüşüyle başlayan Fransız Devrimi
bir terör rejimine dönüştü
ve 9 Kasım 1799'da Napolyon'un darbesiyle son buldu.
İşte bu güller o fırtınalı zamanlarda yaşadılar.
Azimle kendi iradelerinin peşinden koştular.
Hâlâ cıvıl cıvıl açmaya devam ediyorlar.
Asaletle, gururla.
Sıcacık ışığın altında
renkleri hiç mi hiç solmuyor.
Alt yazı çevirmeni: Harun Dallı