Başlangıçta hiçbir şey yoktu.
Cazibe günaha yol açtı...
Eden'den kovulduktan sonra, Adem ve Havva'nın üç oğlu oldu: Kabil, Habil ve Şit
Kabil, Habil'i öldürdü ve Doğu'ya kaçtı.
Bir grup düşmüş melek, onu koruyup kolladı:
Gözcüler.
Gözcüler, Kabil'in soyundan gelenlerin endüstriyel bir medeniyet kurmasına yardım etti.
Kabil'in şehirleri, dünyayı yiyip bitiren bir kötülük saçtı.
Sadece, Şit'in soyundan gelenler, Yaradılıştan geri kalanı korudu.
Bugün, Şit'in soyunun sonuncusu erkek oluyor.
Âdem 'den Şit'e, Şit'ten Enoş'a...
...Enoş'tan Kenan'a, Kenan'dan Mahalel'e...
...ondan da babam Methuşelah'a, sonra da bana.
Bugün, bu doğum hakkı sana geçiyor.
Nuh. Oğlum.
Yaradan, kendi suretinde Âdem’i yarattı, sonra da onu dünyaya yolladı.
Şimdi bu senin işin, senin sorumluluğun.
Hak yolda, Yaradan'la birlikte yürüyesin.
Sana demem o ki...
Şit'in mabedi!
İnsanlar! Saklanın!
Burası bizim.
Bu topraklarda tzohar var, zengin topraklar.
Burası Yaradan'ın toprağı. Sen ne yapıyorsun?
Yaradan'ın mı? Madenlerim kuruyor.
Halkımın beslenmeye ihtiyacı var.
Peki O ne yapıyor?
Bizi, alın terimizle hayatta kalmamıza zorlayarak lanetledi!
Bunu yapmak için ne gerekiyorsa yapmazsam kahrolayım!
İstediğimi almazsam kahrolayım!
Bu yadigâr, bundan böyle Kabil soyundan gelenlerindir.
Şit'in soyu burada son buluyor.
Burası bizimdir. Kazın şimdi!
Nuh Çeviri: Mert Yıldız
Ham.
- Ne yapıyorsun? - Çok güzel.
Şu diğer çiçekleri de görüyor musun, toprağa nasıl bağlı olduklarını?
Olmaları gereken yer orası. Bir amacı var onların.
Önce filizlenirler. Sonra çiçek açarlar.
Rüzgâr tohumlarını alır götürür ve daha çok çiçek yetişir.
Biz, yalnızca işimize yarayacak kadar olanını, ihtiyacımız kadar olanını toplarız.
Anladın mı?
Sam.
Ham.
Gidelim.
İnsanlar. Saklanın, saklanın. Hadi.
Avımızı bulmuşsun.
Ne kadar güzel.
Ama senin için... o kadar güzel değil.
En son ne zaman yemek yedik biliyor musun?
En son ne zaman bir hayvan gördük?
Sakin ol.
Lütfen. Ne istiyorsun?
Adalet.
- Onu neden öldürdüler? - Yiyorlar.
Neden?
Kendilerini güçlendirdiğini düşünüyorlar.
- Güçlendiriyor mu peki? - Gücün, Yaradan'dan geldiğini...
...unutuyorlar.
Anne!
Annecim!
Ağabeylerini gördün mü?
Ham, bugün avlanan insanları gördü. Gittikçe yaklaşıyorlar.
- Nasıl tepki verdi? - Biraz fazla ilgi gösterdi.
Eninde sonunda görecekti.
Ben başka bir şey gördüm.
Hiçlikten çiçek açan bir çiçek.
Dinlen.
Belki de, Yaradan sonunda işleri yoluna koyuyordur.
Methuşelah.
- Yaradan seninle konuştu mu? - Sanırım.
Bizi yardım edecek mi?
Dünyayı yok edecek.
Bu, oğlanlar için uzun ve tehlikeli bir macera.
Dedenin hala hayatta olduğunu nereden biliyorsun?
Bilmiyorum. Dağını gördüm.
Oraya gitmeli ve ne yapacağımızı biliyor mu diye ona bakmalıyız.
Sam. Yardım eder misin?
Oğlanları da alıp, saklanacak bir yer bulabiliriz.
Saklanmayacağız.
Çoktan gitmemiz lazımdı.
Ham, dur da sana gösteriyim. Onu koy buraya.
Bir sonraki gelişimizde, ihtiyacımız olacak şeyleri kesinlikle bileceğiz.
- Önümüzde şehirler var. - Çok fazla yaklaşmayacağız.
- Orası bir tzohar madeni mi? - Öyleydi. İnsanlar kurutana kadar.
- Etrafından mı dolansak? - Hayır.
- Sence hepsi ölü mü? - Öyle görünüyor.
Burayı yağmalamış olmalılar.
Birileri de onları yağmalamış.
Baba!
Yakın durun.
Baba!
Buraya!
Bakabilir miyim? Dur da bakayım.
İsmini söyle bana. İsmin var mı?
Ila. Adım Ila.
Ila. İyileşeceksin, Ila.
Bu Sam. Senin elini sımsıkı tutacak ve bırakmayacak.
Tepeye! Acele edin, hadi!
Gitmeliyiz. Hemen.
Tepeye. Koşun.
Oraya gidemeyiz.
Başka şansımız yok. Acele edin!
Devler!
- Sizi öldürecekler! - Sam!
Anneni koru!
Seni seviyorum.
Koş!
Nuh!
Nuh. Nuh. İyi misin?
Methuşelah’ı görmeye geldik. Dedemi.
İhtiyarın çocuklarından biri mi?
Onları öldürmeliydiniz.
- Fakat Samyaza... - O bir insan, Og.
İnsanların Yaradan'a nasıl ihanet ettiğini unuttun mu?
- Bizi buraya yollayan da Yaradan! - Yalan söylüyor.
Onları çürümeye bırakın.
- Onlar ne? - Gözcüler.
Baba?
- Uyu şimdi. - Bana şarkı söyle.
Babamın bana şarkı söylemesini istiyorum.
Ben de babamı çok küçük yaşta kaybettim.
Ben uyuyamadığım zamanlarda, bana söylediği bir şarkı vardı.
Onu söylememi ister misin?
Yükselir ay
Seni sarar
Seni bekler baban
Seni sarar koruyucu kanatlarına
Ve uyumanı fısıldar sana
Senin baban
Şifalı bir rüzgâr
Uyumanı fısıldar sana
Sen uyurken fısıldar sana
Bu kötü bir yara.
Asla çocuğu olmayacak.
Eğer ateşten ölmezse yaşar.
Beni izleyin.
Sizi korkuttuğum için özür dilerim.
- Gözcülere, insanları korkutmak öğretildi. - O halde neden bize yardım ediyorsun?
Yaradan, bizi ikinci gün şekillendirdi.
Cennetleri yarattığı gün yani.
Âdem’i ve Havva'yı koruduk.
Zaaflarını ve aşklarını gördük.
Ve sonra da düşüşlerini gördük. Ve onlara acıdık.
O zaman taştan değildik, nurdandık.
Müdahale etmek haddimize değildi. Yine de, insan ırkına yardım etmeyi seçtik.
Ve Yaradan'a itaatsizlik ettiğimizde...
Yaradan bizi cezalandırdı.
Yeryüzünüzün tabakasına bulandık.
Kaya ve çamur, müthiş parıltımızı zincire vurdu.
Yine de, Yaradılış hakkında ne biliyorsak insanoğluna anlattık.
Bizim yardımımızla...
...tozdan gül yetiştirdiler, muhteşem ve yüce oldular.
Ancak daha sonra, bizim hediyelerimizi vahşete çevirdiler.
Bizi yalnızca bir insan korudu. O da deden Methuşelah.
Avlandık. Çoğumuzu öldürdüler.
Yaşayanlar da bu taştan bedenlerin içinde mahkûm bırakıldı...
...bu çorak topraklarda esir kaldık.
Bizi eve çağırması için Yaradan'a yalvardık. Ama hiç ses etmedi.
Ama şimdi, sen Yaradan'ı duyduğunu iddia ediyorsun.
Samyaza bunu kabul edemez. Bir insan mı duyacak?
Özellikle dünyayı bu hale getiren insanlarken.
Ama sana baktığımda; Âdem’de gördüğüm parıltıyı yeniden görüyorum.
Tanıdığım insanlığı görüyorum.
Yardım etmeye geldiğim insanlığı.
- Ben neden gelemiyorum? - Çünkü annene bakman gerek.
Anlıyor musun?
Ve sen de, babana iyi bak.
- Onları kolla. - Onlar emin ellerde.
Dede?
Nuh?
Bu, senin büyük büyükbaban.
Ona saygılarını sun. Adını söyle ona.
- Ben Sam. - Büyük oğlum.
Yaklaş. Sana bir bakayım.
Şanslı çocuksun. Gözlerini annenden almışsın, babandan değil.
Kendini anlat bana biraz.
Mesela, dünyada en çok sevdiğin şey ne?
- Böğürtlen. - Ne? - Böğürtlen. - Ah, evet.
Taze, olgun bir böğürtlenin karşısında ne durabilir ki? Tabii ki hiçbir şey.
Yemeyeli çok oldu, tatlarını hatırlamıyorum bile neredeyse.
Ee, bana böğürtlen getirdin mi?
Getirmedin mi? Canım da çok çekmişti.
Belki bir gün olur ama. Yorulmuş olmalısın, burası uzun bir yol.
- Yoruldum. - Dinlensene.
Çok güzel.
Konuşacağımız şey, çocuklara uygun değil.
- Neden geldiğimi biliyor musun? - Evet.
Gitmeden önce, babam Enoş bana bunu söylemişti...
...eğer insanoğlu böyle devam ederse, Yaradan dünyayı yok edecekti.
Gördüğüm şey gerçek miydi yani?
Bütün hayat, insanoğlunun yaptıkları yüzünden bu hale gelmedi mi?
- Engellenemez mi? - Nuh, Yaradan'ın, senin anlayabileceğin şekilde...
...seninle konuştuğuna güvenmelisin.
Sen söyle bana. Bu yıkım engellenebilir mi?
Hayır.
Beni buraya O yolladı. Durdurmak için elimden bir şey gelmezse neden yolladı?
Belki de seni, bu ihtiyarla bir fincan çay içmen için yollamıştır.
Sadece bunları mı gördün yani? Dünyayı yakıp yıkan ateşleri?
Ateş değildi.
Suydu.
Su mu? Babam ateş olacağını söylemişti.
Ben su gördüm. Suyla gelen ölümü.
Ölümü gördüm. Ve sonrasında yeni bir hayat gördüm.
Dahası da var, dede.
Yapmam gereken bir şey. Biliyorum.
Sadece, ne olduğunu görmedim.
Yeni bir hayat.
Belki de daha göreceklerin vardır.
Seni buraya, ihtiyarla bir bardak çay içmen için yollamadı mı?
Bu ilacın tadı hep kötüydü.
Hareket eden tek o vardı.
Kötü mü yaralanmıştı?
Belinde büyük bir kesik vardı.
Annem ona yardım etti, ve ben de elini tuttum.
Elini tutman, ona güvende hissettirmiştir.
Ee?
Ateş her şeyi yakıp kül ediyor.
Su arındırıyor.
Pisi; saftan...
Masumu; ahlaksızdan ayırıyor...
Kimin batıp kimin yükseleceğine karar veriyor.
Her şeyi yok ediyor...
...yeniden başlatmak için.
- Emin misin? - Evet.
Fırtına durdurulamaz. Ama kurtulunabilir.
Evet. Buna ihtiyacın olabilir.
Bir tohum.
İlk Bahçe'den.
Eden'den.
Unutma, Nuh...
Seni seçmesinin bir sebebi var.
Beni yakalayamazsın.
Beni yakalayamazsın!
Baba!
Dedem yaşıyor.
Yapılacak şeyi görmemde bana yardımcı oldu.
İnsanlar, dünyaya yaptıklarından ötürü cezalandırılacaklar.
Bir yıkım olacak. Tam bir trajedi.
Ve ailemiz de, çok mühim bir görev için seçildi.
Masumları kurtarmak için seçildik.
- Masumları mı? - Hayvanları.
Onlar neden masum?
Çünkü hala, Bahçe'de yaşadıkları gibi yaşıyorlar.
Evet.
Ve yeniden başlamaya yetecek kadar olanını kurtarmalıyız.
Ya biz?
Sanırım biz de yeniden başlayacağız.
Yeni ve daha iyi bir dünyada başlayacağız.
Ama önce...
...inşa etmemiz gerek.
Ne inşa edeceğiz?
Büyük bir dalga geliyor.
Cennetin suları, dünyanın suları ile buluşacak.
Fırtınadan kurtulmak için bir deniz taşıtı inşa edeceğiz.
Bir gemi.
- Haini yakalayın! - O da ihtiyarın çocuklarından biri.
Durun! Yapılacak çok iş var. Bize yardım edin.
Size yardım etmek mi? Sizin ırkınıza bir defa yardım ettik.
Ve sizin yüzünüzden her şeyi kaybettik!
Her şeyi kaybetmediniz.
Geride kalanları kurtarabiliriz. Yaradan'a yeniden hizmet edebiliriz.
Seni hain yılan!
Yaradan.
Çocuklar!
Bunlar da ne?
Bu...
...bizim gemimiz.
Bu adama yardım edeceğiz.
Hayır!
Sam. Bekle.
Lütfen.
Hala acıyor mu?
- Ham! - Sam!
Onun kimsesi yok.
Gel.
Baba, onları gördün mü?
Baba?
Evet, Yafes.
Başlıyor.
Hazır mı?
Uyuyor.
Nazikçe.
Görüyor musun, bir erkek ve bir dişi var.
Fırtınadan sonra, birer anne ve baba olacaklar.
Ve yeni doğanlar da tüm dünyaya yayılacak.
Onlara karşı nazik ve koruyucu olmalıyız.
Eğer onlara bir şey olursa...
...Yaradılışın ufak bir parçası sonsuza dek yok olur.
Bütün bu masum yaratıklar, artık bizim korumamız altında.
Onlara göz kulak olmak bizim görevimiz.
Baba? Her kuştan bir çift var.
Sen ve annem varsınız, Sam'in de Ila'sı var.
Ya ben? Ya Yafes?
Bizim için kim var?
Gemi inşa etmemiz için, Yaradan'ın bize nasıl tahta verdiğini gördün mü?
Kuşları nasıl gönderdiğini?
Ee, ihtiyacımız olan her şeyi yollamadı mı?
Anne!
Ne var? Ne oldu?
Yılanlar!
- Yılanlar da mı geliyor? - Evet.
Bütün sürüngenler.
Sorun yok.
Baba! Baba!
Korkma. Kimse bu oğlana zarar vermeyecek!
Adın ne senin?
- Ham. - Ham mi?
Ben Tubal-Kâin.
Beni tanıyor musun?
Kralını tanımıyor musun?
Babam, Yaradan'ın Bahçesi'nde kral olamayacağını söyler.
Ham, buraya gel.
- En iyi askerimi alma benden. - O senin askerin falan değil.
Elindeki silaha bak. Bence o benim askerim.
Ham. Bırak onu.
- Hayır, bana bunu o verdi. - Sana dediğimi yap.
Mucizeler hakkında konuşulduğunu duyduğumda, hep duymazlıktan geldim.
Ama sonra, kendi gözlerimle, kuşların buraya uçtuğunu gördüm...
...ve gelmek zorunda kaldım.
Burada senin için bir şey yok.
Öyle mi? Buranın hepsi bana ait.
Bu topraklar, bu orman.
Senin bu kalen.
Bunun içinde, gerçekten kendini benden koruyabileceğini mi sanıyorsun?
- Bu senden korunmak için değil. - Ne için o zaman?
Yaradan, yeryüzünden ahlaksızları silmek için seli gönderdiğinde...
...masumları içine koyup kurtarmak için.
Yaradan, bu dünyada olanları umursamıyor.
Kabil'i işaretlediğinden beri, kimse O'ndan haber almadı.
Yalnızız burada. Yetim çocuklarız.
...bizi, alın terimizle hayatta kalmamıza zorlayarak lanetledi!
Bunu yapmak için ne gerekiyorsa yapmazsam kahrolayım!
İstediğimi almazsam kahrolayım!
Tanışıyor muyuz?
Ben Lamech'in oğluyum!
Şit’ten gelen sekizinci nesil!
Kabil'in şehirlerine dönün!
Hepimizin yargılandığını bilin!
Arkamda adamlarım var ve sen tek başına bana karşı mı koyacaksın?
Yalnız değilim.
Çocukları al.
Korkmayın, insanlarım!
Korkmayın! Durun!
Yerinizi bozmayın insanlar.
O'nun köleleri de mi seninle birlikte?
Mucizeler? Senin iddia ettiğin gibi bir sel?
Belki de haklısın.
Belki de bizi Cennet'ten atmak yeterli değildi.
Belki de...
...bizi bitirmek için dönüyor.
Eğer öyle bir şey yaparsa, senin geminde fırtınadan korunacağım.
Senin ve ırkın için kurtuluş yok.
Zamanınız tükendi.
Toprak ölüyor, Ham.
Şehirler ölüyor.
Dinleme onu.
İnsanlar beni takip ediyor.
Ve daha fazlası da onları takip edecek.
Mucizelerden korkmuyorum, Lamech'in oğlu!
Eğer şu anda düzinelerce insanımı reddedersen...
...lejyonlar ile geri döneceğim.
Yürüyün.
Baba? Çok daha fazlası gerçekten gelecek mi?
Elimizden geldiğince çabuk bitirmeliyiz.
Yaradan yağmuru ne kadar erken yollarsa o kadar iyi.
O ana kadar, içeride daha güvendeyiz.
Biz inşa ettik.
Önce silahlar, sonra insanlar.
Sadece savaşacak olanları besleyin.
Silah verin onlara...
...eğitin onları...
...böylece yapamayacakları bir şey olmaz.
Bir orduyla, devleri yenebiliriz.
Lütfen, açız. Bize yemek verin. Çocuklarımız açlıktan ölüyor.
Lütfen bize yardım edin!
Bırakın bizi.
Açlıktan ölüyoruz!
- Daha sonra mı geleyim? - Hayır.
Bu insanlar bize saldıracaklar mı sence?
Yağmur geldiğinde.
Nasıl olacağını düşünüyorsun?
Hayal ettim.
O kadar çok ölümü görünce...
...bunu tarif edecek kelime olmuyor sanırım.
Her şeyin sonu.
Başlangıç.
Her şeyin başlangıcı.
Ne oldu?
Sam 'in söylediklerine veya yaptıklarına aldırma, sana çok bağlı.
Sam 'in bir kadına ihtiyacı var.
Gerçek bir kadına.
Onun bir ailesi olmalı.
Ben bunları ona veremem.
Ve istiyor bile olsa, onu bunlardan mahrum bırakamam.
Bunu yapamam.
Ayrıca...
...Yaradan gemisinde neden kısır bir kız istesin ki?
Ila. Ila.
Seni yanımıza ilk aldığımızda, senin yük olacağını düşünmüştüm.
Ve bu dünya tarafından mahvolmuş birini daha görmek istemiyordum.
Ama yanılmışım. Sen bir hediyesin.
Çok ama çok kıymetli bir hediye.
Sadece, ne kadar kıymetli bir hediye olduğunu unutma yeter.
Ham ve Yafes için kadın bulacağını biliyorum.
Sam için de bulmalısın.
Ila.
Nereye gittiğini sanıyorsun?
Lütfen, lütfen bebeğimi alma.
Bırak onu! Lütfen!
Üzgünüm, yememiz lazım!
Bebeğimi alma! Hayır!
Bebeğimi alma! Lütfen, lütfen, durdurun onu.
Bırak onları.
Hayır!
Karşı koymayı bırak. Daha kolay olur.
Benimle gel! Karşı koymayı bırak!
Sen! Sen!
İki kızım var. Takas edecek iki kızım var!
Kızları alın! Bana yemek verin!
Onu bana ver!
Ne oldu?
Bunların hepsi şu andan itibaren içeride kalmalı.
Fırtına yaklaşıyor.
Ya kadınlarımız? Onlar ne olacak?
- Ne dediğimi duymadın mı sen? - Ama ne zaman gelecekler?
- Karınız falan olmayacak. - Ne? Ne? Hayır!
Yaradan'ın, bize ihtiyacımız olanını vereceğini söylemiştin.
- Ağabeyine yardım et. - Hayır.
Dinle, bunu yapamazsın!
Yapamazsın. Nasıl bir erkek olacağım ben?
Ağabeyine yardım et dedim.
- Benim bir çocuk olarak kalmamı istiyorsun! - Hayır!
Senden erkek olmanı ve ne gerekiyorsa onu yapmanı istiyorum.
Ham!
Ne yapıyorsun Nuh?
Kirlilik yalnızca onların içinde değil.
Hepimizin içinde.
Gördüm.
Hayır. Nuh.
Bizim içimizde iyilik var.
Oğlanlarımıza bak.
Sam 'in sadakati, Japhet'in iyiliği.
Ham'in bütünlüğü.
İyi erkekler.
Hepsi çok iyi baba olacak.
Sam 'in gözünü şehvet bürümüş. Ham açgözlü.
Yafes ise yalnızca zevk için yaşıyor.
Benim de onlardan farkım yok.
Ya sen?
Yapamayacağın bir şey yok mu...
...iyi ya da kötü, bu üç oğlan için?
Çocuklarımızı korumak uğruna ikimiz de öldürmeyi seçtik.
- Evet. - Biz de farklı değiliz.
Bizim farklı olduğumuzu düşünecek kadar aciz ve bencildik.
Çalışacağız, görevi tamamlayacağız...
...ve öleceğiz.
Tıpkı diğer herkes gibi.
Onlar daha çocuk! Bizim çocuklarımız, Nuh!
- Sende hiç merhamet yok mu? - Merhamet için artık çok geç.
Şimdi cezamız başlıyor.
Ham!
Dede?
Bana bir şey getirdin mi?
Nuh, ona verdiğim tohumu ekti mi?
Evet.
Ve tüm o ormanın içinde hiç böğürtlen yok muydu?
Sam, bana böğürtlen sözü vermişti.
Özür dilerim. Bilmiyordum.
Çok yazık.
Neden geldin o halde?
Nuh için.
Oğlanlarımızı kimsesiz bırakıyor.
Sam 'in Ila'sı var, ama kız kısır.
Başka kadın olmayacak, yani çocuk da olmayacak.
Adalet.
Yaradan dünyayı yok ediyor çünkü biz dünyayı yozlaştırdık.
O yüzden, biz de yok edilmeliyiz.
Hayır. Bunun doğru olduğuna inanamıyorum.
Oğullarıma baktığımda inanamıyorum.
Arzuladıkları tek şey; sevgi.
İyi olmaları için kalplerinin gerektiği tek şey bu değil mi?
Kim iyi? Kim kötü?
Neyin doğru olduğunu nasıl bileceğim?
Bu seçim Nuh'un. Ne benim ne de senin.
Başarmış gibi görünüyor.
Bana yardım etmeyecek misin?
Edebilir miyim onu bile bilmiyorum.
Ama eğer denemiş olsaydım, acıya ve muhtemelen trajediye yol açardı.
Ve en sonunda, her şey yine Nuh'un elinde olurdu.
- Dilediğin şey bu mu? - Ben, oğullarımın çocuğu olmasını istiyorum.
Mutlu olmalarını istiyorum.
Onların yalnız öleceklerini düşünmeye dayanamıyorum.
Yoldan çekilin! Geliyor!
Lütfen!
Geri çekil!
Hayır. Hayır, hayır...
Sorun yok. Sorun yok. Ben...
Sana zarar vermeyeceğim. Yemeğim var.
Al.
- Ne istiyorsun? - Hiçbir şey.
- Yalnız mısın? - Evet.
Ya sen?
Buradan çıkmana yardım edebilirim.
Hayır.
O halde, ben de seninle biraz oturayım.
Eğer sorun olmazsa tabii?
Benim adım Na'el.
Sam!
Git onları bul ve geri getir.
Dikkatli ol.
Ham?
Korkma, torunum.
Korkma.
- Dede? - Evet.
Burada ne yapıyorsun?
Böğürtlen arıyorum. Canım çok çekti de.
Gel de bulmama yardım et.
Gözlerim eskisi gibi iyi görmüyor.
- Ham'i bulmalıyım. - Onun için zaman var.
Buraya gel. Gel.
Gel ve yardım et bana.
Buralarda bir yerdeler.
Böğürtlenler buralarda bir yerdeler.
Burada böğürtlen olduğunu biliyorum.
Burada hiçbir şey yok, dede.
- Gel seni Nuh'a götüreyim. - Hayır.
Buna gerek yok. Sen git şimdi.
Sen git.
Bekle, bekle.
On yıldır benimkilerin yanındasın.
Benim öz ailemin yanında.
On yıldır. Onları seviyor musun?
Sam 'i? Nuh'u?
Hayatımı kurtardı. Beni büyüttü.
Evet, öyle yaptı.
Evet.
Şimdi, onun öz kızı gibisin.
Benim öztorunum gibi.
On yıldır benim ailemin çatısı altındasın...
...ama seni hiç kutsamadım.
Kutsayabilir miyim?
Ham! Ila!
Şimdi gidebilirsin. Ona git.
Git hadi. Git.
Ila!
Geri dönmeliyiz...
Gitmeliyiz. Gitmeliyiz. Hadi, şimdi!
Ben bir insanım. Senin suretinde yaratıldım.
Benimle neden konuşmuyorsun?
Ben de hayat veririm.
Ben de hayat alırım. Tıpkı senin gibi!
Ben de Senin gibiyim, değil mi?
Konuş benimle.
Konuş benimle!
Başladı!
Ölüm, cennetlerden geliyor!
Bu yağmur, bizi yeryüzünden silmek için yağıyor.
Ama bizler insanız.
Ölüp ölmeyeceğimize biz karar veririz.
Bizler insanız!
Ve insanların ordusu yenilmez!
- Yaşamak istiyor musunuz? - Evet!
Devleri öldüreceğiz! Nuh'u öldüreceğiz!
Gemiyi alacağız!
Evet!
Nuh!
Ham nerede?
Kurtar beni, hayır!
Hayır, hayır, hayır.
Gitmeliyiz!
Seni bırakmam. Bırakmam.
Ham!
Baba, yardım et! Yardım et!
- Ona yardım et! - Yardım edin, lütfen!
Lütfen, bana yardım edin, lütfen!
Lütfen... Birileri bana yardım etsin!
Yardım edin!
Hayır!
Ham! Ham!
Ham!
Samyaza!
Samyaza! Samyaza!
- Nuh! - Ham nerede?
Ham geçti! Çabuk!
Koşun!
Ham.
Ham!
Daha hızlı!
İleri!
Anneni koru. Hepsini koru.
Yaradan'ım, beni affet.
Yaradan onu eve götürüyor.
Ham?
Sam. Sam, içeri gir.
İçeri gir.
Arkamızdalar. İçeri gir.
Elveda, Âdem’in oğlu.
Oğlum, neredesin?
Ham!
Ham?
Sorun yok.
- Şem! - Baba!
Yafes, neredesin?
Ila, buradayım. Baba!
Anne, babam nerede?
Lütfen, Nuh. Yapabileceğimiz bir şey olmalı.
İpleri sarkıtabiliriz.
Hepsi asker olamaz, baba.
Onlar insanlar sadece, ve yerimiz de var.
Onlar için yer yok.
Yakında, bildiğimiz her şey gitmiş olacak.
Ve Yaradılıştan kalanlar da, bu geminin içinde kalacak.
Dışarıda...
...yalnızda kaosun suları olacak.
Kızgınsın.
Beni yargıla.
Size bir hikâye anlatayım.
Babamın bana; benim de her birinize ilk kez anlattığım ilk hikâye.
Başlangıçta, hiçbir şey yoktu.
Sonsuz karanlığın sessizliğinden başka bir şey yoktu.
Ancak Yaradan'ın nefesi dünyaya doğru geldi, fısıldayarak;
"Işık olsun." dedi.
Ve ışık oldu. Hem de çok iyi oldu.
İlk gün.
Ve sonra, şekilsiz ışıklar şekillenmeye başladı.
İkinci gün.
Ve dünyamız doğdu.
Güzel, narin evimiz.
Ve büyük, sıcak bir ışık günlere hükmetti.
Ve daha az bir ışık, gecelere hükmetti.
Ve sabah ve akşam oldu.
Bir gün daha.
Ve dünyanın suları bir araya toplandı...
...ve tam ortasında kuru toprak ortaya çıktı.
Bir gün daha geçti.
Ve yerde yeni şeyler yetişmeye başladı.
Yaradılışın üzerinde; yeşil, kalın bir örtü oluştu.
Ve sular da, hayat ile doldu.
Artık var olmayan büyük deniz canavarları vardı.
Çok kalabalık balık sürüleri oldu...
...bazıları, hala bu denizlerin altında yüzüyor olabilir.
Ve sonrasında, gökyüzü de kuşlarla doldu.
Ve akşam oldu.
Ve sabah oldu. Beşinci gün.
Şimdi tüm evren canlılarla doluydu.
Sürünenler, emekleyenler ve yürüyen hayvanlarla...
Ve iyiydi de. Hepsi çok iyi olmuştu.
Işık, hava, su ve toprak vardı, hepsi de temiz ve lekesizdi.
Bitkiler ve balıklar, kuşlar ve hayvanlar vardı...
...hepsi kendi türünden sonra.
Hepsi, harika bir bütünün parçasıydı. Her şey yerli yerindeydi.
Ve hepsi de dengedeydi. Tam bir cennetti.
Yaradan'ın avcundaki bir mücevher.
Sonra Yaradan erkeği yarattı. Yanında da, kadını.
Hepimizin anne ve babasını.
Onlara bir seçim sundu.
Ya karanlığa kapılıp gideceklerdi, ya da ışığa tutunacaklardı.
Ama onlar yasak meyveyi yediler.
Masumlukları yok olmuştu.
Ve Âdem’den bu yana on nesil boyunca...
...günah aramızda yürüdü.
Kardeş kardeşe karşı.
Millet millete karşı.
İnsanlık, Yaradılışa karşı.
Birbirimizi öldürdük.
Dünyayı kirlettik. Bunu biz yaptık.
Bunu insanlık yaptı.
Her şey çok güzeldi, her şey çok iyiydi...
...ama biz mahvettik.
Şimdi...
...yeniden başlıyor.
Hava, su, dünya, bitkiler, balıklar, kuşlar ve yaratıklar.
Cennet geri dönüyor.
Ama bu sefer...
...bu sefer insan falan olmayacak.
Eğer Bahçe'ye yeniden girersek...
...yalnızca, Bahçe'yi bir kez daha yok etmek için gireriz.
Hayır.
Yaradan bizi yargıladı.
İnsanoğlunun sonu gelmeli.
Şem ve Ila; siz beni ve annenizi gömeceksiniz.
Ham; sen onları gömeceksin.
Yafes de seni gömecek.
Sen, Yafes; son insan olacaksın.
Ve zaman için de; sen de toz olacaksın.
Yaradılış rahat bırakılacak; güvenli ve güzel.
O kız için çok üzgünüm.
Senin için de çok üzgünüm.
Ancak, kendi isteklerimizden çok çok daha büyük bir görev verildi bizlere.
Ham.
Nuh...
...burada olduğumu biliyor mu?
- Burada olduğumu biliyor mu? - Hayır, bilmiyor.
Bana neden yardım ediyorsun?
Bir kız vardı.
Onu getirmeye çalıştım.
Ama babam, öylesine ölmesine izin verdi.
Şimdi sen de intikam istiyorsun.
- Hayır. - Evet, istiyorsun.
İstiyorsun.
Toprak falan yok.
Dışarıdaki her şey ölmüş olmalı.
O'nun istediği şey olmalı.
İnsansız bir dünya.
Anlıyorsun, değil mi?
Benim anladığım şey; hayata saygı duyan, çocuklarını seven...
...senin gibi bir adam için...
...bunun ne kadar zor olduğudur.
Çok iyi dayandın.
Ama bitti.
Artık bitti.
Artık bu yükü bırakabilirsin.
Nuh.
Geçti artık.
Eğer baban beni bulursa, öldürür.
Hazırlıklı olmalıyız, ama ben çok zayıfım.
- Ne yapıyorsun? - Gücümü geri toplamalıyım.
Bu yaratıklar çok değerli. Her birinden bir çift var.
Ama benden de bir tane var.
Ama yağmur, bütün bu mucizeler onlar için.
Onlar için mi?
Baban; çocuklar dışarıda boğulurken gemiyi yaratıklarla dolduruyor.
Onlara hizmet etmen gerektiğini söyleyerek seni küçümsüyor!
Hayır. Onlar bize hizmet eder.
Bu insanlığın yüceliğidir.
Yaradan; gökyüzünü...
...yeryüzünü, denizi ve yaratıkları yarattığında...
Tatmin olmamıştı.
Daha yüce bir şey istedi.
Her şeye hükmedecek ve denetleyecek bir şey.
Bu yüzden, kendi suretinde bizi yarattı.
Burası senin dünyan, Ham.
Al.
Ila.
Dede.
Ne oldu?
Sen hasta değilsin.
Ama bu imkânsız.
Ne? Ne oldu?
Nuh.
Bu, onun torunu.
Sorun ne?
- Baba. - Nuh.
Kutsamanı istemeye geldik.
- Anlamıyorum. - Hamileyim.
Bu imkânsız.
Sen kısırsın.
Bu imkânsız. Nasıl...
- Bu nasıl mümkün olabilir? - Deden.
- Dedenden istedim... - Neyi?
Yaradan'ı küçük düşürmesini mi?
Çocuklarımıza bir gelecek bahşetmesini.
İnsanlığa; bir gelecek bahşetmesini.
Ne yaptığın hakkında bir fikrin var mı?
Bütün o hayatlar! Bütün o insanlar! Bir hiç için!
Bu, beni ne yapmaya zorluyor biliyor musun?
Lütfen! Lütfen!
Bunu yapamam.
Bunu yapmama gerek olmadığını söyle.
Lütfen.
Benden istediğin her şeyi yapmadım mı?
Bu kadarı yetmez mi?
Neden cevap vermiyorsun?
Neden?
Seni yüzüstü bırakmayacağım.
Yapılmalı.
Baba?
Yağmur durdu. Yaradan, çocuğumuza gülümsüyor.
Yağmur sizin çocuğunuz yüzünden durdu, evet...
...ama Yaradan gülümsemiyor.
Eğer çocuğunuz bir erkek olursa...
...son insan olarak, Yafes 'in yerini alacak.
Eğer bir kızsa, yani anne olabilirse...
...ölmeli.
Delirdin mi sen? O benim çocuğum.
Eğer bir kız çocuğu taşıyorsan...
...doğduğu anda onu öldürürüm.
Anne!
Anne, kuşum!
Hiçbir şey yok. Çamur yok.
Hiçbir şey yok.
Gitmeliyiz.
Ila, bir şey yok.
Dışarıda hiçbir şey yok.
Yemeğiniz ve suyunuz size ne kadar yetecek? Haftalarca mı?
- Bir ay mı? - Bir ay.
Lütfen bekleyin.
Kuş, toprak bulana kadar bekleyin. Lütfen.
Yafes, tekrar yolla kuşu.
- Çok yorgun ama. - Başkasını uyandır o zaman.
Al, lütfen. Bize ev bulabilecek bir tanesi olsun.
Hayır.
Bugün gidiyoruz.
Dışarıda ölürler.
Kalırlarsa ölmezler.
Çocuklarını öldürmene izin mi versinler?
Nuh.
Nuh!
Bunu ben yaptım.
Ben yaptım, Nuh!
Lütfen! Beni cezalandır.
Beni cezalandır, Nuh!
Onları cezalandırma, çocuğu cezalandırma.
- Lütfen. - Çocuk cezalandırılmayacak.
Hepimiz cezalandırılacağız. Hepimiz.
Bu, benim yapmak istediğim bir şey değil.
Yapmak zorunda olduğum bir şey.
Acı veriyor...
...ama doğru.
Doğru mu?
Nasıl?
Bu nasıl doğru olabilir Nuh?
O bir bebek, Nuh.
Eğer bunu yaparsan; oğullarını kaybedersin, Ila'yı kaybedersin...
...beni kaybedersin.
Seni seviyorum, Nuh.
Ve senin peşinden her yere geldim.
Her şeyi atlattım. Seni affettim.
Herkes öldüğünde, seni affettim.
Seninle ölmeye hazırdım.
Ama bu...
...bunu asla affetmeyeceğim.
Kız ya da erkek, bunu asla affetmeyeceğim!
Ve yalnız başına öleceksin! Sırf yalnız da değil, nefret edilerek!
Sevdiğin herkes tarafından nefret edilerek öleceksin!
Doğru olan budur!
Doğrusu budur.
Zaman geldi.
Onu buraya getir.
Bir darbe işini bitirir.
Ne olur ne olmaz.
Bunu yapabilir miyim bilmiyorum.
O senin kadınını öldürdü.
Ve şimdi de, ağabeyinin ilk çocuğunu öldürmeyi planlıyor.
İstediğin bu mu? Kız kardeşinin denizlerde ölmesini mi istiyorsun?
Erkekler, cennetler tarafından yönetilemez.
Erkekler, kendi kendini yönetir.
Şimdi sorarım sana...
...sen bir erkek misin?
Güzel.
Çünkü eğer bir erkeksen, öldürebilirsin.
Ama o peşimden gelmez ki.
- Sağ ol, Yafes. - Çocuğa iyi bak.
Korkma, anne. Öteki dünyada göreceğiz birbirimizi.
Baba.
Hayır! Hayır!
Nasıl yaparsın?
Senin iyi olduğunu sanmıştım!
Seni bu yüzden seçti sanmıştım!
Beni seçti, çünkü görevi tamamlayacağımı biliyordu...
...başka bir sebebi yoktu, oğlum.
Anne.
Çocuk geliyor.
Gel. Benimle gel.
İyisin.
Yafes, burada kal.
Gel hadi, içeri gel.
İşte böyle, işte böyle.
Sorun yok, Ila. Burada güvendesin.
Lütfen onu içeride tut.
Bebeğin geliyor.
Bebeğin geliyor, Ila.
Başka bir şey düşünme.
Baba, baba! Uyandılar!
Birbirlerini yiyorlar!
- Yaratıklar. - Ne?
Gel. Gel!
Yardımımız olmadan uyanmaları imkânsız.
Ne taraftan oğlum?
İşte böyle, işte böyle.
Kabil soyu.
Mucizelerden korkmadığımı söyledim sana.
İşte böyle, işte böyle.
Biraz daha.
Kız mı erkek mi? Neler oluyor...
Bir tane daha var.
İki tane mi?
İkiz.
Anne, ne oldu?
Üzgünüm. Çok üzgünüm.
İki kız.
Hayır.
Hayır!
Hayır.
Hayır!
Kızlarımıza dokunamayacak.
Hayır! Şem! Şem!
Babanı öldürürken seni de öldürmeliydim.
Şimdi bu işi bitiriyoruz.
Şimdi!
İnsanoğlunun kötülükleri, yeni Eden'de kendine yer bulamayacak.
Bizi bırak! Bizi rahat bırak!
O benim!
Gemi, yaratıklar ve bütün kadınların artık benim.
Kendi suretimde yeni bir dünya inşa edeceğim.
Şimdi bir erkek oldun.
Yaradan bizi unutmadı.
İsmi Na'el’di.
Masumdu.
İyiydi.
Bir erkek. Bir erkek.
- Bir erkek. - Çekil.
Bir erkek.
Nerede o? Nerede o?
Hayır, hayır, hayır.
Yapamazsın. Çok güzeller.
- Güzeller mi? - İki tanesini birden öldüremezsin.
Bize ihtiyacımız olanını bahşetti.
Hayır, hayır!
Yapamazsın! Hayır!
Nuh!
Ila!
Nuh, lütfen.
Onlar benim çocuğum!
- Senin torunların! - Beni durduramazsın.
Seni durdurmayacağımı biliyorum, ama ağlıyorlar!
Ağlayarak ölmelerine izin verme lütfen.
Dur da onları sakinleştireyim.
Lütfen, huzur içinde ölsünler.
Yükselir ay
Seni sarar
Seni bekler baban
Seni kollarına sarmak için
Uyumanı fısıldamak için
Seni sıcacık kollarına
Sarmak için
Gece ağırana kadar
Senin baban şifalı bir rüzgâr
Uyumanı fısıldar sana
Sen uyurken
Fısıldar sana
Bunu görmene gerek yok.
Onları tutacağım.
Çabuk yap.
Yap hadi!
Bunu yapamam.
Geçti.
Kapat gözlerini, Yafes.
- Ham? - Burada.
Gitmene gerek yok.
Ben buraya ait değilim.
Ne olursa olsun, seninle yeniden başladığı için mutluyum.
Belki de nazik olmayı öğreniriz.
Geri gelecek mi?
Bazı şeyler kırılamaz.
Bilmem lazım...
Onları neden bağışladın?
O iki küçük kıza baktım ve...
...kalbimdeki tek şey sevgiydi.
O halde neden yalnızsın, Nuh?
Neden ailenden ayrı düşürüyorsun kendini?
Çünkü Yaradan'ı yüzüstü bıraktım.
Sizleri de yüzüstü bıraktım.
Öyle mi?
Seni seçmesinin bir sebebi vardı, Nuh.
Sana, insanlığın kötülüklerini gösterdi ve başka yöne bakmayacağını biliyordu.
Ama sonra iyiliği de gördün.
Seçim senin ellerindeydi; çünkü seçimi ellerine Yaradan verdi.
Kurtarılmaya değip değmeyeceğimize karar vermeni istedi senden.
Ve sen merhameti seçtin.
Sevgiyi seçtin.
Bize ikinci bir şans verdi.
Baba ol.
Dede ol.
Bu kez daha iyi olmamıza yardım et.
Baştan başlamamıza yardım et.
Yaradan...
...Âdem’i kendi suretinde yarattı...
...ve evreni ona verdi.
Bu doğum hakkı, şimdi bize geçti.
Babama, babamdan bana, benden de oğullarıma...
Şem...
Yafes,
...ve Ham.
Bu doğum hakkı şimdi size geçti...
...torunlarımıza.
Bu sizin göreviniz...
...ve sorumluluğunuz olacak.
O yüzden size derim ki...
...bereketli olup türeyin...
...ve dünyayı tazeleyin.
Çeviri: Mert Yıldız fullhdfilmizlede.net yorum yapmayı unutmayın!