Çeviri: eapelister fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!
- Kahvaltı beş dakikaya hazır, tatlım. - Tamam, baba.
Bunlardan çalacağım.
- Biraz daha yumurta ister misin? - Hayır, teşekkürler.
Bayan Ellis, bize bu senenin Vatandaşlık Ödüllerini gösterdi.
Madalya. Çok büyüktü.
- Olimpiyatlar gibi. - Sahi mi?
O kadar büyük değil ama yine de büyük.
Ben kazanacağım.
Kazanırsan hiç şaşırmam.
St. Alden'ın değerlerini temsil eden kişiye veriliyor.
İnanç, dürüstlük, nezaket ve merhamet.
Kazanamazsan hayal kırıklığına uğramanı istemiyorum.
Bir sonraki randevun ne zaman?
Niye?
Randevuya çıkmam seni rahatsız ediyor mu?
Hayır, neden etsin ki?
- Hey. - Merhaba, Angele hala.
- Hey. - Hey, tatlım.
Sana bir kız buldum.
Em'le ben de tam bunu konuşuyorduk.
Randevu değil, yeni bir dadı buldum, böyle istememiş miydin?
Yani yeni bakıcın.
Dadıya ihtiyacın olmadığını biliyorum.
Bakıcıya da ihtiyacım yok, aptallık.
Hala Bayan Levie konusunda kırgın.
Bana sen bakmalısın, Angela hala.
Zevkle, kraliçem,
ama hastalarım itiraz edebilir.
Merak etme, Em.
Sana seveceğin birini bulacağım.
Ayrıca bu sömestr başka bir ödül daha kazanacağını söylüyor.
Yetenekli.
Heyecanlanmış olmalısın, değil mi Emma?
Emma?
Havuzda ölü bir kedi var.
Üzgün olma.
Muhtemelen çok hızlı gerçekleşti.
Bir şey hissettiğini sanmıyorum.
Herkes sakin olsun.
Garanti ederim ki o sizden daha çok korkuyor.
Emma Grossman!
- Teşekkürler, Emma. - Rica ederim, Bayan Ellis.
- Nasıl yaptın? - Arka bahçemizde yuvası var.
Babam arıların yalnızca tehdit edildiğinde saldırdığını söyler.
Bu doğa, Milo.
Umarım toza alerjin yoktur.
Burası toplantı yapmak için
evdeki en iyi yer değil ama vaktim biraz kısıtlı.
Sorun yok. Her şeyi burada mı yaparsın?
Hayır, artık pek değil.
İki tane atölyem var ama her şey burada başladı.
Güzel.
Pekala, kendinden bahset.
Özgeçmişinde profesyonel kar kayakçısı olduğun yazıyor.
- Evet, ayak kemiğimi kırana dek. - Çok kötü.
En iyisi böyleydi.
Hala riskli, o yüzden tehlikeli şeylerden kaçınmaya çalışıyorum.
Yani beş yıldır dadılık yapıyorsun?
- Doğru. - Seviyorsun sanırım.
Çocukları severim. Zor bir yanı yok, karmaşık değiller.
Üzgünlerse ağlıyorlar, mutlularsa gülüyorlar.
İnsanı dinçleştiriyor.
Peki bilmem gereken başka bir şey var mı?
Referanslarının hepsi senden memnun görünüyor.
Harika kızarmış peynir yaparım. Gizli tarifi öğrenmek ister misin?
- Tabii. - Salatalık turşusu ve hardal.
Bum! Bu kadar!
Pekala, gelecek hafta başlayabilir misin?
Emma'nın bahar tatili başlamak üzere.
Tabii, ne zaman ihtiyacınız olursa...
Bay Grossman?
Steagle planları,
ve istediğiniz materyaller de beş dakikaya gelecek.
- Teşekkürler, başka bir şey var mıydı? - Hayır.
Bana sormak istediğin bir şey var mı?
Kızın nasıl biri?
Emma... odaklanmayı seven biri.
Normal küçük bir kız ama çok odaklanmış olabilir.
Başka nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum.
Zeki, notları pek iyi, asla belaya bulaşmaz,
sıcak çikolataya bayılır.
- Benim tarzım bir kız. - Benim de.
Peki ya eşin? Onunla da tanışmalı mıyım?
Emma doğduktan sonra öldü.
- Çok üzgünüm. - Teşekkürler.
Yani yalnızca ikimiziz. İdare ediyoruz.
Pekala, gelecek hafta görüşürüz o zaman.
Dört gözle bekliyorum.
- Saatin çok fena. - Değil mi?
Doğum günümde geldi.
Bana da doğum günümde saat geldi. Ama takmıyorum.
- Dikkatli olun! - Ebe!
Dikkat et!
- Katie, iyi misin? - İyi misin?
Çok özür dilerim, sana zarar vermek istemedim.
Dur, kaldırayım.
Çok özür dilerim.
- Kim o? - Hala ebedin, hadi gidelim!
- En sevdiğini getirdim. - Teşekkürler, baba.
- Beraber okumak ister misin? - Zorunda değilsin, baba.
Ne kadar meşgul olduğunu biliyorum.
Bir sepet sarılma karşılığında bana ne verirdin?
- Bir sepet öpücük. - İyi geceler.
Bir basket öpücük.
Bir basket öpücük. Bir basket öpücük.
Bir basket öpücük.
Film yıldızı gibi görünüyorsun.
- Beni geciktirme, baba. - Tamam.
- Güzel takım, Milo. - Teşekkürler.
- Günleri sayıyordu. - Bir de bana sor.
Ve son ödülümüz, St. Alden'ın Vatandaşlık madalyonu...
Her yıl bir ismi onurlandırıyoruz.
Bu okulun üzerine kurulduğu değerleri
taşıyan bir ismi.
Bu yıl St. Alden'ın Vatandaşlık Madalyonunu
Milo Curtis'e vermekten büyük onur duyuyorum.
Aferin.
- Al bakalım, Milo, aferin. - Teşekkürler.
Vay be.
Veli - öğretmen konferansı kaçırdığım için üzgünüm.
Şehirde büyük bir kurulum işim vardı.
Sorun değil, yeniden ayarlayabiliriz.
Emma nasıl?
Sizi güç durumda bırakmak istemiyorum, tabii ki.
O iyi.
O... Belirtmeliyim ki...
20 yıllık eğitim hayatımda onun gibisini hiç tanımadım.
Bu neden kulağa kötü bir şeymiş gibi geliyor?
Hayır, kötü bir şey kastetmedim.
Emma'nın bir tane bile kırık notu yok,
en iyi öğrencilerimizden biri.
Eğer isterse çok iyi bir lider olabilir.
Ama?
Emma kendi dünyasında yaşıyor,
onun sizin ve benim yaşadığım dünyaya benzemediğinden eminim.
Yani, bir çocuğa göre gerçekten kayda değer nitelikleri var.
Cesareti en sıradışı olanı.
Neredeyse hiç fiziksel korkusu yok.
Zorunda kaldığında nasıl üstesinden geleceğini biliyor.
Bahse varım, çok iyi bir aktris olur.
- Lütfen, aktris olmasın. - Pekala.
- Bayan Ellis. - Merhaba! İzninizle.
Tabii.
Seninle gurur duyuyorum, tatlım. Hayal kırıklığına uğradığını biliyorum.
Madalya benim. Ben hak ettim.
- Mila sınıf önünde bile konuşamıyor. - Emma.
Herkesin özel bir yanı vardır.
Milo iyi bir çocuk.
Öyle mi?
Ama berbat bir konuşmacı. Heceleyemiyor bile.
Emma.
Haklısın. Afedersin.
Milo benim arkadaşım. O aldığı için çok mutluyum.
Haklısın! Burası bir harika.
Artık dönmeliyiz.
Emma, sorun ne?
Ne istiyorsun?
Bence biliyorsun.
Bir, iki, üç.
Güzel. Sana mail atacağım.
- Baba, gidebilir miyiz? - Tabii.
Milo'yu gören oldu mu?
Ben görmedim.
Emma, sen gördün mü?
Onu en son şenlik ateşinin yanında gördüm.
İmdat! İmdat!
Çabuk!
Aman Tanrım!
Milo? Milo?
Hadi, hadi! Bebeğim nefes al!
Birileri bir şey yapsın!
Ambulansı arayın!
Milo!
Hadi, Milo. Hadi, Milo, hadi.
Milo?
Biri yardım etsin!
Zavallı çocuk.
Oradan götürülene kadar bir saat boyunca kayaların üzerinde yattı.
Korkutucuydu.
- O nasıl? - İyi.
Bence şokta. Hepimiz şoktayız.
Odasında kitap okuyor. Eminim onu sonra kötü etkileyecektir.
Bence de öyle.
Emma.
- Günaydın, baba. - Günaydın, tatlım.
Mısır gevreği ister misin? Sana da var.
İyiyim böyle, teşekkürler.
Nasıl hissediyorsun?
İyiyim.
Umarım bugün yağmaz.
Dünü sormuştum.
Çok üzgün olmalısın, değil mi?
Konuşmak istersen ben buradayım.
Tamam.
Konuşmak gereken biri var mı?
Konuşulacak bir şey olduğunu sanmıyorum.
Ona biraz zaman ver, bu tür durumlar çocuklarda farklı işler.
Onu içine kapanık hissettirme.
Muhtemelen haklısın.
Sadece çok güçlü biri.
Öğretmenleri bile bundan bahsetti.
Umarım biraz... Zaman geçer de hisseder.
Bak kim geldi.
Harika iş çıkardın bu arada. Kız mükemmel.
Miller onun Sam'e çok iyi baktığını söyledi.
Profesyonel insan avcısıyım.
Nihayet arkadaşım Lizzy'i yemeğe çıkaracak mısın?
Tanrım, çok acımasızsın. Evet, onu arayacağım.
Merhabalar. Parti başlasın o zaman.
Çamaşır makinesi, kurutucu.
- Eviniz bir harika. - Teşekkürler.
Tadilat gerekliydi, ben ve eşim Emma tam doğmadan önce almıştık.
Bu eşin miydi?
Evet. O bizim Noel kartımızdı.
İşte orada. Emma, bu Chloe. Chloe, bu da Emma.
Merhaba, Emma.
Seninle tanıştığıma çok sevindim. Kolyeni beğendim.
Madalyalarımı görmek ister misin?
Önce turumuzu bitirmeliyiz.
Herzeyse, acil durum numaraları burada,
bütün anahtarlar oraya konuyor.
Yangın söndürücü lavabonun altında.
Yukarıda birkaç yatak odası daha var...
Film seyretmek istiyorum.
Pencere cereyan yapıyordu.
Bir dakikaya geliyorum.
- Amber! - May Elle!
Anlamıyorum, bu çok aptalca.
- Ne aptalca? - Shirley Temple.
O kadın ABD büyükelçisiydi.
Aptal olduğunu hayal edemiyorum.
Filmi kastettim.
- Babam ne zaman geliyor? - Yakında.
Bir toplantısı var.
Boğulan çocuk hakkında üzgün müsün?
Üzgün olmam bir şeyi değiştirmez. Her türlü öldü.
Ayrıca babam boğulduğunda hiçbir şey hissetmediğini söyledi.
Hep böyle rahatsın, di mi?
Peki neyle ilgilenirsin? Müzik, atlar?
Her şeyle ilgilenirim.
Babanın olayı ne? Kız arkadaşı var mı?
Hayır. Niye?
Sadece soruyorum.
Bir zamanlar vardı. Hoşuma gitmiyordu.
- Onu terk mi etti? - Evet.
Sen çok fena bir şeysin, he.
- Sen de bir hırsızsın. - Anlamadım?
Ve akıllısın.
Seni babamın odasından hap alırken gördüm.
Ama babamın fark etmeyeceği kadar.
Merak etme. Anlatmam.
Sanırım bu gece uyku vaktimde uyumayacağım.
Şimdi git ve bana dondurma getir.
Vay sürtük.
Hazır gitmişken biraz da kurabiye getir.
Geçti.
Teşekkürler.
Çok üzgünüm.
Teşekkürler.
Geldiğin için teşekkürler.
Merhaba, Emma.
Nasıl olduğumu sorma, yalan söylemek istemiyorum.
Güzel bir törendi.
Son iyi gününü geçirdi.
Gerçekten iyi bir gündü.
Daha önce hiçbir şey kazanmamıştı,
ve o madalyayla çok gurur duyuyordu.
Keşke nerede olduğunu bilseydim.
Madalya sende değil mi?
Belki de suyun dibine battı.
Yapabileceğim bir şey var mı?
O güne dair fotoğrafın varsa onları isterim.
Oynarken, mutlu olduğu anlardaki fotoğrafları.
Gerçekten çok işe yarar.
Baba?
Odamda ne yapıyorsun?
- Toparlıyorum. - Toplu zaten.
Her zaman toplu.
Başka bir şey?
Hayır.
Bayan Ellis.
Memnun oldum.
İnanın bana, 95 yıllık tarihimizde böyle bir şey hiç yaşanmadı,
ve bir daha gerçekleşmemesi için
bütün kaynaklarımızı bunun için harcıyoruz.
Ama başa çıkmak zorunda olduğumuz yasal bir konu var.
Tabii.
Bütün bilgilere ulaşmak için
aileleri bir araya topluyoruz.
Tamam... Ama anlamıyorum.
Bu sigorta konusu mu yoksa...
Bu birinci unsur, evet.
Peki, ne oldu?
Kimse haberdar etmiyor.
Milo o uçurumdan nasıl düştü?
Biz de bunu öğreneceğiz.
Polis de olayın içinde mi?
Bunu paylaşma özgürlüğümüz yok.
Açıkçası, polis olaya karıştığı zaman,
bu bilgiyi ailelerle paylaşabiliriz.
Bazı ailelerle.
Affedersiniz ama bana anlatmadığınız bir şey mi var?
Lütfen yanlış anlamayın.
Sadece gerçeklere ulaşmaya çalışıyoruz.
Ama Emma bir şey duyduysa veya gördüyse bunu bilmemiz gerek.
Çocuk yüzmeyi bilmiyor ve sudan korkuyor.
Neden kayaların üstündeydi ki?
Seni pislik.
Emma çocuğu en son gören kişi olduğu için herhangi bir bilgi işimize yarar.
Anlamadım?
En az üç kişi onu kayanın üzerinde gördü.
Emma'nın yanlış bir şey yaptığını söylemiyoruz.
Ben de öyle umuyorum.
Dinleyin, ima ettiğiniz şey konusunda dikkatli olmak gerekir.
Emma?
Emma?!
Emma!
Ne oldu?
İyi misin?
- Biz çıkışı buluruz. - Tamam.
İyiyim.
Koluna bakalım. Göster.
Tamam, seni temizleyelim.
Kendini daha kötü kesmediğin için şanslısın, tatlım.
- Özür dilerim, baba. - Sorun yok, kaza bu olur.
Bayan Ellis'in neden burada olduğunu biliyor musun?
Bahse varım Milo hakkında.
Bana o gün hakkında bahsetmek istediğin bir şey var mı?
Herhangi bir şey?
Yok.
Emin misin?
O kayalığın üstünde değildin, di mi?
- Hayır. - Bayan Ellis tersini söylüyor.
Yalan söylüyor.
Tatlım, Bayan Ellis neden yalan söylesin?
Çünkü benden nefret ediyor.
Beni hiç sevmedi. Nedenini bilmiyorum.
Yoksa neden öyle desin ki?
Neler olduğunu bilmiyorum sadece senin için endişeleniyorum.
Özür dilerim, baba.
Keyfini kaçırmayı istememiştim, sadece Milo'ya üzülüyorum.
Kitap okumamı ister misin?
- Havamda değilim. - Tamam.
Baba?
Bir sepet öpücük karşılığında ne verirdin?
Bir sepet sarılma.
Merhaba.
Afedersin, seni ve Emma'yı kontrol ediyordum.
Ve sütümüz bitti.
- Hey. - Afedersin.
Dün gece seni ürkütmek istemedim.
Alışveriş listesini hazırlamak için biraz daha bekleyebilirdim.
Evet.
Peki naber?
Burada sigara içmemin sakıncası var mı?
Emma'nın etrafında asla içmem ama burada belki...
Duvardaki şeyleri görüyor musun? Hepsi yanıcı.
O yüzden buranın sigara içmek için uygun olduğunu sanmıyorum.
Anladım.
- Sana nasıl yardımcı olabilirim? - Emma'nın kolu iyi görünüyor.
Afedersin, ona daha çok göz kulak olmalıydım.
Onun yanındaydım bir döndüm kaybolmuş.
Evet.
- Anlıyorum, olur böyle. - Olur böyle.
Aynen öyle, olur böyle.
O zaman bir sorum var,
Emma'yla aranız nasıl?
Her şey yolunda mı?
O harika. Çok akıllı bir çocuk.
Sevindim.
O çok... eğlenceli, zeki, komik.
Emma'nın komik olduğunu hiç düşünmemiştim.
Tuhaf anlamda değil, şey gibi komik...
Bilmiyorum, farklı ve iyi anlamda.
Onun yaşıtı çoğuz kız bir garip.
Mor çoraplar, her yerde prenses posterleri falan,
ama Emma tam bir... hanımefendi.
Bilirim.
Eşinle olan fotoğraflara bakıyordum.
Çok seksi bir kadınmış.
Evet, öyleydi. Teşekkürler.
Şu arılardan kurtulmam lazım.
Ben Emma'ya dönsem iyi olur.
- Scooter'a binmek istiyor. - Harika.
Her neyse, buradaki işimi seviyorum, bilmeni isterim.
Teşekkür ederim, Emma'nın da sevdiğinden eminim.
Evet. Birbirimizi seviyoruz.
Baban büyük sorunların olduğunu düşünüyor, Curly Sue.
Ne demek istiyorsun?
Neler olduğunu biliyor. Beni senin hakkında sorguya çekti.
- Ne sordu? - Tabii bilmek istersin.
Merak etme, ne kadar harika olduğundan bahsettim.
Arkanı kolladım, kızım. Sakın bana bulaşma.
Neden Bayan Ellis, Milo'ların evinde?
Çok endişeli olmalısın. Kötü.
Neden öyle bir şey dedin ki?
Çünkü etrafını sarıyorlar, yavrum. Davayı genişletiyorlar.
Ne demek istiyorsun?
Bir gün polis işe karıştığında,
Milo'ya yaptığını itiraf etmek zorunda kalacaksın.
- Milo'ya hiçbir şey yapmadım. - Tabii ki yapmadın.
Her neyse, göreceksin.
Hikayeni doğru kursan iyi olur yoksa yakalanacaksın.
Yerinde olsam ben de endişelenirdim.
Endişelendiğim falan yok. Sürtüklük yapıyorsun o kadar.
Bak, o çocuğa kayalarda ne yaptığını bilmiyorum,
ama iyi bir şey olmadığını biliyorum,
ve herkese yalan attığını da biliyorum.
Sen babamın odasında hırsızlık yaptın.
Sanırım ikimizin de tutması gereken sırları var, değil mi?
Babam sır tutmanın iyi bir şey olmadığını söylüyor.
Bir şey gördüysen söylemelisin.
Beni tehdit mi ediyorsun, tatlım?
Hapse giren çocuklara ne yapıldığını biliyor musun?
Pek sayılmaz.
Bir şey çaldıysan ya da birine zarar verdiysen,
bütün çocukların bağırdığı, çığlık attığı
ve kendilerini kestiği yere gönderiliyorsun ve asla çıkamıyorsun.
Ama gerçekten kötü bir şeyse,
mesela birisi... ölürse...
elektrikli sandalyeye gönderiliyorsun.
Aptal, kimse bir çocuğu elektrikli sandalyeye göndermez.
Bal gibi gönderirler.
Elektrikli sandalyede ne olduğunu biliyor musun? Pişiyorsun.
Derin çatırdayıp kahvaltıdaki domuz pastırması gibi büzüşüyor.
Sana inanmıyorum, bir çocuk o sandalyeye oturamaz bile.
Çocuklar için özel var.
Hatta pembe renkte, altına işersin diye lazımlık bile var.
- Tanrım, iğrençsin. - Araştır.
Emma?
Em?
Emma?
Emma, dışarda mısın?
Emma?
Merhaba?
Demek buradasın.
Günün nasıl geçti? Eğlenceli miydi?
Tam olarak eğlenceli miydi bilemem,
ama iyi bir gün geçirdim.
- Ne yapıyorsun? - Hiç.
- Elindeki ne? - Hiç.
Ah, Emma.
Bu nereden geldi?
Emma?
Milo'nun madalyası bu eve nasıl girdi?
Ben... Bilmiyorum.
- Nereden buldun? - Yatağının altında saklıydı.
Temizlerken buldum.
Teşekkürler, Chloe.
- Emma'yla yalnız konuşmalıyım. - Elbette.
Emma?
Milo'nun madalyası nasıl oldu da yatağının altına girdi?
Nasıl girdi, bilmiyorum.
Oraya nasıl girdiğini nereden bileyim.
Sen hiç o kayalıkta bulundun mu?
Evet, baba. Bir kere gittim.
Yani Bayan Ellis orada olduğunu söylerken yalan atmıyordu.
Sanırım atmıyordu. Evet, baba.
Milo'yla beraber miydin?
Bir anlığına.
Sonra ne oldu?
Emma!
Bu çok ciddi bir konu ve doğruyu söylemezsen
sana yardım edemem.
Milo'yla ben kendi uydurduğumuz bir oyunu oynuyorduk.
Bir tür Bayrağı Yakala oyunu gibiydi,
ama onun yerine madalyalıydı,
ben kazandım, Milo bana madalyasını verdi.
Yani madalyayı sana kayalığın üzerinde mi verdi?
Hayır, ben sonra aldım.
Milo'nun ondan sonra nereye gittiğini bilmiyorum.
Emma, Bayan Curtis'in bunu aradığını biliyor musun?
Milo'yla beraber gömmek istedi.
Bu aptalca, Milo onunla gömüldüğünün bile farkına varamaz.
Baba? Sorun ne?
Nereye gidiyorsun?
Biraz hava almam lazım.
Hey, Ange, benim. Dinle, Emma için iyi bir psikiyatra ihtiyacım var.
Acil bir şey değil,
bence biriyle konuşmasına ihtiyacı var.
Tamam. Onun için mükemmel bir insan var.
Tamam, güzel. Teşekkürler.
Seni sonra ararım.
Bay ve Bayan Grossman,
kızınızla ilgili bir sorun var.
Özür dilerim.
Sanırım çeşmede bir şey gördüm.
Bunu kim yaptı?
- Çok keyiflisin, değil mi? - Ne demek istiyorsun?
- Ne dediğimi biliyorsun. - Cidden bilmiyorum.
Anladım, Milo'nun madalyası için seninle battığım boktan bahsediyorsun.
- Çok iğrençsin. - Yumurtalarını ye.
Senin için üzülüyorum, yoksa bunu yapmazdım.
Ben de istemiyorum zaten.
Hiçbir şey söylemem.
Sana bundan yarar gelmez.
Kiminle muhattap olduğumu unutmuşum. Unutur gidersin.
Seni küçük psikopat.
Emma? Gitmeliyiz.
Seni görmek güzel, Emma.
Milo'nun sınıf arkadaşlarını ne zaman görsem,
bana ne kadar çok arkadaşı ve ne kadar iyi bir insan olduğunu anımsatıyor.
- Okul tatilin nasıl gidiyor? - İyi, teşekkürler.
Bayan Curtis, size vermek istediğimiz bir şey var.
Bunu nereden buldun?
Görünüşe göre Milo, Emma'ya bir süreliğine takması için vermiş,
ve sonra... o şey... Geri dönmeyince o saklamış.
Yanlış olduğunu biliyor ve özür dilemek istiyor,
- değil mi, Emma? - Doğru.
Çok üzgünüm, saklamamalıydım.
Anlamıyorum. Milo neden sana versin ki?
Bir oyundu. Ona geri verecektim ama o...
Onu bir daha görmedim.
Ne diyeceğimi bilemiyorum.
Bana getirdiğine sevindim.
Bütün gün... Hala Bayan Ellis konusunda şok geçiriyorum.
Anlamadım?
Öldü.
Arabası Glendale Avenue'de takla attı, öncesinde buradaydı, Milo'dan bahsediyordu.
Ben... Bilmiyordum.
Çok üzüldüm, babacığım.
Bayan Ellis en sevdiğim öğretmenimdi.
Nasıl olduğunu biliyor musunuz?
Televizyonda arabasının içinde arı kovanı olduğunu söylediler.
Bilim projesi falanmış, arı sokmuş.
Bilmiyorum, hiç mantıklı gelmiyor.
- Baba, kötü hissediyorum, eve gidebilir miyiz? - Tabii.
Yani artık Milo hakkında konuşmak zorunda değilim, doğru mu?
Ben koşacağım, baba.
Chloe ve ben bugün kap kek pişireceğiz.
EMPATİ EKSİKLİĞİ
NARSİSTLİK
DÜZENBAZ
ÇIKARCI
PSİKOPATLIK DAHİL TEHLİKELİ HASTALIKLAR
Hey, birazdan doktor randevusuna gitmeliyiz.
Hazır olacağım.
Baba, düşünüyordum da, sen haklısın.
Bence bundan hayırlı bir şey doğacak.
Umarım.
Emma, beklerken hoşuna gidebilecek bazı dergilerim var.
Sorun olmazsa, biraz babanla konuşacağım.
Elbette, Dr. March.
Pekala, sana ve Emma'ya nasıl yardımcı olabilirim?
Bilmiyorum... Şey...
Ana endişeniz nedir?
Emma daima farklı biri oldu, hem de çok iyi anlamda.
Ama ayrıca...
Onda...
Bir soğukluk var, nasıl diyeceğimi bilmiyorum...
Duygusuzluk, Aslında duyguları var ama...
Güler, ağlar, hepsi bu.
Şey gibi...
Bilmiyorum.
Bana yalan söylüyor, artık ona güvenmiyorum.
Onun yaşındaki bir çocuk için yalan söylemek çok normal.
Çoğu çocuk duygularıyla mücadele eder.
Sıklıkla nasıl olacağını bilmezler,
veya o zaman zarfında ne hissetmesi gerektiklerini düşünemezler.
Bu bir ebeveyn için çok zor olabilir.
Bay Grossman, herkes sorunlarını olduğundan daha büyük görür.
Daha eşsiz.
Ve açıkçası onlardan yalnızca nadir olanları,
gerçek bir psikolojik hastalık.
Her neyse, Emma'yla konuşmak için sabırsızlanıyorum.
Pekala, ben insanları ameliyat eden, veya benzer şeyler yapan
bir doktor değilim. Ben bir...
Deli doktorusun.
O terimi biliyorsun demek.
Intervention'u izlerim.
Ah, evet.
Ben hastaların konuşarak sorunlarını çözebildiği biriyim,
yani süslü adıyla psikiyatristim.
Benim bir şeyleri çözmeme ihtiyacım yok.
Sahi mi? Nedenmiş?
Çoğu insanın farklı olmak gibi bir yanı vardır.
Benim yok.
Ah, anlıyorum.
Arkadaşın Milo'nun yakın zamanda öldüğünü anlıyorum.
Doğru.
Seni nasıl hissettirdi?
Çok üzgün.
İki gün ağladım.
Anlıyorum.
Bu birini ilk kez kaybedişin mi?
Hayır.
Anlıyorum.
Dr. March?
İnsanlar birileri öldüğünde neden bu kadar üzülüyor?
Er ya da geç herkesin başına gelecek.
Bu harika bir soru, Emma.
Hepimiz kaçınılmaz olduğunu biliyoruz ama yine de yas tutuyoruz.
Hissetmek veya diğerleriyle empati kurmak
insan olmak demektir.
Emma, sana bir sır vereceğim.
Senin yaşlarındayken aynı şeyleri ben yaptım.
İkiniz kaynaşmışsınız gibi görünüyorsunuz.
Sohbetimiz harikaydı, değil mi, Emma?
Evet.
- Baba, dışarı çıkabilir miyim? - Elbette.
Bay Grossman, çalışma hayatımda binlerce çocuk gördüm,
ve Emma oldukça normal görünüyor.
Hatta onun bana kendimi hatırlattığını söyledim.
- Merhaba. - Merhaba.
- Randevu nasıl gitti? - İyi.
Emma odasında.
Sanırım giyinip oraya gitsem iyi olur.
Umarım güneşten faydalanmam seni rahatsız etmiyordur.
Hayır, sen... Tabii ki faydalanmalısın.
Faydalanmalıyım. Evet.
Hiç arkadaşın yok mu?
Sana ne?
- Herkes deli olduğunu düşünüyordur. - Aynen, Chloe.
Şimdi herkesin o çocuğun
madalyasını çaldığını öğrenmesi an meselesi.
Neye kadar an meselesi?
Ona yaptığını öğrenmelerine kadar.
Neyden bahsettiğini bilmiyorum.
Belki sonun pembe sandalye olur.
Babama senden kurtulmasını söyleyeceğim.
Söyle. Yapmayacak.
Baban ve ben birbirimizi anlıyoruz.
İstediğin kadar o psikopat bakışını verebilirsin, ama gerçek şu ki...
Çünkü babanla yatmak istiyorum.
İstiyorum, tamam mı?
Ayrıca bekar, ve bana göz atıyor.
Onla ben yatsam rahatsız olmazsın, değil mi?
Zavallı adamın biraz rahatlaması lazım. Adamın haline bir baksana.
Babamdan uzak dur.
Yoksa ne?
Sana iyi üvey annelik yapmaz mıyım?
Beni korkutmuyorsun, ufak kız.
Orada dikilip
ufaklığın boğulmasını izlemen hatta
onu aşağı itmen umrumda değil.
Bana senin gibi şımarık prensesler
vız gelir, inan bana.
İnsanları tehdit etmek hiç hoş değil.
Seninle ben hoş değiliz, di mi?
- Emma, beni korkuttun. - Chloe'yu beğeniyor musun?
- Bekle, ne? - Beğendiğini söyledi.
Birbirinizi anladığınızı söyledi.
Bir gün benim üvey annem olabileceğini söyledi.
Dur, dur. Bekle bir saniye.
İlk olarak bu hayatta olmaz,
ayrıca neden böyle bir şey söylesin ki?
- Sen söyle. - Emma!
Ben üvey anne falan istemiyorum.
Her şey yoluna girecek.
Toplantım var ama erken döneceğim, tamam?
- Sonra konuşuruz. - Harika, beklerim.
Randevunda iyi eğlenceler!
- Yani hiç yeniden evlenmedin mi? - Hayır.
Yani kendini kısıtlamayı sevmiyorsun.
Evet, sevmiyorum. Böylesi daha çok tatmin edici.
Bilirsin, küçük kızın olunca.
Harika.
Mağazayı ilk açtığımda yaklaşık dört aydı.
Çok endişeliydim, sonra işler geldi,
ve 6 yıldır oldukça iyi gidiyor.
Emma?
Kahretsin, Emma!
Emma?
Emma!
Emma, çıkar beni buradan. Bu hiç komik değil.
Emma!
Emma?
Emma!
Çekilin! Burası benim evim.
Emma!
- Ev sahibi misiniz? - Evet.
Dokuz yaşında bir kızım var, adı Emma, bakıcısıyla beraber.
Beyefendi, kızınız iyi durumda, memurlarla birlikte.
Ne yazık ki korkunç bir kaza olmuş.
Bakıcı Chloe, yangın çıktığında kulübedeymiş.
Sanırım şok geçiriyor.
Bize çok fazla şey söylemedi ama görünüşe göre
genç bayan sigara içmek için kulübeye girmiş.
Tamam, size müsaade edelim.
Tatlım.
Sorun yok, baba. Bana hiçbir şey olmadı.
Emma, uyanık olduğunu biliyorum.
Sanırım başımız belada.
Sanırım ikimiz de başı büyük belada,
ve konuşmalıyız, bana gerçeği söylemen gerek.
Ben senin babanım, seni seviyorum, sana yardım etmek için her şeyi yaparım.
Milo'ya zarar verdin, değil mi?
Değil mi?!
Madalyasını aldığımı söyleyecekti.
Ona zarar vermek istemedim.
Onu ittiğimde... düştü.
Bağırmaya devam etti, yüzemediğini söyledi...
Ama ona inanmadım. Olayları her zaman abartır.
Bağırmayı kestikten sonra onu bir daha göremedim.
Özür dilerim, baba. Başımın belaya girmesini istemedim.
Bir daha yapmayacağım.
Ve ilk dadın Bayan Levia, ona ne oldu?
Kolumu asla tutmamalıydı,
ben de onu tekmeledim, merdivenden aşağı düştü.
Ben yanlış bir şey yapmadım, yetişkin olan o.
Kendini daha iyi korumalıydı.
Peki Bayan Ellis ve arılar?
Ve bu gece, Chloe'ye ne yaptın?
Emma!
Şerif bu olayın altını üstüne getirecek, o yüzden bana maval okuma lan!
"Lan" dedin!
Emma, başına neler gelebileceğini biliyor musun?
Biliyor musun?!
Başımıza neler gelebilir?
Evet, baba.
Beni alıp ufak bir sandalyeye koyacaklar,
pembe elektrikli sandalye.
Oraya gitmek istemiyorum, altıma işemek istemiyorum.
Emma, neyden bahsediyorsun?
Chloe, Milo olayını bildiğini söyledi, bir gün herkesin öğreneceğini söyledi.
Beni çocukları
koydukları ufak sandalyeye götüreceklerini söyledi.
Üvey annem olacağını söyledi.
- Emma, sakin ol. - Üvey anne istemiyorum! Asla!
Odandan hap çaldı. İzledim. Seni kandırdı.
Hiçbir şey yapmayacaktın! Hem de hiç!
Yani sen yaptın, değil mi?
Biri yapmalıydı.
Ben Dr. March, önümüzdeki iki hafta ofiste olmayacağım.
Acil bir durumsa lütfen 911'i arayın,
ya da 914-555-0113'lü numaradan ortağım Dr. Metz'i arayabilirsiniz.
Ben David.
Merhaba, Bay Grossman, ben Şerif Petersen. Bu saatte aradığım için üzgünüm.
Emma ve sizin nasıl olduğunuzu kontrol ediyordum.
- İyiyiz, teşekkürler. - Güzel, güzel.
Ayrıca konuşmak için hangi zamanın uygun olduğunu merak ediyordum.
Sizi darlamak istemem ama bazı sorular var.
Mümkünse size ve Emma'ya sormalıyım.
Emma çok hasta.
Bildiğiniz gibi kaza konusunda çok üzgün.
Yarın... İş yerinde önemli işlerim var. Birkaç gün erteleyebilir miyiz?
Pazartesi nasıl? Eve uğrarım.
Tabii, harika. Görüşürüz o zaman.
Emma. Eşyalarını topla.
Gitmek zorundayız.
- Nereye gidiyoruz? - Göl evine.
Niye? Oradan nefret ederdin.
- Öyle bir şey demedim. - Bir keresinde demiştin.
- Orada ne kadar kalacağız? - Bilmiyorum.
Orada ne yapacağız?
Düşünmek için bir yere ihtiyacım var.
Kimler gelmiş!
Şu haline bak. Hiç değişmemişsin.
Zor hava, sıkı çalışma, televizyonsuz yaşam, sen de sonsuza dek yaşayabilirsin.
Bu düşündüğüm kişi mi?
Olamaz, çünkü Emma ufak bir bebekti, sen ise yetişkin bir kadın.
- Tanıştığıma memnun oldum. - Ben de öyle.
Tıpkı annene benziyorsun.
Sonunda buraya geldiğinize sevindim.
Kardeşin buraya zulalıyordu.
Angela istese burada tam zamanlı kalabilirdi.
Bir şeye ihtiyacınız olursa haber verin, hemen gelirim.
Seni yıllar sonra görmek çok güzel, Emma.
Seni de.
- Teşekkürler, Brian. İhtiyacım olursa seni ararım. - Pekala.
Beni yine de arayabilirdin, David.
Bunun ne faydası olurdu ki?
Düzgünce düşünemiyordum, hala öyle.
Chloe, zavallı kız. Böyle bir şey nasıl olabilir?
Polis ya da itfaiyeciler ne diyor?
Onlar... soruşturuyor.
Peki Emma nasıl?
Göl evine geleyim mi? İşten izin alabilirim.
Hayır, sorun değil. Biraz uzaklaşıyoruz o kadar.
Bak, gitmeliyim.
Ara beni. Senin için endişeleniyorum, David.
Alo?
Yangının kaynağını bulduk. Kasten olmuş.
Kimin yaptığını biliyor musunuz?
Henüz değil, ama laboratuvara gönderdik, yakında öğreniriz.
Pekala.
- Haber verin. - Tamamdır.
Cevap vermeyecek misin?
Cinayet aile kedisiyle başladı,
ama Timothy büyüdükçe suçları da büyüdü.
Vahşi çocuk psikopatları uzmanı Dr. Marshalovitz açıklıyor,
Şiddet içlerinde görünüyor, kötü tohum gibi gömülmüş.
Nihayetinde büyüyor ve bir başladı mı... duracak gibi görünmüyor.
KONUŞMALIYIZ, ACİL - ŞERİF PETERSON
Emma.
Böyle sinsice dolanmanı sevmiyorum.
Ne zamandır orada duruyordun?
Beni mi gözetliyordun?
Bence sen beni gözetliyordun.
Sana dedim, yanlış bir şey yapmadım.
Kimseyi sebepsiz yere incitmem.
Bunu asla yapmam.
Yapacağımı mı düşünüyorsun, baba?
Artık bilemiyorum.
Bu beni üzdü.
Niye?
Neden bana bunu yaptın?
- Benden başka kimsen yok. - Hayır.
Sana bir şey olursa, Angela halamla yaşarım.
O en azından iyi biri olduğumu düşünüyor.
Aman Tanrım.
Sana en sevdiğinden getirdim.
- Krem ekler misin? - Elbette.
Beraber okumak ister misin, baba?
Sanmıyorum.
Bence uyumalısın.
Uyuyana kadar benimle oturur musun?
Tabii, tatlım.
Ve doktorlar annene,
ilaçlarını almasaydı ölebileceğini söylediler.
Ve o da "Çocuğuma zararı olmadığını söylerseniz" dedi.
Her ne pahasına olursa olsun daima kafasına eseni yaptı.
Bana onu anımsatıyorsun.
Nereye gideceğimizi biliyor musun?
Evet.
Güvenli bir yere.
Seni seviyorum, baba.
Ben de seni, tatlım.
Angela, beni öldürmeye çalıştı, evdeki bütün gazları açtı.
David, söylediklerin hiç mantıklı gelmiyor.
- Emma'dan bahsediyorsun. - Anlamıyorsun!
O dokuz yaşında. Dokuz yaşındakiler insanları öldürmez.
Ağzından çıkanları duy. Yardıma ihtiyacın var.
- Seni alayım. - Onun yardıma ihtiyacı var.
Ama onu almalarına izin vermeyeceğim.
Hayatının geri kalanını tımarhanede veya
hapiste geçirmeyecek.
Ben onun babasıyım. Onu korumak zorundayım.
Ve korudum da.
Çok üzgünüm, Angela.
Cidden üzgünüm ama başka bir çare yok.
Bütün seçenekleri düşündüm çünkü...
Yine yapacak.
David, David, bekle. Ne yaptın?
Bitti.
İyi geceler, baba.
- Yaşıyor musun? - Evet, baba.
Bana yaptığın sıcak çikolatayı içmedim.
Sen içtin. Onları değiştirdim.
911, acil durum nedir?
İmdat! Babam beni öldürmeye çalışıyor!
Affedersiniz, tekrarlayabilir misiniz?
- Emma! - Acil durum nedir?
Ben Emma Grossman. Göl evimizdeyiz.
Emma!
Emma?
Emma, orada olduğunu biliyorum.
Emma! Kapıyı aç!
Emma! Aç...
Emma, dışarı çık. Sana zarar vermeyeceğim.
Beraber uyuyacağız,
ve anneni görmeye gideceğiz.
Emma!
Dur orada, David! Ne oluyor burada?
İmdat! Beni öldürmeye çalışıyor!
Onu dinleme!
O iyi durumda değil, bir sorunu var.
- Silahı indir. - Bunu yapmak zorundayım.
Lütfen.
Onu kendinden korumak zorundayım. Peşinden gelecekler.
O kıza zarar vermene müsaade etmeyeceğim.
Sorun da bu. Ona hiçbir şey zarar vermiyor.
Affet beni.
O ufak kızı vuracaktı, şüphesiz.
Keşke daha erken gelebilseydim.
Çok üzgünüm, Emma.
- Babam hasta mıydı? - Evet, sanırım öyle.
Bence baban hastaydı.
Her şey yoluna girecek.
Angela hala, eve gittiğimizde dondurma yiyebilir miyim?
İstediğini yiyebilirsin.