GERÇEK BİR HİKAYEYE DAYANMAKTADIR
LIVINGSTON 59. OTOYOL HUNTSVILLE I-45
NE KADAR YÜCESİN: YÜCE BİR TANRI'YA İNANIYORUM
18 Ocak 1989 günü öldüm.
Üç çocuk babasıydım.
Muhteşem bir karım vardı.
Parlak geleceği olan bir adamdım.
38 yaşındaydım.
Umudunuzla sevinin. Sıkıntıya dayanın. Kendinizi duaya verin. -Romalılar 12:12
2 GÜN ÖNCE
- Geliyor musun? - Tatlım, biliyorsun.
Yine de soracağım.
Altı yeni öğrenci okula yedek öğretmenle başlarsa
çok üzülürüm.
Daha karımı, kocasıyla harika bir hafta sonu
geçirmeye bile ikna edemiyorum.
Geç saatlere kadar uyur, oda servisi söyleriz.
Oda servisi mi?
Muhtemelen oda servisi yoktur, ama...
O zaman biz de hamburger
ve çilekli milkshake alırız.
Dikkatimi çektin. Dinliyorum.
Gevşeriz. Love Me Tender'ı çalarız.
Şefkatle sev beni
Yürekten sev beni
- Beni... - Merhaba baba.
Sanırım şimdi Jailhouse Rock'tayız.
Nasılsın? İyi uyudun mu?
- Evet mi? - Evet.
- Ağırlaşmışsın sanki. - Evet.
- Yine mi büyüdün? - Hayır.
- Sonra? - Borcum olsun.
- Kardeşin nerede? - Bilmem.
- Bilmiyor musun? - Hayır.
Tuttum seni.
- Günaydın. Nasılsın? - İyiyim.
Öyle mi?
Çocuklar, vaktimiz dar.
Nicole, köpek masada yemesin lütfen.
- Sağ ol canım. - Çocuklar, vaktimiz dar.
Çabuk yiyin lütfen.
Anne, ben bir bardak kahve istiyorum.
Biliyorsunuz, ben birkaç gün yokum, o yüzden...
1989'un Ocak ayında
Houston'ın Trinity Pines semtinde bir kilise konferansına katıldım.
Baptist Kiliseleri Birliği'nin kalkındırılması üzerineydi.
Yeni bir kilise kurmayı ciddi olarak düşündüğüm için gitmiştim.
KİLİSE KALKINDIRMA KONFERANSI TRINITY PINES, TEKSAS - 14 OCAK 1989
Tanrı'nın bizi diğerlerine
cenneti ve oraya nasıl gidileceğini anlatmaya çağırdığını biliyoruz.
İncil'in esasları burada, olduğumuz yerde başlar.
Ve yayılır.
Her mahalleye yayılır.
Her kıtaya.
Ve ödül,
bize bahşedilecek olan ödül
cennettir.
- Amin diyelim mi? - Amin.
Amin.
O gün dinleyenlerden bazılarının sonradan bana yardım edeceği
aklıma gelmezdi.
Baptist vaizlerin neredeyse hiç yapmadığı bir şey yaptın.
- Neymiş o? - Erken bitirdin.
İyi sabahlar J.V.
Galiba seninle konuşmak için yürümem gerekiyor.
İcraat lazım.
Kalp krizinden beri kalbimi formda tutmam gerekiyor.
Ne durumdasın bu arada?
- Çok daha iyiyim, sağ ol. - Sevindim.
Yeni bir kilise kurmayı düşündüğünü duydum, doğru mu?
Sen birçok başarılı kilise kurdun.
Yeni bir kilise açmak çok tantanalı bir süreçtir.
Üç adım ileri, iki adım geri.
Zorludur. Zahmete değer ama zorludur.
Bence yeni bir cemaat oluşturmamın zamanı geldi.
Tanrı'nın gerçekten bunu yapmanı istediğinden emin olmanı öneririm.
Ailenin de bu fikri desteklediğinden emin ol.
Bazen sana ilham veren şey
yaptığın iş değildir.
Amacını bulmaktır.
- Teşekkür ederim. - Hepsi bu.
Önemli olan tek şey bu. Amacını bulmak.
Ve unutma, sen sadece bir kulsun.
Teşekkür ederim.
Sağ ol J.V.
Saat 10.
Tam zamanında.
Nasılsın hayatım?
Sınav kağıdı okuyorum. Nasıl gidiyor?
İyi, iyi.
Dünyanın neresinde olursan ol,
her gece 10'da beni aramayı başarıyorsun.
Gelenek mi, yoksa aşk mı?
Gelenek aşkı.
Çok güzel.
J.V. Thomas'la yeni bir kilise açmak hakkında hoş bir sohbet ettik.
Çok teşvik ediciydi.
Bu yıl büyük ihtimalle yeni bir yer kurabilirim.
Çok heyecan verici. Tamamen arkandayız.
İkizleri zorla yatırmam gerekecek sanırım.
Bilemiyorum.
Nicole'ün büyüme sesi olabilir.
İnanamıyorum. Yakında bir genç kız olacak.
Artık kahve sipariş ediyor.
Aynen öyle.
Aşkım, yatma vaktimiz geldi.
Tamam hayatım.
İyi geceler,
seni özledim ve yarın görmek için sabırsızlanıyorum.
- Seni seviyorum. - Seni seviyorum.
- İyi geceler. - Sana da.
Daha üç hafta önce
TEKSAS EYALETİ TRAFİK CEZASI
emniyet kemeri takmadığım için ceza almıştım.
O cezayı alana kadar genelde kemerimi takmazdım
ama sonra alışkanlığımı değiştirdim.
Bu küçük ayrıntı hayati bir karar olacaktı.
Yüce bir Tanrı'ya inanıyorum.
Tanrı'nın oğlu İsa'ya inanıyorum.
Kutsal Ruh'a inanıyorum.
Vaftize inanıyorum.
Komünyona inanıyorum.
Yüce bir Tanrı'ya inanıyorum.
Ölmüş.
- Don, merhaba. - Donnie, çok güzelsin.
Beni duyuyor musunuz?
Eyalet yasalarına göre, cesedim enkazdan çıkarılmadan önce
bir adli tabibin beni ölü ilan etmesi gerekiyordu.
Ölmüş olduğum için aceleye gerek yoktu.
Nabzı atmıyor.
Nabzı kesinlikle atmıyor. Anlaşıldı mı?
- İlan etmek isteyen var mı? - Evet. Ben hallederim.
Bu enkazı temizleyip köprüyü açmalıyız.
Evet, saat 12.15.
daha fazla "saflık = kutsallık" ekle buradan mezmurlara bağla
Rapora göre, çarpışma 11.45'te gerçekleşmiş.
Saat 13.00.
Merhaba, orada ne oluyor?
Bir kamyon bir arabaya ve şurada başka bir arabaya çarpmış.
Zincirleme kaza.
Memur bey, adım Dick Onerecker. Papazım.
Dua edebileceğim kimse var mı?
Evet, şu iki arabadaki insanlar.
Şoktalar ama iyiler. İsterseniz konuşabilirsiniz.
Ya şuradaki üstü branda örtülü araba?
- Kırmızı Ford'daki adam vefat etti. - Onun için dua etmek isterim.
Dediğim gibi, öldü.
Saçma geldiğini biliyorum ama onun için dua etmek zorundayım.
Madem istiyorsunuz, buyurun
ama uyarayım, korkunç bir manzara.
Adam ölü. Brandanın altı darmaduman.
Her yer kan ve cam kırıklarıyla dolu, ceset de epey ezilmiş.
Uyarayım, istediğinizi yapın ama bu kadar kötü durumda birini görmemişsinizdir.
Ben Vietnam'da sıhhiyeciydim.
Tek bildiğim şu, Tanrı senin için dua etmemi istedi.
- Hemen ölmüş, nabız yok. - Tanrım, bu adamın...
Evet, geldiğimde öyle dediler.
...günahlarını affet.
Elimizden geleni yaptık ama herhalde çarpışmada öldü.
Onu yanına al Tanrım.
Adli tabip geldiğinde makineler hazır olmalı.
Tamam.
Tanrım, yalvarırım,
seni bir baba
ve bir dost olarak
tanımış olsun.
İsa yüce bir dostumuzdur
Taşır tüm günah ve kederlerimizi
Sırf biz taşımıyoruz diye
Her şeyi Tanrı'ya...
...Tanrı'ya dua olarak
Tanrı'ya şükür, şarkı söylüyor!
Yaşıyor! O...
Yaşıyor! O... Yaşıyor!
- Adam... Ölü adam şarkı söylüyor! - Sahi mi?
Enkaza dönmüş bir arabadan çıkmakta dünya rekoru kırdınız.
- Beni dinle, yaşıyor! Ölü adam... - Bakın bayım,
birinin ölü olduğunu anlarım. O adam ölü.
Dinlesene, yaşıyor. Şarkı söylüyordu.
- İşimizi biliyoruz, tamam mı? - Evet.
- Adam ölü. - Dinleyin, bakın.
Bu köprüye yatarım.
Onu kontrol etmezseniz cesedimi çiğnemeniz gerekir.
Bir iyilik yap. Nabzını kontrol et. Lütfen nabzını kontrol et, hepsi bu.
- Bir bakayım. - Hadi.
Tanrı'ya şükür!
- Nabız alıyorum! - Evet!
Hadi, acele edelim.
Seni çıkaracağız.
Üç deyince beyler.
Bir, iki, üç.
Bugün foklarla ilgili çok şey öğrendik, değil mi?
- Evet. - Sanırım.
Lütfen şimdi en sevdiğiniz su hayvanını çizin.
- Yapabilir misiniz? - Evet.
Evet mi?
- Gel. - Olmaz. Dersteyim.
Yine de gel. Önemli.
Çok güzel Annie.
Bayan Nell seni hemen ofisine çağırıyor. Sınıfına ben bakarım.
Tamam, teşekkür ederim.
Merhaba çocuklar.
Seni hastaneye yetiştireceğiz.
Adını söyler misin?
Sesimi dinle. Uyanık kalmaya çalış, tamam mı?
MÜDÜR
Lütfen, otur.
Don kaza geçirmiş.
Ne? Kaza mı?
Yavaş.
Solunum yolu açık görünüyor. İki geniş serum takmalıyız.
Solunum yolunu kontrol edin.
- Çok üzüldüm. - Sağ ol.
- Bir haber var mı? - Hayır, yok.
Teşekkür ederim.
Sağ gömlek kolunu keselim. İki serum da oraya takılsın.
Tansiyon bilekliği de oraya takılacak.
Oksijen, teşekkürler.
Bay Piper.
Sizi kurtarmak için elimizden geleni yapacağız Bay Piper.
Don I-45'in hemen dışındaki Huntsville Memorial Hastanesi'ne götürülmüş.
Bilinci açık. Hemen onunla konuşsa iyi olur.
Durumu parlak değil.
- Don'la konuşmak ister misin? - Evet, isterim.
Hayati tehlike yoksa hastalarla konuşulmasına izin vermiyoruz.
Tamam.
Alo?
Telefonu kendi tutamadığı için
kulağına tutacağım.
Don? Nasılsın?
Bunun için çok özür dilerim.
Senin suçun değil.
Sadece eve gelmek istiyordum Eva.
Lütfen eve gelmeme izin ver.
Lütfen eve gitmeme izin verin.
Tamam, çok teşekkürler.
Değerlendirme yapıyorlarmış.
Nasıl yani? Ne değerlendirmesi?
Yaralarını değerlendirip onu stabilize etmeye çalışmaları gerekiyor.
Don'un başka bir hastaneye taşınma ihtimali var.
Ben ikizleri evime götürürüm, bir de onları düşünmezsin.
Sağ ol.
- Ben de seni hastaneye götüreyim. - Hayır, bu...
Gerek yok. Ben seni götürürüm.
- Sağ ol. - Bir şey değil.
Durumu hızla kötüleşiyor.
Öğleden sonrayı atlatabileceğini sanmam.
Ambulansa bindirip Houston'a götürün.
Buranın donanımı yetersiz.
Onu helikopterle Hermann'a götürsek daha iyi olmaz mı?
Hayır, bu havada kimse uçmaz.
ACİL
Durumum hızla kötüleştiği için, ambulansla
130 kilometre uzaktaki çok daha iyi bir travma merkezi olan
Houston'daki Hermann Hastanesi'ne götürülmeme karar verildi.
Hala Tanrı'nın beni niye geri getirdiğini merak ediyordum.
Hey, bir şey yapmalısınız.
Bana... İlaç.
- Bana ilaç verin, lütfen. - Verebileceğim kadar verdim.
Hayır, daha fazla vermelisiniz.
Hanımefendi? Adım Eva Piper. Eşim Donald Piper geldi mi?
Yolda ve gelmek üzere.
- Daha gelmedi mi? - Hayır.
Geldiğinde şuradan girecek.
Don, buradayım. Sana çok iyi bakacaklar.
Beni dinle, bu senin suçun değildi. Yaşayacaksın.
- Gitmeliyiz efendim. - Yaşayacaksın.
Şu sigorta formlarını doldurmanız gerekiyor.
Teşekkürler.
Don'un doğum tarihini biliyorum.
Sosyal güvenlik numarasını ve sigorta şirketini bilmiyorum.
Vergiden düşülebilir miktarı bilmiyorum.
Bunlarla hep Don ilgilenir. Hiçbirinin cevabını bilmiyorum.
Sorun değil. Bunlar şimdilik kolay sorular.
Tek bildiğim, Don'un akşam ayinlerini yönetmesi gerektiği.
Bu gece vaaz verecekti.
Onu hallettiler.
Bunların hiçbirini bilmiyorum.
Hanımefendi, bildiklerimi doldurdum ama...
Bu bilgiler elimde yok. Yarın size ulaştırırım.
Önemli değil. Bu durumla her gün karşılaşıyoruz.
Sağ olun.
Eva'nın ihtiyaç anında dostlarımızın ve kilise üyelerimizin
desteğini gördüğünü bilmek içimi rahatlatıyordu.
AMBULANS
Bir saati geçti.
Bu gergin belirsizliğe dayanamıyorum.
Neler olduğunu öğreneceğim.
- Eva, Eva. - Cevap istiyorum.
- Doktor? - Nasıl yardımcı olabilirim?
Eşim Donald Piper'ın durumunu öğrenmeye çalışıyorum.
- Henüz kimse sizinle konuşmadı mı? - Hayır, kimse gelmedi. Hiç haber almadım.
Çok üzgünüm.
Ben bu vakanın ortopedi cerrahı Tom Greider.
Gelin, size neler olduğunu göstereyim.
Eşiniz çok ciddi şekilde yaralanmış.
Onu kurtarmak için elimizden geleni yapıyoruz.
Şunu görüyor musunuz? Kırılmakla kalmamış,
parçalanmış.
Büyük miktarda kemik, kas ve deri kaybetmiş.
Bu, sağ dizi.
Bu da sol kalça kemiğinin ya da uyluğun olması gereken yer.
Olması gereken mi?
Yüksek miktarda kemik kaybı var demiştim.
Yaklaşık 11 santim.
Ayrıca leğen kemiği de çatlamış.
Ama şimdilik buna odaklanmayacağız
çünkü diğer yaralarla hemen ilgilenmemiz gerekiyor.
Gördüğünüz gibi
Alt sol bacağının tamamı, sadece bacağının alt kısmındaki
bu yumuşak dokuyla vücudunun geri kalanına bağlanıyor.
- Onu görmek ister misiniz? - Evet, isterim.
Gelin.
Size tepki vermez. Çok ağır ilaç etkisi altında.
Muayenemiz bitene kadar hiçbir şey veremedik.
Şimdi onu ameliyata almaya geliyorlar.
Tanrım...
Tanrım, bana yardım et.
Lütfen bize yardım et.
Çok korkuyorum.
Bize hep yardım ettin. Lütfen, lütfen şimdi de yardım et.
Lütfen bize yardım et.
"Çünkü sizin için düşündüğüm tasarıları biliyorum,
"kötü tasarılar değil,
"size umutlu bir gelecek sağlayan
"esenlik tasarıları bunlar."
Hayatta kalmak zor olacaktı çünkü cennet çok görkemliydi.
Merhaba baba.
İdare eder.
İyi değil.
Bilmiyorum.
Bilmiyorum baba.
Yarın çocuklarla birlikte görüşürüz.
Don'un anne babasıyla konuştum.
Ancak iki gün sonra gelebilecekler.
Ben de seni seviyorum. Hoşça kal.
Bütün gece eşinizin üzerinde çalıştığımız için kimse size haber veremedi.
Bütün gece mi?
On bir buçuk saat.
İyi haber, beyin hasarı ya da iç yaralanma belirtisi yok.
Sol kolunu stabilize ettik ve sol bacağını traksiyona aldık.
Eşinize iyi bakıyoruz Eva.
- İyileşecek. - Sağ olun doktor.
Şu an hastanenin kilisesinde bir sürü insan
Don için dua ediyor.
- Sen nasılsın? - İyiyim.
Buna şimdi kafanı takmanı istemiyorum
ama bir avukat tutmayı düşünmelisin.
Yaşadığım onca şeye göğüs gererken en büyük zorluğa Eva katlandı.
Her sabah 6'da kalkıyor,
aceleyle okula gidiyor, sonra da hemen baş ucuma koşup
her gece benimle kalıyordu.
Her gün aynı stresli rutini yaşıyordu.
Yaraların çok ciddi.
MR çektik ve görünüşe göre beyin hasarından kurtulmuşsun.
Bir insanın bu kadar acı çekebileceğini düşünmezdim.
Buna dayanmana yardım edebiliriz.
- Sadece rahatlamak istiyorum. - Anlıyorum.
Ailen seni görmeye geldi.
En zoru, ailemin, özellikle de çocuklarımın
beni bu fiziksel durumda görmelerine katlanmaktı.
Don.
Sorun yok çocuklar.
Babanıza merhaba deyin.
Nicole.
Seni seviyorum babacığım.
- Seni seviyorum baba. - Seni seviyorum.
Seni çok seviyorum Chris.
Sevgililer Günü balom yaklaşıyor.
Çok heyecanlıyım.
Ama sevgilim olacak mı, bilmiyorum.
Babacığın seninle dans eder.
İki gol baba. İki gol attım.
Biri direkten söndü.
- Affedersiniz. Temizlik zamanı. - Tamam.
Yakında görüşürüz.
Tamam, hoşça kal.
Pekala.
Hadi çocuklar.
Biraz dedenlerin yanına gidin, olur mu?
- Uslu durun çocuklar. - Yakında görüşürüz.
Dünyanın en iyi çocuklarına sahibiz.
Evet, kesinlikle öyle.
Merhaba. Nasılsınız?
İyi misiniz? Joe?
Tamam.
Eva, bence çocuklar bize gelmeli.
Yakınlarda bir okul ayarlarız.
Böylece iyi bakılıp bakılmadıklarını düşünmene gerek kalmaz.
Evet, ayrıca tamamen Don'la ilgilenmeye odaklanabilirsin.
Önce Don'la konuşayım...
Şu an böyle bir karar alabileceğini sanmam.
Baba!
Eviniz 400 kilometre uzakta. Çocukları her gün göremeyeceğiz.
Zor olacağını biliyorum ama şu anda Don'un sana ihtiyacı var.
Ve çocukları ne zaman isterseniz buraya getirebiliriz.
En iyisi Don'la konuşayım.
- Tamam. - Peki.
Merhaba.
Bugün nasılsın?
Kendini nasıl hissediyorsun?
Babam çocukları Louisiana'ya götürmenin daha iyi olacağını düşünüyor,
en azından sen hastaneden çıkana kadar.
Bence pek iyi bir fikir değil.
Biliyorum.
Ama onlar için daha iyi olacak.
Çünkü böylece her gün
onları okula bırakıp alacak birilerini ayarlamama gerek kalmayacak.
Bu iyi bir fikir değil Eva.
Hem öğretmenliğe dönüp
sağlık sigortasını sürdürmem, hem seninle vakit geçirmem
hem de çocuklarımızla ilgilenecek enerjiyi bulmam imkansız.
Hayır.
Don,
annemle babamın çocukları almalarına izin vermek tek mantıklı çözüm.
Kabul etmeni istiyorum.
Gitmelerinde hemfikir olursak içim rahat edecek.
Onları annemlerle yolluyorum.
McDonald's'a hoş geldiniz. Siparişinizi alayım.
Merhaba, iki çizburger, iki milkshake ve iki patates kızartması lütfen.
Teşekkürler. Lütfen pencereye ilerleyin.
Ben Sizin Beau'nuzum!
Cecil Beaumont - Ferdi Kaza Avukatı 555 - BEAU
Eve dönme vaktim gelene kadar Eva hiç ikimizin yatağında yatmadı.
Ve o kanepe rahat değildir.
Önceden yattığım için biliyorum.
Evet, merhaba, adım Eva Piper. Avukat tutmak istiyordum.
AMBULANS
4. GÜN
- Bayan Pepper? - Piper.
Affedersiniz. Ben Cecil Beaumont.
- Memnun oldum. - Ben sizin Beau'nuzum.
Başlamadan önce bir şey sorabilir miyim?
Evet.
Beni nereden duydunuz?
İlan tahtasından. Arabaya servis yapan restoranın orada bir tabela vardı.
Bakın işte, bir işaret.
Belirsizlik anında ihtiyacımız olan şey,
değil mi?
Eşinize hapishaneye ait bir eyalet kamyonu çarptı, öyle mi?
- Evet. - Bir vişne.
Şoför bir mahkum muymuş?
İki vişne.
Bir mahkuma kamyon kullandırmaları yasa dışı değil.
Ama 18 tekerli bir traktör römorkunu sınanmamış, deneyimsiz bir şoförün
ellerine bırakmak, hapishane görevlilerinin yanlış muhakemede
bulunduklarına işaret eder.
Üç vişne, kolu çek, gelsin paralar!
Birçok arkadaşım bir örtbas olabileceğinden ya da Teksas Eyaleti'nin
kamyonu kimin kullandığını inkar etmeye çalışacağından endişeli.
Arkadaşlarınız avukat mı?
- Hayır. - Pekala.
Hukuki tavsiyelerinin değeri verdiğiniz ücretle ölçülür, tamam mı?
Kazaya sebebiyet veren şartları değiştirmeye teşebbüs edebilirler.
Yani muhtemelen öyle yaparlar.
Büyük bir tazminat talebiyle karşı karşıyalar.
Bu yüzden Teksas Eyaleti'nin
şiddetle karşı koymasını bekleyebiliriz.
Dava açacak durumda mıyız?
Affedersiniz.
9-1-8 Tulsa'nın alan kodu, değil mi?
Affedersiniz... Siz...
"Dava açacak durumda mıyız" mı dediniz?
Hanımefendi, dava açacak durumda olmasaydık burada olmazdım.
Ben sizin Beau'nuzum.
Ve "mont"unuzum, yani sizi bir mont gibi korurum.
Bu iyi olmadı, değil mi?
"Man" diyelim,
yani mangal gibi bir davanız var.
Montana boyutunda bir davanız var anlamında "mont" olsun.
Büyük miktarlarda sağlık faturaları gelecek
ve bunları karşılayacak birikiminiz yoktur, değil mi?
Hayır, yok.
Çocuklar nasıl?
Bu akşam kim şükran duası edecek?
Dün Nicole etmişti. Çocuklar?
Joe? Chris?
Chris, sen et. Daha büyüksün.
- On dakika kadar. - O zaman hayata önce atılmışsın, değil mi?
Babamız, soframızdaki nimetler için şükürler olsun,
lütfen babamıza iyi bak
ve...
Ve kardeşimle bu akşam ödevlerimizden kaytarmamıza izin ver.
Büyükbabanız buna izin vermeyecek.
Evet, vereceksin.
Yardımcı olabilir miyim?
Çok acı çekiyor gibiydin.
- Neden bahsediyorsunuz? - Bağırdın.
Tanrım, beni bunun için mi geri getirdin?
Evet canım, bana geri döndün.
Pekala, nefes al.
Derin. Derin nefes al.
Daha derin.
Bir kez daha.
Pekala. Seni hazırlayalım.
- Neye? - Nefes almaya.
Bunu çıkarmamalısın, tamam mı?
Güzel.
Tanrım.
Lütfen Tanrım.
Ben Dr. Houchins.
Benim gözetimimde nefes almayı bırakırsan
yenilmezlik unvanımı kaybederim.
Pekala, seni kazanacak duruma getirelim.
Derin bir nefes al.
Pes etme. Denemeye devam et.
Beni duydun mu? Hadi dedim! Nefes al! Hadi!
Öksür, nefes al ve öksür. Hadi!
Hadi! Nefes al...
Pazarlık yapmıyoruz. Bunu hemen yapacaksın. Nefes al.
Yapamam.
Tamam. Yapma.
Yakında nefes almaya başlamazsan
solunum cihazına başvurmam gerekecek.
Bu hiç hoşuna gitmeyecek.
Dr. Houchins'in hastalara karşı tavrı pek iyi olmasa da
bunu tükenmez azmiyle telafi ediyordu.
Sadece nefes almamı istiyordu.
Ve ben denemeyi bırakmıştım.
Don,
nefes almalısın.
Lütfen, nefes alır mısın? Hatırım için?
Çabalamıyorsun bile.
Nefes al!
Billie.
Ameliyat / Uyanma
Teğmen.
- Bu tarafta. - Nasılsın?
Fena değilim.
Don burada. Durumu stabil. Eminim sizi gördüğüne çok sevinir.
Yapamam. Bunu yapamam. Hayır.
Tamam, sorun değil. Hadi, benimle gel. Buraya gel.
Beni bu halde görmenin
en çok annemi zorlayacağını biliyordum
ve hastanede kaldığım süre boyunca odama bir kez bile girmedi.
Hiçbir anne oğlunu o halde görmek istemez.
Bir telefon etmeliyim, tamam mı? Hemen dönerim.
David, ne yapacağımı bilmiyorum.
Annesi odasına bile giremiyor.
Yıkılmış halde.
Bir şeyler yapılmazsa yaşayamayacak.
Sen ve Cliff, Don'un en iyi arkadaşlarısınız.
Nefes almıyor.
Nefes almayı reddediyor.
Dünyada ona sözünü dinletecek tek kişi sensin.
Tamam, en kısa zamanda oradayım. Herhalde üç saat kadar sonra.
Sağ ol.
Babam üç savaşa,
2. Dünya Savaşı'na, Kore'ye ve Vietnam'a katılmış bir Amerikan kahramanıydı.
Oğlum,
seninle yer değiştirmek için
her şeyimi verirdim.
David.
Geldiğin için teşekkürler.
Bu tarafta.
David Gentiles en iyi arkadaşımdı.
O da benim gibi yetkili bir papazdı
ve o güne dek tanıdığım en sevecen insandı.
Yaşayacaksın.
Yaşamalısın. Buraya kadar geldin.
Yaşamak istiyor muyum, bilmiyorum.
Mecbursun.
Kendin için değilse, bizim için dayan Don.
Yoruldum.
Elimden geldiğince savaştım
ve ölmeye hazırım.
O zaman hiçbir şey yapmak zorunda değilsin.
Biz senin adına yaparız.
Ölmene izin vermeyeceğiz.
Anlıyor musun Don?
Bütün gece dua edeceğiz.
Tanıdığım dua edebilecek herkesi arayacağım.
Hepimizin, sana değer veren herkesin bütün gece uyumayıp
senin için dua edeceğini bilmeni istiyorum.
Buradan sonrasını biz devralıyoruz.
Bunu biz halledeceğiz.
Kötü durumda.
Duygusal olarak yaşama isteği yok.
Bize ne yapmak düşüyor?
Dua etmek.
Hepimizin kendine özgü yetenekleri var.
David'inki insanları organize etmekti.
Tüm dünyadan kiliselere sadece faks çekerek onları benim için dua etmeye
teşvik etmeyi başardı.
Babam daha ne kadar böyle kalacak?
İyileşmesi biraz zaman alacak.
Tek yaptığım, avuçlarımı birleştirmek.
Hiçbir işe yaramıyor.
Ne annemi daha mutlu ediyor ne de babamı iyileştiriyor.
Tatlım, dua etmeye devam etmelisin.
İnançla ilgili ne derler bilirsin.
İnanmadan umut edebilirsin ama umut etmeden inanamazsın.
Anneannen seni çok seviyor.
Ben de seni seviyorum.
Tatlı yavrum benim. Şimdi uyu, tamam mı?
Seni seviyorum. Sabaha görüşürüz.
Eva.
Günaydın doktor.
Don'un iki ciğerinde de zatürre oluştu.
Nefes alması konusunda bir şey yapamazsak
ekstrem bir yola başvurmamız gerekecek.
Ne kadar ekstrem?
Ilizarov cihazı kemiği stabilize eder
ve aynı zamanda, eğer başarılı olursa ki olup olmayacağı hiç belli olmaz,
kemiği iki tarafından çekerek uzamasını sağlar.
Yani bacak, asıl kırıkların
üstünden ve altından kırılarak yeni kemik oluşturulur.
Kırık uçları birleşene kadar giderek yaklaştırırız
ve sonra yeni bir uyluk kemiği oluştururlar.
- İşe yarar mı? - Mesele de bu.
İşe yarayacağını garanti edemem.
Yüzükoyun yattığı sürece ona ihtiyacı olan
nefes tedavilerini sağlayamayız.
Yani onu doğrultmalıyız
ve bu da bize iki seçenek bırakıyor.
Biri bacağı kesmek,
diğeriyse sabitleyici denen
Ilizarov cihazını denemek.
İnsanlar bazen bu cihazın üzerlerinde kullanılmasına
izin vermeden önce aylarca terapi görüyorlar.
Elbette Don'un durumunda o kadar vaktimiz yok.
Ama bacağı kurtarma şansı var, öyle mi?
Bir şans var.
Biraz izin verir misiniz lütfen?
Tabii.
Evde olduğunu bilmiyordum.
Birkaç eşya almak için çocukları getirmiştim.
Ev gibi gelmiyor. "Merhaba anne" diyen yok.
Eva, her şey düzelecek.
Ama önce ne kadar kötüleşecek?
Hiçbir şeyi de ödeyemiyoruz.
Ev berbat durumda.
Don eve dönmeyebilir.
Yaşayacağı bile belli değil.
Bir daha asla yürüyemeyebilir.
Çok korkuyorum.
Her şey düzelecek.
Bunu aile olarak hep birlikte aşacağız.
Aileler böyle yapar.
22. GÜN
Ben buradayım.
Buradayım.
Geçti. Geçti.
Geçti.
Bu da ne?
Kemik uzatma cihazı.
Bu da ne?
- Bu da ne? - Bir sabitleyici.
Dr. Greider, bacağını kurtarmak için tek şansımızın bu olduğunu söyledi.
Tamam mı?
O çubuklar bacağımın içine kadar giriyor mu?
- Yeni bir... - Koluma da mı?
Yeni bir teknik.
Bence riske girmeye değer.
Bana bunu yapmalarına neden izin verdin?
Maalesef evliliğimizde bunlardan başka havai fişek kalmamıştı.
Rodeo bitti.
Havai fişekler atılıyor.
Eva bacağımı kurtarmaya karar vermişti,
böylece çocuklarla kayak yapmaya, bisiklete binmeye devam edebilecektim.
O gün onunla o şekilde konuştuğum için hep vicdanım sızlamıştır.
Nefesini kontrol altına almaya çalış.
Yavaşlat.
İstersen bağırabilirsin.
Yavaş.
Bu acı...
Biliyorum.
Bitmek üzere.
Günaydın doktor.
Bu cihaza daha ne kadar katlanacağım?
Ne zaman...
İşe yarayıp yaramadığını anlayacağım?
Ne zaman yeniden yürüyebileceğim?
Birkaç ay sonra.
Kaç ay?
Çok. Belki daha fazla.
Yani birkaç yıl olabilir mi?
Belki bir yıl. Gerçekten bilmiyorum.
Bu uzuvların kurtulacağına dair hiçbir garanti yok mu?
Hiçbir garanti yok.
Enfeksiyon kapabilirsin ve bacağını kesmemiz gerekebilir.
Yani buna aylarca katlandıktan sonra yine bacaksız kalabilir miyim?
Sol kolunun şansının daha yüksek olmasını umuyorum.
Sağ kalça kemiğinden kemik alıp
sol ön koluna yerleştirdik.
Örnek vermek gerekirse, petrol için sondaj yaparken karot numunesi almak gibi.
Bay Piper'ı yarın Saint Luke's'a nakletmemiz gerekiyor.
Neden nakletmemiz gerekiyor?
Bence Don'un burada kalabilmesi lazım.
Katılıyorum.
Ama elim kolum bağlı.
Bunu önlemek için aklıma gelen her şeyi yaptım
ama durduramadım.
Hastanede bir durum var.
Sigortamız artık Don'un buradaki tedavisini karşılamıyor.
Yapabileceğiniz bir şey var mı?
- Cevap istiyorum. - Evet, elbette haklısınız.
- Ben sizin Beau'nuzum. Hastanede misiniz? - Evet.
Kantinde buluşalım.
Denedim ama müdür haklı. Geri adım atmıyorlar.
Durumu değiştirmek için hiçbir şey yapamaz mısınız?
Hastanenin sigorta şirketinden ne alabileceğiyle ilgili bir durum.
Peki ya davamız? Tazminatımız?
Hem iyi hem de kötü haberlerim var
ama kötü haber iyiyi geçersiz kıldığı için elimizde sadece kötü haber kalıyor.
Nedir?
Teksas'ta devlet çalışanları Teksas Eyaleti tarafından korunuyor.
Peki, bu bizi nasıl etkiliyor?
Teksas Eyaleti,
eyalete karşı açılacak her davada tahsil edilebilecek tüm hasarlara
bir üst sınır koymuş
ve bu üst sınır 250.000 dolar.
Sigorta şirketlerinin halefiyet hakkı var.
Yani sağlık giderlerini karşılamak için bir davadan elde edilecek her hakka,
tazminata ya da paraya ihtiyati haciz koyabiliyorlar.
Başka bir deyişle,
sigorta şirketiniz tüm parayı alacak.
Don hiçbir şey alamayacak mı?
Hayır.
Bir kere bir arkadaşım bana şöyle sormuştu,
"Paran olmadığında neli kurabiye yaparsın?"
"Bilmem, neli?" dedim. "Sade" dedi.
Maalesef Don bu kez sade kurabiyeyle yetinmek zorunda.
Bira kamyonu çarpsaydı daha iyiydi.
O zaman milyon dolarlardan bahsederdik.
Kardeşim, kartımı alır mısın?
Sırf bunu söylemeye mi geldiniz?
Bu işi nasıl yapacağız?
Onu ambulansla götüreceğiz.
Siz arabayla gelebilirsiniz.
DOĞU TEKSAS AMBULANS
Saint Luke's sadece beş sokak ötede olmasına rağmen
kolumda ve bacağımda sabitleyicilerle o yolu gitmek çok acı vericiydi.
Her tümseği kemiklerimin içinde hissettim.
Eva beni o halde izlerken
ağlamamaya çalışarak güçlü durdu.
25. GÜN
Burası pek güzel değil.
İdeal sayılmaz. Üzgünüm.
Çok üzgünüm Don.
Herhalde bu mavi rengi
bulutlu bir günde seçtiler.
Bay Piper, Bayan Piper.
- Bugün nasılsınız? - Merhaba.
- Sağ olun. - Güzel, güzel.
Sizi biraz rahatlatacağım Bay Piper.
Size iyi bakacağım, tamam mı? Şu kolunuzu bir uzatın.
Bunu size takacağım ve kendinizi
çok daha iyi hissedeceksiniz.
Pekala.
Çok basit Bay Piper.
Tek yapmanız gereken...
Biraz rahatlamaya ihtiyaç duyduğunuzda,
bu bütün acınızı alacak.
Tek yapacağınız, şu küçük düğmeye basmak,
böylece ilaç salınacak.
Bana ihtiyacınız olursa çağırın.
Tamam mı Bayan Piper?
- Teşekkürler. - Bir şey değil.
Bay ve Bayan Piper, bugün nasılsınız?
- İyiyiz, teşekkürler. - Güzel.
Peki ya o?
Merhaba Bay Piper.
Bugün bir şeyler yediniz mi?
Terapi gördünüz mü?
Dr. Greider uğradı mı?
Büyük tuvaletinizi yaptınız mı?
Belki o yüzden suratınız asık.
Pekala, sonra kontrole gelirim.
- Bir şeye ihtiyacınız olursa haber verin. - Teşekkürler.
Bir şey değil.
Neden konuşmuyorsun?
Neler düşündüğünü çözemiyorum.
Ne oldu sana?
Konuş benimle!
Don, cevap ver bana!
Burada oturuyorum, lütfen. Neden cevap vermiyorsun?
Nerelerdesin?
Artık burada bile değilsin.
Bana söyleyeceğin bir şey var mı?
Kocam nerede?
Burada değil.
Onu özlüyorum.
Senin yerine açayım mı?
Senin yerine bakayım mı?
Alo?
"Don nasıl" mı?
Konuşmuyor.
Burada öylece yatıyor ve hiçbir şey umurunda değil gibi.
Merhaba baba.
Seni sonra ararım. Tamam.
Şu ne?
Yaşadığıma şükretmem gerektiğini biliyordum.
Moralsiz tavrım herkesi olumsuz etkiliyordu.
Ama bir şeyin eksik olduğunu ve hayatta olmayı hak etmediğimi hissediyordum.
Merhaba babacığım.
Hadi çocuklar, yola çıkma vakti geldi. Babanızı yormamalıyız.
Sorun değil baba. Onları ilk kattaki McDonald's'a götürürüm.
Hadi. Hadi bebeğim.
Hadi.
- İyi misin anne? - Evet.
Çizburgerle patates kızartmasının böyle lezzetli geleceği aklıma gelmezdi.
Patates kızartmasına aşığım.
Patates kızartmasına aşık mısın?
Ben de öyle.
Sence babam doğum günüme kadar eve gelir mi?
Umarım.
Bunu istiyor, biliyorum.
Dedem göle gitmeden önce ödevlerimizi zorla yaptırıyor.
İyi yapıyor.
Ama senin gibi bize yardım etmiyor.
Don.
İyi geceler dilemeye geldim.
İyi geceler dilemek istemiyor musun?
Bundan bıktım.
Hiçbir şeyi umursamıyor gibisin.
Aramıza geri dönmeni umursamıyorsun.
Çocukların ziyarete gelmesini umursamıyorsun.
Ne benimle yaşlanmak istiyorsun
ne de çocukların evlendiğini görmek.
Umurunda değil.
O düğmeyle acını azaltabilirsin
ama etrafındakilere acı çektiriyorsun.
McDonald's'a hoş geldiniz. Siparişinizi alayım.
Kusura bakmayın, menüde bu yok.
Ya Rabbim...
Tanrım,
böyle olmak zorunda mı?
Yaraların acısına
katlanabilirim.
Beni seven ve bana değer veren insanların gözlerindeki
acıma ve çaresizliği görmeyi bile
aşabilirim.
Ama bundan daha iyiye gitmeyeceksem...
Yük olmak istemiyorum.
Ben sadece Alvin'e gitmeye çalışıyordum, sen beni cennetine aldın.
Beni geri alamaz mısın?
Şimdi.
Cennete geri dönmek istiyorum.
Yuvama.
Yuvam artık cennet.
Yüce İsa, yuvama dönmeme izin ver, lütfen!
Lütfen yuvama dönmeme izin ver.
45. GÜN
South Park senin yokluğunda geçici olarak beni işe aldı,
yani emekliliğim bitti diyebiliriz.
Bir dergi getireyim mi?
Milkshake ister misin?
Ya hamburger?
Epey kilo vermişsin evlat.
Sana İncil'den kesitler okuyayım mı?
Ya da istersen başka bir kitaptan.
Gerçekten istemiyorum.
Geldiğiniz için sağ olun.
Kendine çeki düzen vermelisin.
Efendim?
Kendine çeki düzen vermelisin. Şu an pek iyi bir iş çıkarmıyorsun.
Anlamıyorum.
Ayrıca koca bir riyakarsın.
Neden bahsettiğinizi...
Dışarıda sana değer veren birçok insan var ve seni ne kadar sevdikleri
hakkında hiçbir fikrin yok.
- Beni sevdiklerini biliyorum. - Sahiden mi?
Evet.
Bunu bildiğini onlara göstermeyi hiç beceremiyorsun ama.
Onlara adil davranmıyorsun.
Seni iyileştiremezler
ama ellerinden gelseydi, iyileştirirlerdi.
Senin yerine geçebilselerdi, çoğu geçerdi.
- Evet... - Hiç tereddüt etmeden
senin için her şeyi yaparlardı.
Hiçbir şey yapmalarını istemiyorum.
Açıkçası burada olmalarını bile istemiyorum. Gelmemelerini tercih ederim.
Zahmete girdiklerini biliyorum. Yapacak daha iyi işleri olmalı.
Bunu biliyorum!
Neden birilerinin beni bu halde görmesini isteyeyim?
Berbat bir şey!
Buna sen karar veremezsin.
Sen sadece bir kulsun.
Hayatının büyük bir kısmını diğerlerine papazlık yapmaya,
ihtiyaç anında yanlarında olmaya,
güçlük ve trajediyi aşmalarında yardımcı olmaya adadın.
Denedim.
Ama onları senin için aynısı yapmaktan mahrum ediyorsun.
Ve sana sunabilecekleri tek şey bu Don.
- Bu lütfu ellerinden alıyorsun. - Onları takdir ediyorum.
Gerçekten. Yardım etmek istediklerini biliyorum ve bu gayet iyi, hoş ama...
Aması yok!
Desteklerini kabul etmeni istiyorum, anladın mı?
Desteklerini kabul edecek
ve sana yardım etmelerine izin vereceksin.
Yapamam.
Kendin için yapmak istemiyorsan
benim için yapmaya ne dersin?
Birazdan bu kapıdan biri girip de
senin için bir şey yapmak istediğinde, ne olursa olsun,
kabul et.
Bırak birkaç kişi
senin için bir şey yaparak sevgilerini ifade etsin.
Bunu yapacağına söz ver.
Sadece...
Bak,
benim için dene.
Bu konuda kendini geliştirmelisin.
Bu, Tanrı'nın almanı istediği derslerden biri.
Tamam, söz veriyorum.
İnsanlar, ihtiyaçlarını karşılamak ve dualarını kabul etmek için
Tanrı'nın sana uzattığı yardım eli.
Beğenene kadar bakacağız.
Nasıl bir ev arıyoruz?
Şey,
muhtemelen tek katlı, babanın rahatça gezebileceği bir yer.
Babam tekerlekli sandalyede mi olacak?
Evet. Kısa süreliğine.
Sağlık faturaları yığıldığı için, Eva gücümüzün yetebileceği
ve Saint Luke's'tan taburcu olduğumda ihtiyaçlarımı karşılayacak bir ev aradı.
Selamlar, işte buradasın.
Sana bir şey getirdim.
Bırak ben yapayım. Sanırım yardımıma ihtiyacın var.
Bugün nasılsın?
Yine mi benimle konuşmuyorsun?
Peki. Bir mektup getirdim.
Diyor ki, "Merhaba, aynı anahtarı paylaşıyoruz.
"Şansımıza, sabitleyicilerimiz değiştirilebiliyor
"ve birbirimizden araç ödünç alabiliyoruz."
Çok sevimli. Şuna bak. Gülen surat.
- Kim bu? - Christy'den.
Christy yan odada kalan bir genç kız.
Doğuştan bir bacağı daha kısa olduğu için
iki bacağı da normal boyutta olsun diye senin gibi Ilizarov iskeleti
taktırmak için ameliyat olması gerekti.
O da mı sabitleyici takıyor?
Devam ediyor.
"Paylaştığımız bir şey daha var. Acı."
"Bazen geceleri bağırdığını duyuyorum, sen de beni duyuyorsundur.
"Hemşiremiz itiraf etmediğini söylese de."
Aman... Aman... Vurma beni.
Elçiye zeval olmaz Bay Piper.
Şöyle devam ediyor,
"Yalnız değilsin. Sevgiler, Christy."
Çok sevimli.
Bana kağıt kalem getirir misin lütfen?
Dediğimi onaylarsan getiririm.
İşte böyle.
Hoşuma gitti.
Pekala. Hemen dönerim.
Aferin oğluma.
"Sevgili Christy,
"kendime acıdığım en kötü anlarda, artık asla normal olmayacağımı düşünüyorum.
"Bence tüm acılar bittiğinde Christy, normal bir genç kadın olacaksın.
"Koşup oynayacak ve normal bir gencin yapabildiği her şeyi yapacaksın.
"Hayatının geri kalanını olumlu etkileyecek bir şey yapıyorsun.
"İnancını koru.
"Sevgilerimle, Don.
"Not:
"Tanrı bir dert verirse, dermanını da verir."
60. GÜN
Kısa süre sonra eve gideceksiniz. Bu, o yoldaki ilk adımınız.
İlk adımım, kusma isteği.
Evet, mide bulantısını hep duyacaksınız.
Dengeniz değişti.
Yatay pozisyonda olmaya alıştınız.
Aletlerimi geri istiyorum.
Merhaba, ben Christy, kayıp mektup arkadaşın.
Arkadaşlarımın deyimiyle, Hopalong Cassidy.
Merhaba.
Ben Don.
- Nasılsın? - Daha kötü olabilirdim.
Nasıl?
Tamam, haklısın. Daha kötü olamaz.
Sabaha karşı 3'te The Brady Bunch'ın bitmek bilmeyen tekrarları.
Evet,
keşke tek sorunum Marcia gibi yüzüme futbol topu çarpması olsaydı.
Normal dans edebilmek için kırık bir buruna razıyım.
Dans edeceksin.
Taşınırken sadece gerçek dostların yardıma gelir.
İnan bana, bu bir tatil.
- Tatil mi? - Evet, çocuklardan kaçış.
Teşekkür ederim.
Don'un ailesinin bunu verişini hatırlıyor musun?
Evet, hatırlıyorum.
Önce bana kakalamaya çalışmıştın, sonra Susan'a, sonra da...
Bağış mağazasına.
Yalan!
- Gerçek. - Ve Don hiç öğrenmedi.
Tüm bunlar yeni eve sığacak mı?
Sanırım. Burası Don için uygun değil.
Bir sürü merdiven var ve o tekerlekli sandalyede.
Ayrıca yeni ev kiliseye daha yakın.
İyi olur.
Uğrayıp nasılsın diye bir bakayım dedim.
İyi görünüyorsun.
Yakında eve dönecekmişsin.
Gitmeden önce yapabileceğim bir şey var mı?
Çok düşüncelisin.
Okuyacak bir dergim olsun isterdim.
Öyle mi? Gerçekten mi?
Sanırım.
Uzun zamandır okumadım.
Pekala. Bir dakika izin ver.
Emekli bir papaz olan Jay B. Perkins benim için güçlü bir baba figürüydü.
Ben hastayken kiliseme verdiği emek için de minnettardım.
Bu tam sana göre.
Al bakalım.
- Teşekkürler. Ben... - Oyalanırsın.
- Birazdan okurum. - Tamam.
Yapabileceğim başka bir şey var mı?
Hayır, bu... Bu kadarı yeterli. Teşekkürler.
Bak, kapıyı açıp birinin senin için iyi bir şey yapmasına izin vermek
çok da zor değilmiş.
Haklıymışsın Jay B.
İnsanları
benimle ilgilenme sorumluluğundan azat etmenin
doğru olduğunu düşünmüştüm.
Değilmiş.
Ellerinden gelseydi beni iyileştirirlerdi
ve bunu yapamadıkları için benimle ellerinden gelen tek şekilde
ilgileniyorlardı.
Onları ilgilenme lütfundan
mahrum bıraktım.
Sen, bana doğruyu söyleyecek kadar beni sevdin.
Bunu unutmayacağım.
Asla unutmadım.
34 ameliyattan ve neredeyse dört ay
105. GÜN
hastanede kaldıktan sonra,
Dr. Greider eve gidebileceğimi söyledi.
Hoşça kalın, teşekkürler.
Dr. Greider.
Bir saniye.
Bir şey soracağım.
Kaza gecesi beni getirdiklerinde durumum ne kadar kötüydü?
Daha kötülerini görmüştüm
ama kurtulamamışlardı.
Sağ olun efendim.
O günden sonra dostum olacaktı.
- Hoşça kal Christy. - Güle güle.
Buradan çıktığında beni ara.
Tamam.
Merhaba babacığım!
Merhaba baba!
Yeni evi beğendin mi?
Nasıl buldun?
Evine hoş geldin babacığım, evine hoş geldin.
Sanırım evimdeyim.
Burası mutfak.
Sütü koydun mu? Bunu yapacağım.
Biliyorum.
Güzel mi?
İçerisi hoş kokuyor.
Neden... Bir oyun oynayacağız. Hazır mısınız?
Eva, Don Devriyesi denen bir şey düzenlemişti.
O öğretmenlik yapabilsin ve sigortamızı kaybetmeyelim diye
bir grup kilise üyesi ve aile dostu bana bakıyordu.
Don Devriyesi her sabah 9 civarında ben hala uyurken gelirdi.
Günaydın.
Bazen uyandığımda ayak ucumdaki kanepede örgü ören Susan'lardan birini görürdüm.
Ya da biri dişimi fırçalamam için elinde diş fırçasıyla beklerdi.
İyi görünüyor.
Çoğu zaman fırçalamam bitmeden bir bardak meyve suyuyla beklerlerdi.
Hatta elektrikli tıraş makinesi verirlerdi.
Daha önce bunlardan hiç kullanmamıştım.
Çok basit.
Var ya, sanırım çalışmıyor.
Ve zengin bir öğle yemeği.
Hindili sandviç, yulaflı kurabiye ve turşu.
Küçük turşulara hayır diyemezsin.
- Elmayı alayım. - Tamam.
Başka bir dost beni eğlendirmeye hazır bir şekilde
gazete okurdu.
Neye ihtiyacın varsa. İstersen şarkı bile söylerim.
Hatta bazı konuklar kendilerini evlerinde hissederlerdi.
Merhaba Kelebek.
Buraya gel.
Kelebek, hayır!
Hey!
Merhaba tatlım.
Her şey yolunda mı?
- Emin misin? - Evet.
Burası çiş kokuyor.
Biliyorum. Köpek yaptı.
Tuvalete yetişemediysen sorun değil.
Köpek yaptı.
Kelebek?
Merhaba baba.
150. GÜN
Hadi.
Yapabilirsin.
Başardım.
Yürüdüm!
Yürüdüm.
Ya Rabbim, yürüdüm.
Ne var? Neler oluyor?
- Hanımefendi. - Don nerede?
- Hanımefendi. - Kocam nerede?
Hanımefendi. Bunu özel bir mesele olarak düşünmenizi istiyorum.
- Özel mi? - Özel.
- Burası benim evim. - Durun.
Görmediğim şey kalmadı.
Bunu henüz görmemişsindir.
Neler oluyor?
Sabitleyicim klozete sıkıştı.
Mutlu yıllar.
Mükemmel bir gün.
Tanrı bana hak ettiğimden çok daha iyi çocuklar bahşetti.
Bu kadar değerli varlıklar için sana nasıl teşekkür edebilirim?
Hayatta olman bir lütuf.
Baba, benimle dans eder misin?
Tatlım, isterdim, ama...
Lütfen baba.
- Yapabileceğimi sanmıyorum. - Lütfen?
Kalkmama yardım et.
David!
Burada ne arıyorsun?
İnananlar hafta sonu için kasabadaydım.
Eve gelip seninle vakit geçirmek için kullandığım bir bahane.
Dostluğun için teşekkür ederim,
duaya karşı azimli bağlılığın için de.
Rica ederim Don. Şimdi nasılsın?
Acı çekiyorum.
Ama zaten hep acı çekiyorum.
Artık benim için en kötü kısım bu değil.
Artık fiziksel olarak yapamadığım şeyler var.
Tanrı'nın South Park'ta devam etmemi istediğinden emin değilim.
Orada sevildiğimi, bana ihtiyaç duyulduğunu hissediyorum
ama orada olmam gerektiğinden emin değilim.
Kazadan ve iyileşme deneyiminden ne öğrendin?
Başkalarının desteğini kabul etmeyi.
Bana yardım edilmesine izin vermeyi.
Ama onca ıstırabın ve ümitsizliğin ortasında,
David,
cennetin gerçek olduğunu öğrendim.
Ne demek istiyorsun?
O gün öldüm.
Bir anda kendimi cennette buldum.
Bunu neden önceden söylemedin?
Çok iyi iki sebebim var.
Birincisi, cennete gidip geldiğimi herkese söylersem
beni deli sanırlar.
Neden böyle düşünüyorsun?
- Bana söyledin. - İkincisi...
- Bence deli değilsin. - İkincisi.
O deneyimi yeniden anlatmak istemiyorum.
Çok kişisel, çok özel.
Benim kutsal sırrım.
Acaba Tanrı seni bu deneyimi başkalarıyla
paylaşabilesin diye
cennete gönderip geri getirmiş olamaz mı?
Ne kadar etkili bir teşvikte bulunacağının farkında değil misin?
Benimle bir anlaşma yapmanı istiyorum.
- Nasıl bir anlaşma? - Çok basit.
Güvendiğin birini bul.
Tepkisini ölçmek için hikayenin birazını onunla paylaş.
Deli olduğunu ya da halüsinasyon gördüğünü düşünürse
sana söz, bir daha asla bu konuda konuşmak zorunda değilsin.
Ama seninle aynı sevinci paylaşıp daha fazla anlatmaya teşvik ederse
bunu bir işaret olarak görmeni istiyorum.
Tanrı'nın cennette geçirdiğin 90 dakikayı anlatmanı istediğine dair bir işaret.
Sanırım o kadarını yapabilirim.
Ne zaman?
Yakında.
Söz veriyorum.
Çok yakında, değil mi?
Tamam, çok yakında.
- Merhaba tatlım. - Merhaba hayatım.
Merhaba David. Gelebildiğine sevindim.
Yakında derken, şimdi.
- Tatlım? - Evet.
Hayatım, sana bir şey söylemek istiyorum.
Neymiş?
Konferans için ayrıldığım günü hatırlıyor musun?
O sabah kafamın içinde tekrarlanıp duruyor.
"Borcum olsun" demiştin.
Evet. Öyle zaten.
Aslında sanırım ben sana borçluyum.
Bilmez miyim. Bunu uzun zamandır bekliyorum.
Sana bir açıklama borçluyum.
Hayatım, biraz oturur musun?
Lütfen.
Biliyorsun, o kazada öldüm.
Uyandığımda
cennetteydim.
Cennete mi gittin?
Evet.
Biraz daha anlat.
Öldüğümde
uzun ve karanlık bir tünelden süzülerek geçmedim.
Solup gittiğimi ya da geri döndüğümü hissetmedim.
Beni çağıran bir ses falan duymadım.
Köprünün ve yağmurun aklımda kalan son görüntüsüyle
aynı anda,
bir ışık beni
dünyevi bir kavrayışın ya da tasvirin ötesinde bir görkemle sardı.
Sonra bilincim yerine geldiği anda cennetteydim.
Mükemmeldi.
O anda, bir daha asla ve asla hiçbir şeye ihtiyaç duymayacağımı anladım.
Dünya ve geride kalanlar aklıma bile gelmedi.
İsa'yı yüz yüze görmediysem de
her adımda varlığını hissettim.
Ve eskiden tanıdığım insanları gördüm.
Bana doğru yaklaşırlarken
hepsinin yaşadığım süre boyunca ölmüş olduklarını hemen fark ettim.
Varlıkları son derece doğal geliyordu.
Sanki Tanrı, olumsuz ya da endişe uyandırıcı ne varsa
bilincimden çıkarmıştı
ve yalnızca bu harika insanlarla birlikte olmanın sevincini yaşıyordum.
Donnie, bize katılacağın için çok heyecanlıyım.
Dedemi gördüm.
Biliyorsun, herkesin Joe diye çağırdığı büyükbabamı.
Sesini duydum ve sarılışını hissettim.
Evde kalp krizi geçirdiğinde yanındaydım
ve ambulansa onunla binmiştim.
Hastanede acil servisin dışında durmuş beklerken
doktor dışarı çıkıp karşıma geçmişti.
Başını iki yana sallayıp nazik bir sesle "Elimizden geleni yaptık" demişti.
Aralarında yürürken yaş aralığının ne kadar değiştiğini gördüm.
Yaşlı, genç ve arada kalan her yaştan insan.
Çoğu Dünya üzerinde birbirlerini tanımamıştı
ama her biri hayatımı bir şekilde etkilemişti.
Dünya'da tanışmamış olsalar da
şimdi birbirlerini tanıyor gibiydiler.
Karşılama komitesindekilerden biri de çocukluk arkadaşım Mike Wood'du.
Popüler bir çocuktu ve Hristiyan yaşam tarzını yaşadığı
ve bundan sık sık bahsettiği için kahramanım olmuştu.
Mike liseden sonra Louisiana Devlet Üniversitesi'nden tam burs kazandı.
Mike, 19 yaşındayken bir trafik kazasında öldü.
Cenazesine gittiğimde gözyaşlarım hiç dinmeyecek sanmıştım.
Tanrı'nın neden bu kadar bağlı bir inananını aldığını anlayamamıştım.
Üzerinden yıllar geçse de,
o acıyı ve kayıp hissini hiç unutamadım.
Sonra lisede birlikte okuduğum ama sonradan bir gölde boğulan
Barry Wilson'ı gördüm.
Barry'nin gülümsemesi, akıl sır erdiremediğim bir mutluluk yayıyordu.
Ve büyük büyükannem Hattie Mann'i gördüm.
Çocukken onu hep kemik erimesi geçirdikten sonraki haliyle görmüştüm.
Başı ve omuzları hep biraz öne eğikti
ve ona kambur bir görüntü verirdi.
Ama işin en güzel yanı, cennette bu yükleri taşımamasıydı.
Cennet için birçok şey söylenebilirdi
ama şüphesiz, gelmiş geçmiş en muazzam aile kavuşmasıydı.
İleri doğru adım attığımda üzerime kutsal bir huşu çöktü.
Önümde neler uzandığını bilmiyordum
ama attığım her adımda daha mucizevi bir hale geleceğini hissediyordum.
Ve müziği duydum.
Bunu ancak kutsal bir kanat çırpma olarak tarif edebilirim
ama cennetteki sesin etkisini açıklayabilmek için
bunu binle çarpmam gerekir.
Duyduğum en güzel ve hoş sesti.
Göz alıcı renkli bir pırıltı gördüm.
Arkasında ne uzandığını görme arzusuyla kapıdan içeri baktım.
Endişeli bir arzu değil,
cennetin tüm zarafetini ve neşesini yaşamak için huzurlu bir açılma hissiydi.
İşte o anda, her insan yüreğinin arzusunu idrak etmek üzereydim.
Cennetteydim ve sedefe benzeyen kapılardan geçmek üzereydim.
Sonra, cennetin kapılarına nasıl ansızın vardıysam
oradan yine öyle ayrıldım.
Hastanede tüm bunlardan bir anlam çıkarmak için çok düşündüm.
Geri dönmek istememe düşüncesi beni felç etti.
Yani, neden bunca acıya geri dönesin?
Sanırım şimdi biliyorum.
Ben de öyle.
Kiliseye dönme vaktimin geldiğine inanıyorum.
Ben de öyle.
Bunu başkasına anlattın mı?
Evet.
David'e.
Önce sana anlatmadığıma kırıldın mı?
Hayır.
Öğrendiğim için çok mutluyum.
Çünkü evli olduğum adamı anlamamı sağlıyor.
Eva.
Evet.
Eva,
kimse benim için yaptığın şeyleri yapmak zorunda kalmamalı.
Ama sen yaptın,
inançla, şefkatle ve hiç tereddüt etmeden.
Bu yolculuğun benim için
ne kadar acı verici olduğunu anlamaya en çok sen yaklaştın.
Ona her gün
benimle birlikte katlandın.
Eva,
sen bana Tanrı'nın armağanısın.
Nihayet South Park'a döneceğim için çok hevesliydim.
Uzun zamandır bir saatten fazla yataktan kalkmamıştım,
direncimi gözümde fazla büyütmüşüm ve birden inanılmaz bir yorgunluk hissettim.
Yine de, cemaatin gösterdiği yoğun ilgi
gücümü tazeledi
ve Tanrı'nın işine ve iyileşmeme şükran duyduklarını hemen anladım.
Trinity Pines'taki konferanstan
kiliseye geri dönmem
sadece beş ayımı almıştı.
Yavaş ama inançlıydım.
Cemaate bir şeyler söylemeni istiyorlar.
Eva, galiba bir hata yaptım. Bunu yapabileceğimi sanmıyorum.
- Yapabilirsin. - Hazır olduğumdan emin değilim.
Hazırsın.
Seni dinliyoruz Don.
Bir şey söyle Don, lütfen.
Dua ettiniz.
Buradayım.
İşte orada.
Hey, Don! Don!
Hey!
- Yetişmişsiniz. - Evet.
Sizi görmek çok güzel.
Beni dua ederek Dünya'ya çağırdığınız için hayatta olduğuma inanıyorum.
Bak ne diyeceğim, öğle yemeğini ısmarla, ödeşelim.
- Tamam, anlaştık. - Pekala.
İçeri nasıl gireceğimi çözemedim, ben de bagajı açtım,
arka koltuğu indirdim ve o taraftan sürünerek girdim.
Ama seninle dua ederken bile kim olduğunu bilmiyordum.
Ayrıca bunu kimse atlatamaz.
Bilincimin yerine geldiği ilk anlarda
öne çıkan iki şey var.
İlki,
şarkı söylüyordum.
- Ben şarkı söylemem. - Doğru.
İsa Yüce Bir Dostumuzdur.
İkincisi de Dick'in arabada yanıma geldiğinde
elimi kavrayıp sımsıkı tutmasıydı.
Ama çok net hatırladığım tek şey
Dick'in arabanın içinde benimle dua etmesiydi.
Doğru. Arabaya girdi ve seninle dua etti.
Ama Don, elini tutmadı.
Tutmadım.
Ama çok net hatırlıyorum. En canlı detaylardan biriydi.
Öyle bir şey olmadı. Fiziksel olarak imkansızdı.
Sağ eline ulaşmam fiziksel olarak hiçbir şekilde mümkün değildi.
Ama...
Ama yemin ederim, ben...
Biri elini tutuyordu
ama o Dick değildi.
Dick Onerecker kazadan önce ve sonra gerçek bir dua savaşçısıydı.
O köprüde benim için dua ettikten sadece birkaç yıl sonra hayata veda edecekti.
BİR YIL SONRA
Pekala çocuklar, buraya geçin.
- Hey hayatım. Hayatım. - Efendim?
- Hemen dönerim. - Tamam.
Çok acıyor, değil mi?
Evet, çok acıyor.
Evet, biliyorum.
İnan bana, biliyorum.
Gerçekten mi?
Evet. Benim de vardı.
Korkunç bir şey.
Korkunçtur.
Berbattır, biliyorum.
Sol bacağımda 11 ay boyunca takılıydı.
- Kimse anlamıyor. - Anlayamazlar.
Kimseyle konuşarak acını anlamalarını sağlayamazsın.
- Adım Don. - Ben de Mark.
Pekala Mark,
yaşadığın acıyı ve ümitsizliği anlayan
biriyle tanıştın.
Başarabilecek miyim, bilmiyorum.
Başaracaksın.
Başaracaksın. Hey.
Güven bana. Başaracaksın.
- Nasıl oldu? - Kayak kazası geçirdim.
Futbolcu musun?
Evet efendim.
Sana bir şey söyleyeyim.
Bir gün yine yürüyeceksin.
Belki futbol oynayamayacaksın ama yürüyeceksin.
İşte kartım. Numaram orada.
Beni gece gündüz istediğin zaman arayabilirsin. Tamam mı?
Şimdi ailemin yanına yürüyeceğim.
Beni izlemeni
ve izlerken, senin de bir gün yürüyeceğini bilmeni istiyorum.
Sen muhtemelen benden daha iyi yürürsün.
Anlayan biriyle tanıştın. Beni ara, tamam mı?
Sağ olun. Çok teşekkürler.
Ben sadece bir kulum.
O köprüde ölmeden önce amacımın ne olduğundan emin değildim.
Şimdi çok daha net görüyorum.
Papazlık yapmak ve bulduğum umudu paylaşmak.
"90 MINUTES IN HEAVEN" 2004 YILINDAN BERİ
46 DİLDE 7 MİLYONU AŞKIN OKUYUCUYLA BULUŞTU.
DON, BU SÜRE ZARFINDA DÜNYAYI DOLAŞARAK
HİKAYESİNİ 3000'DEN FAZLA KİLİSEDE PAYLAŞTI.
25 yıl önce,
büyük bir kamyon o eski köprüde canımı aldı.
PAPAZ DON PIPER ATLANTA, GEORGIA - 5 MART 2015
Eskiden olduğum adam değilim.
Hırpalandım
ama yenilmedim.
Öfkeli değil, daha iyi olmayı
tercih ettim.
Ve bu bir seçim.
Hayatımın her günü hala o hastane odasında
durmadan kendime sorduğum soruyu tekrarlıyorum.
"Ya Rabbim, neden?
"Neden bana cenneti gösterip de onu elimden aldın?"
Öyle inanıyorum ki, bunun nedeni bugün burada sizinle buluşup
gözlerinizin içine bakarak
Tanrı'nın hala dualara cevap verdiğini söyleyebilmemdi.
Tanrı hala mucizeler yaratıyor.
Tanrı, yeni bir norm bulmamıza,
trajediyi, kaybı, acıyı ve ıstırabı yenmemize yardım edebilir.
Ve Tanrı bizim için daha iyi bir yer kuruyor.
Cennet, gerçek.
Sizinle burada, cennetin bu tarafında
tanışamayabilirim.
Bu yüzden bugün sizin için duam şu, burada tanışamazsak
bir gün sizi orada, kapılarda
görmek isterim.
Ve Tanrı o güne kadar inançlı kalmamıza yardım etsin.
Çeviren: Mustafa Yılmaz fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!