Mutluluk tam burada.
Kurtarıcı'mızın kilisesinin çan kulesinde 400 basamak yukarıda
donsuzum ve Emil ileyim.
Var ya, sana âşığım!
Bana âşık olduğunu söyleyiverdi.
Herkes umut eder Herkes umut eder
Hiç terk edilmemeyi
Yalnız
Benimle iletişime geçtiğinde
Hep orada olacağım
Bence çoğumuz başkalarının hayatında olmaya hasretiz.
Birine ait olmaya.
Kötü gününde de yanında olan birine.
İşler tatsızlaştığında.
KOPENHAG'DA BİR AŞK HİKÂYESİ
ZORU BAŞARDIM
Az kalsın Emil ile ilişki yaşamayacaktık.
Tanıştığımızda onu fark etmemiştim bile.
- Tebrikler. Büyük hayranınızız. - Sağ olun. Sahi mi?
En iyi arkadaşım Gro ile gelmişti.
- Selam Gro! - Al bakalım.
- En sevdiğim şampanya. Sağ ol. - Tebrikler.
Tebrik ederim. Ben tekrar bir çıkayım.
- Arabayı şarj edeceğim. - Dolu ya.
Denemek istiyorum. Tesla aldık da.
- Doğru. - Sağ ol.
- Mia, Emil'le tanıştırayım. Üst komşumuz. - Selam. Mia.
- Tebrikler. - Sağ ol!
Emil'in biraz dışarı çıkması gerekti. Boşandı. D vitamini eksikliği var.
Aynen. İskorbüt eşiğindeyim.
- İskorbüt mü? - Acayip, antika bir kelime.
Ben de onu öyle bulmuştum. Acayip ve antika.
Mia'cığım, çıktı işte. Zoru Başardım.
Rebecca ve onun aşkla mücadelesinin hikâyesi.
Editörün olmayı çok seviyorum.
Dostum olmandan da gurur duyuyorum.
Gel buraya. Mecbursun.
"Rebecca nasıl âşık olunacağını biliyordu.
Düş ve fantezi olmayı biliyordu.
Ama birinin sevgilisi olmayı bilmiyordu.
Yine bağlanma sorunları olan, olgunlaşmamış bir erkeğe âşık olmuştu.
Adamın konuşmasına gerek yoktu. Düşüncelerini duyuyordu.
O çaresiz duygusal umutsuzluktan uzaklaşayım.
Kaldığın yerden devam et Rebecca. Kaydır, kaydır, kaydır."
- Hayır. - Tamam. Tessa'yla olan şarkı. Hadi.
Yine mi ya?
- Hadi! - Dur.
Aslında Emil'i fark etmedim.
Şu çocuğu gözüme kestirmiştim.
Bana gidip şarap dinleyelim mi?
Ya da plak dinleyip şarap içeriz.
Yarın okulum var.
- Üniversitede misin? - Hayır, lisedeyim.
İkinci sınıftayım. Rysensteen'de.
Tamam. Uyan ve kahveyi kokla.
Öyle diyenler vardır ama ben demem.
Olmaz José.
Gro ısrar etmeseydi hâlâ liselilerle yatıyor olurdum.
Adamla bir kahve iç be Mia!
Çok tatlı, düzgün bir tip. Hem de sana bayılıyor.
- Nesi var? - Bir sorunu yok.
Bir kez olsun bir yetişkinle çıksan fena mı olur?
Hem adama yaşlı deyip durma! Aynı yaştasınız Mia.
- Ben de arkeolog oldum. - Sahi mi? Arkeolog mu? Acayipmiş.
Mısır'da minik kaşıkla falan kazı yapıyorsun yani?
Yok, öyle yapmıyorum. Benimki daha çok Glyptotek Müzesi'nde
bilgisayarlı gözlük ve çalışma tablolarıyla ilgili.
- Kitabını okudum. - Beğendin mi?
- Evet. - Hızlı okuyucusun galiba.
Bilmem. Çocuklar bende değilken çok vaktim oluyor.
Eyvah! Adam çocuklu!
- Gro çocuklu olduğumu söyledi, değil mi? - Hayır.
- Söylemedi. Ama hiç… - Tamam.
Merak etme. Fotolarını göstermem.
- Şey… - Aklımdaki yer burasıydı.
Peki. Güzel yermiş.
Rebecca karakterini kendi deneyimlerine göre mi yazıyorsun?
Kendi hayatımdan örnekleri kurguluyorum.
- Sonra başka bir şeye dönüşüyor. - Süpermiş.
- Instagram'ım bile yok. O kadar ketumum. - Peki.
Eyvah!
- Ne oldu? - Şey…
- Acaba… - Ne oluyor?
- Şöyle saklanabilir miyim? - Olur da…
Şu bisikletli adamla altı ay çıktık.
Peki.
Tehlikeli falan mı?
Galiba seni gördü.
Şu an durdu.
- Selam. - Selam.
Şu gizlenmeye çalışan kadın Prince albümümü geri versin.
Şey…
Selam Jeppe.
Evet, albüm için özür dilerim. Sana gönderirim.
Bu kadar mı?
Ne diyeyim ki?
"Seni öyle terk ettiğim için üzgünüm."
- Onunla iyi şanslar. - Kes şunu Jeppe!
- Sağ ol. - Albümünü göndereceğim dedim ya.
- Boş ver. Spotify var. - Ama…
Of ya.
- Bunu gördüğün için üzgünüm. - Üzülme. Harika bir andı.
Sürekli aptalları buluyorum.
- Onu dövmemi ister misin? - Evet!
- Peki. Döveyim. - Hayır.
Neyse, kitabının çok komik olduğunu söylemek istedim.
Evet. Yapıları sorgulama şeklini de çok sevdim.
Esprili yaklaşımını sevdim.
Bir daha söyle.
- Neyi? - Yapıları.
Yapılar.
"Yapılar" derken ağzın seksi görünüyor.
Hep öyle derler.
O yüzden sohbete dâhil ediyorum.
- Yapılar. - Tamam.
Tatlı, zeki ve olgun bir adamdı.
Ama onu yine de sepetleyecektim.
- İki çocuğu var! - Peki.
Fazla yetişkince değil mi? Güzel mi bu?
Ama sonra gerçek bir ilişki yaşayan kardeşimi ve sevgilisini gördüm.
Çocuğu varsa var.
- Evet! Çok normal. - Evet.
- Ne var yani? - Bizim yok ama başkalarının çocuğu var.
- Belki biz çok farklıyızdır. - Biz de.
Kardeşinin espri tarzını anlamam üç yılımı aldı.
"Şu an ironi yapıyorsun, duygusuz değilsin."
Öyle düşünmene sevindim.
Ama sevgili olursanız onunla bir şarap içmek isteriz.
Şu okuldaki gerzek vardı ya?
- Hayır! O meslek okulundaydı! - Hayır!
Grupta çalan, baba sorunları olan.
Kilimimin üstüne kusmuştu.
Bakanlığın Noel'de verdiği pahalı Barolo'mu da içti.
- Sus ya! - Pahalıydı.
Iy! Hem de banyoda seviştiniz! Of!
- Ne? - Pardon!
- Söyleme, bunu kaldıramaz! - Neymiş? Merak ettim.
Tüm havluları 90 derecede yıkadım.
- Süpermiş. - Boş ver.
- Bunun sır olması gerekiyordu. - Anladım.
- Daha genç bulurum. - Yok.
- Daha genç adama! - Hayır!
- İroni yapıyordum tatlım. - Güzel! Şerefe.
Sonra nihayet otuzlarıma geldiğimde
"acayip ve antika"ya şans vermeye karar verdim.
Ne yapıyorsun?
- Belli olmuyor mu? Peçeteden çiçek. - Güzel olmuş.
- Sağ ol. - Bunu yapmayı nerede öğrendin?
Origami kursuna gittim.
Kyoto'da üç ay.
- Ne? - Yalan yahu. YouTube'dan öğrendim.
- Ne şapşalsın. - Sanmıyorum.
Çok güzel gülüyorsun.
Sağ ol.
Bu senin.
- Sağ ol. - Ne demek.
Tabii ya!
Hayır!
Oha, inanılmaz! Süpersin ya!
Sakın durma.
Kusura bakma, açmalıyım. Katrine'in zil tonu.
- Ne? - Önemli olabilir. Hemen…
Selam. Ne oldu?
Şimdi mi?
Tamam, görüşürüz.
Yukarı çıkıyorlarmış.
- Ne? Kim? - Felix ve Selma.
Senin için deli oluyorum.
Ama bence tanışmanız için çok erken.
- Bence sen… - Evet, tabii. Tabii.
- Acaba… Evet! - Tabii.
- Başka ne lazım? - Pantolon.
İşte burada! İşte…
- Ah! - Kahretsin.
Doğru. Hayır! Mutfak merdiveni!
Baba!
- Baba? - Tamam!
- Gününüz güzel geçti mi? - Sümük var.
Parmağında mı? Ne güzel!
Elinizi yıkayın. Size limonata vereyim.
- Baksana baba. - Efendim?
"Birader" diye isim varmış. Bence nah vardır.
Evet. Düzgün konuş. "Bacı" diye de isim var.
- "Kız kardeş" demek. - Evet.
- Bu senin. - Çok garip.
Baba, bu kimin diş fırçası?
Evet, kimin?
Güzel soru.
Şey, bu diş fırçası…
Mia adında bir kadının diş fırçası.
Giderken neden yanına almamış?
Bu da güzel soru.
- Baba, gülümsüyorsun. - Evet.
- Bir tuhafsın. - Evet, biraz tuhafım.
Mia beni çok mutlu ettiği için.
Bu arada anneniz dövüş oyununu hatırladı mı?
Yoksa yine bana mı kaldı?
Hayır.
Kızma, tamam mı? Bunun en iyi seçilmiş ürün olduğu belli.
- Okuyunca… - Selam!
- Selam. Ne güzel. - Kimse var mı?
- Arka kapıdan mı girdin? - Selam.
- Selam.
- Evet. - Günaydın.
- Üst kattan mı geldin sürtük?
- Evet. - Kahve ister misin?
- Lütfen. - Sağ ol.
- Anlatsana. - Ondan gitgide daha çok hoşlanıyorum.
- Demiştim. - Seks de gerçekten çok iyi.
- Yaşasın be canım. - Hiç şaşırmadım.
Bizim apartmandaki herkes amsalak.
- Vester'ın önünde "amsalak" deme. - Neden?
O da bizim gibi.
Öyle değil mi?
- Amsalak mısın? - Sus ya!
- "Amsalak" desene. - Diyemez!
- Amsalak. - Yaşasın!
Kes şunu.
Cicianne olacaksın yani.
- "Karton anne." - Ağır ol!
"Plastik anne"? Onun adı ne?
- Bilmem. - Yani…
Önce onlarla tanışmam gerek. Sonrasına bakarız artık.
Var ya, çok acayip!
Ya kötü üvey anne ya da tatlı dadı olursun.
Sana kalmış.
- Ağır basmakalıplar. - Evet.
Ama o zaman tatlı olanı seçerim tabii.
İyi niyetli, çocuklarla şarkı söyleyen kişi.
- Şu filmdeki gibi. - Neşeli Günler?
- Hayır, şemsiye ve çantalı olan. - Doğru! Mary Poppins.
Evet! Mary Poppins tabii! Tıpkı ben.
Onu herkes sever.
Bundan kitap olur mu acaba?
Herkesin sevdiği cicianne.
İlgi çekici. Hem birçok kişi bu durumu yaşamıyor mu?
"Senin, benim, bizim çocuklar."
- Sağlam bir kitle. - Rikke!
Onlarla tanışmadım bile, hemen iş anlaşmasına çevirdin!
- Çok mu fazla? - Hayır.
Gergin misin?
- Girelim. - Can atıyorum.
Ben de.
Ne yazık ki saklandıkları için yerlerini bilmiyorum.
Tüh ya.
- Evet. - Çok yazık.
Evet.
Ben de kocaman çikolata getirmiştim.
Felix, kocaman çikolata varmış! Açsana!
Selam çocuklar.
Bu Mia.
Sizinle tanışmayı çok istiyordum.
Bunlar sizin.
Ama çikolata sevip sevmediğinizi hatırlayamadım.
Seviyoruz.
Bana odanızı göstermek ister misiniz?
Üç top çevirmeyi biliyorum.
- Öyle mi? Vay! - Evet. Palyaço gibi.
- Sahi mi? - Ayakkabılarını giyebilir miyim?
Tabii. Ayağına tam olacağı kesin.
Odamız burada. Babam sen gelmeden bize evi toplattı.
Çok yakıştı.
- Görüşürüz Mia. - Görüşürüz.
- Güle güle. - Kapıda durun. Geliyorum.
Çok iyi geçti.
Hemen dönerim.
- Adı Mia. - Ne güzel isim.
Hem de şey almış…
Bir şey sorabilir miyim?
Sor.
Daha fazla çocuk yapmamaya mı karar verdin? Yoksa…
Hayır.
- Tamam. - Sanmıyorum. Neden?
Bir ara ben de çocuk yapmak istiyorum da.
Senden.
Bunu duyduğuma sevindim.
Çocuk yapalım mı?
DOKUZ AY SONRA
- Saçını öreyim mi? - Çorabım kaşındırıyor!
Onu düşünmeyi bırak.
Felix! Çantan hazır mı? Çıkmalıyız.
- Bugün ne ki? - Çarşamba.
- Çarşamba mı? - Evet.
Siktir! Eşofman ne olacak? Kirli galiba. Of ya!
Felix, telefonunu ver.
Sağ ol. Git çantanı hazırla.
Niye "eşofman" diyor ki? "Beden eğitimi kıyafeti."
Biz yaşlıyız çünkü. Eskiden "eşofman" deniyordu.
Baba!
- Hayatım, buldun mu? - Evet.
- Getirir misin? - Tamam.
Siktir!
- Hadi baba. - Geliyorum. Şeyi alayım…
Evet…
Bence yardım almalıyız.
Evet. Alalım.
- İyi misin? - Sorun bende diye korkuyorum.
Emil'in iki çocuğu var. Yani bir sorunu olmadığı ortada.
O yüzden bizi kabul etmenize çok sevindik.
Devlet kliniğinde çok sıra var.
- Ne diyeceğim… - Ne?
Her şey yolunda ve normal görünüyor.
- Sahi mi? - Evet.
Kalkıp giyinebilirsin.
Teşekkürler.
Tabii.
Vay be!
Ne kadar büyük.
- Pardon, bir sandalye eksikti. - Hiç sorun değil.
- İşimiz bitti sayılır. Evet. - Tamam.
- Öyle mi? - Her şey yolunda, normalmiş.
- Evet. Yolunda ve normal. - Harika!
Mia, senin için sunucuya birkaç reçete yükledim.
Yumurta gelişimi için ilaç alacaksın.
Ultrason çektirdikten sonra ilaca ne zaman başlayacağına bakarız.
- Ovülasyonu tetiklemek için. - Tamam.
Tam 36 saat sonra da seni Emil'in spermiyle dölleyeceğiz.
- Tamam. - Sonra…
Vajinal mukozayı güçlendirmek için fitil gerekecek.
O kadar.
- Harika! - Harika!
- İyi geçecek. Rahat olun. - Evet.
- İple çekiyoruz. - Evet.
Evet.
Ailenin üstünde parlayan dev bir güneş o kadın.
Etrafındaki herkese ışık ve neşe saçan bir Mesih.
Kurtarıcı. Yukarıdan gönderilmiş bir cicianne.
İki çocuğa bakıyor.
Benim doğurmadığım iki çocuğa…
Onları seviyorum ama ben doğurmadım.
CİCİANNE - KOMEDİ
İKİ ÇOCUK… ONLARI SEVİYORUM AMA BEN DOĞURMADIM…
Hayatım?
Emil?
Emil.
Emil, hayatım. Uyuyakalmışsın.
Hadi.
Evet, pardon.
Her akşam onları yatırman neden böyle uzun sürüyor, anlamıyorum.
Hayır.
Tam 36 saat öncesinde dediler.
Hayatım, 35 ya da 36 fark etmez herhâlde?
- Ben ne bileyim? - Doğru.
Şunu şöyle çeviriyoruz galiba. Dur.
Ha, böyleymiş.
- Evet. - Kaça…
Tam 250'ye. Eyvah. Bu iyi olmadı.
Hava kabarcığı var. Tehlikeli, değil mi?
Hemşire açıklamıştı ya?
- Olması mı gerek? - Bilmem.
Küçükse tehlikeli değildir.
Tamam, küçük bu.
- Evet, yap hadi. - Tamam. Peki.
Tamam.
- Bir, iki, üç, dört, beş. - Bir, iki, üç, dört, beş.
- İşte oldu! - Acımadı mı?
Hayır. Hiç fena değildi.
Yürü be!
Bir fikrim var.
Sperm havai fişeklerine yeter mi?
Kalkabilirsin.
- Tamam da… - Doğrul hadi.
Akmaz mı?
- Doğrulabilirsin. Rahat ol. - Peki.
Teşekkürler.
İşte oldu.
- Selam. - Selam.
Bu kez ikinci kata gitmem gerekti.
Döllenmeyi çoktan yaptık.
- Öyle mi? - Evet.
Harika. Sperm içeride yani.
- Nasıl geçti? - Henüz söylemesi zor.
Umarım bu kadarı yeter.
Sperm örneği çok kötü değildi.
- O ne demek? - Dokuz milyon sperm hücresi vardı.
- Vay be! - Çok iyi.
Ortalama 15 milyon.
Tabii. İki çocuğum var zaten.
Ama erkeklerin sperm kalitesi yaş ilerledikçe azalabilir.
- Çoğu bunun farkında değil. - Yani…
Mia, yeni bir reçete yazacağım.
Hayatım!
- Dokuz milyon iyi dedi, tamam mı? - Pek öyle demedi.
Emil, dur biraz.
Sandalyeyi aldığım yere geri götürmeliyim.
Kapıyı kapat!
Hayatım.
- Burası da labirent gibi lan! - Hey.
Dokuz milyon olabilir ama ben hepsini seviyorum.
Tamam mı? Hem de bana tam zamanında enjekte edildiler.
İyi olacak.
Burası iyi.
İyi misiniz?
Evet.
Umarım rızaya dayalıdır.
Evet! Kesinlikle!
- Sorduğunuz için sağ olun. - İyi bari.
- Keyfinize bakın! - Teşekkürler!
- Anne Marie Helger miydi o? - Evet, sanırım oydu.
- Daha hızlı koşsana! - Bekle!
Aman düşmeyin. Bilhassa sen Felix.
- Bilhassa sen Felix. - Viggo!
Hayatım.
Midem bulanıyor.
- Hadi ya. - Öyle değil! Midem bulanıyor!
- Sahi mi? - Memelerim de ağrıyor.
- Bunlar mı? - Ah!
- Eve gidip sevişelim. - Hayır!
Zorunlu buluşmaları sevmiyorum.
- Diğer velilerle tanışalım. - Niye? Çok garip!
Gelin! Başlamak üzereyiz, hadi.
- Geliyoruz! - Evet.
Oscar'ın annesi. Seni istemediğin her komiteye alır.
Hadi.
Sen kimsin?
Selma ve Felix'in ciciannesiyim.
- Ben Oscar. - Gerçekten mi?
Selam! Önemli bir detay var.
Normalde birlikte oturduğumuz kişilerle oturmamalıyız.
Bir de Cadılar Bayramı komitesi için
hâlâ gönüllülere ihtiyaç var.
Hadi, açık büfenin keyfini çıkarın!
- Selam. - Selam!
- Marşmelov ister misin? - Ben isterim!
- Dur. - Hayır.
Veli grubundaki herkesle konuşmamızın
ne kadar önemli olduğunu söylemiştim.
- Böylece çocuklar da şunu hatırlar… - Søren'in babasıyım.
Herkes dâhil olmalı.
- Biraz planlama mı yapsak? - Evet.
Çalışma tablosu falan.
Üstünü çıkararak koşturdu.
- Kadeh? - Yok, sağ ol.
Anladım.
- Hamile misin? - Daha ilk günler.
- Heyecan verici! Tebrikler! - Sağ ol.
- Oscar'ın annesi misin? - Evet?
- Parti komitesine yardım etmek isterim. - Harika! Sağ ol!
- Artık cidden işemeliyim! - Hazırım.
Al bakalım.
Tamam.
İşte oldu.
- İyi uyudun mu? - Sus.
- Yerden ısıtma çalışmıyor. - Hayatım, sadece…
Tabii, pardon.
Of ya.
Sorun değil.
- Cidden mi? - Evet. Yani…
- Evet. - Gel.
Şimdi lavanta ekliyoruz.
İçimize çekelim.
Danimarkalı erkeklerin sperm sayısı son 40 yılda yarı yarıya azalmış.
- Bir yerde okudum. - Nefes al.
Neyi yanlış yapıyorlar acaba?
Taşaklarının üstünde bilgisayarla bira içiyorlar.
Hayır. Sperm kalitesi rahimde azalıyormuş zaten.
Annelerin suçu yani. Doğal olarak!
- Susun! - Pardon.
Çam.
Akciğerler ve sindirim için faydalı.
Isı geliyor. İşte.
Cidden, salgın bu.
İnsanlık için ciddi tehdit.
Ya da iklim değişikliği için çözüm. Nasıl baktığına bağlı.
- Pardon. Yine unuttuk. - Pardon.
Sessiz olmalısınız. Lütfen.
- Evet. - Isı geliyor.
Çok boktan bir durum.
Hormon ve iğnelerle tedavi gören benim. Ama sorun Emil'in spermi.
- Pes doğrusu! - Pardon!
Geriye doğru sayıyorum, 12 saat önce seviştik, değil mi?
Kliniğin dediğini hatırla.
- Rahimde sürekli sperm olmalıymış. - Sürekli sevişiyoruz.
Sikim acıyor. Dün gündüz iki kez, gece bir kez seviştik.
Çok sevişiyoruz.
Yumurtaları sepete koymak için sevişmeliyiz.
Öyle deyince azdım bak.
- Edepsiz konuşmana bayılıyorum. - Komik değil Emil. Hem de hiç!
Tek ben gerekeni yapıyorum. Gün bitti gibi. Ya yumurtluyorsam?
Ne bitmesi? Daha 14.00 bile değil!
- Eve gidince sevişiriz. - "Gün içerisinde" dediler!
- Öğleden sonra değil! - Yeter, abartma. Histerikçe davranıyorsun.
Mia?
Mia. Hayatım?
Dur! Ne yapıyorsun?
Niye gidiyorsun?
O kadar histeriksem neden birlikteyiz ki?
Hayatım!
Aptalca bir laftı. Özür dilerim.
Ben histerik değilim.
Tüm bu zorlukların, iğnelerin falan
boşa gitmesinden korkuyorum.
Ayrıca sevişmekten bıktık diye ovülasyonu kaçıracağız.
Sperm sayımın bu kez dört milyona düştü.
Sperm sayımı hatırlıyorum Mia.
Seks hayatımızı mahvetmesini sevmiyorum.
Seks hayatımızı seviyorum.
Artık seni tahrik edememekten korkuyorum.
Hadi.
Çok hâlsizim.
Ben bir şey yapsam?
Evet. Tamam, gel.
Boynumu öp.
Şey…
Porno mu izlesen?
- Porno mu? Hayır. - Tamam. İşe yarar demiştim.
Tamam. Ya da…
Deneyebiliriz.
- Öyle mi? - Peki sen ister misin?
- Olur. - Sahi mi?
Tamam.
- "Azgın üvey anne." - Tam isabet!
Tamam!
Şu çorabı bir çıkarabilsem.
- İleri mi alsak? Aksiyona gelelim. - Evet.
Evet!
- Peki! - Oha!
- Başka şey bulayım. - Lütfen.
- Tamam. - Ah, evet.
Porno izliyor musun?
Düzenli değil. Ara sıra denk geliyor işte.
PornTube mu denk geliyor?
Bir daha söyle.
PornTube mu?
PornTube derken ağzın çok seksi görünüyor.
- Öyle mi? - Evet.
Dur.
Tamam.
Ah!
Siktir.
Of, çok seksisin.
- Boşalmak üzereyim! - Evet!
Harikasın! Of, çok acıyor!
Yukarı. Yardım et.
İşte oldu.
Yeni bir plan yapmalıyız.
Daha az şarap içmeli, daha çok balık yemeliyiz.
Şu dar donları giymeyi de bırakmalısın.
Sen de benim gibi akupunktura git.
Olur ama acaba…
- Hayatım, aşağı gidip oturalım biraz. - Önce şu poşeti değiştireyim.
Tamam.
- Yardım lazım mı? - Hayır! Partilerde sigara yasak.
- Bıraktım. - Uydurma.
- Cidden. Şey… - Geçen hafta içtin.
Doğru. Yavaş ol.
Sperm sayını üç ayda yükseltebilirsin.
- Bu konuda bir şeyler yapabilirsin. - Hayatım…
- Poşetler niye garip? - Evet, pardon.
Büyük boy sanmıştım. Tam uyuyor ama yavaş geçirmelisin.
Rahatlamalı ve bu kadar kaygılanmamalıyım!
Vücudum belli ki… Stres vücudumda birikiyor.
Poşetleri yırtıyorsun. Ben yapayım mı? Yapabilir miyim?
Sen git donunu değiştir!
Tamam, hemen.
Şu tam gurk. Altında bir şey yok.
Ama altında yumurta olduğunu sandığından hiç yumurtlamıyor.
Duruma el atmazsan öyle sürer gider.
Bazen kafalarına kova geçirince düzeliyorlar.
Kova mı? Çok acımasızca.
Yok. 24 saatte tamamen düzeliyorlar.
Gurk çok saçma bir kelime.
Simon aşırı gurk. Çocuk yapmaya çalıştığımızı Vester'a söylemiş.
- Sahi mi? - Evet. İstediğimden bile şüpheliyim.
Çocuklarınıza sahip çıkacak mısınız acaba?
Tabii. Sopa bulup kamp ateşi ekmeği yapalım.
- Evet! - Evet!
Yaşasın! Çiğ hamur ve leş gibi kamp ateşi kokan giysiler.
Gro. İş yerinde beyaz şarap var mı?
Hayır Rikke! Burası aile parkı.
Aynen! O yüzden zula şart zaten.
Gothenburg Kitap Fuarı'na davet edildin.
- Okuma ve sahnede röportaj için. - Harika!
- Evet. - Süper!
Ek paraya çok ihtiyacım var. Tüp bebek aşırı pahalı.
Taslak için sağ ol.
Beğendin mi? Beğenmedin.
- Asıl soru, sen beğendin mi? - Çok sinir bozucu bir soru Rikke.
- Çok zorlanıyorum. - Şu an tatsız evredesin.
Normal yani. Leş gibi kokuyorsun!
Kontrolü yitirmek berbat bir şey ama zorlamalısın.
- Leş gibi koktuğumu söyledin. - Aynen öyle!
Haklısın. Başa çıkamıyorum, hevesim de kaçtı zaten.
Cicianne komedisi.
Bu neden iyi bir fikir gibi gelmişti ki?
Kötü fikir değil!
Komedi gibi gelmiyor.
Komik değilse neden komik olsun?
Bence gerçeklik yok.
Haklı olduğunda çok gıcık oluyorsun!
Soğuk ve bilge editörüm defolup gitse de
Rikke'yle takılsam olur mu?
- Peki. Doğum günümden bahsedelim! - Tabii.
Ne giyeceğini söyle. Yok, sus!
Ben rüya gibi bir elbise giyeceğim. Muhteşem bir şey.
Buradaymış!
CAMILLA, PETER ÇOCUKLAR
Çocukları baştan sevdiğine şükrediyor.
Onları çok sevmişti. Çocuklar da onu.
Evet! işte bu!
- Baba, yumurta kartonunu istiyorum. - Şey…
Onlarla olmak doğal gelmişti. Sıcak ve güzel.
- …yeşil boya? - Ne?
- Yeşil boya. - Hepsini kullandık.
Koyu yeşil mi? Pembe istemiyor musun?
Şu işte.
Bö!
Selma, ödümü kopardın!
- Biraz kafamı dinlemem gerekti. - Sana maskemi göstermek istedim.
Tamam ama şimdi olmaz.
Evet, harika biri!
- Ne oldu? - Görmek istemedi.
- Ne oluyor? - Huzur içinde çalışmaya uğraşıyorum.
- Rahatsız ediyorlar, gürültü var. - Peki.
Odaklanamıyorum. Strese sokuyor.
Sessiz olmalarını sağlarım ama burası onların da evi.
Çocuğun yoksa kendin hâlâ çocuk musundur?
Testi Rikke'nin cumartesi günkü partisinden sonrasına mı ertelesek?
- Bekleyebilir misin? - Tabii. Umut ederken daha mutluyuz.
O zaman daha çok eğleniriz. Keyifli parti şart.
Testi yaptığımızda hamile çıkarsan mutlu oluruz.
Çocuk yapmaya çalışmıyor muydunuz?
- Aynen öyle. - Tamam. Doğru.
- Testi bu sabah yaptık. Negatif. - Of! Çok üzüldüm.
Kötü olmuş.
- Siz nasılsınız? - Biz mi? Tavşan gibi sikişiyoruz.
Dört kişilik çadır arıyoruz. Tesla için.
Tesla için aksesuar bakmaya başlayınca…
Pardon.
Oha! Tuvalette de mi rahat yok ya?
Bir bakayım dedim.
Tek başıma işeyemiyorum bile.
Evde normal bir gün geçiremiyorum.
Çocuklar her yerde olmadan sana sokulup televizyon izleyemiyorum
çünkü hepimiz aynı koltuğu paylaşmak zorundayız!
Daha büyük bir koltuk alabilir miyiz?
Hayır. Çünkü Emil'in sofistike zevkine uymuyor.
- Büyük koltuk için yer yok. - Yer mi?
Cidden yok.
Ya ben?
- Nasıl yani? - Şık evinde bana yer var mı?
Artık gidelim mi hayatım?
"Artık gidelim mi hayatım?"
Vay be. "Sıkıcı polis Emil" diyelim.
Leş gibi peynir kokuyorsun. Eve gitmek istemiyorum.
- Peki. - İyiyim.
- Yüzünü yıkasan olur mu? - Hayatta olmaz!
Tamam!
Gidiyor musun?
- Çocuk gibisin! - Taksi çağırayım.
Hey.
Sperminin Katrine'de işe yarayıp bende yaramaması haksızlık!
Bunu sen sarhoşken konuşmayalım! Eve gidiyoruz.
- Hayır! - Dur.
- Konuşmak bile istemiyorsun! - İstiyorum. Gel.
Neler oluyor? Ha? Kendine gel!
"Kendine gel" falan deme!
- Gelme o zaman. Eve gidiyoruz. Hadi. - Hayır!
- Tamam. - İstemiyorum!
- Neden eve gitmek istemiyorsun? - Siktir git!
Hayatım!
Tam bir baş belasısın!
Siktir!
Siktir.
Günaydın.
- Dün gece sarhoştum, değil mi? - Evet.
- Ben sadece… - Oturur musun?
Çok öküzlük ettim.
Domuzluk ettim.
Bir şey yedin mi? Ekmek kızartayım.
- Ya da… - Konuşsak olur mu?
Tabii.
Bazen hislerinde figüranmışım gibi geliyor.
- Ben de varım. - Elbette.
Hislerimi göstermesem de ben de varım.
- Biliyorum hayatım. Özür dilerim. - Lafımı bitireyim lütfen.
Öfken bizi biraz uzaklaştırıyor.
İşler çığırından çıkmadan önce konuşmak yerine
kötü hisleri tek başına besliyorsun sanki.
- Çocuklar olabilir. - Cevap ver.
Selam Katrine.
Öyle mi?
Anneler Günü'n kutlu olsun.
Doğru. Aynen.
- Hoparlördesin. Mehmet de burada. - Selam.
- Selam.
Dün gece adamın tekiyle feci bir şey oldu.
- Ne? - Emil'le büyük bir kavga ettik.
Çok sarhoştum ve az kalsın biriyle yatacaktım.
Tamam Mia. "Az kalsın" dediğine göre penetrasyon olmadı galiba?
Adın ne ki?
Önemli olan durdurmuş olmam. Yapmadım.
Eski Mia olsa yapardı.
- Ama yapmadım! Sadece öpüştük. - Doğru. Bu harika Mia.
- Emil'e söylemeliyim galiba? - Evet, duyunca çok sevinir.
Hayır. Sessiz ol Andreas.
Mia. Derin nefes al.
Bir çılgınlık yapma.
Sarhoşken adamın tekiyle yapılan bir hataydı, değil mi?
Evet! Emil'i seviyorum. Ondan çocuk yapmak istiyorum.
Bu yüzden dürüst olmamı hak ediyor.
Hayır tatlım! Doğruyu söyleme. Asla!
- Bizi dinle. Biliyoruz. - Olur böyle şeyler, tamam mı?
Bununla yaşamak zorundasın. Suçluluk, utanç, kederle ve…
Bence ona söylemeliyim.
Vicdanını rahatlatmak istiyorsun.
Tamam, bir dinle.
Kendini neden başkasının kollarına attığını düşün.
- Aynen! - Neden kaçıyorsun?
- Nasıl bu kadar akıllı oldunuz? - Hatalarımızdan.
Bir de Dijital'deki Christian'ı kazara becerdim.
Ama terapide konuştuk. Çünkü unutma…
- Cehennemden bir alıntı geliyor. - "Aşk bir fiildir.
Kalıcı bir coşku hâli değildir."
Esther Perel'in lafı. Yani…
"Aptal bir adama âşık ol." Thomas Helmig.
- Düzelir. - Her şey yoluna girecek.
Doğru. Bu arada başka ajans bulduğumuzu söylemiş miydik?
Yine Kolombiya'da ama taşıyıcı anne listesi çok daha geniş.
- Harika. - Aynen.
Süper. Ama evi yeniden ipotek ettirmemiz gerekti.
Sonra anlatırsınız. Bana şans dileyin. Gitmeliyim.
- Bizim adımıza çok sevindi. - Evet.
Özür dilerim.
Ne dedin?
- Özür dilerim! - Hayır.
Seni duyamıyorum.
Tekrar söylemelisin.
Ne dedin?
Pardon, aptallık ettim.
- Ben de ettim. - Ben daha beterdim.
Aynen öyle.
Lütfen kızma.
Ama…
Dün senden kaçtığımda…
Evet. Bunu bir daha yapmayacağında anlaşabilir miyiz?
Bir daha yapmayacağım.
Seni seviyorum.
Deli gibi.
Ben daha çok seviyorum.
Bu sıkıcı polis kahvaltı hazırlasın mı?
Güzel koltuğumuzda kahvaltı keyfi yaparız.
Ya da artık gideriz.
- Baş belasısın! - Öyle deme!
- Öylesini hiç görmemiştim! - Öyle deme!
- Evet Mia… - Emil'i bekleyebilir miyiz?
Tabii.
Hazırız.
Ne yazık ki üç dölleme girişimi de başarısız oldu.
Yani sıradaki adım tüp bebek tedavisi.
Yumurtayı vücudunun dışında dölleyip rahme yerleştireceğiz.
Yani bir hormon tedavisi daha göreceksin.
Bu da ovülasyonu önlemek için iğne demek.
Rahatsızlık yaşayabilirsin. Çoğu kadın öyle diyor.
Şunu okuyabilirsin.
Yine öyle yapıyorsun.
- Nasıl? - Sırf bana bakıyorsun.
Emil de burada.
Her seferinde aynı şey.
Burada odak noktası benim vücudum olabilir.
Ama zihinsel yükü de konuşsak iyi olur.
- Önemli değil. - Önemli.
Adama ikinci sınıf ebeveyn muamelesi yapmak doğru değil.
Cinsiyet eşitliği de tam burada başlıyor. Sistemde!
Değil mi? Sadece bana bakıyor, benimle konuşuyorsun.
Emil de kaptaki spermiyle takip ediyor.
Ona bak! Konuş onunla! Onu da dâhil et.
Bırak o da konuşsun ve ona oturacak sandalye ver!
Çok mu zor?
Adama bir sandalye ver! Neden hiç sandalye yok?
Sandalye iyi olur.
O zaman sana söyleyeyim Emil.
Yeni tedavi muhtemelen ruh hâli değişimlerini hafifletmez.
GOTHENBURG KİTAP FUARI
Of!
Siktir!
Rebecca neden umutsuzca nesne olmakta ısrarlı?
Çünkü tek bildiği bu.
Tüm dünya genç kadın formuna büyük bir arzuyla bakıyor.
Güzelliği, gençliği ve doğurganlığına değer veriliyor.
O bakışlar yok olduğundaki aşağılanma son derece acı verici olabilir.
Zira sen nesin o zaman?
Erkekler hayatı çok da fazla fark edilmeden yaşarlar.
İzlemek yerine görülmek gibi.
İnsanlar için bambaşka başlangıç noktaları.
Çoğumuz sırada ne olduğunu merak ediyoruz. Rebecca için yeni maceralar var mı?
Hayır, maalesef yok.
Cicianne olmakla ilgili bir roman yazıyorum.
Açıkçası biraz tıkandığım bir süreç oldu.
İlginç. Knausgård'la yazar tıkanıklığıyla nasıl başa çıktığını konuştum.
Aslında yazar tıkanıklığı yaşamıyorum.
Sürekli yazıyorum.
Ama sadece çok özel gözlemleri yazmayı biliyorum.
Günlük gibi aslında. Şey hakkında…
Şey hakkında…
Aslında her tür…
Kendinden tiksinme ve utanç.
Evet, çünkü biz…
Ya da ben…
Çoğumuz… Neredeyse bir salgın diyebiliriz.
Çoğumuza göre bedenimiz…
Tüp bebek tedavim hakkında çok şey yazıyorum.
İşte, yüksek sesle söyledim.
Yazarken kendimden tiksinmemi sindirmeye çalışıyorum.
Karanlık düşüncelerle birlikte.
Hamile kalamadığım için daha az kadın olmakla ilgili.
Bu çok ilginç ve önemli.
Dedim ya, neredeyse günlük gibi. Çok kişisel düşünceler.
Hepsini topladığım yer.
Bence normalde yazdıklarıma kıyasla biraz fazla karanlık.
Okumak isterdim. Beş yıl önce ben de bunu yaşamıştım.
Ben de yüksek sesle söyledim.
Başka benzer sorunlar yaşayan var mı?
Evet.
Bak işte.
Çoğumuz kendimizi yazarla bağdaştıracağımız
bir şey okumak isteriz.
Knausgård'ın öyle yapacağını sanmıyorum.
Çünkü o kitabı senin yazmanı istiyoruz.
Size kısır kadını takdim edeceğim.
Muhteşem bir şekilde panik hâlde ve hasretle duruyor işte.
Buradayım.
Taşıyabileceğim tüm suçluluğu üstlenirim.
Şehirde çırılçıplak yürüyerek el âleme rezil olurum.
Tüm kısır kadınların yükünü taşıyıp onları rahatlatacağım.
Gelin, yanıma oturun kısır kadınlar ve cicianneler.
Benimle yıkılın isterseniz.
Emil'le bu doğurganlık cehenneminde ne kadar kalacağımız belli değil.
Yahut olsa da olmasa da aklımı ne kadar yitireceğim.
GELEN ÇAĞRI: EMIL
DOSYAYI KAYDET DOSYA ADI
AÇLIK
- Selam tatlım! - İyi misin?
Evet. Pardon, seni arayamadım.
Yazmakla meşguldüm.
Bence güzel olacak.
Öyle mi? Söylesene.
Doğurganlık tedavisi insanı çok tüketiyor.
- Doğru. - Yani…
Bir şey yazmak istiyorum.
Ne kadar tükettiği hakkında.
Hem de bir nevi hayat yaratmak için
vücudunu mahvetme deliliği hakkında.
- Anladım. - Evet.
Yazdıklarımın gerçek ve dürüst olmasını istiyorum.
Büyüleyici.
Bizim hakkımızda değil galiba?
Hayır.
Güzel. Yerel kitapçılarda sperm sayımı görmek istemem.
Gro'lar cumartesi bizi yemeğe çağırdı.
Ne güzel.
Evet. Simon yeni aldığı cihazı göstermek istiyordur.
Acaba ne?
Gastronoma Airfryer. Sekiz litre.
- İnanılmaz! Vay canına! - Evet.
Yemek için hazır mıyız?
- Evet! - Çocuklar, hadi sofraya!
Özel kliniğe son gidişimiz olacak.
Yine olmazsa devlet kliniğinin bekleme listesine yazılacağız.
Ama sıra uzunmuş.
Hvidovre Hastanesi'ni umuyoruz.
- Yapacağımızdan bile şüpheliyiz. - Hayır.
Emil'in sperm sayısı sürekli düşüyor.
- Geçen sefer sadece bir milyondu. - Tamam.
- Evet! - Çok değil mi?
- Çok düşük. - Hayır.
- Çok düşük. - Hayatım, senin suçun değil.
Öyle işte.
Evet.
Neyse ki bir tanesi işe yarasa yetermiş.
- Evet. - Hangi…
- Gro ve ben… - Hayır! Ya da…
Tatlı isteyen var mı?
- Evet. - Biz biraz…
- Dondurma. - Ev yapımı.
Simon'ın aletiyle.
- Harika. - Süper.
Saatlerdir biz burada otururken çalışıyor.
- Yine de ev yapımı. - Kahve?
- Lütfen. - Konyak?
- Yok. - Kahvenin yanında azıcık.
Çok pahalı bir tane var. Şahane ve çok pahalı.
Fiyat ve kalite genelde bir arada olur. Pahalı ve iyi.
- Bunda ikisi de var. - Hayatım.
Deneyelim.
- N'aber? Eğleniyor musunuz? - Evet.
Ne kadarını izledin?
- Yarısını. - Tamam.
Bir saniye.
- Bir kadeh içebiliriz, değil mi? - Gro da mı?
Şey… Şimdi söyleyeceğim tatlım.
Hayır tatlım. Çocuklar var.
Tabii ki. Yani…
Küçük bir kız kardeşimiz olacak. Ya da küçük bir erkek kardeş.
Süpermiş.
- Tebrikler. - Harika.
Evet.
- Harika! Gerçekten mi? - Evet! Gerçekten.
Ama önce tatlı yiyelim.
Değil mi?
- İnanılmaz! Vay canına! Bu… - Çok güzel bir haber.
Çok mutluyuz. Niye İngilizce konuşuyorum?
Bilmiyorum.
- Kutlamamız gerek. - Evet!
Hatta Küba'ya gidelim.
Gro, neden bana söylemedin? Hamile miydin?
Süper bir haber.
Lütfen benim yüzümden sevincini saklama.
- Umarım saklamazsın. - Senin yüzünden değil.
Mutlu olduğumdan emin değilim. Vester'la hamilelik zordu.
Sanki vücudum bunu hatırlamaya başladı.
Gro, kes şunu!
Sevinçten havalara uçmalısın.
Muhteşem bir şey!
Keşke ben olsaydım.
Kesinlikle emin misin? Belki biraz beklemelisin.
- Merhaba. - Merhaba Mia.
Ne oldu? Belki biraz zaman vermelisin.
Ya da…
Evet.
Simon öyle diyor.
Zamana bırakmalıymışım.
Ama…
Ama ben…
Her sabah panik hâlde uyanıyorum!
Kalbim küt küt atıyor.
Çok ciddiyim.
Vücudum da kaçamadığım bir hapishane gibi geliyor.
Nasıl açıklayacağımı bilmiyorum.
Hiç bilmiyorum.
Hamileliği falan tekrar yaşayamam.
Yine bebekle falan uğraşamam!
Gro, biz varız, tamam mı? Sen…
Yalnız değilsin. Yardım ederiz.
- Simon da var zaten. - Beni dinle! Hayır, bir dinle.
Kimse beni dinlemiyor!
Bunu yapamam!
- Yapamam. - Yapamazsın.
- Seni anlıyoruz. - Yapamazsın.
Tatlım…
Önemli değil.
Özür dilerim!
Üzülme canım. Nefes al.
- Üzülme canım. - Yapamam.
Hayır.
Halk sağlığına hoş geldiniz.
Çizelgeleriniz özelde yaptıklarınızı gösteriyor.
Benim önerim sözde uzun süreli tedaviye başlamanız.
Bir tür yapay menopoz gerektiriyor.
- Yapay ne? - Menopoz mu?
Evet. Kendi döngün stimülasyonumuza engel oluyor.
Bence en iyi seçenek bu.
Birtakım yan etkileri var.
Çarpıntı, baş ağrısı, sıcak basması, kaşıntı,
kuru mukoza zarları ve ruh hâli değişimleri.
Hvidovre Hastanesi'ndeki otobüs durağında Emil'le sessizce otobüsü bekliyoruz.
Durumu sindirmeye çalışıyoruz.
Az ileride bir yaşlı kadın yerden köpek pisliği alıyor.
Gözyaşları akıyor, hissediyorum.
Sonra Emil "Biraz daha zorlamamız gerekecek" diyor.
"Siktir git" demek istedim. Demedim. Siktir git!
- Mia! Oluyor galiba. - Evet. Geliyorum!
Emil'i üzdüğümü biliyorum ama şu an istediğim şey bu.
- Masaja ne dersin? - Hayır, yapma.
Lanet olsun!
Ah!
- Ağzım kötü kokuyor mu? - Evet, çok kötü. Ama sorun değil.
- Peynir mi? - Ve soğan.
- Of ya! Gitmem gerek. - Tabii.
- Ah! - Şimdi ne oldu?
Kahretsin!
Ah! Acıyor.
- İşte. - Daha bitmedi.
- Oturmak ister misin? - Evet.
Gel.
Bunu ne yapacağım?
O çıkan fetüsü kendi içime koymak istiyorum.
Orada yaşayabilir mi diye.
Üzgünüm Mia.
Seni buna zorluyor olmam çok garip geliyordur.
Hayır, beni bir şeye zorladığın yok. Sen benim en iyi dostumsun.
Selam.
İyi misin?
Pek iyi değilim.
Sağ ol Mia.
Ne demek.
Ben de bir bira içerim.
Of ya!
Umarım atlatırlar.
Bizim hakkımızda mı yazıyorsun?
Ne?
Yanlışlıkla bilgisayarında okudum.
Dediğim şeyleri yazmışsın.
Benden alıntı yaparak.
Hayatım, sana söyleyecektim.
Peki. Öyle mi?
Evet, şey…
Olan her şeyi yazmalıyım. Çok şey birikti.
- Bizi yazmadığını söyledin. - Biliyorum.
Bizi yazıp yazmadığını sordum. Hayır dedin.
Hayatının bir parçası olurum, kitabının olmam.
Anlıyorum.
- Ama… - Ama ne?
- Ne diyeceğimi bilmiyorum. - Yazdıklarını mı diyorsun?
- Beni çok üzdü. - Senin okumaman gerekiyor.
Bu sürecin bir parçası ve kendimi sansürlememeye çalışıyorum.
- Tüm olay bu. - Nedenini anlamıyorum.
- Yineliyorum! Negatifi besliyorsun. - Beslemiyorum!
- Besliyorsun! - Hislerimi yazmaya çalışıyorum.
Hepsini içime atıp bir noktada patlamamak için yazıyorum.
Hepsini okumak istiyorum.
Oku o zaman.
- Evet. - Henüz hazır değilim.
Karmakarışık. Şimdi okursan yeteneksiz olduğumu hissederim.
- Her şey hislerinle ilgili. - Pardon!
Kendini de yazacak mısın? "Emil kendisi hakkında yazmama kızdı."
- Yeter Emil! - "Siktirsin. O sanatçı değil ki."
- Hayır. - İzin vermeyeceğimi görmüyor musun?
- İzin mi? - Kendi evimde güvende hissetmiyorum.
- Her şey kamuya açık. - Siktir! Piştim resmen!
- Bu pencere neden açılmıyor? - Çocuk kilidi var.
Onun yerine benimle konuşur musun?
Bugün arkadaşımın kürtajına yardım ettim, tamam mı?
Başım migrenden çatlıyor.
Menopoz yüzünden ateş bastı, tamam mı?
Şimdi de kitabım için kibrini düşünmek zorundayım.
- Basılacağı bile meçhul. - Kibir mi?
Böyle tepki vereceğini biliyordum!
- Seninle konuşulmaz. - Elbette veririm!
- Sence ne kadar sürer? - Neden?
- Bir yere mi gideceksin? - Evet. İş yerinde içki içeceğiz.
Ne şanslısın.
- Bunu yapmasak olur mu? - Neyi?
Birbirimizi suçlamayı. Bir geceliğine boş versem olmaz mı?
Keşke ben de "boş verebilsem".
Onu neden itiyorum?
- Neyse, sen git. - Hayır.
- Boş ver ve eğlen biraz. - Kes şunu.
Asistanınla yiyiş.
Saçmalıyorsun.
Mia ve Emil?
- Evet. - Buyurun.
- Tamamdır. - Bugün yalnız gireceğim.
Şöyle buyurun.
Kötülüğe hamileyim. İçimde büyüyor.
Rahmimde hasta bir köpek gibi uluyor.
Bu yeni parti. Boyut kesinlikle daha küçük.
Takmak imkânsız.
Umut, gösterip vermeyen kadın gibi.
Sana morfin verelim.
Gevşemen için.
İşte oldu. Müzik de açalım.
Başlıyoruz.
Yumurtalıkların biraz yukarıda olduğundan mesaneden geçmem gerekiyor.
Hafif bir acı hissedebilirsin.
İşte oldu.
Evet.
Akıyor.
Pan flüt beni deli ediyor! Yeni çalma listesi yapmamış mıydık?
Gece vardiyasında 12 saat aralıksız çaldı.
Morfinin etkisi geçecek.
Yani bugün cuma olsa bile kafan güzel olmaz.
- Ne? - Kafan güzel olmaz.
İyi haber. Altı yumurta aldık.
Seni iki gün sonra 8.30 ila 9.30'da ararız.
Yumurtalar döllenmemişse.
- İki güne arayacaksınız. - Yumurtalar döllenmemişse.
- Aranmamak iyi haber mi? - Evet. Sonra yumurtalar döllenir.
Yani ses çıkmazsa iyi haber. Ama telefon başında bekleme.
Artık hazırsın.
- Ellerim için ıslak mendilin var mı? - Var. Dur.
Vay be!
Ne güzel olmuşsunuz!
Hayır. Korkunç olduk.
Evet, haklısın.
- Hadi iskeletler ve zombiler. - Baba!
- İyi eğlenceler. - Görüşürüz Mia.
- Üzgünüm, aradıklarında burada olamam. - Aramamalarını umalım.
- Onu demek istedim. - Peki.
BİLİNMEYEN NUMARA
- Alo? - Selam Mia.
Hvidovre Hastanesi'nden Signe ben.
Niye aradığımı biliyorsundur.
Üzgünüm. Alınan altı yumurtanın hiçbiri…
Selam Mia. N'aber?
Pastaya yazık oldu. Emil söyledi, çok uğraşmışsın.
Limbo dansından sen mi sorumlusun?
Şurada süpürge var.
O hâldeyken niye gittin? Çocuklar çığlık attığını görünce korktu.
Sen de benimle çığlık atmalısın. Bu işte birlikte olduğumuzu düşünmüyorum.
Yatmadan önce yanlarında olmamı istiyorlar.
Emil, hemen gitme. Lütfen kal.
Beni dinle. Çocuklar üzgün ve korkmuş durumda. Seninle ilgisi yok.
Beni sevmiyorsun.
Şu an çocuklara öncelik vermeliyim. Kendi çocuğun olsa sen de öyle yapardın.
Gel.
GELEN ÇAĞRI: EMIL
- Selam. - Aferin oğluma. Selam.
- Ne uslu. - Yeter.
- Kilo alıyor. - Köpeğin kilosunu eleştirmeyelim!
- Tamam mı? - Doğru.
- Hayır. - Selam.
İşte geldi. Prensesimiz ölüyken dirildi.
Aç mısın Mia?
Yok, sağ ol.
Emil dört gündür bizi sürekli arıyor.
Bizce konuşmalısınız.
Evet ama buna enerjim yok.
- Yapma be Mia. - Kiracım daha yeni taşınmayı kabul etti.
Sevgilisinin yanına taşınacakmış. Süper oldu yani.
Evet. Süper oldu.
- Duşa giriyorum. - Peki.
Çok seviniriz.
- Ne? - Konuş onunla.
Ne diyeyim?
- Geri dönmek tuhaf. - Evet.
Duvarları güzel bir renge boyarım diyorum.
Bitkiler solmuş, yenisini almalıyım.
Palmiye ya da ilginç bir şey olabilir.
Nasılsın?
İyidir.
Cips lazım.
Emil ve çocuklar seni özlüyorlar.
Adam perişan oldu. Öylece çekip gittin.
Kendi istedi, tamam mı?
Ama sen taşındın.
Ondan önce davrandım.
Gideceği ne malum?
İnan bana Gro. Belliydi.
Zorluğa gelemedi.
Simon'la bana göre durum hiç öyle değil.
Felix ve Selma senden ses çıkmamasını anlamıyorlar.
Anlamıyorlar Mia.
Tamam da…
İyi bir anneleri var.
Baksana.
Tinder hesabımı geri yüklememe yardım eder misin?
- Cidden mi? - Evet!
REBECCA'NIN ÜSTÜNDE MÜTHİŞ…
Rebecca'nın üstünde müthiş, çiçekli bir dore elbise var.
Herkes iltifat ediyor.
Çok ve hızlı içiyor.
GELEN ÇAĞRI: EMIL
Dans edip tepinerek sesi kısılana dek şarkı söyleyesi var.
Siktir!
Ne istiyorsun?
Ne mi istiyorum?
- Yukarı gelebilir miyim? - İyi bir fikir değil.
Konuşamıyor olmamız çok saçma.
Neler olduğunu anlamıyorum! Ben…
Zor olduğunu biliyorum. Anlıyorum.
Ama öyle çekip gidemezsin! Kalıp savaşırsın.
Sense istemedin.
- Amacın ne senin? - Seni zahmetten kurtarmış oldum.
Nasıl yani?
- Durumu daha kötüleştirmemize gerek yok. - Bunu konuşamaz mıyız?
Ne hissettiğini söyle. Ben buradayım!
Konuşacak bir şey kalmadı.
Bir süre çıktığın önemsiz biri değilim.
- Yukarı çıkıyorum. - Çıkma.
- Üşüdüm! - Çıkmayacaksın!
Birbirimizi seviyoruz Mia.
Çocuğumuz olsun istedik.
Neler oluyor? Sana ne oluyor?
Bu sen değilsin. Neredesin? Orada bir yerdesin.
Lütfen dur.
Hayatım, lütfen kes şunu. Böyle yapma lütfen.
"Uzakta durarak bir odaya koyabilirdi kendini.
Düş ve fantezi olmayı biliyordu
ama birinin sevgilisi olmayı bilmiyordu.
Niye hep sonunda tepetaklak oluyordu?
Kimse buna dayanamaz.
Yine bağlanma sorunları olan, olgunlaşmamış bir erkeğe âşık olmuştu.
Adamın konuşmasına gerek yoktu. Düşüncelerini duyuyordu.
O çaresiz duygusal umutsuzluktan uzaklaşayım.
Kaldığın yerden devam et Rebecca. Kaydır, kaydır, kaydır."
Üniversitede sosyal bilimler okuyor ve…
- Kabul etti. - Ne güzel!
- Tebrikler! - Sağ ol.
Çocuk da zeki ve güzel olur.
Evet. Saçı da dökülür.
- Öyle umalım. - Evet.
Başa döndük yani.
Dua edelim bu kız da vazgeçmesin.
Mehmet'in bunu kaldırabileceğini sanmam.
- Her şey güzel olsun. - Sağ ol canım.
- Teşekkürler. - Ayağına sağlık.
- Şerefe tatlım. - Şerefe.
Tekrar içebilmek çok güzel.
Altmış yaşında bir menopoz enkazı gibi hissetmiyorum.
Sonu çok saçmaydı.
Hiç bitmeyen bir kâbus gibi. Uyanıkken tüm düşüncelerimi tükettim.
- Bağımlı gibiydim. - Anladım.
Ne kadar denediniz?
Dokuz ay boyunca kendi başımıza denedik.
Tedaviye şubatta başladık.
Yani muhtemelen bir buçuk yıl.
Biz neredeyse beş yıldır deniyoruz.
- Oha, doğru! - Evet.
Dünyanın bir ucuna gitmemiz gerekti.
Hem de yaklaşık bir milyon krona patladı.
Birbirini seven ve çocuk isteyen iki Danimarkalı erkeğe yardım eden yok.
Büyük, mutlu bir aile.
Çok çabuk pes ettiğimi mi düşünüyorsun?
Böyle mi yorumladın?
- Çok zordu Andreas. - Yani…
- Yapma. - Şimdi ne yaptım?
Elbet zordu! Çocuk yapmaya çalışıyordun ve işler boka sardı.
Ama işler zorlaşınca Emil'i bir başına bırakıp
çekip gidemezsin. Çok salakça.
- Onunla sen evlen o zaman. - Olmaz!
Gerektiği gibi yola devam ettim.
- Bu da iyi geldi. - Peki.
- Tamam mı? - Peki.
Yarın da randevuya çıkıyorum.
- Saçmalama! Ne randevusu? - Bak.
- Çok tatlı değil mi? - Hayır, çirkin.
- Daha yakından bak. - Fikrimi söyleyeyim mi?
Bıktığım şey ne?
Ne zaman iyi bir şey yaşasan onu yok ettiğini görmek zor geliyor.
Kendinden tiksinmeye öyle takmışsın ki
mutluluğu ve tam sana göre bir adamla olmayı
hak etmediğini düşünüyorsun.
İkimizin de yardıma ihtiyacı var Mia. Başkalarının yardımına ihtiyacımız var.
Mehmet olmasaydı ne yapardım bilmiyorum.
Emil de senin Mehmet'in.
Peki.
- Hoşça kal Mehmet. Ayağına sağlık. - Ne demek.
Görüşürüz. Haberleşiriz.
Peki ya sen? Kaç tane uzun süreli ilişkin oldu?
Aslında sadece bir tane oldu. O da aniden sona erdi.
Aniden mi? Adam kesin pisliğin önde gideniydi.
Evet. Şey…
Gittiyse salağın tekidir.
Doğru kişi değilmiş. Senin gibi müthiş birini bırakmak için
salak olmak lazım.
Saygılı bir şekilde iletişim kurabilmek önemli.
Hepimiz bir eş arıyoruz.
Kaçındığımız şeyler konusunda bizimle yüzleşen bir eş.
Gerçekten çok ilginç. Biraz da paradoks sayılır.
İki tarafın da geçmişteki yüklerini ilişkiye taşıdığını anlamak lazım.
Âşık olmak bedava ama er geç geçmişimiz…
Şunu düşünmemişlerdir,
İleride çocuklarımızın, hatta çocuklarımızın…
Yapacağımız çocuklar…
- Evet. - Yani onlar…
Aslında gitmem gerek. Kusura bakma.
- Öyle mi? - Sorun sende değil.
- Çok tatlısın, ama… - Ben…
- Mia? Selam! - Selam.
- Hayırdır? - Ne oldu?
- Emil evde yok. - Bugün sergi açılışı var.
- Of! Doğru ya! - Biz de oraya gidiyoruz.
- Gelmek ister misin? - Evet!
- Gel işte. Arabayı getireyim. - Bisikletle gideriz.
- Arabayla gidiyoruz. - Bisikletle gideriz. 500 metre ötede.
- Araba. 500 metre değil. - Bisiklet. Baktım.
- Terlemek istemiyorum. - İçeceğiz ama.
- Bisikletle gideriz. - Uygulamalar kuş uçuşu gösteriyor.
İstemiyorum.
- Bisikletle gidelim. - Hayır!
- Şerefe. - Tebrikler.
- Tebrikler! - Teşekkürler.
Nasılsın? İyi misin?
Selam!
Nasılsınız?
Çocuklar, ben Mia'yla konuşurken annenizin yanına gidin.
Emil!
- Evet? - Habersiz geldiğim için üzgünüm.
- Sana bir şey söylemeliyim. - Kendi iyiliğimi düşünmeliyim.
Daha da önemlisi, çocuklarımın.
- Davetsiz girmek yasak. Git lütfen. - Emil…
Lütfen, sadece iki dakika. Sonra giderim.
Gel o zaman.
- İki dakika. - Tamam.
Seni terk ettiğim için özür dilemek istedim.
Sana bir şans vermeden öyle gittiğim için de.
Her zamanki gibi kaçtım.
Gerçekten çok özür dilerim.
Peki. Tamam.
Sevilemez olduğuma dair o eski his beni çok bunalttı.
Her kalpte yer vardır
Güvenli ve güçlü bir sığınak
Eski sevgililerin yaralarını sarmak için
Ta ki yenisi gelene kadar
Ne zaman bir güle dokunsam
Sadece dikenleri hissetmiş gibiyim
Böyle sürüp gidiyor işte
Yakında sen de gideceksin galiba
Sevilemez olduğunu hissetmene çok üzüldüm.
BROENS BUZ PİSTİ
Abartma bir tanem. Ver şunu.
Minik şeker elfim benim.
Neyse ki Noel yılda bir kez.
- Mia? - Efendim?
Eskiden seni çirkin bulurdum.
- Anladım. - Evet, başta oldukça çirkindin.
Neden bilmiyorum.
- Artık değilsin. - Bunu duyduğuma sevindim.
- Ama başta biraz çirkindin. - Doğru. Tabii.
- Sen de mi çirkin buluyordun? - Başta ben de birazcık çirkin buluyordum.
Ama yani…
Bak hayatım. Badem ezmesinden heykelini yaptım.
Olamaz!
- Abartı mı olmuş? - Birazcık.
Tüh be.
Selam Rikke!
Selam tatlım. Mutlu yıllar.
Selam. Mutlu yıllar.
Sahi mi?
Tebrikler!
Kaç aylık hamilesin?
Ne güzel! Senin adına çok sevindim.
Çok acayip. Senin için de heyecan verici.
Tabii.
Tamam. Görüşürüz.
Ne oldu?
Rikke hamileymiş.
Anladım.
Bu…
Çok güzel haber.
İyi misin?
Evet.
Sadece…
Hamile olmadığım için kederleniyorum sadece.
Çocuk yapamadığım için.
Ama sorun değil. Cidden.
Hayatım.
Tekrar denesek mi?
Hayır.
İlişkimiz az kalsın bitiyordu.
- Seni yine kaybedemem. - Etmeyeceksin.
Birlikte yapacağız.
Çok fena olacak.
- Evet. - Ben de çekilmez olacağım.
Çekilmez olsan da seni seviyorum.
İşler boka sarınca…
Çığlık atarız.
Birlikte.
AÇLIK
Kitabı tüm dünyada yayımlamaya karar verdim.
Ben her şeyin ortasındayken.
Kendimi kargaşada buldum.
Hem de açlığın içinde.
Güzel karnına dokunsam?
Bunu geriye bakıp hamile gibi tarif etmek istemem.
Bebeğini beşikte sallayan mutlu bir anne gibi.
İçimden geldiği gibi tarif edesim var. Şimdi. Bunu yaşarken.
Selamlar. Çok iyi geçti. On yumurta aldık.
Prosedürü biliyorsunuz.
Yumurtaların hiçbiri döllenmezse 8.30 ila 9.30'da ararız.
- Evet. - Harika.
- İyi bayramlar. - Teşekkürler.
Hayatım.
Aradılar mı?
Andreas arıyor. Bayramda Hven'e gitmeyi teklif edecek.
Anladım.
Olmuyor. Burada oturup hiçbir şey yokmuş gibi yapamıyorum.
Siktir!
Hayatım. Saat 9.31.
- Ne? - Saat 9.31.
Süre doldu. Aramadılar.
Ya Andreas aradığında aradılarsa?
Merhaba. Kız arkadaşım Mia Berg'den iki gün önce yumurta alınmıştı.
Mia Berg. Az önce aradınız mı diye merak ettik. Hiç aradınız mı?
Bekliyorum. Tabii.
Evet! Buradayım.
Bunu duyduğumuza sevindik. Teşekkürler. Evet. İyi günler.
AÇLIK
Böyle bir şey demedim.
- Ne? - Böyle bir şey demedim.
Komik ama.
KOPENHAG - HVEN
Baksana Emil.
Efendim?
İşler zorlaştığında da beni seviyor musun?
Evet, seviyorum.
Hiç şüphen yok mu?
Asla.
Gel o zaman, elini ver bana
Kalbini ver bana Taşıyayım sürekli yanımda
Aşkın hâlâ var olduğuna inan
Kendi çaresizliğimde boğulmamak için Çabaladığımı biliyorum
Nereden bileyim
Döktüğüm bu gözyaşlarının
Sürükleyecek bir nehir olabileceğini?
Nasıl bulacağım
Benim söküp açmamı bekleyen
O sıcacık göğüs kafesini?
Hayır, kusursuz bir âşık değilim
Birine öyle güvenmek Zor geliyor bana
Ama kendimden vazgeçmezsem
Bunu yapacağını nasıl düşünebilirim? Hem de buna ihtiyacım var
Nasıl duyacağım o kalp atışını?
O hiç durmayan atışı
İçinden çıkamadığım
Nasıl göreceğim o ufku?
O daimi ışıltıyı
Dayanağın bu işte
Alt yazı çevirmeni: Günseli Birol fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!